ထူးခြားသော အတွေးများ

လီလီ ဆွံ့အသွားသည်။ "ပုတီးစေ့ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလဲ"

ပိုင်ယို့ဝေက ပြန်ဖြေသည်။ "အလင်းပဲ"

လီလီသည် နားမလည်ပေ။ "အလင်းလား ဘာလို့ အလင်း ဖြစ်ရမှာလဲ။ နွေရာသီမှာ မိုးက သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာနေတယ်။ ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်နေတယ်။ ရတနာ ဘယ်မှာ ရှိလဲ မမြင်ရဘူး... ရတနာက ဘာလို့ အလင်း ဖြစ်ရမှာလဲ"

ပိုင်ယို့ဝေက ရှင်းပြသည်။ "ကလေးကဗျာမှာ ရေမကောင်းဆိုးဝါးက ရတနာကို ရှာမတွေ့ဘူးလို့ မပြောထားဘူး။ ရတနာကို မမြင်ရဘူးလို့ပဲ ပြောထားတာ"

လီလီ သဘောမတူဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ "အဲဒါ အလင်း ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီပုတီးစေ့တွေကို ဘယ်လို ရှင်းပြမှာလဲ။ ဘာလို့ ရေလွှမ်းနေတဲ့ နေရာမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ"

ပိုင်ယို့ဝေသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောသည်။ "တကယ်တော့ နားလည်ဖို့ မခက်ပါဘူး။ ဝက်ဝံတွေက ငါးတွေ သယ်လာနိုင်ရင် ငါးတွေကလည်း ပုလဲတွေ သယ်လာနိုင်တာပဲ"

လီလီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

မှန်သည်...

ဝက်ဝံက ငါး သယ်လာသည်။ ဒါဆို ငါးက ဘာလို့ ပုတီးစေ့ မသယ်လာရမှာလဲ။

သူတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ပုတီးစေ့တွေက ဒုတိယ အဆင့်ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေများ ဖြစ်နေမလား။

ပိုင်ယို့ဝေက သီဆိုသည်။ "ကလေးကဗျာကို တစ်ခါ ပြန်သတိရကြည့်ပါ။ 'နွေဦးမှာ ဝက်ဝံနိုးလာတယ်။ သူ့ကလေး နှစ်ယောက် ပျောက်သွားလို့ စိတ်ပူနေတယ်။ နွေရာသီမှာ မိုးတွေ သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာတယ်။ ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်နေတယ်။ ရတနာ ဘယ်မှာ ရှိလဲ မမြင်ရဘူး။ ဆောင်းဦးမှာ ဘယ်သူ ရောက်လာလဲ ကြည့်။ လက်သည်းသွား မကောင်းဆိုးဝါးက ပါးစပ်ကို ဖွင့်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သွား မပါဘူး'..."

နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦးမှာ ဧည့်သည် နာမည်ကို ပြောထားတယ်။ နွေရာသီမှာ ဘာလို့ မပြောရတာလဲ။ ကလေးကဗျာတွေက စိတ်ကူးယဉ် ဆန်နိုင်တယ် -

ရေမကောင်းဆိုးဝါးက ရတနာ ဘယ်မှာ ရှိလဲ မမြင်ရဘူး။

ဒီလိုမျိုး ဘာလို့ စိတ်ကူး မယဉ်ရတာလဲ။ ဘာလို့ ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်နေလို့ ရတနာ ဘယ်မှာ ရှိလဲ မမြင်ရဘူးလို့ ပြောရတာလဲ။

ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်နေခြင်းက ဒီရေမကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ နာမည် ဖြစ်လို့ပဲ။ 'အလင်း' မရှိဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ ရတနာကို မမြင်ရဘူး၊ ဘာကိုမှ မမြင်ရဘူး။

ပြီးတော့ ကျွန်မတို့အားလုံး 'ရတနာ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကြောင့် လမ်းလွဲကုန်ကြတာပဲ"

ရန်ချင်ဝမ်က မေးသည်။ "မင်း ဆိုလိုတာကငါတို့ အခု လုပ်ရမှာက ရတနာကို ရှာတာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို ရတနာ မြင်အောင် ကူညီဖို့လား"

ပိုင်ယို့ဝေသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။ "ကျွန်မ ခုနက ပြုတ်ကျခဲ့တယ်။ ရေအောက်မှာ အရမ်း မှောင်နေတယ်။ ငါးကူးလာရင်တောင် မှောင်နေတုန်းပဲ။ အလင်းရောင်ကို သူ အရမ်း ခံစားနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ သူက အန်ဂလာငါးနဲ့ တူတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ဆူးတောင် ဆူးတွေမှာ တောက်ပတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခု ရှိရမယ်..."

လီလီသည် မနေနိုင်ဘဲ ပြောသည်။ "အဲဒါ ဂလင်းဆဲလ်တွေလေ။ အန်ဂလာငါး ဂလင်းဆဲလ်တွေက လူးစီဖရမ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်။ အဲဒါက လူးစီဖရေစ်ရဲ့ ဓာတ်ကူပစ္စည်းအောက်မှာ အောက်ဆီဂျင်နဲ့ ဓာတုဗေဒ တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပြီး အလင်း ထွက်လာတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘယ်ကနေ ဂလင်းဆဲလ်တွေ ရမှာလဲ။ ဓာတ်မီး ပေးရမလား"

ပိုင်ယို့ဝေသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါသည်။ "ဓာတ်မီး မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ ခန့်မှန်းတာ မှန်မယ်ဆိုရင် ဒီအိမ်ထဲမှာ သူ့နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မီးသီး တစ်လုံး ရှိရမယ်"

လီလီသည် အလွန်အကျွံ အသံဖြင့် အံ့ဩစွာ အော်သည်။ "မီးသီးလား" သူသည် ပိုင်ယို့ဝေ စိတ်ကူးယဉ်နေသည်ဟု ထင်သည်။

ရန်ချင်ဝမ်သည် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒီအန်ဂလာငါး မကောင်းဆိုးဝါးက လျှပ်စစ် ထုတ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မီးသီးတွေကို လျှပ်စစ် ထုတ်ပေးနိုင်ဖို့ အလားအလာ အရမ်း များတယ်"

လီလီ: "..."

ဆရာချန်းက မေးသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီအခန်းထဲမှာ မီးသီး အများကြီးပဲ။ ဘယ်တစ်ခုလဲဟင်"

ပိုင်ယို့ဝေက သေချာစွာ ပြောသည်။ "မလင်းတဲ့ တစ်လုံးပဲ"

လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီလောက်များတဲ့ မီးသီးတွေထဲမှာ ဘယ်ဟာက မလင်းတာလဲ။ အခု ပထမထပ်နဲ့ ဒုတိယထပ် ရေကြီးနေပြီ။မီးတွေ ပျက်နေပြီ။ သူ လိုချင်လျှင်တောင် မီးလင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုမှလွဲလျှင်..

သူတို့သည် ပိုင်ယို့ဝေ၏ လက်ထဲရှိ ယုန်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ရှန်မိုက ပြောသည်။ "သိုလှောင်ခန်းထဲက မီးက မလင်းဘူး"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ရှန်မိုက ပြောသည်။ "ကျွန်တော် သိုလှောင်ခန်းကို ရှာခဲ့တယ်။ ခလုတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်ခဲ့ပေမဲ့ မီး မလင်းခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် မီးသီး ပျက်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခု စဉ်းစားကြည့်တော့ အဲဒီနေရာက မီးသီး တစ်လုံးပဲ အိမ်တစ်ခုလုံးမှာ ပျက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရန်ချင်ဝမ်သည် နားထောင်ပြီး ပြောသည်။ "ကောင်းပြီ။ မင်းသိုလှောင်ခန်းကို သွားပြီး မီးသီး ယူခဲ့ပါ။ ငါက တခြား မလင်းသေးတဲ့ မီးလုံးတွေကို ဖြုတ်ပြီး ပြန်လာနှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်"

ရှန်မိုသည် အသာခေါင်းညိတ်သည်။

ထိုအမျိုးသား နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရေထဲသို့ ဆင်းသွားရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။

မိုးသည် အရာရာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ဖြစ်၍ ကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာကြားတွင် သေးငယ်သော တြိဂံပုံ အိမ်ခေါင်မိုးလေးသာ မြင်ရသည်။ အတွင်းမှ လူတို့သည် ကျန်ရှိနေသေးသော အခန်းငယ် ကြမ်းပြင်တစ်ဝက်ပေါ်၌ ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်ကာ နောက်ဆုံး သတင်းကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။