အခန်း (၅၄၇-၅၄၈)

အပိုင်း(၅၄၇) ရုတ်တရက် အသိဝင်လာခြင်း

ခံစားချက်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဦးနှောက်ထဲရှိ အဆုံးမရှိသော အသိပညာများက လော်ယွမ့်ကို ချက်ချင်းပင် အဖြေတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

စိတ်ပညာအရ ခံစားချက်ဆိုသည်မှာ ပြင်ပလှုံ့ဆော်မှုများအပေါ် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှု၊ လှုပ်ရှားမှုအမူအရာများနှင့် လူ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများအပေါ် ဂရုစိုက်မှု၊ နှစ်သက်မှု သို့မဟုတ် ရွံရှာမုန်းတီးမှုတို့ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးက ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော အရှိတရားကို တုံ့ပြန်သည့် ထူးခြားသော ပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာဝတ္ထုက မိမိ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်သမီးှု ရှိမရှိအပေါ် မူတည်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခံစားမှုသဘောထား ဖြစ်သည်။

ဇီဝကမ္မဗေဒအရဆိုလျှင် ခံစားချက်ဟူသည် အကျိုးရှိရာကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်တိမ်းတတ်သည့် သက်ရှိများ၏ ဇီဝကမ္မတုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပြီး၊ ဟော်မုန်းများ စစ်ထုတ်ခြင်း အပါအဝင် လျှပ်စစ်ဓာတု တုံ့ပြန်မှုများလည်း ပါဝင်သည်။

သို့သော် ခံစားချက်ဆိုသည်ကို မည်မျှပင် နားလည်သဘောပေါက်နေပါစေ လော်ယွမ်က ထိုခံစားမှုကို သူကိုယ်တိုင် လုံးဝ မခံစားနိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလာရသည်။

သူက ရွံရှာမှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ကို မခံစားရတော့ပေ။ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိချေ။ အနည်းငယ်မျှသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးပင် မရှိတော့ပေ။

စမ်းသပ်ချင်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖျက်ဆီးလိုသော ဆန္ဒမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ထိုခံစားချက်က မုန်းတီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပင်ကိုယ်အသိစိတ် တုံ့ပြန်မှုသက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သိုးတစ်ကောင်၏ ရန်စမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျားတစ်ကောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ဆန္ဒမျိုးနှင့် တူညီနေသည်။

အချစ်၊ သံယောဇဉ်နှင့် မိသားစု မေတ္တာတို့ကိုလည်း သူ မခံစားရတော့ပေ။ သူ၏ အမျိုးသမီးများက သူ၏ အေးချမ်းမှုကို လာရောက် နှောင့်ယှက်ကာ အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်ဟုပင် သူ ခံစားနေရပြီး အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သလို ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မည်သူနှင့်မဆို စကားပြောဆို ဆက်သွယ်ရခြင်းကို သူ မုန်းတီးလာသည်။

တစ်စက္ကန့်လျှင် ဘစ် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသော စကားပြောဆို ဆက်သွယ်မှုများက၊ အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းတွင် အချက်အလက်ပေါင်း ဘီလီယံချီ၍ တွက်ချက်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော လော်ယွမ့်အတွက်မူ အလွန်ပင် သည်းခံရခက်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာများကို အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောဆင်ခြင်ပြီးနောက်တွင် မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ့အတွက်တော့ ခံစားချက်ဆိုသည့် ပိုလျှံနေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက လုံးဝ မလိုအပ်သည့်အပြင်၊ သူ၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာရေးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဦးနှောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တွက်ချက်နိုင်စွမ်းက အရာဝတ္ထုများအပေါ် သူ၏ အမြင်ကို တဖြည်းဖြည်း ယုတ္တိကျကျနှင့် အချက်အလတ်ဆန်ဆန် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ သူ၏ အပြုအမူများကလည်း အကျိုးရှိရာကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်တိမ်းတတ်သည့် ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဆီသို့သာ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

လော်ယွမ်ထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိသဖြင့် ဝမ်ရှီရှီက ငိုနေရာမှ ရပ်လိုက်ပြီး လော်ယွမ့်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုကြီးယွမ်... သမီးကို ပြောစရာစကား တကယ်ပဲ မရှိတော့ဘူးလား... တကယ်ပဲ ဂရုမစိုက်တော့တာလား"

လော်ယွမ်က သူ၏ အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်တယ်... ဟွမ်ကျားဟွေတို့ နင့်ကို စောင့်နေကြတယ်... နင် ပြန်သင့်ပြီ"

ဤမျှ အေးစက်ရက်စက်သော စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်ရှီရှီ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အေးခဲသွားတော့သည်။ အရိုးထဲထိအောင် အေးစက်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူမက ရုတ်တရက် ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကိုကြီးယွမ်... သမီး လှရဲ့လား"

"နင် သေချာပေါက် လှပါတယ်" လော်ယွမ်က အကြောင်းရင်းကို နားမလည်သော်လည်း အရှိကိုအရှိအတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ ပိုမို ပြီးပြည့်စုံသော မျိုးဆက်သစ် လူသားများ ကြီးထွားလာနေသော်လည်း၊ ဝမ်ရှီရှီက ထိုအထဲတွင် ထူးချွန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဝမ်ရှီရှီက လွန်းအိမ်ပုံစံ လက်နက်ငယ်လေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ထိပ်နှစ်ဖက်ချွန်နေသော မြစိမ်းရောင် လွန်းအိမ်ငယ်လေးဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အရောင်အဆင်းရှိသည်။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်း လော်ယွမ်က သူမကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော လက်နက်ဖြစ်ပြီး သူမ အမြတ်နိုးဆုံး အရာလည်း ဖြစ်သည်။ သူမက ထိုလွန်းအိမ်ငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း လွမ်းဆွတ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် အသက်မဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုကြီးနဲ့ သမီး ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့ကြတဲ့ အချိန်ကို မှတ်မိသေးလား... အဲဒီတုန်းက သမီးရဲ့ မိဘတွေက အပြင်ထွက်သွားပြီး ပြန်မလာကြတော့ဘူး... သမီး တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တယ်... အရမ်းလည်း ကြောက်ပြီး ဗိုက်လည်း အရမ်းဆာနေခဲ့တာ"

"ကိုကြီးက သမီးကို အစားအစာတွေ ပေးခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေတဲ့ သမီးကို ခေါ်ပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်အထိ ရောက်အောင် စောင့်ရှောက်လာခဲ့တယ်... ကိုကြီးသာ မရှိခဲ့ရင် သမီး အစောကြီးကတည်းက သေနေလောက်ပြီ"

ဝမ်ရှီရှီကို မည်သူကမျှ သေချာ နားမလည်ကြပေ။ သူမ ဘဝ၏ အဆိုးရွားဆုံးနှင့် အကူအသညီမဲ့ဆုံး အချိန်တွင် လော်ယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူမ အသက် ၁၄ နှစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။

ထိုအချိန်မှစ၍ လော်ယွမ်သည် သူမဘဝ၏ အရာအားလုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လေးစားအားကျမှုမှသည် ချစ်မြတ်နိုးမှုအထိ၊ သူမ၏ အချစ်က လူတိုင်းထက် ပိုမို ဖြူစင်ပြီး ပိုမို ပြင်းပြခဲ့သည်။

အခြား အမျိုးသမီးများအားလုံး လော်ယွမ့်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ စိတ်ပျက်သွားကြချိန်တွင်တောင်မှ သူမ၏ နှလုံးသားက ပူလောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လော်ယွမ်၏ အေးစက်မှုကို အလက်ခံနိုင်ဆုံး သူလည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လော်ယွမ်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့် မြင်ကွင်းများကို ကြိုတင် သိမြင်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်သမျှကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"သမီး အသက်ကို ကိုကြီး ကယ်ခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ သမီး ပြန်ပေးမယ်... သမီး သေသွားရင် ကိုကြီး တကယ်ပဲ ခံစားချက်မဲ့နေဦးမလား ဆိုတာ သိချင်လို့ပါ"

ထို့နောက် ဝမ်ရှီရှီက လော်ယွမ့်ကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ လွန်းအိမ်ချွန်ဖြင့် သူမ၏ နားထင်ကို ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

အဆင့်မြင့် သတ္တဝါများ၏ အကြေးခွံများဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်ထားသော ဤလွန်းအိမ်ချွန်က သူမ၏ နားထင်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ဖက်သို့ပင် ပေါက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အသက်ဝိညာဉ်က မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ လှပစွာ လင်းလက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝမ်ရှီရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ခါသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သနားစဖွယ် လဲကျသွားတော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်များ အားလုံးကို လော်ယွမ်က အစမှအဆုံးတိုင် အလွန် တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ မထခဲ့ပေ။ သူက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သေဆုံးသွားသော ဝမ်ရှီရှီကို တားဆီးရန် အနည်းငယ်မျှပင် မကြိုးစားခဲ့ချေ။

သူက ဤကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် ကင်းကွာသွားသကဲ့သို့ တတိယလူ တစ်ယောက်၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ ဤအရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ လဲကျသွားသည့် မြင်ကွင်းက ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ပေါ်လာနေပြီး၊ ဝမ်ရှီရှီနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်ပေါင်းများစွာကလည်း ခေါင်းထဲသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

သူမ၏ ချစ်စဖွယ် အမူအရာများ၊ သူမ၏ နွေးထွေးမှုများ၊ သူမ၏ တွယ်တာမှုများ... မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစပေါင်းများစွာက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုပ်ရှင်ပြသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ အတွေးများထဲမှ ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် မီးပွင့်လေး တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး သူ၏ အတွေးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ ရင်ထဲရှိ နာကျင်မှုနှင့် မခွဲခွာလိုမှုများကို ရုတ်တရက် သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် ကင်းကွာနေသည့် ခံစားချက်များက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာနေသော ဝမ်ရှီရှီ၏ ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူသားဆန်သော အရိပ်အယောင်များ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖွဖွလေး ချလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအားများက ရေကာတာ ကျိုးကျသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

အာကာသ မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံးပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက အာရုံစူးစိုက်မှု ကင်းမဲ့ကာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်စိထဲတွင် ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးသည် အက်တမ်များ၏ ကမ္ဘာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဦးနှောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တွက်ချက်နိုင်စွမ်းက အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပီကိုစက္ကန့်တိုင်းမှ အက်တမ်များ၏ အပြောင်းအလဲ အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ဤမှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည်က ထိုအချိန်ကာလအတွင်းရှိ အက်တမ်များ၏ အခြေအနေများကို နောက်ပြန်လှည့်ရန် လွယ်ကူစေခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများက ခန်းမကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ဤနေရာရှိ အက်တမ်တိုင်းကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် မြဲမြံစွာ ထိန်းချုပ်ကာ တဖြည်းဖြည်း နောက်ပြန်လှည့်စေခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်နေသော ရုပ်အလောင်းလေးက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် နွေးထွေးလာသည်။ ရပ်တန့်နေသော နှလုံးက ပြန်လည် ခုန်လာပြီး၊ ဗီဒီယိုကို နောက်ပြန်ရစ်သကဲ့သို့ ဝမ်ရှီရှီက မြေပြင်ပေါ်မှ ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လာသည်။ သွေးများက နောက်ပြန် စီးဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လွန်းအိမ်ချွန်က သူမ၏ နားထင်ထဲမှ တစ်လက်မချင်းစီ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးက အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

...

"သမီး အသက်ကို ကိုကြီး ကယ်ခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ သမီး ပြန်ပေးမယ်... သမီး သေသွားရင်... " ဝမ်ရှီရှီ၏ စကားပင် မဆုံးသေးချေ။

"ခဏနေဦး" လော်ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကိုကြီး ဘာပြောချင်လို့လဲ" ဝမ်ရှီရှီ၏ လက်များ တုန်ခါသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"နင် ခုနက ငါ့ကို မေးတယ်လေ... နင်သေသွားရင် ငါ တကယ်ပဲ ခံစားချက်မဲ့နေဦးမလားဆိုတာ... ငါ့အဖြေကတော့ မဟုတ်ဘူး... ကျေးဇူးပါ ရှီရှီ... ငါ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားအောင် လုပ်ပေးခဲ့လို့" လော်ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံက အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားသွားမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

"ကိုကြီး ဘာကို နားလည်သွားတာလဲ" သူမ သေချင်စိတ်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ဝမ်ရှီရှီ ကိုယ်တိုင် သတိထားမိလိုက်သည်။

"ဘဝရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုပဲ" လော်ယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝမ်ရှီရှီက နားမလည်နိုင်မှုများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မှုများ ရောယှက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

...

ဝမ်ရှီရှီ ထွက်သွားပြီးနောက် လော်ယွမ်က နေမင်းကြီး၏ အနီးသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် လှဲလျောင်းနေလိုက်ပြီး၊ နေ၏ ဆွဲငင်အားနောက်သို့ လိုက်ကာ နေမင်းကြီးကို ပတ်၍ လည်ပတ်နေလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူတစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ မှားယွင်းနေမှုက လော်ယွမ့်ကို လုံးဝ သတိဝင်လာစေခဲ့သည်။

သူ ချမှတ်လိုက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ တွက်ချက်မှုနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ၏ ရလဒ်သာ ဖြစ်နေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

စောစောက ဝမ်ရှီရှီ ဒေါသထွက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားချိန်ကကဲ့သို့ပင်။ တွက်ချက်မှု ရလဒ်များအရ သူမ၏ သေဆုံးမှုက သူ့အတွက် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှ မဖြစ်စေသောကြောင့်၊ လက်ညှိုးလေး တစ်ချက် လှုပ်ရုံဖြင့် သူမကို အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်သော်လည်း သူက မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ခဲ့ဘဲ ဖြစ်ပျက်သမျှကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တွက်ချက်နိုင်စွမ်းက သူ၏ အသိစိတ်ကို တွက်ချက်မှု စွမ်းရည်များ၏ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပုံရသည်။ သူ၏ အသိစိတ်များက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး နောက်ကွယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေက ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေးဖက်မြင် အသွင်သို့ စတင်ကူးပြောင်းချိန်က သူ၏ ခံစားချက်များက အေးစက်သွားသော်လည်း ယခုလောက်အထိတော့ မဆိုးရွားသေးပေ။ အခြားသူများ၏ အမြင်များ၊ အထူးသဖြင့် ချန်ရှင်းကျယ်၏ အမြင်များကို သူ ဂရုစိုက်ခဲ့သေးသည်။

ကြီးမားလာသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားအတွက် စိတ်ညစ်ခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် သေးငယ်သွားစေရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့သေးသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခံစားချက်များက တစ်နေ့တခြား ပျောက်ကွယ်လာခဲ့ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ရန်အတွက် ဦးနှောက်၏ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းအပေါ် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို မှီခိုလာခဲ့သည်။

ယုတ္တိကျသော တွက်ချက်မှုက အဓိက နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ မည်သည့်အရာက ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်၏ ဆန္ဒဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာက ယုတ္တိကျသော တွက်ချက်မှု ဖြစ်ကြောင်းကို သူ မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။ သူသည် တဖြည်းဖြည်း လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤအရာက မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိဟု ထင်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆုံးဖြတ်ချက် အားလုံးက မှန်ကန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတို့သည် လိမ်လည်တတ်ကြသော်လည်း အေးစက်သော အချက်အလတ်များနှင့် ယုတ္တိဗေဒများက မည်သည့်အခါမျှ လိမ်လည်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် ထိုသို့သော မှန်ကန်မှု၏ တန်ဖိုးမှာ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် အားနည်းသွားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက အလွန် အားနည်းနေသေးပြီး၊ ဦးနှောက်၏ ကြီးမားလှသော တွက်ချက်နိုင်စွမ်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများက တွက်ချက်မှု ဒေတာ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်တာ ကာလအတွင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက လုံးဝ တိုးတက်မလာခဲ့ဘဲ၊ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိပင် ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် ပုံသေ တွေးခေါ်မှုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရသောကြောင့် အကြောင်းရင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ယခုမှသာ သူ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး လုံးဝ သတိဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်စွမ်းအားဆိုသည်မှာ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားသည့် အေးစက်မှုမျိုး မဟုတ်သလို၊ သက်ရှိအားလုံးကို ပုရွက်ဆိတ်လေးများကဲ့သို့ သဘောထားသည့် ခံစားချက်ကင်းမဲ့မှုမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်၏ ဖော်ပြချက်နှင့် ရပ်တည်ချက်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်သာ မရှိတော့ပါက သက်ရှိဆိုသည်မှာ ယုတ္တိဗေဒ တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်သော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မည်မျှပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်စွမ်းနိုင်ပါစေ၊ အကျိုးရှိရာကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်တိမ်းတတ်သည့် ပင်ကိုယ်အသိစိတ်သာရှိသော အဆင့်နိမ့် သတ္တဝါတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၅၄၈) ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးမှာ သတိထားမိရုံမျှဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ အန္တရာယ်များကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးနိုင်မည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဦးနှောက်၏ အလွန်အားကောင်းလှသော တွက်ချက်နိုင်စွမ်းကြောင့် လော်ယွမ်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် စက္ကန့်တိုင်း၌ နက္ခတ္တဗေဒပမာဏမျှ များပြားလှသော သတင်းအချက်အလက်များကို အလွန်လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်လုပ်ဆောင်နေရသည်။ ထိုအရာများထဲမှ အများစုမှာ ပင်ကိုယ်အသိစိတ် (သို့မဟုတ်) မသိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုများသာ ဖြစ်ကြ၏။

လူတစ်ယောက် အိပ်ရာမှ နိုးလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် နားမှ ကြားရသမျှ၊ မျက်စိမှ မြင်ရသမျှ၊ အရေပြားမှ ခံစားရသမျှနှင့် နှာခေါင်းမှ ရရှိသော အနံ့အသက်များ စသည့် သတင်းအချက်အလက် ပေါင်းစုံတို့သည် ဒီရေလှိုင်းကြီးအလား ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ တမင်တကာ အာရုံစိုက်မနေလျှင်တောင်မှ ထိုသတင်းအချက်အလက်များကို လုံးဝ တားဆီးပိတ်ပင်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

သူက အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းတွင် သတင်းအချက်အလက် သမုဒ္ဒရာကြီးထဲ၌ ရောက်ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သတိလွတ်မနေဘဲ ကြည်လင်နေသေးလျှင်ပင်၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်စားခံရကာ ပုံစံပျက်ယွင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်နိုင်စွမ်း၏ ရုပ်သေးရုပ်လေး တစ်ရုပ်အဖြစ် မလွှဲမရှောင်သာ ပြောင်းလဲသွားရပေလိမ့်မည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ဦးနှောက်၏ အဆင့်မြင့် တွက်ချက်နိုင်စွမ်းကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်သည့်အထိ အားမကောင်းသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် နည်းလမ်းနှစ်ခုသာ ရှိသည်။ ပထမနည်းလမ်းမှာ မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအားကို မိမိ၏ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိအောင် မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယနည်းလမ်းမှာမူ သတင်းအချက်အလက် လက်ခံရရှိနိုင်စွမ်းကို လျှော့ချပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

သတင်းအချက်အလက် ဝင်ရောက်မှု နည်းပါးသွားပါက စိတ်နှလုံးကို တိုက်စားဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အစွမ်းမှာလည်း အားနည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ပထမနည်းလမ်းသည် ရောဂါကို အမြစ်ပြတ် ကုသပေးနိုင်ပြီး တစ်ခါတည်းနှင့် အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်ဆန္ဒဆိုသည်မှာ အားကောင်းချင်တိုင်း အားကောင်းလာနိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး သက်ရှိတို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများကဲ့သို့ ဇီဝဗေဒနည်းပညာဖြင့် ချက်ချင်း လက်ငင်း တိုးတက်လာအောင် ပြုပြင်ဖန်တီး၍ ရနိုင်သောအရာမျိုး မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာရသည့် အရာဖြစ်ပြီး ဖြတ်လမ်းမှ သွားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ ရောဂါလက္ခဏာကိုသာ ကုသပေးနိုင်ပြီး အသိစိတ် တိုက်စားခံရမှုကို အချိန်ဆွဲပေးရုံသာ တတ်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် လော်ယွမ် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လော်ယွမ်က ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ယခင်က အတွေ့အကြုံရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ဤတစ်ကြိမ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရသည်မှာ သူ့အတွက် လွယ်ကူကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မော်လီကျူး အရွယ်အစားအထိ မြင်နိုင်သော အမြင်အာရုံကို သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ အဆင့်အထိ တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်သည်။

အမြင်အာရုံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရမှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်မှာလည်း ပို၍ ကြည်လင်လာသယောင် ရှိသည်။

လော်ယွမ်က သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် အခြားသော အာရုံခံစားမှုများကိုပါ ဆက်လက် ချိန်ညှိလိုက်သည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ အစပိုင်းက ခန္ဓာကိုယ်၏ အာရုံငါးပါးကို အလွန် အစွမ်းထက်လာအောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်တော့ ထိုအရာများကို မူလအတိုင်း ပြန်လည် ချိန်ညှိနေရပြန်သည်။

ထိုစဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရှိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိတွေ့မှု၊ အနံ့ခံမှု၊ ကြားသိမှု၊ နာကျင်မှု စသည့် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း အားလုံး တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်မှာ ပို၍ ကြည်လင်လာသည်။

ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့က ခပ်ရေးရေး ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်နှလုံး နှစ်ခုစလုံးတွင် သာယာကြည်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အရက်မူးသကဲ့သို့ ရီဝေဝေ ခံစားချက်မျိုးဖြင့် ဤသာယာလှပသော အရသာကို သူက သေချာစွာ အရသာခံနေမိသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ဤကဲ့သို့သော အရသာမျိုးကို နောက်ဆုံး ခံစားခဲ့ရသည်မှာ လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်ခန့်က ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သေးငယ်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် နည်းပညာအသေးစိတ် အားလုံးကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့သည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤခံစားချက်မျိုးကို ပြန်လည်ရရှိလာချိန်တွင် သူ့အတွက် အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့ရာတွင် အာရုံငါးပါးကို လျှော့ချခြင်းဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ပမာဏကို လျှော့ချလိုက်ရုံမျှနှင့် လော်ယွမ်အတွက် လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။ သာမန်သက်ရှိများနှင့် မတူညီဘဲ သူ၏ သတင်းအချက်အလက် လက်ခံရရှိမှုမှာ မျက်နှာစာပေါင်းစုံမှ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ အာရုံငါးပါးမှသာမက၊ ကျယ်ပြန့်လှသော ပတ်ဝန်းကျင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် လေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံမှ လက်ခံရရှိသော နက္ခတ္တဗေဒပမာဏရှိသည့် လေးဘက်မြင် သတင်းအချက်အလက်များလည်း ပါဝင်နေသည်။

ထိုအထဲတွင် သူကိုယ်တိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အာရုံများမှ ရရှိသော အချက်အလက်များမှာ လော်ယွမ် တွက်ချက်လုပ်ဆောင်နေရသည့် စုစုပေါင်း အချက်အလက် ပမာဏ၏ သုည ဒသမ ငါး ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ ရရှိသော အချက်အလက်များက ရှစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ရှိပြီး၊ ကျန်ရှိနေသော အချက်အလက် အားလုံးမှာ လေးဘက်မြင် အချက်အလက်များဆီမှ ဖြစ်သည်။

ထိုလေးဘက်မြင် အချက်အလက်များမှာ အများဆုံး နေရာယူထားပြီး သူ၏ တွေးခေါ်မှုများကို စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့စွာ တွက်ချက်နေစေသည့် အဓိက တရားခံပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လေးဘက်မြင် အချက်အလက်များကို ပိတ်ဆို့ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ စွမ်းအင် အကာအကွယ်လွှာက လေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံကို ကောင်းစွာ လျှော့ချပေးနိုင်သည်။

ယခုအခါ လော်ယွမ်က အရင်တုန်းကလို နဖူးပေါ်တွင် ရယ်စရာကောင်းသော ခေါင်းစည်းကြိုးကို စည်းထားရန် မလိုအပ်တော့သည်မှာ သေချာလှသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ဧရာမ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဆဲလ်များအတွင်းရှိ မိုက်တိုကွန်ဒရီးယားများမှ စက္ကန့်တိုင်းတွင် ထုတ်လုပ်ပေးနေသည့် စွမ်းအင်များသည် အသေးစား အနုမြူဗုံးတစ်လုံး၏ ပေါက်ကွဲအားထက် အနည်းငယ်မျှပင် လျော့နည်းခြင်း မရှိချေ။

လော်ယွမ်က ထိုခေါင်းစည်းကြိုး၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ယခင်က သုတေသနပြုခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ တည်ငြိမ်သော ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခုဖြစ်သည်။ နှစ်ဆယ်ချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များက ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အသေးစိတ်တိုင်းကို မှတ်မိနေသည်။

လျင်မြန်စွာပင် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး နဖူးအရေပြားအောက်ရှိ ဆဲလ်များကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲကာ အသစ်ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

စက္ကန့်၏ ရာပုံတစ်ပုံမျှသာ ကြာသောအချိန်အတွင်း သူ၏ နဖူးမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြာထွက်လာတော့သည်။

မာကျောသိပ်သည်းလှသော အရေပြားကို ဖောက်ထွင်း၍ အလင်းတန်းလေးတစ်ခု စိမ့်ထွက်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

လော်ယွမ်က နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ပူနွေးနေသည်မှလွဲ၍ ဘာပြဿနာမှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့အပြင် ဖြာထွက်နေသော ထိုအလင်းရောင်လေးကို နေ့ခင်းဘက်တွင် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ မျက်စိဖြင့် လုံးဝ မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအထဲတွင်ရှိသော အပူချိန်မြင့်မားလှသည့် ပလာစမာအလွှာ၏ အပူချိန်မှာ ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီ သန်းပေါင်းများစွာအထိ ရှိနေသည်ကို မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မိမည် မဟုတ်ပေ။ လေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံမှာ ဝေဝါးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သူက လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ချက်ချင်းပင် လော်ယွမ်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။

စောစောလေးကတင် သူသည် သိသာထင်ရှားသော စိတ်ခံစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရုံသာမက အခြားသူများ၏ အမြင်ကိုပင် ဂရုစိုက်နေခဲ့သေးသည်။

အာရုံခံစားမှုများကို လျှော့ချလိုက်ခြင်းကြောင့် အရာအားလုံးသည် ကြည်လင်ပြတ်သားသော ရုပ်ထွက်မှနေ၍ အစက်အပြောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤမျှ ကြီးမားလှသော အာရုံခံစားမှု ကွာဟချက်ကြီးကြောင့် သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်မှ မျက်မမြင်၊ နားမကြား တစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထုံကျဉ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အာကာသထဲရှိ ဖုန်မှုန့်လေးများနှင့် အရေပြား ထိခိုက်မိသည်ကိုပင် မခံစားရတော့ချေ။

သို့သော် သူသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ရှင်သန်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မှန်ပေသည်။ အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရှင်သန်လာသည့် ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လေးလံလှသော သံကြိုးခလောက်များကို ချွတ်ချလိုက်ရသကဲ့သို့ ဤကမ္ဘာလောကကြီးကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် နားလည်ခံစားလာရသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပို၍ ထက်မြက်လာပြီး ကြည်လင်အေးချမ်းသွားတော့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူက လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကြယ်ပုနီကြီးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ လူသားများ ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာပြီးကတည်းက ဤကြယ်ကြီးမှာ ရိုးအီနေအောင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဤကြယ်ကြီးကို အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးပြီး ယခုထက် ပို၍ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ၊ ပို၍ အသေးစိတ်ကျကျ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤကြယ်ကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အရာအားလုံးအပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

လော်ယွမ်က စိတ်ထဲရှိ ထိုစူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ဆန္ဒကို လိုက်လျောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုကြယ်ကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

အဝေးမှ ကြည့်လျှင် အလွန် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော ကြယ်ပုနီကြီးသည် အနီးကပ် မြင်တွေ့ရချိန်တွင်မူ ဒေါသထွက်နေသော ဧရာမ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြင်းထန်သော မီးတောက်မုန်တိုင်းများကို မှုတ်ထုတ်နေသည်။ သက်တမ်းရင့် ကြယ်တစ်လုံး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ၎င်းသည် ကြယ်တစ်လုံးပင် ဖြစ်ပေသည်။

တခါတရံတွင် မိုင်ရာချီ ရှည်လျားသော မီးတောက်များက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီးနောက် မြေဆွဲအားကြောင့် လေထဲတွင် ပြန်လည် ကွေးညွတ်ကျဆင်းလာတတ်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လော်ယွမ်က ကြယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ပင်လယ်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ခွဲထုတ်လိုက်သော မိုးဇက်ပရောဖက်ကဲ့သို့ မီးတောက်များက သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ အလိုအလျောက် ဖယ်ခွာသွားကြပြီး အောက်ခြေမမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော မီးတောက်ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ဤစိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်မှုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် ပိုမို အားကောင်းလာသယောင် ရှိသည်။ ယခုအခါ သာလွန်အခြေအနေတွင် မရှိနေလျှင်တောင်မှ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက ဤနေရာရှိ အလွန်မြင့်မားသော ဖိအားရှိသည့် မီးတောက်မုန်တိုင်းများကို ကောင်းစွာ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကြယ်ပုနီသည် သက်တမ်းရင့် ကြယ်တစ်လုံး ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ပြောင်းလဲမှုမြန်သော ကြယ်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အခြေအနေမှာ နေနှင့် မတူညီပေ။

အတွင်းပိုင်းရော အပြင်ပိုင်းတွင်ပါ အဏုမြူ ပေါင်းစပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ထိုပေါင်းစပ်မှုများက အူတိုင်ထဲတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်ကာ အလင်းဖိုတွန်များအဖြစ် အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်စုပ်ယူရင်း ကြယ်၏ အပြင်ဘက်အလွှာများဆီသို့ ဖရိုဖရဲ ကူးစက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အလွန်ပူပြင်းသော ပလာစမာ အစုအဝေးများ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး အချင်း နှစ်မိုင်၊ သုံးမိုင်ခန့် တုတ်ခိုင်သော ဧရာမ မီးတောက်တိုင်ကြီးများအဖြစ် အာကာသထဲသို့ ပန်းထွက်သွားသည်ကို လော်ယွမ် မကြာခဏ မြင်တွေ့နေရသည်။

အချို့သော မီးတောက်များ၏ ကနဦး အပူချိန်မှာ ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီ သောင်းချီအထိပင် ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးက အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ပေ။

နေရာအတော်များများရှိ မီးတောက်များမှာ အပူချိန်နိမ့် အခြေအနေတွင် ရှိနေကြပြီး အပူချိန်မှာ ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီ ၁၈၀၀ အောက်တွင်ပင် ရှိနေတတ်သည်။

အရောင်မှာလည်း အနီရောင်သမ်းနေပြီး ထိုအပေါ်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပါက ကြယ်တစ်လုံးပေါ်တွင် ရောက်နေသည်ဟု မထင်ရဘဲ ဓာတ်ငွေ့ဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အပူချိန်နိမ့် ဧရိယာများသည် ကြယ်ပုနီကြီး တစ်ခုလုံး၏ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို နေရာယူထားသည်။

လူသားများ ဖန်တီးထားသော အာကာသယာဉ်များပင်လျှင် နေအစက်အပြောက် ဧရိယာများကိုသာ ရွေးချယ်မည်ဆိုပါက ဤကြယ်ပေါ်သို့ မနည်းမနော ဆင်းသက်နိုင်လောက်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ အလွန် ဂရုစိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများအတွက် အချိန်မရွေး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကြယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဂျူပီတာဂြိုဟ်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော မီးတောက်မုန်တိုင်းများနှင့် ဂမ်မာရောင်ခြည်များ အချိန်ပြည့် တိုက်ခတ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုနေအစက်အပြောက် ဧရိယာထဲမှ အပူချိန်မြင့် ပလာစမာ အစုအဝေးများ ပန်းထွက်လာမည် မလာမည်ကို မည်သူကမျှ ကြိုတင် မသိနိုင်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ လော်ယွမ်အတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော အပူချိန်မျိုးက သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် အန္တရာယ် မပေးနိုင်ချေ။

ဆက်ရန်...