အခန်း (၂၆၃-၂၆၄)

အခန်း။ ၂၆၃

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေရင်တော့ ငါ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက် အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ဘယ်သူကပဲ ခေါ်ခေါ် ငါ နိုးလာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ထိုသို့ ပြောကြားပြီးနောက်တွင် စုန်ယန်က ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်ရဲ့ စွမ်းအားက လူတွေကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနေတာများလား"

"သွေးဆောင်ဖြားယောင်းတယ် ဟုတ်လား"

ဖုန်းချန်ဇီက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ခေါင်းယမ်းကာ "ဗုဒ္ဓဘာသာကျင့်စဉ်တွေက လူတွေကို အလင်းပြရုံပဲ ရှိတာ။ ဘယ်တော့မှ မဖြားယောင်းတတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းမြင်နေရတဲ့ စိတ်အာရုံနယ်ပယ်ဆိုတာ မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာရှိတဲ့ တောင့်တချက်တွေ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါက တောင့်တချက်ဖြစ်နေမှတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲပေါ့။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မင်းက ဘာလို့ အဲဒီထဲမှာ နစ်မျောနေရမှာလဲ"

စုန်ယန်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းကာ သူ့ဘေးမှ ပိုင်ရွှယ်ဟန်ကို ကြည့်

လိုက်မိသည်။

သူတွေးနေမိသည်မှာ “အကယ်၍ ငါ့ကို စွမ်းအားတစ်ခုခုက ဆွဲဆောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ငါက သူမအပေါ် တကယ်ပဲ သံယောဇဉ်ရှိသွားခဲ့တာလား။ နယ်စပ်ဒေသကို သွားပြီး သူမနဲ့အတူ မြင်းတွေ၊ သိုးတွေ ထိန်းကျောင်းရင်း၊ မိုးရွာတာကို နားထောင်၊ တိမ်တွေကို ကြည့်ရင်း ဘဝတစ်ခုလုံးကို အတူတူ ကုန်ဆုံးဖို့ ငါ တကယ်ပဲ ဆန္ဒရှိခဲ့တာလား”

ပိုင်ရွှယ်ဟန်သည် အလွန်လှပသူဖြစ်ပြီး သူမ၏ စရိုက်မှာလည်း သူနှစ်သက်သော အမျိုးအစားပင်။

ထို့ပြင် လောက၏ ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးကို စွန့်ခွာပြီး ပူပင်ကြောင့်ကြကင်းသော နေရာတစ်ခုတွင် နေထိုင်ရခြင်းမှာလည်း သူတောင့်တခဲ့သော ဘဝမျိုးဖြစ်သည်။

ဤအချက်နှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက ယုတ္တိဗေဒအရ လုံးဝ ပြည့်စုံနေသည်။

သို့သော် စုန်ယန်က ဇွတ်အတင်း ထပ်မေးပြန်သည်။

"အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်လည်း မသိတာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား"

ဖုန်းချန်ဇီက "အနည်းဆုံးတော့ ငါ အဲဒီအကြောင်း မကြားဖူးဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ခင်ဗျား မသေခင်တုန်းက ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ" ဟု မေးရာ ဖုန်းချန်ဇီက "နတ်ဘုရားရင်သွေးအစောပိုင်းအဆင့်" ဟု ဖြေသည်။

"နတ်ဘုရားရင်သွေး အစောပိုင်းအဆင့်ဆိုတာ ဘာလဲ"

စုန်ယန်က ထပ်မေးသော်လည်း ဖုန်းချန်ဇီမှာ သမ်းဝေလိုက်ပြီး ခေါင်းကိုစောင်းကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ နတ်ဘုရားအသိစိတ်တစ်ခုအနေဖြင့် သူသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုကြာရှည်စွာ နိုးနေခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းသွား၊ ကလေးငိုသံသခင်နှင့် သမင်မိစ္ဆာတို့မှာ အစွမ်းထက်ကြသည်မှန်

သော်လည်း ဝိညာဉ်နယ်မြေကိုယ်တိုင်က ထိုမိစ္ဆာအိုကြီး သုံးယောက်ထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ကို သူ မေ့မထားပေ။

နှံကောင်ကို ဖမ်းရန် ချောင်းနေသော ပုစဉ်းရင်ကွဲသည် သူ့နောက်က ငှက်ကို မမြင်သကဲ့သို့ ထိုငှက်၏ နောက်ကွယ်မှာလည်း သိမ်းငှက်နှင့် မုဆိုးတို့ ရှိနေနိုင်သေးသည်။

လည်ပတ်လှသော ထိုမိစ္ဆာအိုကြီးများ စုဝေးပြီး အန္တရာယ်ရှိသောနေရာသို့ လာရောက်ကြသည်မှာ ရိုးရှင်းသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"တကယ်လို့ မိစ္ဆာသတ္တဝါနဲ့ အကျိတ်နယ်ပယ်က အခုလတ်တလော ကြုံနေရတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေဆိုရင်... ရှေးဟောင်းသွား၊ ကလေးငိုသံသခင်နဲ့ သမင်မိစ္ဆာတို့က ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ရှေ့လျှောက်ကြုံရမယ့် ဘေးတွေပေါ့။

ဒါပေမဲ့... အဲဒီထက်ပိုပြီး ဝေးကွာတဲ့နေရာမှာ တတိယအဖွဲ့ဒါမှမဟုတ် စတုတ္ထအဖွဲ့တွေများ ရှိနေမလား။ တကယ်လို့ ရှိနေခဲ့ရင်ကော... အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကကော ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ"

"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

ပိုင်ရွှယ်ဟန်က နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် ရုတ်တရက် အသစ်ပြုလုပ်ထားသော အရိပ်ရုပ်သေးများနှင့် ရှေးဟောင်းအလောင်းရုပ်သေးတို့ကို ထုတ်ယူကာ အကုန်လုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးထွားလာပြီး ဝံပုလွေအမြီးရှည်ကြီး ပေါ်လာကာ ထူးဆန်းသော လက်သည်းချွန်များနှင့် အတောင်ပံအရှည်ကြီးများ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်က သူ့ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။ သို့သော် စုန်ယန်သည် မျက်လှည့်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ မူလပုံစံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် သွေးအဆီအနှစ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် တစ်နှစ်အတွင်း ထိုသွေးအဆီအနှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ချေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး အထက်အလယ်နန်းတော်ရှိ အလောင်းစားဝံပုလွေသွေးကို ပိုမိုအစွမ်းထက်လာအောင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထူးကဲဓားကျမ်းမှ ဆင်းသက်လာသည့် မိစ္ဆာသံစဉ် ဓားချီစွမ်းအင်သည်လည်း သွေးမိစ္ဆာ တုန်ခါသံစဉ် ဓားချီစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက အသံတစ်သံလျှင် ဓားချီစွမ်းအင် တစ်ခုသာ သယ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အသံပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဓားချီစွမ်းအင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သယ်ဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စုန်ယန်သာ ဤသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုပါက သူ၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်ခန့် တိုးတက်လာမည်မှာ အမှန်ပင်။

ဤသည်မှာ ထိုရှေးဟောင်းအလောင်းသည် အလောင်းစားဝံပုလွေ မျိုးနွယ်စု၏ လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။

"မင်း ကြောက်နေလား"

စုန်ယန်က ငွေရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကို ကြည့်ကာ သာမန်ကာလျှံကာပင် မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်က သူ့ကို ရုတ်တရက် ဖက်လိုက်ရင်း "ကျွန်မ မကြောက်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ နှေးကွေးသော်လည်း အတူဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် လပေါင်းများစွာက သူမကို အချက်တစ်ခုကို နားလည်စေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ ရှေ့မှ အမျိုးသားသည် စိတ်အာရုံနယ်ပယ်အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်တိုင် ဘဝကို အတူတူ မျှဝေခံစားခဲ့သည့် အမျိုးသားနှင့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။

စုန်ယန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း အရင်က ဂိုဏ်းမှာတုန်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူမောင်နှမတွေနဲ့ အမြဲတမ်း အတူတူသွားခဲ့တာလား"

ပိုင်ရွှယ်ဟန်၏ မေးစေ့လေးက သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မှီလျက် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ရှင်က ကျွန်မကို အရိုးခံလေးလို့ ထင်နေတာလား" ဟု ပြန်မေးသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး"

စုန်ယန်က မုသာဝါဒဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။ သူမ သူ့ကို ခေတ္တမျှ ဖက်ထားရန် ခွင့်ပြုပေးပြီးနောက်တွင်မူ "ဓားပျံကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ထိန်းထားပါဦး။ ငါတို့ ပြုတ်မကျအောင်လို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ဝင်းပသွားသည်။

သူမက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ကာ "အင်း" ဟု ပြန်ထူးလိုက်ပြီး ဓားကို ထိန်းချုပ်နေစဉ်အတွင်း သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ကြည်နူးမှုများ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။

ထို့နောက် စုန်ယန်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အလံကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ပွင့်စေ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တစ္ဆေဝိညာဉ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

အလံအတွင်းမှ အတိုင်းအဆမရှိသော ဝိညာဉ်ဆိုးများသည် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေပေါ်ရှိ နေရောင်ခြည်ကိုပင် မှေးမှိန်သွားစေခဲ့သည်။

လက်အောက်ခံဝိညာဉ်... လက်အောက်ခံဆိုတဲ့ စကားလုံးပါနေမှတော့... ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်

ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်ထဲက ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်က ကျင့်ကြံသူတွေက လူတွေရဲ့ အကျိုးအကြောင်းတရားတွေကို လမ်းညွှန်ပြသရတာကို နှစ်သက်ကြတယ်။ လက်အောက်ခံဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကလည်း သေချာပေါက် အရေးပါတဲ့ အကျိုးအကြောင်းတရား တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါဟာ "ငါသာ ငရဲထဲမဆင်းရင် ဘယ်သူဆင်းမလဲ" ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးလား။ ဝိညာဉ်တွေကို လမ်းညွှန်ပေးချင်ပေမဲ့ လွတ်မြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့အခါ အဲဒီဝိညာဉ်တွေကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပါ ဝိညာဉ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်ရတာမျိုးလား။

စုန်ယန်၏ အတွေးများမှာ တစ်ခဏအတွင်း နယ်ပယ်အသီးသီးသို့ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ချန်ဝမ် ကျားမျိုးနွယ်စု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို နောက်ဆုံးတွင် စတင်

နားလည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်တွင်မူ ၎င်း၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို မမြင်နိုင်သေးသော်လည်း ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အလားအလာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းသည်။

...

တစ်ရက်ကုန်လွန်သွားသော်လည်း လက်အောက်ခံဝိညာဉ် တစ်ခုမျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ထိုဝိညာဉ်

များသည် လူသားများကို လမ်းညွှန်ပြသရန် နှစ်သက်ကြသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းစုံအလံအောက်သို့ လာရောက်ခြင်း မရှိကြချေ။

အတွေးပေါင်းများစွာမှာ စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် စီးဆင်းနေသည်။

အခု ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ငါ အများကြီး တွေးနေမိတာလား။

ဒါမှမဟုတ်... တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီးသား ဝိညာဉ်တွေက ငါ့ဆီကို ထပ်ပြီး လာလို့မရတော့တာလား။

ထိုအတွေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသောအခါ စုန်ယန်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် ထိုထင်မြင်ချက်ကို အခြေခံကာ ဆက်လက်တွေးတောမိသည်မှာ “အကယ်၍ အဲဒီဝိညာဉ်တွေက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နေပြီဆိုရင် အဲဒါဟာ ဒီဝိညာဉ်နယ်မြေကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ချန်ဝမ်ကျားဧကရာဇ်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက မသေသေးဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ကဲ့ရဲ့လက်စားချေဖို့ ကြံစည်နေတာလား”

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ခိုင်လုံသော အထောက်အထား မရှိသေးသလို သိရှိထားလျှင်ပင် သူ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ထို့ပြင် ဤအချက်မှာ လက်အောက်ခံဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းအပေါ် အခြေခံကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တွေးဆချက်သာ ဖြစ်သည်။

သူ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံနောက်သို့ လိုက်ပါရင်း စုန်ယန်သည် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲမှုမှာ ရေကာတာတစ်ခု ကျိုးပေါက်သွားသည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။

အခန်း။ ၂၆၄

သို့သော် တစ်နေရာတည်း မဟုတ်ပေ။

စုန်ယန်သည် လုံးဝခြားနားသော အခြားအရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်

ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရပ်မှာ သူတို့ လာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းပင်။

သူသည် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အမြန်ဆုံး ဖြန့်ကြက်ကာ အဝေးသို့ လှမ်း၍ စူးစမ်းလိုက်သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် အပေါက်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရကာ ထိုအပေါက်အတွင်းသို့ သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ထပ်မံ စေလွှတ်၍ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေအသစ်တစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။

ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြပြီး သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် သောင်းကျန်းရမ်းကားနေကြသည်။

အကျိတ်နယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်ဆုံးအလွှာမှာ အစဉ်မပြတ် ထပ်ဆင့်ပွားများနေခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုအကြိမ်တွင် ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များမှာ မရှင်းပြနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှပြီး အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်နေခြင်းမှာ ရေကြီးသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲမှုများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိသာလှသည်။

ယခင်က သူရောက်ရှိနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ အပြင်ဘက်ဆုံးအလွှာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ချေ။

စုန်ယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတွေးများ မြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

"ငါ အပြင်ဘက်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီကိုပဲ ပြန်ပြေးရမလား။ အကျိတ်နယ်ပယ်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို လုံးဝရောက်အောင် မပြေးနိုင်ရင်တောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အချိန်တိုအတွင်း ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လို့ပဲ။ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီး ငါ့ကိုယ်ငါ အကျိတ်နယ်ပယ်ရဲ့ အပြင်ဘက်ဆုံး အစွန်အဖျားမှာ အမြဲရှိနေအောင်တော့ လုပ်ထားနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့... အပြင်ဘက်ဆုံးမှာ ရှိနေရုံနဲ့ကော တကယ်ပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါ့မလား"

သူသည် ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်

ဘက်ဆုံးဆိုသည်မှာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို မဆိုလိုသောကြောင့်ပင်။

အပြင်ဘက်ဆုံးနေရာမှာ နောက်မှ ရောက်လာမည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဆုံတွေ့နိုင်သည့် နေရာဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ထိုသူတို့ထဲတွင် အစွမ်းထက်သူ ပါလာပါက သူသည် ထိုရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသူနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခြင်းမှာလည်း စုန်ယန်၏ စရိုက်မဟုတ်ပေ။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်ကာ လျှို့ဝှက်ထွက်ပြေးသည့် အတတ်နှစ်မျိုးကို အသုံးပြု၍ ထိုအပေါက်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားသွားသည်။

ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အသစ်ပြုလုပ်ထားသော အရိပ်မဲ့ တစ္ဆေကျီးကန်းနှစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ နတ်ဘုရားထိန်းချုပ်မှုအတတ်ဖြင့် ဝိညာဉ်များကို ချိတ်ဆက်ပြီး နယ်မြေဟောင်းနှင့် နယ်မြေအသစ်တို့၏ ဆုံမှတ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အရိပ်မဲ့ တစ္ဆေကျီးကန်း၏ အရေခွံကို သရဲတစ္ဆေတိုက်ခိုက်ရေးဂိုဏ်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။

"ရှူး..."

"ရှူး..."

အနက်ရောင် အရိပ်နှစ်ခုသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြပြီး စုန်ယန်၏ မျက်လုံးများကလည်း သူတို့နောက်သို့ ခေတ္တမျှ လိုက်ပါကြည့်ရှုနေမိသည်။

ထိုအခိုက်တွင်ပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ စူးရှထက်မြက်လှသော အန္တရာယ်

အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စုန်ယန်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး...

တစ်ကောင်...

မဟုတ်သေးပါဘူး….

သုံးကောင်…..

နှစ်ကောင်…..

ဒါမှမဟုတ် သုံးကောင်လား….

ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ခေါင်းနှစ်လုံး၊ လက်လေးဖက်နှင့် ခြေထောက်လေးဖက်တို့ တစ်သားတည်း ကပ်နေသည့် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ လက်ခြေများမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလက်ခြေများတွင် သေဆုံးခြင်းမပြုမီက ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော အဖိုးတန် ကျင့်ကြံသူဝတ်စုံများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုဝတ်စုံများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤလက်ခြေများမှာ လူသုံးဦးထံမှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။

ဤထူးဆန်းသော ကျင့်ကြံသူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ငါးမျှားတံတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ထိုငါးမျှားတံတွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းစီရှိသော အလောင်းနှစ်ခု တွဲလောင်းကျနေသည်။

ထိုအလောင်းနှစ်ခုမှာ ရေထဲတွင် မျောပါနေခဲ့သော အလောင်းများဖြစ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်နှင့် ခြေနှစ်ဖက်၏ မူလပိုင်ရှင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်ရှိသော လက်နှစ်ဖက်တွင်မူ ပျံလွှားဓား တစ်လက်စီကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"ဒါ... ရှာကုပဲ ကျင့်ကြံသူသုံးယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပြည့်အစုံကိုတောင် သိမ်းပိုက်ထားနိုင်တာလား"

ပိုင်ရွှယ်ဟန်၏ ထိတ်လန့်တကြား အာမေဍိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း စုန်ယန်နှင့် အတူရှိနေခဲ့သဖြင့် သူမသည် ရှာကုများအကြောင်းကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။

ရှာကု တစ်ကောင်သည် အလောင်းကိုသာမက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြည့်အစုံကိုပါ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင် ထိုကျင့်ကြံသူ သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော မှော်ပညာနှင့် ရတနာများကိုပါ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အဝင်ဝမှာ ဘာလို့ အလောင်းနှစ်လောင်းက မျောနေရတာလဲဆိုတာကို ငါစဉ်းစားနေတာ။ ဒါဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဖော်နိုင်တဲ့ ငါးစာတစ်ခုလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဘယ်သူက ဒီငါးစာကို လာပြီး ဟပ်မှာလဲ"

သူမ တွေးနေစဉ်မှာပင် ထိုထူးဆန်းသော ကျင့်ကြံသူသည် သွေးရောင်သက်တံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုန်ယန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်၏ ရေများကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော အလောင်းနှစ်ခုကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို တစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ရှူး..."

ငါးမျှားချိတ်တစ်ခုသည် ပိုင်ရွှယ်ဟန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်ရွှယ်ဟန်မှာ သတိနှင့်ရှိနေသဖြင့် ဓားပျံကို အမြန်အသုံးပြု၍ ခုခံလိုက်သည်။

ဓားရောင်စဉ်များက ငါးမျှားချိတ်ကို တားဆီးထားသော်လည်း ဒင်ဟူသော အသံနှင့်အတူ ငါးမျှားကြိုးမှာ ဓားရောင်စဉ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဓား၏ကိုယ်ထည်ကို ရစ်ပတ်သွားပြီး ချည်ငင်စက်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ လည်ပတ်လျက် သူမကို ဆက်လက်ချိတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤကဲ့သို့သော နည်းပညာမျိုးကို သူမ သိုင်းလောကတွင် ကျင်လည်ခဲ့စဉ်ကသာ မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်းပင်။ သိုင်းလောကသားများသာ ဤမှော်

အတတ်ကို အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာကြပြီးနောက်တွင်မူ လူတိုင်းမှာ အစွမ်းထက်သော မှော်စွမ်းအားနှင့် ရတနာများကိုသာ အားကိုးကြပြီး မည်သူကမျှ အခြားသူ၏ မှော်ပညာကို ဤမျှ တိကျသေချာစွာ ဖြည်ချရန် မကြိုးစားကြတော့ပေ။

သူမသည် အနောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ခွာလိုက်သော်လည်း ငါးမျှားကြိုးမှာ တိုမသွားဘဲ လေထဲတွင် မောက်မာစွာ ဆက်လက်လည်ပတ်နေဆဲပင်။

သူမသည် ရတနာများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ယူ၍ ငါးမျှားကြိုးကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ရတနာများမှာ ငါးမျှားကြိုး၏ ရစ်ပတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော အသိစိတ်များပါ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန် ထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုကျင့်ကြံသူမှာ သူမကို အာရုံပင်မစိုက်ဘဲ သာမန်ကာလျှံကာ တိုက်ခိုက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ စုန်ယန်ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပဲစေ့ခန့်သာရှိသော အပေါက်ငယ်လေးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်းတွင် ဉာဏ်ပညာ မရှိသော်လည်း ဗီဇစိတ်မူ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ဗီဇစိတ်မှာ ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်မှ လွတ်မြောက်ရန်ပင်။

အကျိတ်နယ်ပယ်သည် အဝင်သာရှိပြီး အထွက်မရှိသော နေရာဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအသစ်တစ်ခု အပြင်ဘက်မှ ထပ်ဆင့်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်သာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ခေတ္တပွင့်လာတတ်သည်။ သို့သော် ထိုလမ်းကြောင်းမှာ အလွန်တိုတောင်းလှသည်။

ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ပဲစေ့ခန့်အပေါက်ငယ်လေးသို့ မရောက်မီမှာပင် လမ်းကြောင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် အပေါက်ဘေးတွင် လွင့်မျောနေသော ပုံရိပ်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အသက်ဓာတ်နှင့် အငွေ့အသက်များက ၎င်းကို မက်မောစေသဖြင့် "ရှူး... ရှူး... ရှူး..." ဟူသော အသံများနှင့်အတူ အနက်ရောင် အရိပ်များစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော နည်းဗျူဟာပင်။

အဝေးမှ ပိုင်ရွှယ်ဟန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သတိထား အဲဒီမိစ္ဆာမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ်"

စကားပင် မဆုံးသေးမီ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အနက်ရောင်အရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ ပွင့်ထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပိုင်ရွှယ်ဟန်သည် လေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေသော စုန်ယန်ကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်ဆိုးများမှာ မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သာမန်ဝိညာဉ်ဆိုးများထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ဧရာမဝိညာဉ်

တစ်ခု သူရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဝုန်း..."

ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ တစ်ဖန် ယိုင်လဲသွားပြန်ပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုမှာ လွင့်

ထွက်သွားတော့သည်။