အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)

အခန်း (၁၀၃) အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့် ထိတ်လန့်နေသော ကျောက်ချန်

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းသည် ခေါင်းကိုက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။

"တရားရေးဝန်ကြီး ချန်ကျဲဟန်နှင့် စစ်ဆေးရေးမှူး ကျန်းဝမ်ချန်တို့ကို တော်ဝင်အပန်းဖြေစံအိမ် ပြိုကျရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးတယ်... ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ အရာရှိတွေ၊ လက်မှုပညာရှင်တွေနဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး အားလုံးကို ရာထူးအဆင့်အတန်းမရွေး စစ်ဆေးမေးမြန်းရမယ်..."

တော်ဝင်အပန်းဖြေစံအိမ်ကို ရဲရဲတင်းတင်း လက်ဆော့ရဲသူ မည်သူမဆို ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင်ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အမိန့်တော်အတိုင်း နာခံပါမယ်..."

"အရှင်မင်းကြီး... အမိန့်တော်အတိုင်း နာခံပါမယ်..."

ငိုက်မျဉ်းနေသော ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်က ရုတ်တရက် လန်းဆန်းသွားပြီး ယွင်ဟွား၏ ခေါင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပုတ်လိုက်လေသည်။

"ပန်းကလေး... ကြားဖြတ်လုလိုက်... ကြားဖြတ်လုလိုက်..."

"ချန်ကျဲဟန်က နင့်ရဲ့ ဂုဏ်ပြုခံရမယ့်အရာတွေကို အရင်က နှစ်ကြိမ်တောင် ခိုးယူသွားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ဆီကနေ ငါတို့ ပြန်လုယူကြစို့..."

တော်ဝင်ညီလာခံခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့် ချန်ကျဲဟန်နှင့် ကျန်းဝမ်ချန်တို့က သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ နေရာများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ရွှေ့ပြောင်းကာ နားစွင့်နေလိုက်ကြ၏။

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး အထိန်းတော်ချောင်ကလည်း ဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ယွင်ဟွားသည် သိသိသာသာပင် သွေးဆောင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် ရည်မှန်းချက်ထားကာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ရှောင်ရှူးရှူး... မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါ..."

ယွင်ဟွားက အလုပ်ပြန်လုပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး သူမ၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြန်လည်စတင်တော့မည် ဖြစ်၏။

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်က ထောင့်တစ်နေရာရှိ မျက်နှာဖြူရော်နေသော သူအား မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်ရင်း မိမိကိုယ်မိမိ အတော်လေး ကျေနပ်နေလေသည်။

အစောပိုင်းက သူ၏ ပန်းကလေးအကြောင်းကို မကောင်းပြောရဲသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုလူ ဘယ်သောအခါမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ပန်းကလေး... စောစောက နန်းတော်တံခါးဝမှာ နင့်ကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောခဲ့တဲ့သူကို မှတ်မိသေးလား..."

ယွင်ဟွားသည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ဆူပူခံရပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ကျောက်ချန်လေ... ငါ့အဖေက သူဟာ တတိယအဆင့် ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ ဒုတိယဝန်ကြီးလို့ ပြောခဲ့တယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ပန်းကလေး... သူပဲ... ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ဝဲဒုတိယဝန်ကြီးလေ..."

"သူက တော်ဝင်အပန်းဖြေစံအိမ် ပြိုကျရတဲ့ ကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က တရားခံပဲ..."

ယခင်က နန်းတော်တံခါးဝ၌ ၎င်းသည် သူ့အား အတွင်းခံတစ်ထည်ပင် မကျန်တော့သည်အထိ အဝတ်အစားများ ချွတ်ချပစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြဿနာနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း၏ အကြည့်များက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး သိသိသာသာ ပြဿနာရှိနေဟန်ပေါ်သော ကျောက်ချန်ထံသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

"ပန်းကလေး... မြန်မြန်လုပ်... နင့်ရဲ့ အစွမ်းတွေကို ထုတ်ပြရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယွင်ဟွားက ချက်ချင်းပင် လက်ကိုမြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီအမှုကိစ္စကို ကျွန်တော်မျိုးမထံ အပ်နှင်းလိုက်ပါ... ကျွန်တော်မျိုးမထံသာ အပ်နှင်းလိုက်ပါ... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပြဿနာများကို ကျွန်တော်မျိုးမ ကျိန်းသေပေါက် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်..."

အကယ်၍ နောက်ကျသွားပါက ဤအမှုသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယွင်ဟွားက အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြားတွင် ရပ်နေသော ကျောက်ချန်က ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းအင်္ကျီစအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသော လက်များမှာမူ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်နေလေ၏။

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းက ကျောက်ချန်ထံမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုတယ်..."

ယွင်ဟွားသည် နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ၏ ရှေ့တွင် ဟိုဘက်ဒီဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေရင်း သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူမ၏ စိတ်တွင်းမှ အသံများကို ကြားနိုင်သော အမတ်များသည် သူမ၏ နတ်ဝင်သည်ကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ကာ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားကြရသည်။

မကြားနိုင်သူများမှာမူ ၎င်းကိစ္စသည် သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ အခြားသူများ လုပ်ချင်ရာလုပ်နိုင်သည်ဟုတွေးကာ တည်ငြိမ်စွာပင် နေထိုင်ကြလေသည်။

ကျောက်ချန်သည် ယွင်ဟွား တစ်စတစ်စ နီးကပ်လာသည်ကိုကြည့်ရင်း အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်လာကာ ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့ထားလိုက်သည်။ သူ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့မည့်အချိန်လေးတွင်ပင် ခြေအစုံတစ်စုံက သူ့ရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြေအစုံသည် နောက်ဆုတ်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ကျောက်ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ပျံထွက်လာခဲ့သည်။

"အမတ်ငယ်... အမတ်ငယ်ယွင်... ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ခုလိုမျိုး ကြည့်နေရတာလဲ..."

သူမ၏ ဗေဒင်ဟောနိုင်သော အစွမ်းအစများကို သူ သိထားပေသည်။ သူမ ဗေဒင်ဟောလိုက်တိုင်း ဆိုးရွားသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသက်တစ်ချောင်းကို နုတ်ယူသွားတတ်၏။

ယွင်ဟွားက ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ကာ ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"အမတ်ကြီးကို ဘာကြောင့် ကြည့်နေတယ်လို့ ထင်ပါသလဲ..."

"အမတ်ကျောက်... အမတ်ကြီးလည်း ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနကပဲ မဟုတ်လား... ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ဝဲဒုတိယဝန်ကြီးလား..."

ယွင်ဟွားသည် အလွန်အမင်း စဉ်းစားနေဟန်ဆောင်လျက် သူမ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

“ငါ စဉ်းစားပါရစေဦး... ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက တည်ဆောက်ရေး၊ ရေပေးဝေရေးနဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးလိုမျိုး ကိစ္စရပ်တွေကို တာဝန်ယူရတယ် ထင်တယ်..."

"အဲ့တော်ဝင်အပန်းဖြေစံအိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းကို အမတ်ကြီးက တာဝန်ယူရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်ချန်မှာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။

"ငါက အမိန့်ကို နာခံရုံသက်သက်ပါ... ဝန်ကြီး စီစဉ်ပေးသမျှကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ... ငွေကြေးကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ ဘာမှမသိပါဘူး..."

"အိုး..."

ယွင်ဟွားက စကားစကို ရပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဆိုလိုတာက ဒီပြုပြင်ရေးကို အမတ်ကြီးက ကြီးကြပ်ရတာလားလို့ မေးတာပါ... ငွေကြေးကိစ္စကို ဘာမှမပြောရသေးပါဘူး... အမတ်ကျောက်... အမတ်ကြီးက မမေးဘဲနဲ့ ဝန်ခံနေတာလား..."

ယွင်ဟွား၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားလေ၏။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုပြင်ရေး ရန်ပုံငွေတွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်၊ ကိုယ့်အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ပြီး အရည်အသွေးမမီတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သုံးကာ တော်ဝင်အပန်းဖြေစံအိမ်ကို ပြင်ဆင်ခဲ့လို့ ပြိုကျသွားရတာများလား..."

ယွင်ဟွားသည် ကျောက်ချန်၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဆန်များ ဆက်တိုက် ကျယ်လာသည်ကို သတိပြုမိပြီး ဤကိစ္စမှာ သူမ ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

အကျင့်ပျက် ခြစားသောအရာရှိများ...။

ယွင်ဟွားက ကျောက်ချန်အား ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ လက်များ ယားယံလာပြီး သူ့အား တကယ်ပင် ထိုးကြိတ်ပစ်ချင်နေမိ၏။

ကျောက်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကာ သူ၏ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်းကို ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလေတော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီး လီယွီကျုံးရဲ့ အမိန့်တွေကို နာခံခဲ့ရုံသက်သက်ပါ... အဲ့အရည်အသွေးမမီတဲ့ သစ်တုံးတွေနဲ့ ကျောက်ခဲတွေ အားလုံးကို အမတ်လီက ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာပါ..."

"ကျွန်တော်မျိုး လိမ်ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် မိုးကြိုးပစ်ခံရပါစေ..."

သူက ပြင်းထန်စွာ ဦးညွှတ်ခစားလိုက်၏။

မှန်ပေသည်။ ထိုသစ်တုံးများနှင့် ကျောက်ခဲများကို အမတ်လီ မိတ်ဆက်ပေးသောသူက ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

"မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာပဲ..."

လီယွီကျုံး၏ သားဖြစ်သူ၊ ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ လက်ယာဒုတိယဝန်ကြီး လီကျိုးသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာပြီး သူ၏ တင်ပါးကို ကန်ကျောက်လိုက်လေသည်။

"လှပလိုက်တဲ့ ကန်ချက်ပဲ..."

ယွင်ဟွားက သူ့အား တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်၏။

လီကျိုးက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို မတ်မတ်ထားလိုက်သည်။

ကျောက်ချန်သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပစ်ကျသွားပြီး ခဏရပ်တန့်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ပြန်ထ၍ ဒူးထောက်လိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အမတ်လီက တာဝန်ဝတ္တရားများကို ပေါ့ဆပြီး အများပြည်သူ့ရန်ပုံငွေတွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့တာ သေချာပါတယ်... ကြည့်ပါဦး... သူ့သားက ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာတယ်... သားအဖနှစ်ယောက်က ဌာနတစ်ခုတည်းမှာ အလုပ်လုပ်ကြတော့ ကိစ္စတွေကို လက်ဆော့ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီးရှိတာပေါ့..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤသူ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် စိတ်အားထက်သန်နေမှုက မည်သူ့တွင် အမှန်တကယ် အပြစ်ရှိကြောင်းကို ပြသနေသည်ဟု လီကျိုးက ချက်ချင်း နားလည်လိုက်လေသည်။

သူသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းကို ရိုသေလေးစားမှု ပြသသည့်အနေဖြင့် လက်အုပ်ချီလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီး... အမတ်ကျောက်က အရမ်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေပါတယ်... ဒီမတော်တဆမှုရဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဖခင်က စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မရှိသေးသလို အမတ်ငယ်ယွင်ကလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က အရည်အသွေးမမီတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သုံးစွဲခဲ့တယ်လို့သာ ခန့်မှန်းရသေးပါတယ်... သူက အပြစ်တွေကို ကျွန်တော်မျိုး၏ ဖခင်အပေါ် ပုံချဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပါပြီ..."

သူက ကျောက်ချန်အား ထပ်မံ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေလေ၏။

"အမတ်ကျောက်... တော်ဝင်အပန်းဖြေစံအိမ် ပြိုကျရတာက သစ်တုံးတွေ၊ ကျောက်ခဲတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖောက်ခွဲလိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လောက် သေချာနေရတာလဲ..."

“မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ... ဘာကိစ္စအတွက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတာလဲ…”

လီကျိုး၏ စကားများသည် ကျောက်ချန်၏ နှလုံးသားကို သံတူဖြင့် ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။ ဤအချိန်၌ ကျောက်ချန်၏ မျက်နှာသည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ

ဗြောင်းဆန်နေလေ၏။

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း၏ အကြည့်သည်လည်း ကျောက်ချန်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှုန်ကုပ်နေလေသည်။

"ပြောစမ်း... တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ဧကရာဇ်၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကြောင့် ကျောက်ချန်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာပြီး ချွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်လာလေသည်။

ယွင်ဟွားသည် လက်ပိုက်ထားလျက် ပြဇာတ်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေပြီး အခြားအရာအားလုံးကို မေ့လျော့နေဟန် ရှိသည်။

"မှားပြီ... မှားနေပြီ... ပန်းကလေး... နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပွဲထိုင်ကြည့်နေနိုင်ရတာလဲ..."

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်သည် သူမအား စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ပန်းကလေး... နင် ဦးဆောင်ရမယ့်အလှည့်ရောက်ပြီ... နင် ဖော်ထုတ်ရမယ့် အလှည့်ပဲ... နင့်ရှေ့ကနေ လီကျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လုခွင့်ပေးလိုက်ရတာလဲ... ဒါက သူ့ကို နင့်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို သိသိသာသာကြီး ခိုးယူခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ..."

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်က အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် ယွင်ဟွား၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အထက်အောက် ခုန်ပေါက်နေလေတော့သည်။ ဟွားဟွား လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ရန်အတွက် ၎င်းသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

တကယ်ပါပဲ…

လီကျိုးသည် "ကြားဖြတ်လုသည်" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလေသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏ ဖခင်အား အသရေဖျက်ခဲ့သဖြင့် သူသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ မခံစားနိုင်တော့ဘဲ အလောတကြီး ခုန်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ယွင်ဟွားက နောက်ဆုံးတွင် အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ သတိဝင်လာပြီး သူမ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်ရှူးရှူး... မြန်မြန်လုပ်... ကျောက်ချန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက် တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို တူးဆွလိုက်တော့..."

အခန်း (၁၀၄) သားအဖနှစ်ယောက် ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း

ကျောက်ချန်က သူ၏ နဖူးကို မြေပြင်နှင့် ဖိကပ်ထားလျက် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး အပြစ်ကင်းစင်ပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ပဲ အပြစ်ကင်းစင်ပါတယ်... အရှင်မင်းကြီး အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးတော်မူပါ..."

လီကျိုးက ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့အား စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း အမတ်ငယ်ယွင်၏ လက်စားချေတတ်သော စရိုက်ကို တွေးမိသောအခါ နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားလေသည်။

"တောက်..."

"သူက မတရားခံရတာတဲ့လား... ချီးကိုပဲ..."

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်က မျက်လုံးလှန်လိုက်၏။

"ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးက ဒီကိစ္စကို သူ့သား ရာထူးတက်ဖို့ လမ်းခင်းပေးရာမှာ အသုံးပြုတယ်ဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေကို ကြောက်လို့ စံအိမ်တော် ပြုပြင်ရေးတာဝန်ကို သူ့ဆီ အပ်နှင်းခဲ့တာလေ... သစ်တုံးတွေနဲ့ ကျောက်ခဲတွေကို ပုံမှန်ကုန်သည်တွေက ထောက်ပံ့ပေးတာဖြစ်လို့ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေဖို့ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဝန်ကြီးလီက အထူးမှာကြားခဲ့တာ..."

"ဒါပေမယ့် ကျောက်ချန်က ပိုပြီး အကျိုးအမြတ်ရချင်လို့ စျေးနှိမ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်က သဘောမတူလို့ နှစ်ဖက်စလုံး သဘောတူညီမှု မရခဲ့ကြဘူး..."

"အဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူယုံတစ်ယောက်က အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူချင်လို့ ကျောက်ချန်ဆီ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့သူဌေးဆီမှာ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ့် ချို့ယွင်းနေတဲ့ ပစ္စည်းတစ်သုတ် ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်... ပြုပြင်ရေးအလုပ်ပဲဖြစ်လို့ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူးဆိုပြီး သူတို့ နှစ်ကိုယ်ကြား သဘောတူညီချက် လုပ်ခဲ့ကြတယ်... အပေါ်ယံမှာတော့ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေဆဲလို့ ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ကြွက်နှစ်ကောင်က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် လူတိုင်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာပဲ..."

အားလုံးမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြလေ၏။

ယွင်ဟွားသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလျက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေလေသည်။

“သေစမ်း... အရင်က ငရဲပြည်မှာ ငါ ဘာလို့ အဲ့လောက် ပင်ပန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး... လူ့သွေးစွန်းနေတဲ့ ပေါက်စီတွေကို စားခဲ့တဲ့ ဒီခွေးမသားတွေကြောင့်ပဲ... သူတို့က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေကို သေစေပြီး ငါတို့ကို ပြဿနာရှာခဲ့တာပဲ..."

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်သည်လည်း ရန်သူကို တူညီသော မုန်းတီးမှုဖြင့် ပူးပေါင်းသွားသည်။

“အဟုတ်ပဲ.."

၎င်းသည် တစ်ချိန်က ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်ထဲရှိ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားသော အမျိုးသမီးတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ယမမင်း၏ စေခိုင်းခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရဖူးရာ ၎င်းကို အလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"ပန်းကလေး... နင့်ကို ငါ ပြောပြမယ်... ဒီလူက မိန်းမလိုက်စားတဲ့နေရာမှာ နာမည်ကြီးပဲ... သူက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အဆိုတော်တွေနဲ့ ကချေသည်တွေကို စွဲလမ်းနေပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေမှာ မကြာခဏ ညအိပ်လေ့ရှိတယ်... ကာမဂုဏ်ခံစားမှုတွေမှာ နစ်မွန်းပြီး ငွေတွေကို ရေလိုဖြုန်းတီးပစ်တာ..."

"လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တွေ့ရင် သူက တိုက်ရိုက်ပဲ လုယူဖို့ ကြိုးစားတတ်တယ်... အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ခြိမ်းခြောက်တတ်လို့ အမျိုးသမီးအများအပြားဟာ ကြိုးဆွဲချသေတာ ဒါမှမဟုတ် မြစ်ထဲခုန်ချသေတာတွေ လုပ်ခဲ့ကြရတယ်..."

ယွင်ဟွား၏ လက်သီးက ပို၍ တင်းမာသွားလေ၏။

“ဆက်ပြောစမ်း..."

"ဒါနဲ့ ပန်းကလေး... အဲ့ခွေးမသားက တစ်ခါတုန်းက လမ်းပေါ်မှာ နင့်ရဲ့ တတိယအစ်မကို အခွင့်အရေးယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်..."

"နင့်ရဲ့ တတိယအစ်မက အပြင်ထွက်ခဲတော့ သူမကို သိတဲ့လူ သိပ်မရှိဘူးလေ... သူက နင့်အစ်မကို ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုက သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ... သူက နင့်အစ်မနောက်ကို လမ်းကွက်အတော်များများအထိ လိုက်သွားခဲ့ပြီး အကယ်၍ နင့်အစ်မကသာ သတိမထားမိခဲ့ရင် အန္တရာယ်ပြုခံရတော့မှာ... အဲ့နောက်ပိုင်းမှာတောင် သူက အဲ့လမ်းပေါ်မှာ အကြိမ်ကြိမ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သေးတယ်..."

ဤစကားများက ယွင်ဟွားအား ချက်ချင်းပင် ဒေါသအမျက် ထွက်စေလေတော့သည်။

သူမသည် သူမ၏ အရာရှိဦးထုပ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး "ရွှီး" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကာ ကျောက်ချန်ကို ကန်ကျောက်လိုက်လေ၏။

"ခွေးမသား..."

"နင့်ကို သေတဲ့အထိ ရိုက်သတ်ပစ်မယ်... ခွေးမသား..."

သူမ၏ တတိယအစ်မကိုတောင် ရန်စရဲတယ်တဲ့လား။ သူက အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား။

ကျောက်ချန်ခမျာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီးနောက် ယွင်ဟွား၏ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များနှင့် ကန်ချက်များက ဆက်တိုက် ကျရောက်လာသည်။

"အား..."

ကျောက်ချန်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာရှိများမှာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြလေ၏။

"ရပ်... ရပ်လိုက်စမ်း... ခွေးမလေး... အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း..."

"အရှင်မင်းကြီး... မြန်မြန်... မြန်မြန် ကျွန်တော်မျိုးကို ကယ်ပါဦး... သူမ... သူမ ရူးနေပြီ... သူမ ရူးသွပ်နေပါပြီ..."

"ပန်းကလေး... ရိုက်လိုက်... ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်စမ်း..."

"အကယ်၍ သူက နင့်ကို ရူးနေတယ်လို့ ပြောရဲရင် ငါတို့က သူ့ရဲ့ လျှာကို ဆွဲထုတ်ပြီး မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ရမယ်..."

သူမ၏ စိတ်တွင်းအသံများကို ကြားရသော အရာရှိက မျက်လုံးလှန်လိုက်ကြသည်။ သူမက ရူးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူက အမတ်ငယ်ယွင်၏ အထိမခံသောနေရာကို သွားရောက်ထိပါးမိခြင်းသာ ဖြစ်၏။

အခြားအရာရှိများက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး ရှေ့သို့ တက်သွားချင်သော်လည်း ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း၏ အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် သူတို့၏ သတ္တိကြောင်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ချန်ကျဲဟန်... ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ ပြောနေတယ်နော်..."

ယွင်ရှောင်ထျန်း၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း မှုန်ကုပ်နေလေ၏။ သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ချန်ကျဲဟန်က ဆွဲထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ သူ၏ သမီးငယ်လေးရှိရာသို့ ရုန်းကန်သွားရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

"ကျစ်... သူက ငါ့ရဲ့ တတိယသမီးကိုတောင် လက်နဲ့ထိရဲတယ်တဲ့လား... သူ့ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

ချန်ကျဲဟန်က အစွမ်းကုန် တားဆီးထားလေ၏။

"အမတ်ငယ်ယွင် ရှိနေတာပဲ... ခင်ဗျား လက်ဖျားလေးတောင် လှုပ်စရာ မလိုပါဘူး... သူမရဲ့ ခွန်အားကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်လို့ ခင်ဗျား ဘာအရှုံးမှ ပေါ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါက မတူဘူးလေ..."

ယွင်ရှောင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာလေ၏။

"ငါ့သမီးငယ်လေးက သူ့ရဲ့ တတိယအစ်မအတွက် လက်စားချေဖို့နဲ့ မှန်ကန်တဲ့အရာအတွက် ရပ်တည်ပေးဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်နေတာ... သူမရဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါကလည်း သမီးလေးအတွက် လက်စားချေပေးပြီး သူမဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးရမယ်... ဘယ်သူကမှ သူမကို အနိုင်ကျင့်တာမျိုး လက်မခံနိုင်ဘူး..."

"အဖိုးကြီးချန်... မင်း ယုံမလား မယုံဘူးလားတော့ မသိဘူး... အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို ဆက်ဆွဲထားမယ်ဆိုရင် မနက်ဖြန် မင်းသမီးရဲ့ မင်္ဂလာကိစ္စကို ငါ စီစဉ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသားနဲ့ ကလေးဘဝ ချစ်သူတွေအဖြစ် ကြီးပြင်းလာအောင် ငါ့အိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့မယ်..."

ချန်ကျဲဟန်က သူ၏ အုပ်ကိုင်ထားမှုကို ချက်ချင်းပင် လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ယွင်ရှောင်ထျန်းသည် အရှိန်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ပတ်ခန့် လိမ့်သွားပြီးနောက် သွက်လက်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ သူ၏ ဦးထုပ်ကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"သမီးလေး... အဖေ့အတွက် နေရာလေးတစ်ခု ချန်ထားဦး... အဖေလည်း လာပြီ..."

"အား..."

"အား..."

ကျောက်ချန်၏ အော်ဟစ်သံများက ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ အားလုံး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားစေကြသည်။

ယွင်ရှောင်ထျန်းက သူ၏ မျက်လုံးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်၏။

ယွင်ဟွားကလည်း သူ၏ သွားများ ကျိုးထွက်သွားသည်အထိ ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်လိုက်လေသည်။

"ပန်းကလေးက အရမ်းမိုက်တာပဲ..."

"ပန်းကလေးရဲ့ အဖေကလည်း အရမ်းမိုက်တယ်... သူ့မှာ နောက်မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိသေးတယ်... အဲ့တာကိုလည်း အလွတ်မပေးနဲ့... သူ့ကို ရိုက်လိုက်... ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်... သေတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်လိုက်..."

ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်က လေထဲတွင် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ယွင်ဟွားကို အားပေးလိုက်၊ ယွင်ရှောင်ထျန်းကို အားပေးလိုက် လုပ်နေလေသည်။

လူတိုင်းက တံတွေးများကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ကြ၏။ ဤသားအဖနှစ်ယောက်နှင့် စာအုပ်တစ်အုပ်သည် တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှပေသည်။

မနေ့က ညီလာခံမှာ သူတို့နှစ်ယောက် အငြင်းပွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြစ်တင်နေကြပေမယ့် ယနေ့မှာတော့ သားအဖနှစ်ယောက်က ဘုံရန်သူကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ပူးပေါင်းသွားကြပြီး လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု ကင်းမဲ့စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ကျောက်ချန်သည် ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းရှိရာသို့ အသည်းအသန် တွားသွားသွားပြီး ကယောက်ကယက် ငိုကြွေးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးကို ကယ်ပါဦး... သူတို့ သားအဖနှစ်ယောက်က ကျွန်တော်မျိုးကို လက်စားချေနေကြတာပါ... သူတို့က အရှင်မင်းကြီးကို အားကိုးနေကြတာ... အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံကြောင့် သူတို့က ဒီလောက် မောက်မာနေကြတာပါ..."

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းက သူ၏ နားရွက်ကို ကုတ်လိုက်မိ၏။

သူက ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"တုံလင်ရဲ့ ကံကောင်းစေသော ကြယ်ပွင့်လေးက ကြင်နာတတ်တယ်... ချစ်စရာကောင်းပြီး ရိုးသားတဲ့ နှလုံးသားရှိတယ်လေ... သူမက ငါ့ရဲ့ အာဏာကို အသုံးချပြီး လူတွေကို စိတ်ထင်တိုင်း ရိုက်နှက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့..."

"သူမက ဘာကြောင့် တခြားသူတွေကို မရိုက်ဘဲ မင်းကိုမှ ရိုက်ရသလဲဆိုရင်တော့ မင်း လုပ်ခဲ့တဲ့ ဆိုးရွားယုတ်မာတဲ့ ကိစ္စတွေကို သူမ သိသွားလို့ ဒေါသထွက်ပြီး မင်းကို မရိုက်ဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

လူတိုင်း "..."

"အရှင်မင်းကြီး..."

ကျောက်ချန်က ငိုယိုအော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လျှင် တုန်ယင်နေလေ၏။

သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသဖြင့် သေချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေလေပြီ။ ယွင်ဟွား၏ ဖော်ထုတ်မှု မရှိဘဲနှင့်ပင် သူသည် အများပြည်သူပိုင်ငွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး အရည်အသွေးမမီသော ပစ္စည်းများကို မည်သို့ ရောင်းချခဲ့ကြောင်းကို အရာအားလုံး ဝန်ခံပြီးဖြစ်၏။

ဤမျှသာလော။

"နင်က အရာအားလုံးကို ထုတ်မပြောရသေးဘူး ထင်တယ်..."

ယွင်ဟွားသည် ရှင်ခြင်းသေခြင်းစာအုပ်က သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိန်းမပျိုလေးများကို ဒုက္ခပေးခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို မမေ့သေးပေ။

ကျောက်ချန်သည် မျက်ရည်များ၊ နှပ်များ စီးကျနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ အကန်ခံလိုက်ရလေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး အမျိုးသမီးတွေကိုလည်း အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးပြီး မြေဩဇာကောင်းတဲ့ မြေတွေကိုလည်း သိမ်းပိုက်ခဲ့ပါတယ်..."

“ဝိုး…”

အမှန်တရားကို မသိကြသော အရာရှိများမှာ လုံးဝ အံ့သြမှင်တက်သွားကြလေသည်။

“ဘုရားရေ…”

အမတ်ငယ်ယွင်သည် အလွန်တိကျမှန်ကန်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ အကြောက်တရားဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြလ၏။

"ကောင်မလေး... လုံလောက်ပြီလား... ခဏလောက် အနားယူပြီး ကျန်တာကို ငါ့ဆီ အပ်ထားလိုက်ပါလား..."

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော သားအဖနှစ်ယောက်ကို တားဆီးရန် မပြောမီ လည်ချောင်းဟန့်လိုက်ရသည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ...

ယွင်ဟွားနှင့် ယွင်ရှောင်ထျန်းတို့သည် သူတို့၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြလေ၏။

"အစောင့်တို့... ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ လက်ဝဲဒုတိယဝန်ကြီး ကျောက်ချန်ကို ယခုပင် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးစေ... သူ့ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းဆည်းပြီး နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာအဖြစ် ထည့်သွင်းစေ... ဒီအမှုကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေတဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ ကုန်သည်တွေ အားလုံးကို သုံးရက်အတွင်း တရားရေးရုံးတော် အကျဉ်းထောင်မှာ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် စစ်ဆေးမေးမြန်းစေ..."

"သေဆုံးသွားသူတွေကို အခေါင်းပေးပြီး ကောင်းမွန်စွာ မြှုပ်နှံစေ... အကယ်၍ မိသားစုဝင်များ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပါက နှစ်သိမ့်မှုအဖြစ် ငွေစနှစ်ရာ ပေးအပ်စေ... ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ တစ်ဦးစီကို ငွေစတစ်ရာစီ ပေးအပ်စေ... အမျိုးသမီးများကို အတင်းအဓမ္မ ပြန်ပေးဆွဲခြင်းနှင့် မြေဩဇာကောင်းသော မြေများကို သိမ်းပိုက်ခြင်း ကိစ္စအတွက်မူ တရားစီရင်ရေးရုံးတော်သို့ လွှဲပြောင်းပေး၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးစေပြီး အချက်အလက်များ ပြုစုပြီးပါက ဆုံးဖြတ်ချက်ချစေ..."

နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ အားလုံးက ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အလွန်ပညာရှိလှပါတယ်..."

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းက အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ချန်သည် ဧကရာဇ်ရှိရာသို့ လေးဖက်ထောက်ကာ တွားသွားသွားပြီး ငိုယိုအော်ဟစ်လေ၏။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"ပန်းကလေး... သူက သနားညှာတာဖို့ တောင်းဆိုရဲတယ်ပေါ့... သူ့ဆီ သွား... သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်..."

ယွင်ဟွားပ တိုက်ခိုက်ရသည်ကို အားမရသေးသဖြင့် ပြေးသွားကာ သူ၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်၍ နောက်သို့ တွန်းချလိုက်လေသည်။

သူမသည် ညာဘက်ခြေထောက်ကို မြင့်မြင့်မြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်က ကျောက်ချန်၏ ထိခိုက်လွယ်သော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

"ဂျွတ်" ဟူသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ။

တက်ရောက်လာသူများသည် သူတို့၏ ခြေထောက်များကို တင်းထားလိုက်ကြသည်။ သို့မဟုတ် အလိုအလျောက်ပင် သူတို့၏ လက်များဖြင့် ကာကွယ်ထားလိုက်ကြလေသည်။

တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှပေသည်။

"အား..."

ကျောက်ချန်ခမျာ နှလုံးကွဲကြေမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ယွင်ဟွားက ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်နက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် နားထဲတွင် ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

“ငါ့ရဲ့ တတိယအစ်မကိုတောင် တပ်မက်ရဲတယ်တဲ့လား... နင့်ကို အရင်ဆုံး ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်..”

အမတ်ရွှီ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

သူသည် စာရေးစုတ်တံကို လျှာဖြင့်လျက်လိုက်ပြီး "အမတ်ငယ်ယွင်ရဲ့ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းရည်တွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ... ကန်ချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူက သားသမီးမရှိဘဲ မျိုးဆက်ပြတ်သွားတော့မှာပဲ..."