အခန်း (၅၃-၅၄)

အခန်း(၅၃) ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်ရာ၊ ငါ သက်သာသွားပြီ

ချူးရှန့်က "အရိုးဘယ်လိုဆက်ရမလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်" ဟူသော စကားကို ပြောလိုက်သည့်အခါ တစ်စျေးလုံးရှိ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေမှုများက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

လူတိုင်းမှာ "ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု" ဟု အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော သူ၏ မျက်နှာနှင့် "နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု" လုံးဝမရှိသော သူ၏ လေသံတို့ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လျိုကျစ်မှာ ဆောင်းခိုရာမှ ယခုလေးတင် နိုးထလာသော ဝက်ဝံညိုကြီးတစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုအေးစက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် သနားညှာတာမှု အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှ မရှိပေ။ ထိုအစား စားဖိုမှူးတစ်ဦးက လတ်ဆတ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးဖြင့် တောက်ပနေသည်။

အရိုးဆက်မည်... ဤသည်က လူကောင်းတစ်ဦး ရှိသင့်သော အကြည့်မျိုးလော... ဤလူက သူ့ကို ဆွဲဖြဲပြီး ထင်းအဖြစ် မီးရှို့ရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

လျိုကျစ်၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော နိမိတ်ဆိုးတစ်ခုက တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လိမ်လည်လှည့်ဖြားရင်း သွေးထွက်အောင် လေ့ကျင့်ထားသော သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများက သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် ဆက်လက်သရုပ်ဆောင်နိုင်ရန် တွန်းအားပေးနေလေသည်။

"မင်း... မင်း အဝေးမှာနေ... မင်းရဲ့ ကုသမှုကို ငါ မလိုချင်ဘူး... ငါ ဆေးရုံကို သွားချင်တယ်... မင်းက ငါ့ကို ဆေးဖိုးဝါးခ၊ အလုပ်ပျက်တဲ့အတွက် နစ်နာကြေးနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတွေအတွက် လျော်ကြေးပေးရမယ်... အနည်းဆုံး ယွမ် တစ်သိန်း မရမချင်း ဒီကိစ္စက ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး..."

သို့သော်လည်း ချူးရှန့်က သူ၏ ကန့်ကွက်မှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပုံရ၏။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ သူ၏ ကျားခေါင်းပုံ တီရှပ်အကျပ်အောက်မှ တောင်ပို့များသဖွယ် ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများက ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အင်အားများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်ကြီးသဖွယ် ကြီးမားလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လျိုကျစ်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ အလွန် အံ့မခန်းဖြစ်စရာကောင်းသော လက်များပင်ဖြစ်၏။

သူ၏ လက်ဆစ်များက ကြီးမားပြီး သွေးကြောများက ထင်းထွက်နေကာ လျိုကျစ်၏ မျက်နှာထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူ၏ လက်များတွင် အသားမာထူထူများနှင့် အမာရွတ်ငယ်လေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

လျိုကျစ်ရှေ့တွင် ချူးရှန့်က သူ၏ လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ကွေးလိုက်ဆန့်လိုက် လုပ်လိုက်သည်။

"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."

ပဲစေ့များ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး သိပ်သည်းသော အသံတချို့က သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေမှုကြီးထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာကာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

ကြည့်ရှုနေသူများ၏ နားထဲတွင်မူ ဤအသံက လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ် အလွန် ကြံ့ခိုင်သည်ဟု ထင်မြင်သွားစေနိုင်၏။ သို့သော် လျိုကျစ်အတွက်မူ ၎င်းက သေမင်းက သူ၏ တံစဉ်ကို ချိန်ညှိနေသည့် အသံနှင့် ထပ်တူကျနေလေတော့သည်။

"လာပါ... မကြောက်ပါနဲ့..."

ချူးရှန့်က အနူးညံ့ဆုံးဟု သူထင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ရင်း ရွှံ့အိုးကြီးတစ်လုံးခန့် ကြီးမားသော သူ၏ လက်ဖြင့် လျိုကျစ်၏ ကျိုးနေသော ခြေသလုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"သည်းခံထား... နည်းနည်းတော့ နာလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ အရိုးဆက်ပြီးသွားရင် အရင်ကထက် ပိုပြီး ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိသွားစေရမယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်..."

"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့..."

လျိုကျစ်၏ သူငယ်အိမ်များက ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစိမ့်မှုတစ်ခုကြောင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မွေးညင်းများပင် ထောင်ထသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများက လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆက်စပ်တွေးတောမှု အမျိုးမျိုးကို အရူးအမူး စတင်လုပ်ဆောင်လာလေသည်။

ထိုလက်ကြီးက သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ကိုင်ကာ ညင်သာစွာ ပြန်ဆက်ပေးမည့်အစား မုန့်ကြိုးလိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ လိမ်ချိုးပစ်လိုက်မည်ကို သူ မြင်ယောင်လာမိ၏။ "ဒေါက်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ အရိုးများက လုံးဝ ပြုတ်ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုလူက သူ၏ ခြေထောက်ကို တုတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပခုံးပေါ်ထမ်းကာ သွားကြားထိုးရင်း လမ်းလျှောက်သွားလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်လူက သစ်ကြားသီးများကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်သော ထိုလက်ကြီးများကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ခြေထောက်ထဲရှိ အရိုးများကို တစ်လက်မချင်းစီ အမှုန့်ကြိတ်ပစ်လိုက်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်လို ပြုံးဖြီးနေမည်ကိုလည်း သူ မြင်ယောင်လာမိပြန်သည်။

"အရင်ကထက် ပိုပြီး ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိသွားစေရမယ်"... ဤစကားစုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤခြေထောက်ကို မည်သည့်ထောင့်မှမဆို ကွေးညွှတ်နိုင်သော အရိုးမဲ့ ရေဘဝဲလက်တံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်ဟု အလိုအလျောက် ဘာသာပြန်ဆိုပြီး ဖြစ်နေလေပြီ။

ဤသည်က အရိုးဆက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤသည်က ခြေလက်ဖြတ်တောက်ခြင်းသာဖြစ်၏။

ဤသည်က ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်က အရှင်လတ်လတ် အသားလွှာခံရခြင်းသာဖြစ်လေသည်။

*ဒီကန်ထရိုက်တာက... သူက လူမဟုတ်ဘူး... သူက တခြားသူတွေကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရတာကို သဘောကျတဲ့ ရူးသွပ်နေတဲ့ လူသတ်သမားပဲ..*

အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်တို့၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် မမျှော်လင့်ထားသော အံ့ဖွယ်စွမ်းအားတစ်ခုက လျိုကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

ချူးရှန့်၏ လက်ချောင်းများက သူ၏ ဘောင်းဘီစကို မထိမီလေးတွင်ပင်။

"ဝှစ်..."

ခြေထောက်ကျိုးသွားပြီဟုဆိုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း လူးလှိမ့်နေသော မသန်မစွမ်းလူမမာ လျိုကျစ်မှာ ဖင်အောက်တွင် စပရိန်တပ်ထားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ထက်လာလေတော့သည်။

သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရုံသာမက ထိုနေရာတွင်ပင် မီတာဝက်ခန့် အမြင့်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက လေထဲတွင် နှစ်ကြိမ်ခန့် သွက်လက်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်ကာ ပျံလွှားငှက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်၏။

ဤလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလုံးက ချောမွေ့လှပပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေလေသည်။ သူ၏ ခုန်ပေါက်နိုင်စွမ်းနှင့် ပေါက်ကွဲအားတို့က နိုင်ငံတော် ပြေးခုန်ပစ်အသင်းမှ နည်းပြများကိုပင် သတိထားမိသွားစေနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်လှပေ၏။

တစ်နေရာလုံး ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူအားလုံးမှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်ရာဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သော ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

*စက္ကန့်ပိုင်းလေးမတိုင်ခင်ကမှ ခြေထောက်ကျိုးနေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ အထက်အောက် ခုန်ပေါက်နေတာလား... ဒါက ဘယ်လို မှော်ဆန်တဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ ဇာတ်ကွက်မျိုးလဲ…*

ချူးရှန့်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ခြေသလုံးဆီသို့ လှမ်းနေသော သူ၏ လက်မှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေကာ အသက်ဝင် တက်ကြွနေသော သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသားကိုကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

*ဒါပဲလား... အကုန်ပြီးသွားပြီလား... ငါ့ရဲ့ ရဲတပ်ဖွဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းစနစ်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက အဝေးကနေ ကုသပေးနိုင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် ပါလာတာလဲ..*

ထိုသို့ အံ့မခန်း ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီးနောက် လျိုကျစ်မှာ သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှု ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။ သို့သော် သူက ယခုအချိန်တွင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ့ရှေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသားနှင့် တတ်နိုင်သမျှ အဝေးဆုံးသို့ ထွက်ပြေးရန်သာ သူ အလိုရှိတော့သည်။

သူက ချူးရှန့်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေသည်နှင့် ပိုတူသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အမူအရာများ ပြုလုပ်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

"ငါ သက်သာသွားပြီ... အကုန် သက်သာသွားပြီ... အစ်ကို... အာ... မဟုတ်ဘူး ဆရာ... ခင်ဗျားက အံ့ဖွယ်သမားတော်ပဲ... တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်သမားတော်ကြီးပဲ... ခင်ဗျား ငါ့ကို မထိရသေးခင်မှာတင် ငါ့ခြေထောက်ထဲကို နွေးထွေးတဲ့ စီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းကို သက်သာသွားတာ... အကုန် ပျောက်သွားပြီ... အရင်ကထက်တောင် ပိုကောင်းနေသလို ခံစားရတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်..."

သူက ပြောပြောဆိုဆိုပင် ချူးရှန့်ကို ကိုးဆယ်ဒီဂရီ ဦးညွှတ်လိုက်လေရာ သူ၏ အမူအရာမှာ သူ၏ ဒုတိယ မိဘများကို အရိုအသေပေးနေသကဲ့သို့ ရိုးသားဖြူစင်လွန်းလှပေသည်။

ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ပြေးသွားတော့ရာ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မီတာ ၁၀၀ အပြေးပြိုင်ပွဲနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လေသည်။

"ဟေ့... မပြေးနဲ့လေ... မင်း ပိုက်ဆံ မရှင်းရသေးဘူး..."

ချူးရှန့်က အလိုအလျောက် အော်ပြောလိုက်၏။ တစ်ဖက်လူက သူ၏ လျှပ်စစ်စကူတာပေါ်ရှိ ပွန်းပဲ့ရာများအတွက် ပေးဆောင်သင့်သည်ကို သူက ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုကျစ်အတွက်မူ ထိုစကားများက မပြေးနဲ့လေ... ငါ မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို မဆက်ရသေးဘူးဟု ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိနေလေ၏။

လျိုကျစ်မှာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ပို၍ မြန်မြန်ပြေးသွားကာ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လူအုပ်၏ အစွန်အဖျားမှ စောင့်ကြည့်နေသော မျောက်ဝံနှင့် ပြဿနာများကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသော မျက်မှန်တပ်ထားသူတို့မှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အရိုးဆက်မည်ဟူသော အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် လန့်ဖြန့်သွားကာ အံ့မခန်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး လျော်ကြေးငွေရရန် တမင်တကာ ယာဉ်တိုက်မှုပြုလုပ်သည့် လောကတွင် အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သော သူတို့၏ ထိပ်တန်းသရုပ်ဆောင်ကို သူတို့က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေလိုက်ကြ၏။

ယနေ့တွင် သူတို့က အခွံမာသီးတစ်လုံးကို ကန်မိရုံသာမက နျူကလီးယားဗုံးကို ဖောက်ခွဲမည့် ခလုတ်ကိုပါ ကန်မိသွားကြောင်းကို သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြလေပြီ။

သူတို့နှစ်ဦးက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုများကို မြင်လိုက်ရ၏။

ပြေး…

ဤသည်က သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးပင်ဖြစ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ လွတ်မြောက်သွားရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

သို့သော် သူတို့ လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ အာခေါင်ခြောက်နေသကဲ့သို့ ခပ်တိုးတိုး ချောင်းဆိုးသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အဟမ်း..."

ဆူညံနေသော စျေးကြီးထဲတွင် ဤချောင်းဆိုးသံက လုံးဝ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် တိုးလွန်းလှပေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားလှသော ဖိစီးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေသော မျောက်ဝံနှင့် မျက်မှန်တို့အတွက်မူ ဤအသံက အနက်ရှိုင်းဆုံး ငရဲဘုံမှ သေမင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုနှင့် တူနေလေ၏။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ထိုနေရာတွင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ သူတို့၏ ခြေဖဝါးများမှသည် ခေါင်းထိပ်အထိ အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ ခြေထောက်များက ခွေယိုင်သွားပြီး ဒူးထောက်ရက် လဲကျသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့က ဖြည်းညင်းစွာနှင့် တောင့်တင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည်မဟုတ်သော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။

အော်ဟစ်ထားသောကြောင့် လည်ချောင်း အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေရုံသာဖြစ်ပြီး ချူးရှန့်က သူတို့ကို အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးအတွက်မူ သူ၏ အမူအရာက မင်းတို့နှစ်ယောက်ရော ငါ့ရဲ့ အရိုးဆက်နည်းကို စမ်းကြည့်ချင်သေးလားဟု ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ရှိနေလေ၏။

"ဒုန်း..."

မျောက်ဝံနှင့် မျက်မှန်တို့မှာ ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကာ သူတို့၏ လက်များကို မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

"အရာရှိ... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ လက်နက်ချပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဝန်ခံပါတယ်... ကျွန်တော်တို့က လူမဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က တိရစ္ဆာန်တွေပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး သက်ညှာပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ နောက်ဘယ်တော့မှ မလုပ်တော့ပါဘူး..."

မိနစ်ဆယ်ကျော် ကြာပြီးနောက်တွင် ရဲကားအစီးရေ အတော်များများက ဥဩဆွဲသံများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာပြီး လျော်ကြေးငွေရရန် တမင်တကာ ယာဉ်တိုက်မှုပြုလုပ်သည့် အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဖမ်းဆီးသွားကြလေသည်။

ချူးရှန့်မှာမူ အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာကြသော ရပ်ကွက်ထဲမှ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်စု၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရ၏။

"အိုကွယ်... လူငယ်လေး... မင်းက တကယ့်ကို သဘောကောင်းတဲ့သူပဲ..."

"မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါတို့လို သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက အဲ့ကျိန်ဆဲခံရမယ့် ကောင်တွေရဲ့ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုကြောင့် ငါ့ ပင်စင်လစာတွေ အနှေးနဲ့အမြန် ပါသွားတော့မှာပဲ..."

"လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားက ငါ့ကို လုံခြုံမှုရှိစေတယ်... ရော့... ရော့... ဒါက ငါကိုယ်တိုင် စိုက်ထားတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ... ယူသွားလိုက်..."

“ဒါက ငါ ခုလေးတင် ဝယ်လာတဲ့ ဝက်နံရိုးတွေ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ဖို့ ဟင်းချိုလုပ်သောက်လိုက်..."

ချူးရှန့်မှာ စိတ်အားထက်သန်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ သစ်သီး၊ အသားနှင့် ကြက်ဥ အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ တွေဝေပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေသည်။

သူက သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ တောက်ပသော အစိမ်းရောင် ကြက်သွန်မြိတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ ရဲကားများပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသော လိမ်လည်သူများကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်၏။

အမှုတစ်ခုကို ဖြေရှင်းတာက တစ်ပိုင်းပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အတင်းအကျပ် လက်ခံခိုင်းတာတွေ ပါလာရတာလဲ...။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရာဇဝတ်မှု နှိမ်နင်းသူ၊ လူလတ်ပိုင်းနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးများ၏ မိတ်ဆွေဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ရပ်ကွက်ထဲမှ အန်တီများက ဗုံများနှင့် မောင်းများတီးကာ နန့်ချန်ရဲစခန်းခွဲသို့ လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြလေသည်။

ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုံးခန်းထဲတွင် ပုံနေသော တောင်တစ်လုံးစာခန့်ရှိသည့် စိုက်ပျိုးရေး ထွက်ကုန်များကို ကြည့်ကာ လျိုကျန့်ကျွင်းက သူ၏ အံဆွဲထဲမှ နှလုံးဆေး နှစ်လုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူ၍ မြိုချလိုက်တော့သည်။

အခန်း(၅၄) ရွေ့လျားနေသော ယမ်းအိုးကြီး

မွန်းလွဲပိုင်း ကျန်းချန်မြို့တွင် နေရောင်ခြည်က တောက်ပနေပြီး လေပြေလေညင်းများက တိုက်ခတ်နေ၏။

သို့သော်လည်း မြို့နှင့် အိမ်နီးချင်းမြို့ကို ဆက်သွယ်ထားသော အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် အချိန်နှင့်အမျှ ယှဉ်ပြိုင်နေရသည့် ရင်ဖိုစရာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုက ဤတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ချိုးဖျက်နေလေသည်။

တြိဂံပုံစံ နေရာယူထားသော ရဲကားသုံးစီးက အရှိန်ကုန် မောင်းနှင်ထွက်ပြေးနေသည့် အနက်ရောင် ဗင်ကားငယ်တစ်စီးကို အသေအလဲ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြ၏။ စူးရှသော ဥဩဆွဲသံများက ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ယာဉ်များမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးနေကြရသည်။

ဗင်ကားထဲတွင် အကြီးစား မူးယစ်ဆေးဝါး အရောင်းအဝယ်တစ်ခုကို ယခုလေးတင် ပြီးစီးခဲ့ပြီး မူးယစ်ဆေးဝါးများ ရောင်းချရန် မြို့မှထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော မူးယစ်ရာဇာ သုံးဦး ပါဝင်လေသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အမာရွတ်တစ်ခုရှိပြီး ခွေးရူးဟု နာမည်ပြောင်ပေးထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူက ယာဉ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းနှင်ကာ ယာဉ်ကြောများကြားတွင် အသက်လု၍ တိုးထွက်နေပြီး နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော ရဲကားများကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများနှင့် စိတ်မရှည်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့၏။

"ခွေးမသား... ရဲတွေက ယင်ကောင်တွေလိုပဲ လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လို့ မရဘူး..."

ခွေးရူးက ရက်စက်စွာ တံတွေးထွေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘော့စ်... ရှေ့မှာ တိုးဂိတ်ရှိတယ်... သူတို့က လမ်းပိတ်ဆို့ထားတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဝိုင်းခံထားရပြီ..."

နောက်ဘက်ထိုင်ခုံမှ နောက်လိုက်တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်၏။

ခွေးရူး၏ မျက်လုံးများက မာထန်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"ငါ့ကို ဖမ်းချင်နေတာလား... အဲ့လောက် မလွယ်ဘူးကွ..."

ထိုစဉ် ခရီးသွားများ အပြည့်ပါလာသော အဖြူရောင် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးက တဖြည်းဖြည်း အရှိန်လျှော့လာကာ တိုးဂိတ်၏ အီးတီစီလမ်းကြောထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေ၏။ ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သော သက်ကြီးရွယ်အိုများ ခရီးသွားအဖွဲ့ ဟူသော စာတန်းကို ရိုက်နှိပ်ထားပြီး ပြတင်းပေါက်များအတွင်း၌ ကြင်နာပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပြုံးရွှင်နေသည့် မျက်နှာများကို တန်းစီ၍ မြင်နေရလေသည်။

ခွေးရူး၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပြီး အမှောင်ထဲတွင် သားကောင်ကို မြင်လိုက်ရသော ဆာလောင်နေသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေတော့သည်။

"ဝင်တိုက်လိုက်... အဲ့ဘတ်စ်ကားပေါ် တက်မယ်..."

သူက စတီယာရင်ကို ရုတ်တရက် ချိုးကွေ့ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

အနက်ရောင် ဗင်ကားငယ်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေသော နွားသိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အီးတီစီ လမ်းကြော၏ အတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဒရစ်ဆွဲမှုနှင့်အတူ ဘတ်စ်ကား၏ ရှေ့တွင် တိကျစွာ နေရာယူလိုက်လေသည်။

"ကျွီ..."

ဘတ်စ်ကား ဒရိုင်ဘာမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘရိတ်ကို အမြန်နင်းလိုက်လေသည်။ ကြီးမားလှသော အရှိန်ကြောင့် သက်ကြီးရွယ်အို ခရီးသည်များမှာ ယိမ်းထိုးကာ လဲကျသွားကြပြီး အော်ဟစ်သံများက ဘတ်စ်ကားတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားတော့၏။

သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိသေးမီမှာပင် ဗင်ကားတံခါးမှာ ကန်ဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး ခွေးရူးနှင့် လက်နက်ကိုင် နောက်လိုက်နှစ်ဦးက နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ပြေးထွက်လာကြလေသည်။

"ဒိုင်း..."

ခွေးရူးက လေထဲသို့ သေနတ်တစ်ချက် ပစ်ဖောက်လိုက်ရာ ထိုအသံကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

"တစ်ယောက်မှ မလှုပ်ကြနဲ့... လှုပ်ရဲတဲ့သူကို ငါ သေအောင် ပစ်သတ်ပစ်မယ်..."

သူက တုန်ယင်နေသော ဘတ်စ်ကား ဒရိုင်ဘာကို သေနတ်ဖြင့် ချိန်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"တံခါးဖွင့်စမ်း..."

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် မူးယစ်ရာဇာ သုံးဦးမှာ သက်ကြီးရွယ်အို ခရီးသွား ၃၀ ကျော်နှင့် ဧည့်လမ်းညွှန်တစ်ဦး ပါဝင်သော ဘတ်စ်ကားကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့လေသည်။

တိုးဂိတ်အနီးတွင် အထူးသတိထားနေကြသော ရဲများမှာ လှုပ်ရှားရန် တွေဝေသွားကြပြီး ဘတ်စ်ကားက လှည့်ကာ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြန်တက်သွားပြီး မြို့ဆီသို့ အရူးအမူး ဦးတည်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေလိုက်ကြတော့၏။

ရွေ့လျားနေသော ယမ်းအိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချန် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ ကွပ်ကဲမှုစင်တာထဲရှိ လေထုမှာ အလွန် တင်းမာနေလေသည်။

ကြီးမားလှသော အီလက်ထရောနစ် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဒရုန်းတစ်ခုမှ တိုက်ရိုက် ရိုက်ကူးထားသော မြင်ကွင်းကို ထုတ်လွှင့်နေ၏။ အဖြူရောင် ဘတ်စ်ကားက အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် အရက်မူးနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားလာသည့် မည်သည့် ရဲကားကိုမဆို တားဆီးနေလေသည်။

"စနိုက်ပါ အစီရင်ခံစာ... ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ယာဉ်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေက အမည်းရောင် မှန်တွေ တပ်ထားပြီး အတွင်းပိုင်းကို မသိရတဲ့အပြင် ပြန်ပေးဆွဲသူရဲ့ တည်နေရာကိုလည်း အတိအကျ မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး..."

"စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေရဲ့ အစီရင်ခံစာအရ တစ်ဖက်လူက ဆက်သွယ်ဖို့ ငြင်းဆိုထားပြီး အကယ်၍ ဒီထက်ပိုပြီး ချဉ်းကပ်လာမယ်ဆိုရင် တစ်မိနစ်ကို ဓားစာခံ တစ်ယောက်နှုန်း သတ်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ထားပါတယ်..."

"သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဌာနက ရှေ့လမ်းမှာ ယာဉ်ကြောထိန်းချုပ်မှုတွေ လုပ်ဆောင်ထားတယ်လို့ အစီရင်ခံထားပေမဲ့ အတင်းအကျပ် လမ်းပိတ်ဆို့မှုတွေ လုပ်တာက အရမ်းကို အန္တရာယ်များပါတယ်... အကယ်၍ ယာဉ်တွေ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့ပြီး မှောက်သွားမယ်ဆိုရင် အကျိုးဆက်တွေက မှန်းဆလို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး..."

သတင်းဆိုးများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသဖြင့် တပ်ဖွဲ့မှူးကြီး လျိုကျန့်ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှိုင်းညို့လာတော့၏။ သူက ဖန်သားပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားနေသော်လည်း ပြီးပြည့်စုံသော ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အသက်သုံးဆယ်ကျော်ရှိနေပြီး ထိုသူများအားလုံးမှာ မည်သည့် နှောင့်ယှက်မှုကိုမျှ ထပ်မံ၍ ခံနိုင်ရည်မရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုများသာ ဖြစ်ကြလေသည်။ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စီးနင်းခြင်းက အဆိုးရွားဆုံးသော နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကွပ်ကဲမှုစင်တာမှာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားချိန်တွင် စကားပြောစက်ထဲမှ တည်ငြိမ်ပြီး အားကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကွပ်ကဲမှုစင်တာ…ကျွန်တော်က နန့်ချန်ရဲစခန်းခွဲက ချူးရှန့်ပါ... ကျွန်တော် G 7 ထွက်ပေါက်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ပစ်မှတ်ယာဉ်နဲ့ သုံးကီလိုမီတာလောက် ကွာဝေးပါတယ်... အနီးကပ် နှောင့်ယှက်မှု စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု လုပ်ဆောင်ခွင့် တောင်းခံပါတယ်..."

ဤအသံက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် အားတက်သွားစေလေသည်။

ချူးရှန့်... ကိုယ်ခံပညာ ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို အခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော အသက်ရှင်နေတဲ့ယာမ...။

လျိုကျန့်ကျွင်းက စကားပြောစက်ကို ချက်ချင်း ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"ချူးရှန့်... မင်းရဲ့ အခြေအနေကို အစီရင်ခံစမ်း... အနီးကပ် နှောင့်ယှက်မှုဆိုတာ ဘာလဲ..."

"ကျွန်တော် စီအက်ဖ်မိုတို ၁၂၅၀ ဂျေ အမျိုးအစား ရဲသုံး ဆိုင်ကယ်ကြီးကို မောင်းနှင်နေပါတယ်... သူက လှုပ်ရှားရ အရမ်းလွယ်ကူပြီး ပစ်မှတ်လည်း သေးငယ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ယာဉ်ရဲ့ မျက်ကွယ်နေရာတွေကို အသုံးပြုပြီး ဘတ်စ်ကား ဒရိုင်ဘာထိုင်ခုံအနီးကို ချဉ်းကပ်နိုင်တယ်... ဒရိုင်ဘာကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ခြိမ်းခြောက်ပြီး အရှိန်လျှော့ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အမှားတစ်ခုခုလုပ်မိဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနိုင်တယ်... ဒီနည်းနဲ့ နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆင်ရေးတွေအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်..."

ချူးရှန့်၏ အသံက တည်ငြိမ်နေပြီး အနှောင့်အယှက်ကင်းမဲ့နေလေသည်။

ဤအစီအစဉ်က လုံးဝကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းလှပေ၏။

တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ ၁၀၀ ကျော် အမြန်နှုန်းဖြင့် အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်မှုမဲ့နေသော ဘတ်စ်ကားတစ်စီးအနီးသို့ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားမည်လော။ ဤသည်က ရဲတင်းလွန်းရုံသာမက မီးနှင့်ကစားနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... ငါ သဘောမတူဘူး..."

လျိုကျန့်ကျွင်းက မစဉ်းစားဘဲ ငြင်းဆိုလိုက်၏။ ချူးရှန့်က သူ၏ အဖိုးတန် သားတစ်ယောက်နှင့်တူရာ ထိုသို့သော အန္တရာယ်မျိုးကို အစမ်းသပ်ခံခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

"ခေါင်းဆောင်..."

ချူးရှန့်၏ အသံတွင် မယိမ်းယိုင်သော ခိုင်မာမှုများ ပါဝင်နေသည်။

"အတွင်းမှာရှိတဲ့ ပြန်ပေးဆွဲသူ အများစုကို သတိမပေးဘဲ ဒါမှမဟုတ် ဓားစာခံတွေကို အန္တရာယ်မပြုဘဲ ယာဉ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအပေါ် တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့ လက်ရှိမှာ ဒီနည်းလမ်းပဲ ရှိပါတယ်... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဓားစာခံတွေအတွက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာမှာပါ... ကျွန်တော် ဆက်လုပ်ခွင့် တောင်းခံပါတယ်..."

ကွပ်ကဲမှုစင်တာထဲရှိ ခေါင်းဆောင်အားလုံးမှာ လျိုကျန့်ကျွင်းကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

လျိုကျန့်ကျွင်းက စကားပြောစက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရာ သူ၏ လက်ခုံပေါ်ရှိ သွေးကြောများပင် ထောင်ထနေ၏။ သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ ချူးရှန့်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း အလွန် ရိုးသားဖြူစင်သော မျက်နှာက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ ချူးရှန့်က ဟန်ရေးပြနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ အမှန်တကယ် ယုံကြည်ချက်ရှိနေကြောင်းကို သူ သိထားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက အားကုန်သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး စကားပြောစက်ထဲသို့ အော်ပြောလိုက်၏။

"စစ်ဆင်ရေးကို အတည်ပြုတယ်... ချူးရှန့်... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အကြွင်းမဲ့ သေချာစေရမယ်ဆိုတဲ့ အခြေခံအချက်အောက်မှာပဲ ဒီမစ်ရှင်ကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်... မင်း ကြားလား..."

"လက်ခံရရှိပါပြီ..."

တိုတောင်းပြီး ခိုင်မာသော အဖြေတစ်ခုက စကားပြောစက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အင်ဂျင်သံတစ်ခုက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် အနက်ရောင် သံမဏိ သားရဲကြီးတစ်ကောင်က ရဲတပ်ဖွဲ့၏ တားဆီးထားမှုများကြားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချူးရှန့်က ဆိုင်ကယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့်ရှိနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလှသော စက်ယန္တရားကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေလေသည်။ ဆိုင်ကယ်ဆောင်းဦးထုပ်၏ မြင်ကွင်းအတွင်းတွင် စနစ်ပြကွက်က အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားလာပြီး လမ်းအခြေအနေ၊ ယာဉ်ကြော စီးဆင်းမှုနှင့် လေတိုက်နှုန်း စသည့် အချက်အလက်များကို အစိမ်းရောင် အက္ခရာများဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြသထား၏။

သူ၏ မာစတာအဆင့် ယာဉ်မောင်းနှင်ခြင်းစွမ်းရည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ ပေါင်ကြားရှိ စီအက်ဖ်မိုတို ၁၂၅၀ ဂျေ မှာ ဆိုင်ကယ်ကြီးတစ်စီးကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ထက်မြက်သော ခွဲစိတ်ဓားတစ်လက်နှင့် ပိုတူနေတော့၏။

သူက ပိတ်ဆို့နေသော ယာဉ်ကြောထဲသို့ တိကျစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရူပဗေဒ နိယာမများကို အံတုကာ ယာဉ်များကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းပြီး ဖြတ်သန်းရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသော ကွက်လပ်များကြားမှ ကျွမ်းကျင်စွာ တိုးထွက်သွားလေသည်။

တိမ်းစောင်းမှုတိုင်း၊ အရှိန်တင်မှုတိုင်း၊ လမ်းကြောင်းပြောင်းမှုတိုင်းကို အလွန် တိကျစွာ တွက်ချက်ထားခြင်းဖြစ်၏။

ကွပ်ကဲမှုစင်တာရှိ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ချူးရှန့်ကို ကိုယ်စားပြုသော အပြာရောင် အစက်ကလေးက ဘတ်စ်ကားကို ကိုယ်စားပြုသော ကြီးမားသည့် အနီရောင် အစက်ကြီးထံသို့ တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။

ဒရုန်းကင်မရာက သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဖမ်းယူရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ယာဉ်ကြောများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသော အနက်ရောင် ပုံရိပ်ယောင်များကိုသာ မြင်တွေ့ရလေသည်။

"သူ ဖြတ်သွားပြီ... ပိတ်ဆို့နေတဲ့ နေရာကို သူ ဖြတ်ကျော်သွားပြီ..."

နည်းပညာရှင်တစ်ဦးက အာမေဍိတ်သံဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ရှေ့မြင်ကွင်းက ယခုအခါ ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်လေသည်။ အဖြူရောင် ဘတ်စ်ကားကြီးမှာ အထီးကျန် ကျွန်းတစ်ကျွန်းကဲ့သို့ ရှင်းလင်းနေသော အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်တွင် အရူးအမူး အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သွားနေ၏။

အနက်ရောင် လျှပ်စီးကြောင်းက သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် နောက်ဘက်မှ အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ချုံ့ပစ်နေလေသည်။

မီတာ ငါးရာ...

မီတာ သုံးရာ...

မီတာ တစ်ရာ...

ချူးရှန့်က ဘတ်စ်ကားနောက်မှ တည်ငြိမ်စွာ လိုက်ပါသွား၏။ ကြီးမားလှသော ဘတ်စ်ကားကြီးက သူ၏ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားကာ သူ့ကို ဘတ်စ်ကားအတွင်းရှိ ပြန်ပေးဆွဲသမားများ၏ မျက်ကွယ်နေရာနှင့် အန္တရာယ်အများဆုံး လေထုလှိုင်းဂယက် ဧရိယာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားစေလေသည်။

အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်နေသော ဘတ်စ်ကားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားလှသော လေစီးကြောင်းများက မရေမတွက်နိုင်သော မမြင်ရသည့် လက်များကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဆိုင်ကယ်ကို ရူးသွပ်စွာ ဆွဲငင်နေပြီး ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သွားစေရန် ကြိုးစားနေကြ၏။

သို့သော် ချူးရှန့်နှင့် သူ၏ ယာဉ်ရထားမှာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်သားတည်း

ဖြစ်နေပြီး လေနှင့် လှိုင်းများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ ထိုက်ရှန်းတောင်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

သူက သူ၏ အောက်ရှိ သံမဏိ သားရဲကြီးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ရာ နက်ရှိုင်းသော အင်ဂျင်သံက သူ၏ ဆန္ဒကို တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ မြင့်တက်လာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။

အစစ်အမှန် အမဲလိုက်ပွဲက ယခုမှ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။