အခန်း (၅၅-၅၆)

🍋 Chapter 55

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သည်။ ဤဝတုတ်ကြီးသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးချကာ အမြတ်ထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ထို့အပြင် ဝတုတ်ကြီးသည် ယခုတစ်ခေါက်တွင် အမြတ်ငွေအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း မယူဘဲ သူ၏ လက်အောက် ငယ်သားများနှင့် ခွဲဝေခဲ့သည်မှာ သူ သဘောကျသော အပြုအမူမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဩော်... ဒါနဲ့ ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ ဘယ်လောက်များ မြတ်သွားကြလဲ"

ကျိုးထျန်း ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... မဆိုးပါဘူး။ ဒီအိမ်နှစ်လုံးကို စုစုပေါင်း ၅.၈ သန်းနဲ့ ဝယ်ခဲ့တာ၊ အခု ၂.၃၇ သန်းလောက် မြတ်သွားတယ်ဗျ"

ဝတုတ်ကြီးသည် သူ၏ ပြောင်လက်နေသော ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးဖြီးနေတော့သည်။

"ဟဲ... မဆိုးဘူးပဲ။ မင်းတို့ အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်တွေလည်း တော်တော် ချမ်းသာကြတာပဲ"

"ဆရာနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့က အဝေးကြီးပါဗျာ။ ကျွန်တော်တို့က ဝမ်းစာရှာရုံတင်ပါ။ ဆရာကမှ တကယ့် သူဌေးကြီးပါ"

ကျိုးထျန်းသည် ထိုမြှောက်ပင့်စကားများကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကဲ... စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့။ ဒီနေ့ ငါ ဘာလို့ လာလဲဆိုတာ မင်း သိမှာပါ"

ဝတုတ်ကြီးသည် မျက်လုံးတစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျိုးထျန်းကို အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ကျန်းရို့ကိုပါ ခေါ်လိုက်၏။

"မစ္စတာကျိုး... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ဒီ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်တာနဲ့ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ကျန်းရို့ကပဲ အကုန် ကိုင်တွယ်ပေးပါလိမ့်မယ်"

ဝတုတ်ကြီးသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စာချုပ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"အင်း... မင်းကတော့ အစအဆုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေတာပဲ"

ကျိုးထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး

"ငါ့မှာ မေးစရာ အချို့ရှိတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ အဲဒီမြေလွတ်မှာ ဘယ်လိုကျောင်းမျိုး ဆောက်မှာလဲ"

"အာ! ဆရာက မသိဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့က ဆရာက ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုသိတယ်လို့ ထင်နေတာ"

ဝတုတ်ကြီးမှာ အံ့ဩသွားတော့သည်။

"ကျောင်းဆောက်မယ်ဆိုတာပဲ ငါ သိတာ။ ဘယ်ကျောင်းလဲဆိုတာ အတိအကျ မသိဘူး"

ကျိုးထျန်းသည် စနစ်မှ ပေးထားသော ရလဒ်များကိုသာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ပြီး အထွေထွေ အကြောင်းရင်းများကိုသာ သိရှိနိုင်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားမဟုတ်ရာ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မည်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဒါက ရှန်ဟိုင်းဆရာအတတ်သင်တက္ကသိုလ်နဲ့ တွဲဖက်ထားတဲ့ မူလတန်းကျောင်း ရဲ့ နယ်မြေသစ်ပါ ဆရာ။ အဲဒါက နိုင်ငံတော်အဆင့် အဓိက မူလတန်းကျောင်းဗျ"

"ဩော်..."

ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

မထူးဆန်းတော့ပေ။ သာမန်ကျောင်းများသာဆိုလျှင် အိမ်ဈေးမှာ ဤမျှအထိ တက်လာမည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော် နိုင်ငံတော်အဆင့် အဓိကကျောင်းများမှာမူ ကွဲပြားသည်။

ရှန်ဟိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကျောင်းအနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် လူတိုင်းက လုယက်နေကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဒီတစ်ခါ အိမ်တွေ အားလုံးကို မူလဈေးရဲ့ ၄၅ ရာခိုင်နှုန်း အမြတ်တင်ပြီး ရောင်းမယ်။ ဈေးကြီးတယ်လို့ ထင်တဲ့သူရှိရင် ကျောင်းဆောက်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ပါဦးလို့ ပြောလိုက်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ ယွမ်သိန်းပေါင်းများစွာ ပိုပေးရလိမ့်မယ်လို့လည်း ပြောလိုက်ဦး"

"နားလည်ပါပြီ... နားလည်ပါပြီခင်ဗျာ။ ကျန်းရို့... အဲဒါတွေ အကုန် မှတ်ထားလိုက်"

ဝတုတ်ကြီးသည် အလွန်ပင် တက်ကြွနေတော့သည်။

"ဒီအိမ်တွေက ရောင်းရခက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတွေ ဝိုင်းလုကြမှာ ကျွန်တော် အာမခံတယ်။

ဆရာက တကယ်ကို တော်တာပဲ၊ အိမ်အသေးလေးတွေကိုပဲ ရွေးဝယ်ထားတာကိုး။

ကျောင်းနယ်မြေအတွင်းမှာ အိမ်အသေးလေးတွေက ပိုတန် ဖိုးရှိတယ်ဗျ။ လူအများစုက အိမ်ထောင်စုစာရင်း သွင်းဖို့အတွက်ပဲ ဝယ်ကြတာဆိုတော့ အိမ်မှာ နေတောင် မနေကြဘူးလေ" ဟု ဝတုတ်ကြီးက ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်... အိမ်အသေးတွေက စုစုပေါင်းဈေးနှုန်းသက် သာတော့ ရောင်းရ ပိုလွယ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ ဝယ်ခဲ့တာ။ ဒါတွေကို အကုန်ရောင်းဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ"

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုငွေများကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ရရှိလိုနေသည်။

သူ့တွင် အလွန်အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မစ္စတာကျိုး စိတ်မပူပါနဲ့။ တစ်ပတ်အတွင်း အကုန်ရောင်းထွက်စေရပါမယ်။ ဒီနေ့ မနက်တင် လူ ၁၀ ယောက်ကျော် လာမေးသွားကြပြီ၊ အကုန်လုံးက ကျောင်းနယ်မြေထဲက အိမ်တွေကိုပဲ ရှာနေကြတာ"

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းတို့ကို နှစ်ပတ် အချိန်ပေးမယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငွေတွေ အကုန် ငါ့အကောင့်ထဲ ရောက်နေရမယ်"

"ပြဿနာမရှိပါဘူးခင်ဗျာ။ သတ်မှတ်ရက်ထက်တောင် စောပြီး အပြီးသတ်ပေးပါ့မယ်"

ကျန်းရို့ကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မစ္စတာကျိုး... အိမ်အရောင်းအဝယ်အတွက် ဝန်ဆောင်ခနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."

"ပြောပါ... ဘယ်လို တွက်မလဲ"

ဝတုတ်ကြီးက ကျိုးထျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ သတိထား၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဝန်ဆောင်ခက ၁.၅ ရာခိုင်နှုန်းကနေ ၂ ရာခိုင်နှုန်းကြား ရှိပါတယ်။ နှစ်ဖက်လုံးက ပေးရတာပေါ့"

"မင်းက နှစ်ဖက်လုံးကနေ အမြတ်ထုတ်မလို့လား။ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ငါ ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ"

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ရောင်းတဲ့သူက အနည်းငယ်ပဲ ပေးရပါတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒီ ဝန် ဆောင်ခကို အိမ်ဈေးထဲမှာပဲ ပေါင်းထည့်လိုက်လို့ ရပါတယ်"

ကျိုးထျန်းသည် အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်များ၏ နည်းလမ်းများကို ကြားဖူးနားဝ ရှိထားသည်။

ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူသည် ကော်မရှင်ခအတွက် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာ အကုန်အကျ မခံလိုတော့ပေ။

"ဈေးထဲမှာပဲ အကုန်ပေါင်းထည့်လိုက်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေက ဝိုင်းလုနေကြတာပဲဆိုတော့ မရောင်းရမှာ မပူရဘူး"

ကျန်းရို့မှာမူ စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာမရှိပေ။ ကျိုးထျန်း၏ရွေးချယ်မှုမှာ သာမန်သာ။

သူမအနေဖြင့် ကော်မရှင်ခ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ရရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမအတွက် ယွမ်သိန်းပေါင်းများစွာ ရရှိဦးမည်သာ။ ဤအရောင်းအဝယ် သုံးခုအတွင်းမှာတင် သူမ၏ ဝင်ငွေမှာ ယွမ် ၂ သန်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှနှင့် မတင်းတိမ်နိုင်ပါက သူမသည် အလွန်လောဘကြီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ကျန်းရို့သည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကျိုးထျန်းအပေါ် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်လျက် ရှိသည်။

နန်အန်းလမ်းရှိ လျန်ကျားရုံးခန်းမှ သူတို့ ထွက်လာသည်နှင့် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်~... စနစ် အသိပေးချက် - တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ။ စနစ်မှ တာဝန်ကို အကဲဖြတ်နေပါသည်။]

[တာဝန် အကဲဖြတ်ချက် - အထူး ကောင်းမွန်သည်]

[ဆုလာဘ် - အိမ်ခြံမြေ ဝယ်ယူခွင့်ကတ်]

[မှတ်ချက် - အိမ်ခြံမြေ ဝယ်ယူခွင့်ကတ်သည် Host အား သတ်မှတ်ထားသော အိမ်ခြံမြေတစ်ခုကို ဝယ်ယူခွင့် ပေးမည် ဖြစ်သည်။ Host အနေဖြင့် ငွေအပြည့်အဝ ပေးချေနိုင်သရွေ့ စနစ်မှ သတ်မှတ်ထားသော အိမ်ခြံမြေကို ရရှိရန် အာမခံချက် ရှိပါသည်။]

"တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ။ အခုဆို ငါ့နာမည်က လျန်ကျား ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးမှာ ဟိုးဟိုးကျော်နေလောက်ပြီ"

ကျိုးထျန်းသည် သူ ရရှိထားသော ကတ်ကို ကြည့်ပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

[စနစ် အသိပေးချက် - ကတ်ကို အသုံးပြုမှာလား?]

"အသုံးပြုမယ်!"

[ကတ်ကို အသုံးပြုပြီးပါပြီ]

ကတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"Host အနေဖြင့် ရှန်ဟိုင်းမြို့၊ ကျင့်အန်းခရိုင်၊ ဂျူမာလမ်း အမှတ် (၃၀၀) တွင် တည်ရှိသော လမ်းဘေးမျက်နှာစာ ဗီလာကို ဝယ်ယူရန် ယွမ် သန်း ၆၀ ပေးချေနိုင်ပါသည်”

ထိုသတင်းစကားကို မြင်သောအခါ ကျိုးထျန်း အံ့ဩသွားတော့သည်။

‘အဲဒါ ရှေးဟောင်းစတိုင်အိမ်ကြီး မဟုတ်လား!’

သူသည် ငွေရှိလာလျှင် ရှေးဟောင်းစတိုင် အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်ရန် စဉ်းစားထားသော်လည်း အခွင့်အရေး မရသေးချေ။

ယခုမူ စနစ်က သူ့အိမ်တံခါးဝအထိ လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ယွမ် သန်း ၆၀ ဆိုတာ မနည်းဘူးပဲ။ စနစ်က ငါ့ကို ဈေးတင်ရောင်းနေတာလား မသိဘူး"

သူသည် အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်သွားလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝတုတ်မန်နေဂျာမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီဟု ထင်ကာ လန့်သွားတော့သည်။ ဤသူဌေးကို သူ လျစ်လျူမရှုရဲပေ။

"မစ္စတာကျိုး... ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ ခင်ဗျာ"

"ကျင့်အန်းခရိုင်၊ ဂျူမာလမ်း အမှတ် (၃၀၀) ရဲ့ အခြေအနေကို တစ်ချက်လောက် စစ်ပေးပါဦး"

"ဟုတ်ကဲ့... အခုပဲ စစ်ပေးပါ့မယ်"

အကျိုးဆောင်၏ ဒေတာဘေ့စ် အတွင်း ရှာဖွေရုံဖြင့် လွယ်ကူလှသည်။ တစ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ဝတုတ်ကြီးက ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး... တွေ့ပါပြီ။ ဒီနေရာက ရှေးဟောင်း ဗီလာ အိမ်ကြီးပါ၊ အခုတော့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အရောင်းဆိုင်အဖြစ် သုံးနေပါတယ်”

"ကျွန်တော်တို့ မှတ်တမ်းအရတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးပတ်ကမှ အရောင်းတင်ထားတာ၊ အခုထိ မရောင်းရသေးပါဘူး။ ဈေးနှုန်းက ယွမ် ၈၅ သန်းပါဗျ"

ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်း၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားတော့သည်။

‘၈၅ သန်း? စနစ်က ငါ့ကို သန်း ၆၀ နဲ့ ဝယ်ခိုင်းတာဆိုတော့ ဒါကို ဝယ်လိုက်ရင် ယွမ် သန်း ၂၀ ကျော် မြတ်မှာပေါ့!’

‘ဒါက ငါ့ကို မဝယ်မနေရ အကျပ်ကိုင်နေတာပဲ။ မဝယ်ဘဲ ဘယ်နေနိုင်ပါ့မလဲ!’

ကျိုးထျန်း၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည့် အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝတုတ်ကြီးက ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာကျိုး... ဒီနေရာကို စိတ်ဝင်စားလို့လား။ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အကြံပေးချင်တာလေး ရှိပါတယ်"

"အင်း... ပြောပါဦး" ဟု ကျိုးထျန်းက သူ၏ အတွေးများထဲမှ နိုးထလာကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက အရင်က သန်း ၉၀ အထိ ဈေးခေါ်ထားတာပါ။ အခုက စီးပွားရေး သိပ်မကောင်းတော့ ဈေးလျှော့လိုက်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဈေးလျှော့လိုက်ရင်တောင် ဝယ်မယ့်သူက သိပ်မရှိနိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

ဝတုတ်ကြီးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒီနေရာက လမ်းဘေးမျက်နှာစာမှာ ရှိနေတော့ နေထိုင်ဖို့အတွက် သိပ်အဆင်မပြေဘူး။ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရုံးခန်းဖွင့်ဖို့ပဲ ပိုသင့်တော်တယ်။

ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ကျတော့လည်း ဈေးက အရမ်းကြီးနေတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက အရမ်းများသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကို ဝယ်ပြီးရင် နည်းလမ်းနှစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်"

"တစ်ခုကတော့ တစ်အိမ်လုံးကို ငှားပစ်လိုက်ဖို့ပါ။ ဒီနေရာက စတုရန်းမီတာ ၇၀၀ ကျော် ကျယ်ပြီး စတုရန်းမီတာ ၁၀၀၀ ရှိတဲ့ လသာဆောင်လည်း ပါသေးတယ်။

ကျွန်တော် ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ လစဉ် အိမ်ငှားခ ယွမ် ၃ သိန်းကျော် ရနိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာက ရှန်ဟိုင်းမြို့ဟောင်းရဲ့ အချက်အချာ နေရာကိုး"

"ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ဒါကို ရုံးခန်းအနေနဲ့ သုံးပြီး စီးပွားရေး ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ သုံးလို့ရပါတယ်။ ရှေးဟောင်းအိမ်တွေအကြောင်း သိတဲ့သူဆိုရင် ဒီအိမ်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ချက်ချင်း သိမှာပါ။

ဒါက တကယ့်ကို ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဘယ်လို ခေတ်မီအိမ်ကြီးတွေနဲ့မှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး။

ဘယ်လောက်ပဲ ခေတ်မီပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ အိမ်ဖြစ်ပါစေ၊ ဒီလို သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်နဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ရနံ့မျိုးကို မပေးနိုင်ဘူးလေ"

ဝတုတ်ကြီးမှာ ဤမျှအထိ အရည်အချင်းရှိလိမ့်မည်ဟု ကျိုးထျန်း မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဆိုင်မန်နေဂျာ ဖြစ်လာသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ၊ သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်များမှာ အလွန်ပင် ယုတ္တိရှိလှသည်။

‘သူ ပြောပုံအရဆိုရင် ငါ ဒါကို ဝယ်ရင် လုံးဝ အရှုံးမရှိနိုင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် စနစ်က ပေးတဲ့ဈေးက အရမ်းကို သင့်တင့်နေတာကိုး’

‘ဝယ်ရမယ်... ဒါကို မဝယ်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒါက ရှန်ဟိုင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဗီလာမှာ နေထိုင်ချင်တဲ့ အိပ်မက်ကိုလည်း အကောင်အထည်ဖော်ပေးမှာပဲ’

ကျိုးထျန်းသည် စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ ဝတုတ်ကြီးကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဝတုတ်ကြီးမှာမူ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။ ဤဓနနတ်မင်းကြီးက ဗီလာ ဝယ်ချင်နေပုံရသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အပေးအယူမျိုးကိုတော့ သူတို့ ယခင်ကလို လိုက်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

ကျိုးထျန်းသည်လည်း အိမ်ကြီးကို ဝယ်ပြီးနောက် မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်~... စနစ် တာဝန် - အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော 'အချဉ်ဓာတ်' တာဝန်]

[တာဝန် ဆုလာဘ် - ဇာတ်ကောင် သတင်းအချက်အလက်ကတ်]

[တာဝန် အရိပ်အမြွက် - ကျေးဇူးပြု၍ တစ်ပတ်အတွင်း 'အချဉ်ဓာတ်' (Acidity) သန်း ၂၀ ကျော် ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပါ]

🍋 Chapter 56

ကျိုးထျန်းသည် မက်ဆေ့ဂျ်အသိပေးချက်ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

"ဇာတ်ကောင် သတင်းအချက်အလက်ကတ် အသစ်ပဲ၊ ဒါကတော့ တကယ့်ကို အလန်းစားပဲ!"

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ထိုကတ်သည် သူ့ထံသို့ လူလည်လေး ဂျက်ဆီကို ခေါ်ဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

ဂျက်ဆီမှာ စကားများပြီး အာချောင်လွန်းသဖြင့် ကျိုးထျန်းကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အရည်အချင်းရှိမှုကိုမူ ငြင်းပယ်၍မရချေ။

ထိုကလေးသာ မရှိလျှင် ဝူခယ်ရုံကဲ့သို့ ငတုံး၏ လုပ်ကြံမှုကို သူ ခံလိုက်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။ အကျိုးအမြတ်ကို မြည်းစမ်းဖူးထားပြီးဖြစ်ရာ ကျိုးထျန်းသည် ယခုတာဝန်၏ ဆုလာဘ်ကို အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

ရုပ်ရှင်တွေထဲကလိုပေါ့... ဒီခေတ်မှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးက ဘာလဲ? လူတော်လူကောင်းတွေပဲလေ!

‘ဒီတစ်ခါတော့ စနစ်က ငါ့ဆီကို ဘယ်လိုလူမျိုး ပို့ပေးမလဲမသိဘူး၊ နောက်ထပ် လူလည်လေးတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းရမယ်... ကဲပါလေ၊ တကယ်လို့ အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ သည်းခံရမှာပေါ့’

ကျိုးထျန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူသည် အထက်လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် စိတ်ရှည်သည်းခံကာ သဘောထားကြီးရမည်ဟု ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် သတိပေးလိုက်သည်။

"တစ်ပတ်အတွင်း အချဉ်ဓာတ် သန်း ၂၀... အချိန်နဲ့ နေရာ ကန့်သတ်ချက်လည်း မရှိဘူးဆိုတော့ ဒါက လွယ်လွယ်လေးပါပဲ"

သူ ဝယ်ယူတော့မည့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို တွေးမိလိုက်ပြီးနောက် ကျိုးထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်းသာစရာတွေ ဆင့်နေတာပဲ! အခုတလော ငါ့ရဲ့ကံဇာတာက အရမ်းတက်နေတယ်၊ ဒီညမှာလည်း ပွဲကြီးပွဲကောင်း ရှိသေးတယ်။ ဘဝက ပိုပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ!"

‘’ဝူခယ်ရုံ... ဝူချိန်ချိုင်... ဒီညမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါ မင်းတို့ကို ပြပေးမယ်!’

‘မှတ်ချက်တွေ ဖျက်တာ၊ လူထုသဘောထားကို ထိန်းချုပ်တာတွေက ကလေးကစားစရာတွေ၊

အဲဒါတွေက မင်းတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့ကို အချိန်ပေးလိုက်ရင် နောက်နှစ်နှစ်၊ မဟုတ်ဘူး... နောက်တစ်နှစ်လောက်ဆိုရင်ပဲ မင်းတို့ ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်’

‘မင်းတို့ရဲ့ စရိုက်အတိုင်းဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ကို သေချာပေါက် ပြန်လက်စားချေကြမှာပဲ’

ကျိုးထျန်း ဤသို့တွေးလိုက်စဉ် သူ့မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

‘ဒါကြောင့် အမြစ်ကနေ အပြတ်ရှင်းပစ်ရမယ်။ မင်းတို့ကို ပြန်နိုးထလာဖို့ အခွင့်အရေးမပေးနိုင်ဘူး။ နောက်ပြီး ဝူခယ်ရုံက လျိုမုယန်ကိုပါ ပစ်မှတ်ထားဖို့ ကြံစည်နေတာ’

ဂျက်ဆီ ပေးပို့ထားသည့် ယင်းချိုင်နည်းပညာနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ပြန်လည်စစ်ဆေးစဉ် အရေး ကြီးသော အချက်တစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်မှာပင် ဤအစီအစဉ်ကို ဖော်ဆောင်ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းပင်။

ည ၈ နာရီတွင် "Despair World" ဂိမ်းကို ကစားနေသည့် ကစားသမားပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ရှိနေသည်။

ယင်းချိုင်နည်းပညာသည် လက်ရှိတွင် သတင်းဆိုးများဖြင့် ဝိုင်းနေသော်လည်း အမာခံကစားသမားများကမူ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

ဂိမ်းအရည်အသွေးမှာ ကောင်းမွန်နေပြီး အရင်းရှင်များ၏ လုပ်ရပ်အပေါ် စိတ်မဝင်စားကြသဖြင့် ကစားသမားအရေအတွက်မှာ လျော့မသွားသည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် တိုးလာခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် မိုဘိုင်းဂိမ်းဈေးကွက်မှာ အလွန်ပင် ရေပန်းစားနေသော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"Despair World" သာ တရားဝင် ထွက်ရှိလာပါက ယင်းချိုင်နည်းပညာ၏ Series C ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အောင်မြင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူချိန်ချိုင်သည် ရှန်ဟိုင်းမြို့၏ ထိပ်တန်းသူဌေးစာရင်းဝင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူသည် အလွန်ချမ်းသာသော သူဌေးကြီးအဆင့် မဟုတ်သေးသော်လည်း ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် အနားမယူမီ ယင်းချိုင်ကို တရုတ်နိုင်ငံ၏ အင်အားအကောင်းဆုံး ဂိမ်းကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝူချိန်ချိုင်သည် လက်ရှိတွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော်လည်း သူ့ယုံကြည်ချက်မှာ လုံးဝ ယိမ်းယိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ည ၈ နာရီခွဲတွင် ကစားသမားအရေအတွက်မှာ ပိုမို တိုးပွားလာသည်။

လူထု၏ သဘောထားမှာ ယင်းချိုင်အပေါ် မကောင်းသော် လည်း ထိုသတင်းဆိုးများကပင် လူစိတ်ဝင်စားမှုကို များစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။

ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ခေတ်စားနေသော ယင်းချိုင်နှင့် "Despair World" ဂိမ်းမှာ သာမန်အသုံးပြုသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

လူအများအပြားက အွန်လိုင်းတွင် ယင်းချိုင်ကို ဝေဖန်နေကြသော်လည်း အချို့မှာမူ စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် "Despair World" ကို ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ဆိုးဝါးသော အကြောင်းရင်းများဖြင့် နာမည်ကြီးခြင်းမှာ ယခုအခါ အနုပညာရှင်များစွာအတွက် ကြော်ငြာနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပါးနပ်လှသော ဝူချိန်ချိုင်သည်လည်း ဆိုးဝါးသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကပင် အကျိုးရှိနိုင်သည်ဟူသော သဘော တရားကို သိထားသည်။

သူသည် ခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ Weibo အကောင့်တွင် သူ၏သားဖြစ်သူ ဝူခယ်ရုံကို ပြင်းပြင်း ထန်ထန် ဝေဖန်သည့် ပို့စ်ပေါင်း ၁၀ ခုကျော်ကို ကိုယ်တိုင် တင်ခဲ့သည်။

သူသည် သားဖြစ်သူနှင့် အဆက်အသွယ် အားလုံးကိုဖြတ်တောက်မည်ဟု ကြေညာခဲ့ပြီး သားဖြစ်သူ ပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်အောင် မည်သည့်အခါမျှ ကူညီမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ဆုံးပို့စ်အချို့တွင် သူသည် သားဖြစ်သူကို အလိုလိုက်ခဲ့မိခြင်းအတွက် နောင်တရနေသည့်၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည့် ဖခင်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ရေးသားခဲ့သည်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြော်အ မြင်ရှိပြီး ကြင်နာတတ်သော်လည်း သားဖြစ်သူကြောင့် စိတ်ထိခိုက်နေရသည့် ဖခင်တစ်ဦးအဖြစ် ပုံဖော်ရန် အွန်လိုင်းအကူအညီများကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။

ဤကိုယ်ပိုင် ကြော်ငြာမှုများကြောင့် ယင်းချိုင်၏ကျော်ကြား မှုမှာ ပိုမို မြင့်တက်လာပြီး ဝူချိန်ချိုင်ကို ထောက်ခံသူများပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤအရှက်မရှိသော နည်းဗျူဟာကို ကြည့်ပြီး ကျိုးထျန်းမှာ ရယ်မောမိတော့သည်။

‘ဒါက တကယ့်ကို အရှက်မရှိတာပဲ! သူက 'ဖခင်ကောင်း' ပုံစံမျိုးတောင် ဖန်တီးရဲသေးတယ်၊ အဲဒါကို ယုံတဲ့သူတွေကလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ကုမ္ပဏီအကြီးကြီး တည်ထောင်နိုင်တာပေါ့၊ ငါတော့ လေးစားမိတယ်’

ကျိုးထျန်း သူ၏ လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ည ၉ နာရီထိုးရန် ငါးမိနစ်သာ လိုတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဂိမ်းကစားသူများ အများဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ဂျက်ဆီထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ... စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်တော့"

ည ၉ နာရီ တိတိတွင်

"တောက်... ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးနဲ့ သားက လူကောင်းတွေ မဟုတ်ပေမဲ့ ဂိမ်းကတော့ တကယ်လန်းတယ်ဗျာ၊ ဆော့လို့ အရမ်းကောင်းတယ်!"

အလုပ်ဆင်းလာသည့် အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် မြေအောက်ရထားပေါ်တွင် သူ၏ဖုန်းကို အသည်းအသန် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ပင်ပန်းလှသော တစ်နေ့တာအပြီးတွင် မိုဘိုင်းဂိမ်းမှာ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော အဖော်နှင့် အပန်းဖြေစရာ ဖြစ်သည်။

"ပေါက်စမ်း... ပေါက်စမ်း! ငါ သုံးရက်ဆက်တိုက် ကြိုးစားနေတာ၊ ဒီကတ်ကို မရဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

တုန်ရီနေသော လက်များ၊ ကျဉ်းမြောင်းနေသော သူငယ်အိမ်များ... ဆေးပညာအရဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ စွဲလမ်းမှု၏ လက္ခဏာရပ်များပင်။

သူ့ ဦးနှောက်အတွင်း၌ အန်ဒေါ်ဖင်များ ထွက်ရှိနေပြီး ကတ်ကို ရရှိမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်မျှော်နေသည်။

ကတ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ အသည်းအသန် လိုချင်နေသော ဇာတ်ကောင်ပုံရိပ်လေး ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟီးဟီး..."

သူ့ နှုတ်ခမ်းတွင် အလိုလို အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူငယ် အိမ်များ ပြန်လည် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

ပျော်ရွှင်မှုမှာ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၀.၅ စက္ကန့်မျှအကြာတွင် ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူ့ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာသားတစ်ကြောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ

"လိုင်းကျသွားပြီ၊ ပြန်ဝင်ပေးပါ!"

"ဘာတွေလဲကွာ!!!"

ဒုန်း!

သူသည် တစ်လကျော်ကမှ ဝယ်ထားသည့် သူ၏ဖုန်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ ချောမွတ်နေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ချက်ချင်း ထင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

"အား!"

သူ့ ပါးစပ်မှ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ရထားတွဲအတွင်းရှိ လူအားလုံး လန့်သွားကြသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ခရီးသည်များမှာ ထိုရူးသွပ်နေပုံရသည့် လူ၏ ရန်မှ လွတ်အောင် နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤအော်ဟစ်သံမှာ မြေအောက်ရထားပေါ်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော ပေါက်ကွဲမှု မဟုတ်ချေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ညည်းတွားသံများနှင့် စိတ်ပျက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအသံရှင်များအားလုံးမှာ သူတို့၏ဖုန်းကို ကြောင်စီစီဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း တူညီသော မက်ဆေ့ဂျ် ပေါ်နေခဲ့သည်မှာ

"လိုင်းကျသွားပြီ၊ ပြန်ဝင်ပေးပါ!"

...

ရှန်ဟိုင်းစံတော်ချိန် ည ၉ နာရီ တိတိတွင် "Despair World" ကစားသမား အားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လိုင်းကျသွားခဲ့သည်။

သူတို့ ဂိမ်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ ဂိမ်းလောကအတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝူချိန်ချိုင်သည် အချုပ်ခန်းအတွင်းရှိ သူ့သားနှင့် စကားပြောနေသည်။

"ရှောင်ရုံ... ဒီတစ်ခါတော့ မင်း သိပ်ပေါ့ဆသွားတယ်"

ဝူခယ်ရုံသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ယခင်က မောက်မာခဲ့သည့် အမူအရာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

"အဖေ... ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားဘူး။ အဲဒီ ကွမ်းဟုန်ဆိုတဲ့ အကောင်က အကောင့်ကို မှားပေးရလောက်အောင် အဲဒီလောက် အသုံးမကျမှန်း ဘယ်သူ သိမှာလဲ"

သူသည် ကွမ်းဟုန်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ချင်စိတ်ဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။

"ဟက်..." ဝူချိန်ချိုင်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"အဲဒီ လက်ပါးစေက အမှားလုပ်ခဲ့တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"

"မတော်တဆ ဖြစ်တာလား... တိုက်ဆိုင်တာလား"

"ဒီလောကမှာ အဲဒီလို တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ရှိလို့လား။ ငါတော့ လုံးဝ မယုံဘူး!"

ဝူချိန်ချိုင်သည် သူ၏သားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို... အဖေ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ဝူခယ်ရုံသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ထင်ရှားနေတာပဲ ငါ့သားရယ်၊ မင်း အကွက်ချ ချောက်ချခံလိုက်ရတာ"

သူ့သားကဲ့သို့ပင် ဝူချိန်ချိုင်သည်လည်း သူတို့ဘက်မှ အရင် စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကို အလွယ်တကူပင် မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

"ဟာ... အဖေ၊ ဒါဆိုရင် ဒါ ကျိုးထျန်း ဖြစ်ရမယ်၊ သူပဲ၊ အဲဒီအကောင်ပဲ၊ သူ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်တာ သေချာတယ်!"

ဝူခယ်ရုံသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ကုလားထိုင်မှ ထရပ်လိုက်သည်။

ဘေးမှ ကင်းလှည့်နေသော အရာရှိက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။

ဝူချိန်ချိုင်က အားနာသည့်အမူအရာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ပြီး သားဖြစ်သူကို ပြန်ထိုင်ရန် လက်ပြလိုက်သည်။

"ငါ ကျိုးထျန်းကို စုံစမ်းပြီးပြီ။ သူက ဒီလောက်အထိ လုပ်နိုင်စွမ်းရှိမယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။ ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီတွေထဲက တစ်ခုခုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါ့အပြင် အဲဒီကုမ္ပဏီတွေက အခွင့်ကောင်းယူပြီး ယင်းချိုင်ကို နာမည်ဖျက်ဖို့ တောက်လျှောက် ကြိုးစားနေကြတာ။ ဒါက ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ကြိုတင် စီစဉ်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

၎င်းမှာ ဝူချိန်ချိုင် အကြောက်ဆုံး အချက်ပင်။ သူ၏ ဂိမ်းကို တရားဝင် မဖြန့်ချိရသေးမီမှာပင် အမည်မသိ ရန်သူက စတင် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုရန်သူမှာ အလွန် ရက်စက်ပြီး အချိန်ကိုလည်း အပိုင်တွက်ကာ သူ၏ အားနည်းချက်ဖြစ်သော သားဖြစ်သူ ဝူခယ်ရုံကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ခဲ့ခြင်းပင်။