အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း ၁၆၉ အတားအဆီးကျိုးပေါက်သွားခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်မှ ပေးပို့လာသော သတင်းစကားအပေါ် အခြေခံ၍ နန်ကုန်းယွီသည်လည်း ၎င်းအကြောင်းကို ယေဘုယျ နားလည်သွားပေ၏။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်သည် အဓိကအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် အထောက်အကူပြုခြင်းဟူ၍ လုပ်ဆောင်ချက် သုံးခုရှိသည်။

၎င်းတို့အနက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်ရန်၊ သူတို့၏ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးရန် သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ရန်ပင် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်၏ ဖျက်စီး၍မရနိုင်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လူများကို တိုက်ရိုက် ဖိချခြေမွနိုင်ပြီး ဤသည်မှာလည်း အတော်လေး ထိရောက်မှုရှိပေ၏။

ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ နန်ကုန်းယွီ၏ ယခင်နေရာလွတ်များတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း ၎င်းသည် ထင်ယောင်ထင်မှားများကို အထောက်အကူအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ချုပ်နှောင်ဖိနှိပ်ရန် သံကြိုးများကို အသုံးပြုကာ ဖိနှိပ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေနိုင်လေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းသည် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်၏ စွမ်းအားအချို့ကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သဖြင့် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

တတိယလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အထောက်အကူပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖန်တီးလိုက်သော စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ကာ ကျင့်ကြံသူများကို အထောက်အကူပြုပေ၏။

သေချာပေါက် လူတို့၏စိတ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် အထောက်အကူပြုရန် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းသည်လည်း အထောက်အကူပြုခြင်းဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်အကြောင်း ယေဘုယျနားလည်သွားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အဓိကနေရာလွတ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူသည် အဆုံးအစမရှိသော အဖြူရောင် နေရာလွတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော်လည်း စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို ချက်ချင်း ယူမသွားခဲ့ချေ။

၎င်းသည် သူ့အပိုင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်မှာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို ဤကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စွမ်းအားများကို ဆက်လက်စုပ်ယူခွင့်ပြုပြီး သူ့အတွက် စွမ်းအားအချို့ ပံ့ပိုးပေးစေခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ယခု အဓိကပြဿနာမှာ အဖြေရှာရန် လိုအပ်နေသော မေးခွန်းအချို့ သူ့တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ခြင်းပင်။

သူ့ကို ဤနေရာသို့ အတိအကျ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်က ဘာလဲ။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်သူများသည် ရတနာအခွင့်အရေးကို ရရှိနိုင်သော်လည်း စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ထဲတွင် ၎င်းကို မရရှိနိုင်ချေ။ သို့ဆိုလျှင် ရတနာအခွင့်အရေးက ဘယ်ကနေ လာသနည်း။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သည့် ထိပ်တန်း တာအိုရတနာတစ်ခုဖြစ်သော စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်တွင် ဝိညာဉ်တစ်ခု အဘယ်ကြောင့် မရှိရသနည်း။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ၎င်းက ပိတ်လှောင်ခံထားရဆဲဖြစ်သည်ဟု သူ အဘယ်ကြောင့် ခံစားနေရသနည်း။ ထို့ပြင် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်အတွင်းရှိ အတားအဆီး သို့မဟုတ် တံဆိပ်ကို သူ အဘယ်ကြောင့် ရှာမတွေ့နိုင်ရသနည်း။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က အဖြူရောင်နေရာလွတ်တစ်လျှောက် ဆက်လက် ပျံ့လွင့်သွားသော်လည်း ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

"မှားနေပြီ..."

"ငါ ရှာမတွေ့သေးတဲ့ အခြားတစ်ခုခု ရှိနေရမယ်... ဒီ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပိုပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီပဲ..."

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင် အဘယ်ကြောင့် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသနည်းဟူသော အကြောင်းရင်းနှင့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားရင်း နန်ကုန်းယွီက ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ကာ သူ၏ တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

မကြာမီ ကောင်းကင်တာအို၏ သတင်းအချက်အလက်များက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို အနည်းငယ် ပြုံးသွားစေခဲ့သည်။

သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခုက သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက်နေပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက ပြဿနာအချို့ကို နားလည်သွားပြီး လေထဲတွင် ခြေပိုက်ခွေထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက သေးသွယ်သော ပင့်ကူမျှင်လေးများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မည်သည့်ထောင့်ကိုမျှ လွတ်မသွားစေခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဤနေရာလွတ်၏ အောက်ခြေတွင် မှေးမှိန်သော စွမ်းအင်အတက်အကျတစ်ခုကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး အောက်ဘက်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဆင်းသွား၏။

အနီးသို့ရောက်ချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေသော သေးငယ်သည့် ဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤဝင်္ကပါသည် နေရာလွတ်အတွင်း၌ ပါးနပ်စွာ ပုန်းကွယ်နေ၏။ အကယ်၍ သေမျိုးနယ်ပယ်မှ အခြားသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် အသေချာဆုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လျှင်တောင် ၎င်းကို တွေ့ရှိနိုင်ရန် အလွန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

နန်ကုန်းယွီက မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးက ငါနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အရာတွေကို မြင်ဖို့ နည်းနည်း ခက်ခဲပေမဲ့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေကို မြင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ချောင်းကြည့်ဖို့ကတော့ တကယ်ကို လွယ်ကူတာပဲ..."

ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သတင်းအချက်အလက်များအရ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်၏ ဝိညာဉ်သည် ရှေးခေတ်ကာလတွင် ပြန့်ကျဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့ပြင် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်မှာလည်း ဤနေရာလွတ်တွင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရလေသည်။ ဝင်္ကပါမှာ ယခု မျက်စိရှေ့ရှိ တာအိုအဆင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် တာအိုအဆင့် ဝင်္ကပါတစ်ခုကို နားလည်ပြီး တပ်ဆင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးနဲ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး ဝင်္ကပါကို ချိုးဖျက်ဖို့ကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ အစွမ်းထက်သော လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တာအိုကမ္ပည်းစာတံဆိပ်။

တာအိုကမ္ပည်းစာတံဆိပ်က ဝင်္ကပါထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ဝင်္ကပါသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲလာခဲ့၏။

မကြာမီ အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ပစ်တက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက အဖြူရောင်နေရာလွတ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ချီစွမ်းအင် လွှမ်းခြုံသွားသည်နှင့်အမျှ နန်ကုန်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် အတားအဆီးကို ခံစားလိုက်ရ၏။ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်အပေါ်ရှိ ပိတ်လှောင်ထားသော စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

အတားအဆီး စွမ်းအား ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်၏ စွမ်းအားများလည်း လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး အဖြူရောင်နေရာလွတ်အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ထင်ယောင်ထင်မှားများက ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက ဤသည်ကို လျစ်လျူရှုထားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုတီးစေ့ကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အရောင်ခုနစ်မျိုးပါဝင်သော ပုတီးစေ့တစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်၏ အငွေ့အသက်များက ထိုပုတီးစေ့ပေါ်တွင် မှေးမှိန်စွာ စီးဆင်းနေပေသည်။

"စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ရဲ့ အရင်းအမြစ် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဝင်္ကပါရဲ့အမြုတေအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်က စုပ်ယူထားတဲ့ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဝင်္ကပါ လည်ပတ်ဖို့အတွက် စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အထူး လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုထားတာပဲ..."

"ဒီဝင်္ကပါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာလာတာတောင် ပျက်စီးလုနီးပါး မဖြစ်သေးတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီနည်းလမ်းက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတယ်''

နန်ကုန်းယွီက ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အရင်းအမြစ်ကို ပြန်လည်ရရှိစေရန်အတွက် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို နောက်မှ စုပ်ယူခွင့်ပြုရန် ရည်ရွယ်ကာ အရောင်ခုနစ်မျိုးပါ ပုတီးစေ့ကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

နန်ကုန်းယွီက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်နှင့် အဖြူရောင်နေရာလွတ်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်းလင်နှင့် အခြားလေးဦးအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားအချို့ကို သက်သာစေရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏မျက်စိရှေ့ရှိ နေရာလွတ်က ပြောင်းလဲသွားကာ ကြယ်များရွေ့လျားသွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် နန်ကုန်းယွီသည် ထူထပ်သော တောင်ပေါ်သစ်တောတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤတောင်ပေါ်သစ်တောသည် ထူးကဲစွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။ နေရောင်ခြည်က သစ်ရွက်လွှာများကို ဖြတ်သန်းကျရောက်လာပြီး အလင်းနှင့်အရိပ် ကွက်ကျားပုံစံများကို ဖန်တီးပေးနေသည်။ မြေပြင်ကို သစ်ရွက်ခြောက်များနှင့် ရေညှိထူထူများက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လေထုထဲတွင် မြေကြီးနှင့် သစ်ပင်ပန်းမန်များ၏ လတ်ဆတ်သော ရနံ့များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

သို့သော် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသကဲ့သို့ ဤနေရာတွင် မည်သည့် သက်ရှိသက်ရှိကိုမျှ သူ မခံစားရခြင်းပင်။

နန်ကုန်းယွီက ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ပုံရိပ်က တဖျတ်ဖျတ်လက်သွားကာ နေရာကို ချက်ချင်းရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး လူ့ဘုံသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေခဲ့၏။

သူက အောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လှပသော ပန်းချီကားတစ်ချပ် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြန့်ကြက်ထားသည့်အလား လှိုင်းတွန့်သဏ္ဍာန် တောင်တန်းများ၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများနှင့် ကွေ့ကောက်စီးဆင်းနေသော ကြည်လင်သည့် စမ်းချောင်းလေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါကမှ အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ..."

ကောင်းကင်ယံတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အဖြူရောင်နေရာလွတ်ကို မော့ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီက ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါဆို အခု နောက်ထပ် မေးခွန်းနှစ်ခု ရှိလာပြီ...

ငါ့ကို ဘယ်အရာ ဆွဲဆောင်နေတာလဲ...''

"စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်မှာ ဝိညာဉ် မရှိဘူးဆိုတော့ စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်တဲ့သူတွေကို ရတနာအခွင့်အရေး ဘယ်သူက ပေးတာလဲ..."

နန်ကုန်းယွီက ရေရွတ်ရင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော နန်းတော်ဆီသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီမေးခွန်းနှစ်ခုစလုံးကို အဲဒီမှာ အဖြေရှာလို့ ရနိုင်တယ်..."

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားကာ နန်းတော်ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက ဆိုင်းဘုတ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ နဂါးပျံသန်းပြီး ဖီးနစ်ငှက် ကခုန်နေသည့်အလား ခမ်းနားသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရ၏။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး နန်းတော်။

ဤလက်ရေးစာလုံးမှာ သားရဲနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများ၏ စာလုံးများဖြစ်ပြီး နန်ကုန်းယွီသာ မဟုတ်ပါက အခြား လူသားမျိုးနွယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်းကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

နန်ကုန်းယွီက လက်ကိုမြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယင်းမေ့က သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာခဲ့၏။ "သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"မင်း ဒီမှာ လျှို့ဝှက်ပုန်းအောင်းနယပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့... ငါ့အသက်အန္တရာယ် ရှိလာရင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှား..."

"အမိန့်အတိုင်းပါ..."

ယင်းမေ့က သဘောတူလိုက်ပြီး အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နန်းတော်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွား၏။ "ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ ဖော်ထုတ်ပြမယ်"

ယခုအခါ သူ့တွင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသည့် အုပ်စိုးသူအဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင် ယင်းမေ့ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် သူလည်း စိတ်ဝင်စားနေပေသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ယင်းမေ့ကို ဆင့်ခေါ်၍ မရနိုင်ပါက သူ အထဲသို့ ဝင်သင့်၊ မဝင်သင့်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို ချိတ်ပိတ်ထားသော ဝင်္ကပါသည် တာအိုအဆင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါပင် ဖြစ်သည်။ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး နန်းတော်၏ အခြေအနေကို မသိရသေးသဖြင့် ၎င်းကို သူ အထင်မသေးရဲချေ။

အထဲသို့ ကျပန်း ဝင်ရောက်သွားရန် ဆိုလျှင်မူ ပို၍ပင် မဝံ့ရဲသေးပေ။

ယခု အခြေအနေက အလွန် အဆင်ပြေနေ၏။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား နတ်ဘုရားအရိပ်တမန်တော်က အလွန်စွမ်းအားကြီးမားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ရာ စွန့်စားမှုများစွာ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သေချာပေါက် ယခု အန္တရာယ် မရှိတော့သည့်အတွက် ၎င်းကို စွန့်စားခန်းဟု ခေါ်နိုင်ပါဦးမည်လား။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ နန်းတော်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

အခန်း ၁၇၀ တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ

"ကျွီ..."

နန်းတော်တံခါးကြီး ပွင့်သွားချိန်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသော အလင်းရောင်က ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဖြာကျလာပြီး အလင်းရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းရှိ အမှောင်ထုသည် ရေဒီရေကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုပလ္လင်ပေါ်၌ အနက်ရောင် အရိုးစုတစ်ခုက ခြေပိုက်ခွေထိုင်နေကာ ၎င်း၏ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော အကြည့်များက အပြင်ဘက်မှ ဧည့်သည်များကို စိုက်ကြည့်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစု၏ လက်ညှိုးပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုက မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သူတော်စင်အဆင့် ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်နေပေ၏။

နန်ကုန်းယွီက သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူက လှုပ်ရှားမသွားခဲ့ချေ။ ပိုမိုတိကျစွာ ပြောရလျှင် သူက သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။ သူတော်စင်အဆင့်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို မဆိုထားနှင့် တာအိုရတနာ အဆင့်တစ်ခုကိုပင် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပေသည်။ ၎င်းမှာ သူက ရက်အနည်းငယ်လောက် အားထုတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိ ဆိုသည့်အပေါ်မှာသာ မူတည်လေသည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ အဓိကခန်းမဆောင် တစ်လျှောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမ၏ နံရံများနှင့် ရွှေရောင်တိုင်လုံးများပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ပည်းစာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" သူက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏အသံက ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နန်းတော်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် ယင်းမေ့ထံသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်ပေ၏။ အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရရှိပြီးနောက် သူက နန်းတော်ထဲသို့ ပြတ်သားစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး အရိုးစုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ခြေချလိုက်သည်နှင့် နံရံပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ပည်းစာများက အနည်းငယ် ပိုမိုလင်းလက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ကမ္ပည်းစာများ၏ အရိပ်အယောင်များ မှေးမှိန်စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် နန်ကုန်းယွီက ဤသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း သူက တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့၏။

ရှေ့မှ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အနည်းငယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဟန်ဆောင်မူများ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ပည်းစာများက အသက်ဝင်လာသည့်အလား ၎င်းတို့၏ အလင်းရောင်များက လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပသွားခဲ့ပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ထိုအချိန်မှသာ သတိပြုမိသွားသည့်အလား အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ကာ အဓိက ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် သူ ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လေထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ပည်းစာ သံကြိုးများ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း ချည်နှောင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအင်များက ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်လာကာ သူ၏ ဆန္ဒကို တိုက်စားရန် ကြိုးစားနေပုံရပေသည်။

သို့သော် ထိုစိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့က မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကာ သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးမည့် အရင်းအမြစ်အချို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားဟန်ဆောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "တာအိုအဆင့် ဝင်္ကပါကြီး... ကျဆုံးနတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ဝင်္ကပါလား..."

တာအိုအဆင့် ဝင်္ကပါကြီးပင်။

အကယ်၍ သာမန် မဟာသူတော်စင် အစောပိုင်းအဆင့်သာ ဆိုလျှင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း လုံးလုံးလျားလျား ရှိမည်မဟုတ်ချေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အခက်အခဲ ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့တွင် အရန်အစီအစဉ်တစ်ခုရှိနေချေသည်။

နန်ကုန်းယွီ ထိတ်လန့်နေစဉ် ဝင်္ကပါကြီး အသက်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က ထူးခြားမှုမရှိသော အနက်ရောင် အရိုးစုမှာလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောင်းလဲနေကြောင်းကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် အရိုးစုပေါ်ရှိ အပြင်ဘက် အရိုးလွှာက လျင်မြန်စွာ ကွာကျသွားပြီး မည်းနက်နေသော အလောင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို စတင်ထုတ်လွှတ်လာခဲ့၏။ တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့်၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်က ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်အလောင်း ဖြစ်နေပေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုက သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ အငွေ့အသက်များက ဖြည်းညင်းစွာ နိုးထလာခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း သူ၏ အမူအရာက အံ့အားသင့်ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။ "ပြီးသွားပြီ... တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းလား..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း မိစ္ဆာဆန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုက ပလ္လင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။

သူ၏ အကြည့်က နန်ကုန်းယွီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူက ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ "မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဒီအချိန်ကို ငါ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခဲ့ပြီ..."

"အသက် တစ်ရာတောင် မပြည့်သေးဘဲ သူက မဟာသူတော်စင် အစောပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... အခြေခံကလည်း ထူးကဲပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်က..."

"ငါ အဲဒါကို အချင်းဖောက် မမြင်နိုင်ဘူးလား..."

သိစိတ်ဝိညာဉ်က သုံးသပ်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်၏။ "မဆိုးဘူး... စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင် ဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ အချင်းဖောက်မမြင်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်... စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုကနေတဆင့် ဒီနေရာကို ရောက်လာနိုင်တာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သိမ်းပိုက်လို့ မရဘူး... ကျွန်တော့်အမေက ခင်ဗျားကို လုံးဝခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဟမ့်..."

သို့သော် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "ကောင်လေး... ငါ မင်းကို ရပြီလေ... မင်းရဲ့အမေက ငါ့ရဲ့အမေပဲ... ပြီးတော့ ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူမက ငါ့ရဲ့ တာအို လက်တွဲဖော်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

"ခင်ဗျား..."

နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပေသည်။ "အရင်က ခင်ဗျားနဲ့ အလိုက်သင့်လေး ကစားပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တကယ် ရွံစရာကောင်းအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ "ကောင်လေး... မင်း ဘာတွေ လာခြောက်နေတာလဲ..."

သို့သော် နန်ကုန်းယွီက သူနှင့် စကားပြောကာ အချိန်ဖြုန်းရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ယင်းမေ့... သူ့ကို ဖမ်းထားလိုက်... ဒီသခင်လေးက သူ့ကို လုံးဝ မျိုးပြုတ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ "ကောင်လေး... ဒီမှာ တတိယလူ မရှိဘူး... မင်းက အချိန်ဆွဲနေတာလား..."

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီ သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင့်အမိန့်အတိုင်းပါ..."

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သိစိတ်ဝိညာဉ်က မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ နန်ကုန်းယွီဆီသို့ ပစ်ပြေးသွားခဲ့၏။

"ကောင်လေး... မင်းမှာ ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေပဲ ရှိနေပါစေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစံအိမ်ထဲကို ငါ ဝင်သွားတာနဲ့ သူမက လိမ္မာရေးခြားရှိရှိ စောင့်နေရမှာပဲ..."

လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် ရှိနေသော နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်ရင်း စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်က မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး မင်းရဲ့ သိစိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်လိုက်တာနဲ့ သူမက ငါ့ရဲ့ အစေခံပဲ ဖြစ်လာမှာ..."

သို့သော် သူက သေချာပေါက် အောင်ပွဲခံစောလွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်လား..."

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်က သူ၏ သိစိတ်ဝိညာဉ် အေးခဲသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူက အင်အားတစ်ခု၏ အတင်းအဓမ္မ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ဝင်္ကပါအတွင်းမှာရှိနေတဲ့ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံကို ဖမ်းဆီးနိုင်တာက... ဒါက အုပ်စိုးသူ အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားလား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက အုပ်စိုးသူ အဆင့်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီလေ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီကမ္ဘာမှာ ပြန်ပေါ်လာနိုင်တာလဲ..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်က လှေကားထစ်များဆီသို့ နောက်ကြောင်းပြန် အဆွဲခံလိုက်ရပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်ကို ပို၍ ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူ၏ ပေါ်နေသော လက်ဖဝါးက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေပြီး။ ၎င်းမှာ အလင်း၏ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အလင်းရဲ့ အရိပ်လား...

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူက မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်မိ၏။ အလင်းက ဘယ်လိုလုပ် အရိပ်ရှိနိုင်မှာလဲ။

သူ ထပ်မတွေးနိုင်မီ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူက လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ဝင်္ကပါက ကျိုးပေါက်သွားပြီး နန်ကုန်းယွီကို လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်က ထိတ်လန့်သွားပြီး တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါက တကယ်ကြီး ဒဏ္ဍာရီလာ အုပ်စိုးသူ အဆင့်ပဲ..."

နန်ကုန်းယွီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အရင်ကတော့ ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ တွေးပြီး ခင်ဗျားကို ခဏလောက် ပျော်ရွှင်အောင် ထားပြီး ကစားဖို့ စီစဉ်ထားတာ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အမေ အကြောင်းကို မပြောခဲ့သင့်ဘူး..."

"ကျွန်တော့်အမေကို စော်ကားတဲ့သူတွေက သေသင့်တယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်တစ်ခုက စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်အပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ သိစိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်ရီသွားစေခဲ့၏။

စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး မိစ္ဆာသခင်က ထိတ်လန့်သွားပုံဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ... နောက်တစ်ခါ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး...အရင်ဘဝက ကျွန်တော်က အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့် ဖြစ်ခဲ့တာပါ....သခင်လေး ဘာပဲခိုင်းခိုင်းပါ...သခင်လေးအတွက် အတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

သူသည် ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ သူ မသေချင်ပါချေ။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီက သူ့ကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မလား...