အခန်း (၂၁၃-၂၁၄)

213 01

အခန်း ၂၁၃

စည်ကားသိုက်မြိုက်လှတဲ့ လမ်းမကြီးထက်မှာ လမ်းသွားလမ်းလာတွေက ဟိုဒီ ကူးသန်းသွားလာနေကြတယ်။

မိမိရဲ့အဖော်တွေကို ခက်ခဲစွာ ခွဲလာခဲ့တဲ့ တာ့ဆန်းက လမ်းထောင့်ရှိ ငွေလွှဲဌာနတစ်ခုကို တွေဝေတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။

တာ့ဆန်းက စာမတတ်ပေမဲ့ အသိဉာဏ်မရှိသူတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ငွေလွှဲလက်မှတ်ပေါ်က အကြီးဆုံး စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ပုံတူကူးယူခဲ့ပြီး လမ်းဘေးက စာရေးပေးသူတစ်ယောက်ဆီမှာ သွားမေးခဲ့ဖူးတယ်။

အဲဒီစာကြောင်းကြီးက 'ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာန' လို့ ရေးထားတာ ဖြစ်တယ်။ သူက လူတွေကို ထပ်စုံစမ်းခဲ့ရာ ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနက ဒီလမ်းမပေါ်မှာပဲ ရှိကြောင်း သိရလို့ ဆိုင်းဘုတ်ကို အတော်ကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် တစ်ဖက်က ဆိုင်ဟာ သေချာပေါက် ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာန ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်တော့တယ်။

ဟုန်ဘန်း အဖွဲ့ဝင်တွေက ကုန်းပေါ်ကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ တက်လာတိုင်း ရုပ်ဖျက်လေ့ ရှိကြတယ်။ တာ့ဆန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် သာမန်လူနဲ့ မခြားဘူးလို့ ယူဆထားပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲပါပဲ။ အကြောင်းက လူအုပ်စုနဲ့ အချိန်အတော်ကြာ ကင်းကွာနေခဲ့ရလို့ ဒီပင်လယ်ဓားပြတွေက ဘယ်လောက်ပဲ တူအောင် ဟန်ဆောင်ထားပါစေ လူများလှတဲ့ နေရာကို ရောက်လာတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရစမြဲ ဖြစ်တယ်။

ဒီလို ထိတ်လန့်မှုက ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်ဘဲ ခိုးယူထားတဲ့ သူခိုးတစ်ယောက်က လမ်းမပေါ်မှာ လူကြားထဲ သွားလာနေရသလိုမျိုးပဲ ခံစားနေရတာ ဖြစ်တယ်။

ဘယ်လောက်ပဲ တွေဝေနေပါစေ သွားရမှာက အမှန်ပဲ ဖြစ်တာကြောင့် ဆက်ပြီး တွေဝေနေရင် အချိန်ဆွဲနေသလိုပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

တာ့ဆန်းက လက်ထဲက စက္ကူကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း စိတ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပြီး ငွေလွှဲဌာနထဲကို လျှောက်လှမ်းဝင်သွားတော့တယ်။

အတွင်းကို ဝင်သွားတဲ့အခါ လူနည်းနည်းပဲ ရှိပြီး မြင့်တဲ့ ကောင်တာတစ်ခုနဲ့ အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုပဲ တွေ့ရတယ်။

ပစ္စည်းတွေ လုခံရမှာ စိုးရိမ်လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကောင်တာနဲ့ နောက်ကွယ်က နေရာတစ်ခုလုံးကို သစ်သားတိုင်တွေနဲ့ ကာရံထားပြီး အပြင်ဘက်ကို ငွေလဲဖို့အတွက် ပြတင်းပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုပဲ ဖွင့်ထားတယ်။

"ကျွန်တော် ငွေလာလဲတာပါ" တာ့ဆန်းက အသံကို နှိမ့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ငွေလွှဲလက်မှတ်ကို ပေးပါ" ကောင်တာနောက်ကွယ်က လျူဟယ်ဦးထုပ် ဆောင်းထားသူက ဆိုတယ်။

တာ့ဆန်းက ငွေလွှဲလက်မှတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်စဉ် စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေမိတယ်။ တစ်ဖက်လူက လက်မှတ်ကို ယူပြီး အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူ့ကို ခဏစောင့်ဖို့ ပြောကာ အတွင်းဘက်ကို ဘယ်ကိစ္စအတွက် သွားလဲမသိဘဲ ဝင်သွားတော့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ အတွင်းက အလုပ်သမားတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး ပြုံးရွှင်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ တာ့ဆန်းကို အတွင်းဘက်က ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ ခေတ္တ အနားယူဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။

တာ့ဆန်းက သိပ်ကို စိုးရိမ်သွားပြီး တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားပြီလားလို့ ထင်မိတယ်။ အဲဒီအလုပ်သမားရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ကြားရမှပဲ ငွေလွှဲလက်မှတ်နဲ့ ငွေလဲရာမှာ အချိန်စောင့်ရမြဲ ဖြစ်ကြောင်းနဲ့ မန်နေဂျာက ငွေတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ သွားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတယ်။

ငွေတွေ ပြင်ဆင်နေပြီဆိုတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှပဲ တာ့ဆန်းရဲ့ စိတ်က နောက်ဆုံးမှာ သက်သာရာ ရသွားတော့တယ်။

သူက ဒီငွေလွှဲလက်မှတ်နောက်ကွယ်မှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုခု ရှိနေမလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအရာရှိကတော်က တမင်တကာ လိမ်နေတာလားလို့ အမြဲ စိုးရိမ်နေခဲ့တာပဲ။ အခုလို တွေ့ရတဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို လိမ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။

အလုပ်သမားက တာ့ဆန်းအတွက် လက်ဖက်ရည်တောင် တည်ခင်းပေးခဲ့လို့ လက်ဖက်ရည်ကို ရိုရိုသေသေနဲ့ ကိုင်ပြီး သောက်နေတဲ့ တာ့ဆန်းက ငွေတွေ ရပြီးနောက် ဟွားနီကို ရွေးယူကာ သူတို့နှစ်ယောက် နောင်မှာ ဘယ်လို နေထိုင်ကြမယ် လက်ထပ်ပွဲ ကျင်းပရမလား စတာတွေနဲ့ စိတ်ကူးယဉ်တာတွေကိုတောင် မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့တယ်။

213 02

သူက စိတ်ကူးယဉ်တာတွေထဲ နစ်မျောနေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်ကို လဲကျသွားတော့တယ်။

သူ လဲကျသွားတာ မြင်မှပဲ သူ့ကို ပြုစုနေတဲ့ အလုပ်သမားက နဖူးက ချွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပြီး လူတွေကို ကျယ်လောင်စွာ ခေါ်ကာ ကြိုးတွေနဲ့ တာ့ဆန်းကို တုပ်နှောင်လိုက်တော့တယ်။

တာ့ဆန်းက ငွေလွှဲလက်မှတ်ပေါ်က မတူညီတဲ့ တံဆိပ်အမှတ်အသားတိုင်းမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ရှိနေတာကို မသိခဲ့ဘူး။ အချို့သော လက်မှတ်တွေက သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာမှာပဲ လဲနိုင်ပြီး အချို့ကတော့ ဘယ်နေရာမှာမဆို လဲနိုင်တယ်။

သူ ယူလာတဲ့ လက်မှတ်က ဘယ်နေရာမှာမဆို လဲနိုင်တဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ သဘောတူထားတဲ့ ဘယ် ငွေလွှဲဌာနမှာမဆို လဲယူနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် လက်မှတ်တိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ကုဒ်တွေ ပါရှိပြီး အဲဒီကုဒ်တွေက သိပ်ကို ရှုပ်ထွေးလှကာ နည်းလမ်းပေါင်းများစွာကို ရောနှောသုံးထားတာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ကုဒ်ကို ထုတ်ပေးသူနဲ့ လက်ခံသူတို့ပဲ သိကြပါတယ်။

ကျောက်အာက လန်နူကို ပေးခဲ့တဲ့ ဒီငွေလွှဲလက်မှတ်က ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနက ပထမဆုံးအသုတ် ထုတ်လိုက်တဲ့ လက်မှတ်တွေ ဖြစ်တယ်။ ရွှီထင်းရှန်းက သူမရဲ့အလေ့အကျင့်ကို သိထားလို့ အရပ်ရပ်က ငွေလွှဲဌာနတွေဆီ ကြိုတင် အကြောင်းကြားထားခဲ့ပြီး ဒီလက်မှတ်ကို တွေ့ရင် ကိုင်လာသူကို ဖမ်းထားဖို့ မှာထားခဲ့တာပါပဲ။

ဒါကြောင့် ခုနက အလုပ်သမား ထွက်လာပြီး တာ့ဆန်းကို ပြုစုခဲ့တာက သူ့ကို တည်ငြိမ်အောင် ဆွဲထားတာပဲဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဆေးခတ်ထားတဲ့ လက်ဖက်ရည်ရဲ့ အာနိသင်ကို စောင့်နေတာလည်း ဖြစ်တယ်။

"မြန်မြန်သွားပြီး ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနက လူတွေကို အကြောင်းကြားလိုက်စမ်း"

နှစ်လပိုင်းကို ရောက်လာတဲ့အခါ တျန့်ဟိုင်မြို့လေးက ထပ်ပြီးတော့ စည်ကားလာပြန်တယ်။

လမ်းမတွေပေါ်မှာ လူတွေ ဟိုဒီ သွားလာနေကြသလို မြို့တံခါးဝမှာလည်း ကုန်တင်လှည်းတန်းကြီးတွေက အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်နေကြလို့ စည်ပင်ဝပြောတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်ရတယ်။

အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ မြင်းစီးအခြွေအရံ ဆယ်ယောက်ကျော် ခြံရံထားတဲ့ မြင်းလှည်းတစ်စီးက မြို့တံခါးထဲကို ဝင်လာခဲ့တယ်။ အရင်ကဆိုရင် ဒီလို အဖွဲ့အစည်းမျိုးက သိပ်ကို ရှားလှပေမဲ့ တျန့်ဟိုင်မြို့ ဖွင့်ပြီးနောက်မှာတော့ အရပ်ရပ်က လူပေါင်းစုံ ရောက်လာကြလို့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြတော့ဘူး။

မြင်းလှည်းက တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာပြီး ကုန်သွယ်ရေး ညွှန်ကြားရေးမှူးရုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်တယ်။

အခြွေအရံတစ်ယောက်က မြင်းပေါ်က ဆင်းကာ မြင်းလှည်းအနားကို သွားပြီး စကားနာခံပြီးမှ ကုန်သွယ်ရေး ညွှန်ကြားရေးမှူးရုံးထဲကို ဝင်သွားတော့တယ်။

"သခင်ကြီး ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက လူတွေ ရောက်လာပါပြီ"

စားပွဲပေါ်မှာ တစ်ခုခုကို အာရုံစိုက် ရေးနေတဲ့ ရွှီထင်းရှန်းက လက်ထဲက စုတ်တံကို ချလိုက်တယ်။ "ရောက်လာပြီလား"

သူက နှာတံကို တစ်ချက် ညှစ်လိုက်ပြီးမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အပြုံးနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။ "သူတို့ကို အတွင်းထဲကို ဖိတ်လိုက်"

မကြာခင်မှာပဲ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်မှုနဲ့ လူနှစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့တယ်။

အဲဒါတွေက လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။

လူငယ်က မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ အမျိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတယ်။ ဒီရုပ်ဖျက်မှုက သိပ်ကို သိသာလှတာကြောင့် မျက်စိရှိသူ ဘယ်သူမဆို မြင်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ နောက်ကွယ်က လူကြီးကတော့ သိပ်ကို နက်နဲလှတဲ့ အမူအရာ ရှိပါတယ်။

ရွှီထင်းရှန်းကို အံ့အားသင့်စေတာက ဒီမိန်းကလေးက ဝူဝမ့်ချုံး ဖြစ်နေတာပါပဲ။

"ထိုင်ကြပါ လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းလိုက်" သူက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ဆိုလိုက်တယ်။

သူတို့နှစ်ယောက် ထိုင်လိုက်ကြပြီး ဝူဝမ့်ချုံးက တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်ပေမဲ့ ဘယ်အကြောင်းကြောင့်လဲမသိဘဲ ပြန်ထိန်းလိုက်တဲ့ပုံ ရှိတယ်။

"လူကြီးမင်းတို့က ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက လူတွေလား"

"ရှင်က သခင်ကြီးလား"

အသံနှစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်လာခဲ့တယ်။ တစ်ခုက ရွှီထင်းရှန်း ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခုက ဝူဝမ့်ချုံး ဖြစ်တယ်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

213 03

"သခင်ကြီး ကျွန်မက ဝမ့်ချုံး ပါ။ အရင်က ကျောက်အာအစ်မရဲ့ ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဝမ့်ချုံးလေ" ဝူဝမ့်ချုံးက သိပ်ကို ဝမ်းသာနေသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ အမူအရာမျိုး ရှိပါတယ်။

ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ မျက်ဝန်းတွေမှာ မှောင်မိုက်တဲ့ အရောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားပြီးနောက် ပြုံးပြီး ဆိုလိုက်တယ်။ "အော်... မင်းက ဝမ့်ချုံး ကိုး"

"ကျွန်မပါပဲ သခင်ကြီး။ အားလုံးက ကျွန်မရဲ့အမှားတွေပါ။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မဦးလေးက ကျွန်မကို ရုတ်တရက် ပြန်ခေါ်သွားတာဆိုတော့ ကျောက်အာကို နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားမိခဲ့တာ ကျောက်အာ အများကြီး စိတ်ပူသွားမှာပဲနော်။ အားလုံးက ကျွန်မကြောင့်ပါ..." သူမက ပြောရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုတော့တယ်။ သိပ်ကို နောင်တရနေတဲ့ အမူအရာမျိုး ရှိပါတယ်။

ဘေးနားက အန်းပေါ်က ဖျောင်းဖျတယ်။ "သခင်မလေး ဒါက သခင်မလေးရဲ့ ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး တကယ်ပဲ အလျင်စလို သွားခဲ့ရတာဆိုတော့ နှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်မရခဲ့တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့မိတာပဲလေ"

ရွှီထင်းရှန်းက ရှေ့က လူနှစ်ယောက်ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိတယ်။ သူတို့ ဘာလုပ်ချင်လဲ သိနိုင်ဖို့အတွက် သူက အလိုက်သင့်ပဲ ဆိုလိုက်တယ်။ "ကျောက်အာ တကယ်ပဲ စိတ်ပူခဲ့ပါတယ်။ မင်းရဲ့ အိမ်အထိတောင် သွားရှာခဲ့သေးတာ။ ဒါပေမဲ့ မလွှဲမရှောင်သာလို့ ဖြစ်ခဲ့ရတာဆိုတော့လည်း မင်းကို အပြစ်မတင်ပါဘူး"

"သခင်ကြီး ကျွန်မကို အပြစ်မတင်ရင် ပြီးတာပါပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်မ လူတောတိုးရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ရွှီထင်းရှန်းက သူ့ရဲ့မျက်ဝန်းအတွင်းက အရိပ်အယောင်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။ "ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာတာက အောက်ကလူတွေ သတင်းပို့တာတော့ ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက လူတွေ လာတယ်ဆိုလို့ မှားပြီး သတင်းပို့တာလား"

သူက လူခေါ်ဖို့ ဟန်ဆောင်လိုက်ပေမဲ့ ဝူဝမ့်ချုံးက စကားဖြတ်ပြောတယ်။ "သခင်ကြီး ကျွန်တော်တို့က ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက လူတွေ အမှန်ပါပဲ"

"အော်... မင်းတို့က ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက လူတွေလား။ ဒါဆိုရင်"

"ကျွန်တော်တို့ ဒီတစ်ခေါက် လာရတာက အရင်က ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ကိစ္စအတွက်ပါ။ စာချုပ်လည်း ချုပ်ပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ ဒီဘက်ကနေ အသေးစိတ် ညှိနှိုင်းဖို့ လူထပ်မလွှတ်လာတော့လို့ အထူးပဲ လာမေးတာပါ" အန်းပေါ်က မတ်တတ်ရပ်ပြီး အကြောင်းပြချက် ကောင်းတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။

"ဒါဆိုရင် မင်းက" ရွှီထင်းရှန်းက ဝူဝမ့်ချုံးကို ကြည့်ပြီး မေးတယ်။

အန်းပေါ်က မိတ်ဆက်ပေးတာက "ဒီသူက ကျွန်တော်တို့ သခင်ကြီးရဲ့တူမ ဖြစ်ပါတယ်။ သခင်ကြီးမှာ အလုပ်များနေတာကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနနဲ့ ညှိနှိုင်းရေး ကိစ္စတွေကို ဝမ့်ချုံးသခင်မလေးကပဲ ဦးဆောင်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်"။

"အော်... ဒါကြောင့်ကိုး" ရွှီထင်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်တုန်းမှာပဲ ကျောက်ကျစ်က အပြင်ဘက်ကနေ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြေးဝင်လာတယ်။

"အရှင်မင်းကြီး" အခန်းထဲမှာ လူရှိနေတာ မြင်တော့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာက သိပ်ကို စိုးရိမ်နေတဲ့ပုံ ရှိတယ်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ရွှီထင်းရှန်းက ဝူဝမ့်ချုံး တို့ကို ကြည့်ပြီး ဆိုလိုက်တယ်။ "ဒီလိုလုပ်ပါ ကျွန်တော့်မှာ အလုပ်ကိစ္စလေး တစ်ခု ပေါ်လာလို့ လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး မင်းတို့ကို အရင် ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်မယ်။ အလုပ်ကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ မင်းတို့ကို လာတွေ့ပါ့မယ်"

ကျောက်ကျစ်က လူခေါ်ပြီး ဝူဝမ့်ချုံး တို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားခိုင်းလိုက်ပြီးမှ ရွှီထင်းရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တော့တယ်။

"အရှင်မင်းကြီး သခင်မကြီးရဲ့ငွေလွှဲလက်မှတ်ကို တွေ့ပါပြီ။ ဖူကျိုး မှာပါ အဲဒီလူကိုလည်း ဖမ်းမိထားပြီးပြီ မို့လို့ ဒီဘက်ကို ပို့နေပါပြီ"

ရွှီထင်းရှန်းက ချက်ချင်းပဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်တယ်။ "တကယ်လား"

သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် နည်းနည်း အမူအရာ လွန်သွားတာကို သတိပြုမိလို့ ဟိုဒီ လျှောက်စဉ်းစားပြီးနောက် "လူလွှတ်ပြီး သွားကြိုလိုက်စမ်း အဲဒီလူကို သေချာပေါက် ဒီကို ရောက်အောင် ခေါ်လာခဲ့ရမယ်" လို့ ဆိုကာ ခဏရပ်ပြီးမှ "မင်းကိုယ်တိုင် သွားပါ" လို့ ထပ်မှာလိုက်တယ်။

အကယ်၍ ဟူစန်းသာ ရှိနေရင် ရွှီထင်းရှန်းက ဟူစန်းကို လွှတ်ဖို့ စီစဉ်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဟူစန်းက သူ့ရဲ့အမိန့်နဲ့ အပြင်မှာ အလုပ်ကိစ္စတွေ လုပ်နေရဆဲ ဖြစ်တယ်။

"သိပါပြီ သခင်"

213 04

ကျောက်ကျစ် ထွက်သွားပြီးနောက် ရွှီထင်းရှန်းက အခန်းထဲမှာ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် လျှောက်ရင်း ဝူဝမ့်ချုံး လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို စဉ်းစားနေမိတယ်။

သူက ကျောက်အာ ဒုက္ခရောက်တဲ့ ကိစ္စက ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနနဲ့ ဝူမိသားစု တို့နဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်လို့ မူလကတည်းက သံသယရှိခဲ့ရာ အခု တစ်ဖက်လူက မိမိဘာသာ ရောက်လာတာက သူ့ရဲ့ထင်မြင်ချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သလိုပဲ ဖြစ်တယ်။

တကယ့်ကို နတ်ပြည်မှာ လမ်းရှိပါလျက်နဲ့ မသွားဘဲ ငရဲပြည်မှာ တံခါးမရှိပါလျက်နဲ့ အတင်းတိုးဝင်လာတာပါပဲ

ဝူဝမ့်ချုံး ဒီတစ်ခေါက် လာတာက ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စအတွက် ဖြစ်တယ်။

သူတို့ရဲ့ စကားတွေအရဆိုရင် ဝူဝမ့်ချုံးက အမျိုးသမီးဖြစ်ပါလျက်နဲ့ စီးပွားရေးလောကထဲကို ဝင်လာရတာက သူမရဲ့ဦးလေးဖြစ်သူ ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနရဲ့ သခင်ကြီး ရှန့်ချင်းရှန်းမှာ သားသမီး မရှိလို့ ဒီတူမတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အထူးပဲ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

ပထမအချက်က မိမိရဲ့လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံမယ့်သူ ရှိစေဖို့ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်က နောင်တစ်ချိန်မှာ ဝူဝမ့်ချုံးအတွက် သားမက်တစ်ယောက် ခေါ်နိုင်ဖို့နဲ့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်ကြားမှာ တူညီတဲ့ စကားတွေ ပြောနိုင်စေဖို့ ဖြစ်တယ်။

ဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုပဲ လုပ်ကြံပြောပါစေ။ ရွှီထင်းရှန်းကတော့ နားထောင်ပေးနေရုံပါပဲ။

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ သူက ကော်ငးရှန်းကို ရှေ့ထွက်ပြီး ဆွေးနွေးခိုင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ နောက်ထပ် မျက်နှာပြတာ မရှိတော့ဘူး။

အမှန်တော့ ထုံးစံအရဆိုရင် ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လာတာ ဖြစ်ရင် ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ရှေ့ကို မလာသင့်ဘဲ ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနကိုပဲ သွားသင့်တယ်။

သေချာပေါက်ပဲ တစ်ဖက်လူက ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရွှီထင်းရှန်း ရှိမရှိကို သိနိုင်ဖို့အတွက် ကုန်သွယ်ရေး ညွှန်ကြားရေးမှူးရုံးကို လာတာ ဖြစ်တယ်လို့လည်း နားလည်နိုင်ပေမဲ့ ဘယ်သူ သိနိုင်ပါ့မလဲ။

ဝူဝမ့်ချုံးက ရွှီထင်းရှန်းနဲ့ တွေ့ဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ရှာခဲ့ပေမဲ့ ရွှီထင်းရှန်းကတော့ သူမကို လုံးဝ တွေ့တာ မရှိခဲ့ဘူး။

နှစ်ဖက်စလုံး အသေးစိတ် ညှိနှိုင်းပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက လူတွေ ပြန်ထွက်ရတော့မှာ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝူဝမ့်ချုံးကတော့ မပြန်သေးဘဲ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု စတင်ချိန် ဖြစ်လို့ အကယ်၍ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိရင် သူမ ရှိနေတာနဲ့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး နေရစ်ခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် သူမက ကျောက်အာနဲ့ ဟုန်အာတို့ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ သူတို့ကို တွေ့ချင်ကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။

ကျောက်အာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ထိုက်လုံဘက်က ကျောက်အာက အပြင်မှာ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားနေရတယ်လို့ အကြောင်းပြခဲ့တာကြောင့် ဝူဝမ့်ချုံးက ဟုန်အာကိုပဲ တွေ့ချင်ကြောင်း ဆိုတယ်။

ရက်တစ်ရက်ကို ရွေးပြီး ဝူဝမ့်ချုံးက အမျိုးသမီးဝတ်စုံကို အထူးပဲ လဲဝတ်ပြီး ရွှီအိမ်တော်ကို လာလည်ခဲ့တယ်။

အကြောင်းပြချက်ကတော့ ဟုန်အာကို လာတွေ့တာပါပဲ။

ဝူဝမ့်ချုံးက ဟုန်အာက သူမကို သိပ်ကို ချစ်တာကို မှတ်မိနေခဲ့တယ်။ အကယ်၍ ဟုန်အာက သူမကို တွေ့ချင်ရင် ဘယ်သူမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဟုန်အာက သူမကို မြင်ရတဲ့အခါ သိပ်ကို အံ့အားသင့်သွားပြီး ရွှီအိမ်တော်ကလည်း သူမကို ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ရိုရိုသေသေ ပြုစုခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ပါပဲ။ ရွှီထင်းရှန်းက နေ့တိုင်း အပြင်မှာ အလုပ်များနေသလို ဟုန်အာမှာလည်း ဝေကောက အဖော်လုပ်ပေးနေကာ နေ့တိုင်း စာသင်ခန်းကို သွားပြီး စာသင်နေရတာ ဖြစ်လို့ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်ဆိုရင် ကိစ္စမရှိပေမဲ့ အကြိမ်များလာတဲ့အခါ ဘယ်သူက သူမကို နေ့တိုင်း အဖော်လုပ်ပေးနိုင်ပါ့မလဲ။

ဒီနေ့မှာ ဝူဝမ့်ချုံး ထပ်ရောက်လာပြန်တယ်။ ဟုန်အာ ကြိုက်တဲ့ မုန့်အချိုတွေနဲ့ ကစားစရာ အသေးအဖွဲတွေကိုလည်း အများကြီး ယူလာခဲ့တယ်။

နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ဟုန်အာက အရင်ကလို လိမ္မာယဉ်ကျေးတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။

ဝူဝမ့်ချုံး ဝင်လာကတည်းက သူမက ဘယ်လောက်ပဲ သဘောကောင်းတဲ့ အမူအရာမျိုး ပြပါစေ။ ဟုန်အာကတော့ သူမကို သိပ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ပဲ စိုက်ကြည့်နေတော့တယ်။

213 05

"အဒေါ် နောင်မှာ မလာပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ဒေါ်လေးက ပြောတယ်။ အဒေါ်က မုဆိုးမတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ကျွန်တော့်အိမ်ကို ခဏခဏ လာတာက မကောင်းဘူးတဲ့။ ကျွန်တော့်မေမေက အိမ်မှာ မရှိဘူး။ ကျွန်တော့်ဖေဖေကလည်း ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာဆိုတော့ နေ့တိုင်းနဲ့အမျှ ဆုံမိနေကြတာ။ မဟုတ်ပေမဲ့လည်း အပြင်ကို သတင်းပေါက်သွားရင် အပြောအဆို ခံရနိုင်သလို သူတစ်ပါး အတင်းပြောတာလည်း မကောင်းဘူးလေ" ဟုန်အာက ဆိုတယ်။

ဝူဝမ့်ချုံးက သူမအပေါ် အမြဲတမ်း ရင်းနှီးတဲ့ ဟုန်အာက ဒီလို ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားတာကြောင့် အဲဒီနေရာမှာတင် ကြောင်သွားတော့တယ်။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်မေမေက သိပ်သဝန်တိုတတ်တဲ့သူ။ အိမ်ကို အမျိုးသမီးတစ်ယောက် နေ့တိုင်း လာနေမှန်း သိသွားရင် သူ ပြန်လာတဲ့အခါ ဖေဖေနဲ့ ရန်ဖြစ်တော့မှာပေါ့။ ဖေဖေက လူတွေရှေ့မှာတော့ အရာရှိကြီး ဖြစ်နေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါနေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ မေမေ့ကို အတော်လေး ကြောက်ရရှာတာပါ" ဟုန်အာက အတည်အပေါက် ပြောလိုက်တယ်။

ဝူဝမ့်ချုံးက သိပ်ကို အနေခက်စွာ ပြုံးပြီး ဆိုတယ်။ "ဟုန်အာ အဒေါ်က သားကို လာတွေ့ချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ သားလည်း သိပါတယ်။ အဒေါ့်မှာ သားသမီး မရှိတော့ သားကိုပဲ ကိုယ့်သားလေးလို သဘောထားတာပါ။ သားရဲ့ အစ်မကြီးက အဒေါ့်အပေါ်မှာ ဒီလို မြင်နေတာကတော့ သဘောထား သေးသိမ်လွန်းရာ ကျပါတယ်။ အဒေါ့်မှာ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး"

"ကျွန်တော်က အဒေါ့်ရဲ့သား မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဖေဖေနဲ့ မေမေရဲ့သားပါ။ မေမေက ကျွန်တော့်ကို ဆယ်လကြာအောင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီး မွေးပေးခဲ့တာလေ။ အဒေါ်က ကျွန်တော့်ကို သားလို သဘောထားရင် ကျွန်တော့်မေမေက ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ။ အဒေါ်က ကလေးလိုချင်ရင် လက်ထပ်ပြီး ကိုယ့်ကလေးကိုယ် မွေးသင့်တာပေါ့။ သူတစ်ပါးရဲ့ကလေးကို လျှောက်ပြီး ကိုယ့်ကလေးလို မလုပ်သင့်ပါဘူး" ဟုန်အာက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆိုတယ်။

ဝူဝမ့်ချုံးက ထပ်ပြီး ရှင်းပြချင်သေးတယ်။ "ဟုန်အာ သားက အဒေါ့်ရဲ့ဆိုလိုရင်းကို မှားနေပြီ တကယ်တော့ အဒေါ်က..."

ဟုန်အာက သူမရဲ့ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ "တကယ်တော့ အဒေါ်က ဘယ်သူ့ကို သားလို သဘောထားထား နောက်ကို ကျွန်တော့်အိမ်ကို မလာပါနဲ့တော့ဆိုတာနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး။ အဒေါ် ဘာမှ ထပ်မပြောပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော်ကတော့ စိတ်မပြောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော့်မေမေ စိတ်ဆိုးမယ့် အလုပ်မျိုး ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး"။

"သား မသိသေးဘူးလား သားရဲ့မေမေက အခုဆိုရင်... အခုဆိုရင်..."

"ကျွန်တော့်မေမေ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟုန်အာက လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ဘာမှ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဟုန်အာ အဒေါ် လာတာကို မကြိုက်ရင်လည်း နောက်ပိုင်း အဒေါ် လျှော့လာပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ့်မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာကိုတော့ သား သိထားစေချင်တယ်"

ဟုန်အာက သူမရဲ့ စကားကို ဆက်ပြီး နားထောင်ချင်စိတ် မရှိတော့တာကြောင့် ဧည့်သည်ပြန်ပို့ဖို့ လူခေါ်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်က အစေခံတွေ ဝင်လာပြီး ဧည့်သည်ကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်တော့တယ်။ ဝူဝမ့်ချုံးကလည်း သိပ်ကို ဝမ်းနည်းနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ မခွဲနိုင်မခွာနိုင် ထွက်သွားရတော့တယ်။

ဝေကောက အပြင်က ပြေးဝင်လာပြီး မေးတယ်။ "မင်း သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်တာလား"

ဟုန်အာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ "သူက ဒီလောက်အထိ ရွံစရာကောင်းမှန်း အရင်က ဘာလို့ မသိခဲ့တာလဲ မသိဘူး။ သူက ငါ့ဖေဖေအပေါ်မှာ မရိုးသားတဲ့ စိတ်ရှိနေတာ ငါ့မေမေ နေရာကိုလည်း လိုချင်နေတာဆိုတော့ သူ့ကို ပညာပေးလိုက်တာပေါ့"

အသက် ခုနစ်နှစ်အရွယ် ဟုန်အာက အခုဆို ချောမောတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်တာကြောင့် မိဘနှစ်ပါးစလုံးရဲ့ အားသာချက်တွေကို ရထားလို့ နှုတ်ခမ်းနီမြန်းပြီး ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်လှတာကြောင့် အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ မိန်းကလေးအများကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာမှာက ထင်ရှားလှတယ်။

ဝေကောကလည်း သူနဲ့ မခြား ချောမောလှတယ်။ ဟုန်အာကို ကြည့်ရင် ယောက်ျားလေးမှန်း သိသာပေမဲ့ ဝေကောမှာတော့ မိန်းကလေးလား ယောက်ျားလေးလား ခွဲဖို့ခက်လှတယ်။ ကြည့်ရတာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ယောက်ျားလေး ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသလိုပဲ ရှိပါတယ်။

"ငါ့မေမေ ပြောတာ မှန်တယ်မလား။ ဒီအမျိုးသမီးက ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းဘူး။ မေမေ့စကားနဲ့ ပြောရရင်တော့ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ အကြည့်တွေက မရိုးသားဘူး မဟုတ်တာ ကြံစည်နေတာ။ ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းဘူး။ အတွေးက မဖြောင့်ဘူးပေါ့" ဝေကောက လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ကို ပစ်ပြီး အတည်အပေါက် ပြောတယ်။

ဟုန်အာက သူ့ကို ရယ်ပြီး ဆိုတယ်။ "အဒေါ်က ဒီလိုစကားလုံးတွေ ပြောတတ်လို့လား။ မင်းကပဲ အဒေါ်အတွက် လုပ်ကြံပြီး ပြောနေတာ မဟုတ်လား"

213 06

ဝေကောက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားပြီး အော်ဟစ်တော့တယ်။ "မင်းက အဲဒီလို ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ရင် ပြီးတာပဲလေ။ ဘာဖြစ်လို့ မလိုအပ်တာတွေကို လိုက်ပြီး ဂရုစိုက်နေရတာလဲ"

ကလေးနှစ်ယောက်က ဟားတိုက် ရယ်နေကြစဉ် ဟုန်အာက ခုနက ဝူဝမ့်ချုံး ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ပြန်သတိရသွားပြီး မျက်ဝန်းအတွင်းမှာ သံသယတွေနဲ့အတူ နာကျည်းမှုတစ်ခု ဖြတ်သွားတယ်။

ဒီနာကျည်းမှုက သူ့ရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ လုံးဝ မလိုက်ဖက်လှဘူး။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက် မြင်တွေ့လိုက်ရင်လည်း အမြင်မှားတယ်လို့ပဲ ထင်မှတ်ပါလိမ့်မယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအရာအားလုံးက ငွေလွှဲဌာန နှစ်ခုကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးကိုတော့ မထိခိုက်ခဲ့ဘူး။ ထိုက်လုံ ငွေလွှဲဌာနက ထုတ်လိုက်တဲ့ ငွေလွှဲလက်မှတ်တွေကို ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနမှာ လဲနိုင်ကတည်းက ကျန်းနန်ဒေသက ကုန်သည်အများကြီးရဲ့ ချီးမွမ်းမှုကို ရခဲ့တယ်။

ရာသီဥတု ပူလာတာနဲ့အမျှ တျန့်ဟိုင်မြို့ကို ကုန်သည်အများကြီး ထပ်ရောက်လာကြပြန်တယ်။ နေ့တိုင်းနဲ့အမျှ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ငွေလွှဲလက်မှတ်တွေကို ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနရဲ့ ခွဲတမ်းတွေမှာ လဲနေကြသလို တျန့်ဟိုင်ဘက်ကလည်း ငွေတွေကို တင်ထားတဲ့ ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့တွေက ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနရဲ့ စူးကျိုးရုံးချုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပို့ပေးနေရတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဖူကျန်းနဲ့ ကွမ်တုန်း တစ်ဝိုက်မှာတော့ ပြဿနာတွေ အဆက်မပြတ် ပေါ်နေတယ်။ အဓိက အကြောင်းရင်းက ဘယ်နေရာက ရောက်လာလဲမသိတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတစ်စုကြောင့် ဖြစ်တယ်။

အဲဒီပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့က သင်္ဘောတွေ သန်မာထွားကြိုင်းလှသလို အမြောက်တွေကလည်း သိပ်ကို စွမ်းအားကြီးမားလှတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့မှာ လက်နက်ကိရိယာ အပြည့်အစုံ ရှိနေပြီး အရိပ်အယောင် ပျောက်သွားတတ်ကာ ပင်လယ်ပြင်ကို ထွက်လာတဲ့ ကုန်သည်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် လုယက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်က ဘယ်သူမှ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်တာပါပဲ။ အရင်က တောင်ဘက်ပင်လယ်မှာ လှည့်နေတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ အနည်းငယ်ကလည်း ပျောက်သွားတဲ့ပုံ ရှိပြီး ဒီအဖွဲ့ တစ်ခုတည်းပဲ ကြီးစိုးနေတော့တယ်။

သူတို့က ကုန်သည်တွေကိုတင်မက ဟုန်ဘန်း အဖွဲ့ကိုပါ လုယက် တိုက်ခိုက်နေကြလို့ အတွင်းရေး သိကြတဲ့ ကုန်သည်တွေက ဟုန်ဘန်း အဖွဲ့က ရှေ့ထွက်ပြီး သူတို့ကို နှိမ်နင်းပေးဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။ ဒါမှ ဆက်ကြေးကို နှစ်ကြိမ် မပေးရတော့မှာ မဟုတ်လား။ နှမြောစရာကောင်းတာက အခုတစ်ခေါက်မှာတော့ ဟုန်ဘန်းအဖွဲ့ကလည်း ကြောက်နေတဲ့ပုံ ရှိပြီး တစ်ဖက်လူနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေမဲ့ ဒီအရိုးမာလှတဲ့ အဖွဲ့ကို လုံးဝ မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ဘူး။

အဲဒီတော့မှ ကုန်သည်တွေက ဟုန်ဘန်းအဖွဲ့ရဲ့ ကောင်းကွက်ကို မြင်လာတော့တယ်။ ဟုန်ဘန်း အဖွဲ့က အကာအကွယ်ပေးခ ယူပေမဲ့ ဒီအဖွဲ့လို အရိုးရော အသားပါ ဝါးစားပစ်တာထက်စာရင် ပိုပြီး ကောင်းမွန်လှပါတယ်။

ဖူကျန်းနဲ့ ကွမ်တုန်း နှစ်နေရာစလုံးက ကုန်သည်တွေက စီးပွားရေး ပျက်ပြားလာတာကြောင့် ဟုန်ဘန်းအဖွဲ့က မတတ်နိုင်တော့တဲ့အခါ အစိုးရဆီကိုပဲ လှည့်ပြီး အားကိုးရှာကြတော့တယ်။

သူတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် အရာရှိတွေကို အထူးပဲ ရိုရိုသေသေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား။

ပင်လယ်ဓားပြ ဖြစ်နေလို့ အစိုးရက ရှေ့ထွက်ပြီး နှိမ်နင်းပေးဖို့ ရှောက်ခိုင်က ဖိအားပေးတာကြောင့် ဒေသနှစ်ခုစလုံးက ရေတပ်တွေကို စေလွှတ်ပြီး နှိမ်နင်းခိုင်းလိုက်တယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာက ရေတပ်တွေတောင်မှ အဲဒီပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ရဲ့ ရှေ့မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်။

နှစ်ဖက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်တဲ့ အခါမှာတော့ သင်္ဘောချင်းလည်း မယှဉ်နိုင်သလို အမြောက်တွေကလည်း တခြားသူတွေလောက် မကောင်းတာကြောင့် ဖူကျန်းနဲ့ ကွမ်တုန်း ရေတပ်နှစ်ခုစလုံး အရှက်ရစွာနဲ့ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရတယ်။

ဒီသတင်း ပြန့်သွားတဲ့အခါ တစ်ပြည်လုံးမှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားတော့တယ်။

******

214 01

အခန်း ၂၁၄

ချင်ချန်းနန်းဆောင်ထဲမှာ ကျားချန်ဧကရာဇ်က နဂါးပလ္လင်ထက်မှာ စံပယ်နေတယ်။

အဲဒီအောက်မှာ အရာရှိအများကြီး စီတန်းရပ်နေကြရာ မြင်ရသမျှက အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ အဆင့်သုံးနဲ့ အထက် အရာရှိကြီးတွေချည်းပါပဲ။ အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံးမှာပဲ အရောင်အသွေး စုံလင်တဲ့ ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားတဲ့ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရေး အရာရှိငယ် တချို့ ရပ်နေကြတယ်။

"ကောင်းတယ်။ တကယ့်ကို ကောင်းကြပေတယ်။ ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့ ရေတပ်တွေက ပင်လယ်ဓားပြ တစ်အုပ်ကိုတောင် ဘာမှမတတ်နိုင်ကြဘူးလား။ ကြည့်ရတာ နန်းတော်က ရေတပ်အတွက် နှစ်စဉ် ချီးမြှင့်နေတဲ့ ငွေတွေကတော့ အလဟဿ ဖြစ်ကုန်ပြီ ထင်တယ်"

"အရှင်မင်းကြီး အမျက်တော် ဖြေတော်မူပါ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးချက်တွေအရ ဖူကျန်းနဲ့ ကွမ်တုန်း ပြည်နယ်နှစ်ခုစလုံးရဲ့ ရေတပ်သင်္ဘောတွေက သိပ်ကို ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့အပြင် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းတာလည်း အားနည်းနေခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့် အခုတစ်ခေါက် နှိမ်နင်းရေးမှာ အောင်မြင်မှု မရခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဖုန်းအမတ်ချုပ် ပြောတာ မှားနေပြီ ထင်တယ်။ ဒါက အောင်မြင်မှု မရတာ မဟုတ်ဘဲ သူတစ်ပါးရဲ့ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းတာကို ခံလိုက်ရတာပါ။ တစ်နေရာတည်းမှာ ရှုံးနိမ့်ရင် ထားလိုက်ပါတော့ အခုတော့ နှစ်နေရာလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်။ ဒါက နန်းတွင်းရဲ့ သိက္ခာကို ဘယ်နား သွားထားရမှာလဲ။ နန်းတော်က နှစ်စဉ် ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့ ရေတပ်တွေအတွက် ပေးနေတဲ့ ငွေတွေကလည်း မနည်းပါဘူး ဒီနှစ် နှစ်ဆန်းပိုင်းမှာတင် သင်္ဘောတွေ ပြုပြင်ဖို့အတွက် ငွေ နှစ်သန်းတောင် ချီးမြှင့်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီငွေတွေက ဖုန်းအမတ်ကြီး ကိုယ်တိုင် တင်ပြခဲ့တာဖြစ်ပြီး အတွင်းဝန်ရုံးက အတည်ပြုကာ ဘဏ္ဍာရေးဌာနကလည်း ထုတ်ပေးပြီးသားပါ။ ဖုန်းအမတ်ကြီးက မှတ်ဉာဏ် မကောင်းတော့လို့ ဒါတွေကို မေ့သွားတာလား" ကျန်းယွန့်ကျယ်က ပြောတယ်။ သူက စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရေး အမတ်ဖြစ်တဲ့အတိုင်း သူ့ရဲ့စကားလုံးတိုင်းက ထက်မြက်လှပြီး အချက်အချာကို တည့်တည့် ထိမှန်စေတယ်။

"ဒါကတော့..." ဖုန်းချန်ပေါင်ရဲ့မျက်နှာမှာ အရှက်ရ ဒေါသထွက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပြန်တုံ့ပြန်တယ်။ "ဒီငွေတွေကို ငါရဲ့စစ်ကဲဌာနက တင်ပြခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ငွေထုတ်ပေးတာက ဘဏ္ဍာရေးဌာနလေ။ ပြီးတော့ ဒီငွေတွေ လမ်းခရီးကနေ ရောက်သွားဖို့ သင်္ဘောတွေ ပြုပြင်တည်ဆောက်ဖို့အတွက် အချိန်မလိုဘူးလား။ ကျန်းအမတ်ရဲ့ စကားအရဆိုရင် ဒီငွေတွေကို ငါရဲ့စစ်ကဲဌာနကပဲ အလွဲသုံးစား လုပ်လိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီ"

"အထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့တော့ ငါလည်း ဒီလိုမျိုး မပြောဝံ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖုန်းအမတ်ကြီးအနေနဲ့ အစိုးရရဲ့သံသယကို မခံချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့စာရင်းဇယားတွေကို တင်ပြပြီး ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ရုံပါပဲ ဒါဆိုရင် အမှန်တရားက ပေါ်လာမှာပေါ့"

ဖုန်းချန်ပေါင်က တစ်စုံတစ်ခု ထပ်ပြောဖို့ ပြင်တုန်း ဝူအမတ်ချုပ်က ဘေးနားကနေ ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်တယ်။

ကျန်းယွန့်ကျယ်က စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရေး အမတ်မျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်တာကြောင့် သူ့ရဲ့လျှာက နတ်ဘုရားရဲ့ ဓားလို ထက်မြက်လှပြီး လူကို သွေးမထွက်ဘဲ သတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ စကားအနိုင်အပြောဆိုရရင် ညီလာခံတစ်ခုလုံးမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ သိပ်ကို နည်းပါးလှတယ်။

ဝူအမတ်ချုပ်က ကြားက ဝင်ပြီး ဖျောင်းဖျကာ ပြောတယ်။ "ကျန်းအမတ်က သံသယရှိနေတယ်ဆိုမှတော့ ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့ စာရင်းဇယားတွေ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ဖုန်းအမတ်ကြီးက ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ပါ ဒီနေရာမှာ အပိုစကားတွေ ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပါဘူး"

ဖုန်းချန်ပေါင်ကလည်း လှောင်ပြုံး ပြုံးပြီး ပြောတယ်။ "ဒါဆိုရင်လည်း ကျန်းအမတ်က ဘဏ္ဍာရေးဌာနရဲ့ ရလဒ်ကိုပဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ အထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့တော့ ငါကို လာပြီး မစွပ်စွဲပါနဲ့။ အကယ်၍ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုစကားမျိုး ထပ်ပြောဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သိက္ခာကို မငဲ့တော့ဘဲ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးကို ဂုဏ်သိက္ခာ ညှိုးနွမ်းစေမှုနဲ့ ပြန်ပြီး စွပ်စွဲရလိမ့်မယ်"

"ဖုန်းအမတ်ကြီး ငါက စစ်ကဲဌာနက ငွေတွေကို အလွဲသုံးစား လုပ်တယ်လို့ တစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ဒေါသတွေ ထွက်နေရတာလဲ..."

214 02

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တော်ဝင် အကြံပေးအရာရှိ ဖြစ်တဲ့ ချန်ကျန်းက ရှေ့ကို တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး နဂါးပလ္လင်ပေါ်က ကျားချန်ဧကရာဇ်ကို အရိုအသေ ပြုလိုက်ပြီးနောက် လျှောက်တင်လိုက်တယ်။ "အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် လက်ရှိမှာ အရေးကြီးဆုံးက အဲဒီပင်လယ်ဓားပြတွေကို ဘယ်လို နှိမ်နင်းရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့ ရေတပ်တွေက အစွမ်းရှိတယ်။ မရှိဘူးဆိုတာကို ငြင်းခုံနေဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခု ကွမ်တုန်းနဲ့ ဖူကျန်း ပြည်နယ်နှစ်ခုစလုံးရဲ့ ရေတပ်တွေက ရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တာ့ချန်းပြည်ရဲ့အရှိန်အဝါကို ပြန်ပြီး မြှင့်တင်နိုင်ဖို့အတွက် တခြား သင့်တော်တဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးသင့်ပါတယ်"

"ချန်အမတ် ပြောတာ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ် ရှိပေတယ်။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့အမြင်အရ ဒီပင်လယ်ဓားပြတွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် ဘယ်သူ့ကို ရွေးသင့်သလဲ" ကျားချန်ဧကရာဇ်က ပြုံးပြီး မေးတယ်။

"သေချာပေါက် ကျဲ့ကျန်းရေတပ်ပဲ ဖြစ်ရပါမယ်" ချန်ကျန်းက တည်ငြိမ်လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြတ်သားစွာ လျှောက်တင်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့ တာ့ချန်းပြည် ကမ်းရိုးတန်းမှာ ရေတပ် သုံးခုပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဖူကျန်းရေတပ်က သက်တမ်းအရင့်ဆုံးနဲ့ နာမည်အကြီးဆုံးပါ ကွမ်တုန်းရေတပ်က ဒုတိယ ဖြစ်ပြီး ကျဲ့ကျန်းရေတပ်ကတော့ အခုမှ အသစ် ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။ ခုနက ဖုန်းဝန်ကြီး ပြောခဲ့သလိုပဲ ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့ ရေတပ်တွေ ရှုံးရတာက သင်္ဘောတွေ ဟောင်းနွမ်းနေလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျဲ့ကျန်းရေတပ်ရဲ့ သင်္ဘောတွေကတော့ အခုမှ အသစ် တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျဲ့ကျန်းရေတပ်ကလွဲပြီး တခြားသူကို စဉ်းစားစရာ မလိုပါဘူး"

ချန်ကျန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောနေသလို ကျားချန်ဧကရာဇ်ကလည်း ခဏခဏ ခေါင်းညိတ် ချီးကျူးနေပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ သဘောတူညီမှု မရှိကြဘူး။ ဒါကြောင့် ချန်ကျန်းရဲ့ စကားဆုံးတာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ရှေ့ကို ထွက်ပြီး ကန့်ကွက်တယ်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုး ကန့်ကွက်ပါတယ်။ ကျဲ့ကျန်းက ကျဲ့ကျန်းပါပဲ ဖူကျန်းက ဖူကျန်းဖြစ်ပြီး ကွမ်တုန်းက ကွမ်တုန်းပါ။ သူတစ်ပါးရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ကျော်လွန် လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးလည်း ကန့်ကွက်ပါတယ်။ ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က အခုမှ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားတာ ဖြစ်တဲ့အပြင် အဲဒီထဲက စစ်သည်တွေကလည်း ချောင်းဟူရေတပ်ကနေ ခဏထုတ်ထားသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီချောင်းဟူရေတပ်ဆိုတာ နာမည်သာ ရေတပ်ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ရိက္ခာဆန် သယ်ယူရတဲ့ သာမန် စစ်သည်စုလေးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့တွေက ရက်စက်လှတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေကို ဘယ်လိုမျိုး ယှဉ်တိုက်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ တာ့ချန်းပြည်ရဲ့ သိက္ခာကို ပိုပြီး ကျဆင်းစေပါလိမ့်မယ်"

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးကတော့ သူတို့ရဲ့ပြောဆိုချက်တွေကို သဘောမတူပါဘူး။ အခုမှ စတင်တာက ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ကျဲ့ကျန်းရေတပ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးရွှီအရာရှိကလည်း အခုမှ စတင်တာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ တာ့ချန်းပြည်ရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း ဘဏ္ဍာငွေတွေက ကျဲ့ကျန်းကနေပဲ ရခဲ့တာပါ။ ကျဲ့ကျန်းဒေသကလည်း ပင်လယ်နဲ့ ထိစပ်နေပြီး တျန့်ဟိုင်မြို့ကလည်း ပင်လယ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အထိတော့ ပင်လယ်ဓားပြတွေ သောင်းကျန်းတယ်ဆိုတာ မကြားဖူးသေးပါဘူး။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ လူကြီးမင်းတို့ အားလုံး နားလည်ကြမှာပါ"

သေချာပေါက် နားလည်ကြတာပေါ့။ မျက်နှာကို အဖြတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေပါ့မလဲ။

ဒါပေမဲ့ ရွှီထင်းရှန်းက ကျဲ့ကျန်းနယ်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်နေရုံတင်မက အခု ဖူကျန်းနဲ့ ကွမ်တုန်း တို့ကိုပါ လက်လှမ်းလာမယ်ဆိုရင် သူ ဘာကိစ္စတွေကို လုပ်ဦးမလဲဆိုတာကို စိုးရိမ်ကြတာကြောင့် အရာရှိအများကြီးက ကန့်ကွက်နေကြတာ ဖြစ်တယ်။

ကန့်ကွက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေက အမျိုးမျိုး ရှိနေပေမဲ့ အဓိက ဆိုလိုရင်းက တျန့်ဟိုင်က အစိုးရအတွက် သိပ်အရေးပါတာကြောင့် ဘယ်အမှားအယွင်းမှ မရှိစေရကြောင်း ကျဲ့ကျန်းနဲ့ ဖူကျန်းက သိပ်နီးတာကြောင့် အကယ်၍ ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က ဖူကျန်းကို သွားပြီး နှိမ်နင်းနေတုန်းမှာ မိမိတို့ရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ ပြဿနာ ပေါ်လာရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ ဆိုတာပါပဲ။

ခြုံပြောရရင် အမျိုးမျိုး ပြောနေကြတာကြောင့် ဒီကိစ္စက ခဏချင်းအတွင်းမှာ အဖြေတစ်ခု ထွက်လာမှာ မဟုတ်တာကို အတွေ့အကြုံရှိသူတိုင်း သိကြပါတယ်။

အထက်က လူကြီးတွေက အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးနိုင်ကြပေမဲ့ အောက်ခြေလူတွေကတော့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

ဖူကျန်းနဲ့ကွမ်တုန်း ရေတပ်နှစ်ခုစလုံး အရှက်ရစွာ ရှုံးသွားတာဟာ ကုန်သည်အများကြီးအတွက် ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အသက်ကို မငဲ့ဘဲ ခေါင်းမာစွာနဲ့ ပင်လယ်ကို ဆက်ပြီး ထွက်သူတချို့ ရှိနေပေမဲ့ ဆယ်ယောက်မှာ ကိုးယောက်လောက်ကတော့ လုယက်ခံကြရတာပါပဲ။

အဲဒီပင်လယ်ဓားပြအုပ်စုကလည်း သိပ်ကို ထူးဆန်းတယ်။ လူကို မသတ်ဘဲ ကုန်စည်တွေကိုပဲ လုတယ်။ ကုန်စည်တွေကို လုပြီးနောက်မှာလည်း အဲဒီကုန်သည်တွေ ကုန်းပေါ်ကို ပြန်နိုင်ဖို့အတွက် သင်္ဘောတွေကို ချန်ထားပေးခဲ့ကြလို့ ဒီ 'အမည်မသိ ပင်လယ်ဓားပြ' တို့ရဲ့ နာမည်က ပြည်နယ်နှစ်ခုလုံးမှာ ဟိုးလေးတကျော် ပြန့်သွားခဲ့တော့တယ်။

214 03

ဒီလို အမည်မသိလို့ ခေါ်ရတာက အဲဒီပင်လယ်ဓားပြတွေက သင်္ဘောမှာ ဘာအလံမှ ချိတ်ထားတာ မရှိလို့ သူတို့က ဘယ်ဘက်က ဖြစ်တယ်ဆိုတာ လုံးဝ မသိနိုင်လို့ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက လူကို မသတ်တာကြောင့် အကျိုးအမြတ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်သူတချို့က နည်းမျိုးစုံနဲ့ အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ အဲဒီလူအများစုက နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ နှစ်ရှည်လများ ပူးပေါင်းလာသူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် အကယ်၍ ကတိပျက်တာတွေ ခဏခဏ ဖြစ်ရင် ဒီလမ်းကြောင်းက ပျက်သွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိရက်နဲ့ပဲ စွန့်စားကြတာ ဖြစ်တယ်။

မိုးမလင်းခင် အချိန် မြူတွေ ထူနေတုန်း ဖူကျန်းပြည်နယ် ဖူကျိုးက လန့်ချီယွီမှာ လူတစ်ဆယ်ကျော်က ပုရွက်ဆိတ်တွေလို သင်္ဘောပေါ်ကို ကုန်စည်တွေကို တင်နေကြတယ်။

သင်္ဘောက သင်္ဘောငယ်လေး ဖြစ်တယ်။ ဒီနေရာကို သင်္ဘောကြီးတွေ ဝင်လို့ မရဘူး။

ကုန်စည်အများစုက ပိုးထည်ကြမ်းတွေ ဖြစ်ပြီး အိတ်အများကြီးနဲ့ ထုပ်ထားရာ သေးငယ်လှတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ထုပ်ပိုးမှု တစ်ခုကတောင် သန်မာထွားကြိုင်းတဲ့ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ကျောရိုးကို ကျိုးသွားစေလောက်အောင် လေးလံတယ်။

သူတို့က တစ်ညလုံး ဒီလို သယ်ခဲ့ကြတာဖြစ်လို့ လူတိုင်းက သိပ်ကို ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ကို ဆက်ပြီးတောင့်ခံစေနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက သခင်ဖြစ်သူက ပေးထားတဲ့ မြင့်လှတဲ့ လုပ်အားခပါပဲ။ ဒီလို တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်ရတာက ငွေ တစ်ရာသားလောက် ရနိုင်တာကြောင့် အလုပ်သမားတွေက အသက်နဲ့လဲပြီး ကြိုးစားနေကြတာ ဖြစ်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ကုန်စည်အားလုံး သင်္ဘောပေါ်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။

အလုပ်သမားတွေက ဘာအသံမှ မထွက်စေဘဲ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်မှုနဲ့ အဲဒီနေရာက ထွက်သွားကြပြီး သင်္ဘောကလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပင်လယ်ဘက်ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။

လန့်ချီယွီ ဒေသမှာ ဒီရာသီမှာ မြူတွေ သိပ်ထူတတ်တယ်။ ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် လုံခြုံရေးအတွက် ပင်လယ်ကို ထွက်လေ့ မရှိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ ဖိအားကြောင့်သာ ဒီလိုစွန့်စားပြီး ထွက်လာခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။

"မာကြီးကြပ်ရေးမှူး ကျွန်တော်တို့ အဲဒီအမည်မသိ ပင်လယ်ဓားပြတွေနဲ့ မတွေ့နိုင်ဘူး မဟုတ်လား" အလုပ်သမားပုံစံရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က အပြင်ဘက်က ထူထပ်လှတဲ့ မြူတွေကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်တယ်။

"သွားစမ်း ပါးစပ်သရမ်းမနေနဲ့ သေချာပေါက် မတွေ့နိုင်ပါဘူး။ ဒီလို ရာသီဥတုမျိုးမှာ အဲဒီပင်လယ်ဓားပြတွေသာ အပြင်ထွက်ရဲရင် ငါ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး သူတို့အတွက် ကုလားထိုင် လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

အဲဒီလူငယ်က ခဏလောက် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူ ပြောတာက အမှန်တကယ်ပဲ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူတို့ ဒီတစ်ခေါက် ထွက်ရဲတာကလည်း သခင်ဖြစ်သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဝါရင့်ပဲ့ထိန်းခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကို အထူးငှားထားလို့ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီသူတွေက လမ်းပြကိရိယာ မပါဘဲ မျက်စိမှိတ်ထားရင်တောင် ပင်လယ်ထဲမှာ လမ်းကြောင်းကို မှန်အောင် သွားနိုင်သူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် ပင်လယ်ဓားပြတွေထဲမှာ ဒီလို လူမျိုး ရှိလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ ယူဆကြတယ်။

သင်္ဘောက အလွန်လျင်မြန်စွာ ခရီးနှင်နေပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ရပ်နေခဲ့ရင် မီတာငါးဆယ် အကွာအဝေးမှာတင် မြူတွေနဲ့ ဖုံးနေတော့တယ်။

သူတို့က နေမထွက်ခင် အချိန်အတွင်း တုန်းရှားအနီးကနေ ထွက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ သိရှိချက်အရဆိုရင် တုန်းရှားကနေ ထွက်နိုင်တဲ့ သင်္ဘောတွေက အမည်မသိ ပင်လယ်ဓားပြတွေနဲ့ တွေ့ရတာ သိပ် နည်းပါတယ်။

ကောင်းကင်က တဖြည်းဖြည်း လင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ မာကြီးကြပ်ရေးမှူးက နည်းနည်း စိတ်မရှည်စွာနဲ့ မေးတယ်။ "ထွက်ဖို့အတွက် အချိန်ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"

အောက်က လူတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေတာက "ကြီးကြပ်ရေးမှူး နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက် လိုပါသေးတယ်"

နာရီဝက် ဟုတ်လား။

ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ပူနေပါစေ အသုံးမဝင်ဘူး။ သင်္ဘောကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလို့ ရနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။

မာကြီးကြပ်ရေးမှူးက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာလို့ သင်္ဘောခန်းထဲကို ဝင်ဖို့ ပြင်တုန်း ရုတ်တရက် သင်္ဘောဦးပိုင်းက ဆူညံသံတွေ ထွက်လာခဲ့တယ်။

သူက အလျင်အမြန်ပဲ ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားလိုက်တော့ တခြားသူတွေ ပြောပြနေစရာ မလိုဘဲ သူတို့နဲ့ မီတာတစ်ရာလောက် အကွာအဝေးမှာ အနက်ရောင် ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီး တစ်ခုက ထူထပ်လှတဲ့ မြူတွေကို ဖြတ်ပြီး ဒီဘက်ကို ဦးတည်လာနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

214 04

အားလုံးက ထိတ်လန့်သွားကြရတယ်။ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးက သိပ်ရှားတာကြောင့် တစ်သက်လုံး နေလာပေမဲ့ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို မမြင်ဖူးသူတွေ ရှိနေကြတယ်။

နီးလာပြီ ပိုပြီး နီးလာပြီ အဲဒါက အနက်ရောင် သင်္ဘောကြီး တစ်စင်း ဖြစ်တယ်။

ရွက်တိုင်ပေါ်မှာ ဘာအလံမှ ချိတ်ထားတာ မရှိဘူး အဲဒါက

"အမည်မသိ ပင်လယ်ဓားပြတွေပဲ"

……

ဒီသင်္ဘောပေါ်က လူအားလုံးက သိပ်ကို ငြိမ်နေကြတယ်။ သူတို့က အမည်မသိ ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ စည်းကမ်းကို ကောင်းကောင်း သိထားတဲ့ပုံ ရတာကြောင့် ဘာပြန်ခုခံမှုကိုမှ မလုပ်ကြတော့ဘူး။

ပင်လယ်ဓားပြတွေက ကုန်စည်အားလုံးကို သူတို့ရဲ့ သင်္ဘောပေါ်ကို ပြောင်းတင်ပြီးနောက် ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲကို ပြန်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့တယ်။

လုယက်ခံရရုံတင်မက အလုပ်သမားအဖြစ်ပါ အသုံးခံလိုက်ရတဲ့ အဲဒီလူတွေကတော့ စကားပြောဖို့တောင် အင်အား မရှိတော့ဘူး။ ဗလာကျင်းနေတဲ့ သင်္ဘောကြီးကို ကြည့်ရင်း ငိုချင်ပေမဲ့ မျက်ရည်မထွက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားကြရတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အရှေ့ဘက် အရပ်က နီမြန်းတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထူထပ်လှတဲ့ မြူတွေကို ထိုးဖောက်လိုက်တော့တယ်။

ဖူကျန်းနဲ့ ကွမ်တုန်း ပြည်နယ်နှစ်ခုစလုံး အမည်မသိ ပင်လယ်ဓားပြတို့ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ထိတ်လန့်နေချိန်မှာ ကျဲ့ကျန်းနဲ့စူးကျိုး ကမ်းရိုးတန်းဒေသ တစ်ဝိုက်မှာလည်း ဒုက္ခရောက်နေသူတွေ ရှိနေတယ်။

ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေး အကြောင်းပြချက်နဲ့ အရှေ့ဘက် ပင်လယ်ထဲမှာ ခေတ္တ အခြေစိုက်စခန်းအများကြီးကို ဆောက်ပြီး လှည့်ကင်းတွေ လုပ်နေတယ်။

ရေတပ်အင်အား တစ်ခုလုံးက လှုပ်ရှားနေကြပြီး သုံးပုံတစ်ပုံက တျန့်ဟိုင်နဲ့ ကျိုးဆန်း ကျွန်းစုတွေအနီးမှာ ကင်းလှည့်နေကြတယ်။ ကျန်တဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံသော အင်အားထဲက တချို့က ကျဲ့ကျန်း ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်မှာ ကင်းလှည့်နေကြပြီး ကျန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ နန်ရှ ဟွမ်ဖူမြစ်နဲ့ ယန်ဇီမြစ်ဝ တစ်ဝိုက်အထိ နယ်မြေချဲ့ပြီး စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။

ခြင်တစ်ကောင်တောင် ပျံထွက်လို့ မရနိုင်လောက်အောင် မဟုတ်ပေမဲ့ ဘယ်သင်္ဘောမှ သူတို့ရဲ့ မျက်စိအောက်က လွတ်နိုင်တာ မရှိဘူး။

အကယ်၍ တျန့်ဟိုင်မြို့က ထုတ်ပေးထားတဲ့ ခွင့်ပြုချက် စာရွက်စာတမ်း ပါရင် လွှတ်ပေးပေမဲ့ မပါရင် အားလုံးကို ဖမ်းထားတော့တယ်။ နှစ်လပိုင်း စကတည်းက ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က မှောင်ခိုကုန်သွယ်တဲ့ သင်္ဘောပေါင်း တစ်ရာနီးပါးကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။

အကယ်၍ အလေးအနက် မထားရင် ကိစ္စမရှိပေမဲ့ အလေးအနက် စစ်ဆေးလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ဒီသင်္ဘော တစ်ရာနီးပါးက ကုန်စည်တွေရဲ့ အခွန်ငွေက ငွေ သောင်းဂဏန်းကနေ သိန်းဂဏန်း သန်းဂဏန်းအထိ ရှိနိုင်တယ်။

ဖမ်းခံရတာနဲ့ ကုန်စည်အားလုံးက သိမ်းတာ ခံရတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က အတော်လေး နားလည်မှု ရှိလှတယ်။ အကယ်၍ ဖမ်းခံရတဲ့ ကုန်သည်တွေက မြင့်မားလှတဲ့ အာမခံကြေးကို ပေးချင်ရင် သူတို့ကို ဒုက္ခမပေးဘဲ ပြန်လွှတ်ပေးလေ့ ရှိတယ်။ ငွေရတာနဲ့ လူကို လွှတ်ပေးပေမဲ့ ကုန်စည်တွေကိုတော့ ပြန်ရဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့။

အချို့သော ကုန်သည်ငယ်တွေအတွက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖမ်းခံလိုက်ရတာက ငွေအများကြီး ရင်းထားတဲ့ ကုန်စည်တွေ ဆုံးရှုံးသွားရတာထက် ပိုပြီး သက်သာဦးမှာ ဖြစ်တယ်။

ဒီအခြေအနေတွေကြားမှာ ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နေရတယ်။

အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက ကျန်းနန်ဒေသမှာ အကြီးဆုံး ငွေလွှဲဌာန ဖြစ်တဲ့အတိုင်း အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရနိုင်ဖို့အတွက် ငွေလွှဲဌာနရှိ ငွေတွေကို သုံးပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အမျိုးမျိုး လုပ်လေ့ ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက သတ္တုတွင်း ဆား၊ လက်ဖက်ခြောက်နဲ့ ရိက္ခာဆန် လုပ်ငန်းတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြတာကြောင့် ဒါကလည်း ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနအနေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပါပဲ။

ပင်လယ်ကုန်သွယ်မှု လမ်းကြောင်းကို ရကတည်းက တခြားလုပ်ငန်းတွေက စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့တာကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနရဲ့ အဓိက အာရုံစိုက်မှုက ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တယ်။

အသေးစိတ်ကို မပြောတော့ပေမဲ့ တျန့်ဟိုင်မြို့ ဖွင့်တဲ့အထိ ဟုန်ချန်းငွေလွှဲဌာနက နှစ်ရှည်လများ လုပ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သလို နောက်ခံကလည်း သိပ်ခိုင်မာတာကြောင့် စီးပွားရေး လုံးဝ မပြတ်တောက်ခဲ့ဖူးဘူး။

214 05

ခက်ခဲတာကတော့ အမှန်ပဲ။ အရင်လို လွတ်လပ်စွာ လုပ်နိုင်တဲ့ အချိန်ထက်စာရင် ပိုပြီးခက်ခဲပေမဲ့ လုံးဝလုပ်လို့ မရတဲ့ အခြေအနေမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကုန်ပိုင်းကစပြီး အဲဒီကျဲ့ကျန်းရေတပ်က ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ရူးနေလဲ မသိဘဲ အရင်က တျန့်ဟိုင်နဲ့ ကျိုးဆန်း တစ်ဝိုက်မှာပဲ ကင်းလှည့်ခဲ့ရာကနေ အခု စူးကျိုး အနားအထိ နယ်မြေကျော်ပြီး ရောက်လာခဲ့တယ်။

သိထားရမှာက စူးကျိုးက နန်ကျစ်လီပြည်နယ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိပြီး ကျဲ့ကျန်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက နန်ကျစ်လီ မှာလည်း ရေတပ် ရှိခဲ့ဖူးပြီး စူးစုန်း ရေတပ် လို့ ခေါ်ကာ စူးကျိုးနဲ့ ဟန်ကျိုး တစ်ဝိုက်ကို အထူး စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဖျက်လိုက်လဲ မသိရဘဲ စူးဟန်(စူးကျိုး+ ဟန်ကျိုး) တစ်ဝိုက်မှာ ရေတပ် မရှိတော့ဘူး။

ပင်လယ်ပြင်က ကုန်းမြေလို နယ်နိမိတ် ခွဲခြားမှု မထင်ရှားဘဲ ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်သူ့နယ်မြေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အတည်ပြုဖို့ ခက်လှတယ်။ နယ်နိမိတ် မှတ်တိုင်တွေလည်း စိုက်လို့ မရနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် စူးဟန် တစ်ဝိုက်မှာ ရေတပ် မရှိတာကြောင့် ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးတာကလည်း မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။

အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒါက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ရတယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ မှောင်ခိုကုန်သွယ်ချင်သူတွေအတွက်တော့ ဒီရေတပ်သင်္ဘောတွေကို အဝေးဆုံးကို မောင်းထုတ်ပစ်ချင်နေကြတော့တယ်။

စူးဟန် တစ်ဝိုက်က ဒေသခံ အရာရှိတချို့က အထက်ကို အစီရင်ခံစာတွေ တင်ခဲ့ကြပေမဲ့ အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေက အားလုံးကို ပယ်ချခဲ့ကြတယ်။ ဒီလို အစီရင်ခံစာမျိုးက အလကားနေရင်း အဆူခံရမယ့် ကိစ္စမျိုးပါပဲ။ အကယ်၍ အစိုးရက မင်းတို့ဒေသမှာ ရေတပ် မရှိတာကို ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က ကူညီပေးနေတာကို ဘာဖြစ်လို့ မလိုလားရတာလဲလို့ မေးလာရင် ဘယ်လို ပြန်ဖြေပါ့မလဲ။

ငါတို့တွေ ပင်လယ်ထွက်ချင်လို့ ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောရမှာလား။

ဒါ့အပြင် ကျဲ့ကျန်းရေတပ်က ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်မှာပဲ ကင်းလှည့်နေတာဖြစ်ပြီး ကုန်းတွင်းပိုင်းကို ဝင်တာ မရှိတာကြောင့် ဘယ်သူမှ အပြစ်ရှာလို့ မရနိုင်ဘူး။

ပြဿနာက အတွင်းက ကုန်စည်တွေကို အပြင်ကို ပို့ချင်ရင် ပင်လယ်ကို ထွက်ရမှာဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ထဲ ရောက်တာနဲ့ ကျဲ့ကျန်းရေတပ်ရဲ့ နှာခေါင်းအောက်ကို ရောက်သွားတော့တယ်။

အခု အခြေအနေက ငှက်လှောင်အိမ်တစ်ခုနဲ့ ပိတ်လှောင်ထားသလို ဖြစ်နေပြီး အတွင်းက ငှက်တွေက ရုန်းကန်နေကြရုံပဲ ရှိတော့တယ်။

ဟုန်ချန်း ငွေလွှဲဌာနက ကုန်စည် သုံးသုတ်လောက် ဖမ်းတာ ခံလိုက်ရလို့ စုစုပေါင်း ဆုံးရှုံးမှုက ငွေ သုံးသန်းလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်တယ်။ ငွေလွှဲဌာနတစ်ခုအနေနဲ့ ငွေအင်အား ကြီးမားလှတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အမှန်တကယ် လက်ဝယ်ရှိတဲ့ အနုငွေက မများလှဘဲ အားလုံးက အပ်နှံသူတွေရဲ့ ငွေတွေကို သုံးထားတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှန့်ချင်းရှန်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအရဆိုရင် ဘဝပျက်သွားတဲ့ အဆင့်အထိ မဟုတ်ပေမဲ့ သိပ်ကို ထိခိုက်နစ်နာလှပါတယ်။

ဝူမိသားစု ဘက်ကိုလည်း ရှန့်ချင်းရှန်းက ခဏခဏ သတင်းပို့ခဲ့ပေမဲ့ ဝေဝါးတဲ့ စကားတွေနဲ့ပဲ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။ ရှန့်ချင်းရှန်းကလည်း ခဏခဏ သည်းခံခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ ငွေလွှဲဌာနရဲ့ စီးပွားရေးက ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်တာကြောင့် ပင်လယ်ကုန်သွယ်မှုကို ခဏရပ်ဆိုင်းလိုက်တော့တယ်။ ဒီလိုအခြေအနေ တင်းမာနေချိန်မှာ ဆက်လုပ်နေတာက ပါးနပ်သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝူမိသားစုဘက်က အမှန်တော့ ဝူဝမ့်ချုံး ဆီကနေ သတင်းတစ်ခု ရောက်လာရာ တျန့်ဟိုင်မှာ နိုင်ငံခြားသား ကုန်သည်ကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သိခဲ့ကြောင်း ဆိုတယ်။

အဲဒီနိုင်ငံခြားသား ကုန်သည်က ကျဲ့ကျန်းရေတပ်အတွင်းမှာ လမ်းကြောင်းတွေ ရှိနေတာကြောင့် သူနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရင် ကုန်စည်တွေ ဖမ်းခံရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုကြောင်း သိရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ကုန်စည်ဈေးနှုန်းက ပုံမှန်ထက် အတော်လေး လျော့သွားမှာ ဖြစ်တယ်။

ရှန့်ချင်းရှန်းက ဈေးနှုန်းကို မေးကြည့်လိုက် အကျိုးအမြတ် နည်းနည်း လျော့သွားပေမဲ့ အမြတ်ရနေပါသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် ငွေလွှဲဌာနမှာ ငွေအများကြီး ဆုံးရှုံးထားတာကြောင့် အခု ငွေတွေ ပြန်ဖြည့်ဖို့ အရေးတကြီး လိုနေလို့ ဒီစီးပွားရေးအပေါ် သိပ်စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြန်အကြောင်းကြားလိုက်တော့တယ်။

******