အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)

181 01

အခန်း (၁၈၁)

ဒီသင်္ဘောအုပ်စုကို အရင်ဆုံး မြင်လိုက်ရတဲ့ အလံပြသူက လက်ထဲက အရောင်စုံ အလံတွေကို အစွမ်းကုန် လွှဲယမ်းလိုက်သလို၊ အောက်ဘက်က စည်တီးသူကလည်း စည်ကြီးကို အချက်ကျကျ တီးခတ်လိုက်တယ်။ စည်သံတွေက စိပ်နေပြီး ဒါဟာ ရန်သူ ရောက်လာပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ဖြစ်တယ်။

အရင်က ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲမှာ ထိုင်နေပြီး ကုန်တင်သင်္ဘောကို ဖမ်းဆီးကာ စစ်သူကြီးဆီမှာ အမှုထမ်းကောင်းအဖြစ် အစီရင်ခံဖို့ စောင့်နေတဲ့ ကျိုးလက်ထောက်ဟာ ချက်ချင်းပဲ ကြောင်အသွားတော့တယ်။

သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်မှာတော့ ခြေသံတွေက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး တဒုန်းဒုန်း မြည်နေတဲ့ အသံတွေက လူ့နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေတယ်။

ခြေသံတွေ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်မှာတော့ လူတစ်ယောက်က ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲကို ပြေးဝင်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်တယ်။ "သခင်ကြီး... သင်္ဘောတွေ၊ သင်္ဘောတွေ အများကြီး ရောက်လာနေပြီ"

အမှန်တော့ လက်အောက်ငယ်သားက လာပြီး သတင်းပို့စရာတောင် မလိုပါဘူး၊ ကျိုးလက်ထောက်ဟာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြတင်းပေါက်နားကို ပြေးသွားခဲ့ပြီလေ။ ဒီသုံးထပ်မြောက် ကွပ်ကဲရေးခန်းက အမြင်က တကယ့်ကို ကျယ်ပြန့်လှတာကြောင့် ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်လို့ ရတယ်။ သူတို့သင်္ဘောရဲ့ အနောက်ဘက် တစ်မိုင်တောင် မဝေးတဲ့ နေရာမှာတော့ စစ်သင်္ဘော အုပ်စုကြီးတစ်ခုဟာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ခုတ်မောင်းလာနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

အလယ်မှာတော့ အလတ်စား ဥူချောင်သင်္ဘော နှစ်စီး ရှိနေပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာတော့ သင်္ဘောအငယ်စားလေးတွေ ဝိုင်းရံထားကြတယ်။ အဲဒီသင်္ဘောတွေက အမျိုးအစား စုံလင်လှတယ်၊ ကျိုးလက်ထောက် ကြည့်လိုက်သလောက်တော့ လင်းယုန်သင်္ဘော၊ ပိုက်ကွန်သင်္ဘော၊ သဲသင်္ဘော စတာတွေအပြင် ထူးထူးဆန်းဆန်း ပုံစံရှိတဲ့ ဘီးတပ်သင်္ဘော အချို့ကိုလည်း မြင်လိုက်ရတယ်။

ကျိုးလက်ထောက်ကတော့ ချက်ချင်းပဲ လှောင်ရယ်လိုက်တယ်။ ဒါဟာ ဘယ်မှာ စစ်သင်္ဘောအုပ်စု ဖြစ်မှာလဲ၊ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ငါးဖမ်းလှေတွေကို အင်အားပြဖို့ ခေါ်လာတာ သိသာနေတာပဲ။ အရေအတွက် များတာကြောင့် ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ နည်းနည်း ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေတာပေါ့။

"ဘာတွေ အလန့်တကြား ဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီလို အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ လူစုလူဝေးကို ဒီလောက်အထိ ကြောက်နေရသလား" သူက ဆဲဆိုလိုက်ရင်း လက်ထဲက မှန်ပြောင်းကို လက်အောက်ငယ်သားဆီ ပစ်ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီစစ်သည်က မှန်ပြောင်းနဲ့ ကြည့်ပြီးနောက်မှာတော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်က အချက်ပေးသံ ကြားလိုက်လို့ ရန်သူ တိုက်ခိုက်လာပြီ ထင်လို့ပါ"

ပင်လယ်ပြင်ကို စောင့်ကြည့်ပြီး အမိန့်တွေကို လက်ဆင့်ကမ်းရတဲ့ အလံပြသူနဲ့ စည်တီးသူတွေကတော့ ရန်သူ့အခြေအနေကို တွေ့တာနဲ့ အချက်ပေးရမှာပဲလေ၊ ဒါပေမဲ့ စည်သံနဲ့ အလံတွေကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုပဲ ဖော်ပြနိုင်တာ မဟုတ်လား။

ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ သင်္ဘောတွေ များပြားနေတာကလည်း သတိထားဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်၊ ပုရွက်ဆိတ် များရင် ဆင်ကို ကိုက်သတ်နိုင်သလို၊ အကွက်မရှိတဲ့ လက်သီးကလည်း ဆရာသမားကို လဲကျစေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စမျိုးက စစ်မြေပြင်မှာ မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ မရဘူးလေ။

181 02

ကျိုးလက်ထောက်က မကြာခင်မှာပဲ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်၊ အခြား တိုက်သင်္ဘောပေါ်က လူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ခိုင်းပြီး တစ်စီးက ကုန်တင်သင်္ဘောကို ကိုင်တွယ်ဖို့၊ နောက်တစ်စီးကတော့ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်တယ်။

သူကတော့ ဒီသင်္ဘောအုပ်စုကို လုံးဝ မကြောက်ပါဘူး. ဒီသင်္ဘောတွေက လူစုလူဝေးသက်သက် ဖြစ်နေတာကို ထားလိုက်ပါဦး၊ သူ အခု စီးနေတဲ့ သင်္ဘောက အကြီးစား တိုက်သင်္ဘော ဖြစ်သလို အမြောက် ဆယ်ဂဏန်းကျော် တပ်ဆင်ထားတာကြောင့် တစ်ဖက်က သင်္ဘောတွေကို အမှုန့်ခြေပစ်ဖို့ကတော့ လုံလောက်လှတယ်လေ။

နောက်ပြီး သူ့မှာ အဖော်လည်း ရှိသေးတယ်။ အခြားတိုက်သင်္ဘောက ကုန်တင်သင်္ဘောကို ဖမ်းဆီးပြီးတာနဲ့ သူ့ကို လာပြီး ကူညီနိုင်မှာပဲ။

တျန့်ဟိုင်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘောပေါ်က အဲ့ဒီ ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲမှာပဲ ရှဲ့သခင်လေးဟာ တစ်ဖက်က တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးရဲ့ ဘေးနံရံမှာရှိတဲ့ အမည်းရောင် အမြောက်ပေါက်တွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ရင်ထဲမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "မင်း တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား၊ ငါတို့ရဲ့ အမြောက်အင်အားက သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးနော်"

ရွှီထင်းရှန်းကတော့ နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်သွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြန်မေးလိုက်တယ်။ "ဒီလို အချိန် ရောက်နေပြီပဲ၊ ဘာတွေ ဆုံးဖြတ်နေဦးမှာလဲ။ သူတစ်ပါး လာလုတာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေရမှာလား"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကုန်တင်သင်္ဘောပေါ်မှာ ကုန်စည်တွေ မပါဘူးလေ"

ဒါကတော့ ရန်သူကို မျှားခေါ်တဲ့ ဗျူဟာတစ်ခုပါပဲ။

"ဒီတစ်ခါ ရှောင်လိုက်ရင် နောက်တစ်ခါကော မရှိတော့ဘူးလား"

ရှဲ့သခင်လေးဟာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။

သူက စီးပွားရေးလောကမှာ လူ့စိတ်ကို ကစားတတ်တဲ့သူ ဖြစ်ပေမဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ ဒီပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာ စစ်တပ်နှစ်ခု ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အချိန်၊ ခဏလေးအတွင်းမှာတင် အမြောက်ဆန်တွေ ကျလာတော့မယ့် အခြေအနေမျိုးမှာတော့ ရှုံးနိမ့်သွားရင် အသက်ပါ ပေးရမှာ ဖြစ်တာကြောင့် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှတဲ့ သူတောင်မှ စိတ်တွေ အရမ်း လှုပ်ရှားနေရတယ်။

"တကယ်လို့ တကယ်ပဲ အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင် မင်း တကယ်ပဲ..."

သူ့ရဲ့ နောက်က စကားလုံးတွေကို ရွှီထင်းရှန်းက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်တယ်။ "မပြောနဲ့တော့ လာနေပြီ"

ရှဲ့သခင်လေးက ရွှီထင်းရှန်း ကြည့်နေတဲ့ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ တကယ့်ကို မြင့်မားထည်ဝါလှတဲ့ တိုက်သင်္ဘောကြီးဟာ ဒီဘက်ကို ဦးတည်လာနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ရွှီထင်းရှန်းက ပြတင်းပေါက်နားကို သွားလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာကတော့ အေးဆေးနေသလို ရှိပေမဲ့ ပါးပြင်ကတော့ အနည်းငယ် တုန်ခါနေပြီး သွားတွေကိုလည်း တင်းတင်းကြိတ်ထားတယ်။ မျက်လုံးတွေကတော့ အဲဒီ တိုက်သင်္ဘောဆီကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အနိုင်ရရမယ်ဆိုတဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

181 03

"ငါ အနိုင်ရပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ မဖြစ်မနေ အနိုင်ရမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်"

စိပ်နေတဲ့ စည်တီးသံတွေနဲ့အတူ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ ဘဝမှာ ပထမဆုံးသော ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲကတော့ တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်တယ်။

အခုခေတ်မှာ ပင်လယ်သင်္ဘောတွေပေါ်မှာ မီးပေါက်လက်နက်တွေ အများကြီး တပ်ဆင်ထားကြတယ်ဆိုပေမဲ့ လေကြောင်းနဲ့ အကွာအဝေးကြောင့် အမြောက်တွေရဲ့ တိကျမှုကတော့ အကန့်အသတ် ရှိနေတုန်းပဲ။

တိုက်သင်္ဘောလို့ ခေါ်နိုင်တဲ့ အရာတိုင်းက ထူးခြားတဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ လုပ်ဆောင်ထားတာ ဖြစ်တယ်။ ရေမျက်နှာပြင် အထက်မှာ ရှိတဲ့ သင်္ဘောကိုယ်ထည်က သစ်သားပြား တစ်ချပ်တည်း မဟုတ်ဘဲ အပိုင်းအစ အများကြီးကို ပေါင်းစပ်ထားတာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအပေါ်မှာလည်း အကာအကွယ်အဖြစ် သံပြားတွေ ပတ်ထားသလို သင်္ဘောပေါ်မှာလည်း သင်္ဘောပြင်သမားတွေ ပါဝင်တာကြောင့် ပျက်စီးသွားရင်လည်း အချိန်မရွေး လဲလှယ်လို့ ရတယ်။

ဒါကြောင့် အမြောက် အနည်းငယ် ပစ်ရုံနဲ့ တိုက်သင်္ဘော တစ်စီးကို နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာကတော့ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှပါတယ်။

အခုခေတ်မှာတော့ ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲတွေက များသောအားဖြင့် ဒီလို ပုံစံမျိုးတွေပဲ ဖြစ်တယ်။ အရင်ဆုံး အဝေးကနေ အမြောက်နဲ့ အပြန်အလှန် ပစ်ကြတယ်။ အမြောက်ဆန်ရဲ့အရှိန်နဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ရွက်တိုင်တွေ၊ အမြောက်စင်တွေနဲ့ အမြောက်သမားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်၊ အဲဒီနောက်မှာမှ သင်္ဘောချင်း ကပ်ပြီး လူချင်း တိုက်ခိုက်ကြတာ ဖြစ်တယ်။

သိသာတာကတော့ တစ်ဖက်က တိုက်သင်္ဘောကလည်း ဒီရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ အရှေ့ကို တိုးလာတာ ဖြစ်ပြီး သင်္ဘောချင်း နီးကပ်လာတာနဲ့ အမြောက်သံတွေ စတင်ထွက်ပေါ်လာတော့တယ်။

သင်္ဘောပေါ်က စစ်သည်တွေနဲ့ သင်္ဘောပြင်သမားတွေ အားလုံးကတော့ စိတ်ကို အစွမ်းကုန် တင်းထားကြရတယ်။ သူတို့က စည်သံကို နားထောင်ပြီး အလံကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် လုပ်ဆောင်နေကြတာဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်က အခြေအနေကိုတော့ လုံးဝ မမြင်ရဘူးလေ။

စိပ်နေတဲ့ စည်သံတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်၊ သင်္ဘောဦးနဲ့ သင်္ဘောပဲ့မှာရှိတဲ့ မောင်းနှင်သူတွေက သင်္ဘောတက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသလို၊ ရွက်တိုင် တာဝန်ယူရတဲ့သူတွေကလည်း လက်ထဲက ကြိုးအထူကြီးတွေကို မြဲမြဲကိုင်ထားပြီး အချိန်မရွေး လမ်းကြောင်းပြောင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်။

အမြောက်သံကိုသာ ကြားရပေမဲ့ သင်္ဘောက တုန်ခါသွားတာမျိုး မရှိသေးသလို ရေထဲကို ကျသွားတဲ့ အသံတွေကိုပဲ ဝေဝါးစွာ ကြားနေရတာကြောင့် ဒါဟာ တစ်ဖက်လူက လွဲချော်သွားပြီဆိုတာ သိသာနေတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီဘက်က အမြောက်သမားတွေကလည်း အမြောက်ဆန်တွေကို ဖြည့်တင်းပြီးနေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် အမိန့်ရတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပစ်ခတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

ရွှီထင်းရှန်းကတော့ သူ့ရဲ့ဘေးကင်းရေးကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မှန်ပြောင်းကြည့်တဲ့ စင်မြင့်ပေါ်ကို တက်သွားခဲ့တယ်၊ ဒါဟာ တိုက်သင်္ဘော တစ်စီးလုံးမှာ အမြင်အကျယ်ဆုံးနဲ့ အမြင့်ဆုံး နေရာပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒီနေရာကတော့ အလံပြသူရဲ့ နေရာ ဖြစ်တယ်။

အလံပြသူ အဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲတွေကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ စစ်သည်ဟောင်းတွေပဲ ဖြစ်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ စစ်သူကြီးက အမိန့်မပေးနိုင်ရင်တောင်မှ အခြေအနေအရ တစ်ခုလုံးကို ထိန်းကျောင်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသူတွေ ဖြစ်တယ်။

181 04

အလံပြသူ စုစုပေါင်း ငါးယောက် ရှိတယ်၊ အဓိက တစ်ယောက်၊ လက်ထောက် တစ်ယောက်နဲ့ အရန် သုံးယောက်ပေါ့။

ရွှီထင်းရှန်းက တစ်ဖက်က တိုက်သင်္ဘောကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ တစ်ဖက်သင်္ဘောက အမြောက်နဲ့ ပစ်လို့ အကောင်းဆုံး အကွာအဝေးကို ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ အဓိက အလံပြသူက လက်ထဲက အလံနှစ်ခုကို လွှဲယမ်းလိုက်သလို၊ အောက်ဘက်က စစ်စည်သံကလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။ စည်သံက နားထဲကို ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သင်္ဘောရဲ့ ဘယ်ဘက် ဘေးနံရံက တတိယနဲ့စတုတ္ထ အမြောက်ပေါက်တွေကနေ နီရဲနေတဲ့ အမြောက်ဆန်တွေဟာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ထွက်ပေါ်သွားတော့တယ်။

တစ်ဖက်က တိုက်သင်္ဘောကလည်း ငြိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီဘက်က သင်္ဘောလိုပဲ ဇစ်ဇက် ပုံစံမျိုးနဲ့ မောင်းနှင်နေခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲတွေမှာ နှစ်ဖက် ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါ မဖြစ်မနေ တတ်မြောက်ထားရမယ့် နည်းဗျူဟာပဲ၊ အချိန်မရွေး သင်္ဘောလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ကော၊ ရှောင်ကွင်းဖို့အတွက်ပါ အသုံးဝင်တယ်။

သင်္ဘောကြီးရင် အားသာချက် ရှိသလို အားနည်းချက်လည်း ရှိတာပဲ၊ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ကတော့ မင်းက တစ်ဖက်လူကို ပစ်တာက အမြောက်နဲ့ ခြင်ကို ပစ်နေသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက မင်းကို ပြန်ပစ်ရင်တော့ ထိနိုင်တဲ့ ဧရိယာက အများကြီး ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်နေတာပဲ။

ဒါကြောင့် ကော်ကျွီခံတပ်ရဲ့တိုက်သင်္ဘောဟာ အမြောက်ဆန် နှစ်လုံး ထိမှန်သွားခဲ့တယ်။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒီအမြောက်ဆန်နှစ်လုံးရဲ့ တိကျမှုက သိပ်မရှိတာကြောင့် ရွက်တိုင်ကိုလည်း မထိသလို အမြောက်စင်ကိုလည်း မထိခဲ့ပါဘူး။ တစ်လုံးကတော့ တစ်ဖက်သင်္ဘောရဲ့ ကိုယ်ထည်ကို ထိသွားတာကြောင့် ရေရဲ့တွန်းကန်အားနဲ့ သင်္ဘောက တစ်ချက် တုန်ခါသွားရသလို၊ နောက်တစ်လုံးကတော့ ကုန်းပတ်ပေါ်ကို ကျသွားတာကြောင့် ကုန်းပတ်ပေါ်မှာတော့ ဖရိုဖရဲတွေ ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။

ဒီလို ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေက မငြိမ်သက်သေးခင်မှာတင် နောက်ထပ် အမြောက်ဆန် နှစ်လုံးက အနောက်ဘက် ကုန်းပတ်ကို ထပ်ပြီး ထိမှန်သွားပြန်တယ်။ ဒါကတော့ တျန့်ဟိုင်ရဲ့ အခြားတိုက်သင်္ဘော တစ်စီးကလည်း စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်လို့ပဲ ဖြစ်တယ်။

အစပိုင်းမှာ အမြောက်တွေနဲ့ အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်ပြီးနောက်မှာတော့ အခု ပင်လယ်ပြင်က အခြေအနေက တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီ။

တျန့်ဟိုင်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးကတော့ နှစ်ဖက်ကနေ ညှပ်ပိတ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိနေပေမဲ့ အနားကိုတော့ ကပ်မလာဘူး၊ အကွာအဝေး တစ်ခုကနေပြီးတော့ ကော်ကျွီရဲ့သင်္ဘောကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေကြတာပဲ။ တကယ်တော့ ရှောင်တာကိုပဲ အဓိက ထားနေကြတာဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်က ရှောင်ရင်းနဲ့ တစ်ဖက်က ပြေးနေကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ ကော်ကျွီရဲ့ သင်္ဘောက လိုက်လာရင်တော့ အလိုက်ခံရတဲ့ သင်္ဘောက ပြေးရပြီး အနောက်က သင်္ဘောကတော့ အမြောက်တွေနဲ့ စုပြုံပြီး ပစ်ခတ်တော့တာပဲ။

ကော်ကျွီရဲ့ သင်္ဘောက လှည့်ပြီး အနောက်က သင်္ဘောကို ပြန်ပစ်ရင်တော့ ခုနက ပြေးနေတဲ့ သင်္ဘောက ပြန်လှည့်ပြီး တိုက်ခိုက်ပြန်တယ်။ တျန့်ဟိုင်ရဲ့ သင်္ဘောတွေကတော့ တစ်ဖက်လူနဲ့ သင်္ဘောချင်း ကပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမရဘဲ တစ်ဖက်လူရဲ့အမြောက်ဆန်တွေကိုပဲ ကုန်အောင် လုပ်နေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်။

ဒီလိုမျိုး အကြိမ်အနည်းငယ် အပြန်အလှန် ဖြစ်ပြီးနောက်မှာတော့ ကော်ကျွီရဲ့ တိုက်သင်္ဘောဟာ တကယ့်ကို စိတ်ပေါက်ကွဲသွားတာကို မြင်သာနေပြီ။

"ပစ်ကြစမ်း၊ ငါ့အတွက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်ကြစမ်း"

ဘယ်ဘက်ရော ညာဘက်ပါ အတားအဆီးမရှိ ပစ်ခတ်ပြီးနောက်မှာတော့ ကျိုးလက်ထောက်ဟာ နောက်ဆုံးမှာ စိတ်ပြန်အေးသွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ "တစ်ခုတည်းကိုပဲ စိုက်ကြည့်ထား၊ အတင်းအကျပ် သင်္ဘောချင်း ကပ်လိုက်ကြစို့"

181 05

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိတဲ့၊ အဝေးကနေ ကြည့်နေရုံပဲ ကြည့်နေပြီး အနားမကပ်ရဲဘူး ထင်ရတဲ့ သင်္ဘောအငယ်စားလေးတွေက အသံတိတ်ပဲ အနားကို ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်လို့ပဲ။

ဒီသင်္ဘောလေးတွေက ကိုယ်ထည်က ရှည်လျားပြီး အရှေ့ဘက်မှာတော့ ချွန်ထက်တဲ့ သံချွန်ကြီးတွေ တပ်ဆင်ထားကြတယ်၊ သူတို့က အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံသန်းလာသလိုမျိုး ကော်ကျွီရဲ့ တိုက်သင်္ဘောကို ဝင်တိုက်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ သင်္ဘောပေါ်မှာ သံမှိုတွေ ရိုက်သွင်းလိုက်သလိုပဲ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဝင်တိုက်ပြီးတာနဲ့ သင်္ဘောရဲ့ အနောက်ဘက် အစိတ်အပိုင်းက ချက်ချင်းပဲ ကွာထွက်သွားပြီး အနောက်သင်္ဘောက ထွက်ခွာသွားတာနဲ့အတူ ပေါက်ကွဲသံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ အရှေ့သင်္ဘောကတော့ မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားတော့တယ်။

ဒီသင်္ဘောကတော့ 'လျံဟွမ်သင်္ဘော' ပဲ ဖြစ်တယ်။ အသွင်သဏ္ဌာန်မှာ သင်္ဘောတစ်စီးကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် သင်္ဘောနှစ်စီးကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သင်္ဘောအကြီးစားတွေကို အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သီးသန့် ထုတ်လုပ်ထားတာ ဖြစ်တယ်။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကော်ကျွီရဲ့သင်္ဘောပေါ်မှာတော့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ နေရာအနှံ့မှာ သင်္ဘောရေယိုနေပြီလို့ အော်ဟစ်နေကြသလို သင်္ဘောပြင်သမားတွေကိုလည်း လာပြီး ပြင်ခိုင်းနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အပေါက်တွေ များနေတာကိုတော့ ဘယ်လိုမှ ပြင်လို့ မရနိုင်တော့ပါဘူး။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တျန့်ဟိုင်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးဆီက အမြောက်သံတွေ ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်တာကြောင့် သင်္ဘောပေါ်မှာတော့ ငိုသံ၊ အော်သံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားတော့တယ်။

ဒီလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သင်္ဘောအငယ်စားလေးတွေက ထပ်ပြီးအနားကပ်လာကြပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အနားကပ်တာနဲ့ သံချိတ်တွေကို သင်္ဘောနံရံပေါ်ကို လှမ်းပစ်လိုက်ကြတယ်။ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်က စစ်သည်တွေကတော့ လက်မြန်ခြေမြန်နဲ့ ကြိုးတွေကို အသုံးပြုပြီး သင်္ဘောပေါ်ကို တက်လာကြတော့တယ်။ လူအင်အားကလည်း များလွန်းသလို ကော်ကျွီရဲ့ သင်္ဘောပေါ်မှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတာကြောင့် သူတို့တွေ တက်လာတာကို ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ရန်သူဟာ မတိုက်ရသေးခင်မှာတင် စိတ်ဓာတ်တွေ ပျက်ပြားနေတာကြောင့် တစ်ဖက်သတ် တိုက်ပွဲမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တျန့်ဟိုင်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးကလည်း အနားကို ကပ်လာခဲ့ပြီ။

နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ ကော်ကျွီခံတပ်ရဲ့ အခြားတိုက်သင်္ဘော တစ်စီးကလည်း ဒီဘက်က အခြေအနေအတိုင်းပဲ ကြုံတွေ့နေရတယ်။

ကုန်တင်သင်္ဘော နှစ်စီးကတော့ တစ်ဖက်လူကို စနောက်နေသလိုမျိုး အရှေ့ကနေ ပြေးနေကြတယ်၊ ကြည့်ရတာတော့ မမြန်ဘူး ထင်ရပေမဲ့ တိုက်သင်္ဘောက အနားကပ်လာတော့မယ့် အချိန်ကျရင်တော့ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြပြန်တယ်။

ယုန်တစ်ကောင်ထက်တောင် ပိုပြီးမြန်အောင် ပြေးနေတာကြောင့် အပေါ်မှာ ကုန်စည်တွေ အပြည့် တင်ထားတဲ့ သင်္ဘောတွေနဲ့တောင် မတူတော့ပါဘူး။

သူတို့တွေက တစ်ခါတလေမှာ ယှဉ်ပြီး မောင်းလိုက်၊ တစ်ခါတလေမှာ လမ်းခွဲပြီး မောင်းလိုက်နဲ့၊ အချိန်မရွေး အမြောက်တစ်ချက်လောက် ပစ်ပြီး နှောင့်ယှက်နေတာကြောင့် တစ်ဖက်လူကို ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သင်္ဘောပေါ်မှာ ကုန်စည်တွေ အများကြီး ပါနေတယ်လို့ ထင်နေတာကြောင့် တစ်ဖက်ကလည်း အမြောက်နဲ့ ပြန်မပစ်ရဲဘူး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

181 06

ဒီလိုနဲ့ တစ်ယောက်က လိုက်၊ နှစ်ယောက်က ပြေးနေရင်းနဲ့ ဒီသင်္ဘော သုံးစီးဟာ ဒီပင်လယ်ပြင်ကနေ တဖြည်းဖြည်း ဝေးရာကို ရောက်သွားခဲ့ကြပြီ။ ကော်ကျွီရဲ့ သင်္ဘောက လှည့်စားခံလိုက်ရပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။

တျန့်ဟိုင်ခံတပ်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘောတွေကတော့ သူ့ရဲ့ အဖော်ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီးတာနဲ့ သူ့ဆီကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ လာနေကြပြီ ဖြစ်လို့ပဲ။

သူတို့တွေ ကမူးရှူးထိုး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ သူတို့ အတင်းလိုက်နေလို့ ဟိုပြေးဒီပြေး ဖြစ်နေတဲ့ ကုန်တင်သင်္ဘော နှစ်စီးက ရုတ်တရက် မျက်နှာဖုံးကို ခွာချလိုက်တော့တယ်။ ဖြူစင်တဲ့ ယုန်သူငယ်လေးတွေကနေ ငတ်မွတ်နေတဲ့ ဝံပုလွေတွေအဖြစ် ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှတဲ့ အမြောက်အင်အားကလည်း တိုက်သင်္ဘောတွေထက်တောင် လျော့မနေခဲ့ပါဘူး။

သူတို့တွေ အခုမှပဲ သိလိုက်ရတော့တယ်။ တစ်ဖက်လူက ဝက်အသွင်ဆောင်ပြီး ကျားကို ဖမ်းစားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုပေါ့။

ဒီဘက်မှာ တိုက်ပွဲက အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ တျန့်ဟိုင်ရဲ့ အလိုက်ခံနေရတဲ့ တိုက်သင်္ဘောနှစ်စီးရဲ့ အခြေအနေကတော့ သိပ်မကောင်းလှပါဘူး။

အတင်းအကျပ် အလိုက်ခံနေရတာကြောင့် ထွက်ပြေးနေရတဲ့ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသလို၊ သင်္ဘောပေါ်မှာလည်း မီးခိုးတွေ တလူလူ ထွက်နေတာကြောင့် ထိခိုက်မှုက တော်တော်လေး ပြင်းထန်နေတာ သိသာလှတယ်။ တစ်ခုတည်းသော ကံကောင်းတာကတော့ သူတို့တွေက လေသင့်ရာဘက်ကို မောင်းနှင်နေတာကြောင့် လေရဲ့ အရှိန်နဲ့ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီးတော့ မြန်မြန် ပြေးနိုင်နေတာပဲ ဖြစ်တယ်။

အမြောက်သံအချို့ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အတူ သင်္ဘောကိုယ်ထည်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်က စစ်သည်တွေဟာ လေထဲကို လွင့်ထွက်သွားကာ ပြန်ကျလာကြတော့တယ်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတွေနဲ့ ငိုကြွေးသံတွေဟာ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်နေပြီး၊တကယ့်ကို လူ့လောကရဲ့ ငရဲခန်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘောက နေရာအတော်များများ ရေယိုနေပါပြီ၊ သင်္ဘောပြင်သမားတွေလည်း မပြင်နိုင်တော့ပါဘူး" မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ မီးခိုးပြာတွေ ပေကျံနေတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်က အလျင်စလို လာပြီး တင်ပြလိုက်တယ်။

စစ်သူကြီးကန်းဟာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "မလန့်ပါနဲ့ ငါတို့ သင်္ဘောပေါ်မှာ အရန်လှေတွေ ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ရွှီသခင်ကြီးကလည်း သူ မကြာခင်မှာ လာပြီး ကူညီမယ်လို့ ပြောထားပြီးသားပဲ"

"ဒါပေမဲ့"

"ဒါပေမဲ့တွေ လုပ်မနေနဲ့တော့၊ အမိန့်ပေးလိုက်... အရှိန်အကုန်တင်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်မောင်း၊ အဲ့ဒီနေရာကို သွားကြမယ်။ သူတို့ကို အဲဒီနေရာအထိ ဆွဲခေါ်နိုင်ပြီဆိုရင် ငါတို့ အနိုင်ရပြီလို့ မှတ်လိုက်တော့"

အဲဒီစစ်သည်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပဲ လှည့်ထွက်သွားတော့တယ်။

181.2 01

အနောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းကနေ လိုက်လာတဲ့ သင်္ဘောနှစ်စီးကတော့ ကြောင်က ကြွက်ကို စနောက်နေသလိုမျိုး အနောက်ကနေ ကပ်လိုက်နေခဲ့တယ်။

အမှန်တော့ အရှေ့က သင်္ဘောက အရှိန်လျော့သွားပြီ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် အလွယ်တကူ မှီနိုင်ပေမဲ့၊ အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့က တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း အမိဖမ်းချင်တဲ့ စိတ်ထက် စနောက်ချင်တဲ့ စိတ်က ပိုများနေခဲ့တယ်။

"ငါ တစ်ခါမှ သင်္ဘောတစ်စီး ပင်လယ်ထဲကို ဘယ်လို နစ်မြုပ်သွားသလဲဆိုတာ မမြင်ဖူးသေးဘူး၊ ဒီသင်္ဘောစုတ်ကတော့ တော်တော်လေးကို ခေါင်းမာတာပဲ၊ ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးနေတာတောင် မနစ်သေးဘူး" လူငယ်တပ်ခွဲမှူးတစ်ယောက်က ဆဲဆိုလိုက်တယ်။

သူ့ဘေးက စစ်သည်တစ်ယောက်ကတော့ ဖားယားတဲ့ အပြုံးနဲ့ မြှောက်ပင့် ပြောလိုက်တယ်။ "တပ်ခွဲမှူးက စိတ်ချပါ၊ နောက်ထပ် အမြောက် နှစ်ချက်လောက် ထပ်ပစ်လိုက်ရင်တော့ အသေအချာ နစ်သွားမှာပါ"

အခြားတည်ငြိမ်တဲ့ ပုံစံရှိတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်ကတော့ ကြားဖြတ်ပြောတယ်။ "တပ်စုမှူး... စစ်ကဲက လူတွေကို ခေါ်ပြီး တခြားသင်္ဘောနောက်ကို လိုက်သွားပြီလေ၊ ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား၊ မတော်တဆ"

သူ့စကားကို ဘေးနားက မြှောက်ပင့်တတ်တဲ့ စစ်သည်က ဖြတ်ပြောလိုက်ပြန်တယ်။ "စစ်သူကြီးက တကယ့်ကို အမြော်အမြင်ရှိတဲ့သူပဲ၊ ဟိုင်ဝေးသင်္ဘောကလည်း ငါတို့ခံတပ်မှာ အကောင်းဆုံး တိုက်သင်္ဘောလေ၊ သင်္ဘောအစုတ်လေး တစ်စီးကို ကိုင်တွယ်တာက အမြောက်နဲ့ ခြင်ကို ပစ်သလိုပါပဲ၊ အလွယ်လေးပါ။ မင်းကလည်း ဒီမှာ လာပြီး စိတ်ပျက်စရာတွေ ပြောမနေနဲ့"

သိသာတာကတော့ ဒီလူငယ်တပ်ခွဲမှူးဟာ အဲ့ဒီစကားကို သဘောကျနေတာပဲ၊ သူက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "စစ်သူကြီးက စိတ်ကူးပေါက်နေတာဆိုတော့ ငါတို့ကလည်း သူ့ရဲ့စိတ်ကို မဖျက်ဆီးသင့်ဘူးလေ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သခင်ကြီးက အရမ်း ဒေါသထွက်နေတာ၊ အောက်က လူတွေလည်း အားလုံး ကြောက်နေကြရတာလေ၊ သခင်ကြီးကို သူ့ရဲ့ဒေါသတွေ ဖြေဖျောက်ခွင့် ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ခေါင်းပေါ်ကို အဲဒီဒေါသတွေ ရောက်လာဦးမယ်"

ဒီစကားကတော့ အမှန်တရားပါပဲ၊ ကျိုးရှန်းကျွန်းဘက်က ခြောက်ကပ်လာတာနဲ့အမျှ စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ ရက်ပေါင်းများစွာ မျက်နှာမကောင်း ဖြစ်နေခဲ့တာ။ သူက မူလကတည်းက စိတ်တိုတတ်တဲ့သူဆိုတော့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေလည်း တော်တော်လေး အပြောခံနေခဲ့ရတာလေ။

ပိုင်ဟူ (တပ်ခွဲမှူး) အဆင့်ရှိတဲ့သူက စကားပြောနေပြီဆိုမှတော့ ကျုံးချီ (တပ်စုမှူး) အဆင့်လေးကတော့ ငြိမ်နေရုံကလွဲလို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီ မြှောက်ပင့်တတ်တဲ့ စစ်သည်က အရှေ့မှာ အမြောက်ဒဏ် ထပ်ထိသွားတဲ့ သင်္ဘောကို လက်ညွှန်ပြပြီး စကားကောင်းတွေ ပြောနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ သင်္ဘောကိုယ်ထည်က ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့တယ်။

အမြောက်ဆန် ထိမှန်သွားတာလား ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမျိုး အမြောက်က ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ တုန်ခါမှုကို ဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ

လူငယ်တပ်စုမှူးက လူလွှတ်ပြီး မေးမြန်းဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ၊ စစ်သည်တစ်ယောက်က ယိုင်တိုင်တိုင်နဲ့ ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲကို ပြေးဝင်လာပြီး တင်ပြလိုက်တယ်။ "ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘော ကျောက်ဆောင် တိုက်မိပါပြီ"

ဒီစကားက လူကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်စေတယ်။ တပ်ခွဲမှူးက ရှေ့ကို တက်ပြီး အဲဒီလူကို ခြေထောက်နဲ့ ကန်ချလိုက်ရင်း ဆဲဆိုလိုက်တယ်။ "ကျောက်ဆောင် တိုက်တယ် ဟုတ်လား၊ ဒီနေရာမှာ ဘယ်က ကျောက်ဆောင် ရှိမှာလဲ"

ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ကျောက်ဆောင် မရှိတာက အခြား အရာတွေ မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး၊ အရင်တုန်းက ဒီနေရာကို ကျောက်တုံးကြီးတွေနဲ့ သင်္ဘောပျက်တွေကို သုံးပြီး အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ခဲ့ကြတာလေ။ ရေလမ်းကြောင်း အပိတ်ခံထားရတာကြောင့် ဒီနေရာမှာ လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်က လူတွေက ပြန်ပြီး တူးဖော်လိုက်တော့မှသာ ကုန်တင်သင်္ဘောတွေ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တဲ့ နေရာ ဖြစ်လာခဲ့တာ။

ပိတ်ဆို့ထားတာ။ ပြန်တူးဖော်တာ။ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်….

အဲဒီ လူငယ်တပ်ခွဲမှူးဟာ ကြောင်အသွားတဲ့ အချိန်မှာပဲ အဲဒီစစ်သည်က ငိုသံပါနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "တကယ်ပဲ ကျောက်ဆောင် တိုက်မိတာပါ၊ သင်္ဘောကိုယ်ထည်က အပေါက်က အရမ်းကြီးလွန်းတော့ သင်္ဘောပြင်သမားတွေလည်း မမှီတော့ပါဘူး၊ တပ်စုမှူးချန်က သခင်ကြီးကို အချိန်မရွေး သင်္ဘောစွန့်ခွာဖို့ ပြင်ထားပါလို့ လာပြောခိုင်းလိုက်တာပါ"

ဒီသင်္ဘောရဲ့အနောက်မှာ မလှမ်းမကမ်းကနေ လိုက်လာတဲ့ တိုက်သင်္ဘောပေါ်မှာလည်း ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲမှာ တပ်စုမှူးနှစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး စကားပြောနေကြတယ်။

"ကျောက်လက်ထောက်တို့ သင်္ဘောက ဘာလို့ ရပ်သွားတာလဲ"

"ကျောက်လက်ထောက်က ဆက်မလိုက်ချင်တော့လို့ ငါတို့ကို ဒီအမှုထမ်းကောင်းကို ပေးချင်လို့လား မသိဘူး"

မလှမ်းမကမ်းမှာ ထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်နေတဲ့ လူလတ်ပိုင်း တပ်ခွဲမှူးတစ်ယောက်က ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "ကျောက်လက်ထောက်က ငယ်သေးတော့ မာန်ရှိတာလေ၊ မင်းတို့ကလည်း သူ့ကို နောက်မနေကြပါနဲ့"

"ဒါပေမဲ့ ဟိုဘက်က သင်္ဘောက တကယ်ပဲ ရပ်သွားတာ" တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

"ဟင်... ဟုတ်လား" ဆွန်းလက်ထောက်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်နားကို လာခဲ့တယ်။ ချက်ချင်းပဲ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို မှန်ပြောင်း လှမ်းပေးလိုက်တယ်။

ဆွန်းလက်ထောက်က မှန်ပြောင်းနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အမြင်ထဲမှာ ကုန်းပတ်ပေါ်က စစ်သည်တွေဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး ဟိုပြေးဒီပြေး ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား

"အနားကို ကပ်ပြီး သွားကြည့်ကြစို့" ဆွန်းလက်ထောက်က လေးနက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

အမိန့်ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူတွေက အောက်ကို ဆင်းပြီး အမိန့်ဆင့်လိုက်ကြတယ်။ စည်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အတူ သင်္ဘောက အရှိန်အကုန်တင်ပြီး ရှေ့ကို တိုးသွားတော့တယ်။

မျက်စိနဲ့တင် မြင်နိုင်လောက်တဲ့ အကွာအဝေးကို ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ တစ်ဖက်ကနေ စိပ်နေတဲ့ မောင်းတီးသံတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒီအသံရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့တွေ နားမလည်နိုင်ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြတာပဲ။

အလံပြသူကတော့ ဒီဘက်ကို အသည်းအသန် အလံပြနေခဲ့တယ်၊ ဆွန်းလက်ထောက်က တစ်လုံးချင်းစီကို ဖတ်ပြလိုက်တယ်။ "အနားမလာနဲ့... ရေအောက်မှာ ကျောက်ဆောင်တွေ ရှိတယ်..."

စကားတောင် မဆုံးသေးခင်မှာပဲ၊ သင်္ဘောကိုယ်ထည်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေ အားလုံးရဲ့ မျက်နှာဟာ ဖြူလျော့သွားတော့တယ်။

ဒီနေရာကနေ ဆယ်မိုင်လောက် ဝေးတဲ့ နေရာမှာတော့ ဟိုင်ဝေးသင်္ဘောဟာ တျန့်ဟိုင်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘောကို နောက်ဆုံးမှာ မှီသွားခဲ့ပြီ။

အတန်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ သင်္ဘောချင်း ကပ်သွားခဲ့ပြီး ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေဟာ အောင်မြင်စွာနဲ့ တျန့်ဟိုင်သင်္ဘောပေါ်ကို တက်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။

ဝိုင်းရံခြင်း ခံထားရတဲ့ တျန့်ဟိုင်က လက်ထောက်တစ်ယောက်က အကျယ်ကြီး ဆဲဆိုလိုက်တယ်။ "ဟဲ့ဝေ... မင်းက နန်းတွင်း အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို လာပြီးတိုက်ခိုက်နေရသလား။ ပြန်ရောက်ရင် ငါ စစ်သူကြီးဆီကို သေသေချာချာ တင်ပြမယ်။ မင်း ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ ဒီလောကမှာ ရပ်တည်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ဒီစကားက လှောင်ရယ်သံတွေကိုပဲ ထွက်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ ကော်ကျွီခံတပ်က စစ်သည်တွေဟာ အထင်သေးတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ ရှိနေကြသလို၊ အနက်ရောင်နဲ့ အနီရောင် ရောစပ်ထားတဲ့ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားတဲ့ စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ ခြံရံမှုနဲ့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "အဲဒါက မင်း ပြန်ရောက်နိုင်မှ ဖြစ်မှာပေါ့"

"မင်း... မင်း တကယ်ပဲ" အဲဒီလူက ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ စစ်သူကြီးဟဲ့ကပဲ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ "ငါတို့ နှိမ်နင်းနေတာက ဂျပန်ဓားပြတွေလေ၊ ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အရာရှိတွေကို မဟုတ်ဘူး"

သူ့ရဲ့စကားအဆုံးမှာပဲ၊ အဲဒီ တျန့်ဟိုင်က လက်ထောက်ဟာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျကာ အသက်ပျောက်သွားတော့တယ်။

မိမိတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင် အသတ်ခံလိုက်ရတာကို မြင်တော့ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်က လူတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်သွားကြပြီး အချို့က လက်နက်ချကာ အသက်ဘေးကနေ လွတ်အောင် တောင်းပန်ကြပေမဲ့ ပြန်ရလိုက်တာကတော့ ဘယ်လိုမှ မညှာတာတဲ့ ဓားချက်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒါကို မြင်တော့ ဘယ်သူမှ လက်နက်မချချင်ကြတော့ပါဘူး။ ဒီနေ့မှာတော့ အသေခံ တိုက်ရမယ်ဆိုတာကို အားလုံး သိသွားကြပြီ။

ဒီလိုဆိုမှတော့ တစ်ယောက်ကို သတ်ရင် အရင်းပဲ၊ နှစ်ယောက်ကို သတ်ရင် အမြတ်ပဲဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ခိုက်ကြတော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဝေးကနေ မောင်းတီးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

စစ်သူကြီးဟဲ့က မော့ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အတန်းလိုက် ခုတ်မောင်းလာနေတဲ့ စစ်သင်္ဘော အမြောက်အမြားကို မြင်လိုက်ရပြီး အလယ်မှာ ရှိနေတဲ့ သင်္ဘောတစ်စီးကတော့ ကော်ကျွီခံတပ်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘော ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

သူက လက်အောက်ငယ်သားဆီက မှန်ပြောင်းကို အတင်းလုယူပြီး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ သင်္ဘောဦးမှာ လေတိုက်တာကို အံတုပြီး ရပ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ကွက်တိ ဆုံသွားခဲ့တယ်။

အဲဒီလူကတော့ တည်ငြိမ်တဲ့ ပုံစံရှိပြီး နည်းနည်း ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ အပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတယ်၊ ပင်လယ်လေကြောင့် သူ့ရဲ့ အင်္ကျီလက်ရှည်ကြီးတွေက လေထဲမှာ လွင့်နေတာက တကယ့်ကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ အခု ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေနဲ့တော့ လုံးဝမလိုက်ဖက်လှပါဘူး။ တစ်ဖက်လူက ပြုံးနေသလို၊ စစ်သူကြီးဟဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေတာ သိနေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ဖြတ်တဲ့ အမူအရာ လုပ်ပြလိုက်တယ်။

"မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ"

တစ်ဖက်လူက ပါးစပ်ကလေး လှုပ်ရုံပဲ လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ စစ်သူကြီးဟဲ့ကတော့ အဲဒီစကားလုံးတွေကို သေသေချာချာ ဖတ်နိုင်ခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ မျက်နှာကတော့ ချက်ချင်းပဲ ညှိုးနွမ်းသွားတော့တယ်။

******

182 01

အခန်း (၁၈၂)

ကော်ကျွီခံတပ်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘောတိုင်းကို စစ်သူကြီးဟဲ့က သိနေတာ ဖြစ်တာကြောင့် ရွှီထင်းရှန်း စီးလာတဲ့ သင်္ဘောဟာ ဟူရာအုပ် ဦးဆောင်တဲ့ သင်္ဘောဆိုတာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူ မှတ်မိလိုက်တယ်။ အဲဒါကတော့ ခုနတင် ကုန်တင်သင်္ဘောတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးထဲက တစ်စီးပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရွှီထင်းရှန်းက ရန်သူကို မျှားခေါ်တဲ့ ဗျူဟာကို သုံးခဲ့တာပဲ ဖြစ်တယ်။ တျန့်ဟိုင်ရဲ့တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးက ကုန်တင်သင်္ဘောတွေကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာဟာ တကယ်တော့ တမင်တကာ ရန်သူကို ဆွဲခေါ်သွားတာပဲ ဖြစ်တယ်။ သူကတော့ အနောက်မှာ အင်အားတွေကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး ကော်ကျွီခံတပ်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘောတွေကို ပြန်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်ရဲ့အင်အားနဲ့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့တိုက်သင်္ဘောတွေကို ဘယ်လိုမျိုး အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ တခြားသင်္ဘောနောက်ကို လိုက်သွားတဲ့သူတွေကော ဘာလို့ပြန်မလာသေးတာလဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် နောက်ကျနေတာလား။ စစ်သူကြီးဟဲ့ရဲ့ခေါင်းထဲမှာတော့ အတွေးပေါင်းစုံက လျှပ်စီးလိုမျိုး ဖြတ်ပြေးနေတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သိပ်ပြီး မထိတ်လန့်သေးပါဘူး၊ ကျောက်တပ်ခွဲမှူးနဲ့ ဆွန်းတပ်ခွဲမှူးတို့ ဦးဆောင်တဲ့ တိုက်သင်္ဘောတွေသာ အမြန်ဆုံးပြန်ရောက်လာရင်တော့ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့မျက်နှာက ပျက်သွားခဲ့ပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ဖက်သင်္ဘောရဲ့ ဦးပိုင်းမှာ လူနှစ်ယောက်ကို အရှေ့ကို တွန်းထုတ်လာတာ မြင်လိုက်ရလို့ပဲ၊ အဲ့ဒါကတော့ ကျောက်တပ်ခွဲမှူးနဲ့ ဆွန်းတပ်ခွဲမှူးတို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံကတော့ တကယ့်ကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ၊ သင်္ဘောက ပြင်လို့မရတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်နေတာကို သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့တွေဟာ လူတွေကို ခေါ်ပြီး သင်္ဘောစွန့်ခွာ ထွက်ပြေးခဲ့ကြတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တိုက်သင်္ဘော အကြီးစားတွေပေါ်မှာ အရန်လှေ အငယ်စားလေးတွေ ပါတတ်တာကြောင့် အဲဒီအချိန်မှာ အသုံးဝင်သွားခဲ့တာ။ အခြေအနေတွေ ဘယ်လောက်အထိ ရှုပ်ထွေးခဲ့သလဲဆိုတာကို ထားလိုက်ပါဦး၊ နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူတို့တွေ လှေပေါ်တက်ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ခုနက သူတို့ အတင်းလိုက်လို့ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ တိုက်သင်္ဘောက ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်လာပြီး သင်္ဘောရဲ အရှိန်နဲ့ သူတို့ရဲ့အဖွဲ့ကို လူစုကွဲအောင် လုပ်လိုက်သလို လှေငယ်လေးတွေကို ချပြီးတော့ သူတို့ကို တစ်ယောက်မကျန် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့တယ်။ ရလဒ်ကတော့ ပြောနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး၊ တိုက်သင်္ဘော နှစ်စီးပေါ်က စစ်သည် အများစုဟာ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ။ သူတို့တွေ သေရင်တောင်မှ သူတို့စီးလာတဲ့ သင်္ဘောက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ကျောက်ဆောင် တိုက်မိသွားသလဲဆိုတာကို နားလည်နိုင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့ ဘယ်သိမှာလဲ... ရွှီထင်းရှန်းက အစောကြီးကတည်းက ရေလမ်းကြောင်း တူးဖော်တုန်းက လက်တစ်လုံးခြား လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို၊ ဒီပင်လယ်ပြင်ရဲ့ အောက်မှာ ကျောက်ဆောင်တွေ အများကြီးကို လျှို့ဝှက်စွာ ထားခဲ့တာလေ။ အထူးသဖြင့် ဒီနေရာက အရင်တုန်းက ကျောက်တုံးကြီးတွေကို စုပုံထားတဲ့ နေရာဖြစ်တာကြောင့် ရေအောက်မှာ အနက်နဲ့အတိမ်က မတူကြဘူး။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို သေသေချာချာ မသိတဲ့သူဆိုရင်တော့ ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေလိုမျိုး အဆုံးသတ်နဲ့ ကြုံရမှာပဲ။ စစ်သူကြီးကန်း ဦးဆောင်တဲ့ တိုက်သင်္ဘောက ထွက်ပြေးတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို အနက်ဆုံးသော ချောက်ကမ်းပါးထဲကို ဆွဲခေါ်သွားတာပဲ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ရွှီထင်းရှန်းက ကြိုတင်ချိန်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း စစ်သူကြီးကန်းကို လာပြီး ကူညီပေးတယ်။ နှစ်ဖက်စလုံး ပေါင်းစည်းသွားပြီးနောက်မှာတော့ နောက်ဆုံး ကျန်နေတဲ့ ဒီသင်္ဘောကို ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြတော့တာပဲ။ တကယ်တော့ ဒီဗျူဟာက ခန့်မှန်းရ မခက်ပါဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့အင်အားကို အားနည်းသလို ဟန်ဆောင်မယ်။ ရန်သူကို အထဲရောက်အောင် မျှားခေါ်မယ်၊ တစ်ချက်ချင်းစီကို အပြတ်တိုက်မယ်၊ ပြီးမှ အဓိက နေရာကို ပြန်ပြီး ကူညီမယ်။ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ ဒီကွက်ကတော့ စစ်သူကြီး ၃၆ ကွက်ကို အစွမ်းကုန် သုံးထားတာပဲ ဖြစ်တယ်၊ အင်အားချင်း မမျှတာကြောင့်လည်း အစွမ်းကုန် ဉာဏ်ထုတ်ခဲ့ရတာပေါ့။ ပြောရရင်တော့ လွယ်သလို ရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သတ္တိ၊ ဗျူဟာနဲ့ ကံတရား သုံးခုစလုံး ပြည့်စုံမှ ဖြစ်တာလေ။ ကံကောင်းတာက သူ အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်။

အခုအချိန်အထိ ရှဲ့သခင်လေးဟာ သတိပြန်မဝင်နိုင်သေးဘဲ သင်္ဘောဦးမှာ ရပ်နေတဲ့ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ကျောပြင်ကိုပဲ အကြိမ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်နေမိတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ရွှီထင်းရှန်းက အလံပြသူကတစ်ဆင့် တစ်ဖက်လူကို စကားလှမ်းပြောနေပြီ။ "လက်နက်ချပြီး အရှုံးပေးလိုက်ကြ၊ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

182 02

အလံပြသူက လက်နှစ်ဖက်မှာ အရောင်စုံ အလံ လေးငါးခုကို ကိုင်ပြီး ပန်းပွင့်လေးတွေ ပွင့်နေသလိုမျိုး အသည်းအသန် အလံပြနေခဲ့တယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း ချက်ချင်းပဲ ပြန်ပြောလာတယ် "အိမ်မက်မက်နေလိုက်" ရွှီထင်းရှန်းက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းကို တစ်ချက်သပ်ကာ အမြောက်တစ်ချက် ပြန်ပစ်လိုက်တော့တယ်။ အမြောက်သမားကလည်း ကံကောင်းတာလား မသိဘူး၊ ဒီတစ်ချက်က ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကွက်တိပဲ 'ဟိုင်ဝေး' သင်္ဘောရဲ့ ရွက်တိုင်ကြီးကို သွားမှန်တော့တယ်၊ မြင့်မားလှတဲ့ ရွက်တိုင်ကြီးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လဲကျလာခဲ့ပြီ။ 'ဟိုင်ဝေး' သင်္ဘောရဲ့ကုန်းပတ်ပေါ်မှာတော့ စစ်သည်တွေဟာ အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း ဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့ ရှောင်နေကြရတယ်။ ရွက်တိုင်ကြီးက စောင်းသွားတာကြောင့် သင်္ဘောကလည်း ပင်လယ်ပြင်မှာ နည်းနည်းတော့ လှုပ်ခါသွားရတယ်။ ရွှီထင်းရှန်းကတော့ နှမြောတသ ဖြစ်သွားပြီး ဆဲဆိုလိုက်တယ်။ "ဘယ်သူက မင်းတို့ကို အဲ့ဒီလောက်အထိ တိတိကျကျ ပစ်ခိုင်းလို့လဲ၊ ဒီသင်္ဘောက အခု ငါ့ပစ္စည်း ဖြစ်နေပြီလေ၊ ပျက်စီးသွားရင် ပြန်ပြင်ရမှာ မဟုတ်လား" ဘေးနားမှာ ရှိနေတဲ့ စစ်သည်အချို့ကတော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားကြသလို ပခုံးမှာ ပတ်တီးပတ်ထားတဲ့ စစ်သူကြီးကန်းကလည်း ခပ်ညှိုးညှိုး ပြုံးနေမိတယ်။ ရွှီခရိုင်ဝန်ကတော့ ရွှီခရိုင်ဝန်ပါပဲ၊ အခုလို အချိန်မျိုးမှာတောင်မှ အကျိုးအမြတ် ရဖို့ကို မမေ့သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲပြီးရင်တော့ စစ်သူကြီးကန်းဟာ ရွှီထင်းရှန်းအပေါ် ထားတဲ့သဘောထားကို အကုန်လုံး ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ၊ သူ့အမြင်အရ ဆိုရင်တော့ ဒီလူက စာပေသမား အရာရှိ လုပ်နေတာ တကယ့်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်၊ ဒါဟာ စစ်ရေးဗျူဟာမှာ ပါရမီပါတဲ့သူပဲလေ။ စစ်သူကြီးကန်းက ကမ်းရိုးတန်းခံတပ်ရဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တာကြောင့် ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲတွေကို ကျွမ်းကျင်တာပေါ့။ ပင်လယ်ပြင်မှာ တိုက်တာက ကုန်းကြောင်းနဲ့ မတူဘူး၊ အမှီပြုစရာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မရှိဘူး၊ တပ်နှစ်ခုက မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါမှာ တိုက်ကွက်တွေနဲ့ တပ်ဆင်မှုတွေက တိုက်ပွဲရဲ့ရလဒ်အပေါ် သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိဘဲ သင်္ဘောရဲ့အင်အားနဲ့ အမြောက်ရဲ့ အင်အားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ရွှီထင်းရှန်းက သူ့ကို သင်ခန်းစာ တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီ။ ပင်လယ်ပြင်တိုက်ပွဲကို ဒီလိုမျိုးလည်း တိုက်လို့ ရပါလားဆိုတာကိုပေါ့။

ပြောရရင်တော့ ရှုပ်ထွေးပေမဲ့ အရာအားလုံးက ခဏလေးအတွင်းမှာတင် ဖြစ်ပျက်သွားတာပါ။ စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ ဟိုင်ဝေးသင်္ဘောရဲ့ ရွက်တိုင်ကြီး သူ့ဆီကို ပြိုကျလာတာကို မျက်စိမှိတ်ပြီး ကြည့်နေရတယ်။ သင်္ဘော နှစ်စီးက အရမ်းနီးကပ်နေတာကြောင့် အဲဒီရွက်တိုင်ကြီးက သူ့ဘက်ကိုပဲ ဦးတည်လာနေတာလေ။ သူကတော့ အရှိန်အဝါကို ထိန်းပြီး မရှောင်ဘဲ နေချင်ပေမဲ့ အသက်ရှင်ချင်တဲ့ စိတ်ကတော့ အပေါ်စီးက ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ စစ်သူကြီးဟဲ့ရဲ့ သိုင်းပညာကတော့ မဆိုးလှပါဘူး။ မဟုတ်ရင်လည်း ဒီရာထူးကို ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီနှစ်တွေမှာ လက်ကြော မတင်းတော့ဘူး ဆိုပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကတော့ ရှိနေတုန်းပဲ။ သူက မြေပြင်မှာ ခပ်မြန်မြန်ပဲ လှိမ့်ပြီး ရှောင်လိုက်သလို ဘေးကိုလည်း အမြန် ခုန်ထွက်လိုက်တာကြောင့် အဲ့ဒီ နေရာကနေ လွတ်သွားခဲ့တယ်။ အနောက်ကနေ အသံအကျယ်ကြီး တစ်ခု ကြားလိုက်ရတော့မှ သူက သက်ပြင်းချနိုင်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ဘေးနားက စစ်သည်တွေက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက လှည့်ကြည့်လိုက်တော့မှ အဲ့ဒီ ရွက်တိုင်ကြီးက ပြိုမကျလာဘဲ လေထဲမှာ တန့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ တစ်ဖက်သင်္ဘောနဲ့ 'ဟိုင်ဝေး' သင်္ဘောရဲ့ နံရံကြားမှာ ညပ်နေခဲ့တာလေ။ ဒါဆိုရင် သူ ခုနက ထွက်ပြေးတာက ဘာမှအဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးပေါ့။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ ခုနက ဘယ်လိုမျိုး ပုံစံနဲ့ ရှောင်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ပြန်သတိရသွားပြီး မျက်နှာကြီးက ချက်ချင်းပဲ နီမြန်းသွားတော့တယ်။ မုတ်ဆိတ်မွှေးတွေတောင် ထောင်ထွက်မတတ် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ "ဘာကြည့်နေတာလဲ"

"စစ်သည်တွေရဲ့စိတ်ဓာတ်က ပျက်ပြားသွားပြီလား" စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ သူ့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေဝါးစွာနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ ကော်ကျွီခံတပ်က လူအများစုဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသလို တချို့ကလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ရှုံးနိမ့်သွားပြီလား။

တိုက်သင်္ဘော ငါးစီးဆိုတာ ကော်ကျွီခံတပ်ရဲ့အင်အား ထက်ဝက်နီးပါး ရှိတာလေ။ သူကတော့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ဖိသတ်သလိုမျိုး တျန့်ဟိုင်က လူတွေကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင်ပဲ တစ်ဖက်လူရဲ့ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ။

182 03

ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုတာ သေခြင်းတရားနဲ့ အတူတူပဲ။

ဒီ ‘သေ’ဆိုတဲ့ စကားလုံးကပဲ စစ်သူကြီးဟဲ့ရဲ့ ခေါင်းထဲကို ရေအေးတစ်အိုးနဲ့ လောင်းချလိုက်သလိုမျိုး ပြန်ပြီးသတိဝင်လာစေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ပါးစပ်တွေ ခြောက်ကပ်နေသလို ခံစားရပြီး လည်ချောင်းကလည်း အသံတွေ ဝင်နေပြီ။ "တျန့်ဟိုင်က ဖမ်းထားတဲ့ သုံ့ပန်းတွေကို ခေါ်လာခဲ့၊ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ပြန်နိုင်၊ မပြန်နိုင်ဆိုတာ ဒီအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

လျူတပ်ခွဲမှူးဟာ ခဏလောက် ကြောင်သွားပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ မျက်လုံးတွေ လက်သွားပြီး လူတွေကို စီစဉ်ဖို့အတွက် ယိုင်တိုင်တိုင်နဲ့ ပြေးသွားတော့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်က သုံ့ပန်းတွေ အားလုံးကို အရှေ့ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ကြပြီ။

မူလက ဟဲ့ဝေရဲ့ စိတ်ဓာတ်အတိုင်းဆိုရင်တော့ ဒီလူတွေကို တစ်ယောက်မကျန် သတ်ပစ်မှာ အသေအချာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခုနတင် တျန့်ဟိုင်ရဲ့ တိုက်သင်္ဘောတွေ ရောက်လာတာကြောင့် အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာ။

ကံကောင်းလို့ အဲဒီအချိန်မှာ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာတော့ လျူတပ်ခွဲမှူးဟာ ဝမ်းသာလွန်းလို့တောင် မျက်ရည်ကျမတတ် ခံစားနေရတယ်။

ဒီသုံ့ပန်းတွေကတော့ ဒဏ်ရာတွေ တော်တော်လေး ပြင်းထန်နေကြပြီး အသက်တစ်ဝက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ အခု သူတို့ကို သင်္ဘောဦးပိုင်းကို တွန်းထုတ်လာတဲ့ အခါမှာတော့ နေရာအနှံ့မှာ ယိုင်လဲနေကြတာပဲ။ သူတို့ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာတော့ အမည်းရောင်နဲ့ အနီရောင်တွေ ရောယှက်နေခဲ့တယ်၊ အမည်းရောင်ကတော့ မီးခိုးပြာတွေ ဖြစ်ပြီး အနီရောင်ကတော့ သွေးတွေပဲ ဖြစ်တယ်၊ လူတိုင်းရဲ့ အဝတ်အစားတွေကလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေခဲ့ပြီ။

တစ်ဖက်သင်္ဘောပေါ်က လူတွေကတော့ ချက်ချင်းပဲ ငြိမ်ကျသွားပြီး လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဒီလူတွေဆီကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေကြတော့တယ်။

ခုနက ရှိခဲ့တဲ့ အောင်ပွဲခံချင်တဲ့စိတ်နဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းဟာ နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းစိထားကြရတယ်။

တကယ်တော့ ဒီတစ်ခါ လာကတည်းက လူတိုင်းဟာ အသေခံမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကို မွေးထားကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရွှီသခင်ကြီးက ပြောထားတယ်။ ဘယ်သူပဲ တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားပါစေ၊ တျန့်ဟိုင်ခရိုင်က သူ့ရဲ့မိသားစုဝင် အားလုံးကို တစ်သက်လုံး တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတာလေ။

ရွှီသခင်ကြီးက ငွေမက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ပြောတဲ့အတိုင်းလည်း အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်တတ်တဲ့သူပဲ။ လူဆိုတာ ကြောက်တတ်ကြတာ မှန်ပေမဲ့ အခုလို အရေးကြီးတဲ့အချိန် ရောက်လာတော့မှ ပိုပြီးတော့ သတ္တိရှိလာကြတယ်၊ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်ဆိုတာ သိနေကြလို့ပဲ။

စစ်တိုက်တယ်ဆိုရင် သွေးထွက်သံယို ရှိမှာပဲလေ။ အရင်ကတော့ ကူညီဖို့အတွက် အသည်းအသန် လာခဲ့ရတာကြောင့် သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေအတွက် ဝမ်းနည်းဖို့တောင် အချိန်မရခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ ဒီလိုမျိုး ပုံစံနဲ့ ပေါ်ထွက်လာတာကတော့ လူကို တကယ့်ကို ရင်ထုမနာ ဖြစ်စေတယ်။

တစ်ဖက်က အလံပြလိုက်တယ်။ "ငါတို့ကို လွှတ်ပေး"

အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ရှင်းနေတာပဲ။ လူချင်း လဲလှယ်ကြမယ် ဆိုတာပါပဲ။

စစ်သူကြီးကန်းဟာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်လုံးတွေ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်နေပြီး ဆဲဆိုလိုက်တယ်။ "ဟဲ့ဝေ... ငါကတော့ မင်းနဲ့ လုံးဝ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး"

182 04

ဝိုင်းပြီး ဆဲနေတဲ့သူတွေကလည်း အများကြီး။ လူတိုင်းရဲ့မျက်လုံးတွေက ရွှီထင်းရှန်း ဆီကိုပဲ ရောက်သွားကြပြီး ခြောက်ကပ်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ အဖြေကို စောင့်မျှော်နေကြတော့တယ်။

ရွှီထင်းရှန်းက ဘေးက လူကို စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ သင်္ဘောက လှုပ်ရှားလာပြီး ဟိုဘက်ကို ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပြီ။

ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေကတော့ မတားဆီးပါဘူး။ တကယ်တမ်းကျတော့ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ သူတို့ ဘာလုပ်လုပ် အလကားပဲ ဖြစ်နေမှာလေ။ တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်နိုင်မယ့် လမ်းစကတော့ ဒီတျန့်ဟိုင်က သုံ့ပန်းတွေပဲ ရှိတာကိုး။

"ငါတို့ကို လွှတ်ပေး၊ ဒါဆိုရင် ဒီလူတွေကို မင်းတို့ဆီ ပြန်ပေးမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ အားလုံး အတူတူ သေကြတာပေါ့"

သင်္ဘောက ဒီနေရာနဲ့ မီတာ ငါးဆယ်လောက် အကွာအဝေးကို ရောက်လာတဲ့ အခါမှာတော့ ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေက တျန့်ဟိုင်သင်္ဘောကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြတယ်။

တျန့်ဟိုင်သင်္ဘောက ရပ်သွားခဲ့ပြီ။

ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှောင်မှောက်နေပြီး၊ တစ်ခုခုက အဲ့ဒီထဲမှာ လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။ "ငါက 'ဟင့်အင်း' လို့ ပြောရင်ကော"

စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ အရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာပြီး အော်နေတဲ့ စစ်သည်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ရင်း အကျယ်ကြီး ပြောလိုက်တယ်။ "မင်းရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေ သေသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေချင်ရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ ခဏလောက် ကြောင်သွားပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက ရယ်မောလိုက်တယ်။ "မင်း တစ်ခုတော့ မှားနေပြီထင်တယ်၊ သူတို့က ငါ့ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေ မဟုတ်ဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ သူတို့က စစ်သူကြီးကန်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေပဲ"

လျူတပ်ခွဲမှူးက ဘေးကနေ ကြားဖြတ်ပြောတယ်။ "စစ်သူကြီးကန်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့လူတွေ မဟုတ်တော့ဘူးလား ခုနတင် ရွှီခရိုင်ဝန်က ပြည်သူတွေကို သနားတဲ့ပုံစံ၊ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဂရုစိုက်တဲ့ပုံစံမျိုး ပြနေပြီးတော့၊ အခုကျမှ ငါတို့စစ်သူကြီး ပြောသလို မျက်နှာဖုံးက ချက်ချင်း ပြောင်းသွားတာလား" သူကတော့ ရွှီထင်းရှန်းဟာ တကယ့်ကို ဆိုးယုတ်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေသလိုမျိုး ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။

ဒါကို ကြားတော့ ရွှီထင်းရှန်းက သူ့ရဲ့ မျက်နှာကို လက်နဲ့ တစ်ချက် ပွတ်လိုက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုး ဖြစ်စေချင်တာလဲ၊ ငါ့မျက်နှာကတော့ အကောင်းသားပါပဲ၊ ငါ့ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာလေ"

သူက လက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး စိတ်မရှည်တော့တဲ့ပုံစံနဲ့ "ငါ့ကို အပိုတွေ လာပြောမနေနဲ့၊ ငါကသာ မင်းတို့လက်ထဲ ရောက်သွားရင် မင်းတို့က လူအနည်းငယ်နဲ့ ငါ့ကို လဲပေးမယ်လို့ ငါကတော့ မယုံဘူး။ အသက်တွေလည်း ကြီးကုန်ကြပြီ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကလေးဆန်နေကြတာလဲ"

ဒီဆဲဆိုမှုကတော့ တကယ့်ကို ထိခိုက်စေပေမဲ့ အမှန်တရားပါပဲ။ တကယ်လို့သာ ဒီနေ့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ သူ့ကို သတ်ချင်လွန်းလို့ ယားနေတဲ့ ရန်သူကို လွှတ်ပေးဖို့အတွက် လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်လောက်နဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ လဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါကြောင့်လည်း တစ်ဖက်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေက ထွက်မလာတော့ဘဲ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေကြတော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရွှီထင်းရှန်းက ရုတ်တရက် ထပ်ပြောလိုက်ပြန်တယ်။ "မင်းတို့လို အရူးတွေနဲ့ စကားပြောရတာ ငါ့ရဲ့ဉာဏ်ရည်ကို နိမ့်ကျစေတယ်။ စစ်သူကြီးကန်း... အဲဒါ မင်းရဲ့လူတွေပဲ၊ ဒီနေ့မှာတော့ မင်းက အဓိက ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ မင်းပဲ လုပ်လိုက်တော့"

ဒီမြင်ကွင်းကတော့ လူတိုင်းကို ကြောင်အသွားစေခဲ့တယ်၊ စစ်သူကြီးကန်း အပါအဝင်ပေါ့။

182 05

ဒီလူက ဘာဖြစ်တာလဲ၊ တာဝန်ကို တစ်ပါးသူဆီ လွှဲချချင်တာလား။

ဒါဟာ အရှက်မရှိဘဲ တာဝန်လွှဲချတာကလွဲလို့ တခြား မဖြစ်နိုင်ဘူး။

နာမည်ကောင်းကိုတော့ သူက ယူသွားပြီ၊ အခုလို လူ့စိတ်ကို ဂရုမစိုက်ရင် လူအများရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးရမယ်။ ဂရုစိုက်ပြန်ရင်လည်း ဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံထားသမျှ အလကား ဖြစ်သွားရမယ့် အကျပ်အတည်းမျိုးကိုတော့ သူက ပါးနပ်စွာနဲ့ စစ်သူကြီးကန်းဆီကို ပစ်ပေးလိုက်တာပဲ။

စစ်သူကြီးကန်းကသာ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး သုံ့ပန်းတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ လူအများရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးမှာက သူပဲ ဖြစ်မယ်။ တကယ်လို့ အခြေအနေကို မကြည့်ဘူးဆိုရင်လည်း စစ်သူကြီးကန်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်အရတော့ အခြေအနေကို မကြည့်ဘဲ နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ ဘယ်သူမှ ရွှီထင်းရှန်းကို ဆဲဖို့ အချိန်မရကြတော့ဘဲ၊ အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေက စစ်သူကြီးကန်းဆီမှာပဲ စုပြုံနေတော့တယ်။

စစ်သူကြီးကန်းရဲ့မျက်နှာကတော့ တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီ၊ ခုနက ဖြစ်သွားတဲ့ အခြေအနေကြောင့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးလည်း ရှိနေတုန်းပဲ။

"ငါ..."

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်ထားလိုက်ပါတော့… ကျွန်တော်တို့က ဒဏ်ရာရပြီး အသုံးမကျတော့တဲ့သူတွေပါ၊ ပြန်ရောက်ရင်လည်း အလုပ်အကျွေး ပြုနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး" သုံ့ပန်းတွေထဲက လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်ကြီး၊ အသေမကြောက်တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကတော့ သေကုန်ကြပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ကတော့ အသေကြောက်တဲ့သူတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ အသေကြောက်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ ဒီနေ့ အသက်ပေးသွားတဲ့သူတွေရဲ့ အသက်ကိုတော့ အလကား မဖြစ်စေချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်ထားလိုက်ပါတော့"

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်ထားလိုက်ပါတော့..."

ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေကတော့ ဒီသုံ့ပန်းတွေက အခုလို ပြောလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ကြဘူး၊ ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးနောက်မှာတော့ စိတ်ထိန်းလို့ မရတော့တဲ့ လူအချို့က ရှေ့ကို တိုးလာပြီး သူတို့ကို ဝိုင်းပြီး ကန်ကျောက်တော့တာပဲ။ ဘယ်သူမှ ရှောင်မနေကြပါဘူး၊ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေပဲ ရှိနေပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့တဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ။

ဒီမြင်ကွင်းကတော့ တျန့်ဟိုင်ခံတပ်က လူတွေကို ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်စေတယ်။ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ "မင်းတို့လို အကောင်တွေ... ငါ ခဏနေရင် မင်းတို့ကို အမှုန့်ခြေပစ်မယ်"

"ဒီအကောင်တွေကို သတ်ပစ်ကြစမ်း"

"ငါ့ကို အမှုန့်ခြေမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလူတွေကို အရင် သတ်ပြီးမှပဲ ဖြစ်မှာပေါ့" တစ်ဖက်ကလည်း ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်ပြောဆိုလိုက်တယ်။

အခြေအနေကတော့ တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးဟာ သင်္ဘောပေါ်ကနေ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဆဲဆိုနေကြတော့တယ်။

စစ်သူကြီးကန်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာတော့ နောင်တရခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း စတဲ့ ခံစားချက်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ အဆုံးမှာတော့ အရာအားလုံးဟာ ရက်စက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ကလဲ့စားချေမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးဟာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး အရာအားလုံးက နောက်ဆုံး အချိန်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

မလှမ်းမကမ်းမှာ ရှိနေတဲ့ ရှဲ့သခင်လေးဟာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်တော့တယ်။

182 06

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်တယ်။

"တော်ပြီ၊ တော်ပြီ... ဘာတွေ သေတောင်သေတောတွေ လုပ်နေကြတာလဲ၊ ငါကပဲ လူမဆန်တဲ့သူ ဖြစ်နေသလိုပဲ။ မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးစေချင်ရင်လည်း ရတယ်၊ ငွေနဲ့ လာရွေးကြလေ"

ဒါကတော့ ရွှီထင်းရှန်းက ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး နောက်က စကားလုံးတွေကိုတော့ ကော်ကျွီခံတပ်က လူတွေကို ပြောလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။

သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရောင်းတဲ့ ဈေးသည်တစ်ယောက်လိုမျိုး ဈေးခေါ်လိုက်တယ်။ "စစ်သည် တစ်ယောက်ကို ငါးရာ၊ စစ်သူကြီးငယ် တစ်ယောက်ကို တစ်ထောင်၊ စစ်သူကြီး တစ်ယောက်ကို နှစ်ထောင်။ စစ်သူကြီး အထက်က လူတွေဆိုရင်တော့ မီးပေါက်လက်နက်တွေနဲ့ တိုက်သင်္ဘောတွေနဲ့ လဲရမယ်၊ ရာအုပ် တစ်ယောက်ကို ပေါ်တူဂီ အမြောက် ငါးလက်၊ ထောင်မှူး ဆိုရင်တော့ အမြောက်ကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် တိုက်သင်္ဘောနဲ့ လဲရမယ်။ စစ်ကဲအတွက်ကတော့ ဒါကတော့ ဈေးမချပေးနိုင်ဘူး၊ ငါ တိုက်သင်္ဘော ငါးစီး လိုချင်တယ်"

"မင်းက ဓားပြတိုက်နေတာလား" လျူတပ်ခွဲမှူးက အံ့ဩတကြီးနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ စစ်သူကြီးဟဲ့ဟာ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။ သူက ရွှီထင်းရှန်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "သူနဲ့ လဲလိုက်ကြ"

******