အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

အပိုင်း(၁၂၇)

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အဆင့်ကူးပြောင်းရေး ကိစ္စကို တွေးတောရင်း ခရီးဆက်လာခဲ့ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤရက်များအတွင်း ခရီးစဉ်မှာ အလွန်ချောမွေ့ခဲ့ပြီး မည်သည့် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာ များနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။ အလွန်ဆုံးကြုံရလျှင် လမ်းဓားပြ အနည်းငယ် သို့မဟုတ် ကျား၊ ကျားသစ်၊ မြေခွေး၊ ဝံပုလွေ ကဲ့သို့သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းလျိုသည် ၎င်းတို့ကို တာအိုမှော်ပညာ လျှပ်စီး မီးလုံးငယ် တစ်ချက် ပစ်လွှတ်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤရက်များအတွင်း ကျန်းလျို၏ အတွေ့အကြုံမှတ် ရရှိမှုမှာ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ အဓိက ဖြစ်လေသည်။

အဆင့် ၂၀ သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက လွန်ခဲ့သောရက်များအတွင်း သူသည် အတွေ့အကြုံမှတ် တစ်သိန်းကျော် စုဆောင်းရရှိခဲ့ပြီဟု ကျန်းလျိုက တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်ထားခဲ့သော်လည်း သူသည် အဆင့် ၂၁ သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သေးချေ။

အတွေ့အကြုံမှတ် များ မလုံလောက်သေး၍လား သို့မဟုတ် အဆင့်ကူးပြောင်းရေး တာဝန် မပြီးပြတ်သေးသောကြောင့် အတွေ့အကြုံမှတ်များ တန့်နေခြင်းလား ဆိုသည်ကို သူ မသေချာခဲ့ပေ။

အဆင့်ကူးပြောင်းရေး တာဝန်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အဆင့် ၃၀ သို့မဟုတ် ၎င်းထက်မြင့်သော မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်ကို တစ်ကိုယ်တော် သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤရက်များအတွင်း မည်သည့် မိစ္ဆာ များနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ရသောကြောင့် ဤနောက်ဆုံး အဆင့်ကူးပြောင်းရေး တာဝန်မှာ မပြီးပြတ်ဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် စွန်ဝူခုန်း နှင့် ညစာစားပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် အနောက်ဘက်သို့ ကျမ်းစာပင့်ဆောင်မည့်ခရီးကို ဆက်လက်သွားလိုသည့်ပုံ မပေါ်တော့ပေ။ မိုးချုပ်လာသောအခါ သူတို့သည် အနားယူရန် ထပ်မံ ရပ်နားလိုက်ကြသည်။

သို့ရာတွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ရုတ်တရက် ဝံပုလွေဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာကာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာလေသည်။

ဤအသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုသည် သူ၏ တရားမှတ်ကျင့်ကြံနေရာမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး သူ၏ ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေအုပ်ကို အာရုံခံမိသော နဂါးမြင်းဖြူ သည် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းပေးခြင်းဖြင့် သူ၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြရန် အရေးယူဆောင်ရွက်တော့မည် ပြုလိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် စွန်ဝူခုန်း က သူ၏ ခြေထောက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

စွန်ဝူခုန်းမှာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့်အလား အေးအေးဆေးဆေး လှဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ နဂါးမြင်းဖြူ မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့… ဒါတွေက မိစ္ဆာငယ် လေးတွေပါ... ဆရာတော် ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းနိုင်ပါတယ်... မင်းသာ ဝင်ကူညီလိုက်ရင် သူတောင် သဘောမကျဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

စွန်ဝူခုန်းက ကျောပြင်ကို မှီကာ ခြေချိတ်လှဲလျောင်းရင်း လုံးဝ စိတ်မဝင်စားသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်... မိစ္ဆာငယ် လေးအချို့ကို ရှင်းပေးတာတောင် ဆရာတော်က သဘောမကျဖြစ်မှာလား..."

စွန်ဝူခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ နဂါးမြင်းဖြူ မှာ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆရာတော်နှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည့်နေ့ကို သူ ပြန်လည်သတိရသွားသည်။ အမြင်ကောင်းရစေရန်နှင့် အထင်ကြီးစေရန် ကြိုးပမ်းမှုအဖြစ် နာကြည်းချက်များမှ ပြောင်းလဲလာသော မိစ္ဆာငယ် အချို့ကို သူက ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက် ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဆရာတော်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး မကျေနပ်သည့်ပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး… ငါတို့ရဲ့ ဆရာတော်က ထူးဆန်းတဲ့ အကျင့်လေးတွေ ရှိပုံရတယ်နော်... နောက်ပြီး တခြားထူးဆန်းတာတွေရော ရှိသေးလား... ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ရမလား..."

ဆရာတော်က သူ့ကို လက်ခံရန် အမြဲတမ်း ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်မှာ အဆန်းမဟုတ်တော့ပေ။ မူလကတည်းက အထင်အမြင် အတော်လေး ဆိုးရွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ နဂါးမြင်းဖြူ က ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် စွန်ဝူခုန်း ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံကတည်းက ကျန်းလျိုသည် သူ၏အပေါ်တွင် အနည်းငယ် ခပ်တန်းတန်းနေသည်ကို နဂါးမြင်းဖြူ သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့ကို လက်ခံရန် အမြဲတမ်း ငြင်းဆန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စွန်ဝူခုန်း နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်ခြင်းမှစတင်ကာ ပို၍ သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ စွန်ဝူခုန်း နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဆရာတော်၏ စိတ်နေသဘောထားကို သူ့ထံမှတစ်ဆင့် လေ့လာရန် အချိန်ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘေးနားတွင် တိုးတိုးတိုးတိုးနှင့် တွတ်ထိုး ပြောဆိုနေကြသော စွန်ဝူခုန်း နှင့် နဂါးမြင်းဖြူ တို့ကို ခဏ လျစ်လျူထားကြပါစို့...။

ကျန်းလျိုသည် ယခုအချိန်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီဖြစ်ပြီး ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ညအမှောင်ထဲရှိ ဝံပုလွေမျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ပတ်လည်တွင် ဝံပုလွေ အကောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝိုင်းရံနေသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာမူ အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

ကျန်းလျိုအတွက်မူ ဤဝံပုလွေများသည် အတွေ့အကြုံမှတ် များ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ကျန်းလျိုသည် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ဝံပုလွေအုပ်ဆီသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း...

တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ရိုက်မိသွား၏။ ထိုဝံပုလွေမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်ကာ ၎င်း၏ သွေးတန်း မှာ ချက်ချင်း ကုန်ခမ်းသွားပြီး သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

ဒင် -အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၅ မှတ် ရရှိပါသည်။ ငွေကြေး ၃ ပြား ရရှိပါသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စနစ်၏ သတိပေးချက်က ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သာမန် ဝံပုလွေအုပ်သာ ဖြစ်သောကြောင့် အတွေ့အကြုံမှတ် များမှာ သိပ်မများလှဘဲ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပေ။

ထိုကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းဖို့လား...။

ရွှေပိုးဟပ် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်း ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ၄၀၀ မှတ်၊ ဝိဒျာရာဇာ သရဖူ ၏ ၈၀၀ ကျော် နှင့် တောက်ပသည့် ဖိနပ် ၏ ၄၆၀ မှတ်တို့ဖြင့် ဤ လက်နက်ကိရိယာ သုံးခုတည်းကပင် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ၁,၆၀၀ ကျော်ကို ပေါင်းထည့်ပေးထားလေသည်။ သူ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေလျှင်တောင်မှ ဤဝံပုလွေများသည် ကျန်းလျို၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို ထိုးဖောက်နိုင်ရန် အိပ်မက်ပင် မက်ဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်က တက်တက်ကြွကြွ စတင် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဝံပုလွေများသည် သွေးတန်း များ ကုန်ခမ်းသွားသော်လည်း သေဆုံးမသွားခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် သတိလစ်မေ့မြောသွားရုံသာဖြစ်ပြီး ကျန်းလျိုကလည်း ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။

ဝံပုလွေ ဒါဇင်အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ပြီး လူစကားပြောနိုင်သော ခေါင်းဆောင်ဝံပုလွေ နှစ်ကောင်သာ ပါဝင်သောကြောင့် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ကျန်းလျိုက ၎င်းတို့အားလုံးကို ရိုက်နှက်၍ သတိလစ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒီဝံပုလွေအုပ်က ကင်းလှည့်နေတဲ့ မိစ္ဆာငယ် တွေ ဒါမှမဟုတ် သာမန် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေ ဖြစ်ပုံရတယ်... ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာတွေ လာရှာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်လို့ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ငါ တမင်ချမ်းသာပေးခဲ့တာ... မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာ တွေများ ပါလာမလား မသိဘူး..."

ဝံပုလွေမိစ္ဆာ များအားလုံးကို ရိုက်နှက်သတိလစ်စေပြီး စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် အခြားအကောင်များကို ဒေါသထွက်စေရန်အတွက် အချို့ကို ရွေးချယ်သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ရောက်လာမည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် အဆင့်ရှိသော သတ္တဝါများသာ ပါလာမည်ဆိုပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်ပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အဆင့်ကူးပြောင်းရေး တာဝန်ကို မပြီးမြောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ညနက်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေသော ဝံပုလွေများ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်လည်လာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းလျိုတို့အဖွဲ့မှာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေများသည် ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို တရွတ်တိုက်ဆွဲကာ စနစ်တကျ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီးနောက် ညအမှောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

နောက်နေ့နံနက်တွင် မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌ နွားငယ်တစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားပြီး ဖြူဖျော့သော အမွေးအမျှင်များရှိသည့် ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဟွန့်... ကတုံးတစ်ကောင်က ငါ့ ပိုင်နက် ဝံပုလွေတောင်တန်း ရဲ့ မိုင်သုံးရာအတွင်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတယ် ဟုတ်လား... ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ဒီလောက်တောင် ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်သွားတဲ့အတွက်… ရှေ့တန်းတပ်မှူး ဖြစ်တဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သွားရှင်းရမယ်... အူ... ဝူး..."

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး အမွေးဖြူ ဝံပုလွေကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တဝိုက်တွင် လေပြေလေညင်းတစ်ခု ရစ်ပတ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မတ်တတ်လျှောက်လှမ်းနိုင်သော ဝံပုလွေမိစ္ဆာ အချို့ကလည်း ထိုအသံကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် အသံရှည်ကြီးများဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ ပြီးနောက် ခြေလေးဖက်ထောက်လျက် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြလေတော့သည်။

...

လူတစ်ယောက်၊ မျောက်တစ်ကောင်၊ မြင်းတစ်ကောင်တို့သည် လမ်းမပေါ်တွင် ခြေလျင်လျှောက်ကာ မမြန်လွန်း မနှေးလွန်းသော အရှိန်ဖြင့် ခရီးဆက်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းနေလေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မြင်းများကို စီးနင်းရန်အတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိကြပြီး လူက မြင်းကိုစီးကာ မျောက်က နောက်မှလိုက်လာသည်မှာ အများအားဖြင့် မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူကား အဘယ်နည်း။ ပုကွကွ ပိန်ပိန်ပါးပါး မျောက်က မြင်းကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လူကမူ ခြေလျင်လျှောက်နေခဲ့လေသည်။

ဘေးနားမှ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပါက၊ ကောင်းမွန်သော မြင်းတစ်ကောင်ရှိပါလျက်နှင့် ကိုယ်တိုင်မစီးဘဲ မျောက်ကို ပေးစီးထားသောကြောင့် သေချာပေါက် အရူးဟု ထင်မှတ်သွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဆရာတော်… ဆရာတော် ပြောခဲ့သလိုပဲ မိစ္ဆာငယ် အချို့ ရောက်လာကြပြီ... ဒီက ဘိုးဘိုး စွန်ဝူခုန်း ကပဲ ဆရာတော့်အတွက် ရှင်းပေးလိုက်ရမလား..."

မြင်းကျောပေါ်မှနေ၍ စွန်ဝူခုန်းက ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာငယ် အချို့ ဟုတ်လား… သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်ရှိလဲ..."

စွန်ဝူခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွား၏။ မိုးလင်းခါနီးအချိန်မှ မိစ္ဆာများ ရောက်လာကြသောကြောင့် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

"ဝံပုလွေ မိစ္ဆာငယ် လေးကောင်ကတော့ မိစ္ဆာစစ်သည် အဆင့်မှာရှိတယ်... ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ်ပိုမြင့်တဲ့ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင်လည်း ပါသေးတယ်… သူကတော့ လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ မှော်အတတ်ကို သုံးနိုင်ပုံရလို့ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် အဆင့်လောက် ရှိလိမ့်မယ်..."

မိစ္ဆာများကို မမြင်ရသေးသော်လည်း စွန်ဝူခုန်းသည် သူ၏ အိမ်ရှိ ရတနာများကို ရေရွတ်ပြနေသည့်အလား ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကို ပြောပြနေလေသည်။

"မလိုဘူး… ဒီ မိစ္ဆာငယ် လေးတွေကို ငါ့ဘာသာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှင်းလိုက်မယ်..."

မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ စောင့်မျှော်နေခဲ့သောအရာပင် မဟုတ်ပါလော။ စွန်ဝူခုန်းနှင့် အခြားသူများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် ပေး၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

***

အပိုင်း(၁၂၈)

ကျန်းလျိုသည် သိုလှောင် နေရာလွတ်ထဲမှ ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ကို ထုတ်ယူကာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဘေးရှိ နဂါးမြင်းဖြူ သည် ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေးအား ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်လေသည်။ ဆရာတော်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ကျသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာမူ အလွန် အံ့မခန်းဖြစ်နေပေသည်။

နဂါးမြင်းဖြူမှာ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို သဘောပေါက် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က မိစ္ဆာအချို့ကို သတ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ လည်သည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ လည်လွန်းသဖြင့် အမှားကျူးလွန်မိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အချိန်တိုအတွင်း ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ငါးကောင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အုပ်စုကို ဦးဆောင်လာသော အကောင်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှ၏။ ပိုးသားကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ဖြူစင်သော အမွေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အမွေးတစ်ပင်မျှပင် ဖွာလန်ကြဲနေခြင်း မရှိပေ။

၎င်းနှင့်အတူ ကြည်လင်သော လေပြေလေညင်းတစ်ခု ပါဝင်လာခြင်းက မှော်အတတ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

နောက်ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေသော မိစ္ဆာစစ်သည် လေးကောင်က ၎င်း၏နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

ခေါင်းဆောင် ဝံပုလွေဖြူ မိစ္ဆာကြီး၏ မျက်လုံးများက ကျန်းလျိုအပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ကာ သွားများကို ဖော်လျက် နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်သည်။

"လတ်ဆတ်ပြီး နုနယ်တဲ့ ဘုန်းကြီးလေးပါလား... သူ့ကို စားရတာ အရမ်း အရသာရှိမှာ သေချာတယ်... သူက ငါတို့ဆီ ရောက်လာမှတော့ ရှေ့တန်းတပ်မှူး ဖြစ်တဲ့ ငါက ဒီနေ့ ကောင်းကောင်းကြီး စားသောက်ရမယ်..."

ဝံပုလွေဖြူ မိစ္ဆာကြီး၏ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏နောက်ရှိ မိစ္ဆာစစ်သည် လေးကောင်မှာ ကျန်းလျိုဆီသို့ ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လာကြတော့သည်။

လျှပ်စီး မီးလုံး...

အချိန်ဆွဲ စကားပြောမနေတော့ဘဲ ကျန်းလျိုသည် သူ၏လက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်လုံးက ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ဆီသို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

ဘုန်း...

ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော မီးလုံးကြီးမှာ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲသွားကာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ သွေးတန်း မှာ ချက်ချင်းပင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ကြယ်တာရာ ကောင်းကင် ဖြန့်ကြက်ခြင်း ဖြင့် ကျန်းလျိုသည် ထိုဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ သွေးတန်း ကို နောက်ထပ် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူ၏ စန္ဒကူး စိပ်ပုတီး ကို ဖြုတ်ကာ ရှေ့သို့ လွှဲပစ်လိုက်လေသည်။

ဝှစ်... ဝှစ်...

စိပ်ပုတီးစေ့ တစ်ရာ့ရှစ်လုံးက ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ သုံးကောင်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ခြေကိုဆောင့်၍ ဒဏ်ရာရနေသော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ကို မြင့်မြင့်မော့ပြီး အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ မှာ ဒဏ်ရာကို သည်းခံရင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ၎င်း၏ ခြေသည်းများကို မြှောက်လိုက်သည်။ ကျန်းလျိုက မရှောင်တိမ်းဘဲ ခြေသည်းများဖြင့် အကုတ်ခံလိုက်ရာ အနည်းငယ် နာကျင်သွားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သွေးတန်း လျော့ကျသွားမှုမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။

ဘုန်း...

ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် သွေးတန်း မှာ နောက်ထပ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကျဆင်းသွားပြန်သည်။ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုများမှတစ်ဆင့် ကျန်းလျိုမှာ ဤအခြေအနေမှ ကြီးမားစွာ အကျိုးအမြတ်ရနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အဆင့်များမှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တူညီနေသော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်များနှင့် လက်နက်ကိရိယာများမှ တိုးမြှင့်ပေးမှုများကြောင့် ကျန်းလျို၏ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားများမှာ မိစ္ဆာ ထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားနေလေသည်။

ဟူး... ဟူး..

လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ စိပ်ပုတီးစေ့ တစ်ရာ့ရှစ်လုံးက ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းအဖြစ် ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး ကျန်းလျို၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။ သူ စန္ဒကူး စိပ်ပုတီး ကို သူ၏ လည်ပင်းတွင် ပြန်လည် ချိတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက်.... ဆက်လက် ပြေးဝင်လာသော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ သုံးကောင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ကျန်းလျိုသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်မှ နဂါးဟိန်းသံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝရား...

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ (အဆင့် ၂) - အနီးနားရှိ ပစ်မှတ်များအားလုံးကို နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်သော နဂါးဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၂၅၀၊ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၃၀၀ စက္ကန့်။ သာမန် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေတွင် ၁၀ စက္ကန့်တိုင်း အတွေ့အကြုံမှတ် ၂ မှတ် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်တက်ရန်အတွက် အဆင့် ၂၁ လိုအပ်သည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ၏ အသံလှိုင်းများမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ဝိုင်းရံထားသော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ လေးကောင်မှာ နောက်သို့ ထပ်မံလွင့်စဉ်သွားသည်။ အသံလှိုင်းများ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများပင် ယိုစီးကျလာခဲ့လေသည်။

မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော် ၏ ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့်အလျောက် ဒုတိယအဆင့်မှာပင် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ အံ့မခန်းဖြစ်နေပေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မိစ္ဆာစစ်သည် လေးကောင်လုံး နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး အားလုံး ဒဏ်ရာရသွားကြ၏။ ၎င်းတို့ထဲမှ ကျန်းလျို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ မှာ သွေးတန်း ဟူ၍ လုံးဝနီးပါး မကျန်တော့ဘဲ အသက်ငင်နေလေပြီ။

ရွှီး…

သို့ရာတွင် ကျန်းလျို နောက်ထပ် မလှုပ်ရှားနိုင်မီ ရုတ်တရက် လေခွင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဝေးမှ ချောင်းမြောင်းနေသော အမွေးဖြူ ဝံပုလွေဘုရင်က ကျန်းလျို၏ ထူးကဲသော စွမ်းအားကို မြင်သောအခါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မှော်အတတ် တစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး ဧရာမ လေဓားသွားကြီးတစ်ခုက ကျန်းလျိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းဝင်ရောက်လာလေသည်။

သို့သော် ခြေဖျားကို အနည်းငယ် ဖိနင်းလိုက်ရုံဖြင့် ကျန်းလျို၏ ခြေထောက်ရှိ ဖိနပ် က အရောင်လက်သွား၏. သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ အနောက်ဘက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး က ကြီးမားသော အားဖြင့် ကျဆင်းလာရာ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ အရိုးတစ်ဝက်ခန့် ကြေမွသွားသည့်အလား ရှိနေပြီး သွေးတန်း မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။

ဒင် -အတွေ့အကြုံမှတ် ၁,၈၈၀ ရရှိပါသည်။ ငွေကြေး ၆၆ ပြား ရရှိပါသည်။

"တစ်ကောင် သွားပြီ..."

ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီကို ဖြိုခွင်းလျက် တစ်ကောင်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကျန်းလျို၏ အကြည့်များက ကျန်နေသေးသော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ သုံးကောင်ဆီသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

မိစ္ဆာ များကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဘော့စ်နှင့် တစ်ယောက်ချင်း မယှဉ်ပြိုင်မီ အသေးအမွှားလေးများကို အရင် ရှင်းလင်းရမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

အံ့မခမ်း ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကြောင့် မိစ္ဆာစစ်သည် များပင်လျှင် ကျန်းလျိုအပေါ် သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့် ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် အခြား မိစ္ဆာ သုံးကောင်ကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီး သတိလစ်သွားစေခဲ့သည်။

ချွင်…

ကျန်းလျို ဝရဇိန်ဂါထာကို အသက်သွင်းကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ ထိုနည်းဖြင့် ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်တော့သော အမွေးဖြူ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ လေဓားသွားကို အပြည့်အဝ ခံယူလိုက်ရပြီး သူ၏ သွေးတန်း မှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာ စစ်သည်လေးကောင်ထံမှ အချက်အနည်းငယ် အရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းနှင့် အမွေးဖြူ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ထံမှ တိုက်ခိုက်မှုတို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ သွေးတန်း အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကျန်းလျိုသည် သူ့ကိုယ်သူ ကွမ်ယင် ဂါထာ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဟူး... ဟူး...

အသက်စွမ်းအင် အလင်းရောင် မြူခိုးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး မူလက သွေးတန်း ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသော ကွမ်ယင် ဂါထာ သည် ကြာပန်းစိမ်း တောင်ဝှေး မှ ပြန်လည်ကုသခြင်းစွမ်းရည် တိုးမြှင့်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ထိုသောအခါ သူ၏ သွေးတန်း ကို ချက်ချင်းပင် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်သို့ ဆွဲတင်သွားလေသည်။

ဒဏ်ရာများ အပြည့်အဝ မပျောက်ကင်းသေးသော်လည်း အများစုမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမွေးဖြူ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ အကြည့်များက ကျန်းလျိုအပေါ်တွင် စူးစိုက်နေလေသည်။

အာရုံခံကြည့်မှုအရ ၎င်း၏ရှေ့ရှိ ဤဘုန်းကြီးငယ်လေးမှာ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်ခြင်းအဆင့် သို့ပင် မရောက်သေးသော်လည်း သူ့ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုမြင့်သော မိစ္ဆာစစ်သည် လေးကောင်ကို တစ်ကိုယ်တော် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ ထိုမျှသာမက ကိုယ်ပိုင် မှော်အတတ် ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော ရတနာများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘရမ္မက်များဖြင့် တောက်လောင်လာကာ ကျန်းလျိုအား စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ကောင်းပြီ… မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ..."

ကွမ်ယင် ဂါထာ ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ကျန်းလျို၏ အကြည့်များကလည်း ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး တူညီသော တောက်လောင်မှုမျိုး ရှိနေလေသည်။

မိမိအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်ကို တစ်ယောက်ချင်း အနိုင်ယူနိုင်ပါက မည်သို့သော ပစ္စည်းများ ထွက်ကျလာမည်နည်း။

အတွေ့အကြုံမှတ် များနှင့် ပစ္စည်းထွက်ကျနှုန်းများ သာမကဘဲ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်ကူးပြောင်းရေး တာဝန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

***