အခန်း (၁၆၃-၁၆၄)

အခန်း (၁၆၃) လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ခြင်း

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းဘက်တွင် ယခုတစ်ကြိမ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ တတိယအကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တံခါး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသော ရှီးမန်ချုံ ဖြစ်လေ၏။

ရှီးမန်ချုံသည် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ တစ်ယောက်တည်းသာ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ကျင်းဝူရှင်း၊ ချင်ယီ နှင့် အခြားသူများ ရှိနေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။

ဤနေရာသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်အစွန်အဖျား ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များလှပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် လာရောက်သူများ အားလုံးမှာ လက်ရွေးစင် တပည့်များဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျောက်စိမ်းပြားရတဲ့သူတိုင်း ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့..."

ရှီးမန်ချုံက လူအုပ်ကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က ချင်ချန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချင်ချန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့သို့ တက်သွားလေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း၊ ချင်ယီ၊ ယဲ့ဖိန်၊ ချွီယန်ရန်၊ ချင်းပေါင်လုံ၊ ကျန်းဝေ့ နှင့် အခြားသူများ ရှေ့သို့ ထွက်လာကြရာ စုစုပေါင်း ဆယ်ဦး ရှိလေသည်။

ရှီးမန်ချုံသည် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းက နေရာလေးနေရာ ယူထားသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ စုစုပေါင်း အရေအတွက်၏ တစ်ဝက်ပင် မပြည့်သဖြင့် သူ့ကို စိတ်ပျက်စေလေသည်။

"ခဏနေရင် မင်းတို့ ဆယ်ယောက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အဓိကဧရိယာထဲကို ဝင်လို့ရပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဝင်ဖို့ နောက်ထပ်ဝင်ပေါက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ဆိုလိုတာက မင်းတို့အတွက် ပြိုင်ဘက် ဆယ်ယောက် ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာပဲ..."

"လင်ရှောင်ခန်းမက လူတွေ တခြားဝင်ပေါက်ကနေ ဝင်လာတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ရှီးမန်ချုံ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေပြီး အထူးသဖြင့် ယဲ့ဖိန်နှင့် ချွီယန်ရန်တို့၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

တံဆိပ်ပြား မရရှိသူများသည် ရှီးမန်ချုံ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပြသကြလေ၏။

ထို့နောက် အဖွဲ့သည် နှစ်ဖွဲ့ကွဲသွားပြီး ရှီးမန်ချုံနှင့် ချင်ချန်တို့က လူဆယ်ဦးကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အစစ်အမှန် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားကြလေသည်။

အခြားသူများမှာမူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာကာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများသို့ ပြန်သွားကြလေ၏။

ချင်းပေါင်လုံ၏ အကြည့်က လူတိုင်းအပေါ် လှည့်လည်သွားပြီး သူ့ကို သတိလစ်အောင် လုပ်ခဲ့သော တရားခံကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ကျိုးယွမ်အပေါ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး တစ်ဖက်လူမှာ ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ချင်ယီကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူမှာ အမျိုးသမီးဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အဝတ်အစားများ ချွတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းဝေ့အတွက်ကတော့ တစ်ဖက်လူမှာ အစွမ်းမရှိဘူးလို့ သူ ထင်ပါတယ်။ ထိုအချိန်က သူ ပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖယ်ရှားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ချင်းပေါင်လုံသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အာရုံကို ကျင်းဝူရှင်းအပေါ် စူးစိုက်လိုက်လေ၏။ သူသာလျှင် ထိုစွမ်းရည် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းနှင့် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့သည် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သဖြင့် ဖုံးကွယ်ရန် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူသောကြောင့် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မသတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လုယက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ကိစ္စကြီး မဟုတ်ချေ။

ချင်းပေါင်လုံသည် ဤကိစ္စကို ဂိုဏ်းသို့ တင်ပြရန် မရဲဝံ့ချေ။

အကယ်၍ တင်ပြလျှင်ပင် ဂိုဏ်းက သူ့အတွက် ရပ်တည်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူ အပြစ်ပေးခံရရန်ပင် ရှိပေသည်။

"မင်းလို လူယုတ်မာ ကျင်းဝူရှင်း... စောင့်နေလိုက်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရောက်တာနဲ့ မင်းကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာမယ်..."

ချင်းပေါင်လုံက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွေးတောလိုက်ပြီး သူ၏ ရှက်စရာကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို တွေးမိသောအခါ မြေကြီးအက်ကြောင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားချင်စိတ် ပေါက်လာလေ၏။

တစ်ဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် အဖွဲ့သည် တောင်ခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိကာ ရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။

ရှီးမန်ချုံက ပြုံးလျက် ချင်ချန်ကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဆရာကြီးချင်... ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချင်ချန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းရှီးမန်... ရောက်ပြီပေါ့.."

ကျိုးယွမ်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်း ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသော အချိန်အာကာသဓားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်က လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသောအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဤသည်မှာ တောင်ခြေမဟုတ်ဘဲ အထူးဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

ဝင်္ကပါအတွင်း၌ အထူးဧရိယာ ငါးခုရှိပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါး ချီစွမ်းအင်များ (သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ) ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါးသည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် အကျိုးပြုကာ ထူးခြားသော ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေ၏။

ဤဝင်္ကပါ၏ အနောက်ဘက်တွင် အလင်းတံခါးတစ်ခုရှိပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးတစ်ခု ထည့်ရန် အတိအကျ အရွယ်အစားရှိသော အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခု ပါရှိလေသည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ် မမှားပါက ထိုအပေါက်မှာ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို ထည့်ရမည့် နေရာဖြစ်မည်မှာ သေချာပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ချန် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှော်အဆောင်ငါးခု ပေါ်လာလေ၏။

"ချွန်ထက်သော သတ္တု၊ သစ်ပင်ကြီး၊ ထူထပ်သော မြေကြီး၊ တောက်လောင်သော မီးတောက်၊ သည်းထန်သော မိုး..."

ဤမှော်အဆောင် ငါးခုစလုံးမှာ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်များဖြစ်ကြပြီး ဤဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးရန် သော့ချက်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ချင်ချန်သည် အဆင့် ၅ မှော်အဆောင် ငါးခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားပြီးနောက် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

အချိန်အာကာသဓား၏ အကူအညီဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် မှော်အဆောင် ငါးခုဧရိယာ ငါးခုသို့ အတိအကျ ကျရောက်သွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သစ်ပင်ကြီး မှော်အဆောင်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်္ကပါအတွင်း မြေကြီးကို ကိုယ်စားပြုသော ဧရိယာသို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

ထူထပ်သော မြေကြီး မှော်အဆောင်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်္ကပါအတွင်း ရေကိုကိုယ်စားပြုသော ဧရိယာသို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

သည်းထန်သော မိုး မှော်အဆောင်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်္ကပါအတွင်း မီးကို ကိုယ်စားပြုသော ဧရိယာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

မီးတောက် မှော်အဆောင်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်္ကပါအတွင်း သတ္တုကို ကိုယ်စားပြုသော ဧရိယာသို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

နောက်ဆုံး ချွန်ထက်သော သတ္တု မှော်အဆောင်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်္ကပါအတွင်း သစ်သားကို ကိုယ်စားပြုသော ဧရိယာသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

သစ်သားက မြေကြီးကို အနိုင်ယူတယ်၊ မြေကြီးက ရေကို အနိုင်ယူတယ်၊ ရေက မီးကို အနိုင်ယူတယ်၊ မီးက သတ္တုကို အနိုင်ယူတယ်၊ သတ္တုက သစ်သားကို အနိုင်ယူတယ်။

မှော်အဆောင် ငါးခု ကျရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝင်္ကပါသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး တောင်ခြေသည် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အလင်းတံခါးပေါက်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွားလေသည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါး မှော်အဆောင်သည် အသက်ရှူကြိမ် ခြောက်ဆယ်သာ ခံနိုင်မည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်း အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ကြလေ၏။

အံ့အားသင့်နေသော လူအုပ်ကို မြင်သောအခါ ချင်ချန်က အလျင်အမြန်သွားရန် ပြောလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သူဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် အလင်းတံခါးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို အပေါက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျောက်စိမ်းပြားကို ထည့်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အထူးစွမ်းအားတစ်ခုက ကျိုးယွမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်ပျောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းဝူရှင်းနှင့် အခြားသူများ ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြပြီး အသက်ရှူကြိမ် လေးဆယ်ပင် မပြည့်မီမှာ လူဆယ်ဦးစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ရှီးမန်ချုံ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူဆယ်ဦးအနက် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းအတွက် နေရာတစ်နေရာသာ ရှိသဖြင့် သူတို့ ကောင်းမွန်သော အပေးအယူတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မှော်အဆောင်လောက် တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲ အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်ခန့်သာ ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရေတွင်းပျက်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က ခုန်တက်ကာ ရေတွင်းပျက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ရေတွင်းပျက်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ တွေးထားခဲ့သော နောက်ဖေးခြံကို မတွေ့ရဘဲ မည်သည့် ဆေးပင်မျှ မရှိသော ဆေးပင်ဥယျာဉ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ဤရေတွင်းပျက်သည် အတိတ်က ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို ရေလောင်းရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ပတ်လည်၌ မြူဖြူများ တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။

"အဘိုးချင်... ကျွန်တော် ဝင်္ကပါတစ်ခုခုထဲ ပိတ်မိနေလားဆိုတာ ကူညီကြည့်ပေးနိုင်မလား..."

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးချင်ကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။ ဤလှည့်စားမှုကိရိယာကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု သူ တွက်ဆလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သခင်... ဒါက အဆင့် ၃ ထင်ယောင်ထင်မှား ဝင်္ကပါပဲ... သခင် ဘယ်ဘက်ကို သုံးလှမ်း၊ ပြီးရင် ရှေ့ကို သုံးလှမ်း၊ ပြီးရင် ဘယ်ဘက်ကို နောက်ထပ် သုံးလှမ်း သွားပါ..."

ချင်ယောင်က ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးချင်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာကာ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျိုးယွမ် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေ၏။

"သခင်... သတိထားပါ... ရှေ့မှာ နောက်ထပ် ထင်ယောင်ထင်မှား ဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ အဆင့် ၄ ထင်ယောင်ထင်မှား ဝင်္ကပါပဲ..."

ကျိုးယွမ်က ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ချင်ယောင်၏ စကား ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အဘိုးချင်၏ ညွှန်ကြားချက်အောက်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ထင်ယောင်ထင်မှား ဝင်္ကပါကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။

ထင်ယောင်ထင်မှား ဝင်္ကပါနှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်က လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် မတူညီသော ဦးတည်ရာများသို့ ဦးတည်နေသော လမ်း ခြောက်လမ်း ရှိနေသဖြင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မည်သည့်လမ်းကို ရွေးရမည်ကို မသေချာဖြစ်နေလေ၏။

အကယ်၍ သူ လမ်းမှားရွေးချယ်မိပါက ယခုတစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သို့သော် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။ သူ့ထံတွင် လှည့်စားမှု ကိရိယာ ရှိနေသေးပြီး ၎င်းကို သူ လုံးလုံးလျားလျား မေ့သွားခဲ့လေပြီ။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်ပုံရပေသည်။

အခန်း (၁၆၄) ယဲ့ဖိန်၏ အဖြစ်ဆိုး

"စနစ်... ရှာဖွေစမ်း... ဘယ်လမ်းကြောင်းက အကောင်းဆုံးလဲ..."

[ဒင်... ပိုင်ရှင်... စနစ်ရဲ့ ရှာဖွေရေး လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုချင်တာ သေချာပါသလား... ရှာဖွေမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းအတွက် သက်တမ်း ၁၀၀ စတေးရပါမယ်...]

စနစ်၏ အသံကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်လေ၏။ သက်တမ်း ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ချေ။

"အသုံးပြုမယ်..."

[ဒင်... စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အတွက် အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေပါသည်...]

[ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ဘယ်ဘက်မှ ဒုတိယမြောက် လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်... ဒီလမ်းကြောင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနက်ပိုင်းကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားပြီး အလုံခြုံဆုံးပါပဲ...]

[ကျန်တဲ့ လမ်းကြောင်း ငါးခုကတော့ ဝင်္ကပါတွေနဲ့ မှော်အဆောင်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် အန္တရာယ်များပါတယ်... မှားယွင်းပြီး ရွေးချယ်မိရင် ပြင်းထန်တဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်...]

စနစ်၏ အသံကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

စနစ်၏ ရှာဖွေရေး လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးမပြုတာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ သူ လုံးလုံးလျားလျား မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ကြည့်ရသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ပို၍ မကြာခဏ အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ဘယ်ဘက်မှ ဒုတိယမြောက် လမ်းကြောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အဘိုးချင်၏ အကူအညီဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ဝင်္ကပါ အတော်များများကို အန္တရာယ်မရှိဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး မည်သည့် ပျက်စီးမှုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ချေ။ သူ၏ နောက်မှ လိုက်လာမည့် သူများအတွက် လမ်းရှင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ကျိုးယွမ်သည် ဒုတိယမြောက် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ချထားခဲ့ရာ မည်သူမဆို ဤလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပါက သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သူ ကူးစက်ခံရမည်နည်းဆိုသည်ကို ကျိုးယွမ် အလွန်သိချင်နေလေ၏။

"သခင်... ဟိုမှာကြည့်ပါဦး... အဲ့ဒီအပင်က လေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်ပဲ... လေမိုးကြိုး ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ အရေးအကြီးဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးက အလွန် ကြီးမားလှပါတယ်..."

ချင်ယောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုနေရာကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မီတာတစ်ထောင်ခန့် အကွာအဝေးတွင် မိုးကြိုးများလက်နေသော မြက်ပင်ငယ်လေး တစ်ပင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်က အဘိုးချင် ကြည့်နေသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြေးသွားလေ၏။

"ဝေါင်း..."

ထိုအချိန်တွင် ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး အဆင့် ၄ အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ဤမျောက်ဝံကြီးသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရပ်နေချိန်တွင် ငါးမီတာနီးပါး မြင့်မားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

ဤမျောက်ဝံကြီးသည် ဤလေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်၏ အစောင့်အရှောက်သားရဲဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သဘာဝကျကျ ဝမ်းမသာပေ။

ကျိုးယွမ်က လန့်ဖျပ်သွားသော်လည်း သူ လှုပ်ရှားမှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေတို့သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်သွားကြလေ၏။

မျောက်ဝံကြီး တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် သူတို့နှစ်ကောင်သည် မျောက်ဝံ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြလေပြီ။

“ဝေါင်း..."

မျောက်ဝံကြီး၏ ရိုင်းစိုင်းမှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အစားထိုးသွားလေ၏။

အဆင့် ၅ မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်၏ ဝိုင်းရံထားခြင်းကို ခံရသဖြင့် မျောက်ဝံသည် အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်ခုခံရန် မရဲဝံ့တော့ဘဲ ကျိုးယွမ်ကို တောင်းပန်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မျောက်ဝံကြီးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး လေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်ဆီသို့ သွားကာ မြက်ပင် တစ်ပင်တည်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်ပင်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သို့သော် ထိုအပင်များအနက် တစ်ပင်မှာ အလွန်တိုတောင်းပြီး အသက်သိပ်မကြီးသေးကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရေကန်တစ်ခုလုံးကို ခန်းခြောက်အောင်လုပ်ပြီး ငါးအားလုံးကို ဖမ်းယူခြင်းမျိုး သေချာပေါက်လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ အကြီးဆုံးအပင်ကိုသာ ခူးယူလိုက်လေ၏။

သူ၏ လက်က လေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်ကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မြက်ပင်မှ မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော အလိုအလျောက် လည်ပတ်လာပြီး မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို လုံးလုံးလျားလျား စုပ်ယူသွားလေ၏။

ချင်ယောင်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်ကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်လေသည်။ အဘိုးချင်၏ အဆိုအရ ထိုအပင်သည် အဆင့် ၈ လေမိုးကြိုး ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန် အရေးအကြီးဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဆေးပင်များအကြောင်း နားမလည်သော်လည်း အဆင့် ၈ ဆေးလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သေချာပေါက် သိရှိထားပေသည်။

အပေါဆုံး ဆေးလုံးသည်ပင်လျှင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ကြေးရှိပြီး အဈေးဆုံး ဆေးလုံးများမှာမူ သောင်းချီ သို့မဟုတ် သိန်းချီ၍ တန်ကြေးရှိပေသည်။

အဆင့် ၈ ဆေးလုံးမှာမူ အဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ မည်သူကမျှ ထိုအပင်ကို ရောင်းချမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နှင့် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံတို့သည် သူ့အနီးသို့ ပျံသန်းလာပြီး ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။

မျောက်ဝံကြီးသည် ကျိုးယွမ်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော လေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်ဆီသို့သွားကာ အနီးတွင် လှဲလျောင်းနေလိုက်ပြီး မလှုပ်မယှက် နေနေလေ၏။

မျောက်ဝံကြီး အသက်ရှူလိုက်သည်နှင့်အမျှ လေမိုးကြိုး ရတနာမြက်ပင်ထံမှ မိုးကြိုးစွမ်းအင် အနည်းငယ် စိမ့်ထွက်လာပြီး မျောက်ဝံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်က ရတနာရှာဖွေရေး စတင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ် ယခုလေးတင် ရပ်နေခဲ့သော လမ်းဆုံတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ထိုသူမှာ ယဲ့ဖိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖိန်သည် ယခုအခါ ရှေးဟောင်း စာလိပ်တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စာလိပ်ပေါ်တွင် မြေပုံတစ်ခု ရှိနေလေ၏။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤရှေးဟောင်းစာလိပ်ကို ယဲ့ဖိန်က ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ သေတ္တာထဲမှ ထုတ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖိန်သည် ဤအကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ချေ။ ချွီယန်ရန်ကိုပင် မပြောပြခဲ့ချေ။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ယဲ့ဖိန်သည် ချွီယန်ရန်ကို ရှာဖွေရန် ခေါ်သွားခဲ့သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံရသဖြင့် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရလေ၏။

အကယ်၍ ချွီယန်ရန်သာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ သမီး မဟုတ်ဘဲ သူ သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်ရမည့် အမျိုးသမီး မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန် သူ ကြိုးစားနေမည်ပင် မဟုတ်ချေ။

*နှစ်နဲ့ချီပြီး ဖားနေရတာ ငါ တကယ့်ကို ငြီးငွေ့နေပြီ…*

မြေပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖိန် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း အတိအကျ ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ဆုလာဘ်များစွာ မည်သို့ ရရှိမည်နည်းနှင့် ချွီယန်ရန်က သူ့ကို မည်သို့ လေးစားစွာ ကြည့်လာမည်နည်းဆိုသည်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေလေပြီ။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ယဲ့ဖိန်က စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားလေ၏။

ယဲ့ဖိန်၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း ချိုင့်ဝင်သွားကာ သွေးများ ဆက်တိုက် အန်ထုတ်နေရလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ မြေပုံမှာလည်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

"ဆရာ.. ကယ်ပါဦး..."

ယဲ့ဖိန်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ တစ်ဖက်လူက ထင်ယောင်ထင်မှားဝင်္ကပါ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"သေစမ်း... မင်းကို ငါ သတ်မယ်..."

ယဲ့ဖိန်က နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် အဆုံးမဲ့ နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူ့ကို အခြားသူများက ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသော်လည်း နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် လှည့်စားခံခဲ့ရလေသည်။

ယဲ့ဖိန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအများအပြား ရှိနေသဖြင့် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင် ရှိနေလေ၏။

ယဲ့ဖိန်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် အလင်းတန်း တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လက်စွပ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

ဤအမျိုးသမီးသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမထံမှ အဆုံးမဲ့ ကြီးမြတ်မှုများ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

ယဲ့ဖိန် ဤမျှလောက် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အမျိုးသမီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာစေပြီး ယဲ့ဖိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားစေလေ၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ယဲ့ဖိန်၏ ပြင်ပဒဏ်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ လောလောဆယ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ဤအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ ကျိုယန်ရှီးဖြစ်ပြီး သူမ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်သာလျှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အားဖြည့် လက်စွပ်တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရလေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် သူ၏ စမ်းသပ်မှုများထဲမှ တစ်ခုတွင် မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုယန်ရှီး၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသာ မရှိခဲ့ပါက ယနေ့ ယဲ့ဖိန်ဆိုတာ ရှိလာမည်မဟုတ်ကြောင်း ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

ကျိုယန်ရှီးက မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖိန်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေ၏။ ကျိုယန်ရှီး၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ယာယီ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ အမှန်တကယ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သေချာသည်မှာ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနှင့် သွေးများကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ အားနည်းသွားစေပြီး သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် အခြား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာများနှင့် ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယဲ့ဖိန်တွင် လောလောဆယ် ထိုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များ မရှိချေ။

"ဆရာ... မှောင်ရိပ်ထဲကနေ ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ ခွေးကောင် တစ်ကောင် ရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်... ဒီလို မျှော်လင့်မထားတဲ့ အခြေအနေမျိုး ကြုံရတာ ဒါဆို ဒုတိယအကြိမ် ရှိပြီ..."

ယဲ့ဖိန်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး ကျိုယန်ရှီးကို အဖြစ်အပျက်များကို အသေးစိတ် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ရာ သူ၏ လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။