လှည့်စားမှုစတိုင် စမ်းသပ်ခြင်း

"ခဏလောက် စောင့်ဦး"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ဘေးကင်းရေးကို ပိုမိုဂရုစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူသေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာချိန်တွင် စနစ်၏ မူလအခြေအနေ ပြန်လည်သတ်မှတ်ပေးမှုကိုသာ ပုံသေအားကိုး၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။ အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် မသေခဲ့ပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ သူသည် ကံကြမ္မာနိယာမကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း သံသရာနိယာမကိုမူ မဖြစ်မနေကာကွယ်ရမည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စနစ်အရောင်းဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ ကံကြမ္မာအမှတ် ၃၀၀၀ အသုံးပြု၍ အဆင့် ၅ နိယာမ အပိုင်းအစတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်လိုက်ပြီး သံသရာနိယာမကို ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ နိယာမနားလည်သဘောပေါက်မှု အဆင့်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

"ကဲ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ၊ သွားကြစို့"

သူတို့နှစ်ဦးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်များကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာစေကာ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖြေလျှော့ထားလိုက်ကြလေသည်။ ကံကြမ္မာစက်ဝန်းထံမှ ပြင်းထန်သော စုပ်အားတစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ သူတို့ရပ်နေသည့်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

အစ်ကိုကြီးချန်ပြန်ပေါ်လာသောအခါ လယ်ကွင်းတစ်ခုအတွင်းရောက်ရှိနေပြီး ဝါးခပတ်ကို ဆောင်းထားကာ ဘောင်းဘီနားကိုလိပ်တင်လျက် ပုခုံးပေါ်တွင် ပေါက်ပြားတစ်လက်ကို ထမ်းထားလေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ပူပြင်းလှသော နေရောင်ခြည်ကို ငေးကြည့်ရင်း အနီးနားရှိ တောအုပ်အတွင်းမှ ပုစဉ်းရင်ကွဲများ အော်မြည်နေသံကို နားထောင်ကာ သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။

ဒါက အစွန်းရောက်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။ ကံကြမ္မာစက်ဝန်းက သူ့ကို အင်မော်တယ်တစ်ပါးမှ လယ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်းလော။

"ဟေ့ လူကလေးကျန်း၊ ဘာတွေငေးနေတာလဲ။ ပျင်းနေပြန်ပြီလား"

အော်ဟစ်သံတစ်ခုက သူ့ကို လက်တွေ့လောကထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာလေသည်။ သူ့နောက်တွင် ခေါင်းပေါင်းဖြင့် ချွေးသုတ်နေသော လယ်သမားအိုကြီးတစ်ဦးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ လယ်ကွင်းထဲရှိ အခြားသူများမှာလည်း ရယ်မောကုန်ကြလေတော့သည်။

"မင်းစာမေးပွဲကျခဲ့တာ သုံးကြိမ်ရှိပြီ၊ အခုတော့ အာရုံစိုက်သင့်ပြီ"

"ဟားဟားဟား၊ ငါလောင်းရဲတယ်၊ သူ နောက်ရွာက ဆွေကျစ်ကို လွမ်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်"

စာမေးပွဲသုံးကြိမ်ကျသည်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် ဤနေရာသို့ မဝင်ရောက်မီ သံသရာနိယာမကို ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းမြောက်မိ၏။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် သံသရာမှန်ချပ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်မှာ ချိတ်ပိတ်ခံရခြင်းမရှိဘဲ မှတ်ဉာဏ်များကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤအေးချမ်းလှသော ကျေးလက်ဘဝတွင် အသတ်ခံရပြီးမှ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရရန် ကြံစည်ထားသည့် သူ့အစီအစဉ်မှာ အောင်မြင်ရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်။ သူသည် အမြန်ဆုံးအလုပ်စတင်ပြီး ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန်သာ လိုအပ်လေတော့သည်။

ထိုနောက်ရွာမှ ဆွေကျစ်ဆိုသူမှာ သံသရာလည်ပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားသော မြောင်ယွီ၏ ဖြစ်တည်မှုအသစ် ဖြစ်နိုင်ပါသလော။ သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို အလျင်အမြန်ပင် စူးစမ်းလိုက်သော်လည်း ဤကျယ်ပြောလှသော ဧရိယာကို အကြိမ်ကြိမ်ရှာဖွေပြီးနောက်တွင်လည်း မြောင်ယွီနှင့် ရုပ်ရည်တူသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ထပ်မံဖြန့်ကြက်ကာ ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာများအထိ စူးစမ်းရှာဖွေရလေတော့သည်။

ဤကမ္ဘာမှာ မကြီးမားလှဘဲ အချင်းဝက် မိုင်သောင်းဂဏန်းခန့်သာ ရှိလေသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝမရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာပင် မရှိသေးသည့် အလွန်အောက်ကျသော ကိုယ်ခံပညာလောကတစ်ခုသာ။ များမကြာမီတွင် သူသည် နီရဲသောတံတိုင်းများနှင့် စိမ်းလန်းသော အုတ်ကြွပ်များရှိသည့် နက်ရှိုင်းသော နန်းတော်တစ်ခုအတွင်း၌ မြောင်ယွီကို တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ ခွဲခြားနေရန်ပင် မလိုချေ၊ ထိုသူမှာ သူမနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ တူညီပြီး တိုင်းပြည်ကိုပင် ပျက်စီးစေနိုင်လောက်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် ပုတီးစေ့လိုက်ကာနောက်ကွယ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမကို ခစားနေကြသော နန်းတွင်းသူ အုပ်စုကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရလေသည်။

လိုက်ကာအပြင်ဘက်တွင်မူ ထူးချွန်ထက်မြက်သော လူငယ်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရပ်နေကြလေသည်။

"မင်းသမီးမြောင်ယွီ၊ စာပေနှင့် ကိုယ်ခံပညာ ပြိုင်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ၊ ထူးချွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်သူများအားလုံး ဒီကိုရောက်နေကြပါပြီ"

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းသမီးရဲ့ ကြင်ယာတော်ကို မင်းသမီးကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ဖို့ အမိန့်ချမှတ်ထားပါတယ်"

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ဆဲရေးတိုင်းထွာမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေသည်။ ဤအင်မော်တယ်သစ်ပင်၏ စမ်းသပ်ချက်မှာ လူတစ်ယောက်ကို အဆင့်မအောင်မြင်စေရန် တမင်တကာ ဖန်တီးထားခြင်းလော။ ဤအမျိုးသမီးက စတင်သည်နှင့် ကြင်ယာတော်ရွေးပြီး လက်ထပ်တော့မည် ဖြစ်ရာ သူသည် သံယောဇဉ်နိယာမ စမ်းသပ်ချက်ကို မည်သို့ကျော်ဖြတ်ရမည်နည်း။

ထို့အပြင် သူနှင့် သူမ၏ စတင်မှု ကွာခြားချက်မှာလည်း ကြီးမားလွန်း၏။ တစ်ယောက်က လယ်သမား၊ ကျန်တစ်ယောက်က အချစ်တော်မင်းသမီး ဖြစ်နေလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ မှတ်ဉာဏ်များပြန်မရခဲ့ပါက သူတို့နှစ်ဦး မည်သို့မျှဆုံစည်းနိုင်ကြမည်မဟုတ်။ အစ်ကိုကြီးချန်မှာ စဉ်းစား၍မရနိုင်တော့ချေ။ သူတို့ဆုံစည်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် များစွာသော ဒုက္ခဆင်းရဲများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်ကို သူသိရှိလေသည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်းလိုက်ပါရန် စိတ်မဝင်စားချေ။ သူသည် နန်းတော်အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်ကာ မြောင်ယွီကို တိုက်ရိုက်ဝန်ခံလိုက်ပြီး သံယောဇဉ်နိယာမကို အဆုံးသတ်ရန် စီစဉ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ နန်းတော်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏ မျက်လုံးကိုပင် ပွတ်သပ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်၊ ဤသို့ဖြစ်ရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူ၏ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ် အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့်လောကရှိ မင်းသမီးတစ်ဦးမှာ သူ့မျက်စိရှေ့မှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

မီတာရာဂဏန်းခန့်အကွာရှိ လယ်ကွင်းစပ်တွင် ခရမ်းနုရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျော့ရှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာနေသော အလှနတ်မိမယ်တစ်ဦးကို သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံက ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်လေသည်။ သူမသည် ပေါင်းမြက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွှံ့နွံလမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်ရှုနေလေသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် မသိမသာသော ပြုံးယောင်သန်းမှုလေးတစ်ခု ရှိနေ၏။ သူမ ပေါ်လာသည်နှင့် လယ်ကွင်းထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော လယ်သမားများအားလုံး အလုပ်ရပ်သွားကြလေတော့သည်။

လူတိုင်း သူမကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပင် အခိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြ၏။ သူမက အလွန်လှပနေခြင်းကြောင့်သာမက သူမ၏ အရှိန်အဝါက လူများကို အလိုအလျောက် သိမ်ငယ်စိတ် ဝင်သွားစေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် ဤနေရာမှာ သူမ၏ နန်းတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အခြားသူများမှာမူ မရှိသင့်သော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။ ဤအမျိုးသမီးမှာ သံသရာလည်ပြီးနောက် ပြောင်းလဲလာသော မင်းသမီးမြောင်ယွီပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

အစ်ကိုကြီးချန် ချက်ချင်းနားလည်သွားလေသည်၊ ဤအမျိုးသမီးသည်လည်း သံသရာနိယာမ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး မှတ်ဉာဏ်များ ချိတ်ပိတ်ခံထားရခြင်းမရှိချေ။ ဤအဆင့်နိမ့် ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် သူမသာလျှင် နက်ရှိုင်းသော နန်းတော်အတွင်းမှ ဤနေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာနိုင်သူ ဖြစ်လေသည်။

မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဤအင်မော်တယ်သစ်ပင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသော သံသရာလည်ခြင်း၊ ချစ်သူများအကြား နာကျည်းခြင်း၊ နစ်မွန်းခြင်း၊ ခွဲခွာခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း ဇာတ်လမ်းများကို ကပြရန် အားထုတ်ခဲ့သော်လည်း ဝင်ရောက်လာသူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ နတ်ဘုရားမျက်စိကို ဖွင့်ထားကြသူများ ဖြစ်နေ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မှတ်ဉာဏ် မပျောက်ကွယ်ခဲ့ကြသဖြင့် မည်သည့်အရာတွင် နစ်မွန်းနေရန် ရှိသနည်း။

မြောင်ယွီမှာလည်း သူ့ကဲ့သို့ပင် စဉ်းစားထားပုံရသည်၊ သူမသည် တိုက်ဆိုင်မှုများနှင့် ဒုက္ခများမှတစ်ဆင့် ဆုံစည်းရမည့် ရှည်လျားလှသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့် အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက်ဦးတည်ကာ သူ့ရှေ့သို့ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

သူမထံ သွားရောက်ကာ နှုတ်ဆက်သင့်သလော။

ထိုသို့လုပ်ပါက စမ်းသပ်ချက် ကျရှုံးသည်ဟု အဆုံးအဖြတ် ခံရမည်လော။

အစ်ကိုကြီးချန်သည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။ သူသည် အနီးနားရှိ အခြားလယ်သမားများကဲ့သို့ပင် မျက်လုံးအဝိုင်းသား၊ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် နတ်မိမယ်လေး သူ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို ကြည့်ကာ သွားရည်ကျနေဟန်ဖြင့်သာ ဟန်ဆောင်နေလိုက်လေသည်။

"ငါက မင်းသမီးမြောင်ယွီပဲ။ နင်နဲ့ ငါနဲ့က ကံပါလာတဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနေတယ်။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

"အာ... အာ..."

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ထုံထိုင်းအောက်မေ့ဟန် ပြုမူလိုက်လေသည်။

မိန်းကလေး၊ မင်းက တကယ်ကို တိုက်ရိုက်ဆန်လွန်းတာပဲ။

အကယ်၍ သူသာ မှတ်ဉာဏ်တွေ အမှန်တကယ် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့လျှင် အခုအချိန်မှာ ဘယ်လို အမူအရာမျိုး လုပ်ရမည်နည်း။

အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေရမည်လား သို့မဟုတ် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေရမည်လား။

အနီးနားရှိ အခြားလယ်သမားများ၏ အံ့အားသင့်မှု၊ အားကျမှုနှင့် မနာလိုဖြစ်မှု အကြည့်များအောက်တွင် မြောင်ယွီသည် သူ၏လက်ကိုကိုင်ကာ ထိုနေရာမှ ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် သာမန်လယ်သမားတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍကို ကောင်းမွန်စွာ သရုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သံယောဇဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာအောင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နှင့် သံယောဇဉ်နိယာမ စမ်းသပ်ချက်ကို မည်သို့ကျော်ဖြတ်ရမည်ဆိုသည့် ခက်ခဲသော ပြဿနာကိုမူ မြောင်ယွီထံသို့သာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လေသည်။

နောက်ဆက်တွဲ နေ့ရက်များတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် နေရာအနှံ့သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး အရာများစွာကို အတူတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြလေသည်။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းကို စီမံခန့်ခွဲနေသော ဤဂုဏ်သရေရှိ အင်မော်တယ်ဘုရင်မကြီးမှာ ဤကဲ့သို့သော အချစ်ရေးကိစ္စများတွင် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု အစ်ကိုကြီးချန် ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။ သို့သော် သူအံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ မြောင်ယွီသည် ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက အလွန်တော်နေခြင်းပင်။ သူမသည် သူ့ကို ဤကမ္ဘာရှိ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ချိန်းတွေ့ခဲ့ပြီး အခါအားလျော်စွာ အံ့အားသင့်စရာလေးများ ဖန်တီးပေးကာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အခိုက်အတန့်များကို မည်သို့ဖန်တီးရမည်ကိုလည်း သိရှိနေ၏။ သူမမှာ အချစ်ရေးတွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်နေပြီး ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများအကြား အလွန်ရှားပါးလှလေသည်။

၎င်းအပြင် သူမမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လှပနေပြီး အချိန်တိုင်းတွင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဘာမှမသိဘဲ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေသည့် လယ်သမားတစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့ပါက သူမ၏ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် လုံးဝ နစ်မွန်းသွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်ကြောင်း အစ်ကိုကြီးချန် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်မိ၏။ စည်းမျဉ်းများအရ တစ်ဖက်ဖက်မှ သံယောဇဉ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် အဆင့်အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်မည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ဤအရာအားလုံးမှာ သရုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ကို သူသိရှိနေ၏။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သံသရာနိယာမကို ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ခဲ့မိခြင်းကိုပင် နောင်တရမိလေသည်။ အကယ်၍ သူ မှတ်ဉာဏ် အမှန်တကယ် ပျောက်ဆုံးခဲ့ပါက အဆင့်အောင်မြင်ခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ မဟုတ်ပါလော။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့မိသဖြင့် သူမ၏ အားထုတ်မှုများကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို မချစ်ဘူးလား"

သူမသည် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ သင်းပျံ့သော အသက်ရှူသံလေးများမှာ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များကို ဆောင်ယူလာပြီး သူမ၏ ကွေးညွတ်နေသော မျက်တောင်လေးများမှာလည်း အချစ်စကားများကို တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။ သူမ၏အောက်တွင် ပိတ်မိနေသော အစ်ကိုကြီးချန်မှာ အနည်းငယ် အခြေအနေ မဟန်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ငါ မင်းကို ချစ်ပါတယ်..."

"ရှင် လိမ်နေတာ။ ရှင့်မှာ ကျွန်မအပေါ် ဘယ်လို သံယောဇဉ်မှ ဖြစ်မလာသေးဘူး"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဤကမ္ဘာမှာ လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလေတော့သည်။