အခန်း (၁၆၁-၁၆၂)

အခန်း (၁၆၁) လူတိုင်း ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် ဧရာမ အစွယ်ရှည်ကျားကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

သာမန်အားဖြင့် ဤအရာကို သူ မလိုအပ်သော်လည်း ဟွမ်တနှင့် အခြားနှစ်ဦးအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် သူ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ သူတို့အတွက်မူ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် ပစ်တက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

"ဒါက ချင်ယီ ပြောခဲ့တဲ့ အထူးဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်နိုင်မလား..."

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သွားရသည်။ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

အလင်းတန်းမှာ ကျိုးယွမ်နှင့် အနည်းဆုံး မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းတင်လိုက်ရာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သွားလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ လူအများအပြားသည် အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အလင်းတန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ဤအထဲတွင် ချင်ယီ၊ ချွီယန်ရန်၊ ယဲ့ဖိန် နှင့် ချင်းပေါင်လုံတို့လည်း ပါဝင်ကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ သစ်တောကို ဖြတ်သန်းကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားလေသည်။

သူ၏ အပြည့်အဝ အရှိန်ကို အသုံးပြုပါက မိုင်ရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းရန် အချိန်များများစားစား ယူရမည် မဟုတ်တော့ချေ။

ကျိုးယွမ် အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ယဇ်ပလ္လင်နှင့် တူသောအရာတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ဝေဝါးပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားမှု မရှိချေ။

သို့သော် ဤယဇ်ပလ္လင်၏ ပတ်လည်တွင် ဧရာမဝင်္ကပါကြီးတစ်ခုရှိနေပြီး အပြည့်အဝ အသက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအလင်းတန်းမှာ ဝင်္ကပါ အသက်ဝင်လာပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှသည့် အလင်းရောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ ဝင်္ကပါအတွင်း၌ ဝင်္ကပါနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နေသော အထူးတားမြစ်ချက် ကြိုးမျှင်များကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ဝင်္ကပါထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အန္တရာယ် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သူ တကယ်တမ်း ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝင်္ကပါပတ်လည်၌ ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာလေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ကျင်းဝူရှင်းနှင့် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းမှ ဝမ်ယီဖာ နှင့် ချိုးသုသု တို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သူမသိသော မျက်နှာစိမ်းနှစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချီစွမ်းအင်တစ်ခု အဝေးမှ ရောက်ရှိလာပြီး ချင်ယီ ပေါ်လာလေ၏။

ချင်ယီ ပေါ်လာပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် ပုံရိပ်သုံးခု ပေါ်လာလေသည်။ ဤလူသုံးဦးမှာ တစ်ပုံစံတည်း တူညီကြပြီး သူတို့မှာ သုံးမြွှာပူးပင် ဖြစ်သည်။

"နဂါးသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းက ကျန်းညီအစ်ကို သုံးယောက်... မင်းတို့က ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ..."

သူတို့သုံးဦး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းဝူရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချက်ချင်း မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

နဂါးသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းသည် အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤသုံးမြွှာမှာ နဂါးသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ မဟာအကြီးအကဲ၏ မြေးများဖြစ်ကြကာ ကျန်းကျူး၊ ကျန်းဝေ့ နှင့် ကျန်းရှောင် ဟု အမည်ရကြလေသည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိကြရာ နဂါးသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းအတွင်းမှ ငယ်ရွယ်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျင်းဝူရှင်း၏ စကားကို ကြားချိန်၌ အစ်ကိုအကြီးဆုံးဖြစ်သူ ကျန်းကျူးက ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကျင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီးနောက်မှ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

ခဏအကြာတွင် ချွီယန်ရန်၊ ယဲ့ဖိန် နှင့် ချင်းပေါင်လုံ တို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချွီယန်ရန်နှင့် ယဲ့ဖိန်တို့ကို မသိသော်လည်း ချင်းပေါင်လုံကိုမူ သိပေသည်။

ချင်းပေါင်လုံက သေးငယ်လွန်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်ရသည်မှာ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းပြီး သူ မရယ်မိအောင် မနည်းထိန်းထားရလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်းပေါင်လုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုကောင်သည် နောက်ထပ် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ရရှိလာခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်လေ၏။

"အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့ အကုန် မလုယူနိုင်ခဲ့လို့လား... နောက်တစ်ခါ ထပ်လုကြည့်ရမလား..."

အဝေးတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျိုးယွမ်သည် တွေးတောလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ် ဤသို့ တွေးနေကြောင်းကိုသာ ချင်းပေါင်လုံ သိခဲ့ပါက သူ မျက်ရည်ပေါက်ပေါက်ကျအောင် ငိုမိပေလိမ့်မည်။

သူသည် ယဲ့ဖိန်ထံမှ ဤသိုလှောင်လက်စွပ်ကို အရှက်မရှိ တောင်းယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် အလွတ်ဖြစ်နေပေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဒီဝင်္ကပါကို ကျွန်တော် အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ပြီးပါပြီ... လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဖောက်ထွက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့အားလုံး အတူတကွ တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆိုပြုပါတယ်..."

"အထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... ဝင်္ကပါကို ဖောက်ထွက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ဘာသာ ယှဉ်ပြိုင်လုယူကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..."

ကျင်းဝူရှင်းသည် တက်ရောက်လာသူ အားလုံးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ စကားစလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က စီနီယာအစ်ကိုကျင်းရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူပါတယ်..."

ကျင်းဝူရှင်းက စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းကျူးက အရင်ဆုံး ပြောဆိုလိုက်ရာ သူတို့သုံးဦးအပေါ် ကျင်းဝူရှင်း၏ သဘောကျမှုကို တိုးလာစေလေ၏။

ဝမ်ယီဖာသည်လည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်တို့ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းကလည်း စီနီယာအစ်ကိုကျင်းရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူပါတယ်..."

ချွီယန်ရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တာဖုန်း ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..."

ကျန်ရှိနေသူများကလည်း ထိုအဆိုပြုချက်ကို သဘောတူကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြလေ၏။

မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းဝူရှင်းသည် လူတိုင်းကို မတူညီသော လမ်းကြောင်းများမှ တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်လေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယီသည် သံသယဖြစ်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးယွမ်ကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရချေ။ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်လူက အစွယ်ရှည်ကျားကို သတ်ဖြတ်သည့် နည်းလမ်းများကို သူမ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး သူမက သူတို့လောက် အစွမ်းမထက်ကြောင်း သိရှိထားပေသည်။

"သူက အနီးအနားမှာ ပုန်းနေတာများလား..."

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ချင်ယီသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကာ အဝေးသို့ စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်လောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာလဲ။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိဘဲ စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် ချင်ယီသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ ဝင်္ကပါကြီးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အခြားသူများနှင့်အတူ ပူးပေါင်းလိုက်လေ၏။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝင်္ကပါကြီးသည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာပြီး လေလှိုင်းများနှင့် အလင်းတန်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော ချိုးသုသုနှင့် အခြားသူများမှာ ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရလေ၏။

"ဝုန်း ဝုန်း..."

ကျင်းဝူရှင်း၊ ချင်ယီ၊ ယဲ့ဖိန်၊ ချွီယန်ရန် နှင့် ချင်းပေါင်လုံ အပါအဝင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အချို့က ဦးဆောင်ကာ ဝင်္ကပါကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဝင်္ကပါပေါ်ရှိ အက္ခရာများသည် အဆက်မပြတ် ကျိုးပဲ့သွားပြီး ဝင်္ကပါ၏ လည်ပတ်မှုသည်လည်း ဖြည်းညင်းစွာ နှေးကွေးသွားလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဧရာမ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"မီးတောက်မန္တန်..."

ဝမ်ယီဖာမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လူတိုင်းကို အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်ရာ လူတိုင်း ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြလေ၏။

ခဏအကြာတွင် မီးတောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝင်္ကပါပေါ်တွင် မတူညီသော လမ်းကြောင်း ၉ ခု ပေါ်လာကာ ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ ဝင်္ကပါကို မူလက ပုံစံထုတ်ခဲ့သူက တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနိုင်မလားဆိုသည်မှာ ကံကြမ္မာအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဝင်္ကပါရဲ့ အပြင်ဘက်အလွှာကတော့ ပွင့်သွားပြီ... အခု ဒီလမ်းကြောင်း ၉ ခုနဲ့ဆိုရင် သင်ကြိုက်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရွေးပြီး ကံကြမ္မာကို စမ်းသပ်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်... အထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

ကျင်းဝူရှင်း စကားပြောပြီးနောက် သူနှင့် အနီးဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ချင်ယီလည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်မ... ငါ မင်းနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်..."

ယဲ့ဖိန်က ချွီယန်ရန်ကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ချွီယန်ရန်က ယဲ့ဖိန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ကိုယ်ကြိုက်တာ ကိုယ်ရွေး..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ချွီယန်ရန်က စကားပြောပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေ၏။

ယဲ့ဖိန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း ချွီယန်ရန်နှင့်အတူ သွားရန် မရဲဝံ့သဖြင့် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ချင်းပေါင်လုံနှင့် သုံးမြွှာပူးတို့ကလည်း မတူညီသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီကို ရွေးချယ်လိုက်ကြလေ၏။

ဝမ်ယီဖာ အံကြိတ်လိုက်ပြီး မည်သူကမျှ မရွေးချယ်ရသေးသော နောက်ဆုံး လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

လူကိုးဦး လမ်းကြောင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရပ်တန့်နေသော ဝင်္ကပါသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီးနောက် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာကာ လူကိုးဦးစလုံးကို ဝင်္ကပါထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူကိုးဦး အသက်ရှင်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေတော့သည်။

ချိုးသုသု အပါအဝင် ကျန်ရှိနေသူများမှာ တွေဝေနေကြဆဲပင်။

ဝင်္ကပါ ပြန်လည်စတင်လည်ပတ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်ဆုတ်သွားကြလေ၏။

"အဘိုးချင်... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

ပြန်လည်တောက်ပလာသော ဝင်္ကပါ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချင်ယောင်ကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အခန်း (၁၆၂) ဝင်္ကပါ ကျိုးပဲ့သွားခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ သော့ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ချင်ယောင်သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ဝင်္ကပါကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားလေ၏။

"သခင်... ဒါက တံခါးကိုးပေါက် ဝိညာဉ်နုတ်ဝင်္ကပါပဲ... တံခါး ကိုးပေါက်ထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ တံခါးခြောက်ပေါက်နဲ့ သေမင်းတံခါး သုံးပေါက် ရှိတယ်... သေမင်းတံခါးထဲ ဝင်သွားတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ဝင်္ကပါကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မြူခိုးဖြူများသည် ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကပင် ဝင်ရောက်၍မရသဖြင့် အတွင်းရှိ လူများ၏ အခြေအနေကို သူ မမြင်နိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ပုံရိပ်အချို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာလေ၏။ ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုနေရာကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပိုင်ရှင်းဟယ် နှင့် လျိုယွမ်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်အချို့လည်း ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရလေ၏။

ဤလူများသည် အဝေးရှိ ဝင်္ကပါကြီးကိုကြည့်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်သာ ရပ်နေကြပြီး အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝင်္ကပါအတွင်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အလောင်းတစ်လောင်းသည် ဝင်္ကပါထဲမှ လွင့်စင်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက အလောင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သုံးမြွှာပူးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသော်လည်း နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို မမြင်နိုင်တော့ချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပုံရပေသည်။

ကျိုးယွမ် အကယ်၍ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ချင်ပါက လုပ်နိုင်သော်လည်း သေချာပေါက် လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤလူများ၏ သေဆုံးမှုက သူနှင့် ဘာဆိုင်သနည်း။

ထိုအချိန်တွင် ဝင်္ကပါအတွင်းမှ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပစ်တက်သွားပြီး ဝင်္ကပါတစ်ခုလုံး၏ အသွင်အပြင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ရုတ်တရက် ဝင်္ကပါအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ဓားငယ်လေးများ ပေါ်လာပြီး အတွင်းရှိ လူများကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

"ဓားတစ်သောင်းအဆောင်..."

ကျိုးယွမ် နားမလည်နိုင်မီမှာပင် ချင်ယောင်က အလွန် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က မှင်တက်သွားရလေသည်။ အမှန်စင်စစ် မှော်အက္ခရာများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ တကယ်ကို သတိမထားမိခဲ့ချေ။

"သခင်... ဒီပုံစံက တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လှပါတယ်... ကျွန်တော် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်မှာတောင် ဒါကို တပ်ဆင်ဖို့က လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ နှစ်လွှာကျင့်ကြံမှု ဝင်္ကပါက ဓာတ်နှစ်ခုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ဖန်တီးထားတယ်..."

"အကယ်၍ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဝင်္ကပါထဲ ဝင်လာတဲ့သူတိုင်းကို သတ်ချင်နေတယ်ဆိုရင် အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ရုံနဲ့ ဒီဝင်္ကပါက တံခါးကိုးပေါက်စလုံးကို သေမင်းတံခါးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်..."

"ဒါ့အပြင် ဒီဝင်္ကပါက ပိုအားကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ တွေ့ရင် ပိုအားကောင်းလာတယ်... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်က လူတွေ ဝင်သွားရင်တောင် အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်ယောင် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ ထိုအမျိုးသား၏ နည်းလမ်းများအပေါ် သူ၏ ကြီးမားသော လေးစားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေလေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ဝင်္ကပါသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး နက်နဲသော ဘာသာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ လေ့လာချင်သော်လည်း အချိန်မရှိချေ။

*မဖြစ်ဘူး... အဘိုးချင်လို လူတစ်ယောက်ကို အသုံးမချဘဲ အနားမှာ ဒီအတိုင်း ထားလို့ မဖြစ်ဘူး... နောက်ပိုင်း အချိန်ရရင် အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု တချို့ကို သူ့ကို သင်ခိုင်းရမယ်*

*နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ရှိနေတာက အမြဲတမ်း ကောင်းပါတယ်…*

ကျိုးယွမ်က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ချိန်မှာပင် နောက်ထပ် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ယီဖာ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝင်္ကပါမှ လွင့်စင်လာလေ၏။

ဝမ်ယီဖာသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အလောင်းကို မြင်သောအခါ ချိုးသုသု၊ ပိုင်ရှင်းဟယ် နှင့် လျိုယွမ် တို့အားလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဝမ်ယီဖာ ကံမကောင်းခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သုံးမြွှာပူးထဲမှ နောက်တစ်ဦး၏ အလောင်း လွင့်စင်လာလေ၏။

အလောင်း လွင့်စင်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ မြူထူများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ဝင်္ကပါကို ဖြတ်သန်းကာ ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤလူမှာ ယဲ့ဖိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က ယဲ့ဖိန်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။

သူသည် ဤလူကို မသိသော်လည်း သူက ဝင်္ကပါကို ပထမဆုံး ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက များစွာ ပြောပြနေပေသည်။

ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုရှိပြီး ယဇ်ပလ္လင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် သေတ္တာတစ်လုံး ရှိလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ယဲ့ဖိန် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ သေတ္တာကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

သေတ္တာကို ယူသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝင်္ကပါတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ယဇ်ပလ္လင်မှ အလင်းတန်းဆယ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ လူများသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး အနီးဆုံး ဖြစ်နေသဖြင့် လက်လှမ်းကာ တစ်ခုစီ ဖမ်းယူလိုက်ကြလေ၏။

ကျန်လေးခုမှာ ဝင်္ကပါထဲမှ လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံထွက်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်လေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အလင်းတန်း သုံးခုအနက် နှစ်ခုကို နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များက ယူသွားကြပြီး နောက်ဆုံးတစ်ခုကို ကျိုးယွမ် မသိသော မျက်နှာစိမ်းတစ်ဦးက ယူသွားလေသည်။

ဤအလင်းတန်းမှာ တံဆိပ်ပြားငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက တံဆိပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် သဲ့သဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤတံဆိပ်ပြားသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဓိက ဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်ရန် သော့ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဓိက ဧရိယာ ပေါ်လာသရွေ့ ဤကျောက်စိမ်းပြား၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဓိက ဧရိယာ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တပ်ဆင်ခဲ့သော စီနီယာမှာ လူမဆန်လှချေ။

လူတိုင်း သော့ရရှိနိုင်ရန်အတွက် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော ဝင်္ကပါကြီးကို ဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဝင်္ကပါက လူသုံးဦး၏ အသက်ကို နုတ်ယူသွားခဲ့လေပြီ။

ထို့ပြင် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းက မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းမှ လူများကို ပါဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းက သူတို့အနေဖြင့် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းကို အသုံးချစရာတစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

သို့သော် ယနေ့အထိ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၏ အသုံးဝင်မှုမှာ မသိရသေးချေ။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဤနေရာက ကွဲပြားနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဘာကြောင့် ကွဲပြားနေသလဲဆိုတာကိုတော့ သူ သေချာမရှင်းပြနိုင်ချေ။ ခံစားချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ အချို့ ပေါ်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားသူများ လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး အားလုံး ထိုနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

ထို့နောက် ချင်ချန်၊ ထန်စုန်းယန်နှင့် အခြားသူများ ပေါ်လာကြသည်။

ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားသူများ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကြပြီး ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာကို တွေးတောနေကြလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် ပုန်းအောင်းခြင်း မပြုတော့ဘဲ အောက်သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

"ကျိုးယွမ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အဓိက ဧရိယာထဲကိုဝင်ဖို့ ကျောက်စိမ်းပြား ရပြီလား..."

ချင်ချန်၏ အကြည့်က ကျိုးယွမ်အပေါ် ကျရောက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အခြားသူများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် အအေးအေးဆေးဆေးဆုံး ဖြစ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ချင်ချန်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာကာ လက်ဖဝါးကို ဖွင့်၍ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားကို ပြသလိုက်လေသည်။

"ဆရာ... ဆရာတို့ ဘယ်လို ဝင်လာတာလဲ..."

ကျိုးယွမ်က သူ၏ သံသယများကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်လေ၏။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် အရိုးသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ချန် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်အစွန်အဖျားပါ... မင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကျောက်စိမ်းပြားကို မရမချင်း ငါတို့ ဝင်ခွင့်မရဘူး..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ဝင်သွားတာနဲ့ ဝင်္ကပါတွေက အာရုံခံမိပြီး အဲ့ဒီကျောက်စိမ်းပြားတွေ အလိုအလျောက် ကျိုးပဲ့သွားလိမ့်မယ်..."

"အခု မင်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲဝင်ဖို့ သော့ရှိနေပြီဆိုတော့ ဝင်္ကပါက ကျိုးပဲ့သွားပြီ... ဒါကြောင့် ငါတို့ သဘာဝကျကျ ပေါ်လာနိုင်တာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့လည်း အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်လို့မရဘူး... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကျောက်စိမ်းပြား ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူတွေပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်..."

ချင်ချန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွမ် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားပြီး နားလည်ကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ချိုးသုသု၊ ပိုင်ရှင်းဟယ် နှင့် လျိုယွမ် တို့သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် ပျံသန်းလာကြပြီး ချင်ချန်နှင့် ထန်စုန်းယန်တို့ကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

ထန်စုန်းယန်သည် ဝမ်ယီဖာကို မတွေ့သောအခါ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားလေ၏။ အကြောင်းမှာ ဝမ်ယီဖာသည် သူ၏ တပည့် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထန်စုန်းယန် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဝမ်ယီဖာ၏ အလောင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မီးအဆောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ဝမ်ယီဖာ၏ အလောင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်လေ၏။

ဝမ်ယီဖာ၏ အလောင်းက မီးတောက်များဖြင့် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သုံးမြွှာပူးထဲတွင် ဒုတိယမြောက်ဖြစ်သော ကျန်းဝေ့ တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကျန်းကျူးနှင့် ကျန်းရှောင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားကြလေပြီ။ မျက်လုံးများ နီရဲနေသော ကျန်းဝေ့သည် သူ၏ အစ်ကိုနှင့် ညီငယ်တို့၏ အလောင်းများကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။