အခန်း (၁၆၇-၁၆၈)

အခန်း (၁၆၇) မျှော်စင်ငယ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် ပဋိပက္ခများ

ကျိုးယွမ်၏ အာရုံခံစားမှုတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများသည် အဝေးမှ ပျံသန်းလာနေပြီး အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်ပင် မပြည့်မီမှာ လိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ကာ လိုဏ်ဂူကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အရိပ်များသည် လိုဏ်ဂူထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ အနည်းငယ် ထွက်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက သူ၏ လက်ရှိ အမြန်နှုန်းဖြင့် လိုဏ်ဂူထဲမှ မထွက်ခွာနိုင်မီမှာပင် ဤ ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများ ဝင်ရောက်လာတော့မည်ကို အာရုံခံမိလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဓား ၉ လက်... ထွက်ခဲ့စမ်း..."

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် မိုးကြိုးဓား၊ ရွှမ်ထျန်းဓား၊ မီးတောက်ဓား၊ ဝါးမျိုခြင်းဓား၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား၊ အာဃာတဓား၊ အသက်ဓား၊ အချိန်အာကာသဓား နှင့် အမှောင်ထုဓား တို့သည် ချက်ချင်း ပျံထွက်လာပြီး လိုဏ်ဂူထဲမှ အရင်ဆုံး ပြေးထွက်သွားသော အလင်းတန်းကိုးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြည့်နှက်နေသော ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်လေ၏။

ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲ အများအပြားသည် ဓား ၉ လက်၏ ဖောက်ထွင်းမှုကို ခံရပြီး မြေပြင်သို့ ကျဆင်းသွားကြလေသည်။

အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသော ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၉၊ သက်တမ်း +၁၁၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၁၂၁...]

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၇၊ သက်တမ်း +၆၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၈၇...]

...

စနစ်၏ အသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသော်လည်း ကျိုးယွမ်က အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။

ဓား ၉ လက်က လမ်းပိတ်ထားသဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများ လိုဏ်ဂူထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ် နောက်ဆုံးတွင် ခုန်ထွက်နိုင်ခဲ့လေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဓား ၉ လက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံနှင့်အတူ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားလုမတတ် ထူထပ်များပြားလှပေသည်။

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ၏ အမြန်နှုန်းသည် သဘာဝကျကျပင် ကျိုးယွမ်ထက် များစွာ သာလွန်လှပြီး ရွှေရောင် နတ်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားလေ၏။

ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော်လည်း သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရလေ၏။

ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများကို ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

အကယ်၍ ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများက သူတို့ကို အမှန်စင်စစ် ဝိုင်းရံထားမည်ဆိုပါက အခြေအနေသည် များစွာ ပိုဆိုးသွားမည်ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲနွှဲရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူ့ထံတွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၊ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နှင့် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး ရှစ်လုံး ရှိနေသေးသည်။

ထို့အပြင် ချင်ချန် ပေးထားသော အဆင့် ၅ ရေခဲအဆောင်နှင့် အဆင့် ၆ မိုးကြိုးအဆောင် လည်း ရှိသေးသည်။

အခြားနည်းလမ်းများ မရှိတော့ပါက မိုင် ၃၀၀ အကွာအဝေးအထိ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော ရွှေ့လျားနိုင်သည့် နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်တွင် ယုံကြည်မှု အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက် များပြားလွန်းသဖြင့် တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရလျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်ရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်ခန့် လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်မှ ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

ကျိုးယွမ် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားရင်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်စာတိုင် အကြွင်းအကျန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။ အစပိုင်းက စုတ်တံတစ်ချောင်းဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သော့တစ်ချောင်းနှင့် တူကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။

အပေါ်တွင် အပေါက်အချို့ပါရှိပြီး ကိုင်ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချောမွေ့နေလေသည်။

သို့သော် စနစ်က မည်သည့် အသိပေးချက်မျှ မပေးသဖြင့် အထူးတလည် ထူးခြားသောအရာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျိုးယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအရာကို စနစ်၏ သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ထည့်လိုက်လေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်မှာ တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာ အပေါ် နားလည်မှု သိသိသာသာ တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် အချိန်များစွာ သက်သာစေခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် မှော်အဆောင် ဖန်တီးသည့် နည်းလမ်းကိုပင် နားလည်လာခဲ့သည်။ အပေါ်ယံမျှသာ နားလည်ပြီး အတွင်းကျကျ မသိသေးသော်လည်း သူ့အတွက် သိသာထင်ရှားသော အောင်မြင်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူ ပုရွက်ဆိတ်ခြင် ဝိညာဉ်သားရဲ၏ ချိတ်ပိတ်အဆောင်ကို ဖွင့်လိုက်သောကြောင့် ယခုအခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး လုံးလုံးလျားလျား ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး လူတိုင်း အန္တရာယ်ကျရောက်နေကြောင်းကို ကျိုးယွမ် မသိရှိခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်က အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အနက်ပိုင်းမှ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

မြင့်မားသော မျှော်စင်ကြီးတစ်ခု မြေပြင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အနက်ပိုင်းတွင် ပေါ်လာလေသည်။

မျှော်စင်ကြီးသည် ကြေးဝါရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လင်းလက်နေလေ၏။

မျှော်စင်ကြီးကြောင့် ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များပင်လျှင် ကြေးဝါရောင်အဆင်း ရှိလာလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ လူတိုင်း ဤအရာကို သတိပြုမိသွားကြပြီး မျှော်စင်ကြီး ပေါ်လာရာ ဦးတည်ရာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း သဘာဝကျကျ စိတ်ဝင်စားမှု ပြသလာပြီး ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ အဝေးရှိ မြင့်မားသော မျှော်စင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဘာတွေဖြစ်မလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့..."

ကျိုးယွမ်က ရပ်တန့်မနေဘဲ မျှော်စင်ကြီးဆီသို့ ပြေးသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ် မျှော်စင်ကြီးအနီးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများစွာနှင့် မရင်းနှီးသော မျက်နှာအချို့ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ဤအုပ်စုနှစ်စုမှာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသည့် အုပ်စုနှစ်စု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။ ချင်ယီမှလွဲ၍ အခြားသူများသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို အလေးမထားခဲ့ကြချေ။

ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင်သာရှိရာ ဤ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် မထိုက်တန်သည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် ချင်ယီက ကျိုးယွမ်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်နေပြီး ကျိုးယွမ်က သူမကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်သည်ကို မြင်သောအခါ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်က ယဲ့ဖိန်အပေါ် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

သူ ဤလူကို ယခင်က မြင်ဖူးသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ထိုလူမှာ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

အကယ်၍ သူ မမှားပါက ဤလူသည် သူ၏ နောက်မှ လိုက်လာပြီး တူညီသော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေမည်။

လမ်းကြောင်း အတိအကျကို သိရှိရန်အတွက် ကျိုးယွမ်သည် စနစ်မှတစ်ဆင့် အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရန် သက်တမ်း အနှစ်တစ်ရာကို အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

သို့သော် ဤလူ၌ သူ့ကဲ့သို့ စနစ်၏ အကူအညီ ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ သေတ္တာနှင့် သက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖိန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ထန်ချန်၊ တန်ကျင်းကျင်း နှင့် အခြားသူများကို နာကြည်းစွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ဖိန်၏ အကြည့်များသည် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအပေါ်သို့လည်း ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းနှင့် လင်ရှောင်ခန်းမတို့မှ လူများက သူ့ကို အကွက်ဆင်ရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖိန်သည် ချွီယန်ရန် အပါအဝင် လူတိုင်းကို မုန်းတီးနေလေ၏။

*ဒီခွေးမက ငါ ဒီလို ဒဏ်ရာရနေတာကို မြင်တာတောင် စိုးရိမ်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘူး... သူမက အရမ်းကို ယုတ်မာတာပဲ…*

ယဲ့ဖိန် ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ စိတ်နေသဘောထား လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ ယခင် တည်ငြိမ်မှုများ ဘယ်ရောက်သွားသနည်း။

"ကျင်းဝူရှင်း... ဒီမျှော်စင်ကြီး မပွင့်ခင် အချိန်နည်းနည်း လိုပါသေးတယ်... ငါတို့ အတူတူ ကစားပွဲလေးတစ်ခု ကစားကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ထန်ချန်သည် ကျင်းဝူရှင်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ စကားစလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ထန်ချန်... မင်း ဘယ်လို ကစားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

ထန်ချန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"ငါတို့မှာ လူကိုးယောက်စီ ရှိတယ်ဆိုတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီ ပြိုင်ကြမယ်... ငါးပွဲမှာ သုံးပွဲနိုင်ရင် အနိုင်ပဲ..."

"အနိုင်ရတဲ့ဘက်က ဒီမျှော်စင်ကြီးထဲ ဝင်ပြီး အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနိုင်မယ်... အရှုံးပေးတဲ့ဘက်ကတော့ မဝင်ရဘူး... ဘယ်လိုသဘောရလဲ..."

ကျင်းဝူရှင်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် ချွီယန်ရန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ တစ်ယောက်တည်းကသာ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သူ မဟုတ်ချေ။

ချွီယန်ရန် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

“ငါ့ရဲ့ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..."

အခန်း (၁၆၈) ဥပေက္ခာပြုခြင်းနှင့် သရေပွဲ

ချွီယန်ရန်၏ ရပ်တည်ချက်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သဘောတူရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် "စီနီယာအစ်ကို..." ဟု သူ၏ နားထဲတွင် ဂျူနီယာညီမလေး ချင်ယီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက စီနီယာအစ်ကိုကျိုးရဲ့ သဘောထားကိုလည်း မေးသင့်တယ်..."

ကျင်းဝူရှင်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဂျူနီယာညီမလေး ချင်ယီကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးမှာ မာနကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သာမန်လူများကို မျက်စိကျလေ့ မရှိကြောင်း ကျင်းဝူရှင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ဂျူနီယာညီမလေးက ဤသို့ပြောလာပြီဆိုလျှင် ဤလူတွင် စွမ်းရည်အချို့ သေချာပေါက် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

"အဆောင်သခင်ကျိုး... လင်ရှောင်ခန်းမရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ..."

ကျိုးယွမ် ချင်ယီကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ကျွန်တော် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ ထန်ချန်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ထန်ချန်... ငါတို့ သဘောတူတယ်..."

ထန်ချန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"ကျင်းဝူရှင်း... ခဏနေ ရှုံးသွားရင် နောင်တမရနဲ့နော်..."

ကျင်းဝူရှင်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြက်သီးထဖွယ် အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောနေတာ မဟုတ်လား..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း အပြင်းအထန် စကားစစ်ထိုးနေကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အလျှော့မပေးကြချေ။

အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေတွင် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းနှင့် လင်ရှောင်ခန်းမတို့မှာ ဆက်ဆံရေး မကောင်းမွန်ကြသော်လည်း လင်ရှောင်ခန်းမ၏ အလုံးစုံ အင်အားမှာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းထက် ကြီးမားနေသဖြင့် သူတို့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်စေလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထန်ချန်နှင့် ချွီယန်ရန်တို့၏ စေ့စပ်မှု ပျက်ပြယ်သွားသဖြင့် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့လေသည်။

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းက တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခရီးစဉ်တွင် ပါဝင်ခွင့် ပြုလိုက်ခြင်းမှာ မိတ်ဆွေဖွဲ့သည့် လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါက အားအနည်းဆုံးဆိုတော့... ငါ အရင်စမယ်..."

ဤလူများ အချင်းချင်း အချေအတင် ပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က အမှန်စင်စစ်မှာ ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကျင်းဝူရှင်းနှင့် အခြားသူများက သူ့ကို သေချာပေါက် တားဆီးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့် တမင်တကာ ပြုလုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း၊ ချွီယန်ရန် နှင့် အခြားသူများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြလေ၏။

*ဒီမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တွေ အများကြီးတောင် မဝင်ရသေးဘူး... မင်းလို ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်လေးက ဘာဝင်လုပ်မလို့လဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ…*

*မှော်အဆောင် အနည်းငယ် ပစ်ပေါက်လိုက်ရုံနဲ့ အနိုင်ရမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... အိပ်မက် ယဉ်နေတာပဲ…*

ကျင်းဝူရှင်းက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကျိုး... ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ဖို့ ဒုက္ခမခံပါနဲ့တော့... မင်းရဲ့ မှော်အဆောင်တွေကို နောက်မှ သုံးဖို့ သိမ်းထားလိုက်ပါ... နောက်ပိုင်းမှာ အသုံးဝင်လာနိုင်ပါတယ်..."

ကျင်းဝူရှင်းက စကားပြောပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ ဒုတိယအဆင့် အဆောင်သခင်တစ်ဦးသည် သူတို့အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်လှချေ။

"ဟားဟား... စီနီယာအစ်ကိုကျင်း ပြောတာ မှန်တယ်... ငါ အရင် သွားလိုက်မယ်..."

ချင်းပေါင်လုံက ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ချင်ယီ ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းသာ ချလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ချေ။

ချင်ယီသည် ကျိုးယွမ် အစွယ်ရှည်ကျားကို အမဲလိုက်သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို မသေချာချေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ချင်းပေါင်လုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ လျှောက်သွားပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

ချင်းပေါင်လုံသည် ကျိုးယွမ်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"ငါ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာနေမှာပါ... ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်လေးက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလဲ..."

ချင်းပေါင်လုံ သူ၏ အတွေးများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး လင်ရှောင်ခန်းမရှိ လူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ချင်းပေါင်လုံ ပေါ်လာချိန်တွင် လင်ရှောင်ခန်းမမှ လူများ၏ မျက်နှာများ မှောင်မိုက်သွားလေ၏။ အထူးသဖြင့် ချင်းပေါင်လုံက အဝတ်အစားများ အကုန် ချွတ်ပစ်ခဲ့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် တပည့်လေး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေသည်။

ဤဖြစ်ရပ်က သူ့ကို လူရယ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ချင်းပေါင်လုံကို အသေအလဲ မုန်းတီးနေလေ၏။

*လူတစ်ယောက်ကို သတ်တာက ခေါင်းဖြတ်လိုက်ရုံပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလူကတော့ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်လွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ရဲတယ်... လုံးဝ ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး…*

လင်ရှောင်ခန်းမမှ အမျိုးသားတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ ချင်းပေါင်လုံ အနိုင်ကျင့်ခဲ့သူမှာ အခြားမဟုတ်၊ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုမျှ မပြဘဲ သူ၏ စနစ် အချက်အလက်များကိုသာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၂၂၀၀၁၂၁၀/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၃/၈၁၂၁၃.၈]

[ပါရမီ: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၂၂၄၃၆၁]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၄)၊ ဒုတိယအဆင့် အဆောင်သခင်]

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ လောလောဆယ်တွင် ထိုဝင်္ကပါမှာ သူ့အတွက် အလွန်အခြေခံကျလွန်းနေပေသည်။

အမဲလိုက်သော လူများ ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်များ စုစည်းရန် ကြာချိန်မှာလည်း သဘာဝကျကျ ပိုမို ကြာမြင့်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ်က အဆင့်မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ပဉ္စမအဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး ကျင့်ကြံရမည်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ထိုနေရာတွင် ဖြစ်ပွားနေသော ပြိုင်ပွဲကို လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုထားလိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေတို့က သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသဖြင့် မျှော်လင့်မထားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက သူ ချက်ချင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့၏။

ကျိုးယွမ် ကျင့်ကြံခဲ့သမျှ ကျင့်စဉ်များအားလုံးထဲတွင် သူ အပါရမီပါဆုံးသော ကျင့်စဉ်မှာ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်စဉ် အသက်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ချီစွမ်းအင်များသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့် ချီစွမ်းအင်မျှ အပြင်သို့ မထွက်တော့ချေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျိုးယွမ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ယခု အကဲခတ်ကြည့်မည်ဆိုပါက သူ့ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ဟု သေချာပေါက် ထင်မှတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် ကျင့်ကြံနေချိန်မှာပင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

ချင်းပေါင်လုံ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လင်ရှောင်ခန်းမက ပထမပွဲကို အနိုင်ရရှိသွားလေသည်။

ချင်းပေါင်လုံသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်နေလေ၏။

သူနှင့် တစ်ဖက်လူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ကြသော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားမှာ သူ့ထက် များစွာသာလွန်နေပြီး သူသည် အကွက်တစ်ရာပင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျင်းဝူရှင်း၊ ချွီယန်ရန်နှင့် အခြားသူများ အတော်လေး မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်နေကြလေ၏။

ထန်ချန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အမူအရာတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ ချင်းပေါင်လုံ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြောင့် သူ လန့်နိုးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဝေးရှိ မျှော်စင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ယင်သွားကြပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ပြသနေကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်က အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးသည် အဆင့် ၅ မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ကို ကြောက်လန့်စေနိုင်သောအရာမှာ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲသာ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ ပေါ်လာတော့မလို့လား..."

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က ချက်ချင်း ဆက်လက် မကျင့်ကြံရဲတော့ဘဲ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်သည် မျှော်စင်၏ အတားအဆီးအတွင်းရှိ မြေပြင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မျှော်စင်ကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ဤအရာက ကျိုးယွမ်၏ သူငယ်အိမ်များကို အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားစေလေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း လုံးလုံးလျားလျား မသေချာသေးချေ။

အကယ်၍ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက မျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယပွဲ စတင်သွားလေပြီ။ ချွီယန်ရန်က လင်ရှောင်ခန်းမမှ ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ချွီယန်ရန်က သိသိသာသာ ပိုမို အစွမ်းထက်ပြီး သူမသည် အကွက် ဒါဇင်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လင်ရှောင်ခန်းမမှ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူသွားခဲ့လေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ပထမနှစ်ပွဲမှာ သရေကျသွားသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့၏ ပြိုင်ပွဲကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုမျှ မပြခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူသာ တကယ်တမ်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဤနေရာရှိ မည်သူကမျှ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့နောက် ချင်ယီ ထွက်လာပြီး တစ်ပွဲ အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း ထန်ချန်က ယဲ့ဖိန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး ယဲ့ဖိန် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

ရမှတ်များ ထပ်မံ သရေကျသွားပြန်သည်။

ပထမလေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး ကျင်းဝူရှင်း နှင့် တန်ကျင်းကျင်းတို့ကြား နောက်ဆုံးပွဲစဉ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။