အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)
Vol. 14 Ch. 139-140
Chapter 139
~
အခန်း ၁၃၉ : သူက ငါတို့လူပဲ...
~
" ကလစ် "
တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် လင်းဖန်က တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ အရင်ဝင်လိုက်သည်။
မေ့ကျီသည်လည်း နောက်မှကပ်၍ လိုက်ပါလာပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
ဆိုဖာ၊ လက်ဖက်ရည်သောက်စားပွဲ၊ ထမင်းစားပွဲနှင့် ရိုးရှင်းသော ပရိဘောဂအချို့မှလွဲလျှင် ဧည့်ခန်းထဲ၌ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော ထူးဆန်းသည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအချို့သာ ရှိသည်။
ထိုပစ္စည်းများသည် ကျဉ်းမြောင်းလှသော ဧည့်ခန်းနေရာကို အပြည့်နီးပါး ယူထားသဖြင့် မူလကပင် သေးငယ်လှသော အခန်းမှာ ပို၍ပင် ကျပ်ညပ်နေသလို ဖြစ်နေသည်။
'ကျဥ်းတယ်.. တကယ်ကို ကျဥ်းလွန်းတယ်..'
ဤမျှ ကြမ်းတမ်းပြီး ကျဉ်းမြောင်းလှသော အိမ်စုတ်လေးမှာ နတ်ဆိုးနန်းတော်ရှိ နတ်ဆိုးအရှင်မင်းမြတ်၏ ရေချိုးခန်းလောက်ပင် မရှိချေ။
" အရှင်... အရှင်က... ဒီမှာ နေနေတာလား .."
မေ့ကျီက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာပင် တုန်ရီနေလေသည်။
" အင်း... ဒါက ဒီကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ ငါ့ရဲ့အိမ်ပဲ.. "
လင်းဖန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အိပ်ခန်းတစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းသာပါသော ဤအိမ်လေးကို တော်တော်လေး ကျေနပ်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအိမ်မှာ သူ ဘွဲ့ရပြီးကတည်းက နေ့မနား ညမနား ကြိုးစားအလုပ်လုပ်ပြီးမှ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည့် အိမ်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် မေ့ကျီ၏ အတွေးထဲတွင်မူ သူသည် နတ်ဆိုးအရှင်၏ ဘေးနားတွင် မရှိနေသည့် အတောအတွင်း အရှင်မှာ ဤမျှ ကျပ်ညပ်ပြီး ရိုးရှင်းလှသော အခန်းထဲတွင် နေထိုင်ရသည်အထိ နိမ့်ကျသွားခဲ့ရသည်ဟု မြင်နေသည်။
" အရှင်..ဒီငယ်သားရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုကြောင့် မြင့်မြတ်လှတဲ့ အရှင်မင်းမြတ်ဟာ အခုလို မကြည့်ချင်စရာကောင်းတဲ့ နေရာမှာ နေထိုင်နေရတာပါ..ဒီငယ်သားမှာ တကယ့်ကို သေဒဏ်ပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ထိုက်တဲ့ အပြစ်ရှိပါတယ်..အီး..ဟီးဟီး.... "
မေ့ကျီသည် သူ၏မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှ မျက်ရည်များသည် ရေလျှံသလို စီးကျလာပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင်လည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။
" ...တကယ်တော့ ဒီနေရာက အဲ့ဒီလောက်အထိလည်း မကြည့်ချင်စရာ မကောင်းပါဘူးကွာ... "
လင်းဖန်က သူ့အခန်းသူ ပြန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
အနည်းငယ် ရိုးရှင်းပြီး သေးငယ်သည်မှလွဲလျှင် လိုအပ်တာအကုန်ရှိသလို အပြင်အဆင်လည်း မဆိုးလှချေ။ မကြည့်ချင်စရာ ဟု အပြောခံရလောက်သည်အထိတော့ ဆိုးမနေ။
မေ့ကျီက ထိုသို့ပြောလိုက်သဖြင့် လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားသည်။
သူ ဘွဲ့ရကာစက ငွေစုရန်အတွက် ၁၀ စတုရန်းမီတာလောက်သာရှိသော အခန်းကျဉ်းလေးမှာပင် နေခဲ့ဖူးသေး၏။ အကယ်၍ ဤအိမ်က မကြည့်ချင်စရာ ဖြစ်နေလျှင် ထိုအခန်းကျဉ်းလေးမှာ အဘယ်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။
" အရှင်.. ဒီငယ်သားက အခုပဲ သွားပြီး ဒီကမ္ဘာမှာ အကောင်းဆုံးအိမ်ကို ရှာဖွေပြီး အရှင့်အတွက် ရှင်းလင်းပေးပါ့မယ်.. "
မေ့ကျီ၏ မျက်နှာမှာ ပြတ်သားသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပုံရကာ အပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
ထိုအခါ လင်းဖန်က သူ၏ပုခုံးကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး စိတ်မရှည်စွာဖြင့်...
" ဒီမှာပဲ နေစမ်း.. ဘယ်ကိုမှ သွားဖို့ ခွင့်မပြုဘူး .."
လင်းဖန်သည် မေ့ကျီ၏ စိတ်ဓာတ်ကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူပြောသည့် ရှင်းလင်းပေးမယ် ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်မည်ကို လင်းဖန် ရိပ်မိပေသည်။
" ဒါပေမဲ့... "
မေ့ကျီက ဆက်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း လင်းဖန်က ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်သည်။
" ဒါပေမဲ့ တွေ ဘာတွေ မလုပ်နဲ့.. ငါ မင်းကို မှာထားတာ မေ့သွားပြီလား.. မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ဒီမှာ အလွယ်တကူ ထုတ်မပြရဘူးလေ.. "
" ဒီအိမ်က စခန်းချဖို့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်.. တခြားနေရာကို အထူးတလည် ရှာနေဖို့ မလိုဘူး .."
" မှန်လှပါ... ဒီငယ်သား နားလည်ပါပြီ... "
လင်းဖန်က ထိုသို့ပြောလိုက်သဖြင့် မေ့ကျီမှာ မလိုလားသော်လည်း လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။
သူ ရေခဲသေတ္တာနားမှ ဖြတ်သွားစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး ရေခဲသေတ္တာ အပေါ်ဘက်ကို လက်ဖြင့် တို့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် မီးခိုးရောင် ဖုန်မှုန့်အလွှာပါးလေးတစ်ခု ကပ်ပါလာသည်။
နတ်ဆိုးအရှင် နေထိုင်သည့်နေရာမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသည်ကို သူ သည်းခံနိုင်သော်လည်း မြင့်မြတ်လှသော အရှင်မင်းမြတ်၏ နေရာတွင် မည်သည့် ညစ်ညမ်းမှုမျိုးကိုမျှ သူ ခွင့်မပြုနိုင်။
' မြင့်မြတ်လှတဲ့ အရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလို ညစ်ပတ်တဲ့ အရာတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထိတွေ့ ခံနိုင်မှာလဲ.. '
" အရှင်.. အနည်းဆုံးတော့ ဒီငယ်သား ဒီနေရာကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခွင့်ပေးပါ.. "
စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းဖန်၏ အဖြေကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ မေ့ကျီသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ ရေနှင့် အဝတ်စကို ထုတ်ယူကာ အခန်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ သန့်ရှင်းရေး စတင်တော့သည်။
အမှန်တကယ်တော့ သူသည် သန့်စင်ခြင်း မှော်ပညာကိုသုံး၍ ဖုန်မှုန့်အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်သော်လည်း အရှင် မှာကြားထားသည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မဖြုန်းတီးချင်သဖြင့် ကိုယ်တိုင်သာ လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရှင်မင်းမြတ်အတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးရခြင်းမှာလည်း မြင့်မြတ်လှသော ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။
ထောင့်ပေါင်းစုံကို အလွန်အမင်း ဂရုတစိုက်နှင့် ကြိုးကြိုးစားစား သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည့် မေ့ကျီကို ကြည့်ကာ လင်းဖန်မှာ အားနာသလိုလို ခံစားမိသော်လည်း မတားမြစ်တော့ပေ။
အမှန်တော့ ဤအိမ်မှာ လုံယွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် သန့်ရှင်းနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူမှာ သူမထက်ပင် သန့်ရှင်းရေး ပိုကြိုက်ပုံရပေ၏။
' ဒါနဲ့ ယွဲ့အာက ဘယ်ရောက်နေတာလဲ.. '
လင်းဖန်က အခန်းထဲတွင် ရှာဖွေသော်လည်း လုံယွဲ့၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရ။
မေ့ကျီကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် မှတ်ပုံတင်လုပ်ပေးခြင်း၊ အဝတ်အစား ဝယ်ပေးခြင်းတို့ကြောင့် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့သည်။ ကျိုးယန့်နှင့် လုကျိုက်တို့မှာလည်း ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်ရာ လုံယွဲ့က မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသနည်း။
မေ့ကျီမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်ပြီး အလုပ်တွင်ကျယ်လှသည်။ အချိန်ခဏအတွင်းမှာပင် ဧည့်ခန်းနှင့် အိပ်ခန်းရှိ ထောင့်တိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးသွားလေပြီ။
သူ ကျေနပ်စွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝရန်တာဘက်သို့ ရေပုံးကို သယ်သွားကာ ကျန်ရှိနေသော ဝရန်တာကိုပါ ဆက်လက် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သူ ဝရန်တာတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချက်ချင်းပင် မှင်သက်သွားသည်။
ဝရန်တာရှိ ငှက်လှောင်အိမ်နားတွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေချေသည်။
သူမ ဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုံယွဲ့က အနေခက်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး မေ့ကျီကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
" ဟိုင်း... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်... "
မေ့ကျီ .. " ... "
" ဧကရီ... ဧကရီအရှင်မ.... "
မေ့ကျီမှာ ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လုံယွဲ့၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
" အရှင်... ဧကရီအရှင်မ ခိုးဝင်လာပါပြီ.. အရှင် အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတော်မူပါ..ဒီငယ်သားက သူ့ကို တားဆီးထားပါ့မယ်.. "
မေ့ကျီက ပြောရင်းနှင့် ရေပုံးကို ချလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထား ပြင်လိုက်တော့သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းဖန်က ချက်ချင်းရောက်လာပြီး သူ့ကို နံရံတွင် ကပ်ကာ တားဆီးလိုက်ရ၏။
" အ...အရှင်... "
မေ့ကျီက နံရံကို မှီလျက် ပဟေဋိဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
" ဘာမှ မလုပ်နဲ့ ..သူက ငါတို့လူပဲ.. "
လင်းဖန်က မေ့ကျီကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။
" ကျ... ကျွန်တော်တို့လူ ဟုတ်လား .."
မေ့ကျီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး လင်းဖန်ကို တစ်လှည့် လုံယွဲ့ကို တစ်လှည့် ၊ လုံယွဲ့ကို တစ်လှည့် လင်းဖန်ကိုတစ်လှည့် ကြည့်နေမိသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်သော အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ ဧကရီက မည်သို့မည်ပုံ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး သူတို့လူ ဖြစ်သွားရသနည်း။
သူ မည်သို့မှ နားမလည်နိုင်ပေ။
သူ နတ်ဆိုးအရှင်၏ ဘေးနားတွင် မရှိသည့် အတောအတွင်း မည်သို့ ဖြစ်ပျက်ခဲသည်ကို မည်သူများ ပြောပြနိုင်မည်နည်း။
လုံယွဲ့၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး အကြည့်ကို လွှဲလျက် ထိုအချက်ကို တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံလိုက်သည်။
' ကံဆိုးလိုက်တာ.. ဒီလိုအချိန်မှ နတ်ဆိုးအရှင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားက ရောက်လာရသလား.. '
ဧကရီအရှင်မဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ဖြင့် နတ်ဆိုးအရှင်၏ လက်အောက်ငယ်သားနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ တကယ်ပင် အနေခက်လှသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် ဝရန်တာတွင် တမင် သွားပုန်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှက်သွေးဖြာနေသော လုံယွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေ့ကျီမှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။
သူသိထားသော ဧကရီမှာ အေးစက်ကာ မာနကြီးပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ငုံ့ကြည့်နိုင်သည့် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သော်လည်း ယခု သူ၏ရှေ့မှ လုံယွဲ့မှာမူ ရှက်တတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤသို့ဆိုလျှင်.....
သူ သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေစဉ် အိပ်ခန်းထဲတွင် ခေါင်းအုံးနှစ်လုံး တွေ့ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် သတိရသွားသည့်အခါ မေ့ကျီမှာ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်နှာတွင် အထာသိသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
" ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး.. အရှင့်ဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ .."
" ကြည့်ရတာ ဧကရီက အရှင် ဆုံးမသွန်သင်တာကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ အညံ့ခံသွားပုံရတယ်.. "
မေ့ကျီက ပြောပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်ကာ လက်ဖဝါးကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီး လင်းဖန်ကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
လုံယွဲ့မှာ အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ဧကရီအဖြစ် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့၏ မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဆိုးအရှင်က သူမကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လိမ်မာသွားအောင်ပင် ဆုံးမနိုင်ခဲ့သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို အရှင် တစ်ဦးတည်းသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
" ဟေး.. ဒီဧကရီက ဘယ်သူ့ရဲ့ ဆုံးမမှုကိုမှ မခံယူထားဘူးနော်.. "
" ပြီးတော့... အထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့ လျှောက်ပြီး မခန့်မှန်းစမ်းနဲ့.. "
လုံယွဲ့က သူမ၏ လက်သီးလေးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ ပါးပြင်လေးများ နီရဲကာ ဒေါသတကြီး ပြန်လည် ငြင်းခုံလိုက်သည်။
သူမနှင့် နတ်ဆိုးအရှင်က ချစ်သူ ဖြစ်သွားကြရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း မေ့ကျီ၏ ပါးစပ်ထဲတွင်မူ သူမသည် နတ်ဆိုးအရှင်၏ ဆုံးမမှုကို ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
နတ်ဆိုးအရှင်က သူမကို အရင် ချစ်ခွင့်ပန်ခဲ့တာ ဖြစ်သဖြင့် သူမကသာ နတ်ဆိုးအရှင်ကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ပြောသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
Chapter 140
~
အခန်း ၁၄၀ : စီနီယာရဲ့ အမည်ကို သိပါရစေ..
~
" ကဲ... တော်ကြတော့ .. ငြင်းမနေကြနဲ့တော့.. "
လင်းဖန်က ရှေ့သို့တိုးကာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးလိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်နယ်မြေရဲ့ ဧကရီက အခု ငါ့ မိန်းမဖြစ်နေပြီ.. နောက်ဆိုရင် သူ့အပေါ် မရိုမသေလုပ်တာမျိုး လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး... "
" မှန်လှပါ... အရှင်.. "
မေ့ကျီက လက်ဖဝါးကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ကာ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လုံယွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ရန်လိုမှုများမှာ ကြည်ညိုလေးစားမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်ဆုံးသော ဂါရဝပြုမှုဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
" အရှင်ကတော်.. "
လုံယွဲ့၏ ယခင်အဆင့်အတန်းက မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ယခုအခါ နတ်ဆိုးအရှင်၏ မိန်းမဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ သူမသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်ကတော် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေတော့မည်။
" က... ကတော်... "
မေ့ကျီ၏ ခေါ်ဝေါ်မှုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လုံယွဲ့၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြန်ထူးလိုက်သည် ။
" အင်း... "
အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ ဧကရီဖြစ်ပါလျက်နှင့် နတ်ဆိုးတစ်ဦးက သူမကို အရှင်ကတော် ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ ထိုသို့ အခေါ်ခံရသည်ကို မကျေမနပ် မဖြစ်မိပေ။
" အရှင်နဲ့ အရှင်မ... ခဏလောက် အနားယူတော်မူပါ.. ဒီက သန့်ရှင်းရေးတွေကို ဒီငယ်သား ဆက်လုပ်လိုက်ပါ့မယ်.. "
မေ့ကျီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ရေပုံးနှင့် အဝတ်စများကို ကောက်ယူကာ သန့်ရှင်းရေးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြန်လည် စတင်တော့သည်။
သူ ငှက်လှောင်အိမ်နားမှ ဖြတ်သွားစဉ် ငတုံး ဟူသော ဆဲသံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
" ဟမ်.. "
မေ့ကျီ လန့်သွားပြီး အသံလာရာဘက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ငှက်လှောင်အိမ်ထဲရှိ ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။
' ဒီငှက်က ငါ့ကို ဆဲလိုက်တာလား... '
သို့သော်လည်း ဤငှက်ထံမှ မည်သည့် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကိုမျှ သူ မခံစားရ။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေသည့် ပုံစံမျိုးလည်း မရှိ။ မေ့ကျီက သတိကြီးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လင်းဖန်နှင့် လုံယွဲ့မှလွဲလျှင် ဝရန်တာတွင် တခြားမည်သူ့ကိုမျှ သူ မခံစားရချေ။
သူ၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် ဆဲရေးပြီး အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပုန်းကွယ်နေနိုင်သူမှာ အဘယ်သို့သောသူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
" အရှင်.. အနားမှာ တစ်ယောက်ယောက် ပုန်းနေတယ် .. အရှင်နဲ့ အရှင်မ နောက်ကို ခဏဆုတ်ပေးပါ.. ဒီငယ်သားက အဲ့ဒီလူကို သေချာပေါက် ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးပါ့မယ်.. "
မေ့ကျီသည် လင်းဖန်နှင့် လုံယွဲ့တို့၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ဝရန်တာ သံတိုင်များကြားမှတစ်ဆင့် အနီးနားရှိ တိုက်ခန်းများကိုပါ စစ်ဆေးနေတော့သည်။
လင်းဖန်သည် သူ၏ ဘေးမှ တိတ်တဆိတ် လှမ်းထွက်သွားပြီး ငှက်လှောင်အိမ်နားသို့ သွားကာ လှောင်အိမ်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်သည်။
" ရှာမနေနဲ့တော့ .. ဒီကောင် ပြောလိုက်တာ .."
သူသည် ဤ ရွှမ်းဖုန်း ကြက်တူရွေး စွပ်ပြုတ်လုပ်သောက်ရန် အစီအစဉ်ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီးနောက် လုံယွဲ့နှင့်အတူ ထိုငှက်ကို ဝရန်တာတွင်သာ ထားရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လှောင်အိမ်တံခါးမှာလည်း အမြဲ ပွင့်နေတတ်ပြီး အချိန်မရွေး ပျံထွက်သွားနိုင်သည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ရက်အတော်ကြာသည်အထိ လှောင်အိမ်အပြင်ဘက်သို့ ခဏထွက်ရုံမှလွဲ၍ ပျံထွက်သွားရန် အစီအစဉ် လုံးဝ မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် ကြက်တူရွေးသည်လည်း ဤအိမ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
" သူလား... "
မေ့ကျီ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး လှောင်အိမ်ထဲမှ ငှက်ကလေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။
အစပိုင်းတွင် အသံလာရာဘက်မှ ဤငှက်ကို သူ သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှ မရှိသလို ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေသည့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့်လည်း မတူသဖြင့် သူ၏အတွေးကို ချက်ချင်း ပြန်ဖျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ ဤငှက်ကလေးက တကယ်ပင် စကားပြောနေသည်လော။
'ဒါ တကယ့်ကို ပုန်းကွယ်နေတဲ့ စီနီယာဖြစ်ရမယ်..'
သူ တွေးလိုက်မိသည်။
' ဒီငှက်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ငါ့ထက်တောင် ပိုမြင့်နေတာလား မသိဘူး ..'
" စီနီယာရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်ရှိမလား.. "
မေ့ကျီက လက်ဟန်ဖြင့် ရွှမ်းဖုန်းကြက်တူရွေးကလေးကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်၍ မေးလိုက်သည်။
ကြက်တူရွေးလေးက သူ၏ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် " ငတုံး " ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို ပြတ်သားစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
မေ့ကျီ ... " ... "
မေ့ကျီက ခေါင်းမော့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လင်းဖန်ဘက်သို့ ဇဝေဇဝါဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အပြစ်ကင်းသော မျက်လုံးများက အရှင်... ဒီစီနီယာ နတ်ဆိုးသားရဲက ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ထပ်ဆဲနေတာလဲ ဟု မေးနေသကဲ့သို့ပင်။
" ဒီငှက်စုတ်က သာမန်ကြက်တူရွေး တစ်ကောင်ပါပဲ.. သူက တခြားသူတွေ ပြောတာကို လိုက်ပြောတတ်ရုံတင်.. နတ်ဆိုးသားရဲ မဟုတ်ဘူး .."
လင်းဖန်က လှောင်အိမ်ထဲမှ ကြက်တူရွေးလေးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး မေ့ကျီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။
" သာမန်ငှက်တစ်ကောင် ဟုတ်လား .."
မည်သည့် ကျင့်စဉ်မှမရှိသော သာမန်ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ မေ့ကျီမှာ ထပ်မံ ထိတ်လန့်သွားပြီး အထပ်ထပ်အခါခါ ပြန်လည် စစ်ဆေးနေမိသည်။
ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် လုံးဝမရှိသော ဤကမ္ဘာတွင် လူစကားပြောတတ်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် ရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။
ထို့ထက် ပို၍ မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းသည်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းစစ်သူကြီး လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ကို သာမန်ငှက်တစ်ကောင်က ဆဲရေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မေ့ကျီ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုံယွဲ့မှာ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများ ကွေးညွှတ်သွားကာ ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအကျပ် အောင့်ထားလိုက်ရသည်။ သူမ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရင်ထဲ၌ အတော်လေး မျှတသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
နောက်ဆုံးတော့ သူမ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားမည့်သူ ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။
သို့သော် သူမကို အံ့သြသွားစေသောအချက်မှာ မေ့ကျီသည် ထိတ်လန့်နေရာမှ နိုးထလာပြီးနောက် ဒေါသထွက်မသွားဘဲ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
" တကယ်ကို နတ်ဆိုးအရှင်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်.. "
" သာမန်ငှက်တစ်ကောင်တောင်မှ အရှင်ရဲ့ ဘေးနားမှာ နေရုံနဲ့ တင်အသိဉာဏ်ရှိလာပြီး လူစကား ပြောတတ်လာတာပဲ.. "
လင်းဖန် .. " ... "
' ငါနဲ့ဘာဆိုင် လို့လည်း..'
လင်းဖန် စိတ်ထဲကနေ ပြန်ပြောလိုက်မိသည်။
" နင် ဒေါသမထွက်ဘူးလား.. ဒီငှက်စုတ်က နင့်ကို ဆဲလိုက်တာလေ .."
မေ့ကျီက ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လုံယွဲ့က နားမလည်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
" လုံးဝ ဒေါသမထွက်ဘူး.. "
" ဘာလို့လဲ.. "
" ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အရှင်ရဲ့ ငှက်မို့လို့ပါ.. "
မေ့ကျီ၏ မျက်နှာမှာ ပြတ်သားနေပြီး သူ၏စကားလုံးများမှာလည်း ခိုင်မာလှသည်။
အကယ်၍ သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ စော်ကားသူမှာ သာမန်ငှက်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပါက သူသည် ထိုငှက်ကို ဖုန်မှုန့်ဖြစ်အောင် ချက်ချင်း လုပ်ပစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤအရာမှာ နတ်ဆိုးအရှင်၏ ငှက်ဖြစ်နေသဖြင့် အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးအရှင်၏ ငှက်မှာ သာမန်ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်ငှက်များနှင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်တော့ချေ။
ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဆိုးအရှင်၏ ငှက်တော် ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။
ဤငှက်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အရှင်နှင့် အရှင်မတို့ပြီးလျှင် ဒုတိယအမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အရှင်မွေးထားသော ငှက်တော်၏ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံရသည်မှာလည်း ထူးခြားလှသော ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလော။
လုံယွဲ့က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဆွံ့အသွားသည်။
" နတ်ဆိုးအရှင်ရဲ့ ငှက်ဖြစ်နေရုံနဲ့ ဆဲခံရတာက ပြဿနာမရှိဘူးပေါ့.. "
" သေချာတာပေါ့.. "
မေ့ကျီက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြက်တူရွေးကလေးကို ကြည့်သော သူ၏အကြည့်များတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
" သူက သာမန်ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေပေမဲ့... သူ့ဆီမှာ အရှင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို ကျွန်တော် မြင်နေရတယ်.. "
လင်းဖန် ... " ... "
လုံယွဲ့ ... " ... "
လုံယွဲ့က သူမဘေးနားရှိ လင်းဖန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းဖန်သည်လည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများဖြင့် နားထောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
' မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ဒီငှက်စုတ်ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြင်ရတာလဲ... ငါ့ပါးစပ်က အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ မဆိုးပါဘူး ..'
လင်းဖန် တွေးလိုက်မိသည်။
သူတို့၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် မေ့ကျီက ကြက်တူရွေးကလေးကို ယုယစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
" သူက သေးငယ်ပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး .. ပြောရဲဆိုရဲ လုပ်ရဲကိုင်ရဲ ရှိတယ်.. ဒီသတ္တိက ကျွန်တော် အရှင်မင်းမြတ်ကို ပထမဆုံး စတွေ့တဲ့အချိန်တုန်းကအတိုင်းပဲ..တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ပြီး အုပ်စိုးလိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်.. "
" ဒီလို မာနကြီးပြီး ဘောင်မခတ်တဲ့ စရိုက်မျိုးရှိတဲ့ ငှက်မှသာ အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တာပါ.. "
လင်းဖန် ... " ... "
လုံယွဲ့ ... " ... "
ကြက်တူရွေး..."....."
မေ့ကျီ၏ ရင်ထဲမှလာသော ချီးကျူးစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် လင်းဖန်နှင့် လုံယွဲ့တို့မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဆွံ့အသွားကြပြီး စိတ်ထဲကနေသာ ပြန်ပြောနေမိတော့သည်။
' အဲ့ဒါက အဆဲကြမ်းရုံ သက်သက်ပါကွာ ...မင်းမြှောက်ပြောတာ လွန်မနေဘူးလား..'
' မင်း တကယ်ပဲ သူ့ကို အဲ့ဒီလောက်အထိ မြှောက်မပေးသင့်ဘူး... '
" ကောင်းပြီ ..ကောင်းပြီ..တခြားကိစ္စတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး.. ငါ မင်းကို မေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်.. "
လင်းဖန်သည် လှည့်ထွက်ကာ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
မေ့ကျီသည် ကြက်တူရွေးကလေးကို ကိုင်လျက် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး လင်းဖန်၏ ခွင့်ပြုချက်ရမှသာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
လင်းဖန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ စူးရှကာ လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
" ငါ မရှိတဲ့အတောအတွင်း အင်မော်တယ်နတ်ဆိုး တိုက်ကြီးရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ.. "
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လုံယွဲ့၏ အကြည့်မှာလည်း မေ့ကျီထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတို့ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုး တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အင်မော်တယ်မျိုးနွယ်နှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့ တိုက်ပွဲများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်လော။ တိုက်ကြီး၏ အခြေအနေက အမှန်တကယ် မည်သို့ရှိနေသလဲဆိုသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိကြရတော့ပေ။