အခန်း (၁၈၂၇-၁၈၂၈)

အခန်း (၁၈၂၇) - သူတော်စင်မျှော်စင်

ခမ်းနားထည်ဝါလှသော သူတော်စင်မျှော်စင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံနှင့် ထိစပ်နေသယောင် ရှိနေသည်။ အပေါ်သို့ မော်ကြည့်လိုက်ပါက မျှော်စင်ကိုယ်ထည်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ မီးခိုးရောင် မြူနှင်းများကြားတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန်သည် သူ၏ 'တာအိုအမြင်အာရုံ' ကို ဖွင့်ကြည့်လျှင်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မမြင်နိုင်ပေ။

ဖန့်တိန်၏ ပြောကြားချက်အရ ဤသူတော်စင်မျှော်စင်သည်လည်း အတွင်းအာရုံနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များအတွင်း ဖန့်ချန်သည် သူတော်စင်မျှော်စင်၏ စွမ်းပကားကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း တတိယအဆင့်ရှိသူများပင် ကျင့်စဉ်ပိတ်ဆို့မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဤသူတော်စင်မျှော်စင်သည် တစ်စုံတစ်ရာ အထောက်အကူပြုနိုင်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး..."

ဖန့်ချန်တို့ နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ လူအများအပြားမှာ ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ဂါရဝပြုကြသည်။

ဤလူများထဲတွင် အခြေခံအဆင့် သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ပါဝင်သလို၊ အချို့မှာ အဆင့် ၉ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ သာ ရှိသေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတော်စင်မျှော်စင်မှာ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်တတ်ပြီး အခြေခံအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း ကျင့်ကြံခွင့်ရရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက် ပေးဆောင်ရသည်။ အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန် မသေမျိုးကျောက်တုံးများ ပေးဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အပေါ် မူတည်၍ ပေးဆောင်ရမည့် ပမာဏမှာလည်း ကွာခြားလှသည်။ ဖန့်ချန်မှာမူ သူ၏ အထူးအခွင့်အရေးဖြစ်သော အဆင့်အတန်းကြောင့် မည်သည့်ကုန်ကျစရိတ်မျှ ပေးဆောင်ရန် မလိုပေ။

ဤနေရာ၏ အဆန်းကြယ်ဆုံးအချက်မှာ သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်းသို့ မည်သူပင်ဝင်ရောက်စေကာမူ အစမှအဆုံးအထိ မိမိတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး အခြားမည်သူနှင့်မျှ ဆုံတွေ့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါကလည်း အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်ဘဲ မျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့သာ စောစီးစွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

မျှော်စင်အတွင်း၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်လေ အကျိုးကျေးဇူး ပိုမိုကြီးမားလေဖြစ်သလို၊ မိမိ၏ ပါရမီထူးချွန်မှုကိုလည်း သက်သေပြရာ ရောက်သည်။ သူတော်စင်မျှော်စင်ကို စတင်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ အတွင်း၌ အကြာဆုံးနေနိုင်ခဲ့သည့် စံချိန်မှာ (၃၆၅) နှစ် ဖြစ်သည်။

ဤစံချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူမှာ ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဖန့်ဟန် ဖြစ်ပြီး သူသည် အခြေခံအဆင့် ၂ ကျင့်ကြံသူအဖြစ် သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်စဉ်ကပင် ဤစံချိန်ကို တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူတော်စင်မျှော်စင်မှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အခြေခံအဆင့် ၂ မှ အဆင့် ၉ ဒုတိယအဆင့် သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်က ထိုလူငယ်သည် သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ယနေ့အထိ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခြင်း မရှိသေးပေ။

ဖန့်ချန်သည် သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်စဉ်က (၆) နှစ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဤရလဒ်မှာ ဖန့်မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ သာမန် အလယ်အလတ်အဆင့်မျှသာ ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖန့်ဟန်ကဲ့သို့သော သာဓကမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပါရမီ အလွန်ကောင်းသူအများစုမှာ တစ်ကြိမ်ဝင်လျှင် ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် နေနိုင်ခြင်းမှာပင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရလဒ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ မျိုးနွယ်စုဝင် အများစုမှာမူ အတွင်း၌ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ခန့်သာ ခံနိုင်ရည် ရှိကြသည်။

သို့သော် ဖန့်ချန် (၆) နှစ်သာ နေခဲ့ရသည့် အစစ်အမှန် အကြောင်းရင်းကိုမူ ဘေးလူများ မသိကြပေ။ ၎င်းမှာ သူတော်စင်မျှော်စင်၏ ဖယ်ထုတ်ခြင်းကို ခံရ၍ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ဆက်လက်တိုးတက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မျှော်စင်မှထွက်၍ ဖန့်တိန်ကို ဖန့်မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားသုံးကာ ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်အတွက် အဆင့် ၆ မသေမျိုးဆေးပင် ဖြစ်သော ထိုက်ချူးကျန်းရူး (ရှေးဦး သန့်စင်နို့ရည်) ကို ရှာဖွေခိုင်းရန် လိုအပ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သတိပြုစရာ အချက်တစ်ခုမှာ ထိုက်ချူးကျန်းရူးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ် အတွက် အဆင့် ၇ မသေမျိုးဆေးပင်လည်း ဖြစ်နေပြန်သည်။

ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်နှင့် စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ်တို့ကြားတွင် ဤသို့သော မသေမျိုးဆေးပင် ထပ်တူကျနေသည့် ထူးဆန်းသောကိစ္စမျိုး ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေ့လူက ထိုက်ချူးကျန်းရူး ကို သုံး၍ အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းရပြီး နောက်လူကမူ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းရခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး ဆေးပင်ချင်း တူညီသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှရာ ဤအချက်၏ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဖန့်တိန်... အဲဒီဆေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းရပြီလား"

ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

ဖန့်တိန်က

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ကို အသုံးချပြီး ရှာဖွေနေပါတယ်။ သတင်းရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဘိုးဘေးကြီးကို အသိပေးပါ့မယ်"

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ပင်ပန်းသွားပြီ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတော်စင်မျှော်စင်၏ တံခါးကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် စနစ်တကျဖြင့် အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ ဖန့်ချန်သည်လည်း ထိုသူများနှင့်အတူ မျှော်စင်အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူတော်စင်မျှော်စင်သို့ သူ၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သွားရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖန့်တိန်တို့အုပ်စုကို အကြောင်းရင်း အမှန်အတိုင်း ရှင်းပြ၍ မရသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဖန့်ချန်းရွှယ်တို့က သူ၏ ကျင့်စဉ်ကျင့်ထုံးနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးကိုးခု လိုအပ်နေသည်ကို သတိမပြုမိစေရန်အတွက်လည်းကောင်း ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့၌ သီးသန့် အကြံစည်တစ်ခု ရှိနေသည်။

မျှော်စင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်သည် မီးခိုးရောင် မြူများဖုံးလွှမ်းနေသည့် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးခိုးရောင် မြူမှိန်မှိန်လေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ ပြင်းထန်လွန်းသော စွမ်းအားဖိအား တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာရာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးစွမ်းအားများသည် အလွန်လျှင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။ ဤကုန်ခမ်းမှု အရှိန်မှာ သူ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည့် အချိန်ထက်ပင် ဆယ်ဆကျော် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤစွမ်းအားကုန်ခမ်းမှုကို အံတုနေရသလို၊ တစ်ဖက်မှလည်း ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်သည့် ဘေးအန္တရာယ်များကိုလည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထို့ကြောင့် အတွင်း၌ ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိလေ မိမိ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားရန် ပိုမိုလွယ်ကူလေ ဖြစ်သည်။

အရိုးကိုးခု ပေါ်ရှိ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကို နိုးထစေပြီး အတွင်းပိုင်း အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟိန်း..."

မီးခိုးရောင် မြူများကြားမှ ဝေဝေဝါးဝါး ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင်သည် ဖန့်ချန်ထံသို့ လျှပ်တပြက် ပြေးဝင်လာသည်။ ထိုသားရဲ၏ အစွမ်းမှာ အဆင့် ၅ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်သို့ အသစ်ဝင်ရောက်စ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် မခြားပေ။ ဖန့်ချန်က လွယ်ကူစွာပင် ဖြေရှင်းလိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် သားရဲ ပေါ်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သားရဲများသည် အစပိုင်းတွင် တစ်ကောင်တည်းသာ ပေါ်လာတတ်ပြီး အစွမ်းမှာလည်း ကျင့်ကြံသူနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီနေတတ်သည်။ သို့သော် သေဆုံးသွားသည့် သားရဲအရေအတွက် များပြားလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ပိုင်းတွင် သားရဲအရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်သလို၊ အစွမ်းမှာလည်း တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံသူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်သော်လည်း ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကြီး တစ်ခုစာအထိမူ ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ပထမဆုံးအကြိမ် လာစဉ်က ဖန့်ချန်သည် (၆) နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာသည့် သားရဲများမှာ တစ်အုပ်လျှင် အကောင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်ရှိပြီး အစွမ်းမှာလည်း အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်သို့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖန့်မျိုးနွယ်စုက သူ့အတွက် ထိုက်ချူးကျန်းရူး ကို ရှာဖွေပေးနိုင်မည်လားဆိုသည်ကို သိချင်စိတ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဖန့်ချန်အနေဖြင့် ဤနေရာ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ဆက်လက် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးသည်။

ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဖန့်ချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ သူသည် ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး သူတော်စင်ကျမ်းစာ မွေးနေ့ပွဲနေ့ကျမှသာ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ပေါ်လာမည့် သားရဲများမှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်နည်း၊ အရိုးကိုးခု မရှိဘဲနှင့် မသေမျိုးဆေးပင်လည်း မရှိဘဲ မိမိ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိမရှိကို သူ သိလိုလှသည်။

အချိန်တို့သည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း (၆) နှစ် ကုန်လွန်သွားပြန်ပြီ။

ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်ရှိ၊ မရှိကို ဖန့်ချန် မသိပေ။ သူ သိသည်မှာ (၆) နှစ်အတွင်း သူသည် အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးသို့ ရောက်အောင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ပေါ်လာသော သားရဲများ၏ အစွမ်းမှာ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်နှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်သည် ဤနေရာရှိ သားရဲများကို ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော် မှ အဓိက တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့သည်။ ဤသားရဲများ၏ အစွမ်းမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ ထိပ်တန်း တပည့်များကို ယှဉ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သားရဲ နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်မှာ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ မြူခိုးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြသည်။ တောက်ပလှသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ထိုသားရဲများမှာ ချက်ချင်းပင် မီးကျွမ်းသွားကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ မည်သည့် အစအနမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

'ဒါက ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်နဲ့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်းဆိုရင် အခုအချိန်မှာ အဆင့် ၆ ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိနေပြီ။

ပြီးရင် အဆင့် ၆ နဲ့ ညီမျှတဲ့ သားရဲတွေနဲ့ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ မသေမျိုးဆေး မရှိတော့ ဒီနေရာမှာ အဆင့် ၆ ကို တက်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ ဒီမှာ အကြာကြီး နေမယ်ဆိုရင် အဆင့် ၆ အစွမ်းရှိတဲ့ သားရဲတွေ ပေါ်လာပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်လာမလား'

ဖန့်ချန် ဤအချက်ကို အလွန် သိချင်နေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နယ်မြေကိုးခု ကာလတွင်လည်း ဤအတွင်းအာရုံနယ်မြေမှာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူတော်စင်မျှော်စင်ပါ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူ ပြန်သွားသည့်အခါ ဤနေရာကို အသုံးချ၍ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် မသေမျိုးဆေးပင်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကာ သူသည် ကျင့်စဉ်လမ်းတွင် လမ်းဖြတ်တစ်ခုကို ဖောက်လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတော်စင်မျှော်စင်အကြောင်း ပိုမိုနားလည်လေ၊ သူ ပြန်သွားသည့်အခါ ပိုမို အထောက်အကူပြုလေ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားပြန်သည်။

ဤသည်မှာ ဖန့်ချန် သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း နေထိုင်ခဲ့သည့် သတ္တမမြောက် နှစ် ဖြစ်သည်။

ယခုနှစ်တွင် သူနှင့်တွေ့သော သားရဲအရေအတွက်မှာ တိုးမလာသော်လည်း စုစုပေါင်း အစွမ်းမှာမူ သိသာစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ စစ်မှန်သော အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ် အစွမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း အဆင့်ကျော်၍ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော သာမန် ကျွယ်မင်နန်းတော် အဓိက တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်သာ...။

အခန်း (၁၈၂၈) - အပြေးအလွှားနှင့် အမဲလိုက်ခြင်း

သူတော်စင်မျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သူတိုင်း၏ အမည်နာမများနှင့် နေထိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှတ်တမ်းများကို ရေးထိုးထားသည်။

ယခုအချိန်အထိ ပထမနေရာတွင် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သူမှာ ထိုလူငယ် ဖန့်ဟန် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း၌ (၄၃) နှစ်တိုင်တိုင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဒုတိယနေရာတွင် ရှိသူမှာမူ (၂၄) နှစ်သာ ကြာမြင့်သေးရာ ဖန့်ဟန်နှင့် အလှမ်းကွာဝေးလှသည်။ ၎င်း၏နောက်တွင်မူ ကွာဟချက်မှာ ထိုမျှအထိ မသိသာတော့ပေ။ (၂၃) နှစ်၊ (၂၁) နှစ်၊ (၁၈) နှစ်နှင့် (၁၅) နှစ် အသီးသီး ရှိကြသည်။

ဖန့်ချန်၏ အမည်မှာမူ ကျောက်စာတိုင်၏ အောက်ဘက် အတော်ဝေးဝေးတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ မှတ်တမ်းမှာ (၁၀) နှစ် ဖြစ်သည်။

ဤရလဒ်မှာ အလွန်အမင်း ထူးချွန်သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်သွားဖြတ်လာပြုသော မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ကျောက်စာတိုင်ရှေ့တွင် ခဏတာ ရပ်တန့်ကာ ဆွေးနွေးလေ့ရှိကြသည်။ သူတို့ အဓိက ဆွေးနွေးကြသည်မှာ ဖန့်ဟန်အကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

လူနည်းစုကသာ 'ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန်' ၏ အမည်ကို အသေအချာ ရှာဖွေကြည့်ရှုကာ သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း မည်မျှကြာအောင် နေထိုင်နေပြီနည်းဟု အကဲခတ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန်၏ ဇာစ်မြစ်မှာ အလွန်ထူးခြားလှသည်။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်သန့်စင်သည်မှာ သေချာသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းမှာ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ ဘိုးဘေးကြီး (၁၃) ဦး နှင့် ယှဉ်ပါက အလွန်အမင်း ကွာဟနေသေးသည်။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှ အချို့သော လူငယ်ကျင့်ကြံသူများကိုပင် မမီသေးပေ။

"ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန်က ဒီတစ်ခါတော့ (၁၀) နှစ်တောင် နေနိုင်သွားပြီပဲ။ အရင်တစ်ခါထက် (၄) နှစ်ကျော် ပိုကြာလာတာဆိုတော့ အတွင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတက်မှု ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

အဆင့် ၅ မသေမျိုးသို့ ရောက်ရှိနေသော မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့် တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုရင်တော့ ငါလည်း အခကြေးငွေ ပေးဆောင်ပြီး ဝင်ကြည့်ရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်မလားလို့ပေါ့"

အခြားတစ်ဦးကလည်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်တိန်နှင့် အခြားသော အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာသို့ မတော်တဆ ဖြတ်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေကို ကြည့်ရှုရန် တကူးတက လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်စာတိုင်အနီးရှိ ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် သူတို့ကို မြင်သောအခါ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုကြသည်။

"ဖန့်တိန်... ဒီဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန်ကတော့ အဆင့်တက်သွားပြီ ထင်တယ်နော်။ အဲဒါကြောင့် (၁၀) နှစ်အထိ နေနိုင်တာနေမှာ။ သူ့အစွမ်းကလည်း မနည်းဘူးလို့ ပြောရမယ်"

စကားပြောလိုက်သူမှာ ဖန့်ချန် သွေးစစ်ဆေးစဉ်က ပထမဆုံး ရောက်လာခဲ့သည့် အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ အဆင့်တက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပဲ"

ဖန့်တိန်က ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ 'ဖန့်ချန် - ၁၀ နှစ်' ဆိုသည့် စာသားကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဆယ်နှစ်ဆိုသည့် အချိန်ကာလမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့်တက်သွားလောက်သည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ူညီတည်းသော ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်တွင် ဤမျှကြာအောင် ရှိနေပါက သားရဲ မည်မျှကို သတ်ဖြတ်နေရမည်နည်း အားအင်ပြန်လည် ပြည့်တင်းရန်ပင် အချိန်မရဘဲ သားရဲများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျရှုံးကာ သူတော်စင်မျှော်စင်၏ ဖယ်ထုတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့... ထိုက်ချူးကျန်းရူး (ရှေးဦးသန့်စင်နို့ရည်) သတင်းကော ရပြီလား "

ဖန့်တိန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

"ငါ စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ မင်ရွှီနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ဒီ ထိုက်ချူးကျန်းရူး အကြောင်း ကြားဖူးတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ငါလည်း မကြားဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင် မှာထားတဲ့ ကိစ္စဆိုတော့ မအောင်မြင်ရင် မျက်နှာပျက်စရာကြီး"

ဖန့်တိန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့..."

အခြားတစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ"

ဖန့်တိန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရယ်မောလျက် ဆူလိုက်သည်။

"ပြောစရာရှိတာ တည့်တည့်ပြောစမ်းပါ၊ ဘာတွေ အထာလုပ်နေတာလဲ။ အထိုးခံချင်လို့လား"

"ဘာတွေ အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ ငါ သတင်းတစ်ခု ရထားတာတော့ ရှိတယ်။ မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကျွန်စစ်တပ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်တဲ့အုပ်စု လက်ထဲမှာ ဒါမျိုး ရှိနိုင်တယ်လို့ ကြားတယ်"

"အော်... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုလား... သူတို့က မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်စစ်တပ်တွေဆိုတော့ သူတို့ဆီကနေ ပစ္စည်းဝယ်ဖို့က သိပ်တော့ မလွယ်လှဘူး"

ဖန့်တိန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီးနောက် တစ်ဖက်မှလည်း စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန် ရှာခိုင်းတဲ့ ဆေးပင်က ဘာလို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု လက်ထဲ ရောက်နေတာပါလိမ့်..."

"ငါ စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ အဲဒီ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်က ငါတို့နဲ့ မတူဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက သူတော်စင်ကျမ်းစာနဲ့ လုံးဝ မထိတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး၊ အဲဒါကြောင့် သူတို့ဘာသာ သီးခြား လမ်းစဉ်တစ်ခု ရှိနေတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်က သိပ်နိမ့်လွန်းတယ်၊ 'ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ' တစ်ယောက်မှတောင် မရှိဘူး"

ထိုသူက ဟားတိုက်ရယ်မောကာ အားရပါးရ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ထိုက်ချူးကျန်းရူး ဆိုတာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ သောက်သုံးရတဲ့ ဆေးပင်တစ်မျိုးပဲ။ အဓိကကတော့ သူတို့က အရင်တုန်းက အခြေခံလက်ဝှေ့ကျင့်စဉ် ပေါ်မှာ အခြေမခံခဲ့လို့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်လမ်းမှာ ချို့ယွင်းချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတတ်တယ်။ အဲဒီချို့ယွင်းချက်တွေကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ ဒီဆေးပင်ကို သုံးရတာ"

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်ကာ ဆက်ပြောသည်

"အခုတော့ သူတို့က မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်စစ်တပ် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ အခြေခံလက်ဝှေ့ကျင့်စဉ်ကို အကြမ်းဖျင်း ထိတွေ့ခွင့် ရနေပြီ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု အနည်းငယ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေက ဒီဆေးကို သိပ်မသုံးကြတော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ငါတို့ ဝယ်ဖို့အတွက် သိပ်ပြီး အခက်အခဲ မရှိနိုင်ပါဘူး။ လုံလောက်တဲ့ အကျိုးအမြတ် ပေးလိုက်ရင် ရတာပဲ"

စကားပြောရင်း သူတို့အားလုံးမှာ စပ်စုလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

"ဒါနဲ့ မင်း ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန်ကို မမေးကြည့်ဘူးလား သူ ဒီဆေးပင်ကို ဘာအတွက် သုံးမှာလဲလို့"

ဖန့်ချန်၏ ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်သည် သူတို့နှင့် မတူညီနိုင်ဟု သူတို့ လုံးဝ မတွေးမိကြပေ။ ထို့ကြောင့် ဖန့်ချန်က ဤဆေးပင်ကို အဆင့်တက်ရန် အသုံးပြုမည်ဆိုသည့် အချက်ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ကြဘဲ အခြားတစ်စုံတစ်ရာအတွက် အသုံးပြုမည်ဟုသာ ယူဆထားကြသည်။

"ငါကတော့ မမေးရဲပါဘူး၊ ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်ချန်က တတိယမျိုးဆက် ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ်။ အခု သူက ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ကျနေပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးနေတာက အရင်တုန်းက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။

ငါသာ စပ်စုမိလို့ သူက သူ့ကို မရိုသေဘူးလို့ ထင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ တစ်နေ့ သူသာ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်တဲ့ အဆင့်ကို ပြန်ရောက်သွားရင် ငါ စာရင်းရှင်းခံရမှာပေါ့"

ဖန့်တိန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

"မမေးနဲ့တော့၊ ဒီပစ္စည်းကို ရအောင်ပဲ လုပ်စမ်းပါ။ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ"

"ဒါကတော့ အတိအကျ မပြောနိုင်သေးဘူး"

"အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ။ သူတော်စင်ကျမ်းစာ မွေးနေ့ပွဲ မတိုင်ခင် ရအောင် ယူပေးနိုင်ရင် မင်းကို ငါ အကြွေးတစ်ခု တင်သွားစေရမယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ဒါ မင်းပြောတာနော်။ ဒါဆိုရင် ငါလည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးရတော့မှာပေါ့ "

သူတို့သည် စကားတပြောပြောဖြင့် လှည့်ထွက်သွားကြရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာသွားတော့သည်။

သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း...

သားရဲအုပ်စု တစ်အုပ်မှာ ဖန့်ချန်၏ အပြာရောင်လျှပ်စီး အောက်တွင် မီးကျွမ်းကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ သို့သော် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးစွမ်းအားများမှာ အောက်ဆုံးထိ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီး အလွန်လျှင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ပြန်လည် ပြည့်တင်းနေသည်။

ဤသည်မှာ သူ သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း ရောက်နေသည့် (၁၀) နှစ်မြောက် နှစ် ဖြစ်သည်။

သတ္တမနှစ်မှ စတင်ကာ သားရဲများ၏ အစွမ်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ (၁၀) နှစ်မြောက်မှ သားရဲတိုင်းမှာ 'ကျွယ်မင်နန်းတော်' မှ သာမန် အဓိကတပည့်တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အပြင်လောကမှာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော သားရဲ အကောင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖန့်ချန်အတွက် အခက်အခဲ မရှိပေ။

သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ သူ၏ မသေမျိုးစွမ်းအားမှာ အချိန်တိုင်း အလျှင်အမြန် ကုန်ဆုံးနေသည်။ သူပင်လျှင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလာရပြီး သားရဲတစ်အုပ်ကို ရှင်းလင်းပြီးတိုင်း မသေမျိုးစွမ်းအားမှာ တစ်ပတ်လုံး ကုန်ခမ်းသွားလေ့ရှိသည်။

'အခု သားရဲတွေက လီရှမ်းဇီ နဲ့ ကျိရှန့် တို့လို ထိပ်တန်းတပည့်တွေကိုတော့ မမီသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သားရဲနှစ်ကောင် ပေါင်းလိုက်ရင်တော့ လီရှမ်းဇီတစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်လောက်တဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေပြီ'

'နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ သားရဲတွေက သူတို့အဆင့်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အဆင့် ၅၊ အဆင့် ၃ တပည့်တွေရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်လာမှာပဲ'

'အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ အတူတူပဲဖြစ်တဲ့ အဆင့် ၃၊ အဆင့် ၅ တပည့် အယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်'

'တကယ်လို့ စီနီယာအစ်မကြီး ရဲ့ အဆင့်အထိသာ ရောက်သွားရင်တော့...'

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် တူညီသော ရှဲ့အာမန် အယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိလိုလှသည်။

ထို့ထက် ပို၍ သိချင်သည်မှာ ၎င်းနောက်ပိုင်းတွင် သူတော်စင်မျှော်စင်က အဆင့် ၆ သားရဲများကို လွှတ်၍ တိုက်ခိုက်လာမလား ဆိုသည့် အချက်ပင်။

'ဖြစ်နိုင်တာက ဒီသူတော်စင်မျှော်စင်ဟာ တစ်စုံတစ်ရာသော အမှန်တရားပေါ်မှာ အခြေခံပြီး တည်ရှိနေတာပဲ။ တကယ်လို့ အဆင့် ၆ သားရဲတွေကို လွှတ်လာခဲ့ရင် ဒါဟာ မင်ရွှီခေတ်က လူသားတွေရဲ့ အဆင့် ၅ နယ်ပယ်မှာ ရှိခဲ့တဲ့ အစွမ်းအစ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို သက်သေပြနေတာပဲ'

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ မသေမျိုးစွမ်းအားများ ပြန်လည် ပြည့်တင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

(၁၁) နှစ်မြောက် နှစ်...

သားရဲများ၏ အစွမ်းမှာ လီရှမ်းဇီ နှင့် ကျိရှန့်တို့ကို တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ဤအချိန်တွင် 'အရိုးကိုးခု' ၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားကို နိုးထစေပြီး အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတော်စင်မျှော်စင်၏ ဖယ်ထုတ်ခြင်းကို ခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

(၁၂) နှစ်မြောက်တွင် သားရဲများ၏ အစွမ်း တိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးသွားသည်။

(၁၃) နှစ်၊ (၁၄) နှစ်၊ (၁၅) နှစ်...

ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်လျှင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းနေပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် သားရဲအုပ်စုကြီးတစ်ခုက လိုက်လံ အမဲလိုက်နေသည်။ ဤသားရဲအုပ်စု၏ အစွမ်းမှာ တစ်ဦးချင်းဆိုလျှင်ပင် ထိုခေတ်က ရှဲ့အာမန်ထက်ပင် မနိမ့်ကျတော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် အပြာရောင်လျှပ်စီး ၏ စွမ်းအားမှာ ထိုသားရဲများအပေါ် သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိတော့ပေ။ ဖန့်ချန်သည် အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းကာ လက်ကို မြှောက်၍ ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ရှစ်မျက်နှာအရပ် အထွတ်အထိပ် ဓားကျမ်း ဆဋ္ဌမမြောက် ဓားချက်

သားရဲတစ်ကောင်မှာ ဓားချက်ထိမှန်ကာ ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားသည်။ သို့သော် ဤဓားတစ်ချက်မှာပင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးစွမ်းအားများကို အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။

'ဒီအတိုင်း ဆက်ပြေးနေရင်တော့ ငါ ရှုံးတော့မှာပဲ...'

ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ ဆက်မပြေးတော့ဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ ထိုကြမ်းကြုတ်လှသော သားရဲအုပ်စုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ဖြူဆွတ်ဆွတ် မျက်ဝန်းအိမ်များအတွင်း၌ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။