အခန်း (၁၀၉-၁၁၀)

အခန်း။ ၁၀၉

ဟန်ကျိယုသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားပြုကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး "ငါသာ အမှန်အတိုင်းပြောရင်... မင်း ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက "မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟုသာ ပြန်မေးသည်။

"ငါ... အကြောင်းစုံကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်"

ဝမ်ပင်းသည် မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြုံးလျက်သာ "မင်းအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက် ကလေးမဆန်စမ်းပါနဲ့။ မင်းပြောပြော မပြောပြော သေရမှာပဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောမယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်း ပိုသက်သောင့်သက်သာ သေရမှာပေါ့"

ဟန်ကျိယုသည် အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်သည့်အလား မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး "အနားကို တိုးခဲ့ပါ... ငါ ပြောပြပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းသည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးမှာ နှစ်လှမ်းခန့်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် ဟန်ကျိယုသည် ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားကာ အလွန်အမင်း ရူးသွပ်ခက်ထန်သော အမူအရာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"မင်း ငါ့တူကို သတ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့အသက်ကိုလည်း ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ပေတော့"

ဘုန်း…

ပြတ်သားသော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟန်ကျိယု၏ ဘယ်ဘက်လက်သီးဘေးတွင် အပြာရောင် အလင်းကွင်းတစ်ခုမှာ ထူးခြားပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအပြာရောင်ကွင်းအတွင်း၌ သေးငယ်သော အလင်းကွင်းတစ်ခုနှင့် အပြာရောင် အလင်းစက်ကလေးတစ်ခုမှာ အထက်အောက် လူး၍တုံ့ပြန်နေ၏။

ထိုသို့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သိမ်မွေ့သော တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေကာ ၎င်းမှာ သွေးကြောတံခါးတုန်ခါနေသည့် အသံပင်။

ဟန်ကျိယု၏ သွေးကြောတံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ အပြာရောင် အလင်းတန်းများစွာသည် ဒီရေတက်သကဲ့သို့ သူ၏ မြေဖြိုသွေးကြောတံခါးဆီသို့ စုပြုံ၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်ကျိယု၏ လက်သီးမှာ ဝမ်ပင်းထံသို့ ဒုန်းစိုင်းဦးတည်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေသည်။

နှစ်လှမ်းအကွာအဝေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွား၏။

ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် ဟန်ကျိယုသည် နက်နဲသောအဆင့်မဟုတ်သည့် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။

ဟန်ကျိယုက ရယ်မောရင်း "ကောင်လေး... မင်းက နုပါသေးတယ်။ ဒီအဘိုးကြီးက သာမန် ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့်လောက် မဟုတ်ဘူးကွ"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဟန်ကျိယု၏ ရင်ဘတ်မှာ ရုတ်တရက် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ဝမ်ပင်းမှာ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ပြသလိုက်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် လက်သီးကို ဆက်လက်ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ဝမ်ပင်း၏ ရင်ဘတ်နှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်တွင် သူ၏အပြုံးမှာ ချက်ချင်း တောင့်ခဲသွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရိုးစုကဲ့သို့ ဖြူဆွတ်သော လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးကို ဝမ်ပင်း၏ ရင်ဘတ်နှင့် လက်တစ်လုံးစာအကွာတွင် တားဆီးလိုက်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူ၏လက်သီးက အနည်းငယ်မျှ ပိုမြန်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် တစ်လှမ်းမျှ ရှေ့တိုးနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏အကြံမှာ အောင်မြင်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မြန်နေရတာလဲ"

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ဤမျှ နီးကပ်သောအကွာအဝေးမှ နက်နဲသောအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အကောင်းဆုံးသော ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဆင့်ကဲဖြစ်ပျက်နေသော ဆုံးရှုံးမှုများက ဟန်ကျိယုကို ရူးသွပ်သွားစေသည်။ အပြာရောင် သွေးကြောတံခါးမှာ တုန်ခါလာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မီတာတစ်ရာပတ်လည်အတွင်း ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ အပြာရောင် သွေးကြောချီစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ သွေးကြောတံခါးဆီသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

ဘုန်း

သွေးကြောများ တုန်ခါသံမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အပြာရောင် အလင်းတန်းများမှာလည်း ယွန်းလန်တောင်၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ဟန်ကျိယုသည် သွေးကြောစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ သူ၏ အင်အားရှိသမျှကို ခြေထောက်တွင် ထည့်သွင်း၍ ဒေါသတကြီး ကန်လိုက်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ပြီးတော့ မင်းတို့ ဒီမိစ္ဆာတွေပါ အကုန်လုံး သေကြပေတော့"

ဘုန်း

ဖြူလွှလွှ လေလှိုင်းများနှင့် အပြာရောင် အလင်းတန်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားသည့်အခါ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် ဝမ်ပင်း၏ရှေ့တွင် မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှမရှိဘဲ မတ်တပ်ရပ်နေဆဲပင်။

ဟန်ကျိယု၏ အင်အားရှိသမျှ စုစည်း၍ ကန်လိုက်သော ထိုကန်ချက်သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဟန်ကျိယုမှာ ကြောင်အသွားတော့သည်။

ဤကန်ချက်မှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကိုပင် ပြားချပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

ဟန်ကျိယုသည် ဤမိစ္ဆာ၏ အင်အားကို ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း လုံးဝ မတုန်မလှုပ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟုမူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ငတုံးမဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

"ငါ့ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ဒီမိစ္ဆာက ငါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရတဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမှာလဲ။ ဒီလို ကန်ချက်မျိုးကို နယ်ပယ်တူ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ အထိအခိုက်မရှိဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်တဲ့သူဆိုလို့ နက်နဲသောအဆင့်လတ်ဒါမှမဟုတ် နက်နဲသောအဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတွေကလွဲလို့ တခြားမရှိနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီနယ်ပယ်

နှစ်ခုက လူတွေဆိုတာကလည်း ငါ့ကို အားစိုက်စရာတောင် မလိုဘဲ အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်တဲ့သူတွေပဲလေ"

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်ပြီးနောက် ဟန်ကျိယုသည် မယုံကြည်

နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းခါရင်း "မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီလောက်တောင် သန်မာတဲ့သူက ကြယ်မဲ့ဂိုဏ်းလေးထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မှာလဲ" ဟု ရေရွတ်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားမှာ ဖုန်ခါသကဲ့သို့ သူ၏ပုခုံးကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး အရိုးစုပါးစပ်မှ အေးစက်လှောင်ပြောင်သော ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိန်း…

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ခါးမှ နီရဲပူပြင်းနေသော သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ လေထဲတွင် အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းပြီး ဟန်ကျိယုထံသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သော် ဟန်ကျိယုသည် အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ သွေးကြောတံခါးကို ထပ်မံတုန်ခါစေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အဝေးသို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ထွက်ပြေးရန်ဆိုသည်မှာ ဟန်ကျိယု၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးဖြစ်သည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတွင် နက်နဲသောအဆင့်လတ် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်ရှိသော အစောင့်အရှောက်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သခင်လေးကို ပြောပြနိုင်ရန် သူ အသက်ရှင်မှ ဖြစ်မည်။

သစ်သားစီးဆင်းသဲကို ရရှိရန်အတွက် ပိုမိုသန်မာသောသူကို စေလွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟန်ကျိယု မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် သူ၏နားစည်ထဲသို့ အသံတစ်သံ ဝင်ရောက်လာသည်။

၎င်းမှာ ဝမ်ပင်း၏ အသံပင်။

"လှေကားထစ်တစ်ထောင် အနတ္တ"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဟန်ကျိယုသည် သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် သံကြိုးများ ရုတ်တရက် ရစ်ပတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ပင်းမှာ သုံးမီတာခန့်သာ ဝေးသောနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သေချာပေါက် အဝေးကြီးကို ပြေးခဲ့ခြင်းပင်။

သူသည် မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒါ ဘယ်လို သရဲခြောက်တဲ့ ကျောက်လှေကားထစ်တွေလဲ"

ချွင်

သံကြိုးများ တင်းကျပ်သွားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟန်ကျိယုသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ထိုခဏမှာပင် အပြာရောင် သွေးကြောတံခါးမှာ တိုက်ရိုက်ပိတ်သွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်တွယ်နေသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏အမူအရာ မပြောင်းလဲနိုင်ခင်မှာပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား၏ လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို မလိုက်တော့သည်။ ထိုအရိုးစုမျက်နှာကြီးမှာ သူ၏ပါးစပ်နားတွင် ကပ်လျက် အော်ဟစ်ရယ်မောနေတော့သည်။

ဟန်ကျိယုက နာကျင်မှုကို အံတုရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ဒီအဘိုးကြီးကို သတ်လိုက်စမ်း ပြီးရင် အစွန်းရောက်တောင်ရဲ့ ဒေါသကို ခံဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့"

"ခေါင်းမာလိုက်တာ"

ဝမ်ပင်းသည် ဟန်ကျိယု၏ ခေါင်းမာသော စကားများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားအား သူ့ကို ပွေ့ဖက်ခိုင်းထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဟန်ကျိယုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုမရှိသော လီဟဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သွေးကြောတံခါးကို ဖွင့်ထားနိုင်သော သူ၏စတုတ္ထဦးလေးကိုပင် တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်နိုင်သော မိစ္ဆာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အခါ လီဟဲ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားသည်။ ဝမ်ပင်း၏ အကြည့်မှာ သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်... အကုန်လုံး ပြောပြပါ့မယ်"

"မင်း..."

လီဟဲ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟန်ကျိယုမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာ နွားမျက်လုံးကဲ့သို့ ပြူးထွက်လာတော့သည်။

သူ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား၏ တင်းကျပ်သော ဖမ်းဆုပ်မှုကိုသာ ထပ်မံခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ပင်းသည် လီဟဲ၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး "ငါသိချင်တာတွေကို ပြောပြစမ်း။ ဒါဆို မင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီဟဲက ပြာပြာသလဲ ပြောပြသည်။

"မင်းရဲ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ သစ်သားစီးဆင်းသဲကြောင့်ပါ။ ဒီပစ္စည်းကို ငါတို့ အစွန်းရောက်တောင်ရဲ့ သခင်လေး ဟန်ဝမ်က လိုချင်နေတာ"

"ဆက်ပြောဦး"

"သစ်သားစီးဆင်းသဲဆိုတာ ဝဲကယက်မြေပုံဖန်တီးဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ရှားပါး ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းတစ်ခုပါ။ ရွှေရင်အုပ်အရွက်ကို ရပြီးရင် သခင်လေးအတွက် သစ်သားစီးဆင်းသဲ တစ်ခုပဲ လိုတော့တာ။ ဒါကြောင့် သူက မသေမျိုးဂိုဏ်းဆီကို သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သစ်သားစီးဆင်းသဲကို ပြန်ယူဖို့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး သုံးလိမ့်မယ်..."

လီဟဲသည် သူသိသမျှ အကြောင်းအရာများကို အလျင်အမြန် ပြောပြနေတော့သည်။ သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော ဟန်ကျိယုမှာမူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေတော့သည်။

ဝဲကယက်မြေပုံလား။

ဝမ်ပင်းသည် ထိုစကားလုံးသုံးလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် လီဟဲ စကားပြောပြီးနောက် ဟန်ကျိယုသည် အသားထဲအထိ နစ်ဝင်နေသော သံကြိုးများနှင့် အရေပြားကို အရည်ပျော်စေမည့် အပူရှိန်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"စကားပြောတာကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်စမ်း"

အခန်း။ ၁၁၀

"သူ့ကို သတ်လိုက်တော့"

ဝမ်ပင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဟီး—

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် အေးစက်လှောင်ပြောင်သော ရယ်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဟန်ကျိယု၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီဟဲက ကြားထဲမှ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် စတုတ္ထဦးလေးကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော် နောက်ထပ် သိသမျှတွေ အကုန်ပြောပြပါ့မယ်၊ မင်းသိချင်တာ အကုန်လုံးကို ပြောပြပါ့မယ်"

အား…

အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လီဟဲ၏ စကားများမှာ နောက်ကျသွားခဲ့သည်။ အော်ဟစ်သံတစ်ချက်အပြီးတွင် ဟန်ကျိယု၏ မျက်လုံးများမှာ မီးသွေးခဲကဲ့သို့ မည်းနက်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက လက်ကို လွှတ်လိုက်သည့်အခါ ထိုသူမှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီဟဲသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ခုန်အုပ်ရန် ကြံသော်လည်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား၏ ကန်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

လီဟဲ ပြောပြသည့် ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သေဒဏ်ပေးခံလိုက်ရသည့် လီဟဲကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ယွန်းလန်

တောင်ထိပ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လျှောက်လာခဲ့သည်။

ယခုမှပင် အစွန်းရောက်တောင်က လူတွေသည် အဘယ်ကြောင့် သူတို့၏အိမ်တံခါးဝအထိ နက်နဲသောအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ရတာလဲဆိုသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ထိုနေ့က သူယူဆောင်ခဲ့သော သစ်သားစီးဆင်းသဲမှာ အမှန်တကယ်တွင် ဝဲကယက်မြေပုံပြုလုပ်ရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ အမှန်တရားသာဆိုလျှင် ဤကိစ္စမှာ သေချာပေါက် အဆုံးသတ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ဝဲကယက်မြေပုံနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ဖခင်က တစ်ကြိမ်တွင် ပြောပြဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ရှေ့နှင့်နောက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တောက်ပသော အရောင်အသွေးရှိသော ဝဲကယက်များပါရှိသည့် ကျောက်ပြားကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားမျှသာ ရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးလှသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် နက်နဲသောအဆင့်ကျင့်ကြံသူများပင် အလွယ်တကူ မရရှိနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ နက်နဲသောအဆင့်အနိမ့်အတွက် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဝဲကယက်မြေပုံတစ်ခုကို လေလံတင်ရောင်းချခဲ့မည်ဆိုလျှင် သင့်တွင် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းရှိနေရုံနှင့်ပင် လေလံဆွဲရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီပေ။

ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသိန်းဆိုသည်မှာ ၎င်း၏ အခြေခံ လေလံဈေးမျှသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ရောင်းထွက်သွားသည့်ဈေးမှာ သေချာပေါက် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်းကျော်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သန်းဆိုသည်မှာ မည်မျှတန်ဖိုးရှိမှန်း စိတ်ကူးမရသေးလျှင် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိသော အင်အားစုတစ်ခုလုံးကို ရောင်းချလျှင်ပင် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်းခန့်သာ တန်ဖိုးရှိကြောင်း ဥပမာပေးရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ သူ၏ဖခင်ပြောခဲ့သော စကားဖြစ်ပြီး ထိုအကြောင်းကို သိရှိသူများကြားတွင်လည်း ဤသည်မှာ စံနှုန်းတစ်ခုပင်။

သို့သော်လည်း သူ၏မိခင်ထံမှ ကြားခဲ့ရသော စကားမှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။ အကြောင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် အရှေ့အိုင်တွင် ဝဲကယက်မြေပုံ လေလံတင်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ အမှတ်ရမှုအရ ထိုလေလံပွဲသို့ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစု ၁၂ ခုနှင့် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အင်အားစု ၃ ခု ပါဝင်တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိနေသော်လည်း ဖိတ်ကြားလွှာရရန်ပင် အရည်အချင်းမပြည့်မီခဲ့ပေ။

ထိုလေလံပွဲတွင် နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူပေါင်း ရာဂဏန်းမျှ ရှိနေပြီး နက်နဲသောအဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် ပေါ်လာခဲ့သေးသည်။

နက်နဲသောအဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ခြေတစ်ချက်စောင့်လိုက်ရုံဖြင့် အရှေ့အိုင် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုဝဲကယက်မြေပုံကို ထိုကျွမ်းကျင်သူက မရရှိသွားခဲ့ပေ။ ရှိနေသော အင်အားစုအားလုံးမှာ နက်နဲသောအဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူ၏ လက်စားချေမှုကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဝဲကယက်မြေပုံ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ နက်နဲသောအဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူကို ကြောက်ရွံ့ရခြင်းထက် ပို၍ ကြီးမားနေခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ထိုလေလံပွဲတွင် အသုံးပြုသော ငွေကြေးမှာ ရွှေဒင်္ဂါးများ မဟုတ်ဘဲ နက်နဲသောအဆင့်အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အသုံးပြုသော အဖြူရောင်ကျောက်များ ဖြစ်သည်။ လက်မအရွယ်အစားရှိသော နို့နှစ်ရောင် အမြုတေတစ်တုံးလျှင် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း တန်ဖိုးရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ အဖြူရောင်ကျောက်သုံးရာဖြင့် ရောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး သုံးသန်းဖြစ်ပြီး ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစုတစ်ခုလုံး၏ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေတော့သည်။

မည်သည့်အင်အားစုက ဝဲကယက်မြေပုံကို ဝယ်သွားခဲ့သည်ကိုမူ လူနည်းစုသာ သိရှိသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော သိရှိရသည့် အချက်မှာ ထိုနေ့မှစ၍ အရှေ့အိုင်တွင် ထူးခြားသော သွေးကြောတံခါးရှိသော နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

သူသည် နက်နဲသောအဆင့်လတ်၏ အစွမ်းဖြင့် အရှေ့အိုင်ရှိ အင်အားစုအများစုကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီး ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစုများမှ နက်နဲသောအဆင့်မြင့် ဘိုးဘေးများကိုပင် ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ပင်းသည် သူ၏အတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

"အစွန်းရောက်တောင်ရဲ့ သခင်လေးက ရည်မှန်းချက်ကြီးတာပဲ။ ဝဲကယက်မြေပုံကို သူ့ဖာသာသူ ဖန်တီးချင်နေတာပေါ့။ သူသာ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အရှေ့အိုင်မှာ မရှုံးနိမ့်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာဦးမှာပဲ။ ကံမကောင်းတာကတော့ သစ်သားစီးဆင်းသဲကို ငါက အသုံးပြုပစ်လိုက်ပြီလေ"

ဤအကြောင်းနှင့် ဝဲကယက်မြေပုံအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ဝမ်ပင်းသည် သူ၏လှေကားထစ်များကို တက်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာပြန်သည်။

သူ၏ လှေကားထစ်တစ်ထောင်သည် သူ့ကိုလည်း ထူးခြားသော သွေးကြောတံခါးပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးနိုင်ခြင်းပင်။

တောင်ခြေတွင်မူ လင်ပိုင်သည် တောင်ထိပ်မှ သွေးကြောစွမ်းအင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။

သူသည် ရန်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား အလျင်အမြန်ပင် အိမ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

ငါ မှားမြင်တာများလား။

သွေးကြောစွမ်းအင်တွေ ပေါ်လာခဲ့တာပဲ။

ထို့နောက်တွင် လင်ပိုင်သည် မြို့စားစံအိမ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဒုန်းစိုင်းသွားခဲ့တော့သည်။

ဘုန်…

မြို့စားစံအိမ်၏ တံခါးကြီးမှာ လင်ပိုင်၏ တွန်းဖွင့်လိုက်မှုကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

လင်ပိုင်သည် စံအိမ်ဝန်းအတွင်းရှိ အစောင့်များကို ဖယ်ရှားကာ မီးလင်းနေဆဲဖြစ်သော စာကြည့်ခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်သွားသည်။

ဘုန်း

နောက်ထပ် တံခါးတစ်ချပ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်ပြန်သည်။

ဟွမ်းချိန်၏ စူးစိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လင်ပိုင်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကာ "အရှင်... ယွန်းလန်တောင်ပေါ်မှာ နက်နဲသောအဆင့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်"

ဖြတ်ခနဲ

ဟွမ်းချိန်သည် သူကိုင်ထားသော စာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

နက်နဲသောအဆင့် တိုက်ပွဲဆိုသည်မှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့က မိုယွီက မသေမျိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီလား။

ဟွမ်းချိန်သည် ဘေးရှိ သစ်သားစင်ပေါ်မှ သံချပ်ကာကို ချက်ချင်းဝတ်ဆင်ကာ ဓားစင်မှ ဓားရှည်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး "နတ်ဘုရားဗျူဟာစခန်းကို အမြန်စုရုံးစေ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်ပိုင်သည် ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဘုရားဗျူဟာစခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဗျူဟာစခန်းမှ စစ်သည်များမှာ ခုလေးတင် ပြန်ရောက်ကာ ရေချိုးအိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ် စုရုံးရန် အချက်ပေးစည်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ရေချိုးခန်းထဲမှ အမြန်ပြေးထွက်လာကာ သံချပ်ကာများကို ပြန်ဝတ်၊ စစ်မြင်းများကို စီးနင်းလျက် မြို့ရိုးအောက်တွင် အသင့်စုရုံးလိုက်ကြသည်။

နတ်ဘုရားဗျူဟာစခန်းမှ စစ်သည် ၃၀ ခန့်သည် ဟွမ်းချိန်၏ ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးစွပ် တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ယွန်းလန်တောင်ဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။

ခိုင်ခံ့ထည်ဝါလှသော ထိုစစ်တပ်ကြီးမှာ ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်သည့် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင်။ မြင်းခွာသံများ ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အိမ်ခြေတိုင်းတွင် မီးများ ပြန်လည်လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

ယွန်းလန်တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဟွမ်းချိန်၏ အကြည့်မှာ တောင်ခြေရှိ အလောင်းသုံးလောင်းထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ၏အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပျက်သွားပြီး မြင်းပေါ်မှ အမြန်ဆင်းလိုက်သည်။

မီးတုတ်အလင်းရောင်ကြောင့် ဟန်ကျိယုနှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ အလောင်းများကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟွမ်းချိန်မှာ အနားသို့ တိုးသွားသော်လည်း အလောင်းသုံးလောင်း၏ မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရသေးခင်မှာပင် လင်ပိုင်က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အရှင်... ဒါက စောစောက လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ အစွန်းရောက်တောင်က လူသုံးယောက်ပဲ။ သူတို့ ပြန်မသွားကြသေးဘူးလား"

ဟွမ်းချိန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ဟန်ကျိယု၏ အလောင်းရှေ့တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

"သူတို့ လုံးဝ ပြန်မသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အခုလေးတင် ယွန်းလန်တောင်ပေါ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲက ဒီလူသုံးယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေတာ သေချာတယ်"

"အရှင်... တောင်ပေါ် တက်ကြမလား"

"အင်း"

ဟွမ်းချိန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဗျူဟာစခန်းမှ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ ဟန်ကျိယု၏ ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သေချာစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်ဖွယ်စကားကို ပြောလိုက်သည်။

"မြို့စားမင်း... ဒီလူက အစွန်းရောက်တောင်က နက်နဲသောအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူပဲ"

နက်နဲသောအဆင့် ဟုတ်လား။

ဤစကားကြောင့် အားလုံးမှာ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

လင်ပိုင်သည်လည်း ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဟန်ကျိယု၏ အလောင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်... ဒီလူက တကယ်ပဲ နက်နဲသောအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဟုတ်လို့လား"

လင်ပိုင်က အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် နတ်ဘုရားဗျူဟာစခန်း၏ ခေါင်းဆောင်က ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်း အဆင့် ၁၃ တွင် ရှိသော မုရုန်ရှီးကို မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူသာမက ဟွမ်းချိန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤအချက်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

မုရုန်ရှီးက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"မကြာခင်ကတင် သူနဲ့ မှီခိုရာဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကို အတူတူ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို စီနီယာလို့ပဲ အမြဲတမ်း ခေါ်တာပါ။ ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်း အဆင့် ၁၃ ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က စီနီယာလို့ ခေါ်ရတယ်ဆိုရင် သူက နက်နဲသောအဆင့်ကလွဲလို့ အခြားမဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ဒါကတော့..."

ဟွမ်းချိန်မှာ ခေတ္တမျှ စကားမဲ့သွားရသည်။

တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန် အစောပိုင်း အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး ဟန်ကျိယုကို သေချာစွာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

မုရုန်ရှီးက ဤသို့ပြောလျှင် ၎င်းမှာ အမှန်တရား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ နက်နဲသောအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်ပစ်

နိုင်တဲ့ ဘယ်လို အစွမ်းမျိုးရှိနေတာလဲ။

ငါ့ညီ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေက တကယ်ပဲ နက်နဲသောအဆင့်ကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်နေပြီလား။ ဒါပေမဲ့... ငါ့ညီကိုယ်တိုင်တောင်မှ နက်နဲသောအဆင့်အနိမ့်အဆင့်လေးပဲ ရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"