အခန်း (၅၉-၆၀)

အခန်း (၅၉) ဒီဆိုင်းဘုတ်က နာရေးပို့တဲ့ စာတန်းတွေနဲ့ တူနေတယ်

ချူးရှန့် ပြောင်းရွှေ့ခံရမည့်သတင်းက နန့်ချန်ရဲစခန်းခွဲ ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့၏ ထောင့်စုံတိုင်းသို့ နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ နွေဦးလေပြေ မဟုတ်ဘူး..။

၎င်းက ကာလရှည်ကြာမြင့်စွာ မိုးခေါင်ပြီးနောက် ရွာသွန်းသော မိုးရေ၏ ပျော်ရွှင်မှု၊ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းလာသော နေရောင်ခြည်၏ အလင်းရောင်နှင့် လွန်ခဲ့သော သုံးလကတည်းက ရင်ထဲတွင် ဖိစီးနေသော ကျောက်တုံးကြီး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည့် သက်သာရာရမှုပင် ဖြစ်၏။

ခေါင်းဆောင်ချန်ကော်လျန်က တပ်ဖွဲ့ထဲရှိ လူတိုင်းအတွက် ရေခဲစိမ်ထားသော သကြားအပြည့်ပါသည့် နို့လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စီကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အိတ်ကပ်ထဲမှ စိုက်ထုတ်၍ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် ဝယ်တိုက်ခဲ့လေသည်။

သူက ရုံးခန်းပြတင်းပေါက် အနီးတွင်ရပ်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနေသော ကြီးမားလှသည့် ပုံရိပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေရင်း သူ၏ ဆံပင်အုံက တက်ကြွမှုကို ပြန်လည် ရရှိလာသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

ချူးရှန့်က ကတ်ထူဖာတစ်ခုထဲသို့ တစ်ခုခုကို ထိုးထည့်နေ၏။

ဧရာမစတော်ဘယ်ရီနို့ အရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့်က အပြင်သို့ ထွက်နေလေသည်။

"အပြုံးမှတစ်ဆင့် ပြည်သူလူထုနှင့် မည်သို့ နီးကပ်စွာ နေထိုင်ရမည်နည်း" ဟု အမည်ရသော စာအုပ်တစ်အုပ်။

သူ၏ နျူကလီးယား မေတ္တာရှင်အပြုံးကို လေ့ကျင့်ရန် အသုံးပြုသော မှန်ငယ်လေး တစ်ချပ်လည်း ပါဝင်လေသည်။

သူက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသလို ခံစားနေရ၏။

ယာဉ်ထိန်းရဲတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အလုပ်ကို သူ အတော်လေး သဘောကျခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် မနေ့က လမ်းဆုံရှိ ယာဉ်ကြောကို သူ၏ အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် မကြုံစဖူး သဟဇာတဖြစ်မှုကို သူ ယူဆောင်လာပေးနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ပြည်သူလူထုနှင့် သင့်မြတ်စွာ နေထိုင်နိုင်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ ရှာတွေ့သွားပြီဟု သူ ခံစားခဲ့ရလေသည်။

သို့သော်လည်း အကြီးအကဲများက ထိုသို့ ထင်ပုံမရချေ။

စတော်ဘယ်ရီနို့ နောက်ဆုံး ပုလင်းကို ဖာထဲသို့ သူ ထိုးထည့်လိုက်ချိန်တွင် ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့၏ အဝင်ဝမှ ဆူညံသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လူငယ်ယာဉ်ထိန်းရဲအရာရှိတစ်ဦးက မျက်နှာပြာနှမ်းလျက် ယိမ်းယိုင်ကာ ဝင်လာ၏။

"ခေါင်းဆောင်ချန်... ခေါင်းဆောင်ချန်... ပြဿနာကြီး တက်နေပြီ..."

ချန်ကော်လျန်က သူ၏ နို့လက်ဖက်ရည်ကို ပြန်အန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး အထိတ်တလန့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ချူးရှန့် ထပ်ပြုံးလိုက်ပြန်ပြီလား..."

"မဟုတ်ပါဘူး..."

လူငယ်ယာဉ်ထိန်းရဲက အပြင်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း အမောတကော ပြောလိုက်၏။

"အပြင်ဘက်မှာ... လူအုပ်ကြီး ရောက်လာတယ်... သူတို့က ဗုံတွေ ခရာတွေ တီးပြီး ဆိုင်းဘုတ်တွေ ကိုင်လာကြတယ်... သူတို့က အစ်ကိုချူးကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ လာတာတဲ့..."

ချန်ကော်လျန် နှင့် ရုံးခန်းထဲရှိ လူတိုင်း၏ ကျောပြင်များ အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျေးဇူးတင်ဖို့ ဟုတ်လား။

ဤစကားလုံးကို ချူးရှန့်ကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသောအခါ သရော်စာတစ်စောင်နှင့် ပိုတူနေလေသည်။

ချူးရှန့်လည်း မှင်သက်သွား၏။ သူက ကတ်ထူဖာကို ပိုက်ကာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

တပ်ဖွဲ့၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ မှင်သက်သွားလေတော့သည်။

ပင်မအဝင်ဝတွင် လူအုပ်ကြီးက အမည်းရောင် အစိုင်အခဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေကြ၏။

လူအုပ်ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ့ထံမှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုကို ရရှိသွားခဲ့သော အာရှန်းချောင်မှ အဘိုးကြီး ကျန်းဝေ့ကော်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အဘိုးကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသူမှာ တစ်ချိန်က မောက်မာပြီး အထက်စီးဆန်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ငုံးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးနေသော မျိုးဆက်သစ် သူဌေးသား ကျောက်ထျန်းပါး ဖြစ်၏။

ကျောက်ထျန်းပါး၏ နောက်တွင် "ခါးနှင့် မြင်း တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း" ကို သရုပ်ပြရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မြေပြင်နှင့် မျက်နှာ အရင်မိတ်ဆက်သွားခဲ့ရသော သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ဒရိုင်ဘာလီထျဲ့ကျူး ရှိနေလေသည်။

ရင်းနှီးနေသော သို့မဟုတ် မရင်းနှီးသော မျက်နှာများစွာ ရှိနေသေးပြီး အားလုံးက သူ တာဝန်ကျခဲ့သော လမ်းပိုင်းမှ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု၊ ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည့် သက်သာရာရမှုတို့ ရောယှက်နေသော အလွန်ရှုပ်ထွေးသည့် အမူအရာများ ရှိနေကြ၏။

သူတို့၏နောက်တွင် ဧရာမဆိုင်းဘုတ်ကြီး နှစ်ခုက နေရောင်အောက်တွင် ထင်ရှားစွာ လွှင့်ထူထားလေသည်။

ချူးရှန့်က အသေအချာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဘယ်ဘက်ရှိ အမည်းရောင် နောက်ခံနှင့် ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် အားမာန်ပါပြီး ခွန်အားကြီးမားသော စာလုံးကြီး ရှစ်လုံး ပါရှိ၏။

"ရဲတပ်ဖွဲ့အစောင့်အရှောက်များ၊ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကံဆိုးမှုများကို ဖယ်ရှားပေးသည်"

ညာဘက်ရှိ အနီရောင်နောက်ခံနှင့် အမည်းရောင်စာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ရှိ လက်ရေးက တက်ကြွပြီး ချောမွေ့နေကာ စာလုံးကြီးရှစ်လုံး ထပ်မံ ပါရှိလေသည်။

"အသက်ရှင်နေတဲ့ယာမ ရှိနေသရွေ့၊ ဤဒေသတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး အာမခံသည်"

ဤဆိုင်းဘုတ်နှစ်ခုစလုံးက ၎င်းတို့၏ အရောင်အသွေးနှင့် စကားလုံး အသုံးအနှုန်းများအရ ပြင်းထန်သော မြေအောက်လောက အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

အထူးသဖြင့် အနီနှင့် အမည်း ရောစပ်ထားမှုက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူများက စီတန်း၍ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးနေသော နာရေးပို့သည့် ဈာပန အခမ်းအနားတစ်ခုဟု အခြားသူများက အထင်မှားသွားနိုင်ပေသည်။

ချူးရှန့်မှာ ဆွံ့အသွား၏။

ဤသည်က ချီးကျူးစကား ဟုတ်မဟုတ်ကို သူ အနည်းငယ် မသေချာဖြစ်နေလေသည်။

အာရှန်းချောင်မှ အဘိုးကြီး ကျန်းဝေ့ကော်က အနည်းငယ် သေးငယ်သော ပိုးသားဆိုင်းဘုတ်လေးတစ်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ကာ တုန်ယင်စွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူက ချူးရှန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ခြင်းက သူ၏ အသက်အမှတ်များကို စုပ်ယူသွားမည့်အလား ခေါင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ငုံ့လိုက်၏။

"အရာရှိချူး... အရာရှိချူး..."

အဘိုးကြီး၏ အသံက တုန်ယင်နေလေသည်။

"ကျွန်တော်တို့... အရာရှိ ရာထူးတိုးသွားပြီလို့ ကြားလို့... ကျွန်တော်တို့ လာခဲ့တာပါ... လာပြီး နှုတ်ဆက်တာပါ..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူက လက်ထဲရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို ဖြန့်လိုက်၏။

၎င်းတွင် "ရဲအရာရှိ၏ စကားတစ်ခွန်း၊ တစ်သက်တာ ငြိမ်းချမ်းခြင်း" ဟု ရေးသားထားလေသည်။

ချူးရှန့်က ကောင်းချီးပေးစကားကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မျိုးဆက်သစ် သူဌေးသား ကျောက်ထျန်းပါးက ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်လာ၏။ သူက ချူးရှန့်ကို မြင်သည်နှင့် အလွန်ဒူးတုန်နေသော်လည်း လှပသေသပ်သော လက်ဆောင်ဘူးလေး တစ်ဘူးကို အတင်းအကျပ် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချူး... ဒါက ကျွန်တော့်အဖေက အစ်ကို့ကို အထူးပေးခိုင်းလိုက်တဲ့ ထိပ်တန်း လက်ဖက်ခြောက်ပါ... အစ်ကို လက်ဖက်ရည် များများသောက်ပြီး... နောက်ဆိုရင် အပြုံးတွေကို လျှော့ပေးပါ..."

သူက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်များကို အမှတ်တမဲ့ ပြောချလိုက်ခြင်းပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

ကျောက်ထျန်းပါးမှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် မျက်နှာများ ပြာနှမ်းသွားကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားရပါးရ ပါးရိုက်ပစ်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်သွားတော့၏။

ချူးရှန့်က ဂရုမစိုက်ပေ။ တစ်ချိန်က သူ ပညာပေးခဲ့သော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

သူတို့အားလုံးက သူ့ကို မုန်းတီးပြီး ရွံရှာနေကြသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့က သူ့ကို လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

သူ လုပ်ခဲ့သမျှကို သူတို့ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်ပဲ။

ပြည်သူလူထု၏ မျက်လုံးများက တကယ့်ကို ထက်မြက်တာပဲ။

ချူးရှန့်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း နီရဲလာတော့၏။

သူက စကားတစ်ခွန်း ပြောချင်သည့်အလား နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်သော်လည်း သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမျှ ရိုးသားလှသော ပြည်သူနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ကြားရှိ သံယောဇဉ်ကို ဖော်ပြရန် မည်သည့် ဘာသာစကားကမျှ လုံလောက်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ တစ်ခုတည်းသာရှိ၏။

၎င်းမှာ သူတို့ကို အရိုးသားဆုံး၊ အနွေးထွေးဆုံးနှင့် အကျေးဇူးတင်ဆုံး အပြုံးတစ်ခုကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရန်ပင်။

ချူးရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ စတင် လှုပ်ရှားလာချိန်တွင် အမာရွတ်ကြီးက အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားလေသည်။

"ဝပ်နေကြ..."

လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဘုန်း..."

အာရှန်းချောင်မှ အဘိုးကြီး အပါအဝင် လူတိုင်းက လေကြောင်းရန် သတိပေး ဥဩသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ သူတို့က ခေါင်းများကို ကာကွယ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အောက်သို့ ဝပ်ချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက လေ့ကျင့်မှု ကောင်းစွာ ရရှိထားသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကဲ့သို့ ညီညာနေလေသည်။

ကျောက်ထျန်းပါးက ရဲကားတစ်စီး၏ နောက်သို့ လူးလှိမ့် ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းသွားပြီး သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများကိုသာ ဖော်ထားတော့၏။

ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့၏ အဝင်ဝတွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ မေတ္တာရှင်အပြုံးကြီးက အေးခဲနေကာ အထီးကျန်သော ရုပ်တုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေသည့် ချူးရှန့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကို လွှင့်ထူသွားကာ လေထုက အလွန် အနေရခက်သွားလေသည်။

ချူးရှန့်၏ အပြုံးက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးခဲနေ၏။

သူ၏ နှလုံးသားက အနည်းငယ် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် လျိုကျန့်ကျွင်းနှင့် ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း နှိမ်နင်းရေးရုံး၏ အကြီးအကဲအဘိုးကြီးမာတို့က ကားမောင်း၍ ရောက်လာကြလေသည်။

အဘိုးကြီးမာက ဤ "လူသားပုံစံ လက်နက်" ချူးရှန့်ကို လာကြိုရန် အထူး ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်၏။

သူက ကားပြတင်းပေါက်ကို ချလိုက်ပြီး အဝင်ဝရှိ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေလေသည်။

"အဘိုးကြီးလျို... ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... လေကြောင်းရန် လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် သရုပ်ဆောင်တွေက ဇာတ်တိုက်နေကြတာလား..."

လျိုကျန့်ကျွင်းမှာမူ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေ၏။

သူက ကားတံခါးကို ဖွင့်ကာ ခေါင်းကို ပိုက်ပြီး ဝပ်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို မျက်နှာမူလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်နေသော တိရစ္ဆာန်များကို နှစ်သိမ့်ပေးသည့် လေသံမျိုးဖြင့် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့... မကြောက်ပါနဲ့... သူက ပြုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူက... သူ့မျက်လုံးထဲ သဲဝင်သွားလို့ပါ..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ချူးရှန့်၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် သွားကာ ချူးရှန့်၏ ပခုံးကိုကိုင်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို သူ့ဘက်သို့ အတင်းအကျပ် လှည့်လိုက်လေသည်။

"ပြန်ရုပ်လိုက်... မြန်မြန်... အဲဒီအမူအရာကို ပြန်ရုပ်လိုက်စမ်း..."

လျိုကျန့်ကျွင်းက အံကြိတ်ကာ တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ချူးရှန့်၏ အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ပင် နီရဲလာတော့သည်။

ချူးရှန့်၏ အမူအရာက ပုံမှန် "

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးက ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည့် သက်သာရာရမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သတိထားကာ မတ်တပ်ရပ်လာကြလေသည်။

အာရှန်းချောင် မှ အဘိုးကြီးက ချူးရှန့်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ တုန်ယင်သော အသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

"အရာရှိချူး... အရာရှိ... မကြာခဏ ပြန်လာလည်ပါနော်... မဟုတ်ဘူး... မလည်တာပဲ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်..."

အနီးရှိသက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အရာရှိရဲ့ ရာထူးအသစ်မှာ တောက်ပပါစေကွယ်... ငါတို့... ငါတို့က အရာရှိကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနေမှာပါ..."

"ကျွန်တော်တို့ အရာရှိအတွက် အသက်ရှည်ကျန်းမာစေမယ့် ဆုတောင်းရုပ်တုတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးမယ်..."

"ပွဲတော်တွေ အားလပ်ရက်တွေရောက်တိုင်း အရာရှိအတွက် အမွှေးတိုင် ထွန်းပေးပါ့မယ်..."

လူအုပ်ကြီးက ရိုးသားသော "ကောင်းချီးများ" ပြည့်နှက်နေသည့် စကားများကို အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြလေသည်။

ချူးရှန့်က ဤစကားများကို ကြားသောအခါ မျက်ရည်ကျမတတ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့၏။

သူက လှည့်ကာ လူတိုင်းကို မျက်နှာမူပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သူ၏ နာကြည်းမှုများအားလုံးက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို ပြည်သူတွေက လက်ခံသွားကြပြီပဲ။

အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော (နှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော) နှုတ်ဆက် မြင်ကွင်းကို တစ်လှည့်၊ နှလုံးဆေးများကို ထုတ်ယူနေပြီဖြစ်သော ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း နှိမ်နင်းရေး ရုံးမှ အဘိုးကြီးမာကို တစ်လှည့်ကြည့်ရင်း လျိုကျန့်ကျွင်းက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူက ချူးရှန့်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့ ချူးရှန့်..."

"ဘေးအန္တရာယ်တွေ သယ်ဆောင်သွားဖို့... မဟုတ်ဘူး... နောက်ထပ် လူသားမျိုးဆက်အတွက် အကျိုးပြုဖို့ သွားကြစို့..."

အခန်း (၆၀) ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း နှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့က မင်းရဲ့ ကြင်နာယုယမှုတွေကို လိုအပ်နေတယ်

ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း နှိမ်နင်းရေးရုံး၏ အကြီးအကဲ အဘိုးကြီးမာက မတ်မတ်မတ်မတ် ထိုင်နေပြီး သူ၏ လက်များက ကားတံခါး လက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

သူ၏ အကြည့်က နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ကားနောက်ခန်းရှိ ဧရာမပုံရိပ်ကြီးဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွား၏။

ချူးရှန့်က သူ၏ ကတ်ထူဖာကို ပိုက်ထားပြီး ဖာထဲရှိ စတော်ဘယ်ရီနို့အရုပ်ကြီး၏ ခေါင်းက အဘိုးကြီးမာ၏ နောက်စေ့ကို မျက်နှာမူထားလေသည်။

အရုပ်၏ အပြုံးကပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာသည်ဟု အဘိုးကြီးမာ ခံစားလိုက်ရ၏။

"အဘိုးကြီးလျို... ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ထပ်ပြောပါဦး..."

မြေအောက် လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ အဘိုးကြီးမာ၏ အသံက အလွန်တိုးညင်းနေလေသည်။

"မင်းရဲ့ စစ်သားက... တကယ့်ကို အဆင်ပြေရဲ့လား..."

လျိုကျန့်ကျွင်းက မျက်တောင်ပင် မခတ်ဘဲ ကားမောင်းနေရင်း ဖြေလိုက်၏။

"သူ ဘာဖြစ်နေလို့လဲ... သူက နိုင်ငံရေးအရ ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်... အလုပ်အကိုင်ပိုင်းမှာလည်း ထူးချွန်တယ်... ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမား၊ ထိပ်တန်း သေနတ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရဲတက္ကသိုလ်က ထူးချွန်ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ပဲ..."

"ငါ ဆိုလိုတာက အဲဒါမဟုတ်ဘူးလေ..."

အဘိုးကြီးမာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းမြင်ကွင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ငါ အကုန် မြင်ခဲ့ရတယ်... လူတွေက လွမ်းသူ့ပန်းခွေတွေ ပေးသလိုမျိုး ဆိုင်းဘုတ်တွေ ပေးနေကြတာ... မြင်ကွင်းက အရမ်းကို စည်ကားနေပြီး သူတို့က ဆူနာတွေပါ တီးမှုတ်နေသလိုပဲ..."

"အဲဒါက ပြည်သူလူထုက သူရဲ့ အလုပ်အပေါ်မှာ အသိအမှတ်ပြုမှု မြင့်မားတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ..."

လျိုကျန့်ကျွင်းက အမူအရာမပျက်ဘဲ ရှင်းပြလိုက်၏။

"အသိအမှတ်ပြုတယ် ဟုတ်လား... အဲဒီလူတွေက ခေါင်းကို ပိုက်ပြီး ဒူးထောက်နေတဲ့ ပုံစံက ငါ့ရဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ လူဖမ်းတဲ့အချိန်ထက်တောင် ပိုပြီး တိကျနေသေးတယ်... အဲဒါကို အသိအမှတ်ပြုတယ်လို့ မင်းက ခေါ်တာလား..."

အဘိုးကြီးမာမှာ သူ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကြီး တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"သူတို့က စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ပျော်ရွှင်နေကြတာလေ... သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေက အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်နေတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အမူအရာနဲ့ ဘယ်လို

ဖော်ပြရမလဲဆိုတာ မသိတော့တာပါ..."

လျိုကျန့်ကျွင်းက အလွန် လေးလေးနက်နက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

အဘိုးကြီးမာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

သူက "ငါ မင်းကို ယုံတယ်" ဟု ရေးသားထားသော လျိုကျန့်ကျွင်း ၏ မျက်နှာကို တစ်လှည့်၊ "ငါက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ" ဟု ရေးသားထားသော ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ရေဘူးကို ထုတ်ကာ ဖွင့်လိုက်ရာ ဂိုဂျီဘယ်ရီသီးနှင့် ဂန္ဓမာပန်းတို့ ပြင်းပြင်း ပြုတ်ထားသော အရည်များဖြင့် ပြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ၏ အနာဂတ် အလုပ်တွင် "အေးမြမှု" (အလုပ်မှ အနားယူခြင်း) တစ်ခု လိုအပ်နေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို အဆောက်အအုံ၊ အကြီးအကဲ၏ ရုံးခန်း။

လေထုက အနည်းငယ် လေးလံနေလေသည်။

စားပွဲကြီးပေါ်တွင် စာရွက်စာတမ်းများ သို့မဟုတ် ဆုဖလားများမရှိဘဲ ဆိုင်းဘုတ်သုံးခုက သပ်ရပ်စွာ စီရီထား၏။

"ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရား၊ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကံဆိုးမှုများကို ဖယ်ရှားပေးသည်"

"ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေတဲ့ယာမ ရှိနေသရွေ့၊ ဤဒေသတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး အာမခံသည်"

"ရဲအရာရှိ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရခြင်းက တစ်သက်တာ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်"

ဗျူရိုအကြီးအကဲက သူ၏ စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ထားကာ သူ၏ အကြည့်က ဆိုင်းဘုတ်သုံးခုအပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် တဆတ်ဆတ် ခုန်နေလေသည်။

ဤဆိုင်းဘုတ်သုံးခုကို ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့က အထူးပို့ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရဲဘော် ချူးရှန့်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော လုပ်ရပ်များကို သက်သေပြနေပြီး မဖြစ်မနေ မှတ်တမ်းတင်ထားရမည်ဟု ဆိုလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သည်အရာတွေကို ဘယ်လို မှတ်တမ်းတင်ရမှာလဲ။

၎င်းကို "ဆုများ" ဟု ခွဲခြားရမလား၊ သို့မဟုတ် "ရိုးရာဓလေ့နှင့် အယူသီးမှု" ဟု ခွဲခြားရမလား။

"အဟမ်း..."

အကြီးအကဲက လည်ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ သူ့ရှေ့တွင် မတ်မတ်မတ်မတ် ရပ်နေသော ချူးရှန့်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ရဲဘော် ချူးရှန့်..."

"ရောက်ပါပြီ..."

ချူးရှန့်က သတိဆွဲလိုက်ရာ သူ၏အသံက အလွန် ကျယ်လောင်သဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်အဖုံးပင် ခုန်သွားလေသည်။

အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးက နောက်တစ်ကြိမ် တဆတ်ဆတ် ခုန်သွားပြန်၏။

"ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့မှာ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အဖွဲ့အစည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်..."

ဗျူရိုအကြီးအကဲက သူ့စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်းပေါ်က ယာဉ်ကြောအခြေအနေတွေကို မင်းက မကြုံစဖူးတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့တယ်... ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ တရားမဝင် လုပ်ရပ်တွေကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး ပြည်သူလူထုဆီကနေ အရမ်းကို စိတ်အားထက်သန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို ရရှိခဲ့ပါတယ်..."

"စိတ်အားထက်သန်တဲ့" ဟူသော စကားလုံးကို သူ ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အကြည့်က အမည်းရောင် နောက်ခံနှင့် ရွှေရောင် စာလုံးများ ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်သွားလေသည်။

ချူးရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှိမ့်ချပြီး ဖြောင့်မတ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်နေ၏။

"ပြည်သူကို အလုပ်အကျွေးပြုတာက ကျွန်တော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပါ..."

ဗျူရိုအကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းလာသည်။

"မင်းရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း အကျိုးသက်ရောက်မှုနဲ့ ပြည်သူတွေနဲ့ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရာမှာ မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေကြောင့် အဖွဲ့အစည်းက မင်းကို ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်..."

"မင်းရဲ့... စွမ်းရည်မျိုးကို ပိုပြီး လိုအပ်တဲ့ ရာထူးတစ်ခုပေါ့..."

ချူးရှန့်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားလေသည်။

*ပိုပြီးအရေးကြီးတဲ့ တာဝန်ဟုတ်လား*

*အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းရေး ရှေ့တန်းကို သွားခိုင်းမလို့လား... ဒါမှမဟုတ် ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုထဲကို လျှို့ဝှက် ဝင်ရောက်ခိုင်းမလို့လား…*

ဓားပြများ၏ ပုန်းအောင်းရာ နေရာသို့ တစ်ကိုယ်တော် ဝင်ရောက်စီးနင်းကာ ရာဇဝတ်ကောင်များ အားလုံးကို တရားမျှတမှု၏ သံမဏိ လက်သီးဖြင့် အပြစ်ပေးနေသည်ကို သူ စတင် မြင်ယောင်နေမိလေပြီ။

"အကြီးအကဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ... မစ်ရှင် ပြီးမြောက်အောင်မြင်မယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်..."

ချူးရှန့်က ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဗျူရိုအကြီးအကဲက ရုတ်တရက် လူသတ်ချင်စိတ်များ ပေါ်လွင်လာသော သူ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ နှလုံးဆေးများကို သူ့အနီးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရွှေ့လိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

ဗျူရိုအကြီးအကဲက သူ၏ လက်ချောင်းများကို ယှက်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားလေသည်။

"ညစ်ညမ်းမှုနဲ့ တရားမဝင် ထုတ်ဝေမှုတွေကို တိုက်ဖျက်ဖို့ ငါတို့ မြို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေက မကြာသေးခင်က အခက်အခဲ တချို့နဲ့ ကြုံတွေ့နေရတယ်..."

သူက ဘေးရှိ အဘိုးကြီးမာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"အကြီးအကဲမာမှာ ဖြေရှင်းရခက်တဲ့ ကိစ္စတချို့ရှိနေတယ်..."

အဘိုးကြီးမာက ချက်ချင်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် "ကျွန်တော် အခက်အခဲ ဖြစ်နေတယ်" ဟူသော အမူအရာက ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"အဆင့်မြင့် ရေချိုးခန်းတချို့နဲ့ ဖျော်ဖြေရေး ကာရာအိုကေ တချို့က ဒုစရိုက် လုပ်ငန်းတွေရဲ့ အသိုက်အမြုံတွေ ဖြစ်နေပြီး အဲဒီက လူတွေက အရမ်းခေါင်းမာကြတယ်... သမားရိုးကျ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး သူတို့ကို စကားပြောလာအောင် လုပ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

အကြီးအကဲ ပြောပြီးသွားသောအခါ သူ၏ အကြည့်က မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလျက် ချူးရှန့်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားလေသည်။

"ဒါကြောင့် အဖွဲ့အစည်းက မင်း သွားပြီး ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း နှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ကို ကူညီပံ့ပိုးပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"မင်းရဲ့ ထူးခြားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့၊ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတတ်တဲ့ အထိအတွေ့ကို သုံးပြီး သူတို့ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးပါ..."

"သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒအလျောက် ဝန်ခံလာအောင်၊ သူတို့ရဲ့ အမှားတွေကို နက်နက်နဲနဲ သဘောပေါက်လာအောင်နဲ့ ဘဝအသစ်ကို စတင်နိုင်အောင် လုပ်ပေးပါ..."

ရုံးခန်းက တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ချူးရှန့်မှာ မှင်သက်သွားလေသည်။

ညစ်ညမ်းမှုနဲ့ တရားမဝင် ထုတ်ဝေမှုတွေကို တိုက်ဖျက်မယ် ဟုတ်လား။

နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု ဟုတ်လား။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲမယ် ဟုတ်လား။

ကာရာအိုကေတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တက်တူးထိုးထားသော အမျိုးသားတစ်စုနှင့် မိတ်ကပ်အထူကြီး လိမ်းထားသော ပြည့်တန်ဆာများကို ရင်ဆိုင်ကာ သူ အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ထားသော "ဖော်ရွေသည့်" အပြုံးကို ပြသနေသည်ကို သူ မြင်ယောင်လိုက်၏။

မြင်ကွင်းက သူ စိတ်ကူးထားသော ကျည်ဆန်များ မိုးရွာနေသည့် မြင်ကွင်းနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေပုံရလေသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်က အဖွဲ့အစည်းမှ ပေးအပ်သော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်၏။

စစ်သားများက အမိန့်ကို နာခံခြင်းသည် သူတို့၏ အဓိက တာဝန်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

ပြည်သူ့ရဲတပ်ဖွဲ့အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အကြီးအကဲပြောတာ မှန်ပါသည်။ လမ်းမှားသို့ ရောက်နေသူများက အေးစက်သော အပြစ်ပေးမှုများကို မလိုအပ်ဘဲ နွေးထွေးသော လမ်းညွှန်မှုများကိုသာ လိုအပ်ပေသည်။

ချူးရှန့်က အနည်းငယ် ရက်စက်ပုံပေါက်သော်လည်း နွေးထွေးပြီး ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားတစ်ခု ရှိလေသည်။

သူ၏ ရိုးသားမှုကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ လမ်းပျောက်နေသော ဝိညာဉ်များကို နိုးထလာစေရန် သူ အလိုရှိ၏။

ဆိုရှယ်လစ်စနစ်၏ နေရောင်ခြည်က အမှောင်မိုက်ဆုံး ထောင့်များကိုပင် ထွန်းလင်းပေးနိုင်ကြောင်း သူတို့ကို သူ သိစေချင်သည်။

ဤအချက်ကို သူ နားလည်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချူးရှန့်၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ယခုလေးတင်က သူ၏ မျက်လုံးများက တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေသော ဆာလောင်နေသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများနှင့် တူနေခဲ့လျှင်။

ယခုအခါ သူ၏ မျက်လုံးများက ကျဆုံးသွားသော သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်ကို ကယ်တင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများနှင့် တူနေလေပြီ။

၎င်းက ကရုဏာများ၊ သနားကြင်နာမှုများနှင့် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော မေတ္တာမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ..."

ချူးရှန့်က ရုတ်တရက် အလေးပြုလိုက်ရာ သူ၏ အသံက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေလေသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... အဖွဲ့အစည်းအနေနဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ..."

"သူတို့ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မေတ္တာတွေ အားလုံးကို အသုံးပြုသွားမှာပါ... မိသားစုလို နွေးထွေးမှုကို သူတို့ ခံစားရအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်... ပြီးတော့ ဘဝအသစ်ကို လက်ခံနိုင်ဖို့ သူတို့ကို ခွန်အားပေးပါ့မယ်..."

"ဝုန်း..."

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲသွားလေသည်။

ရုံးခန်း မီးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွား၏။

ဗျူရိုအကြီးအကဲ နှင့် အဘိုးကြီးမာတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်တက်သွားကြလေသည်။

"ကရုဏာ" ကြောင့် ပိုပို၍ တွန့်လိမ်ကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာပုံရသော ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်းနှင့် "မိသားစုလို နွေးထွေးမှု" အကြောင်း သူ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သစ်ခွဲစက်များ၊ ပုဆိန်များနှင့် ရက်စက်ပြီး သွေးထွက်သံယိုဖြစ်စေသော မြင်ကွင်းမျိုးစုံက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်ပြေးသွားကြ၏။

အဘိုးကြီးမာ ၏ နှုတ်ခမ်းများက တုန်ယင်နေလေသည်။

"ငါတို့ ဒါကို မေ့ပစ်လိုက်တာပဲ ကောင်းမယ် ထင်တယ်" ဟူသော စကားမျိုး တစ်ခုခုကို သူ ပြောချင်သော်လည်း အကြီးအကဲ၏ မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စကားများကို မြိုချလိုက်လေသည်။

သူက သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ နောက်ထပ် ဆေးကတ်တစ်ခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်၏။

သည်တစ်ခါတော့ အရေးပေါ် နှလုံးဆေး မဟုတ်ပေ။

အိပ်ဆေး ဖြစ်လေသည်။

ယနေ့ညညအတွက် ဒါကို သူ လိုအပ်နိုင်တယ်လို့ သူ ခံစားလိုက်ရ၏

...

ချူးရှန့်ကား ထွက်ခွာသွားလေပြီ။

သူက သူ၏ ကတ်ထူဖာကို ပိုက်ကာ ဝိညာဉ်လွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အဘိုးကြီးမာ ၏ နောက်မှလိုက်၍ ဗျူရို အဆောက်အအုံထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

သူ၏ နောက်တွင် "လမ်းပေါ်က ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းသူ”ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို သူ သိလေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင်မူ ပိုမို ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ပိုမို အန္တရာယ်များကာ သူ၏ သန့်စင်ပေးမှုနှင့် ကယ်တင်ပေးမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသော စစ်မြေပြင်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း နှိမ်နင်းရေးရုံးက မောင်းနှင်သော သာမန်ဆန်တာနာ ကားပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ချူးရှန့်က စတော်ဘယ်ရီနို့ အရုပ်ကြီးကို နောက်ခန်းတွင် ထားကာ ထိုင်ခုံခါးပတ် ပတ်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ဤမြင်ကွင်းကို အဘိုးကြီးမာ မြင်သောအခါ သူ၏ လက်များက ထပ်မံ တုန်ယင်လာပြန်၏။

အရပ် ၁.၉ မီတာ မြင့်ပြီး ကားတံခါးကို လက်ချည်းသက်သက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ကာ အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် ယာဉ်ကြောကို သွက်ချာပါဒ လိုက်သွားစေနိုင်သော ဧရာမ အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးက စတော်ဘယ်ရီနို့ကို နှစ်သက်နေလေသည်။

ဤအတွဲက ရုပ်ရှင်ထဲမှ စိတ်ရောဂါရှိသော လူသတ်သမားတစ်ဦးနှင့် အတိအကျ တူနေလေသည်။

"အကြီးအကဲမာ..."

ချူးရှန့်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်၏။

"ဟင်..."

လန့်ဖျပ်သွားသဖြင့် အဘိုးကြီးမာက ဘရိတ်ကို ရုတ်တရက် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ကားက လမ်းအလယ်တွင် "အက်စ်" ပုံသဏ္ဍာန် အသေးလေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲသွားလေသည်။

"အမ်း... ရဲဘော်ချူး... ရဲဘော်ချူးရှန့်... ဘာများ လမ်းညွှန်ချင်လို့လဲ..."

အဘိုးကြီးမာက သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

"အခု ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

ချူးရှန့်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဒီည ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လုပ်ငန်းတွေ ရှိလား..."

အဘိုးကြီးမာက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် စိတ်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

သူက ခရီးသည် ထိုင်ခုံမှ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ချူးရှန့်ကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒီညအတွက် ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံးပစ်မှတ်ပဲ..."

အဘိုးကြီးမာ၏ အသံက အနည်းငယ် အက်ကွဲနေလေသည်။

"မြို့အရှေ့ဘက်က 'ကမ္ဘာမြေပေါ်က နတ်ပြည်' နိုင်ငံတကာ ကလပ်ပဲ..."

"သတင်းပေးတွေရဲ့ အဆိုအရ အဲဒီမှာ ပုံမှန် တရားမဝင် လုပ်ရပ်တွေ ရှိရုံသာမက ရွှေတြိဂံဒေသက မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းဝယ်သူ တစ်စုကလည်း အဲဒီမှာ အခြေချနေပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့နဲ့ ငွေကြေးခဝါချဖို့ နေရာတစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုနေကြတယ်..."

"အထဲက လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေအားလုံးက အနားယူထားတဲ့ ကြေးစားစစ်သားတွေဖြစ်ပြီး အားလုံးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြတယ်..."

အဘိုးကြီးမာ ပြောပြီးသွားသောအခါ ချူးရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်မှု သို့မဟုတ် တင်းမာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုခုကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း ချူးရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး ထို့နောက်... မျှော်လင့်နေသော အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

ချူးရှန့်က ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ဘီလူးတွေ များလေလေ... လူတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးတဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တန်ဖိုးက ပိုပြီး ပေါ်လွင်လေလေပါပဲ..."