အခန်း (၄၃-၄၄)

အခန်း(၄၃) ဘာကြည့်နေတာလဲ... အောက်ဆင်းလာပြီး တစ်ယောက်ချင်း ချကြရအောင်…

အလွန်ပူပြင်းလှသော နွေရာသီ မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ခုတွင် နေမင်းကြီးက ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး မြို့တော်၏ မြေပြင်ကို ဖုတ်ကင်နေ၏။ မြို့တော်၏ အဓိက အထက်လမ်းမကြီးများပေါ်တွင် ယာဉ်ကြောက ခဲသွားသော ကတ္တရာစေးများကဲ့သို့ ပိတ်ဆို့နေသည်။ လေထုထဲတွင် အိတ်ဇောနံ့များနှင့် အသက်ရှူကျပ်လောက်သော အပူချိန်တို့ ပြည့်နှက်နေပြီး မပြတ်တမ်း မြည်ဟည်းနေသော ဟွန်းသံများက ရူးသွပ်သော မြို့ပြသံစဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေ၏။

ဤကြီးမားသော ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု၏ အရင်းအမြစ်က ယာဉ်မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အပြင်းအထန် ဖြစ်ပွားနေသော ရန်ပွဲတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခုံးကျော်တံတား၏ အလယ်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင် BMW ကားတစ်စီးနှင့် အနက်ရောင် ဟွန်ဒါကား တစ်စီးတို့ အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်မိသွားခဲ့၏။ BMW ကား၏ ဘေးမှန်က ခြစ်ရာထင်သွားပြီး ဟွန်ဒါကား၏ တံခါးတွင် တိမ်သော ခြစ်ရာတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ဤအရာက အလျင်အမြန် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် အသေးအမွှား ကိစ္စလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အပူချိန်မြင့်မားမှုနှင့် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုတို့၏ ပေါင်းစပ် ဖိအားအောက်တွင် ယာဉ်မောင်းနှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ခံစားမှုများက မီးတောက်နေသော ဓာတ်ဆီပုံးများနှင့် တူနေတော့၏။

"မင်း ကားတောင် ကောင်းကောင်း မမောင်းတတ်ဘူးလား... ကန်းနေတာလား..."

အဖြူရောင် ရှပ်အင်္ကျီနှင့် ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန် တပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက BMW ကားထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူက ယဉ်ကျေးပုံရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာက နီရဲနေပြီး သွေးကြောများ ထောင်ထနေ၏။

"ငါ ပုံမှန် မောင်းလာတာ... မင်းက အတင်း ဖြတ်ဝင်လာတာလေ... မင်းက ငါ့ကိုတောင် ဆဲရဲသေးတာလား..."

လည်ပင်းတွင် ရွှေဆွဲကြိုး တုတ်တုတ်ကြီး ဆွဲထားသော ခန္ဓာကိုယ် တုတ်ခိုင်သည့် ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဟွန်ဒါကားထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူက ရန်စရန် လွယ်ကူသူ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက အပြန်အလှန် ငြင်းခုံကြပြီး သူတို့၏ ဒေါသများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကာ စကားများ ရန်ဖြစ်ရာမှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ... မကျေနပ်ရင် အောက်ဆင်းလာခဲ့... တစ်ယောက်ချင်း ချကြရအောင်..."

မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကားနောက်ခန်းမှ တလက်လက် တောက်ပနေသော ဘေ့စ်ဘောတုတ် တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... မင်းက ဘယ်သူ့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ..."

ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံအောက်မှ လေးလံသော U ပုံစံ သော့ခလောက်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ထိုသို့ဖြင့် လူအုပ်ကြီး၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ခုံးကျော်တံတားက ယာယီ တိုက်ပွဲကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားက ဘေ့စ်ဘောတုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးက U ပုံစံ သော့ခလောက်ကို ဝှေ့ယမ်းနေ၏။ နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနီးသို့ မကပ်နိုင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများက ပို၍ပို၍ ရိုင်းစိုင်းလာသည်။ မြင်ကွင်းက ပြင်းထန်ပြီး ခေတ်သစ် အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သူတို့၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်မှုက လမ်းကြောင်း နှစ်ခုစလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွားစေသည်။ ကားတန်းကြီးက ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားနေပြီး ယာဉ်မောင်းများက ညည်းတွားနေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ရဲကြချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘေ့စ်ဘောတုတ်များနှင့် U ပုံစံ သော့ခလောက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသူများက နောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ငယ်ရွယ်သော အရန်ရဲအရာရှိတစ်ဦးက ဝင်ရောက် ဖြန်ဖြေရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီး၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ် အကူအညီများ တောင်းခံရန် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

ယာဉ်ကြော ကွပ်ကဲရေးစင်တာတွင် ချန်ကော်လျန့်က မော်နီတာပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျနေသည်။ အထက်လမ်းမကြီးက မြို့တော်ယာဉ်ကြော၏ အဓိက သွေးကြောတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပါက မကြာမီတွင် မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ ယာဉ်ကြောကို လုံးဝ ရပ်တန့်သွားစေလိမ့်မည်။

"ချူးရှန့် ဘယ်မှာလဲ... ချူးရှန့် ဘယ်ခရိုင်မှာ ရှိနေတာလဲ..."

သူက သူကိုင်ထားသော အရေးပါသည့် ဖဲချပ်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။

"တပ်ဖွဲ့မှူးချန်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ရဲဘော် ချူးရှန့်က အနောက်ပိုင်း ခရိုင်မှာ ကင်းလှည့်နေပါတယ်... ခုံးကျော်တံတား ဝင်ပေါက်နဲ့ မဝေးပါဘူး..."

"သူ့ကို အဲဒီကို ချက်ချင်းစေလွှတ်လိုက်... ငါးမိနစ်အတွင်း ယာဉ်ကြောပြန်လည် ပွင့်လာစေဖို့ လိုအပ်တဲ့ နည်းလမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုခွင့် ပေးလိုက်..."

ချန်ကော်လျန့်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချူးရှန့်က သူ့အတွက် အသစ်စက်စက် ထုတ်ပေးထားသော ရဲမော်တော်ဆိုင်ကယ် အကြီးစားကို စီးနင်းကာ သစ်ပင်များ စီတန်းနေသော လမ်းပေါ်တွင် ရှားပါးသော အေးမြမှုကို ခံစားနေ၏။ ဤရဲမော်တော်ဆိုင်ကယ်၏ မော်ဒယ်မှာ "CFMOTO 1250J" ဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်းတွင် ထုတ်လုပ်သော အကြီးမားဆုံး ရဲကင်းလှည့် ယာဉ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကြီးမားကာ အားကောင်းပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေများနှင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အထူးဝယ်ယူထားသော တပ်ဖွဲ့၏ အဖိုးတန် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်၏။ ၎င်းက ချူးရှန့်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာကတည်းက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီးသား သားရဲက ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အမိန့်ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ချူးရှန့်က တစ်ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ချေ။ သူက လီဗာကို လှည့်လိုက်ရာ မော်တော်ဆိုင်ကယ်က နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ကာ ခုံးကျော်တံတားဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်သွားတော့၏။

ခုံးကျော်တံတား ဝင်ပေါက်က ပိတ်ဆို့နေသော်လည်း ၎င်းက ချူးရှန့်နှင့် သူ၏ ဆိုင်ကယ်အတွက်တော့ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

"ယာဉ်များအားလုံး အာရုံစိုက်ပါ... ရဲတပ်ဖွဲ့ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပါတယ်... အရေးပေါ် လမ်းကြောင်းတွေအတွက် လမ်းဖယ်ပေးပါ..."

ချူးရှန့်က ရဲအသံချဲ့စက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသော ဥသြသံနှင့်အတူ နိမ့်ကျသော်လည်း ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်သော သူ၏ အသံက ဝင်ပေါက်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ပိတ်ဆို့နေသော ယာဉ်ကြောကို အတင်း တိုးဝင်မည့်အစား သူက စတီယာရင်ကို လှည့်ကာ ဧရာမမော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို လမ်းဘေးရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော ကျောက်လှေကားများပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

ယာဉ်မောင်းများ အားလုံး၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ကီလိုဂရမ် ရာပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော သံမဏိသားရဲကြီးက ချူးရှန့်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တောင်ပေါ်သုံး အော့ဖ်ရုဒ် ကားတစ်စီးကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသော ကျောက်လှေကားများ တစ်လျှောက် တည်ငြိမ်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ယာဉ်ကြော ပြောင်းပြန် ရက်စက်ကာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာဖြင့် တစ်ဟုန်ထိုး မောင်းနှင်သွားတော့၏။

အင်ဂျင်၏ ဟိန်းဟောက်သံက သေမင်းတမန် စစ်စည်သံများကဲ့သို့ ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး ပို၍ နီးကပ်လာသည်။

ခုံးကျော်တံတားပေါ်တွင် ရန်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော ယာဉ်မောင်း နှစ်ဦးကလည်း ဤထူးဆန်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ သူတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားပြီး အသံလာရာ ဦးတည်ချက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့ ဘယ်သောအခါမှ မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

တလက်လက် တောက်ပနေသော အနီနှင့် အပြာ ရဲကားမီးရောင်များနှင့်အတူ အနက်ရောင် သံမဏိသားရဲကြီးတစ်ကောင်က ယာဉ်ကြော ပြောင်းပြန် တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ နေရောင်အောက်တွင် ၎င်း၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်က အေးစက်သော သတ္တုရောင် တစ်မျိုးဖြင့် တောက်ပနေပြီး ငရဲပြည်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် စစ်စက်ယန္တရားကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှ၏။

မော်တော်ဆိုင်ကယ်က လူနှစ်ဦးနှင့် ဆယ်မီတာပင် မကွာဝေးတော့သည့် နေရာတွင် လှပသော ရုတ်တရက် ဘရိတ်အုပ်မှုနှင့် ဒရစ်ဆွဲမှုတစ်ခုဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဘီးများက မြေပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ စူးရှသော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသော အနံ့ရှိသည့် မီးခိုးလုံးကြီးတစ်ခုကို လွင့်စင်သွားစေ၏။

ဆိုင်ကယ်ပေါ်ရှိ ယာဉ်မောင်းက ချက်ချင်း မဆင်းခဲ့ချေ။ သူက ဆိုင်ကယ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုင်နေသည့်တိုင် သူ၏ အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်က သာမန်လူ တစ်ယောက်ထက် ပို၍ မြင့်မားနေသည်။ သူ၏ လေးလံသော ဆိုင်ကယ်စီး ဝတ်စုံများက သူ၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေပြီး သူ့ကို တုန်လှုပ်၍မရသော တောင်ကြီးတစ်တောင်နှင့် တူနေစေ၏။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် သူက သူ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်ကာ ခေါင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ဆိုင်ကယ်စီး ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များက ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ရှိနေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ထွင်းထုထားသည့် မျက်နှာတစ်ခုက ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင် ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များက ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားသည့်အလား ထင်ရှားနေ၏။ သူ၏ အသားအရေက နှစ်ပေါင်းများစွာ နေပူလေပူဒဏ် ခံခဲ့ရမှုကြောင့် ကြေးညိုရောင် သန်းနေပြီး အထင်ရှားဆုံးမှာ သူ၏ မျက်ခုံးရိုးမှနေ၍ ပါးပြင်အထိ ဆင်းသက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အမာရွတ်ပင် ဖြစ်သည်။ အပူချိန်ကြောင့် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများက အမာရွတ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ စီးကျလာပြီး ၎င်းကို သွေးသောက်ထားသည့် ကင်းခြေများတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပို၍ အသက်ဝင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေစေ၏။

အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်လာမှုကြောင့် အနည်းငယ် မှေးနေသော သူ၏ ထက်မြက်သည့် မျက်လုံးများက ရင်ဆိုင်နေရသော လူနှစ်ဦးကို ကြက်သီးထဖွယ် အငွေ့အသက်တစ်ခုဖြင့် ဖြတ်သန်း ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ခုံးကျော်တံတား တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ယခင်က နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်နေခဲ့သော ဟွန်းသံများက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာများ ပုံပျက်နေသော ယာဉ်မောင်း နှစ်ဦးက လေထဲတွင် အေးခဲသွား၏။ မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားက ဘေ့စ်ဘောတုတ်ကို ကိုင်ထားပြီး ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးက U ပုံစံ သော့ခလောက်ကို ဝှေ့ယမ်းထားကာ ထိုလူနှစ်ဦးက ရယ်စရာကောင်းသော ရုပ်တု နှစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။

ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များက အပ်ပေါက် အရွယ်အစားခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားတော့၏။

သူတို့၏ စိတ်များက ဗလာနယ် ဖြစ်သွားသည်။

"လျော်ကြေးငွေ"၊ "တာဝန်ရှိမှု" နှင့် "ဂုဏ်သိက္ခာ" တို့နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော အတွေးများက ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ လာသည့် မျှဝေထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

“ဒါက ရဲတွေ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတဲ့ အငြင်းပွားမှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူး…”

“ဒါက လူမိုက် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ဧရိယာ ရှင်းလင်းဖို့ရောက်လာတာပဲ…”

“အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့တဲ့ အဲဒီသာမန်လူ နှစ်ယောက်က ဘော့စ်ကြီးရဲ့ နယ်မြေမှာ ပြဿနာ ရှာရဲရုံတင်မကဘဲ သူ့ရဲ့ လမ်းကိုတောင် ပိတ်ဆို့ရဲတယ်တဲ့လား... အခုတော့... သူတို့ သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်…”

“အဲဒီ ဧရာမမော်တော်ဆိုင်ကယ်က ရဲယာဉ်မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက ဘော့စ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ယာဉ်ပဲ... အဲဒီရဲဝတ်စုံက သူ့ရဲ့ ခြေရာတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အသုံးပြုတဲ့ အယောင်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်…”

မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားနှင့် ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးတို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တူညီသော စိတ်ခံစားမှု တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းက အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများကို အေးစက်သော လက်ကြီး တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူရခြင်းကပင် ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုက ထိုအမျိုးသား ရှိနေမှုကြောင့် ထူထဲကာ အသက်ရှူကျပ်လာသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

အချိန်များက ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ရှိနေသည်။

လူတိုင်းက အသက်အောင့်ထားကြပြီး ဤ ဖော်ပြ၍မရသော ထိတ်လန့်မှု၏ တရားစီရင်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့၏။

အခန်း(၄၄) ငါတို့က ကာလရှည်ကြာ ကွဲကွာနေခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေပါ...

ခုံးကျော်တံတားပေါ်တွင် အချိန်များက ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အသံများ အားလုံးက ချူးရှန့်၏ အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်ဖြင့် မျိုချခံလိုက်ရကာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုတို့သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားနှင့် ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးတို့သည် လွန်ခဲ့သော တစ်စက္ကန့်က တစ်ယောက်ခေါင်းကို တစ်ယောက် ရိုက်ခွဲချင်နေခဲ့သော လမ်းပေါ်တွင် ဒေါသထွက်လွယ်သည့် ရောဂါသည် နှစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ကျားတစ်ကောင်၏ စူးစိုက်ကြည့်ခံနေရသော ငုံးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် အေးခဲနေကြပြီး သူတို့၏ ကျောပြင်များက ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားတော့သည်။

ချူးရှန့်၏ အကြည့်က အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ လက်ထဲရှိ လက်နက်များကြားတွင် အပြန်အလှန် ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူက စကားမပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်မှောင်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

ဤရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုက သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများကို ကျိုးပဲ့သွားစေသော နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်သွားတော့၏။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ချူးရှန့်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက အလွန်အမင်း မကျေနပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး မုန်တိုင်းမလာမီ တိတ်ဆိတ်မှု၊ မီးတောင် မပေါက်ကွဲမီ တုန်ခါမှုပင် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဤမြေအောက်လောက၏ ခေါင်းကိုင်ဖခင်က သူ၏ နယ်မြေပေါ်တွင် သောင်းကျန်းနေသော ပုရွက်ဆိတ်နှစ်ကောင်ဖြစ်သည့် သူတို့ကို သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်သော ရက်စက်သည့် နည်းလမ်းအချို့ဖြင့် အပြစ်ပေးလိမ့်မည်ကို သူတို့ လုံးဝ သံသယမရှိတော့ချေ။

အသက်ရှင်သန်လိုသော အလိုအလျောက် သိစိတ်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားတော့၏။

*တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမယ်... ငါက အန္တရာယ် မပေးတတ်ဘူး၊ ဖော်ရွေတယ်၊ ပြီးတော့ ရန်မလိုဘူးဆိုတာကို ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို အခုချက်ချင်း သက်သေပြရမယ်…*

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏ လက်နက်တွေကို ချလိုက်၏။

"ခလွမ်..."

"ခလွမ်..."

ကြည်လင်သော သတ္တု ရိုက်ခတ်သံနှစ်သံက တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ဟန်ချက်ညီသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားနှင့် ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးတို့က သူတို့၏ ဘေ့စ်ဘောတုတ်နှင့် U ပုံစံ သော့ခလောက်တို့ကို ခုံးကျော်တံတား၏ လက်ရန်းဆီသို့ အပြင်းအထန် ပစ်ပေါက်လိုက်ကြ၏။ "လက်နက်" နှစ်ခုက လေထဲတွင် ခုံးဝိုက်သော လမ်းကြောင်းများ ဖန်တီးသွားပြီးနောက် အောက်ဘက်ရှိ မြစ်ထဲသို့ "ဗွမ်း" ခနဲ အသံနှစ်သံနှင့်အတူ ကျဆင်းသွားကာ ရေစက်ငယ် နှစ်စက်ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

လက်နက်များကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသားနှစ်ဦးက သူတို့၏ ခွန်အားများ အားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော်လည်း ဤမျှနှင့် မလုံလောက်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြ၏။ သူတို့၏ အရူးအမူး ရန်ဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် ဘော့စ်ကြီး၏ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေရန် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပို၍ မှော်ဆန်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ငိုမဲ့မဲ့ အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူက သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး အလွန် တောင့်တင်းကာ သဘာဝမကျသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် သူ့ရှေ့ရှိ မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားကို ဖြည်းညင်းစွာ "ပွေ့ဖက်" လိုက်၏။

"အိုး အမေ့... ညီလေး... ညီလေး... မင်းပဲ... မင်းကို မြင်ဖူးသလိုလို ရှိနေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး..."

ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီး၏ အသံက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး ရယ်စရာလည်း ကောင်းသလို ရင်ကွဲစရာလည်း ကောင်းနေ၏။

"ကြာ... ကြာလှပြီပဲ... မင်း ဘယ်... ဘယ်တွေ ရောက်နေတာလဲ..."

မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောအခါ အစပိုင်းတွင် တုန်ယင်သွားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။ သူက သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး အလားတူ တောင့်တင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးကာ သူ့ကို သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အစ်... အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒီနေရာမှာ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

သူ၏ အသံက မျက်ရည်များဖြင့် တစ်ဆို့နေပြီး ကာလရှည်ကြာ ကွဲကွာနေခဲ့သော ဆွေမျိုးတစ်ဦးကို တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။

"ကျွန်... ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးရဲ့ အင်္ကျီကျောဘက်မှာ ဖုန်တွေကပ်နေတာ တွေ့လိုက်လို့ အဲဒါ... အဲဒါ အစ်ကိုကြီးအတွက် ဖုန်ခါပေးမလို့ပါ..."

စကားပြောနေရင်း သူက တကယ်ပင် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီး၏ ကျောပြင်ကို အလွန် ညင်သာစွာနှင့် ဂရုတစိုက် နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်ရာ ထိုလှုပ်ရှားမှုက အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုကို ပွတ်သပ်နေသည့်အလား နူးညံ့သိမ်မွေ့နေ၏။

အရပ်ရှည်ကာ ကြွက်သားထစ်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက အနေရခက်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ခင်ကြင်နာစွာ ပွေ့ဖက်လျက် ခုံးကျော်တံတား အလယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူတို့၏ အပြုံးများက မျက်ရည်ကျနေသည်ထက်ပင် ပို၍ ငိုချင်စရာ ကောင်းနေသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများက ချူးရှန့်ရှိရာသို့ စူးစိုက်ထားကာ တောင်းပန်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ချူးရှန့်က မော်တော်ဆိုင်ကယ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အနုပညာ ပြကွက်ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည့် သူ မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝ တွေဝေသွားတော့သည်။

*ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…*

*သူတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးကတင် ရူးသွပ်နေတဲ့ လူတွေလို ရန်ဖြစ်နေကြတာလေ... ငါ ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကာလရှည်ကြာ ကွဲကွာနေခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလို ဖြစ်သွားရတာလဲ... ပြီးတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖုန်ခါပေးနေကြတာလား... စောစောက မင်းတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိုးကြိတ်နေကြတဲ့ ပုံစံက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အရိုးအိုးထဲ ထည့်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား…*

သူ့ရှေ့တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ... ရာသီဥတုက ပူလွန်းလို့ ဤလူနှစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်တွေကို ထိခိုက်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်တော့၏။

"မင်းတို့..."

ချူးရှန့်က ဤ ဒရာမာ မင်းသားနှစ်ဦးကို ကားများကို အမြန် ဖယ်ရှားရန် ပြောတော့မည့် အချိန်မှာပင်…

သူက စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်ရသေးသော်လည်း ပွေ့ဖက်နေကြသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သွားသည့်အလား ရုတ်တရက် ခွဲခွာသွားကြ၏။ ဘော့စ်က သူ၏ တရားစီရင်မှုကို စတင်တော့မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ကာ အလွန်တရာ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး... အားလုံး ကျွန်တော့်အမှားပါ... အားလုံး ကျွန်တော့်အမှားပါ..."

မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားက သူ၏ ကားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော် ကြားဖြတ်ဝင်လိုက်တာ... ကျွန်တော့်အမှားပါ... ကျွန်တော် လျော်ပါ့မယ်... ပြင်ဆင်စရိတ်တွေ၊ အလုပ်ပျက်ရက်အတွက် လျော်ကြေးတွေနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုအတွက် လျော်ကြေးတွေ အပါအဝင် အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်... ပြီးတော့ တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ အစ်ကိုကြီးကို အနီရောင် စာအိတ်ကြီး တစ်အိတ်တောင် ပေးပါဦးမယ်..."

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော့်အမှားပါ... ကျွန်တော် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူပါတယ်..."

ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးက သူ လုံလောက်အောင် ရိုးသားမှုမရှိမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ထိတ်လန့်သွား၏။ သူက မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသား၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားရပါးရ လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုးသားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ညီလေး... အစ်ကို့အမှားပါ... အစ်ကို မင်းရဲ့ လမ်းကို မပိတ်သင့်ဘူး... မင်းကားအတွက် အစ်ကို လျော်ပေးပါ့မယ်... အစ်ကို မင်းကို ကားအသစ်တစ်စီး ဝယ်ပေးမယ်... မဟုတ်ဘူး... ပိုကောင်းတဲ့ ကားတစ်စီးကို ဝယ်ပေးမယ်..."

အမျိုးသားနှစ်ဦးက အပြည့်အဝ တာဝန်ယူမှုအတွက် အချင်းချင်း တွန်းတိုက်လုယက်လာကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် တွန်းတိုက်မှုက အပြည့်အဝ တာဝန်မယူနိုင်သူက ကြီးမားသော ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား နှိမ့်ချမှုများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ချူးရှန့်က သူတို့ကိုကြည့်ရင်း သူ၏ နားထင်များ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အသံကို သိပ်မကြောက်စရာ ကောင်းအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ ပြောလိုက်၏။

"ငြင်းခုံနေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့... ကားတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ယာဉ်ကြောကို ပြန်ဖွင့်လိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ယာဉ်ကြောကို ပြန်ဖွင့်ဖို့က ပထမ ဦးစားပေးပါပဲ..."

"အခုချက်ချင်း သွားကြရအောင်... အခုချက်ချင်း..."

သူတို့နှစ်ဦးက လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရရှိသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ငြင်းခုံနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း သူတို့က သူတို့၏ ကားများဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်မသွားကြချေ။ သူတို့၏ ခိုင်မြဲသောညီအစ်ကို သံယောဇဉ်ကို ချူးရှန့်အား ပြသရန်အတွက် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားစေမည့် အရာတစ်ခုကို သူတို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။

အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားနှင့် ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူသန်ကြီးတို့က အလွန် သဘာဝကျစွာပင်... လက်ချင်းချိတ်ကာ ပခုံးချင်းယှဉ်လျက် လုံးဝ ခွဲခွာ၍မရသော အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ကားများဆီသို့ လျှောက်သွားကြ၏။

ကားပေါ်မတက်မီ သူတို့က မခွဲခွာချင်သည့်ဟန်ဖြင့် အချင်းချင်း လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသေးသည်။

"ညီလေး... မင်း အရင်သွားပါ..."

"မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးပဲ အရင်သွားပါ..."

အလွန်ယဉ်ကျေးသော ဖလှယ်မှုသုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူတို့က သူတို့၏ ကားများကို အသီးသီး စက်နှိုးကာ ယာဉ်မောင်းသင်တန်းကျောင်း ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စံပြု ယာဉ်မောင်းနှင်သည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှ မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားကြတော့၏။

မတော်တဆမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော ယာဉ်နှစ်စီး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေခဲ့သော ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုက နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ရွေ့လျားလာခဲ့သည်။

ခုံးကျော်တံတားပေါ်တွင် ဧရာမ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကြီးကို စီးနင်းကာ ချူးရှန့် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေ၏။ လက်ချင်းချိတ်ကာထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ် နှစ်ခုကိုကြည့်ရင်း သူ၏ လောကအမြင်က နောက်တစ်ကြိမ် အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယာဉ်မောင်းများက ဟွန်းတီးရန်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကားပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ချူးရှန့်ကို ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ သဘောထားသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများနှင့် ကိုးကွယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးခင်မှာပင် ခုံးကျော်တံတားပေါ်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ လက်ခုပ်သံများနှင့် အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"အရမ်းမိုက်တယ်ဗျို့.. လုံးဝကို မိုက်တယ်.."

"အရာရှိ... ခင်ဗျား အရမ်းမိုက်တယ်... ပြင်းထန်တဲ့ လမ်းပေါ်က ဒေါသထွက်လွယ်တဲ့ ရောဂါသည်နှစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကုသပေးလိုက်တာပဲ..."

"ဒါက တကယ့် ပြည်သူ့ရဲတွေပဲ... စကားအနည်းငယ်နဲ့တင် ရန်သူကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ချီးကျူးသံများကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ချူးရှန့်က ပျော်ရွှင်မှုကို မခံစားရဘဲ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရ၏။

[ဒင်... ပြင်းထန်သော လမ်းပေါ်မှ ဒေါသထွက်လွယ်သည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်၏ အဓိက လမ်းမကြီးများပေါ်ရှိ ယာဉ်ကြော စီးဆင်းမှုကို အလျင်အမြန် ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါသည်...]

[ဒင်... ပိုင်ရှင်သည် မမြင်ရသော ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှတစ်ဆင့် အကြမ်းဖက်သူ နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း "ပြန်လည်သင့်မြတ်" စေခဲ့ပြီး "နက်ရှိုင်းသော ခင်မင်ရင်းနှီးမှု" ကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခဲ့ကာ အထူး အောင်မြင်မှု (ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြန်ဖြေမှု) ကို ရရှိသွားပါသည်... ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုး +၈၀၀၀...]

[ဒင်... အထူးစွမ်းရည် ဆုလာဘ် - အုပ်စုလိုက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှု (ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗားရှင်း)...]

[စွမ်းရည် ဖော်ပြချက် - အုပ်စုလိုက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှု (ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗားရှင်း) - ပိုင်ရှင်က အကြမ်းဖက် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားရာ မည်သည့် နေရာတွင်မဆို ပေါ်လာသောအခါ ဤစွမ်းရည်က အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်၏ အစွမ်းထက်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အငွေ့အသက်အောက်တွင် ပဋိပက္ခတွင် ပါဝင်သူ အားလုံး၏ အကြမ်းဖက် လိုလားသော သဘောထားများက အတင်းအကျပ် သုညအထိ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး အတုအယောင်ဖြစ်သော၊ ချဲ့ကားထားသော နှင့် ယုတ္တိမတန်သော ငြိမ်းချမ်းသည့် အပြုအမူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မားသည်။ မှတ်ချက် - ဤစွမ်းရည်က အဓိကအားဖြင့် အမြင်အာရုံနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများမှတစ်ဆင့် အလုပ်လုပ်သောကြောင့် "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗားရှင်း" ဟု အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။]

ချူးရှန့်က စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗားရှင်း"ဆိုသည့် နောက်ဆက်တွဲ စာလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဦးထုပ်ကို တိတ်တဆိတ် ဆောင်းကာ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို စက်နှိုးပြီး သူ၏ အောင်မြင်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားလျက် ယာဉ်ကြောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

သူက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နဲ့ ယာဉ်ထိန်းရဲ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်တာ... အဲဒါက ဘာလို့ အဲ့လောက်တောင် ခက်ခဲနေရတာလဲ…။