လေးစားပါတယ် စီနီယာ

သူ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုသည် တစ်ဖက်ရှိ လူအုပ်စု၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားလောက်အောင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်။ ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးလိုကြသော်လည်း ခြေထောက်များမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ အင်မော်တယ် စွမ်းအင်များကိုလည်း စုစည်းနိုင်ခြင်းမရှိကြတော့ပေ။

အကြောက်တရားပင်ဖြစ်သည်။ ဤသူကား အင်မော်တယ်ဘုရင် ၃၅ ပါးကို သုတ်သင်ခြေမှုန်းခဲ့သော မွန်းစတားကြီးဖြစ်၏။ ထိုခဏတွင် သူတို့သည် နောင်တရလွန်းသဖြင့် အူများပင်စိမ်းကုန်တော့မတတ် ခံစားနေကြရသည်။ အကယ်၍ ဤလူသည် ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ကြိုတင်သိရှိခဲ့လျှင် အဝေးဆုံးသို့ ကြိုတင်ရှောင်ရှားသွားကြပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့် အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အမြန်ဆုံး အပြေးအလွှား လာမိကြပါသနည်း။ ယခုအခါတွင်မူ သေမင်းထံသို့ အပြေးအလွှားလာမိသကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေလေသည်။

သေချာသည်မှာ သူတို့မသေလိုကြ။ အင်မော်တယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူများသည် အနည်းဆုံး သက်တမ်း နှစ်သန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သူတို့ဘဝများမှာလည်း များသောအားဖြင့် အလွန်သက်သောင့်သက်သာရှိရာ ဤမျှလျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်သွားရန် မလိုလားကြပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန်သာ အသနားခံနိုင်ကြတော့သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်ုပ်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

"ကျွန်ုပ်တို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး စီနီယာ... ကျွန်ုပ်တို့လို အဆင့်မရှိတဲ့သူတွေကို အရေးမလုပ်ပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်လိုက်ရင် စီနီယာ့ရဲ့ လက်တွေပဲ ညစ်ပတ်ကုန်ပါလိမ့်မယ်"

မှန်ပါသည်၊ ကျန်းချန်သည် ထိုကဲ့သို့သော စကားများကို နားထောင်မည့်သူ မဟုတ်ပါချေ။

"မင်းတို့က ငါ့ကို သတ်ဖို့ လာကြတာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ရန်သူတွေပဲပေါ့"

"ရန်သူတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို ငါပြန်သင်ပေးဖို့မလိုဘူး မဟုတ်လား"

"ခုခံချင်တဲ့သူတွေ ရှိရင်လည်း လက်နက်တွေ ထုတ်လိုက်ကြစမ်း၊ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့"

လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်လာသော အင်မော်တယ်ဘုရင် ဆယ်ယောက်ကျော်မှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားကြသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကျွန်ုပ်တို့ တကယ်ပဲ မတိုက်ခိုက်လိုပါဘူး"

"ကျွန်ုပ်တို့က စီနီယာနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ တကယ်တော့ ကျွန်ုပ်တို့က စီနီယာ့ကို အလွန် ကြည်ညိုလေးစားလွန်းလို့ စီနီယာ့ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ အမူအရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်အားပေးတာပါ"

"ကြည်ညိုလေးစားတာ ဟုတ်စ"

ကျန်းချန်သည် သူ၏ မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်မိသည်။

အို... အခြေအနေက တစ်မျိုး ပြောင်းသွားပြန်ပြီလား။

သူ၏ မျက်ခုံးများ လျော့ကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဉာဏ်ပွင့်သွားကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ဖားယားသော စကားများကို ဝိုင်းဝန်းပြောဆိုကြလေ၏။

"မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်ုပ်တို့က စီနီယာ့ကို အလွန်ပဲကြည်ညိုတာပါ"

"စီနီယာ့ရဲ့ အစွမ်းက အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ လုံးဝအနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပါပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမျိုးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ကို လွဲချော်သွားမယ်ဆိုရင် တစ်သက်လုံး နောင်တရနေရမှာပါ"

"ဒီလူအိုကြီးက စီနီယာနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ လာခဲ့တာပါ၊ ဒါမှ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်တွေ၊ တပည့် မြေးတွေနဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ပြန်ပြီး ကြွားလုံးထုတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ကျန်းချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဘာကို ကြွားမှာလဲ"

"စီနီယာ့ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်ပြီး ထူးကဲလှတဲ့ ပုံရိပ်စစ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာကို ကြွားမှာပါ၊ ဒါက ဒီလူအိုကြီးရဲ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ အခုတော့ အင်မော်တယ် ဆရာသခင်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်မျိုးလည်း နောင်တမရှိဘဲ သေပျော်ပါပြီ"

"အကယ်၍ စီနီယာက သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း မြန်မြန်လေးသာ သတ်ပေးပါ၊ စီနီယာ့ရဲ့ ဓားချက်အောက်မှာ သေရတာက ကျွန်တော်မျိုးအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

"ထိုက်တန်တဲ့ သေခြင်းတရားကို ရရှိရတာ တကယ်ပဲ ဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်... ဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်"

တောက်... ကျန်းချန်သည် ဤလူအုပ်စု၏ ပြောစကားများကြောင့် သူ ရှုံးနိမ့်သွားသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ ဖားယားနိုင်စွမ်းမှာ ထိုစဉ်က သူ၏တပည့်များနှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်နေလေ၏။ ပထမအသုတ်ရန်သူများမှာ သူ၏ပရိသတ်များ မဟုတ်ကြသဖြင့် အတော်လေးစိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ဤလူများသည် ရန်သူများဖြစ်ကြောင်း သိနေသော်လည်း သူ၏ အေးစက်နေသော နှလုံးသားမှာ အဘယ်ကြောင့် အားရကျေနပ်မှုများကို ခံစားနေရပါသနည်း။ သူသည် ၎င်းတို့ကို သတ်ပစ်ရန်ပင် အနည်းငယ် ဝန်လေးသွားသည်။

၎င်းတို့မှာ လုံးဝ ခုခံလိုစိတ်မရှိဘဲ လှဲလျောင်း၍ အရှုံးပေးကာ ဖားယားနေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ လက်ရဲရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"အဟမ်း... ဒါဆိုရင် မင်းတို့ အားလုံးက ငါ့ကို ကြည်ညိုတဲ့သူတွေပေါ့ ဟုတ်စ"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို နူးညံ့လာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်းမှာ စပါးကောက်နေသော ကြက်များကဲ့သို့ပင် ခေါင်းများကို တရစပ် ညိတ်လိုက်ကြသည်။

"သေချာတာပေါ့"

"စီနီယာ့ကို ကြည်ညိုတဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့်ရတာကတင် ဘဝသုံးဆက်စာ ကံကောင်းမှုပါပဲ"

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အထက်သို့ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ပိုမို၍ ကျေနပ်သွားပုံရသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဟုတ်ပါပြီ၊ မင်းတို့ အားလုံးက ငါ့ကို ကြည်ညိုတဲ့သူတွေ ဖြစ်နေမှတော့ ငါ့ဘက်ကလည်း အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုခုပြမှ ဖြစ်မယ်"

"ဗျာ..."

ခေတ္တမျှ လူတိုင်းမှာ သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကျန်းချန်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသောဆန္ဒများ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို ၎င်းတို့ သတိထားမိခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ အသက်ချမ်းသာပေးခြင်းသည်ပင် အံ့ဖွယ်ကျေးဇူးတရား ဖြစ်နေလေပြီ။

ယခုမူ ချီးကျူးစကား အနည်းငယ် ပြောရုံဖြင့် ဆုလာဘ်တောင် ရဦးမည်တဲ့လား။ ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော ပညာရှင်ကြီးထံမှ ဆုလာဘ် အနည်းငယ်သည်ပင် လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့သောရတနာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"စီနီယာက တကယ်ပဲ ကြင်နာလွန်းပါတယ်"

"တကယ်ပါပဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့က ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လက်ခံနိုင်ပါ့မလဲ"

ကျန်းချန်သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ငါက ကိုယ့်လူတွေကို အမြဲတမ်း ရက်ရက်ရောရော ဆက်ဆံတတ်ပါတယ်"

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ လက်ကိုတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သောင်းနှင့်ချီသော အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများ ထွက်လာသည်။ လူတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးစီ လွင့်မျောနေ၏။

ဒါက...

လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြပြန်သည်။

ဤအရာမှာ သူပေးသော ဆုလာဘ်လား။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာနိုင်ပြီး တန်ဖိုးနည်းလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းတို့မှာ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်များနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သာမန် အင်မော်တယ် ကျောက်တုံးတစ်တုံးက ဘာတန်ဖိုးရှိသနည်း။

မည်သူမျှ မယူသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချန်မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဒီဆုလာဘ်က နည်းလွန်းတယ်လို့ မင်းတို့က ထင်နေကြတာလား"

လူတိုင်းက အလျင်အမြန်ပင် ငြင်းဆိုလိုက်ကြသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကျွန်ုပ်တို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝံ့ရဲပါ့မလဲ"

အသက်ရှင်နေရသည်မှာပင် ကောင်းလှပြီ ဖြစ်ရာ ဤအခြေအနေတွင် ကျန်းချန်ကို ထပ်မံရန်စရန် မည်သူမျှ မဝံ့ရဲကြပါချေ။

"စီနီယာ ပေးသနားတဲ့ လက်ဆောင်က အင်မတန် အဖိုးတန်လှပါတယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အင်မော်တယ် ကျောက်တုံးကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အို... မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒီအင်မော်တယ် ကျောက်တုံးထဲမှာ နက်ရှိုင်းလှတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါဝင်နေတာပဲ၊ ဒါက အံ့မခန်းပါပဲ"

"ဒီထဲမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တရားဓမ္မတွေ ပါဝင်နေရမယ်၊ ဒါက ကျွန်တော်မျိုးအတွက် တစ်သက်လုံး လေ့လာဆည်းပူးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"ဒီလူအိုကြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ အခုကစပြီး ဒီအင်မော်တယ် ကျောက်တုံးဟာ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာ ဖြစ်စေရမယ်"

ကျန်းချန်သည် စိတ်ထဲမှ ခိုးပြုံးလိုက်မိသည်။ မင်းတို့က တကယ့်ကို ပါရမီပါတဲ့ လူတွေပဲ။ အမှန်တကယ်တွင် ထိုအရာများမှာ သာမန် အင်မော်တယ် ကျောက်တုံးများသာ။ လူတိုင်းမှာ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် အင်မော်တယ် ကျောက်တုံးများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ကြမှသာ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းတို့ကို လက်ဆောင်ပေးပြီးပြီဆိုတော့ မင်းတို့ဘက်ကရော အပြန်အလှန် တစ်ခုခုမပေးသင့်ဘူးလား"

ဟင်...

ဒီလိုမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား...

သူက အမှန်တကယ်ပင် အပြန်အလှန် လက်ဆောင်ကို တောင်းဆိုနေခြင်းလား။ လူအများအပြားမှာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ အသိသာကြီးပင် ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းသာ။

"ဘာလဲ... မင်းတို့ အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေက ဒီလောက်အထိပဲ မသန့်ရှင်းကြတာလား"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဓားကို သုံးပြီး ဒီလို ညစ်ပတ်နေတဲ့ လောကကြီးကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ လိုနေပြီထင်တယ်"

ကျန်းချန်၏မျက်နှာမှာ ထပ်မံ၍ တင်းမာသွားခဲ့ပြီး ဟုန်းကျွယ် အင်မော်တယ် ဓားကို တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလား ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အသနားခံကြ၏။ ဦးဆောင်လာသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ဂရုတစိုက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... စီနီယာက ဘယ်လိုမျိုး အပြန်အလှန်လက်ဆောင်ကို လိုချင်ပါသလဲ"

ကျန်းချန်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဒီလိုအရာမျိုးကို ငါ့ကို လာမေးနေတုန်းလား၊ အဲ့ဒါက ငါကိုယ်တိုင် တောင်းနေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

"ငါက အဲ့ဒီလို လူမျိုးလား"

မဟုတ်ဘူးလား...

ခင်ဗျားက အသိသာကြီး လုယက်နေတာလေ...

မှန်ပါသည်၊ ကျန်းချန်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလူများသည် သူ့ကို အတော်လေးဖားယားခဲ့သဖြင့် ကျေနပ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ မူလက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်၏။ ဤအချက်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်။ ထိုသို့ ဖြစ်နေမှတော့ ယခု သူကလည်း အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်း ပြန်ယူမည်သာ။

လူတိုင်းမှာ စိတ်ထဲမှ သိရှိနေကြသော်လည်း နှုတ်မှမူ ငြင်းဆိုနေကြရဆဲ။

"ဒါက စီနီယာ လိုချင်တာမဟုတ်တာ သေချာပါတယ်"

"ကျွန်ုပ်တို့က ကိုယ့်အသိစိတ်နဲ့ကိုယ် ပေးအပ်တာပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့က စီနီယာ့ကို အလွန် ကြည်ညိုလွန်းလို့ပါ"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ စီနီယာက မယူချင်ဘူး ဆိုရင်တောင် ကျွန်ုပ်တို့က မပေးရရင် စိတ်ထဲမှာ မကောင်းဖြစ်နေမှာမို့လို့ပါ..."

"ဒါကမှ ဟုတ်တာပေါ့"

ကျန်းချန်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကားနှစ်ခွန်းကို ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းတို့က အဆင့် ၆ အောက် အင်မော်တယ် ရတနာတွေနဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာတွေမဟုတ်တဲ့ အမှိုက်တွေကိုတော့ ငါ့ကိုပေးဖို့ ရှက်ကြမှာပါနော်"

"ကျန်တာကတော့ မင်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ကြပေါ့"

လူတိုင်းမှာ သွေးအန်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ရောက်ရှိနေသော အင်မော်တယ် အရှင်သခင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အကောင်းဆုံး ရတနာများမှာပင် အဆင့် ၆ အင်မော်တယ် ရတနာများနှင့် ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာများသာဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို မပေးဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်လာခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ လူမိုက်များ မဟုတ်ကြပါချေ။ ဤသူသည် လက်ရှိတွင် မတိုက်ခိုက်သေးသော်လည်း အကယ်၍ ၎င်းတို့က အမှိုက်များကိုပေး၍ စော်ကားမိလျှင် သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ရောက်ရှိလာသူ အားလုံးမှာ နာကျင်လှသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ၎င်းတို့၏ အင်မော်တယ် ရတနာများနှင့် မှော်ရတနာများကို ကောင်းမွန်စွာ ပေးအပ်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ခမ်းနားလှ၏။ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တန်းစီနေကြသည်။ ယာယီ အရည်အသွေး စစ်ဆေးသူအဖြစ် ကျန်းချန်သည် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျစစ်ဆေးပြီး ပစ္စည်းတိုင်းမှာ အဆင့် ၆ အောက် မနိမ့်စေရန် သူ သေချာစွာ စစ်ဆေး၍ အရည်အသွေးကို သေချာစေခဲ့သည်။

ပစ္စည်းများပေးအပ်ပြီးနောက် ဦးဆောင်လာသော အင်မော်တယ်ဘုရင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်ုပ်တို့ကို အခုသွားခွင့်ပြုပြီလား"