အခန်း (၁၀၃၃-၁၀၃၄)
Vol. 99 Ch. 1033-1034
အခန်း ၁၀၃၃ ငါ မြန်မြန်ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်မယ်
"ပထမအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး အရည်အချင်းပြည့်မီခဲ့တဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ခြောက်ယောက်ဟာ ဘယ်ကမ္ဘာက အသန်မာဆုံးလဲဆိုတာနဲ့ တခြားကမ္ဘာတွေရဲ့ သယံဇာတတွေကို အနှောင့်အယှက်မရှိ တူးဖော်ခွင့်ရမယ့် ကမ္ဘာကို ဆုံးဖြတ်ပေးကြလိမ့်မယ်"
ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီက အခမ်းအနားကို မစတင်မီ အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြရင်း ကြေညာလိုက်၏။
"ဖုန်းရှု ကမ္ဘာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဒုတိယနဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူတွေကတော့... ပထမအဆင့်မှာ ထူးထူးခြားခြား စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြတဲ့ တုအင်ပါယာက အိမ်ရှေ့စံ တုလျန်၊ ချန်တီအင်ပါယာက မင်းသမီး ချန်ယုနဲ့ သုံးလောက အင်ပါယာက အိမ်ရှေ့စံ ဖေကျန်တို့ပဲ ဖြစ်တယ်"
"ကြယ်တာရာ ကမ္ဘာက ကိုယ်စားပြုယှဉ်ပြိုင်မယ့် နောက်ထပ် သုံးယောက်ကတော့... ဒုတိယမင်းသား မုန့်ချန်း၊ တတိယမင်းသား မုန့်ဟူလင်နဲ့ ကျင့်ကြံသူ ကျိရှန်တို့ ဖြစ်ကြတယ်"
"ပထမအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲတွေဟာ ကံတရား၊ ခွန်အားနဲ့ အသင်းအဖွဲ့စိတ်ဓာတ်ပေါ်မှာ နည်းနည်း မူတည်ခဲ့ပေမယ့်... ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲကတော့ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားတစ်ခုတည်းပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်။ ဒီဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲကို ငါကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူ ကျင်းပပေးသွားမှာဖြစ်ပြီး မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ စတင်တော့မယ်"
သူသည် ကိုယ်စားလှယ်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပါဝင်မယ့် ကိုယ်စားလှယ်အားလုံး ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့ကြ"
"သွားတော့ သား... အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါ။ မင်း လုပ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါ ယုံကြည်တယ်" တုဧကရာဇ်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားသော သူ၏သားဖြစ်သူ၏ ကျောကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်၏။
"ကံကောင်းပါစေ" ဧကရာဇ်ချန်ကလည်း သူ၏ သမီးဖြစ်သူအား ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။
သုံးလောက ဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ၏သား ရောက်မလာသေးသဖြင့် မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် ထိုင်နေရရှာ၏။
"ကံကောင်းကြပါစေ ညီတော်တို့" ကြယ်တာရာ အိမ်ရှေ့စံက စမ်းသပ်ပွဲဝင်မည့် သူ၏ ညီတော်နှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သဖြင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤစမ်းသပ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။
"ဟက်... ငါ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းတွေ မလိုပါဘူး။ အဲဒီလူက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါက ပထမရခဲ့တာ ကံကောင်းလို့ပါ။ ငါက ဒုတိယနေရာနဲ့ပဲ ကျေနပ်ခဲ့ရပေမယ့် အခုတော့ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားကို ငါ ပြသတော့မယ်" မုန့်ချန်းက အဝေးရှိ တုလျန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မာနတကြီး ကြွေးကြော်လိုက်၏။
"တစ်ယောက်ယောက်က ကံကောင်းခြင်း လိုနေတယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါ ဒီအရူးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးဖို့ သူ့ကို ပြောထားဦး" သူက ကျိရှန်ကို ညွှန်ပြရင်း ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။
"ချေးပဲ... မင်းက တကယ်ကို ကျေးဇူးမသိတဲ့ကောင်ပဲ။ သူ့ကြောင့် မင်း ဒုတိယရခဲ့တာကို ဘယ်လိုတောင် အလွယ်တကူ မေ့ပစ်လိုက်ရတာလဲ။ သူပိုင်တဲ့ ပန်းတွေကို ခိုးယူခဲ့ပြီးတော့မှ အခုကျတော့ လာကြွားနေတယ်ပေါ့လေ" တတိယမင်းသား မုန့်ဟူလင်က စကား ပြန်မပြောဘဲ နေနေသည့် ကျိရှန်ဘက်မှ ရပ်တည်ကာ ရွဲ့ပြောလိုက်၏။
"အချင်းချင်း ငြင်းမနေကြနဲ့။ ဒါက အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။ မင်းတို့က မင်းတို့ရဲ့ အင်ပါယာအတွက် တိုက်ခိုက်နေတာ။ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့" ဧကရာဇ်မုန့်က ကြားဝင်ကာ သူ၏သားများကို ဆူပူလိုက်သည်။ "အခု သွားကြတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခမည်းတော်"
...
ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီသည် နောက်ထပ် မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်းဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသော လူငယ် ငါးဦး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။
ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သေတ္တာငယ် ခြောက်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုသေတ္တာငယ် ခြောက်လုံးမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အနက် သုံးလုံးမှာ အနီရောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်သုံးလုံးမှာ အစိမ်းရောင် ဖြစ်၏။
"မင်းတို့ရှေ့မှာ သေတ္တာ ခြောက်လုံး ရှိတယ်။ အနီရောင် သုံးလုံးက ဖုန်းရှုကမ္ဘာကလူတွေအတွက် ဖြစ်ပြီး အစိမ်းရောင် သုံးလုံးကတော့ ကြယ်တာရာက လူတွေအတွက် ဖြစ်တယ်။ အနီရောင်သေတ္တာ တစ်လုံးစီမှာ နံပါတ် ၁ ကနေ ၃ အထိ ပါတဲ့ တံဆိပ်ပြားတွေ တစ်ပြားစီ ရှိနေသလို အစိမ်းရောင်သေတ္တာတွေမှာလည်း အတူတူပဲ ရှိတယ်" ဗိုလ်ချုပ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ရှေ့ကိုထွက်ပြီး တစ်လုံးစီ ရွေးနိုင်တယ်။ နှစ်ဖက်စလုံးက နံပါတ် ၁ တံဆိပ်ပြားကို ရွေးမိတဲ့သူနှစ်ယောက်ဟာ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရမယ်။ အဲဒီလိုပဲ နံပါတ် ၂ ရတဲ့သူတွေက နောက်မှ၊ နံပါတ် ၃ ရတဲ့သူတွေက နောက်ဆုံးပေါ့။ ဒါက ပထမအဆင့် တိုက်ပွဲပဲ" သူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။
ထို့နောက် သူက သူတို့ နှစ်သက်ရာကို ရွေးချယ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။
တုလျန်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားပြီး သူတို့ဘက်က သေတ္တာသုံးလုံးအနက် တစ်လုံးကို ပျင်းရိစွာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
သူသည် အရင်တိုက်ခိုက်ရသည်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်ရသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်သဖြင့် စဉ်းပင် မစဉ်းစား နေတော့ပေ။
သူ ရွေးချယ်လိုက်သော သေတ္တာကို ဖွင့်ကာ အတွင်းရှိ တံဆိပ်ပြားအား ထုတ်လိုက်၏။
"နံပါတ် ၂" သူက တံဆိပ်ပြားကို ဗိုလ်ချုပ်အား ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
နောက်တွင် ချန်ယုက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော သေတ္တာနှစ်လုံးအနက် တစ်လုံးကို ရွေးလိုက်၏။
"နံပါတ် ၁" သူမ၏ တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်ရင်း သူမက ဆိုသည်။
"နံပါတ် ၁ နဲ့ ၂ ကို ရွေးပြီးသွားပြီဆိုတော့၊ အခုလောလောဆယ် ရောက်မလာသေးတဲ့ မင်းသားဖေကျန်က နံပါတ် ၃ ကို ရမှာပေါ့။ သူက နောက်ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်" ဗိုလ်ချုပ်က ပြောလိုက်၏။
တုဧကရာဇ်သည် သုံးလောက ဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ ၎င်းမှာ တကယ့် ကံတရားကြောင့် နံပါတ် ၃ ကျန်ခဲ့ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် သူ၏သား အချိန်ပိုရစေရန် တစ်စုံတစ်ရာ လှည့်ကွက်သုံးထားခြင်းလားဟု တွေးတောနေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကတော့ ကျေနပ်နေပေသည်။
"နောက်ထပ်... မင်းတို့ဘက်ကလူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့" ဗိုလ်ချုပ်က အခြားတစ်ဖက်ကို ပြောလိုက်၏။
ကျိရှန်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မုန့်ချန်းက ရှေ့ကနေ ဦးအောင် ပြေးသွားပြီး သေတ္တာတစ်လုံးအား ရွေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရပ်လိုက်မိသည်။
မုန့်ချန်းသည် မျက်လုံးလှန်ရင်း ကျိရှန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"ဟိုဘက်မှာ သူတို့ရဲ့ အသန်မာဆုံးလူက အရင်ရွေးတယ်လေ။ ဒီဘက်မှာလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ အဆင့်က မြင့်တဲ့အတွက် ငါ အရင်ရွေးမယ်။ မင်းကတော့ နောက်ဆုံးမှ ရွေးပေါ့" သူက ကျိရှန်ကို ပြောလိုက်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီမှာမူ မလိုအပ်ဘဲ စကားများနေသော ထိုလူငယ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်တိုနေ၏။ မည်သူအရင်ရွေးသည်က အရေးကြီးသည်လော။
"သေတ္တာကို အရင်ဖွင့်စမ်းပါ။ စကားတွေ နောက်မှပြော" သူက မင်းသားကို ငေါက်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
မင်းသားမုန့်ချန်းသည် သေတ္တာကို ဖွင့်ကာ တံဆိပ်ပြားအား ထုတ်လိုက်၏။
"နံပါတ် ၁ ပါလား။ ကြည့်ရတာ ငါက ဟိုဘက်က အားအနည်းဆုံးလူနဲ့ တိုက်ရမှာထင်တယ်၊ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ" သူက ချန်ယုကို စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ကြွားလုံးထုတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ချန်ယုသည် ဖုန်းရှုကိုယ်စားလှယ်များအနက် ပထမအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲတွင် အဆင့်အနိမ့်ဆုံး ရခဲ့သူ ဖြစ်၏။ တုလျန်နှင့် လုံချန်းတို့က သူမထက် အဆင့်မြင့်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူ၏အဆင့်မှာ သူကိုယ်တိုင် ကြိုးစားမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အကူအညီရခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလေသည်။
ချန်ယုမှာမူ အရာရာကို သူမ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း ပို၍ပင် ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့၏။
"နောက်တစ်ယောက်" ဗိုလ်ချုပ်က ဆိုသည်။
မုန့်ချန်းက နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး မုန့်ဟူလင်က ရှေ့တက်ကာ ကျန်ရှိသော သေတ္တာနှစ်လုံးအနက် တစ်လုံးကို ရွေးလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သေတ္တာကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်၏။
"ငါက နံပါတ် ၂ ပဲ" သူက တုလျန်ကို ကြည့်ရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။ ဤလူမှာ သူ အမှန်တကယ် မတိုက်ခိုက်ချင်ဆုံးသူ ဖြစ်သော်လည်း ကြည့်ရသည်မှာ သူကတော့ ကံအဆိုးဆုံး ဖြစ်ပုံရသည်။
"ဟက်... မင်းကတော့ ငါ လိုချင်တဲ့ဟာကို ရသွားတာပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းကတော့ သူ့ကို နိုင်ဖို့ သိပ်ကို အားနည်းလွန်းနေတာပဲလေ။ ငါ နောက်တစ်ဆင့်မှာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရမှာဆိုတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး" မုန့်ချန်းက သူ၏ညီငယ်မှာ ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု သွယ်ဝိုက်နှိမ်ချရင်း လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"မင်းကတော့ ရွေးစရာတောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့လေ။ ဟား... မင်းက နံပါတ် ၃ ပဲ။ ကံကောင်းလိုက်တာ။ တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က အချိန်မီ ရောက်မလာရင် မင်းက မတိုက်ရဘဲ အနိုင်ရမှာလေ။ မင်းကို အရင်မရွေးခိုင်းဘဲ တားလိုက်တဲ့အတွက် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းလည်း ငါ့ရဲ့ အရူးညီလေးနေရာမှာ ရောက်နေလောက်ပြီ" သူက ကျိရှန်ကို ပြောလိုက်ရာ ကျိရှန်ကမူ ပျင်းရိစွာဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လျှောက်သွားလေသည်။
အခြားကိုယ်စားလှယ်များလည်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး နံပါတ် ၁ တံဆိပ်ပြား ရရှိထားသူများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။
မုန့်ချန်းနှင့် ချန်ယုတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ တိုက်ခိုက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
"ဟက်... တစ်ဖက်က အသန်မာဆုံးနဲ့ နောက်တစ်ဖက်က အားအနည်းဆုံး တိုက်ရမှာပေါ့။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဒါကို မြန်မြန်ပဲ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်" မုန့်ချန်းက ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ လုံချန်းသည် ပြုံးလိုက်မိပြီး တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "ဒီအရူးကတော့... အဲဒီမိန်းကလေးကို အထင်သေးမိတဲ့အတွက် ဘယ်လို နာကျင်မှုမျိုးနဲ့ ကြုံရတော့မလဲဆိုတာ မသိသေးဘူးပဲ"
အခန်း ၁၀၃၄ အစွမ်းမြှင့်ကျောက်တုံး
"သူက အဲဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား" လုံချန်း ပြောချင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ကျိချင်းက မေးလိုက်သည်။
"ငါ သူနဲ့ တိုက်ဖူးတယ်။ အဲဒါက တကယ့် တိုက်ပွဲအစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ ငါကလည်း အမြန်အဆုံးသတ်ခဲ့ရတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားကို ငါ အကဲမဖြတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်။ ဘယ်လောက်အထိ အံ့ဩဖို့ကောင်းသလဲဆိုရင်တော့... မုန့်ချန်းလိုလူမျိုးက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အစွမ်းကို ထုတ်သုံးလာအောင် ဖိအားပေးနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်ဆုံး ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သာမန်တိုက်ပွဲမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်ပွဲမှာ တိုက်ပွဲတွေက ကွဲပြားခြားနားရမယ်လို့ ပါဝင်တဲ့ ကမ္ဘာတွေအားလုံးက သဘောတူထားကြတယ်။ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲချင်းစီမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ နိယာမတွေ၊ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိလိမ့်မယ်" ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ချန်ယုနှင့် မုန့်ချန်းတို့ကို အသိပေးလိုက်သည်။
"ရပါတယ်။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ တိုက်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ အကြောင်းအရာက ဘာလဲ" မုန့်ချန်းက သူသာလျှင် ဤနေရာ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သကဲ့သို့ မေးလိုက်၏။
ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီကမူ သူ့ကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ မျက်နှာမူရင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ပထမဆုံး တိုက်ပွဲရဲ့ အကြောင်းအရာကတော့ ရေပဲ"
"စည်းမျဉ်းတွေကိုတော့ တိုက်ပွဲအတွက် ကွင်းကို ပြင်ဆင်ပြီးမှ ပြောပြမယ်" သူက ထပ်လောင်း ပြောလိုက်၏။
"ရေကို အခြေခံတဲ့ အကြောင်းအရာ ဟုတ်လား။ ကွင်းကို ပြင်ဆင်မယ်ဆိုတာကရော ဘာလဲ။ ကွင်းက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ အခု အဲဒီအပေါ်မှာ ရပ်နေတာပဲလေ" မုန့်ချန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါက တိုက်ပွဲအတွက် ကွင်းကို ပြောင်းလဲပစ်မယ်လို့ ပြောတာပဲပေါ့" ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသဖြင့် ချန်ယုက ရှင်းပြလိုက်၏။
"ဘယ်လို ပြောင်းလဲမှာလဲ။ တိုက်ပွဲအတွက် နေရာပြောင်းရမယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်။ အဲဒါက တကယ်ကို အလုပ်ရှုပ်စရာကြီး" မုန့်ချန်းက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ... ဘယ်ကို သွားရမှာလဲ။ တိုက်ပွဲ မြန်မြန်စနိုင်အောင် သွားကြစို့။ ငါ့ရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အောင်ပွဲကို ထပ်ပြီး အချိန်မဆွဲချင်တော့ဘူး"
"မင်းတို့ ဘယ်ကိုမှ သွားစရာမလိုဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ မကြာခင် မင်းတို့ အားလုံးကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်" ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်၏။
သူသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျောက်တုံးအစငယ်တစ်စကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံးကို လက်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။
ကျောက်တုံးအစငယ်မှာ စတင် လင်းထိန်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်မှာ တုန်ခါလာပြီး ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလာ၏။ သဲမြေပြင်မှာ လူတစ်ယောက်စာသာ ရပ်နိုင်သော မြေကွက်ငယ် သုံးကွက်သာ ကျန်ရှိသည့် ဧရာမ ရေကန်ကြီးတစ်ကန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘာကြီးလဲ။ သူ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
မုန့်ချန်းသည် ပြောင်းလဲသွားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ ဟစ်အော်လိုက်မိ၏။ တိုက်ပွဲကွင်းနှင့် ပွဲကြည့်စင်များမှာ ယခင်အတိုင်း ရှိနေသော်လည်း သူတို့ တိုက်ခိုက်ရမည့် မြေပြင်မှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအစား ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ကြီးမားလှသော ရေထုကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ ထိုရေမှာ မည်မျှ နက်သည်ကို သူ မမြင်နိုင်သော်လည်း တော်တော်လေး နက်ပုံရပေသည်။
သူသာမကဘဲ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ ပရိသတ်များအပါအဝင် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးနီးပါး အံ့ဩသွားကြ၏။
လုံချန်းပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။
သို့သော် သူ အံ့အားသင့်ရခြင်းမှာ မြေပြင်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။
ထိုအစား မြေပြင်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရုတ်တရက် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သော ရွှင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။
"'မြေကမ္ဘာ ပြောင်းလဲခြင်း နိယာမဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ။ အဲဒီလူက နိယာမတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်တာလို့ ပြောချင်တာလား။ အဲဒါက အဲဒီလောက်တောင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းလို့လား။ ငါတို့ နိယာမတွေကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့လူတွေ အများကြီးနဲ့ တွေ့ဖူးတာပဲ။ ဒါက အထွတ်အထိပ် နိယာမ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား။ ကြားရတာတော့ အဲဒီလောက် မဟုတ်ပုံပဲ" လုံချန်းက ရွှင်းကို ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက အထွတ်အထိပ် နိယာမ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒါက သာမန်အဆင့် နိယာမတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အကောင်းဆုံး သာမန်နိယာမတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတာ နင် သိလား" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြန်မေးလိုက်၏။
"ဘာလို့လဲ၊ ဒီဟာ ရှိနေရင် ရေငတ်လို့ သေမှာ မဟုတ်လို့လား" ဤနိယာမက မြေပြင်ကို ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သဖြင့် လုံချန်းက နောက်ပြောင်ကာ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အို... မဟုတ်ဘူးလေ ငတုံးရဲ့။ ဒါက နင့်ကို ရေပေးရုံထက် အများကြီး ပိုလုပ်နိုင်တယ်။ ဒါက ပြောင်းလဲခြင်း နိယာမပဲ။ ဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ကို နင့်အတွက် အကျိုးရှိအောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ နင်က မီးနိယာမကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူဆိုရင် မီးတွေ ပြည့်နေတဲ့နေရာမှာ ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရေတွေ ပြည့်နေတဲ့နေရာမှာလား" ရွှင်းက မေးလိုက်၏။
"မီးတွေနားမှာပေါ့။ ရေက မီးကို ချေဖျက်နိုင်တာပဲလေ" လုံချန်းက ဖြေလိုက်သည်။
"အဲဒါပဲပေါ့။ အဲဒါက ဒီနိယာမရဲ့ အသုံးဝင်ပုံပဲ။ ဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရန်သူတွေရဲ့ အားနည်းချက်ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သလို ကိုယ့်အတွက် အားသာချက်ဖြစ်အောင်လည်း လုပ်ပေးနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ နိယာမတွေကို အားနည်းသွားအောင် တန်ပြန်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဒါကို အစွန်းကုန် အသုံးဝင်တဲ့ နိယာမလို့ ခေါ်ကြတာ" ရွှင်းက ရှင်းပြလိုက်၏။
"ဒါက အသုံးဝင်ပုံတော့ ရပေမဲ့ အရူးအမူး ဖြစ်လောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး" လုံချန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အံ့ဩနေတာက အဲဒီ နိယာမကို မြင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ နိယာမကို အဲဒီကျောက်တုံးနဲ့ အသုံးပြုနေတာကို မြင်လိုက်ရလို့" ရွှင်းက ဖြေလိုက်သည်။
"ကျောက်တုံး ဟုတ်လား။ အာ... အဲဒီကျောက်တုံးလား" လုံချန်းသည် သူမက ထိုလူ့လက်ထဲက ကျောက်တုံးအကြောင်းကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
"အဲဒီ ကျောက်တုံးက ဘာလဲ" သူက စပ်စုလိုက်သည်။
"ဒါကို အစွမ်းမြှင့်ကျောက်တုံးလို့ ခေါ်တယ်" ရွှင်းက ဖြေလိုက်၏။ "အခု နင် နားလည်ပြီလား"
"အစွမ်းမြှင့်ကျောက်တုံး ဟုတ်လား။ နေဦး... အဲဒါက... အဲဒါလား..."
"ဟုတ်တယ်။ ဒါက နင် ကြားဖူးတဲ့ အစွမ်းမြှင့်ကျောက်တုံး အစစ်အမှန်ပဲ" ရွှင်းက ဆိုသည်။
"ငါက သူတော်စင် ဘုရင်ရဲ့ သော့ကို ခိုးဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကိုပါ ထပ်ပြီး ခိုးရဦးမယ့်ပုံပဲ။ ပြိုင်ဘက်က သန်မာတဲ့သူဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်တယ်" လုံချန်းက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
ဤကိစ္စမှာ သေဆုံးမှုများစွာနှင့် အဆုံးသတ်မည့် ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိပြီး ထိုကျောက်တုံးကို ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။
"အသုံးပြုလိုက်တဲ့ နိယာမတွေကို အစွမ်းမြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ ကျောက်တုံးလား။ ဒါက သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရကျိုး နပ်ပါတယ်" သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာက ရွှင်းသည် နိယာမများကို အစွမ်းမြှင့်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများအကြောင်း ပြောပြစဉ်က ဤကျောက်တုံးအကြောင်းအား လုံချန်း ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
နားလည် သဘောပေါက်မှုကို မြှင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အသုံးပြု၍ တစ်သက်တာအတွက် အမြဲတမ်း အစွမ်းမြှင့်ခြင်း ကဲ့သို့သော အမြဲတမ်း နည်းလမ်းများ ရှိသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း မဟုတ်သော နည်းလမ်းများလည်း ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ ဤ အစွမ်းမြှင့်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လူတစ်ယောက်သည် ဤကျောက်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မည်သည့် နိယာမကိုမဆို အသုံးပြုလိုက်လျှင် ထိုနိယာမ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ် ရှိသင့်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားသွားမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းက လူတစ်ယောက်အား မိမိ၏ နိယာမမှ ပုံမှန်ထက် ပိုမိုသော ခွန်အားများကို ထုတ်ယူနိုင်စေ၏။ သို့သော် ၎င်းမှာ ထိုသူ၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်တုံး ရှိနေသရွေ့သာ ခံစားရမည့် ယာယီ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကျောက်တုံး တစ်တုံးချင်းစီတွင် မပျက်စီးမီ အသုံးပြုနိုင်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်လည်း ရှိပေသည်။
"ကျောက်တုံး တစ်တုံးမှာ အကြိမ် ၂၀ အသုံးပြုလို့ ရမယ် ထင်တယ်။ အဲဒီကျောက်တုံးက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသေးပြီး မပျက်စီးသေးဘူးဆိုတော့ အဲဒီကန့်သတ်ချက်ကို မရောက်သေးဘူးပေါ့၊ ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ။ ကျောက်တုံးရဲ့ အရောင်ကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူ ဒါကို ငါးကြိမ်အောက်လောက်ပဲ သုံးထားရသေးပုံပဲ" ရွှင်းက လုံချန်းကို ထပ်လောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
"အဲဒါက ပိုကောင်းတာပေါ့။ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲချင်းစီမှာ အကြောင်းအရာတွေ ကွဲပြားမယ်လို့ သူ ပြောခဲ့တာဆိုတော့ သူ မြေပြင်ကို အများဆုံး နောက်ထပ် သုံးလေးကြိမ်လောက်ပဲ ပြောင်းလဲရဦးမှာပါ။ အဲဒါဆိုရင် ငါ့အတွက် နောက်မှ သုံးဖို့ ၁၀ ကြိမ်ကျော်လောက် ကျန်နေဦးမှာပဲ" လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။