အခန်း (၅၂၃-၅၂၄)

အပိုင်း (၅၂၃)

ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ဆိုးသတင်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

မဟာရန်ဧကရာဇ်က နတ်ဘုရားများနှင့် ဘိုးဘေးများကို ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပနေသည့်နေ့တွင်ပင် ကောင်းကင်မှ ဥက္ကာခဲကြီး ပြုတ်ကျလာပြီး ဂူဗိမာန်ပေါ်သို့ ကွက်တိ ကျရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ "ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်" ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမဟုတ်လျှင် အခြား ဘာဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။ ကောင်းကင်ဘုံကပင် ကျောခိုင်းထားသော နိုင်ငံတစ်ခုအတွက် အနာဂတ်ဆိုသည်မှာ လုံးဝမရှိနိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဒေသခံပြည်သူအများအပြားမှာလည်း ဘေးလွတ်ရာသို့ စတင်ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံကတောင် အလိုမရှိတဲ့သူနဲ့အတူ ငါတို့တော့ အသေမခံနိုင်ဘူး” ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအများက တာအိုဂိုဏ်းကိုလည်း ထပ်မံ၍ လှောင်ပြောင်ကြပြန်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်း မခံရသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးကိုမှ ထပ်မံရွေးချယ်မိသည့်အတွက် တာအိုဂိုဏ်း၏ အမြော်အမြင်မရှိမှုကို ရယ်မောကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေအရ မဟာရန်နိုင်ငံမှာလည်း မဟာလော့နိုင်ငံကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးခြင်းလမ်းသို့ ဦးတည်နေပြီဟု အားလုံးက ထင်ကြေးပေးနေကြသည်။

“သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား ဧကရာဇ်ကို ရွေးချယ်ပေးတာတဲ့လား... တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဟာသပဲ”

……….

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မဟာလျန်နိုင်ငံသို့ စစ်ချီသွားသော ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် စစ်သူကြီးများမှာ အောင်ပွဲနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်ရာ လင်းပိုင်ဖန်က သူတို့၏ အကျိုးပြုမှုအလိုက် ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။

သိုင်းပညာရပ်ကောင်းများကို လိုချင်သူကို သိုင်းပညာရပ်များ ချီးမြှင့်သည်၊ ဆေးလုံးနှင့် လက်နက်များကို အလိုရှိသူကိုလည်း ထိုက်တန်စွာ ပေးကမ်းသည်။ ပန်းချီနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ခွန်အားကို မြှင့်တင်လိုသူများကိုလည်း ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။ အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် သူတို့၏ အစွမ်းများကို အမြန်ဆုံးမြှင့်တင်ပြီး မဟာရှနိုင်ငံ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ဤနှစ်၏ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်မှာ အသစ်သိမ်းပိုက်ထားသော ကျယ်ပြန့်သည့် နယ်မြေများကို စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်ရန်နှင့် ပြည်သူများ သစ္စာရှိကာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဆောင်းဦးပေါက်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ရိတ်သိမ်းချိန်ရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဟီရှန်းမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာဖြင့် ဝင်လာပြီး - “အရှင်မင်းကြီး... သတင်းကောင်းပါ၊ အလွန်ကို မွန်မြတ်တဲ့ သတင်းကောင်းပါပဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးကာ - “အမတ်မင်း... ဘာတွေများ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒီနှစ်မှာ ကျွန်တော်မျိုးတို့နိုင်ငံရဲ့ စပါးတွေ ထပ်မံပြီး အထွက်နှုန်း ကောင်းပြန်ပါပြီ”

လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောလျက် - “ဒါက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား... ငါတို့ မဟာရှနိုင်ငံမှာ စပါးအထွက်မကောင်းတဲ့ နှစ်က ရှိလို့လား”

“အရှင်မင်းကြီး... ဒီတစ်ခါတော့ မတူပါဘူး” ဟု ဟီရှန်းက လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီရာသီမှာ စပါးအထွက်နှုန်းက အရင်ကထက် နှစ်ဆလောက် ပိုထွက်လာလို့ပါပဲ”

“ဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား” လင်းပိုင်ဖန်က မယုံကြည်သည့် အမူအရာကို အလိုက်သင့် လုပ်ပြလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... တကယ့်ကို အမှန်တရားပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို ဒီလိုကိစ္စမျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ရဲပါ့မလဲ။ ဒီမှာ ကြည့်တော်မူပါ...”

ဟီရှန်းက သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ရွှေဝါရောင် စပါးနှံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စပါးနှံနှင့် မတူဘဲ တံမြက်စည်း အသေးစားလေးတစ်ခုကဲ့သို့ စပါးစေ့များဖြင့် ဝေဆာနေပြီး စပါးအထွက်နှုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုများပြားနေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒါ ကျွန်တော်မျိုးတို့ လယ်ကွင်းထဲက စပါးနှံပါ” ဟု ဟီရှန်းက ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်။ “ကြည့်ပါဦး... စပါးနှံတွေက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားပြီး စပါးစေ့တွေက ဘယ်လောက် ပြည့်ဖြိုးသလဲဆိုတာ။ တစ်နိုင်ငံလုံးက လယ်ကွင်းတွေမှာလည်း ဒီလိုပဲ ထွက်နေတာပါ”

“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ မြင်ကွင်းပဲ” လင်းပိုင်ဖန်က စပါးနှံကို ကိုင်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ သိပါသလား”

“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

ဟီရှန်းက ရင်ဘတ်တုန်နေအောင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် - “ဒါဟာ အရှင်မင်းကြီးက ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်လို့ ကောင်းကင်က ကောင်းချီးပေးလိုက်တာပါ၊ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ မြေဆီလွှာတွေမှာ အထွက်နှုန်း ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ ထွက်လာတာပေါ့”

လင်းပိုင်ဖန်ကတော့ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေမိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီး ဟုတ်ပါ့မလား... ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က သူသည် အင်ပါယာမြေပုံ၏ ဖန်ဆင်းရှင်လက်ဝါးကို အသုံးပြုကာ နိုင်ငံအတွင်းရှိ သီးနှံများအားလုံးကို မျိုးစပ်စပါး အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးစပ်စပါး၏ အဓိက ထူးခြားချက်မှာ အထွက်နှုန်း အလွန်ကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာပင် အထွက်နှုန်းကောင်းလှရာ မဟာရှနိုင်ငံကဲ့သို့ ရာသီဥတုမျှတပြီး မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်သည့်အပြင် ပြည်သူများကပါ ကြိုးစားကြသောအခါ ယခုကဲ့သို့ အဆမတန် ထွက်ရှိလာခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

“အမတ်မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို တကယ်ပဲ စောင့်ရှောက်နေတာပဲ” လင်းပိုင်ဖန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး” ဟီရှန်းက ဆက်လက်ပြောကြားလိုက်သည် - “စပါးအထွက်နှုန်းက နှစ်ဆ တိုးလာတဲ့အပြင် အသစ်သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ နယ်မြေတွေပါ ပေါင်းလိုက်ရင် ဒီနှစ် စုစုပေါင်း ထွက်ရှိတဲ့ စပါးပမာဏဟာ လူဦးရေ သန်း ၄၀၀ ကျော်ကို လုံလောက်စွာ ကျွေးမွေးနိုင်မှာပါ။ လက်ရှိမှာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဆီမှာ လူဦးရေ ၂၅၀ သန်းလောက်ပဲ ရှိတာမို့ ရိက္ခာဟာ တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် ပိုလျှံနေပါပြီ”

“ဒါဟာ တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ သတင်းပဲ”

လင်းပိုင်ဖန်က ဟန်ပါပါဖြင့် - “အမတ်မင်း... ဒီသတင်းကို ပြည်သူတွေအားလုံး သိအောင် ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်ပါ။ ဧကရာဇ်နဲ့တကွ ပြည်သူတွေ အတူ ပျော်ရွှင်ကြရအောင်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟီရှန်းက အမိန့်ကို ခံယူကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“ဒင်!... ကစားသမား၏ နိုင်ငံတော်အင်အား ကြီးမားလာသဖြင့် သင်၏ ခွန်အားကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ‘ကောင်းကင်ကိုးခု လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်’ ကို ရရှိခဲ့သည်”

ဤကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် ၉ ဆင့် ရှိပြီး အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ‘ယင်မြင့်မြတ်ခန္ဓာ’ ကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အဆိပ်ခပ်သိမ်း မတိုးခြင်း၊ ဓားလှံလက်နက်များ မဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း၊ လေတစ်ချက်မှုတ်ရုံဖြင့် မီးကို ငြိမ်းနိုင်ပြီး ရေကို ခဲစေနိုင်ခြင်း စသည့် စွမ်းအားများ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အစာမစား၊ အိပ်စက်ခြင်းမရှိဘဲ ရက်ပေါင်း ၅၀၀ တိုင်တိုင် မသေဘဲ နေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်သည် ထိုကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်းပင် သင်ယူတတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နဂိုကပင် နတ်လက်နက်များ မတိုးနိုင်အောင် အစွမ်းထက်ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ယခု ယင်မြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ ထူးခြားချက်များ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပို၍ပင် တန်ခိုးကြီးမားလာတော့သည်။

သိုင်းလောက၏ မြင့်မြတ်ကောင်းကင် အဆင့်တွင် ခြေတစ်လှမ်း တိုးတက်ဖို့ရန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသော်လည်း သူကတော့ ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အနာဂတ်တွင် "မြင့်မြတ်သော သားရဲလေးပါး" နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အချိန်အတွက် သူ့ကို ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိစေခဲ့သည်။

အပိုင်း (၅၂၄)

ထိုအချိန်တွင် မဟာရှနိုင်ငံ၏ စပါးအထွက်နှုန်း အဆမတန် ကောင်းမွန်သည့် သတင်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

“မဟာရှနိုင်ငံမှာ ဒီနှစ်လည်း စပါးတွေ အထွက်ကောင်းပြန်ပြီတဲ့ဟေ့”

“ဒါက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား... မဟာရှနိုင်ငံမှာ စပါးအထွက်မကောင်းတဲ့နှစ်ဆိုတာ ရှိလို့လား”

“ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝမတူဘူးကွ... ကြားရသလောက်တော့ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ စပါးအထွက်နှုန်းက အရင်ကထက် နှစ်ဆလောက် ပိုထွက်တာတဲ့”

“နှစ်ဆတောင်လား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာတယ်ဆိုရင်တော့ ယုံနိုင်ပါသေးတယ်၊ နှစ်ဆဆိုတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာကြီးပဲ”

“တကယ်ကြီးကွ... နန်းတော်ကတောင် တရားဝင် ထုတ်ပြန်ပြီးပြီ။ မယုံရင် မြို့ပြင်ထွက်ပြီး လယ်ကွင်းတွေကို သွားကြည့်လိုက်ဦး။ စပါးနှံတွေက ကြီးမားပြီး ပြည့်ဖြိုးနေတာမှ တံမြက်စည်းတွေအတိုင်းပဲ၊ စပါးနှံရဲ့ အလေးချိန်ကြောင့် အပင်တွေတောင် မြေကြီးထဲ ငုံ့နေရတယ်”

“စပါးအထွက်နှုန်းက နှစ်ဆတောင်... ဝိုး... ဒါ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အထွက်နှုန်းပဲ”

“ဟုတ်တယ်... တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ။ ဒီနှစ် မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ စပါးအထွက်နှုန်းက လူဦးရေ သန်း ၄၀၀ ကျော်ကို ကျွေးမွေးနိုင်တယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။ ဒါက မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ လက်ရှိလူဦးရေထက် အများကြီး ပိုများနေတာပဲ၊ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲကွာ”

လူအများက ထိုသတင်းကို ပြောဆိုရင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။ မဟာရှနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းရှိ ပြည်သူများအတွက်မူ စပါးအထွက်ကောင်းခြင်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့သော်လည်း တောင်ပိုင်းရှိ ပြည်သူများအတွက်မူ ဤသတင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖြစ်နေရုံသာမက သူတို့အတွက် အားကိုးရာတစ်ခု ရလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ရိက္ခာများ လုံလောက်စွာရှိခြင်းက သူတို့အတွက် ယခုနှစ်ရော နောင်နှစ်ပါ ငတ်မွတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်စေပြီး မဟာရှနိုင်ငံအပေါ် သစ္စာရှိလိုစိတ်ကိုလည်း ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

ဤသတင်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားရာ အခြားနိုင်ငံများမှာလည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ မဟာရှနိုင်ငံတွင် စပါးအထွက်ကောင်းခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ မဟာရှနိုင်ငံ၏ ကောင်းမွန်သော ပထဝီဝင်အနေအထား၊ မိုးလေဝသ မှန်ကန်မှုနှင့် အေးချမ်းသော လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တို့ကြောင့် စပါးအထွက်မကောင်းလျှင်သာ ထူးဆန်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မည်မျှပင် အထွက်နှုန်းကောင်းစေကာမူ စပါးအထွက်နှုန်းမှာ ဤမျှအထိ အဆမတန် တိုးလာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်းကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း နှစ်ဆတိုးလာခြင်းကိုမူ သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။ ဤသည်မှာ သဘာဝတရား၏ နိယာမကိုပင် ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

……….

မဟာဝူအင်ပါယာ၏ နန်းတော်အတွင်း၌...

မဟာဝူဧကရာဇ်သည် ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး - “မောင်မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ... မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ စပါးအထွက်နှုန်းက နှစ်ဆ တိုးသွားတာလား။ ပြီးတော့ ဒီနှစ် ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန်မှာ လူဦးရေ သန်း ၄၀၀ စာ ကျွေးနိုင်တဲ့ ရိက္ခာတွေ ထွက်လာတယ် ဟုတ်လား”

“မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး... ဒါဟာ မဟာရှနန်းတော်က တရားဝင် ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ စုံစမ်းထောက်လှမ်းချက်တွေအရလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ” ဟု ဝါရင့်အမတ်ကြီးတစ်ဦးက ရိုသေစွာ တင်ပြလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ” မဟာဝူဧကရာဇ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် မြေဆီလွှာ အကြွယ်ဝဆုံး မြေများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ထိပ်တန်းအင်ပါယာကြီးဖြစ်သည့် သူတို့နိုင်ငံ၏ စပါးအထွက်နှုန်းမှာပင် လူဦးရေ သန်း ၃၀၀ အတွက် မနည်း ရုန်းကန်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာသည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့် မဟာရှနိုင်ငံက သူတို့ထက်သာလွန်သော လူဦးရေ သန်း ၄၀၀ စာ ရိက္ခာကို မည်သို့ ထုတ်လုပ်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းပြင် အထွက်နှုန်း နှစ်ဆ တိုးလာသည်ဆိုခြင်းမှာ ပို၍ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒါက မဟာရှနိုင်ငံကနေ လျှို့ဝှက်စွာ ယူဆောင်လာခဲ့တဲ့ စပါးနှံတွေပါ၊ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်တော်မူပါ”

မဟာဝူဧကရာဇ်သည် သူ၏ပလ္လင်ပေါ်မှ ထလာပြီး စပါးနှံများကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထိုစပါးနှံမှာ သူပုံမှန် မြင်ဖူးနေကျ စပါးနှံများထက် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမိုကြီးမားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ စပါးနှံတစ်ခက်လုံးတွင် စပါးစေ့များမှာ ပြွတ်သိပ်ဝေဆာနေပြီး ဟာကွက်မရှိဘဲ လက်ထဲတွင် ကိုင်ကြည့်လိုက်ပါက အလေးချိန်မှာလည်း အလွန်စီးလှသည်။

ထိုအမတ်ကြီးက ဆက်လက်တင်ပြသည်မှာ - “အရှင်မင်းကြီး... ဒါဟာ မဟာရှနိုင်ငံ လယ်ကွင်းထဲက သာမန်စပါးနှံတစ်ခက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ မဟာရှရဲ့ လယ်ကွင်းတိုင်းမှာ ဒီလိုစပါးနှံတွေပဲ ထွက်နေတာပါ”

မဟာဝူဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး - “စပါးနှံတိုင်းက ဒီလိုပဲလား”

“မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး ပြောတဲ့စကားထဲမှာ မုသားတစ်ခွန်းမှ မပါပါဘူး”

မဟာဝူဧကရာဇ်မှာ ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားပြီး မနာလိုစိတ်တို့ဖြင့် - “မဟာရှနိုင်ငံမှာ ဘယ်လို ကံတရားတွေ ရှိနေလို့ ဒီလောက် အထွက်နှုန်းကောင်းတဲ့ စပါးမျိုးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ။ ငါတို့ မဟာဝူနိုင်ငံမှာသာ ဒီလိုစပါးမျိုးတွေ ရှိခဲ့ရင် ငါတို့နိုင်ငံက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးပွားတိုးတက်လာမလဲ”

မဟာဝူအင်ပါယာတွင် လူဦးရေ သန်း ၃၀၀ နီးပါး ရှိသည်။ ဤလူဦးရေပမာဏမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိသော်လည်း ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ဤပမာဏ၌ပင် ရပ်တန့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူဦးရေ ထပ်မတိုးနိုင်ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ရိက္ခာပြဿနာကြောင့်ပင် ဖြစ်ပြီး စပါးအထွက်နှုန်းက လူဦးရေ တိုးပွားမှုကို ကန့်သတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းဖြင့် လူဦးရေကို တိုးပွားစေနိုင်သော်လည်း သိမ်းပိုက်ရရှိသည့် နယ်မြေမှာ ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိပါက အုပ်ချုပ်စီမံစရိတ်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည်ဖြစ်ရာ နိုင်ငံအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ မဟာရှနိုင်ငံမှ အထွက်နှုန်းကောင်းသော စပါးမျိုးစေ့များကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ဤကန့်သတ်ချက်များမှာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မဟာရှနိုင်ငံ၏ စပါးမျိုးစေ့များရှိပါက ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများစွာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လူမှုစီမံခန့်ခွဲမှုစရိတ်များကိုလည်း များစွာ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ စားဝတ်နေရေးအတွက် မစိုးရိမ်ရတော့ပါက လူဦးရေမှာလည်း အဆမတန် တိုးပွားလာမည်ဖြစ်ပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်သူများလည်း ပိုမို ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် စစ်သည်အင်အားကိုလည်း ပိုမိုတိုးချဲ့ကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ နယ်မြေချဲ့ထွင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် အထွက်နှုန်းကောင်းသော စပါးမျိုးစေ့များက ပေးစွမ်းနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ရေတွက်၍ပင် မကုန်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ နိုင်ငံတစ်ခုအတွက် အမှန်တကယ်ပင် အရေးပါလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေတော့သည်။