အခန်း (၂၆၇-၂၆၈)

267 01

အခန်း (၂၆၇)

ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် လူအများကြီးက အဲဒီနေရာမှာတင် မှင်တက်သွားကြရတယ်။

ကံကောင်းလို့ ရွှီထင်းရှန်းက လက်မြန်ခြေမြန် ရှိတာကြောင့် မောက်ဝမ်ဟောက် တိုင်လုံးနဲ့ မတိုက်မိခင် စက္ကန့်ပိုင်းအလိုမှာတင် သူ့ကို အတင်းလှမ်းဖက်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။

အခြေအနေက ဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်ဖို့ ကောင်းနေတာကြောင့်၊ နဂါးပလ္လင်ပေါ်က ဧကရာဇ်သစ် ကိုယ်တိုင်တောင် နားထင်က ချွေးစေးတွေကို သုတ်လိုက်ရတော့တယ်။

သူက အမြန်ပဲ ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ဘေးက မိန်းမစိုးကို မောက်ဝမ်ဟောက်ရဲ့ အခြေအနေကို သွားကြည့်ခိုင်းကာ၊ဒေါသတကြီးနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။ "စကားပြောစရာ ရှိရင်လည်း အေးအေးဆေးဆေး ပြောပါလား၊ ဘာဖြစ်လို့များ တိုင်နဲ့ တိုက်ရတာလဲ၊ ဘယ်ကိစ္စကများ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ မရလို့၊ အခုလိုမျိုး သေခြင်းတရားနဲ့ သတိပေးတာမျိုးအထိ လုပ်နေရတာလဲ"

စာပေပညာရှင် အမတ်တွေက သေခြင်းတရားနဲ့ သတိပေးကြသလို၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေက တိုက်ပွဲမှာ အသက်စွန့်ကြတာက ရှေးအရင်ကတည်းက ဝန်ကြီး အရာရှိတွေရဲ့ အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာပါပဲ။

စာပေပညာရှင် အရာရှိတွေက သေခြင်းတရားနဲ့ သတိပေးရတာကို ဝါသနာပါကြတယ်ဆိုတာ၊ ဧကရာဇ်သစ်အနေနဲ့ အစောကတည်းက သိထားပြီးသားပါ။

မူလကတော့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သတိပေးချင်တဲ့ စိတ်ကို ပြဖို့နဲ့၊ ကိုယ့်အသက်ကိုတောင် ပဓာနမထားတဲ့ မကြောက်မရွံ့စိတ်ကို ပြဖို့ ဖြစ်ပေမဲ့၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒါက အမတ်တွေက ဧကရာဇ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သုံးတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကသာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ စကားကို နားမထောင်ဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ ဒီတိုင်လုံးမှာ ခေါင်းနဲ့ တိုက်သေပြလိုက်မယ်" လို့ အမြဲ ခြိမ်းခြောက်လေ့ ရှိကြတာပေါ့။

အကယ်လို့ သူတို့က ခြိမ်းခြောက်ရုံပဲ လုပ်ပြီး၊ လက်တွေ့မှာ မလုပ်ရဲဘူးလို့ မင်းက ထင်ရင်တော့ မှားသွားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီစာပေပညာရှင် အမတ်တွေက အင်အား မရှိလို့ နူးညံ့သလို ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း ခေါင်းနဲ့ တိုက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ရင်တော့ နည်းနည်းလေးမှ တွန့်ဆုတ်တာ မရှိကြပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလို သေသွားတာက သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ နာမည်ကောင်းနဲ့ ကျန်ရစ်မှာ မို့လို့ ဖြစ်တယ်။

သေခြင်းတရားနဲ့ သတိပေးတဲ့ အမတ်ကတော့ သမိုင်းမှာ နာမည်ကြီးသွားပေမဲ့၊ ဧကရာဇ်ကတော့ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ 'မိုက်မဲတဲ့ မင်း' ဒါမှမဟုတ် 'ရက်စက်တဲ့ မင်း' ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျန်ခဲ့ရမှာလေ။ ဒါ့အပြင် ဧကရာဇ်အနေနဲ့ အဲဒီအမတ်ရဲ့ သားမြေးတွေကို လက်စားချေလို့ မရတဲ့အပြင်၊ သူတို့ကိုပါ ကောင်းကောင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရသေးတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာတော့ အဲဒီသားမြေးတွေထဲက တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို အရာရာ လိုက်ချုပ်ချယ်ပြီး အခွင့်အရေး ရတိုင်း သေခြင်းတရားနဲ့ ခြိမ်းခြောက်မယ့် အမတ်တစ်ယောက် ထပ်ဖြစ်လာနိုင်သေးတာပေါ့။

ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို တခြားသူတွေအပေါ်မှာ မြင်ရတုန်းက ဥပမာ ကိုယ့်ခမည်းတော် ကျားချန်ဧကရာဇ်ရဲ့ အပေါ်မှာ ဖြစ်တုန်းက အဲဒီတုန်းက မင်းသားသုံး ဖြစ်တဲ့ သူက အဲဒီအမတ်တွေကို 'အယူသည်းတဲ့ အဘိုးကြီးတွေ' လို့ပဲ စိတ်ထဲက ဆဲခဲ့မိတာ။

ဒါပေမဲ့ အခု ကိုယ်တိုင် ကြုံရတဲ့ အခါမှာတော့ ဧကရာဇ်သစ်က ဒီလိုမျိုး မတတ်သာဘဲ စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် သိလိုက်ရတာပါပဲ။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သတိပေးချက်ကို နားမထောင်ဘူး ဆိုမှတော့ ကျွန်တော်မျိုး အနေနဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ဆီကိုပဲ သွားလျှောက်တင်ရတော့မှာပေါ့" မောက်ဝမ်ဟောက်က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုရင်း ရုန်းကန်နေတယ်။ "အမတ်မင်းရွှီ၊ မင်း ငါ့ကို လွှတ်စမ်းပါ၊ ငါ ဒီနေ့ ဒီမှာတင် သေပြလိုက်မယ်"

267 02

"အမတ်မင်း တော်ပါတော့ ငါ အခုပဲ သူတို့ကို မြို့တော်ကို ပြန်ခေါ်ပြီး အခြေအနေတွေကို မေးခိုင်းပါ့မယ်၊ အကယ်လို့သာ အဂတိလိုက်စားတဲ့ ကိစ္စတွေ အမှန်တကယ် ရှိနေမယ် ဆိုရင်တော့ ငါ့အနေနဲ့ လုံးဝလွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး" စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဧကရာဇ်သစ်က မိန့်ကြားလိုက်တယ်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် မိန့်တာ တကယ်ပဲလား"

အောက်ခြေက ရန်ချုံဟွာတို့က ကိုယ့်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို မြင်ရတော့မှပဲ ဧကရာဇ်သစ်က သူဘာတွေ ပြောမိသွားလဲဆိုတာကို နားလည်လိုက်တော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ စကားကို ပြန်ပြင်ဖို့ကတော့ သူ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာက ခွင့်မပြုတော့ပါဘူး။

သူက မတတ်သာဘဲ ဆိုလိုက်တယ်။ "ဒါပေါ့၊ အမှန်တကယ်ပါပဲ၊ အမတ်မင်းမောက်အနေနဲ့ ထပ်မဆူပါနဲ့တော့။ ငါ့အနေနဲ့ကလည်း မူလကတည်းက ဒီအတိုင်း စီစဉ်ဖို့ စဉ်းစားထားတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အမတ်မင်းကမှ အကျိုးအကြောင်း မပြောဘဲ တိုင်နဲ့ သွားတိုက်မယ် ဆိုတော့လည်း၊ တကယ်ကို... တကယ်ကို စိတ်မြန်လွန်းရာ ကျပါတယ်..."

ဧကရာဇ်သစ်က အမြန်ပဲ ထွက်သွားတော့တယ်။

'ညီလာခံ သိမ်းစေ' ဆိုတဲ့ အသံတွေကြားမှာ၊ မောက်ဝမ်ဟောက်က ကိုယ့်ကိုယ်ပေါ်က ဖုန်တွေကို ခါပြီး ထရပ်လိုက်ကာ၊ ရွှီထင်းရှန်းကို အထင်သေးတဲ့ အကြည့်တစ်ချက် ပေးပြီး၊ ကျေနပ်အားရစွာနဲ့ ထွက်သွားတော့တယ်။

ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ဘေးက အရာရှိတွေကတော့ အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားကြပြီး၊ ဒီလူက အရှက်မရှိဘူးလို့ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဆဲနေကြတော့တယ်။

ရွှီထင်းရှန်းလည်း မတတ်သာဘဲ ခေါင်းကိုပဲ ခါလိုက်ရပြီး၊ ဘာမှ ထပ်မပြောပါဘူး။

ရန်ချုံဟွာက သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးတော့ အဲဒီနေရာကနေ အမြန် ထွက်သွားခဲ့တယ်။

တိန်ကော်ကုန်း အိမ်တော်ရဲ့ နောက်ဖေးတံခါးမှာ၊ မြင်းရထား နည်းနည်း ရပ်ထားတယ်။

သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ထားပေမဲ့ ရုပ်ရည်ချောတဲ့ အမျိုးသမီး နည်းနည်းက နောက်ကို တလှည့်စီ လှည့်ကြည့်ပြီး ငိုနေကြပေမဲ့၊ ဘာကိုမှ တားလို့မရဘဲ၊ အစေခံမလေးတွေရဲ့ တွဲကူမှုနဲ့ မြင်းရထားပေါ် မတတ်သာဘဲ တက်လိုက်ကြရပြီး၊ မြင်းရထားတွေလည်း အဲဒီကနေ အမြန် ထွက်သွားကြတော့တယ်။

တိန်ကော်ကုန်းရဲ့ သားတော်နဲ့အတူ ဝူကျွင်းတပ်ရင်းရဲ့ စစ်သေနာပတိ ရာထူးကိုပါ ပူးတွဲ တာဝန်ယူထားတဲ့ ကျုန်းချင်းရန်က ခြောက်လစာ လစာ သိမ်းတဲ့ ပြစ်ဒဏ် ခံရရုံတင်မကဘဲ၊ စည်းကမ်းနဲ့ မညီတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တွေကိုပါ ပြန်လွှတ်ဖို့ အမိန့်ပေးတာ ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါက အရင်ကဆိုရင် စိတ်ကူးလို့တောင် မရတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပေမဲ့၊ ဒီနေ့မှာတော့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီလေ။

တိန်ကော်ကုန်း အိမ်တော်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းခြင်း တိမ်တိုက်တွေ ဖုံးနေပြီး၊ အခြေအနေက သိပ်ကို ညှိုးငယ်နေခဲ့တာပါ။

ကြည့်ရတာ သေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ အဲဒါက ဧကရာဇ်သစ်အနေနဲ့ သူတို့ကို စကိုင်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာကို ပြနေတာပါ။

အမှန်တော့ ဒီအခြေအနေကို ကြိုခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သလို၊ ကြိုကာကွယ်တာတွေလည်း ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ တကယ့်လက်တွေ့ ဖြစ်လာတဲ့ အခါမှာတော့ လက်ခံဖို့ ခက်နေကြရတယ်။

တိန်ကော်ကုန်းရဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ၊ အသက် ၇၀ ကျော်ပြီဖြစ်တဲ့ တိန်ကော်ကုန်းက စားပွဲနောက်မှာ ခန့်ညားစွာ ထိုင်နေတယ်။

သူ့ဆံပင်နဲ့ မုတ်ဆိတ်တွေက ဖြူဖွေးနေပေမဲ့၊ မျက်နှာမှာတော့ ပြတ်သားတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတုန်းမို့၊ သူက ငယ်ငယ်က သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မှန်း သိသာပါတယ်။

267 03

လက်တွေ့မှာလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ၊ အဲဒီတုန်းက ဆူပူမှုတွေကြားမှာ သူက ဒုတိယ စစ်သူကြီးအနေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စစ်မှုထမ်း အောင်မြင်မှုတွေကို ရခဲ့လို့၊အခုလို ကော်ကုန်းဘွဲ့ကို ရခဲ့တာလေ။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူရဲကောင်းတို့ အိုမင်းတာပါပဲ၊ အသက်ကြီးလို့ သေခါနီး အချိန်ရောက်မှ၊ မြေးဖြစ်သူရဲ့ ကိစ္စကြောင့် အခုလို အခြေအနေမျိုး ရောက်ခဲ့ရတာကိုး။

စောင့်ကြည့်ရေး အရာရှိငယ် တစ်ယောက်ရဲ့ တိုင်တန်းမှုကြောင့်၊ ကိုယ့်အိမ်တော်က ဧကရာဇ်သစ်ရဲ့ အရှက်ခွဲတာကို ခံလိုက်ရပြီ။

ဒါက အာဏာကို လက်လွတ်လိုက်ရတဲ့ ခါးသီးမှုပဲမို့၊ တိန်ကော်ကုန်းက အဲဒီတုန်းက မြေးဖြစ်သူအတွက် ကြံစည်ခဲ့တာကို နောင်တမရပါဘူး။ အကယ်လို့ ကျုန်းမိသားစုက မိဖုရားခေါင်ကြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး၊ မြေးဖြစ်သူက ဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ ကျုန်းမိသားစုရဲ့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ စည်းစိမ်ကို အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်လား။

စည်းစိမ်ချမ်းသာ ဆိုတာလည်း လောင်းကစား တစ်မျိုးပဲမို့၊ အကယ်လို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရွေးရရင်တောင် တိန်ကော်ကုန်းက ဒီလမ်းကိုပဲ ရွေးဦးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီစာပေပညာရှင် အမတ်တစ်စုကိုတော့ လုံးဝအထင်မသေးတော့ပါဘူး။ ပါးစပ်၊ စုတ်တံနဲ့ ဦးနှောက် တစ်ခုတည်းကိုပဲ သုံးတဲ့ အင်အား မရှိတဲ့ အဲဒီအမတ်တွေကိုပေါ့။

တိန်ကော်ကုန်းက အဲဒီအမတ်တွေကို အလေးမထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့က ဒီလောက်အထိ ကြီးကျယ်တဲ့ လှည့်ကွက်ကြီးကို ကြံရဲလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

စာတတ်ပေတတ်သူတွေက လှည့်ဖြားတဲ့နေရာမှာ သိပ်ကျွမ်းကျင်ကြတယ်ဆိုတာ၊ ရှေးလူတွေရဲ့ စကားက အမှန်ပါပဲ။

အခု အခြေအနေက ဧကရာဇ်သစ်က အဲဒီအမတ်တစ်စုရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပလ္လင်ပေါ် တက်နိုင်ခဲ့သလို၊ ဒုတိယမင်းသားနဲ့ကျုန်းကွေ့ဖေးတို့ကတော့ ရှေ့တိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက် အခြေအနေ ရောက်နေကြရပြီဖြစ်ကာ၊ ကျုန်းမိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာကလည်း အချိန်မရွေး ပျက်စီးနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီ။

ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်ချင်ဘဲ၊ ကိုယ့်အစီအစဉ် တစ်ချက် မှားသွားတာကိုပဲ နာကျည်းမိတော့တယ်။

"အဖေ ငါတို့ ဆက်ပြီး ငြိမ်နေလို့ မဖြစ်တော့ပါဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့ နောက်တစ်ခါမှာ ငါတို့ ကျုန်းမိသားစုက အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုနဲ့ အစိုးရရဲ့ အရေးယူတာကို ခံရမယ်၊ စစ်အာဏာလည်း အလုခံရမယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ်မိသားစုလုံး သေကျေ ပျက်စီးရမယ့် အခြေအနေကို ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်" ကျုန်းချင်းရန်က လေးနက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။

ပထမ တစ်ကြိမ် ရှိရင် ဒုတိယ တစ်ကြိမ် ရှိလာမှာမို့၊ သေမင်းရဲ့ ဓားဦးက အိမ်တံခါးဝ ရောက်ဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့တာပါ။

လောကမှာ ပျောက်သွားတဲ့ ကျားချန်ဧကရာဇ် ကလွဲလို့၊ ဒုတိယမင်းသား အုပ်စု တစ်ခုတည်းပဲ ဧကရာဇ်သစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိထားတာမို့၊ ဧကရာဇ်သစ်အနေနဲ့ ကျုန်းမိသားစုကို လုံးဝ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒုတိယမင်းသားနဲ့ ကျုန်းကွေ့ဖေး (အခုတော့ ကျုန်းထိုက်ကွေ့ဖေး ဖြစ်သွားပြီ) တို့ကိုပါ အကျုံးဝင်တာပေါ့။

မူလက အင်အားချင်း တူနေပေမဲ့၊ ဧကရာဇ်သစ် နန်းတက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး၊ ကျုန်းမိသားစု အနေနဲ့ အချိန်ကြာလာလေ ချိန်ခွင်လျှာက တစ်ဖက်ကို တဖြည်းဖြည်း ယိမ်းသွားတာကို အထင်အရှား ခံစားနေကြရတယ်။

ဒါက ဧကရာဇ် တစ်ယောက်ရဲ့ မွေးရာပါ အားသာချက် ဖြစ်တဲ့ 'တရားဝင်မှု' ပါပဲ။ ဒါကြောင့် အစောပိုင်းက ကျုန်းမိသားစု ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယမင်းသား နောက်ကို လိုက်ခဲ့တဲ့သူတွေတောင်၊ အခုတော့ တွန့်ဆုတ်ပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လာကြပြီမို့၊ ဒီအရာ အားလုံးက မကောင်းတဲ့ နိမိတ်တွေပါပဲ။

"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဘယ်လို လုပ်သင့်သလဲ”

267 04

"ငါတို့ ရွှီထင်းရှန်းနဲ့ ပူးပေါင်းလို့ ရပါတယ်"ကျုန်းချင်းရန်က အံကြိတ်ပြီး ဆိုလိုက်တယ်။

တိန်ကော်ကုန်းက လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

"ရွှီထင်းရှန်းက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ လူယုံတော် ဖြစ်သလို၊ သစ္စာလည်း ရှိပါတယ်။ သူ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး ပြုမူပုံတွေကို ကြည့်ရင်၊ သူက တစ်စုံတစ်ရာကို သံသယ ဖြစ်နေပုံရပေမဲ့ အထောက်အထား မရှိဘဲ ဖြစ်နေတာပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ကျွိ၊ လင်းမြောင်တို့က ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ လူယုံတော်တွေ ဖြစ်ကြသလို၊ အဲဒီလူတွေ ပြန်ရောက်လာတာက သူ့အတွက် အင်အား တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။ အကယ်လို့သာ အဲဒီလူတွေက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် အမှန်တကယ် မသေသေးဘဲ၊ မင်းသားသုံးက ပလ္လင်ကို မတရား လုထားတာဖြစ်ကြောင်း သိသွားမယ် ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျား ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရပါတယ်" ကျုန်းချင်းရန်က ဆိုလိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကလည်း ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ကျုန်းမိသားစုနဲ့ ဒုတိယမင်းသားက ကြားထဲမှာ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို မင်း မေ့နေတာလား။ အကယ်လို့သာ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် နန်းပြန်တက်ခဲ့ရင်တောင်၊ ကျုန်းမိသားစုကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" တိန်ကော်ကုန်းက ဆိုတယ်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာ အတူတူပဲ ဆိုမှတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အနေနဲ့ လူရှေ့ မထွက်ရဲတာက သူ တစ်ယောက်တည်း အင်အား မရှိလို့ ဖြစ်ရမယ် ဆိုတာကိုပဲ ငါတို့ လောင်းကြေး ထပ်ကြတာပေါ့။ နောက်ပြီး အဖေ မေ့နေတာ တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီတုန်းက အဖေက ထိုက်ဇူဧကရာဇ်နဲ့ ရှိခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်ကို ငဲ့ပြီးတော့ ကျုန်းမိသားစုကို ရှေ့ထွက်ခွင့် မပေးခဲ့ဘူးလေ၊ ဒုတိယမင်းသားကလည်း အဲဒီလိုမျိုး သစ္စာဖောက်မှုမျိုး လုပ်မိခဲ့လို့ စိတ်ထဲမှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး လူရှေ့ တစ်ခါမှ မထွက်ခဲ့ဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါတို့ အနေနဲ့ အဲဒီ ကိစ္စတွေက ဒုတိယမင်းသားရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီးတော့ တခြားသူတွေက လုပ်တာပါလို့ ပြောလို့ ရပါတယ်။ ငါတို့က တကယ်တော့ အကောက်ကြံခံရတာပါပေါ့။ အကယ်လို့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က အမှန်တရားကို သိနေခဲ့မယ် ဆိုရင်တောင်၊ အပြင်လူတွေရဲ့ အပြောအဆိုကို ငဲ့ပြီးတော့ ကျုန်းမိသားစုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ဘက်က အေးအေးဆေးဆေး နေမယ် ဆိုရင်တော့ ကျုန်းမိသားစုဝင် ရာပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်နိုင်မှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ညီမကော" ထိုစဉ်က တစ်စုံတစ်ခု ရောနှောထားတဲ့ ဆေးခွက်ကို၊ ကျုန်းကွေ့ဖေး ကိုယ်တိုင် ကျားချန်ဧကရာဇ်ဆီ ကမ်းပေးခဲ့တာ မဟုတ်ပါလား။

"ညီမ အနေနဲ့လည်း ဒါက ကျုန်းမိသားစုအတွက်ရော၊ ဒုတိယမင်းသား အတွက်ပါ အကျိုးရှိမယ် ဆိုတာ သိရင်တော့ သူ သေချာပေါက် နားလည်ပေးမှာပါ။ နောက်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ခံစားချက်အရ ဆိုရင်၊ ရွှီထင်းရှန်းက တစ်စုံတစ်ရာကို သိနေပုံရပြီးတော့ သူက အချိန် စောင့်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်လည်း မကြာခင်မှာ နန်းပြန်တက်လာနိုင်ပြီး၊ အဲဒီ အချိန်ကျရင်တော့…"

စာကြည့်ခန်းထဲမှာ အသက်ရှူကျပ်စရာ ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ၊ မီးစာလေးရဲ့ တဖြောက်ဖြောက် မြည်သံပဲ ထွက်လာတော့တယ်။

တိန်ကော်ကုန်းက ရုတ်တရက် အင်အား ကုန်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး၊ ပင်ပန်းနွမ်းလျတဲ့ အသံနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။ "ငါ့ကို ထပ်ပြီး စဉ်းစားဖို့ အချိန်ပေးပါဦး"

စဉ်းစားဦးမယ်လို့ ပြောပေမဲ့ တိန်ကော်ကုန်းရဲ့ ဒီလိုမျိုး ပုံစံက စိတ်ကူး ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေတယ်။ ရင်ထဲက အတားအဆီး တစ်ခုကို ကျော်လွှားဖို့အတွက် ခေတ္တမျှ အချိန်ယူနေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

နောက်ထပ် တစ်ရက်မှာတော့ ရွှီထင်းရှန်းက သူ့ရဲ့ အရာရှိ ထမ်းစင်နဲ့ အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်။

267 05

လမ်းခုလတ် ရောက်တော့ ရုတ်တရက် ရှေ့မှာ လမ်းပိတ်နေတယ်။

အဲဒါက ကျုန်းမိသားစုရဲ့ မြင်းရထားပါ။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်က အစောင့်အကြပ်တွေက ညှိလိုက်ကြတော့ မကြာခင်မှာပဲ လမ်းတစ်ခု ပွင့်သွားခဲ့တယ်။ ကျုန်းမိသားစုရဲ့ မြင်းရထားက ဘေးကို ကပ်ပေးလိုက်တာကြောင့်၊ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ ထမ်းစင်က အရင် ဖြတ်သွားခွင့် ရခဲ့တယ်။

ရွှီထင်းရှန်းက လိုက်ကာကို လှမ်းဖွင့်ပြီး အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တုန်း၊ မျက်စောင်းထိုးက မြင်းရထားရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေလည်း လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒါက ကျုန်းချင်းရန် ပါပဲ။

အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်တဲ့ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ၊ နှစ်ယောက်သားက တစ်ယောက်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို တစ်ယောက်က နားလည်သွားကြတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ၊ မြင်းရထား တစ်စီးနဲ့ ထမ်းစင် တစ်ခုက တစ်ဖက်တည်းကို ဦးတည် သွားကြတော့တယ်။

ထန်ဝန်ကြီးချုပ်ကတော့ အခုထိ ခုတင်ပေါ်မှာ အပြင်းအဖန် နာမကျန်း ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံတုန်းကတောင် သူက ခုတင်ပေါ်က မထနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဧကရာဇ်သစ်က သူ့အပေါ် ငဲ့တဲ့အနေနဲ့ နန်းတော်ကို လာပြီး ငိုကြွေးတဲ့ ကိစ္စကို ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့တယ်။ သတင်းတွေအရ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းတာကြောင့်၊ နာမကျန်း ဖြစ်နေတဲ့ ခုတင်ပေါ်မှာတင် အကြိမ်ကြိမ် မူးလဲသွားခဲ့ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီး အားနည်းလာပြီး ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်နဲ့အတူ လိုက်သွားတော့မလို ဖြစ်နေတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။

အခု သူက ဝန်ကြီးချုပ် နေရာကို ယူထားဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အတွင်းအမတ်ရုံးကိုတော့ ရန်ချုံဟွာကပဲ ဦးဆောင်နေခဲ့ပြီ။ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်အနေနဲ့ ရာထူးက နုတ်ထွက်ပြီး နေရပ်ပြန်ဖို့ လျှောက်ထားလွှာ တင်မယ့် အချိန်က မကြာခင် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ အားလုံးက သိထားကြတာမို့၊ ရန်ချုံဟွာကိုတော့ ဝန်ကြီးချုပ်ဆိုတဲ့ နာမည် မရှိသေးပေမဲ့ တချို့လူတွေက ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် တိတ်တဆိတ် သတ်မှတ်နေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ထပ် နံနက်ခင်း ညီလာခံ တစ်ရက် ရောက်လာတဲ့အခါ၊ အမတ် အားလုံးက ကိုယ့်ရာထူး အဆင့်အတန်းအလိုက် တန်းစီပြီး ရှိနေကြတယ်။ စာပေပညာရှင် အရာရှိတွေက လက်ဝဲဘက်မှာ ရှိနေကြပြီး၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေကတော့ လက်ယာဘက်မှာ ရှိနေကြတာပေါ့။

ဒါက ရှေးအရင်ကတည်းက ရှိတဲ့ အစဉ်အလာ တစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့်၊ ဘယ်သူက ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမယ် ဆိုတာ လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အလိုလို သိနေကြတယ်။

ရန်ချုံဟွာက လက်ဝဲဘက်ရဲ့ အရှေ့ဆုံး နေရာကနေ ဦးဆောင်ပြီး ရပ်နေတယ်။ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း စွီဝန်ကြီးချုပ်ကိုရော၊ ဝူအမတ်ချုပ်ကြီးကိုပါ အိုပြီး ထွက်သွားတဲ့အထိ စောင့်ခဲ့ပြီးနောက်မှာမှ၊ အခု နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်အလှည့် ရောက်လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဧကရာဇ်သစ် ညီလာခံ ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေကြတာမို့၊ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက အလွန်ပဲ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ၊ အနောက်ဘက်ကနေ လှုပ်ခတ်မှုတချို့ ဖြစ်လာတာကြောင့်၊ ရန်ချုံဟွာကတော့ တစ်ယောက်ယောက် နောက်ကျမှ ရောက်လာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယူဆပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ နေလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒီလှုပ်ခတ်မှုက သူ့ရဲ့ နောက်ကျောဘက်ကို တိုးလာတာနဲ့၊ သူက မသိစိတ်အရ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က အိုမင်းမစွမ်းတဲ့ပုံစံနဲ့ ကိုယ်ရှိရာဘက်ကို တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့တာပါပဲ။

သူ့ရဲ့ အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကြားကနေပဲ၊ တစ်ဖက်လူက အလွန်ပဲ နှေးတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ကိုယ့်ကို ကျော်ပြီး၊ ကိုယ့်အရှေ့က နေရာမှာ ရပ်လိုက်တယ်။

ဒါကြောင့် သူက နောက်ကို သုံးလှမ်းလောက် ဆုတ်ပေးလိုက်ရသလို၊ သူ့နောက်က ဖုန်းချန်ပေါင် နဲ့ တခြား အရာရှိအများကြီးလည်း လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ကြရတာကြောင့်၊ တန်းစီနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးက တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပြီး ငြိမ်သွားခဲ့ရတော့တယ်။

267 06

ရန်ချုံဟွာရဲ့ အံ့အားသင့်မှုကို သိတဲ့အလား၊ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က သူ့ကို ပြုံးပြီး ခေါင်းကို နည်းနည်း ညိတ်ပြပေမဲ့၊ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ မျက်နှာမှာ အားနာတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေခဲ့တယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ဆက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေတုန်းပဲ ဆိုပေမဲ့၊ ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်အထိ လှုပ်သွားကြသလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။

ဧကရာဇ်သစ်က မကြာခင်မှာပဲ ရောက်လာပြီး၊ အားလုံးရဲ့ 'သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ' ဆိုတဲ့ အော်ဟစ်သံတွေ ပြီးတော့မှ နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်တယ်။

သူလည်း ထန်ဝန်ကြီးချုပ် ရောက်လာတာကို အလွန်ပဲ အံ့အားသင့်သွားပုံရပါတယ်။

ညီလာခံ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး မိန်းမစိုးက "တင်ပြစရာ ရှိရင် တင်ပြကြစေ၊ တင်ပြစရာ မရှိရင် ညီလာခံ သိမ်းစေ" လို့ အော်လိုက်တာနဲ့၊ ဧကရာဇ်သစ်က ထန်ဝန်ကြီးချုပ်ကို ပြုံးပြီး ဆိုလိုက်တယ်။ "အမတ်မင်းထန် ရဲ့ ကျန်းမာရေးက အခြေအနေ ကောင်းသွားပြီလား။ အမတ်မင်း နေမကောင်း ဖြစ်နေတုန်းက ကျန်းအမြဲ စိတ်ပူနေခဲ့တာပါ"

ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က တုန်တုန်ရီရီနဲ့ ဒူးထောက်ပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ ဂါရဝပြုမှုကို လုပ်လိုက်တာပေါ့။

ဧကရာဇ်သစ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အမြန်ပဲ ဘေးက မိန်းမစိုးကို သွားတွဲခိုင်းလိုက်တယ်။ မိန်းမစိုးက လှေကားထစ်တွေပေါ်က မဆင်းရသေးခင်မှာတင် ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က ကိုယ့်ဘာသာ တုန်တုန်ရီရီနဲ့ ထရပ်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်မျိုး အခုလို ဂါရဝပြုတာကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အနေနဲ့ လက်ခံသင့်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ အလကား လစာစားနေခဲ့ရတာကို တကယ်ပဲ အရှက်ရမိပါတယ်။ အရင်က ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ထံမှာ အကြိမ်ကြိမ် ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ခွင့် တောင်းခဲ့ပေမဲ့၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ ကြင်နာမှုကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်မျိုးကို အတင်း ဆက်ထားခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးလည်း မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီးတော့ ရာထူးမှာ ရှိနေပါလျက်နဲ့ ဘာအလုပ်မှ မလုပ်နိုင်ခဲ့တာက တကယ်ကို ရှက်ဖို့ ကောင်းလှပါတယ်"

ဒီလိုမျိုးအခြေအနေမှာ ဧကရာဇ်သစ်အနေနဲ့လည်း မျက်နှာရမယ့် စကားတွေကို ပြောရတော့တယ်။ "အမတ်မင်းထန်က ဝါရင့် အမတ်ကြီး တစ်ယောက်ပါ၊ ခမည်းတော်ကလည်း အရင်သံယောဇဉ်တွေကို ငဲ့ပြီးတော့ အမတ်မင်းကို အမြဲတမ်း ရိုသေ လေးစားခဲ့တာပါ။ ငါ တာ့ချန်း မှာ အရာရှိတွေ များတာကြောင့် အလုပ်လုပ်ပေးမယ့် အမတ် တစ်ယောက်နှစ်ယောက် မရှားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခမည်းတော် အနေနဲ့ အမတ်မင်း ညီလာခံမှာ ရှိနေတာကို မြင်ရရုံနဲ့တင် ရင်ထဲမှာ တည်ငြိမ်မှုတွေ ရစေခဲ့တာပါ"

ဒီစကားက ဧကရာဇ်သစ် ပြောတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကျားချန်ဧကရာဇ် အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတွေကို ပြန်ပြောတာပါ။

ဒီလို စကားမျိုးကို၊ ကျားချန်ဧကရာဇ်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ စွီဝန်ကြီးချုပ်ကိုလည်း ပြောခဲ့သလို၊ ထန်လျှန့်ကိုလည်း ပြောခဲ့တာမို့၊ တကယ်ကို စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ရှားစေခဲ့တာပေါ့။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က ဒီစကားကို ကြားရတဲ့အခါ မျက်ရည်တွေ ကျလာတယ်။ သူက အရင်ဆုံး ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ ကြင်နာမှုတွေကို တမ်းတပြီး ငိုခဲ့သလို၊ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဧကရာဇ်သစ်မှာလည်း ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတာကြောင့်၊ နောင်မှာ သေချာပေါက် ကြင်နာတဲ့ မင်းကောင်းမင်းမြတ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ချီးမွမ်းလိုက်တော့တယ်။

လူတိုင်းက မြှောက်ပင့်စကားတွေကို နားထောင်ရတာ ကြိုက်ကြစမြဲမို့၊ ဧကရာဇ်သစ်မှာတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ကြိုက်လှပါတယ်။ အမှန်တော့ ဒီလို စကားမျိုးကို သူ ပုံမှန်ဆို အမြဲ ကြားနေရပေမဲ့၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် အားကိုးခဲ့တဲ့ အမတ်ကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ပါးစပ်က ထွက်လာတဲ့ အခါမှာတော့ သူက အလွန်ပဲ စိတ်လက်ပေါ့ပါး လန်းဆန်းသွားခဲ့ရတယ်။

267 07

"ဒါပေမဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်နဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကြင်နာမှုတွေက ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ အရှိန်အဝါ အလွဲသုံးစား လုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်မျိုး ရောဂါသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်း တွန်းအားပေးပြီး လာရတာက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံမှာ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ခွင့် တောင်းဖို့အတွက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုး နေရပ်ကို မပြန်ဖြစ်တာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပါပြီ၊ အခုဆိုရင် တစ်နေ့နေ့မှာ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့နောက်ကို လိုက်ပါသွားနိုင်တာမို့၊ နေရပ်ကို ပြန်ပြီးတော့ မိမိရဲ့ အရိုးမြုပ်မယ့် နေရာကို အရင် ရှာချင်ပါတယ်။ အဲဒီ အချိန်ကျရင်တော့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ရဲ့ ဘေးနားမှာ ပြန်ပြီး အလုပ်အကျွေး ပြုနိုင်မှာပေါ့"

ဒီစကားက အလွန်ပဲ လေးနက်ပါတယ်။ အမှန်တကယ် ရာထူးက နုတ်ထွက်ချင်တာ ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာ စကားလုံးတွေကနေတစ်ဆင့် ခွဲနိုင်စွမ်း ရှိတာလေ။ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ ဒီစကားမှာတော့ သူက အမှန်တကယ်ပဲ ထွက်သွားချင်တဲ့ ဆန္ဒ ရှိနေတာ ထင်ရှားပါတယ်။

ဧကရာဇ်သစ်က အံ့အားသင့်သွားသလို၊ နှမြောသလို အမူအရာလည်း ပြပေမဲ့၊ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က နေရာဖယ်ပေးလိုက်တာက သူ့အတွက်တော့ သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်တယ်။

သူက နှစ်သိမ့်တဲ့ စကားတချို့ကို ပြောပေမဲ့၊ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ သဘောထားက ပြတ်သားနေတာကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ ဂုဏ်ပြု ချီးမြှင့်တာတွေ လုပ်ပေးပြီးမှပဲ ဒီကိစ္စကို အတည်ပြုလိုက်တော့တယ်။

"ဒီအခွင့်အရေးမှာပဲ၊ ကျွန်တော်မျိုး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံမှာ နောက်ထပ် လျှောက်တင်စရာ တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အမှန်တော့ ကျွန်တော်မျိုး ဒီတစ်ခေါက် လာတာက ဒီကိစ္စအတွက် အဓိက ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးမှာ အလွန် အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ရှိနေခဲ့လို့၊ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်တွေမှာတောင်မှ အားတင်းပြီးတော့ ပြန်လာခဲ့ရတာပါ"

"ဪ… ဒါဆိုရင် ဘယ်လို ကိစ္စမျိုးလဲ မသိဘူး"

ထန်ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ ဒီစကားကြောင့် ဧကရာဇ်သစ်တင်မကဘဲ၊ အမတ်အများကြီးရဲ့ စပ်စုချင်စိတ်ကိုပါ နှိုးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။ အနောက်ဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အမတ်တချို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး၊ တကယ်တမ်း ဘယ်လို ကိစ္စ ဖြစ်မလဲလို့ ခန့်မှန်းနေကြတယ်။

"အဲဒါက အမှန်တော့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ရဲ့ အမိန့်တော်စာ (လက်ရေးစာ) တစ်စောင်ပါပဲ" ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က အဖြေကို အမြန်ပဲ ထုတ်လိုက်ပေမဲ့၊ အဲဒီအရာကိုတော့ ချက်ချင်း ထုတ်မပြသေးဘဲ၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် အကြောင်းကို ရှည်လျားစွာ ထပ်ပြီးညည်းတွား ပြောနေခဲ့ပြီးမှပဲ၊ ဒီအမိန့်တော်စာ ဘယ်လို ရလာလဲဆိုတာ စပြောတော့တယ်။

သူက အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သလို၊ အကြိမ်ကြိမ် အပြင်းအထန် နေမကောင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာကြောင့်၊ စကားပြောတာက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုနှေးသွားခဲ့ရတယ်။

အဓိက ပြဿနာက သူက နှေးရုံတင်မကဘဲ၊ စကားပြောတဲ့အခါမှာလည်း အကြောင်းအရာတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောတတ်သလို၊ နောက်ပိုင်း ရောက်တဲ့အခါ အရှေ့က ပြောခဲ့တာတွေကို မေ့ပြီး၊ အရင်က ပြောပြီးသား အရာတွေကိုလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြောနေခဲ့တယ်။

အကယ်လို့ အရင် အခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင် ထားလိုက်ပါတော့ ဒီနေ့ နံနက်ခင်း ညီလာခံ တစ်ခုလုံးကို သူ့ကိစ္စတွေအတွက်ပဲ အချိန်ပေးလိုက်ရုံ ရှိမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်ကတော့ အချိန်အခါ မတူတော့ဘူးလေ၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် မှာ အမိန့်တော်စာတွေ ရှိနေခဲ့တာကို ဘယ်သူမှ မကြားဖူးခဲ့ဘဲ၊ အခုမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာမို့၊ သာမန် အမတ်တွေကို ထားလိုက်ဦး၊ ဧကရာဇ်သစ်နဲ့ရန်ချုံဟွာ တို့တောင်မှ အတွင်းမှာ ဘာတွေ ရေးထားလဲ ဆိုတာကို သိဖို့အတွက် သိပ်ကို လောနေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

"...အဲဒီနေ့က အမတ်မင်းရွှီ ကျန်းနန်ဒေသကို ဆင်းသွားတဲ့အခါမှာ၊ ကျွန်တော်မျိုး ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်နဲ့ တစ်ကြိမ် ဆုံဖူးပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မိန့်ခဲ့တာကတော့ အကယ်လို့သာ မူဝါဒအသစ်က ကျန်းနန် တစ်ဝိုက်မှာ အောင်မြင်အောင် ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ရင်၊ အမတ်မင်းရွှီရဲ့ အောင်မြင်မှုက လက်ရှိခေတ်မှာတင်မကဘဲ နောင်အနာဂတ်အထိပါ ရှိနေမှာပါ တဲ့။ နောက်ပိုင်းမှာလည်း အမတ်မင်းရွှီက စူးကျိုးကုန်းယွမ်မှာ မူဝါဒအသစ်ဆိုင်ရာ ငြင်းခုံပွဲကြီးကို ကျင်းပခဲ့ရာမှာ၊ တစ်လောကလုံးက စာသင်သားတွေနဲ့ မူဝါဒကြောင့် အကျိုးခံစားရတဲ့သူတွေ အားလုံး စုလာခဲ့ကြတာပေါ့။ အဲဒီနေ့က မြင်ကွင်းတွေကို လူအများရဲ့ ပါးစပ်ကနေရော၊ အမြန် သတင်းပို့စနစ်တွေကနေပါ မြို့တော်ကို ရောက်လာတဲ့ အခါမှာ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အလွန်ပဲ ဝမ်းမြောက်ခဲ့သလို စိတ်လည်း လှုပ်ရှားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ အချိန်မှာပဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ကျွန်တော်မျိုးကို နန်းတော်ထဲကို ခေါ်ပြီးတော့ စကားပြောခဲ့သလို၊ ကျွန်တော်မျိုးကို ဒီအမိန့်တော်စာကို ပေးခဲ့တာပါ"

267 08

ဒီစကားတွေ ပြီးတော့ အမတ် အားလုံးက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်စာထဲက အကြောင်းအရာတွေကို အကြမ်းဖျင်း သိသွားကြတယ်။

အဲဒါက ရွှီဒုဝန်ကြီး နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ၊ စာပေပညာရှင် အရာရှိ အုပ်စုကြားမှာ ရပ်နေတဲ့ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ကိုယ်ပေါ်ကို၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အကြည့်တွေက ဝိုင်းပြီး ကျလာခဲ့ရတယ်။

"အဲဒီ အမိန့်တော်စာက အခု ဘယ်မှာလဲ၊ အတွင်းမှာ ဘာတွေ ရေးထားလဲ" ဧကရာဇ်သစ်က နောက်ဆုံးမှာ လူတိုင်း သိချင်နေတဲ့ မေးခွန်းကို မေးလိုက်တယ်။ ရင်ထဲမှာ အောင့်ထားခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို အပြင်ကို ထုတ်လိုက်တာ ဖြစ်တယ်။

ထုံးစံအတိုင်းပဲ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က တုန်တုန်ရီရီနဲ့ လုပ်နေတာကြောင့် ကြည့်နေတဲ့သူတွေကတော့ ရှေ့ကို ပြေးဝင်ပြီး အဲဒီအရာကို ကိုယ့်ဘာသာ နှိုက်ယူချင်တဲ့အထိ စိတ်တိုနေကြတော့တယ်။

ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံလက်စွပ်ထဲကနေ လိပ်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပါတယ်။

ဒီအရာက သိပ်အရေးကြီးပုံရပြီး၊ အပြင်ဘက်မှာ ပိတ်စတစ်ခုနဲ့ သေသေချာချာ ပတ်ထားခဲ့တယ်။ ပိတ်စ တစ်လွှာကို ဖြည်လိုက်ပေမဲ့၊ အတွင်းမှာ နောက်ထပ် တစ်လွှာ ရှိနေသေးပြန်ရာ၊ စုစုပေါင်း ငါးလွှာ ခြောက်လွှာလောက်ကို ဖြည်ပြီးမှပဲ အတွင်းက အရာကို မြင်လိုက်ရတော့တယ်။

အမတ်တွေတင်မကဘဲ ဧကရာဇ်သစ် ကိုယ်တိုင်လည်း၊ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က တမင်တကာ ဒီလိုလုပ်နေတာလားလို့ သံသယ ဖြစ်မိသွားကြတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့မှာတော့ သိပ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီလေ။

"ဒီအမိန့်တော်စာက မူလက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စိတ်ကူးပေါက်လို့ ရေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ရေးပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဖျက်ပစ်ဖို့ ရက်စက်ခြင်း မရှိတာနဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုး ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး နေရပ်ပြန်မယ့် အချိန်ရောက်မှသာ တစ်လောကလုံးကို အသိပေးဖို့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးကို ပေးခဲ့တာပါ။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က တကယ်ကို ကြင်နာပြီး အမှန်တရားကို မြတ်နိုးတဲ့ မင်းကောင်းမင်းမြတ် တစ်ယောက်ပါပဲ၊ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ တကယ်ကို..."

ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က နောက်တစ်ကြိမ် ငိုပြန်တော့ ကြည့်နေတဲ့သူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ အရမ်းစိတ်တိုသွားကြပြီး သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ထိုးပစ်ချင်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားကြရတယ်။

ငိုပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က အမိန့်တော်စာကို ရန်ချုံဟွာဆီ ကမ်းပေးလိုက်တယ်။ "ရန်အမတ်ချုပ်ကြီး ငါ့အတွက် ဒီအမိန့်တော်စာကို တစ်ချက်လောက် ဖတ်ပေးပါဦး၊ ငါ အခုအချိန်မှာ စိတ်မတည်ငြိမ်သေးလို့ ဖတ်ဖို့ မသင့်တော်သေးလို့ပါ"

ရန်ချုံဟွာက အမိန့်တော်စာကို ဖြန့်လိုက်တာနဲ့၊ သူ့ရဲ့ အကြည့်က အဲဒီအပေါ်မှာ စူးစိုက်သွားတော့တာပဲ။

သူ့ရဲ့မျက်ဝန်းထဲမှာ အံ့အားသင့်တာတွေ၊ အရှက်ရတာတွေနဲ့ မယုံနိုင်တာတွေအများကြီး တစ်လှည့်စီ ပေါ်လာပြီး၊ အမိန့်တော်စာကို ကိုင်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်အိုကြီးမှာလည်း အကြောတွေ ထောင်လာခဲ့တယ်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မိန့်ခဲ့တာကတော့ အမတ်မင်းရွှီရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအရ ဆိုရင်တော့ ဒီရာထူးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ အသက်အရွယ် ဒါမှမဟုတ် လုပ်သက် အတွေ့အကြုံတွေကို တွက်နေဖို့ မလိုပါဘူး တဲ့။ မူလက အမတ်မင်းရွှီ ကွမ်တုန်းကနေ ပြန်လာကတည်းက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ့ကို အမတ်ချုပ် အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ခန့်ဖို့ စိတ်ကူးရှိပေမဲ့၊ သူက ငယ်သေးတာကြောင့် နည်းနည်း ထပ်ပြီး စောင့်ကြည့်ချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါမှသာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပိုပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်လို့ပါ... ဟော၊ အမတ်မင်းရန်၊ ဘာဖြစ်လို့ မဖတ်သေးတာလဲ"

ထန်ဝန်ကြီးချုပ်က အိုပြီး မှုန်ဝါးနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သူ့နောက်က ရန်ချုံဟွာကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

267 09

"ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး..." ရန်ချုံဟွာက ဟန်ဆောင်ပြုံးပြီး ဖတ်ကြားလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ ဖတ်ပါ့မယ်ခင်ဗျာ။ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ဆရာ ရွှီထင်းရှန်းသည် ပါရမီ ထူးချွန်သလို၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက နာမည်ကျော်ခဲ့ကာ စာမေးပွဲ အဆင့်တိုင်းမှာ ပထမ ရခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အစိုးရအဖွဲ့ထဲကို ဝင်လာတဲ့ အချိန်ကစလို့လည်း၊ အကြိမ်ကြိမ် အောင်မြင်မှုတွေကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်..."

အမှန်တော့ ဒါက ရွှီထင်းရှန်းကို အမတ်ချုပ် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် တရားဝင် ခန့်လိုက်တဲ့ အမိန့်တော်စာ တစ်စောင်ပါပဲ၊ အဲဒါက ထန်ဝန်ကြီးချုပ် ပြောသလိုပဲ ကျားချန်ဧကရာဇ် စိတ်ကူးပေါက်လို့ ရေးခဲ့တာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ရွှီထင်းရှန်းကို အတွင်းအမတ်ရုံးရဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ရာထူးကိုတောင် ထမ်းဆောင်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့တောင် ရေးထားခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီထဲမှာ ရွှီထင်းရှန်းကို ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်စေရမယ်လို့ တိတိကျကျ မပြောထားပေမဲ့ ထန်ဝန်ကြီးချုပ်ကတော့ အဲဒီအရာကို အမှန်လို့ ယူဆခဲ့လို့ အခုလို ပြဇာတ်ကို ကပြလိုက်တာပါ။

အမိန့်တော်စာ ဖတ်ပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ နန်းဆောင်ထဲမှာ အလွန်ပဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းရဲ့အကြည့်က အဲဒီနေရာမှာ တည်တည်ကြည်ကြည်နဲ့ ရပ်နေတဲ့ လူငယ် အရာရှိပေါ်မှာပဲ ရှိနေကြတော့တယ်။

အမှန်တော့ အောင်မြင်မှုတွေကိုပဲ တွက်ရင်၊ ရွှီထင်းရှန်းက ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးနဲ့ ထိုက်တန်လှပါတယ်။

သူက အစိုးရအဖွဲ့ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း၊ ပြခဲ့တဲ့ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ စေ့စပ် သေချာမှုတွေက ဆယ်စုနှစ်တွေအများကြီး အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဝါရင့် အမတ်ကြီးတွေထက်တောင် မနိမ့်ပါဘူး။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူက အသက် ၃၀ ကျော်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကြောင့်၊ အမတ်ချုပ် အဖွဲ့ဝင်တောင် မဖြစ်သေးဘဲနဲ့၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ဟုန်ထိုး ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာနိုင်မလဲ။ ဒါဆိုရင် ရန်ချုံဟွာ၊ ဖုန်းချန်ပေါင် တို့လိုမျိုး နှစ်ပေါင်းများစွာ အမတ်ချုပ် လုပ်လာခဲ့ကြတဲ့ သူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်နေရာမှာ ထားရမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်စာ ဖြစ်နေတာလေ။

'ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်' ဆိုတဲ့ စာလုံး နှစ်လုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်က ဧကရာဇ်သစ် ထက်တောင် ပိုပြီး လေးနက်ပါတယ်။

ရှေးအရင်ကတည်းက 'ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ဧကရာဇ်၊ မိဘ၊ ဆရာ' ဆိုတဲ့ အမှန်တရားတွေ ရှိနေသလို၊ တာ့ချန်းကလည်း 'မိဘအပေါ် ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း' နဲ့ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်နေတာမို့၊ ဧကရာဇ်သစ်အနေနဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်စာကို ဖီဆန်ရဲပါ့မလား။

ဧကရာဇ်သစ် နန်းတက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ ထဲက အကြံပေး အမတ်ကြီး လေးဦးက သာမန် အမတ်တွေနဲ့ လုံးဝကွဲနေခဲ့တယ်။ အကျိုးအကြောင်းအရဆိုရင် ဧကရာဇ်သစ်က အရွယ်ရောက်ပြီးသားမို့၊ အကြံပေး အမတ်ကြီးတွေကို ထားတာက အဓိက အချက်ကို လျစ်လျူရှုရာ ကျနေသလို ရှိပေမဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က အိမ်ရှေ့စံကို မသတ်မှတ်ခဲ့သလို၊ မင်းသားတွေကလည်း အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်ဖို့ သွန်သင်တာတွေကို မခံခဲ့ရတာမို့၊ ဒီလို လုပ်တာကလည်း နားလည်ပေးလို့ ရတဲ့ ကိစ္စပါ။

267 10

ဒါပေမဲ့ အစကတည်းက လူတိုင်း မေ့နေတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက ရွှီထင်းရှန်း နဲ့ ယဲ့ကျွိ တို့ပါပဲ။

ဒီလူတွေက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ လူယုံတော်တွေ ဖြစ်တာကို၊ အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ မသိသူ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အကြံပေး အမတ်ကြီးတွေကို ခန့်တဲ့ အခါမှာတော့ ဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်မှ မပါခဲ့ဘူးလေ။ အဲဒါက သူတို့ရဲ့လုပ်သက် မလုံလောက်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရန်ချုံဟွာတို့လို အစိုးရရေးရာတွေကို မကျွမ်းကျင်လို့လား ဆိုတာကိုတော့ အရင်ကတော့ ရှင်းပြလို့ ရနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီအမိန့်တော်စာ ထွက်လာတာက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပါပြီ။

ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က ရွှီထင်းရှန်းကို ဝန်ကြီးချုပ် ရာထူးအထိ ပေးချင်တဲ့ ဆန္ဒ ရှိခဲ့တာ ထင်ရှားပါတယ်။ အခုချက်ချင်း မဟုတ်ရင်တောင် နောင်တစ်ချိန်မှာတော့ မုချ ဖြစ်လာမှာပါ။

ရှေ့မှာ စွီဝန်ကြီးချုပ် ရှိခဲ့သလို၊ နောက်မှာလည်း ထန်ဝန်ကြီးချုပ် ရှိနေခဲ့တယ်။ နှစ်ယောက်လုံးက အသက်ကြီးတဲ့အထိ ရာထူးက မဆင်းခဲ့တာက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က အင်အားစုတွေကို ချိန်ညှိဖို့ တမင် ထားခဲ့တာ ထင်ရှားတာပေါ့။

ဒီလိုမျိုး အခြေအနေက အချိန်ကြာလာတဲ့ အခါမှာတော့ 'ဝန်ကြီးချုပ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက အမတ်တွေအတွက် နာမ်စားတစ်ခုပဲ ဖြစ်လာပြီး၊ ကျားချန်ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးမှသာ ဝန်ကြီးချုပ် ရာထူးနဲ့ ထိုက်တန်သလဲ ဆိုတာကို တစ်ယောက်ထက်မက ခန့်မှန်းခဲ့ကြဖူးတယ်။

အခုတော့ ရလဒ်က ထွက်လာပါပြီ၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က စည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ပြီး လူတော်ကို ရွေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးထားခံရတဲ့ အမတ်တစ်ယောက်ကို၊ ဘာလို့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ ထဲမှာတော့ တစ်လုံးတစ်ပါဒမှ ထည့်မပြောခဲ့ရတာလဲ။

ဒါဆိုရင် အဲဒီ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ ဆိုတာက အမှန်တကယ်ပဲ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် မိန့်ခဲ့တဲ့ အရာ ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း အမိန့်တော်စာကို ရေးတဲ့အမတ်က တမင် ချန်လှပ်ခဲ့တာလား။

အကယ်လို့ အားလုံးရဲ့ မှတ်ဉာဏ် မမှားရင်တော့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာကို ရေးတဲ့သူက ရန်ချုံဟွာ ပဲ ဖြစ်သလို၊ အဲဒီနေ့က အတူတူ ရှိနေတဲ့ အမတ်တွေကလည်း၊ အခု အကြံပေး အမတ်ကြီး လေးဦး ပါပဲ။

အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ တခြား အရေးကြီးတဲ့ အမတ်ကြီးတွေ ရှိနေပါလျက်နဲ့၊ ဘာလို့ အဲဒီလေးယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်ခဲ့ရတာလဲ ဆိုတာက တကယ်ကို စဉ်းစားစရာ ကောင်းနေတာပေါ့။

အနောက်ဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ မောက်ဝမ်ဟောက်က ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး အသံကျယ်ကြီးနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။ "အဲဒီနေ့က နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာကို ကြေညာတဲ့ အခါမှာတင်၊ ကျွန်တော်မျိုး ရင်ထဲမှာ သံသယတွေ ရှိနေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်မျိုး အနေနဲ့ ဒီ ရွှီဒုဝန်ကြီး နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆရာ လင်းမြောင်တို့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကို အထင်မကြီးတာ မှန်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုတွေအရ ဆိုရင်တော့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာမှာ တစ်လုံးတစ်ပါဒမှ မပါတာက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"အမတ်မင်းရန်၊ ဒီနတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာကို အမတ်မင်း ကိုယ်တိုင် ရေးခဲ့တာ ဆိုမှတော့ အားလုံးကို အဖြေတစ်ခုလောက် ပေးစေချင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ အမိန့်တော်စာ ထဲက အကြောင်းအရာတွေက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အရင်က ထားခဲ့တဲ့ အမိန့်တော်စာ နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဒါက အမတ်မင်းအနေနဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကို ဖိနှိပ်ချင်တဲ့ စိတ်နဲ့၊ အမတ်မင်းရွှီ ကို တမင် ချန်လှပ်ခဲ့တာလား"

မောက်ဝမ်ဟောက်ရဲ့ ဒီစကားတွေကြောင့်၊ နန်းဆောင်ထဲမှာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးသံတွေက ဆူညံ ပွက်လောရိုက်သွားတော့တယ်။

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တဲ့ ရန်ချုံဟွာက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မျက်နှာအိုကြီးက ဝက်သဲရောင်လို နီသွားပြီး၊ ဝတ်ရုံစကို ခါယမ်းကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်တယ်။ "မင်းကတော့ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေကို ပြောနေတာပဲ! အဲဒီနေ့က ငါ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တခြား အမတ်မင်း သုံးယောက်လည်း ရှိသလို၊ ရှီးလီကျန်းက ကျိန်းမိန်းမစိုးလည်း ရှိနေတာပဲ၊ မင်းရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ငါကပဲ အတုအယောင်တွေ လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

267 11

မောက်ဝမ်ဟောက်က မျက်လုံးကို စောင်းကြည့်ပြီး၊ လုံးဝ အလျှော့မပေးတဲ့ ပုံစံနဲ့ အားတက်သရော ပြောတော့တယ်။ "အဲဒါကိုတော့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ အမတ်မင်းတို့အနေနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို သေသေချာချာ ရှင်းပြဖို့ တောင်းဆိုနေတာပေါ့။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ကတော့ ရာထူးနိမ့်တဲ့ သူတွေမို့၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် အမိန့်တော်စာ ထားခဲ့တဲ့ အချိန်မှာ အနားမှာ မရှိခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ ရဲ့ အရေးကြီးပုံကိုတော့ တစ်လောကလုံး သိကြတာပဲ၊ အဲဒါက တာ့ချန်းရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်နဲ့ ဆိုင်နေလို့ အမှားအယွင်း မရှိစေရပါဘူး"

"တခြားသူတွေ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် မောက်ဝမ်ဟောက်ကတော့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ကျေးဇူးတော်တွေကို အများကြီး ခံခဲ့ရသူပါ။ အကယ်လို့သာ ဒီနတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာက ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်ရင်း မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မောက်ဝမ်ဟောက်အနေနဲ့ လုံးဝအသိအမှတ် မပြုနိုင်ပါဘူး!"

အဲဒီအချိန်မှာတင် နဂါးပလ္လင်ပေါ်က ဧကရာဇ်သစ်က ရုတ်တရက် နားထင်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာမှာ နာကျင်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ဘေးက မိန်းမစိုးက အနားကို အမြန်တိုးသွားပြီး အော်ဟစ် မေးလိုက်တယ်။ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဧကရာဇ်သစ်က အင်အား မရှိသလိုမျိုး နဂါးပလ္လင်ကို မှီလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်တယ်။ "ကျန်း... ခေါင်းကိုက်တယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပင်ပန်းသွားလို့ ဖြစ်ရပါမယ်။ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံပြီးကတည်းက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ဝိညာဉ်ခုံရှေ့မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ခဲ့ရသလို၊ အစိုးရ အလုပ်တွေနဲ့လည်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အနားယူဖို့ တွဲပို့ပေးပါ့မယ်၊ ပြီးရင် နန်းတွင်းသမားတော်ကိုလည်း ပင့်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

အဲဒီမိန်းမစိုးရဲ့ အသံကောင်းကောင်းနဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုအပြီးမှာ၊ ဧကရာဇ်သစ်က လူတွေရဲ့ တွဲကူမှုနဲ့ ထွက်ခွာသွားရတော့တယ်။ ညီလာခံ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး မိန်းမစိုးလည်း အမြန်ပဲ 'ညီလာခံ သိမ်းစေ' လို့ အော်ပြီး နောက်က လိုက်သွားပါတော့တယ်။

******

268 01

အခန်း (၂၆၈)

ဧကရာဇ်သစ်က အလျင်စလို ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး၊ အောက်ခြေက အမတ်တွေအားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ မှင်တက်နေကြရတယ်။

အခွန်ဝန်ကြီးဌာန ဒုဝန်ကြီး ဖုန်းကျွင်းယိက ရှေ့ကို ထွက်လာပြီး ဆိုလိုက်တယ်။

"အမတ်မင်းမောက်၊ ငါတို့ အားလုံးက အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ အတူတူ အမှုထမ်းလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီမို့ အချင်းချင်းလည်း အတော်အသင့် သိကြပါတယ်။ နာမည်ကျော်ချင်တာကိုတော့ ငါ အပြစ်မပြောပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး ပြုမူတာကတော့ တကယ်ကို လက်ခံနိုင်စရာ မရှိဘူး"

"ငါ ဘယ်လို ပြုမူလို့လဲ၊ ငါက သူများ ပစ္စည်းကို ခိုးလို့လား၊ လုလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် အဂတိလိုက်စားပြီး လူသတ်လို့လား။ အမတ်မင်းဖုန်း အနေနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ နှိမ့်ချ ပြောနေရတာလဲ။! ငါ မောက်ဝမ်ဟောက်မှာ ဘာပိုင်ဆိုင်မှုမှ မရှိဘဲ သန့်ရှင်းဖြောင့်မတ်စွာ နေလာတာကို တစ်လောကလုံး သိကြတာပဲ။ ငါ့မှာ ရှိတာဆိုလို့ မယိုင်မလဲတဲ့ မာန်မာန တစ်ခုတည်းပါပဲ၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်ကတည်းက ငါ့ရဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ သူများ မပြောရဲတာကို ပြောရဲတဲ့ သတ္တိကို ချီးမွမ်းခဲ့တာပါ" မောက်ဝမ်ဟောက်က ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

မောက်ဝမ်ဟောက်က ရှောင်မနေဘဲ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဆိုတယ်။ "ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာက ငါ တာ့ချန်းရဲ့ အနာဂတ် အခြေခံ အုတ်မြစ်ပဲ၊ အစေခံ အမတ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ သံသယ မဝင်ဝံ့သလို၊ သံသယလည်း မဝင်သင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ အမတ်မင်းထန်က အဲဒီ အမိန့်တော်စာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ လက်ရေးမူ အမိန့်တော် တစ်စောင်ကို ထုတ်ပြလာမှတော့ ငါ သံသယ မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့တာပေါ့။ ဒီ ညီလာခံမှာ ရှိနေတဲ့ ရာပေါင်းများစွာသော အမတ်တွေထဲမှာလည်း၊ သံသယ ဖြစ်နေတာက ငါ မောက်ဝမ်ဟောက် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ အမတ်မင်းဖုန်း အနေနဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ အပြစ်တင်နေရတာလဲ"

ဖုန်းကျွင်းယိမှာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရယ်လိုက်မိပြီး ဆိုလိုက်တယ်။ "အမတ်မင်းရန် ပြောတာ မှန်တာပေါ့၊ ခင်ဗျားကတော့ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေကို ပြောနေတာပဲ!"

"အဓိပ္ပာယ် ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာကိုတော့ တစ်လောကလုံးက လူတွေကပဲ ခွဲခြားကြပါလိမ့်မယ်၊ အမတ်မင်းဖုန်း အနေနဲ့ ငါ့ကို အမိန့်ပေးဖို့ အဆင့်မရှိပါဘူး။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်၊ အမတ်မင်းဖုန်း က အခွန်ဝန်ကြီးဌာနက လူပဲလေ၊ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့တရားရေး စောင့်ကြည့်ရေးဌာန က ကိစ္စတွေကို လာပြီး လက်ညှိုးညွှန်နေရတာလဲ" မောက်ဝမ်ဟောက် က ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်ပြန်တယ်။

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျား"

"တော်လိုက်ကြပါတော့ သူနဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေပါနဲ့၊ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကို ခံထားရတာပဲလေ" ရန်ချုံဟွာက လျှောက်လာပြီး ရွှီထင်းရှန်းကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်။

"အမတ်မင်းရန် ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ။ ဒီကိစ္စတွေက တကယ်ကို ရှုပ်ကုန်ပြီပဲ" ရွှီထင်းရှန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း တခြားအရာရှိတွေကို နေရခက်သလို ပြုံးပြလိုက်တယ်။

ဧကရာဇ်သစ် ထွက်သွားတာ မကြာသေးတာမို့၊ အမတ်အများကြီးလည်း ပြန်ဖို့ အချိန်မရသေးဘဲ အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းကြည့်နေကြတယ်။ ဒါကို မြင်တော့ သူတို့လည်း နေရခက်တဲ့ အပြုံးတွေနဲ့ပဲ တုံ့ပြန်ကြပြီး၊ ဘယ်ဘက်က ရပ်ရမလဲဆိုတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရန်ချုံဟွာ နဲ့ ဖုန်းကျွင်းယိတို့ဘက်က ကာကွယ်ပြောပေးတဲ့သူ မရှိသလောက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အကယ်လို့သာ အရင်က အခြေအနေမျိုးဆိုရင် မောက်ဝမ်ဟောက် က အမတ်တွေရဲ့ ဝိုင်းတိုက်ခိုက်တာကို ခံနေရလောက်ပြီ။

"ဘယ်သူကများ သွေးထိုးလို့လဲ။ ငါ မောက်ဝမ်ဟောက် အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ အမှုထမ်းလာတာ ဆယ်စုနှစ်ကျော် ရှိပါပြီ၊ ငါ့ကို ခိုင်းနိုင်တဲ့သူ ရှိတာတော့ မှန်ပေမဲ့၊ အဲဒီလူက ရွှီထင်းရှန်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလူကို အမတ်မင်းရန် လည်း သိပါတယ်။ သူက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ပါပဲ" မောက်ဝမ်ဟောက်က မာန်ပါပါနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။

ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါ ရန်ချုံဟွာရဲ့မျက်ဝန်းတွေက မသိစိတ်အရ ကျုံ့သွားပြီး တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိတယ်။

268 02

"ငါ မောက်ဝမ်ဟောက်က ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်တွေကို ခံခဲ့ရသူပါ။ အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ ဆယ်စုနှစ်ကျော် အမှုထမ်းလာခဲ့ပေမဲ့လည်း၊ ဆင်းရဲလွန်းလို့ ကိုယ်ပိုင် အိမ်တစ်လုံးတောင် မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က ငါ့ကို အိမ်တစ်လုံး ပေးခဲ့လို့သာ၊ ငါ မောင်မိသားစုဟာ မြို့တော်မှာ အခြေချ နေနိုင်ခဲ့တာပါ။ ငါ့ရဲ့စရိုက်က ကြမ်းသလို၊ အယူလည်း သည်းလှပါတယ်။ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပြောခဲ့ဖူးပေမဲ့၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ငါ့အပေါ် ဘယ်တော့မှ မငြိုးခဲ့တဲ့အပြင် ငါ့ရဲ့ဖြောင့်မတ်မှုကိုပါ ချီးမွမ်းခဲ့တာပါ" သူက ဆက်ပြောလိုက်တယ်။

"ရှေးအရင်ကတည်းက သစ္စာရှိတဲ့သူက အရှင်သခင်အတွက် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ကျေးဇူးဆပ်ကြစမြဲပါ၊ အခုလည်း ငါ မောက်ဝမ်ဟောက်က ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်အတွက် အသက်စွန့်ဖို့ အသင့်ပါပဲ" မောက်ဝမ်ဟောက်က ကောင်းကင်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ ရန်ချုံဟွာ ဘက်လှည့်ကာ အေးစက်စက် ရယ်လျက် ဆိုလိုက်တယ်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ ခင်ဗျားက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်စာကို တမင်တကာ ပြုပြင်ခဲ့တယ်လို့ သံသယ ဖြစ်မိပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေကို နှိပ်ကွပ်ဖို့အတွက်ပေါ့။ အမတ်မင်းရန်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လို ပြောမလဲ။ ဒီ အမိန့်တော်စာ ကိစ္စ အမှန်တရား ပေါ်မလာမချင်းတော့ ငါ မောက်ဝမ်ဟောက်က ခင်ဗျားကို နေ့တိုင်း ရက်ဆက် တိုက်ခိုက်နေဦးမှာပဲ၊ တစ်လကြာရင် တစ်လ၊ တစ်နှစ်ကြာရင် တစ်နှစ်ပေါ့"

"အခုလိုမျိုး တရားမျှတ ပွင့်လင်းတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ၊ ငါ့ကို သူများ သွေးထိုးခံရသူလို့ လာမစွပ်စွဲပါနဲ့၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းတဲ့သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ပြောပြီးတော့ သူက ရန်ချုံဟွာကို ဟန်ဆောင်လက်သီးအုပ်ချီပြပြီး ခပ်တည်တည်နဲ့ ထွက်သွားတော့တယ်။

ဒီလုပ်ရပ်ကြောင့် ရန်ချုံဟွာမှာတော့ အလွန်ပဲ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပြီ

"တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ် မရှိလိုက်တာ၊ အဓိပ္ပာယ် မရှိလိုက်တာ!" ရန်ချုံဟွာက ခြေဆောင့်ပြီး ဆဲနေခဲ့ကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ဒေါသကြောင့် တုန်နေခဲ့တယ်။

သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အရာရှိတချို့က ရှေ့တိုးလာပြီး၊ မောက်ဝမ်ဟောက် လိုမျိုး အသိဉာဏ် မရှိတဲ့ လူရမ်းကား တစ်ယောက်ကို စိတ်မရှိဖို့ ဝိုင်းဖျောင်းဖျကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မောက်ဝမ်ဟောက် ပြောခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ဘယ်သူမှ တစ်စုံတစ်ရာ ထောက်ခံ မပြောဘဲ ဘေးကနေပဲ ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။

ဝန်ကြီးချုပ်ထန်ကလည်း သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်တယ်။ "ကြည့်စမ်း၊ ဒီကိစ္စတွေကတော့ ရှုပ်ကုန်ပါပြီ၊ ကျွန်တော်မျိုး ကတော့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ လိုက်နာခဲ့တာပါ၊ ဘာဖြစ်လို့ အခုလိုမျိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ မသိပါဘူး"

ရန်ချုံဟွာမှာတော့ အတော်လေး ဒေါသထွက်နေပေမဲ့၊ အားတင်းပြုံးပြပြီး ဒီကိစ္စက ဝန်ကြီးချုပ်ထန် နဲ့ မဆိုင်ဘဲ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ရတယ်။

ဝန်ကြီးချုပ်ထန်က ဒီစကားကို ကြားပုံမရဘဲ၊ သက်ပြင်းတွေကိုပဲ ဆက်တိုက်ချကာ ခေါင်းခါပြီး အဲဒီကနေ ထွက်သွားပါတော့တယ်။

အမတ်တွေအားလုံးလည်း ကိုယ်စီ လူစုခွဲပြီး ပြန်ကြတယ်။ ရင်းနှီးတဲ့သူ အချင်းချင်းကတော့ နန်းတော်အပြင်ကို လျှောက်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြတော့တယ်။ အရင်ကဆိုရင် ရန်ချုံဟွာရဲ့ဘေးမှာ အရာရှိအများကြီး ဝိုင်းနေကြစမြဲ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ဒီနေ့မှာတော့ ဖုန်းကျွင်းယိ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနေတော့တယ်။

ဖုန်းချန်ပေါင်က ရန်ချုံဟွာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေမဲ့၊ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အမြန် ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ဖေးချန့်နဲ့ ရှန်ရွှယ် တို့ကလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ၊ တစ်ဖက်မှာတော့ ရွှီထင်းရှန်း ရဲ့ ဘေးမှာတော့ အရာရှိအများကြီး ဝိုင်းနေကြပြီး၊ ခုနက ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ဆူညံစွာ ပြောနေကြတယ်။

268 03

ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ၊ ရွှီထင်းရှန်း အနေနဲ့ ဘာစကားပြောပြော မှားသွားနိုင်တာမို့၊ သူက စကားမပြောဘဲ နေတာကပဲ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေတော့တယ်။

သူက ကိစ္စရှိသေးတယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး၊ အမြန်ပဲ အဲဒီကနေ ထွက်ခဲ့တော့တယ်။

ချန်ချင်းနန်းဆောင် အတွက်တော့ ဧကရာဇ်သစ် ပြန်ရောက်ကတည်းက စိတ်တွေ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ရန်ချုံဟွာ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ နန်းဆောင်ထဲမှာ ခစားနေတဲ့ မိန်းမစိုးတွေ အားလုံးကို အပြင်ထုတ်လိုက်ကြပြီး၊ ရန်ချုံဟွာ နဲ့အတူ ဧကရာဇ်သစ်ရဲ့ လူယုံတော် မိန်းမစိုး ဟုန်ယင်း တို့ သုံးယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာတွေ လုပ်နေမိလဲ ဆိုတာ သိရဲ့လား။ အခုလို ခေါင်းကိုက်တယ်ဆိုပြီး ရှောင်ထွက်လာတာက အောက်ခြေက အမတ်တွေ အားလုံးကို သံယယ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲခင်ဗျာ" ရန်ချုံဟွာက ဆိုလိုက်တယ်။

ဧကရာဇ်သစ်လည်း နောင်တ ရနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အခုအချိန်မှာ ပြန်ပြင်လို့ မရတော့တာနဲ့ မကျေမနပ်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ "အမတ်မင်းရန်က ကျန်း (ငါကိုယ်တော်) ကို အဲဒီမှာ ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ခိုင်းချင်လို့လဲ၊ အကယ်လို့ အဲဒီ မောက်ဝမ်ဟောက် ကသာ ထပ်ပြီး အတင်း မေးလာရင်၊ ကျန်းက ဘာပြန်ပြောရမှာလဲ။ အဲဒီနေ့က ကျန်း ပြောခဲ့သားပဲ၊ ဒီ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ မှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့၊ ယဲ့ကျွိ တို့ထဲက တစ်ယောက်မှ မပါတာက ခင်ဗျား တို့ ကိုယ့်ရန်သူကို နှိပ်ကွပ်ချင်တာ တအား သိသာလွန်းနေတယ်လေ။ အဲဒီ အမိန့်တော်စာကို ခင်ဗျားတို့ပဲ ရေးခဲ့တာမို့၊ ကျန်း ကတော့ ဘာမှ မသိခဲ့ရဘူး၊ အခုတော့ ကိစ္စ အဝဝက ကျန်းရဲ့ခေါင်းပေါ်ကိုပဲ ရောက်လာပြီ မဟုတ်လား" လို့

ဧကရာဇ်သစ်က ရင်ထဲမှာ မကျေနပ်တာတွေ ပြည့်နေတယ်

အကယ်လို့ သူသာ ရွေးခွင့် ရှိမယ် ဆိုရင်၊ ကိုယ့်ကို ချုပ်ကိုင်မယ့် အကြံပေး အမတ်ကြီးတွေကို ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးက အလဲအထပ် လုပ်ခဲ့ကြတာမို့၊ ရန်ချုံဟွာ တို့က အမိန့်တော်စာပေါ်က နာမည်ကို သူ့နာမည် ပြောင်းပေးမယ်လို့ပဲ ကြိုပြောခဲ့ပြီး၊ ကျန်တဲ့ အချက်တွေကိုတော့ တစ်လုံးမှ ပြောမပြခဲ့ဘူးလေ။

ခုတော့ ရန်သူကို နှိပ်ကွပ်ဖို့ ကြံခဲ့ရာကနေ၊ "ကိုယ့်ဘာသာ မတင်တဲ့ ကျောက်တုံးနဲ့ ကိုယ့်ခြေထောက် ပြန်ထုမိသလို" ဖြစ်သွားရုံတင်မကဘဲ၊ သူ့ကိုပါ ဒုက္ခပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီ။ အကယ်လို့သာ အမိန့်တော်စာက အတုလို့ လူတွေက သံသယ ဖြစ်သွားရင်၊ သူ့ရဲ့ ဧကရာဇ် အဆင့်ကလည်း အတုအယောင် ဖြစ်မသွားဘူးလား။

ဒုတိယမင်းသားက ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်နေလို့ ဒီအခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်တာ သိသလို၊ တိတ်တဆိတ် ပျောက်နေတဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် အကြောင်းကိုပါ တွေးမိတော့ ဧကရာဇ်သစ်က ကြောက်လို့ တုန်နေခဲ့ရတယ်။

"အမတ်မင်းရန်၊ ခင်ဗျား နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာရလိမ့်မယ်၊ ခင်ဗျား ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်တာ မဖြစ်တာက ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့၊ ကျန်း ရဲ့ ပလ္လင်ကို ထိခိုက်လာရင်တော့ မလွယ်ဘူးနော်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်၊ ခင်ဗျား အရင်ဆုံး အနစ်နာခံပြီးတော့ ရန်သူကို နှိပ်ကွပ်ဖို့အတွက် အမိန့်တော်စာကို ပြင်ခဲ့မိပါတယ်လို့ပဲ ဝန်ခံလိုက်ပါလား၊ ကျန်း ဒီမှာ ရှိနေသေးတာပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျန်း မှတ်ထားမှာပါ၊ အရာရာ ငြိမ်သွားတဲ့ အခါကျမှ ခင်ဗျားကို ပြန်ပြီး ရာထူးတိုးပေးပါ့မယ်" ဧကရာဇ်သစ်က နည်းလမ်းကောင်း တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသလိုမျိုး ပြောလိုက်တယ်။

ဒီစကားကို ကြားတော့ ရန်ချုံဟွာ မှာတော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ နောက်ကိုပဲ လန်ကျမတတ် ဖြစ်သွားရတယ်။

သူက ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်နေပြီး လို့ ပြန်မေးလိုက်တယ်။

"ဒါ... ဒါက "ဒါဆိုရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကော မစဉ်းစားမိဘူးလား၊ အကယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးသာ အဲဒီလို ဝန်ခံလိုက်ရင်၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်စာကို ပြုပြင်တဲ့ အပြစ်က ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမလဲ ဆိုတာကိုပေါ့၊ အဲဒီ အချိန်ကျရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ပလ္လင်ကကော အစစ် ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကို လူတွေက လိုက်ပြီး သံသယ မဖြစ်ကြဘူးလား"

268 04

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အနေနဲ့တော့ လောလောဆယ် ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ နေပါဦး၊ ကျွန်တော်မျိုး တခြား အမတ်တွေနဲ့ ထိုင်ဆွေးနွေးပါရစေဦး၊ မောက်ဝမ်ဟောက် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုမကျနိုင်ပါဘူး" ရန်ချုံဟွာက ဆိုလိုက်တယ်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ဘေးနားက ဟုန်ယင်းက မကျေမနပ် ပြောလိုက်တယ်။ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ ဒီအမတ်မင်းရန်ကတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လုံးဝအလေးမထားသလို ပြုမူနေတာပါပဲ"

ဒီကိစ္စကို ဧကရာဇ်သစ်လည်း သိနေတာမို့၊ သူ့မျက်နှာက ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် တည်ကြည်နေခဲ့တယ်။

ရန်ချုံဟွာ က အမတ်ချုပ်ရုံးကို ပြန်ရောက်တဲ့ အခါမှာ၊ ဖုန်းချန်ပေါင် တို့ကလည်း သူ့ကို စောင့်နေကြပြီ။

အမတ်ချုပ် ခန်းမထဲမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး၊ အခြေအနေက အလွန်ပဲ လေးလံနေခဲ့တယ်။

"ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ ခင်ဗျား တို့လည်း တစ်ခုခု ပြောကြပါဦး၊ အားလုံး ငြိမ်မနေကြနဲ့လေ၊ ဒီကိစ္စက အမတ်မင်းရန်ကို ဦးတည်နေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ လက်တွေ့မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးနဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ"ဖုန်းချန်ပေါင်က ဆိုလိုက်တယ်။

ဖေးချန့်နဲ့ ရှန်ရွှယ် တိုက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကြပေမဲ့၊ စကားတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောဘဲ နေခဲ့ကြတယ်။

ရန်ချုံဟွာ မှာတော့ ဘေးမှာ ထိုင်ရင်း မျက်နှာက သိပ်ကို ပျက်နေခဲ့တယ်။ အရာရာက တစ်ညတည်းအတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ ရှုပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ရှန်ရွှယ်က အဲဒီသုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ မုတ်ဆိတ်တွေကို တွန့်ဆုတ်စွာ ပွတ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ "ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က မောက်ဝမ်ဟောက်ရဲ့ အိမ်မှာ ပုန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား”

အပြင်ပန်းမှာ ဘာမှ မဖြစ်သလို ရှိပေမဲ့၊ တိတ်တဆိတ်မှာတော့ သူတို့က အိမ်တော် အသီးသီးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။ အထူးသဖြင့် အရင်က ဒုတိယမင်းသား လွှတ်လိုက်တဲ့ နန်းတော်စောင့်တပ်တွေက အိမ်တိုင်းကို ရှာခဲ့တုန်းကလည်း၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ အချို့ အိမ်တော်တွေကတော့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်လို့ ရှာခွင့် မရခဲ့ဘူး၊ မောက်အိမ်တော် မှာလည်း အဲဒီအထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။

"ကျွန်တော်မျိုး ခုနလေးတင် သူ့ကို အကဲခတ်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ပုံစံကတော့ အတွင်းရေးတွေကို သိနေတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပါဘူး ရန်ချုံဟွာ က ဆိုလိုက်တယ်။

ဒီစကားကို ကြားတော့ ရှန်ရွှယ်တို့ကလည်း စဉ်းစားကြည့်ကြပြီးနောက် အကျိုးအကြောင်းအရ ဆီလျော်တယ်လို့ ယူဆလိုက်ကြတယ်။

အကယ်လို့သာ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က ဘယ်အိမ်မှာမဆို ပုန်းနေခဲ့ရင်၊ အဲဒီအိမ်ကတော့ တိတ်တဆိတ် နေဖို့ပဲ ကြိုးစားမှာဖြစ်ပြီး၊ အခုလိုမျိုး တခြားသူတွေရဲ့ သံသယကို ခံရမယ့် လုပ်ရပ်မျိုးကိုတော့ လုံးဝ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဒါဆိုရင် အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

268 05

တိတ်ဆိတ်မှုတွေကြားမှာ ဖုန်းချန်ပေါင်က ဖေးချန့်နဲ့ရှန်ရွှယ်တို့ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရန်ချုံဟွာ ဘက်လှည့်ကာ တွန့်ဆုတ်စွာနဲ့ ဆိုလိုက်တယ်။

"ဒါမှမဟုတ်ရင်၊ ဒီကိစ္စကို အမတ်မင်းရန်ပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါလား။ ခင်ဗျား စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် ရှိနေသရွေ့တော့ အရာရာ ငြိမ်သွားတဲ့ အခါမှာ ခင်ဗျားကို ပြန်ပြီး ခေါ်ပေးပါ့မယ်။ အခု ဝန်ခံလိုက်တာက ရန်ငြိုးကြောင့် လက်စားချေတာ လို့ပဲ သတ်မှတ်ခံရမှာမို့ သေးတဲ့ အပြစ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ တခြား ကိစ္စတွေသာ ပေါ်လာမယ် ဆိုရင်တော့ ငါတို့ တစ်မျိုးနွယ်လုံး အသတ်ခံရရင်တောင်မှ အပြစ်ကျေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရန်ချုံဟွာ က အေးစက်စက် ရယ်လိုက်တော့တယ်။ လူမိုက်တွေရဲ့ အတွေးက တကယ်ကို တူနေကြပါလား။

တစ်ဖက်လူမှာ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတွေ ရှိနိုင်တာကို ဘာလို့ မစဉ်းစားမိကြတာလဲ။

ဝန်ခံရမယ်။ ဝန်ခံလို့ ရပါ့မလား။ အသေခံရင် ခံရပါစေ၊ ဘယ်တော့မှ ဝန်ခံလို့ မရဘူး။

ဒီလူတွေက ငါ့ကို မိုက်တဲ့သူ တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်နေကြပုံပဲ၊ စာပေပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် သိက္ခာက အသက်ထက် အရေးကြီးတယ်။ အကယ်လို့သာ ငါက ဒီကိစ္စကို ဝန်ခံလိုက်ရင်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ထူဖို့က ဖြစ်နိုင်ပါဦးမလား။ တစ်လောကလုံးက လူတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့တာကို ခံရရုံနဲ့တင် ငါ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဒါမှမဟုတ်ရင်၊ အမတ်မင်းရန် အနေနဲ့ အမတ်မင်းဖုန်း ပြောတာကို နားထောင်လိုက်ပါလား” ရှန်ရွှယ်က ဘေးကနေ ကြားဖြတ် ပြောလိုက်တယ်။

ဖေးချန့်က စကားမပြောပေမဲ့၊ သူလည်း အဲဒီအကြံကို ထောက်ခံနေခဲ့တယ်။

"ဒီလို အကြံမျိုးကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ ထပ်မစဉ်းစားကြနဲ့တော့ ငါ တစ်ယောက်တည်းကို အနစ်နာခံခိုင်းပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ကတော့ ဘေးကင်းအောင် နေချင်ကြတယ်ပေါ့။ ငါတို့ အားလုံးက အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုထမ်းလာကြတာပဲ၊ ဒီလို နည်းလမ်းတွေကို လာမသုံးပါနဲ့၊ အသက်ရှင်ရင်လည်း အတူတူ ရှင်ရမယ်၊ သေရင်လည်း အတူတူ သေရမယ်၊ ငါ ရန်အီးကျစ် လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို၊ ခင်ဗျားတို့လည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရန်ချုံဟွာက ထရပ်ပြီးနောက် အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ပြောပြီးနောက်မှာတော့ သူက ဝတ်ရုံစကို ခါပြီး အဲဒီကနေ ထွက်သွားပါတော့တယ်။

ကျန်နေတဲ့ သုံးယောက်ကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ကျန်ခဲ့ကြတယ်။ ဖုန်းချန်ပေါင်က ဆိုလိုက်တယ်။ "ကြည့်စမ်း၊ အမတ်မင်းရန် ပြောပုံအရဆိုရင် ကျွန်တော်ကပဲ သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေသလိုမျိုး၊ ဒါတွေ အားလုံးက အားလုံးရဲ့ အကျိုးအတွက်ပဲ မဟုတ်လား"

"အမတ်မင်းရန် ခဏတစ်ဖြုတ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားတာက သဘာဝပါပဲ"

"အမတ်မင်းရန်က သဘောမတူဘူး ဆိုမှတော့ ငါတို့ တခြား နည်းလမ်းကို ရှာရုံပေါ့၊ ဒါက ကိစ္စကြီး တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး"

လေးယောက်လုံးက အပြင်ပန်းမှာ မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ခဏတစ်ဖြုတ် ပူးပေါင်းတာပါပဲ။ ဒီကိစ္စတွေ မဖြစ်ခင်ကတည်းက သူတို့ လေးယောက်ကြားမှာ အားပြိုင်မှုတွေက အမြဲ ရှိနေခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် အချင်းချင်း ပြောနေတဲ့ စကားတွေက လိမ်နေမှန်း သိနေကြပေမဲ့၊ မသိကျိုးကျွံ ပြုပြီးတော့ပဲ ဒီကိစ္စကို ကျော်ခဲ့ကြတော့တယ်။

268 06

နောက်ပိုင်း ရက်တွေမှာ မောက်ဝမ်ဟောက်က သူ ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ရန်ချုံဟွာကို အချိန်တိုင်း တိုက်နေခဲ့တယ်။

နံနက်ခင်း ညီလာခံမှာ ဘယ်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးဆွေးနွေး၊ မောက်ဝမ်ဟောက် စကားပြောလိုက်တာနဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ငြင်းခုံပွဲကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားရတော့တယ်။

ရန်ချုံဟွာလည်း နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊ တုံ့ပြန်တာတွေ လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီအမိန့်တော်စာက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ရှေ့မှာ ကိုယ်တိုင် မိန့်ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်းနဲ့၊ ကိုယ်က ရေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အကြောင်းအရာတွေကတော့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်တိုင်းကျပဲ ဖြစ်ကြောင်း သူက အတင်း ပြောခဲ့တယ်။

ဒီကိစ္စအတွက် သူက ရှန်ရွှယ်၊ ဖုန်းချန်ပေါင်၊ ဖေးချန့် နဲ့ ကျိန်းအန်းချန်တို့ကိုပါ သက်သေအဖြစ် ခေါ်ခဲ့တယ်။

ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမှာ၊ အဲဒီလေးယောက်ကလည်း သူ့အတွက် သက်သေ လိုက်ပေးရမှာ သဘာဝပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပြည်သူတွေကြားမှာ ဘယ်သူကများ ယုံကြမလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် လူဘယ်နှစ်ယောက်က ယုံကြမလဲ ဆိုတာကတော့ မသိနိုင်ဘူးလေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့အုပ်စုက လူတွေကလည်း စပြောလာကြတော့တယ်။

ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ထားခဲ့တဲ့ လက်ရေးမူ အမိန့်တော် ရှိနေမှတော့ ဧကရာဇ်သစ် အနေနဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ အလိုကို လိုက်ပြီး၊ ရွှီထင်းရှန်းကို အမတ်ချုပ် အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ခန့်ပြီး ဝန်ကြီးချုပ် ရာထူးကိုပါ ပေးသင့်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီပြောတာက ရန်ချုံဟွာ အုပ်စုရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ကန့်ကွက်တာကို ခံခဲ့ရပြန်တယ်။ ရန်ချုံဟွာ အုပ်စုက လူတွေက အရင်ဆုံး ရွှီထင်းရှန်း ရဲ့ လုပ်သက် မလုံလောက်တဲ့ ကိစ္စကို အကြောင်းပြကြသလို၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ရေးမူ အမိန့်တော်နဲ့ နတ်ရွာစံကြောင်း အမိန့်တော်စာ တို့ကြားမှာ၊ ဘယ်ဟာက ပိုအတည်ဖြစ်လဲ၊ ဘယ်ဟာကို လိုက်နာသင့်လဲ ဆိုပြီး ငြင်းကြတော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ၂၇ ရက်တိုင်တိုင် ဝမ်းနည်းခြင်း အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ရမယ့် အချိန်က ကုန်သွားပြီမို့၊ ဧကရာဇ်သစ်နဲ့ အမတ် အားလုံးက ဝမ်းနည်းခြင်း ဝတ်စုံတွေကို လဲကြရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အမတ်တွေအတွက်တော့ ထားလိုက်ပါတော့ ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဝတ်စုံ လဲတာကတော့ စည်းကမ်းတွေ ရှိနေခဲ့တယ်။ အထူးသဖြင့် ဧကရာဇ်သစ် နန်းတက်စ အချိန်မှာ၊ ကိုယ်က အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းနေပါတယ်လို့ ပြဖို့အတွက် ပုံမှန်ဆို အမတ်တွေက အကြိမ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျမှပဲ ဧကရာဇ်က မတတ်သာလို့ ဝတ်စုံ လဲရတာပါဆိုပြီး ပြရတာလေ။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက မကြာခင်က အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ ကိစ္စတွေ များလွန်းလို့၊ အဲဒီနေ့ ရောက်လာတဲ့ အခါမှာ၊ အမတ်တွေ လျှောက်ထား ဖျောင်းဖျရမယ့် ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ကြဘူး။

အမှန်တော့ မေ့နေကြတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်အကြောင်းကို ပြောလိုက်တာနဲ့၊ အောက်ခြေက အမတ် အားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်တိုက်ငြင်းနေကြပြန်တာကြောင့်၊ ငြင်းရင်း ငြင်းရင်းနဲ့ပဲ အဓိက ကိစ္စကို မေ့သွားခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။

ရန်ချုံဟွာ အုပ်စုကလည်း အစောပိုင်းက ရုတ်တရက် ကြုံခဲ့ရတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကနေ ပြန်နိုးလာပြီးနောက်၊ ပြန်တိုက်စစ်ဆင်တာတွေကလည်း မဆိုးပါဘူး။

အရင်ဆုံး သူတို့က ရွှီထင်းရှန်း အုပ်စုနဲ့ အပြင်းအထန် ငြင်းကြသလို၊ တစ်ဖက်ကလည်း ရွှီထင်းရှန်းအတွက် ရှေ့ထွက် ပြောပေးနေတဲ့ အမတ်တွေရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား အားနည်းချက်တွေကို ရှာပြီး တိုက်ကြတော့တယ်။

268 07

ဒါက အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ အမြဲ သုံးနေကျ "ရန်သူ့ စခန်းကို ဝိုင်းပြီး မိတ်ဆွေကို ကယ်တာ" ဆိုတဲ့ နည်းဟောင်းပါပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့နာမည်ကို အရင်ဆုံး ပုပ်ခတ်လိုက်ရင်၊ ခင်ဗျား ဘာတွေပဲ ပြောပြော ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို လှည့်ကွက်တွေကို ခင်ဗျား သိသလို၊ တခြားသူတွေလည်း သိကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် ငြင်းကြတာက နောက်ဆုံးမှာ မူလ ရည်ရွယ်ချက်တွေကိုတောင် မေ့သွားခဲ့ကြပြီး၊ ဧကရာဇ်သစ် ဝတ်စုံ လဲရမလား၊ မလဲရဘူးလား ဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူမှ သတိမထားမိတော့ဘူး။

ခြုံပြောရရင်တော့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ညီလာခံ တစ်ခုလုံးက ဆူညံနေတာပါပဲ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ၊ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနက အမတ်တစ်ယောက်က ဧကရာဇ်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က တည်ဆောက်ပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်တင်လိုက်တယ်။ ဆိုလိုတာက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ကို ဂူသွင်း သင်္ဂြိုဟ်နိုင်ပြီ ဆိုတာပါပဲ။

ဒီ ဂူဗိမာန် က ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံမှ တည်ဆောက်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှေးအရင် တိုက်ဇူ ခေတ်ကတည်းကပင် ဆယ်စုနှစ်တွေအများကြီးအတွင်း အမြဲ ပြုပြင်တည်ဆောက်နေခဲ့တာပါ။ ကျားချန်ဧကရာဇ် နန်းတက်ပြီးနောက်မှာလည်း၊ ကိုယ့်အတွက် ဂူဗိမာန် တည်ဆောက်ဖို့ ကိစ္စကို မမေ့ခဲ့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ဂူဗိမာန်က အစောကတည်းက အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ကာ၊ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနအနေနဲ့ စည်းကမ်းတွေအတိုင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ပြုပြင်တာတွေကိုပဲ လုပ်ဖို့ လိုနေတာ ဖြစ်တယ်။

ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ကို ဂူသွင်း သင်္ဂြိုဟ်တာက ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စမို့၊ ဧကရာဇ်သစ်ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အမိန့်ကြောင့်၊ အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ ခေတ္တ ငြိမ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အားလုံးက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ နာရေး ကိစ္စတွေအတွက် အလုပ်ရှုပ်နေကြတော့တယ်။

အရင်ဆုံး နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနက မင်္ဂလာရှိတဲ့ ရက်ကို ရွေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျန်တဲ့ အလုပ်တွေကိုတော့ ဝတ်ပြုရေးဝန်ကြီးဌာနက တာဝန်ယူ လုပ်ရတော့တယ်။

ဝတ်ပြုရေးဝန်ကြီးဌာနက အစီအစဉ်တွေ ချပေမဲ့၊ တခြား ဌာနအသီးသီးကလည်း အားမနေဘဲ၊ အရာရှိ အားလုံးက ပါဝင်လှုပ်ရှားကြရတယ်။

သင်္ဂြိုဟ်မယ့် နေ့ ရောက်တော့ သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကတည်းက နန်းတောထဲမှာ အလုပ်များနေကြပြီ။

အတွင်းမြို့ထဲက အိမ်တော် အသီးသီးမှာလည်း၊ အစောကြီးကတည်းက မိသားစုဝင်တွေကို ခေါ်ပြီး ထရပ်လိုက်ကြပြီး၊ အားလုံးက ဝမ်းနည်းခြင်း အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ထားကြတယ်။

ဧကရာဇ်ရဲ့ နာရေးအခမ်းအနားက စည်းကမ်း သိပ်ကြီးပါတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဝိညာဉ်ခုံတွေနဲ့ ပူဇော်တာတွေကို ထားရသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာလည်း လမ်းဘေး ဝဲယာကနေ ငိုပြီး လိုက်ပို့ကြရတယ်။ ချီဖန်လမ်းကနေ ကျိန့်ယန်မန် လမ်းမကြီးအထိ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ယုံတိန်မန် လမ်းမကြီးအထိ၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ လူတွေက နေရာဦးထားကြပြီး၊ နာရေး အခမ်းအနားအတွက် ပြင်နေကြတယ်။

ရွှီထင်းရှန်း အိမ်က ထွက်ပြီး နန်းတော် သွားပြီးနောက်မှာ ကျောက်အာက လူတွေကို နန်းတော် တံခါးရှေ့မှာ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့တယ်။

နန်းတော်ထဲက လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိလာတာနဲ့၊ သူက သားကြီးကို ခေါ်ပြီး အိမ်က လူတစ်ဝက်ကျော်နဲ့အတူ၊ ကျိန့်ယန်မန် လမ်းမကြီးပေါ်မှာ ပြင်ထားတဲ့ ရွှီအိမ်တော် ရဲ့ ဝိညာဉ်ခုံ ဆီကို အမြန် ပြေးသွားခဲ့ကြတယ်။

လမ်းမကြီးရဲ့ ဘေးဝဲယာ တစ်လျှောက်လုံးမှာ ဝိညာဉ်ခုံတွေအများကြီး ရှိနေခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်ဆုံးမှာ အဖြူရောင်တွေပဲ မြင်နေရကာ လူတိုင်းက ဒူးထောက်လိုက်ကြတော့တယ်။

268 08

ဒီဝိညာဉ်ခုံတွေကို ထားတဲ့နေရာမှာလည်း စည်းကမ်း ရှိပါတယ်။ ရာထူး အဆင့်အလိုက် စီထားတာဖြစ်ပြီး၊ ယုံတိန်မန် လမ်းမကြီးဆီ ရောက်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ အဆင့်နိမ့် အရာရှိတွေပဲ ရှိတော့သလို၊ မြို့တော်က သူဌေးကြီးတွေနဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေကလည်း ဝိညာဉ်ခုံတွေ ထားပြီး ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ကို နောက်ဆုံး ခရီး ပို့ကြတယ်။

ဘယ်လောက်အထိ ကြာကြာ ဒူးထောက်ခဲ့ရလဲ မသိဘဲ၊ ရုတ်တရက် သဲ့သဲ့လေး ကြားရတဲ့ နာရေး တူရိယာ သံတွေကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ခဏကြာတော့ ငိုရှိုက်သံတွေကိုပါ ကြားလိုက်ရတော့တယ်။

ကျောက်အာက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ မျက်စိတစ်ဆုံးမှာ အလွန်ပဲ ကြီးမားတဲ့ လူအုပ်ကြီး တစ်စု ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ဒါက သူ့ဘဝမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အကြီးဆုံး မြင်ကွင်း ဖြစ်မှာပဲ၊ အရှေ့ဆုံးမှာ မြင်ရတာက ထူထပ်တဲ့ ဝိညာဉ်အလံ တွေဖြစ်ပြီး၊ အရေအတွက်က မရေမတွက်နိုင်အောင် များတာကြောင့် နောက်ကွယ်က လူအုပ်ကြီးကိုတောင် ဖုံးထားခဲ့တယ်။

ဝိညာဉ်အလံတွေရဲ့ နောက်မှာတော့ ပြည်သူတွေ ပေးတဲ့ အလံတွေနဲ့ ထီးတော်တွေ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဧကရာဇ်ရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ နာရေး အခမ်းအနား တပ်ဖွဲ့ ရှိနေတာကြောင့် လူဦးရေ ထောင်နဲ့ချီပြီး ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒီလူတွေက ဝမ်းနည်းခြင်း ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော လက်နက်တွေ၊ အလံတွေကို ကိုင်ထားကြသလို၊ ကြားထဲမှာလည်း စက္ကူနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အမျိုးမျိုးသော အသုံးအဆောင်တွေကလည်း ဟည်းထနေတာကြောင့်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။

အနားကို တဖြည်းဖြည်း တိုးလာတာနဲ့အမျှ၊ လူအချို့က စပြီး ငိုကြတော့တယ်။

ကျောက်အာက ဘေးက သားကြီးကို အမြန်ပဲ ဆွဲလိုက်ပြီး၊ အတူတူ လိုက်ငိုလိုက်တယ်။

သူက ဧကရာဇ်နဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ရဲ့ နာရေးတွေမှာ ပါဖူးလို့ အတွေ့အကြုံ ရှိပေမဲ့၊ ရွှီယောင်ဟုန်အတွက်တော့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်နေတာလေ။ ကျောက်အာက သူ့ကို ခေါင်းငုံ့ထားဖို့နဲ့၊ တခြားသူတွေရဲ့ အသံအတိုင်းပဲ လိုက်ငိုဖို့ မှာလိုက်တယ်။

နာရေး အုပ်စုကြီးက ရှေ့ကို ရောက်လာတဲ့အခါ၊ လမ်းဘေး ဝဲယာက ငိုပြီး လိုက်ပို့တဲ့သူတွေရဲ့ အသံက ပိုပြီး ကျယ်လာခဲ့တာပေါ့။

ကျောက်အာက ငိုနေရင်းနဲ့ပဲ၊ အခွင့်အရေးရရင် မျက်စိရှေ့က အခြေအနေတွေကို ခိုးကြည့်နေခဲ့တယ်။

နာရေး တပ်ဖွဲ့ကြီးရဲ့ နောက်မှာတော့ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ရဲ့ နဂါးခေါင်းတလား ရှိနေပြီး၊ အဲဒါကို ထမ်းဖို့ လူပေါင်း ၁၂၈ ယောက်ကို သုံးရတာကြောင့်၊ ဒီခေါင်းတလားက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းနိုင်တာပေါ့။

နဂါးခေါင်းတလားရဲ့ နောက်မှာတော့ သံချပ်ကာ ဝတ်စုံတွေနဲ့ ခန့်ညားတဲ့ နန်းတော်စောင့်တပ်တွေ ရှိနေပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဝမ်းနည်းခြင်း ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားတဲ့ ဝန်ကြီးအရာရှိတွေနဲ့ တော်ဝင်ဆွေမျိုးတွေ ရှိနေကြတယ်။ ကြားထဲမှာလည်း နန်းတွင်းသူတွေနဲ့ မိန်းမစိုးတွေ၊ ဒါ့အပြင် ဘုန်းတော်ကြီးတွေနဲ့ ရသေ့တွေပါ ပါနေကြကာ၊ သူတို့က နာရေး တူရိယာတွေကို တီးပြီး ပရိတ်တွေကို ရွတ်နေကြတာပါ။

ကျောက်အာက သေသေချာချာ လိုက်ရှာပေမဲ့ ရွှီထင်းရှန်းရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတော့ ရှာမတွေ့တာနဲ့၊ ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ပြီးပဲ ငိုနေတော့တယ်။

ဒီလိုမျိုး ကြီးကျယ်တဲ့ နာရေး အခမ်းအနားကြောင့်၊ အိမ်တော် အသီးသီးမှာ လူသူ ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြတာပေါ့။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒီလို အချိန်မျိုးမှာပဲ၊ အိမ်တော် အသီးသီးမှာ ကိစ္စတချို့ ဖြစ်လာတာပါပဲ။

အချို့ အိမ်တွေမှာ သူခိုးဝင်သလို၊ အချို့မှာတော့ ဓားပြတွေ ဝင်ကြတယ်။ အချို့ကတော့ သတိမပြုမိကြပေမဲ့၊ အချို့ နေရာတွေမှာတော့ သိသွားတာကြောင့် ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု အခြေအနေမှာတော့ ဝူချန်စစ်ကြောင်းနဲ့ စွန့်ထျန်းဖူးက စစ်သည်တွေ အားလုံးက လမ်းမတွေပေါ် ရောက်နေကြရတာမို့၊ ဒီလို ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။

268 09

မောက်အိမ်တော် ထဲကိုလည်း လူတချို့ ဝင်ခဲ့ကြတယ်။

မောက်အိမ်တော် မှာ လူဦးရေ ငါးယောက်ပဲ ရှိသလို၊ အစေခံလည်း မရှိဘဲ အသက်ကြီးတဲ့ အစေခံအို တစ်ယောက်ပဲ ရှိနေခဲ့တာပါ။

လူယုတ်မာတွေ ဝင်လာတာ မြင်တော့ မောက်ဝမ်ဟောက်ရဲ့ဇနီး၊ သမီးနဲ့ မိခင်အိုကြီးက သိပ်ကိုထိတ်လန့်သွားပေမဲ့၊ ကံကောင်းလို့ မျက်စိမမြင်တဲ့ အစေခံအိုကြီးက လမ်းပေါ် ပြေးထွက်ပြီး အသံကျယ်ကြီးနဲ့ အော်အကူအညီ တောင်းနိုင်ခဲ့တယ်။

ကံလည်း ကောင်းတာနဲ့၊ လမ်းမှာ ကင်းလှည့်နေတဲ့ စစ်သည် ၏တစ်စုနဲ့ ဆုံတာကြောင့်၊ အဲဒီစစ်သည်တွေက မောက်အိမ်တော်ဆီ ရောက်လာတာနဲ့ သူခိုးငယ် နှစ်ယောက်လည်း ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြတော့တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ လူယုတ်မာတွေ ထွက်သွားပြီ ဆိုတာ အတည်ပြုဖို့အတွက်၊ အဲဒီစစ်သည်တွေက မောက်အိမ်တော်ရဲ့နေရာအနှံ့ကို တစ်ကြိမ် ရှာပြီးမှ၊ မောင်မိသားစုဝင်တွေရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားတွေကို လက်ခံပြီး ထွက်သွားခဲ့ကြတယ်။

ဒီလိုမျိုး အခြေအနေက အိမ်တော် အများကြီးမှာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ရွှီအိမ်တော် ထဲကိုလည်း လူတချို့ ဝင်ခဲ့ပေမဲ့၊ နှမြောစရာ ကောင်းတာက အဲဒီလူတွေ ဝင်လာတာနဲ့တင်၊ ရွှီအိမ်တော်ရဲ့အစောင့်အကြပ်တွေက ဖမ်းလိုက်တော့တယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ နာရေး အုပ်စုကြီးက နောက်ဆုံးတော့ အတွင်းမြို့ ကနေ ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယုံတိန်မန် လမ်းမကြီးပေါ် ရောက်လာခဲ့ပြီ။

လူအုပ်ကြီးက ပင်လယ်လို များပြားသလို၊ ငိုရှိုက်သံတွေကလည်း နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေတာမို့၊ မြင်ရတဲ့သူတိုင်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ကြရတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဒီနေရာကနေ မလှမ်းမကမ်းမှာ နောက်ထပ် လူအုပ်စု တစ်စု ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အရင်ဆုံး လမ်းပြ တပ်ဖွဲ့က ရှေ့က လာနေပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျောက်စိမ်းနဲ့ ရွှေနဂါးရုပ်တွေနဲ့ လှအောင်လုပ်ထားတဲ့ ခန့်ညားတဲ့ 'ယွီလု' ရထားကြီး တစ်စီး ရှိနေတာကြောင့်၊ သိပ်ကို တည်ကြည် ခန့်ညားလှပါတယ်။ အဲဒီရထားရဲ့ နောက်မှာတော့ သံချပ်ကာတွေ တောက်ပြောင်နေတဲ့ စစ်သည်တော် အုပ်စုတွေ ရှိနေပြီး၊ သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာလည်း လှံရှည်တွေနဲ့ လေးမြားတွေကို ကိုင်ထားကြတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သာမန် မြင်းရထား နည်းနည်းလည်း ရှိနေတာကြောင့်၊ အဲဒီထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် ထိုင်နေသလိုမျိုး ရှိနေခဲ့တာပါ။

ဒါက ထင်ရှားတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ယောက် ခရီးထွက်တဲ့ အခါမှပဲ သုံးတဲ့ အခမ်းအနား ပါပဲ။

ဧကရာဇ်အိုကြီးက နာရေး အခမ်းအနားထဲမှာ ရှိနေသလို၊ ဧကရာဇ်သစ်ကလည်း အဲဒီနာရေး အုပ်စုထဲမှာ ရှိရမှာဖြစ်ရာ၊ ဒါဆိုရင် အခု ခရီးထွက်နေတဲ့သူက ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒါတွေကို မြင်ရတဲ့သူ အများစုက သာမန် ပြည်သူတွေပဲမို့၊ သံသယ ရှိရင်တောင် ဒါက တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ စည်းကမ်း တစ်ခု ဖြစ်မှာပါလို့ပဲ ယူဆပြီး ဘယ်သူမှ မပြောရဲကြဘဲ၊ ဒီလောက် များတဲ့ လူအုပ်စုကြီးက နာရေး အုပ်စုရှိတဲ့ဘက်ကို တိုက်ရိုက်သွားနေတာကိုပဲ ငေးကြည့်နေခဲ့ကြရတယ်။

နာရေး အုပ်စုကြီးကလည်း အဝေးကနေ အဲဒီတပ်ဖွဲ့ကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့်၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်ကုန်တော့တယ်။

လူအင်အား များတာကြောင့်၊ အစပိုင်းမှာတော့ ဘယ်အိမ်တော်ကမှန်း မသိဘဲ လမ်းပိတ်နေတယ်လို့ပဲ ထင်ပြီး၊ ရှေ့က လမ်းဖွင့်ရတဲ့ အရာရှိတွေက လူလွှတ်ပြီး ဖယ်ခိုင်းပေမဲ့၊ နှမြောစရာ ကောင်းတာက လွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေက ပြန်မလာသလို၊ အဲဒီတပ်ဖွဲ့ကြီးကလည်း နာရေး အုပ်စုနဲ့ ပိုပြီး နီးလာနေတယ်။

268 10

အနားရောက်လာတဲ့ အခါမှပဲ၊ အရင်ဆုံး မြင်လိုက်ရတာက အဲဒီခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားတွေပါပဲ၊ ဒီလိုမျိုး အခမ်းအနားက သာမန်လူတွေ သုံးနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်သစ်က ဝမ်းနည်းတာကို ပြဖို့အတွက် ရထားတောင် မစီးဘဲ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ပြီး နဂါးခေါင်းတလားရဲ့ နောက်ကနေ ခြေကျင် လျှောက်နေတာလေ၊ ဒါဆိုရင် ဒီအခမ်းအနားက ဘယ်သူ့ရဲ့ အခမ်းအနားလဲ၊ ငါ တာ့ချန်း မှာ ဒုတိယမြောက် ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ထပ်ရှိနေတာလား။

ဒါတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့သူတိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာ မျက်စိမှားနေတာလားလို့တောင် ထင်မိပေမဲ့၊ အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ပြီးမှ၊ အဲဒီနဂါးအလံတွေကိုပါ ရေတွက်ကြည့်ပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ အဲဒါက အမှန်တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်ရဲ့ အခမ်းအနား ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

လူအများကြီးက ထိတ်လန့်လွန်းလို့ မှင်တက်သွားကြပြီး၊ နာရေး အုပ်စုကြီးလည်း အဲဒီနေရာမှာတင် ရပ်သွားတော့တယ်။

စည်းကမ်းအရ ဆိုရင်၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ နာရေး အုပ်စုက ဘယ်တော့မှ ရပ်တာ မလုပ်ရဘူးလေ။

အထူးသဖြင့် နဂါးခေါင်းတလားက သိပ်လေးတာမို့၊ လူပေါင်း ၁၂၈ ယောက်က တစ်လှည့်စီ အားဖြည့်ပြီး ထမ်းနေကြရတာကြောင့်၊ ဘယ်လောက် လေးမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းနိုင်တာပေါ့။ အကယ်လို့ အမြဲ လျှောက်နေရင်တော့ ရှိန်ကြောင့် တောင့်ခံနိုင်သေးပေမဲ့၊ ရုတ်တရက် ရပ်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ ထမ်းထားတဲ့သူတွေက ပုခုံးပေါ်ကို အဆမတန် လေးတဲ့ ဖိအားတွေ ကျလာတာကို ခံစားလိုက်ကြရတာပေါ့။

နာရေး အခမ်းအနားထဲမှာ ခေါင်းတလားက မြေပေါ် မကျရဘူး၊ လူပေါင်း ၁၂၈ ယောက်က တစ်သားတည်း ဖြစ်နေရမယ်၊ အကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ပဲ လဲသွားပြီး နဂါးခေါင်းတလား မြေပေါ် ကျသွားရင်၊ အဲဒီလူပေါင်း ၁၂၈ ယောက်စလုံး ခေါင်းဖြတ် ကွပ်မျက်ခံရမယ့်အပြင် မိသားစု တစ်ခုလုံးကိုပါ ဒုက္ခရောက်စေမှာလေ။

"မြန်မြန် လာကြဦး၊ လူလဲကြစမ်း"

အော်သံတွေနဲ့အတူ၊ ထမ်းတဲ့သူ တစ်ယောက်က သူ့အဖော်ရဲ့ အနားကို တိုးဝင်ပြီး သစ်သားတိုင်ကို ကိုယ့်ပုခုံးပေါ် ပြောင်းထမ်းလိုက်တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ နေရာအနှံ့က ထမ်းတဲ့သူတွေက အားမရနိုင်တော့ဘဲ လူလဲဖို့ အသည်းအသန် အော်နေကြတာကြောင့်၊ အခြေအနေက အတော်လေး ရှုပ်နေတော့တယ်။

"အမတ်မင်း၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ မလွယ်ဘူးနော်၊ ဘာလို့ မလျှောက်တော့တာလဲ” ထမ်းတဲ့သူ တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တယ်။

အတူ လိုက်လာတဲ့ ဝတ်ပြုရေးဝန်ကြီးဌာနက အရာရှိကလည်း၊ ဘာလို့ ရပ်သွားလဲဆိုတာ မသိတာကြောင့်၊ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို မေးပေမဲ့ အားလုံးက ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေတာနဲ့ သူက ချွေးတွေနဲ့ စိုပြီး အရှေ့ဘက်ကို အသည်းအသန် ပြေးသွားတော့တယ်။

"တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ၊ မြန်မြန် လျှောက်ကြစမ်းပါ၊ မြန်မြန် လျှောက်ကြစမ်းပါ"

ဒါပေမဲ့ အရှေ့ဆုံးမှာတော့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ရှေ့မှာ လူအင်အား များတာကြောင့် သူလည်း အရှေ့ဆုံးက အခြေအနေတွေကို မမြင်ရဘူးလေ။

အရှေ့က မလျှောက်တော့ အနောက်ကလည်း လျှောက်လို့မရ၊ အနောက်က အရှေ့ကို တွန်းသလို၊ အရှေ့ကလည်း ပိုပြီးအရှေ့ဘက်ကိုပဲ အတင်းတောင်းဆိုနေကြတယ်။

နောက်ဆုံးတော့မှ၊ အရှေ့ဆုံးကနေ သတင်း စကားတစ်ခု အနောက်ဘက်ကို ရောက်လာတာက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အခမ်းအနားက လမ်းပိတ်ထားလို့ ဆိုတာပါပဲ။

"ဘာ… ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ရဲ့ အခမ်းအနားက လမ်းပိတ်ထားတယ် ဟုတ်လား။ နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာ၊ မင်းတို့တွေ ရူးနေကြပြီလား။ ငါ ပြောထားမယ်နော်၊ နာရေး အခမ်းအနား အချိန် ကြန့်ကြာသွားရင်တော့ ငါတို့ အားလုံး ခေါင်းပြုတ်ကုန်ကြလိမ့်မယ်!" အဲဒီ ဝတ်ပြုရေးဝန်ကြီးဌာန အရာရှိက ဆဲဆိုရင်း၊ ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကို အစွမ်းကုန် သုံးပြီး အရှေ့ကို ပြေးထွက်ခဲ့တယ်။

268 11

ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ လူအုပ်ကြီးကို တိုးပြီး အရှေ့ဆုံး ရောက်သွားတဲ့ အခါမှပဲ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်က တပ်ဖွဲ့ကြီးနဲ့ အဲဒီခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားတွေကို မြင်လိုက်ရတော့တယ်။ အဲဒါက အမှန်တကယ်ပဲ ဧကရာဇ် တစ်ယောက်ပဲ သုံးခွင့်ရှိတဲ့ 'ဖာကျားလုပု' အခမ်းအနား ဖြစ်နေပြီး၊ အရွယ်က နည်းနည်း သေးပေမဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကတော့ အထင်အရှား ရှိနေတာကြောင့်၊ အဲဒီအရာရှိလည်း အံ့အားသင့်လွန်းလို့ ပါးစပ်တောင် မစိနိုင်တော့ဘူး။

"အမေရေ... ဒါ နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာ သရဲခြောက်နေတာလား၊ တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့အခမ်းအနားက လမ်းပိတ်ထားတာပါလား”

******