အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း (၁၆၉) သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ

ယဲ့ဖိန် ရှုံးနိမ့်သွားရခြင်းမှာ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားများ လျော့ကျသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ထန်ချန် သူ့ကို အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သေချာသည်မှာ ယဲ့ဖိန်သည် သူ၏ လက်စွပ်ထဲရှိ ဆရာ ကျိုယန်ရှီးကို အကူအညီ မတောင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ထန်ချန် ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်သွားမည်မှာ သေချာပေသည်။

လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးပြီးကတည်းက ယဲ့ဖိန်သည် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး ယခုတိုင် ပြန်လည်နာလန်မထူနိုင်သေးချေ။

သူသည် ယခုအခါ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး မည်သို့ တက်လှမ်းရမည်နှင့် လက်မောင်းကို မည်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာစေရမည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေလေ၏။

အခြားသူများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို သူ မခံနိုင်ချေ။ အထူးသဖြင့် ချွီယန်ရန်၏ အကြည့်များကို ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးပွဲစဉ်မှာ သဘာဝကျကျပင် ကျင်းဝူရှင်း နှင့် တန်ကျင်းကျင်းတို့ကြား ဖြစ်လေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာကြပြီး မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို မကြည့်ဘဲ မျှော်စင်ကြီး ရှိရာသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စင်မြင့်၏ မြေပြင်သည် ထပ်မံ တုန်ခါလာပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှရာ ထန်ချန်နှင့် အခြားသူများပင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားကြလေ၏။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ မြေပြင်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

ချွန်ထက်သော ဆူးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အမြီးတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာပြင်သည် အကြေးခွံများနှင့် ဆူးများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖုံးလွှမ်းနေလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျင်းဝူရှင်း နှင့် တန်ကျင်းကျင်းတို့သည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မျှော်စင်ကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

"ဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ..."

ဤသည်မှာ တက်ရောက်လာသူ အားလုံး၏ ခံစားချက်ဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံး မျှော်စင်ကြီးဆီသို့ သတိထားကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

အကယ်၍ အတားအဆီးကသာ သူတို့ကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးမထားခဲ့ပါက သူတို့သည် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မျှော်စင်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ တို့မှာ အလွန် သတိထားနေကြကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်က ထိုကောင်လေး နှစ်ကောင်ကို နှစ်သိမ့်မထားခဲ့ပါက သူတို့သည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ချက်ချင်း ပျံထွက်လာပြီး သူတို့၏ အစစ်အမှန် သဘာဝကို ထုတ်ဖော်ပြသကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေ၏။ ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ အန္တရာယ်များပုံရပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်က ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ တုန်ခါသွားပြီး နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော အနက်ရောင် ဆူးချွန်ကြီးများသည် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤ ဆူးချွန်များ ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအရောင်များ ပြောင်းလဲသွား၏။

"အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ..."

ကျင်းဝူရှင်း နှင့် တန်ကျင်းကျင်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားလေသည်။

အကယ်၍ အမှန်စင်စစ် အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်ပါက သူတို့အားလုံး သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။ ထိုသားရဲမှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်နှင့် ညီမျှပေသည်။

"ဒါ အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ မဟုတ်ဘူး... အဆင့် ၅ မိစ္ဆာသားရဲပဲ... ဒါပေမဲ့ အဆင့် ၆ ရဲ့ အစွန်းကို ရောက်နေပြီ..."

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖိန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

သူ သဘာဝကျကျ မသိနိုင်သော်လည်း သူ၏ ဆရာကျိုယန်ရှီးက မှန်ကန်ပေသည်။ ယခုလေးတင် သူ့ကို အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့ခဲ့သူမှာ သူမပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က ယဲ့ဖိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူသည် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ မှတစ်ဆင့် ယခုလေးတင် အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှလောက် တိကျသော ခန့်မှန်းမှုကို သူ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ယဲ့ဖိန်... ဒါက အဆင့် ၅ မိစ္ဆာသားရဲလို့ မင်း ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ ပြောရတာလဲ... မင်းသာ မှားခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေရလိမ့်မယ်..."

ထန်ချန်နှင့် ယဲ့ဖိန်တို့မှာ အကြီးအကျယ် ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေကြလေ၏။ ယခုလေးတင် ပြိုင်ပွဲတွင် ထန်ချန်က သူ့ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လူအများအပြား ကြည့်နေပြီး ယဲ့ဖိန်ကလည်း အရှုံးပေးကြောင်း ဝန်ခံထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်တော့ချေ။

သို့သော် ထန်ချန်က ယဲ့ဖိန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် မည်သည့် အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ရန် အလွန် ဝမ်းသာနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ထန်ချန်၏ ငြင်းခုံမှုမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံပြီး လူတိုင်း၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးသော ဘက်မှ ရပ်တည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူတိုင်းက သူတို့၏ အကြည့်များကို ယဲ့ဖိန်ဆီသို့ လှည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ညီအစ်ကိုယဲ့... ထန်ချန် ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီကိစ္စမှာ ငါတို့ လုံးဝ အမှားခံလို့ မရဘူး..."

"အကယ်၍ ဒါက အဆင့် ၅ မိစ္ဆာသားရဲဆိုရင် ငါတို့အားလုံးမှာ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်တွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်... အတူတကွ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သီသီလေး တောင့်ခံနိုင်မှာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ဒါက အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲဆိုရင်တော့ ငါတို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရလိမ့်မယ်... အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိဘူး..."

ကျင်းဝူရှင်း၏ စကားများမှာ အလွန် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျပြီး လူတိုင်းက သဘောတူညီစွာ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေ၏။

ကျင်းဝူရှင်းက ထန်ချန်ကို ပြောဆိုလိုက်သော စကားများမှာ ယဲ့ဖိန် ကြားချင်နေသော စကားများ အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြသရန်နှင့် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် ဆယ်ယူရန် အခွင့်အရေး ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း ဤ မိစ္ဆာသားရဲ၏ အဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ယဲ့ဖိန် မည်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်ကို အလွန် သိချင်နေသည်။

သူသည် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ မှတစ်ဆင့် တိကျသော ခန့်မှန်းချက်ကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ယဲ့ဖိန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ယခုလေးတင်မှ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဟွမ်တနှင့် အခြားသူများကို သူ၏ သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းခိုင်းခဲ့သည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ကျိုးယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်က ယဲ့ဖိန်၏ လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်အပေါ် ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယဲ့ဖိန်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရကြောင်းကို လုံးလုံးလျားလျား မသိရှိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သူသာ သိခဲ့ပါက သေချာပေါက် ကြောက်လန့်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ်က သူ့ထံမှ အခွင့်အရေးကို လုယူသွားရုံသာမက သူ့ကို မတွေ့ဘဲ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်းကို သိထားသင့်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းခဲ့သဖြင့် မသေဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်၌ ယဲ့ဖိန်သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီးနောက် ငွေရောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ဒါက မတော်တဆ ရလာတဲ့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုပါ... သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းလက်စွပ် လို့ခေါ်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုပေါ့..."

"ဒီ ဝိညာဉ်လက်နက်က အဆင့် ၄ အောက် မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ထောက်လှမ်းရေး လုပ်ဆောင်ချက်လည်း ပါဝင်ပါတယ်..."

"ဒီသားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း လက်စွပ်ကို အသုံးပြုပြီးတော့ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာသားရဲက အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာသားရဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပါ..."

ယဲ့ဖိန် စကားပြောပြီးနောက် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း လက်စွပ်သည် အပေါ်ရှိ တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားလေ၏။

ဤငွေရောင်အလင်းတန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး မိစ္ဆာသားရဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖန်တီးလာလေသည်။

ဤ မိစ္ဆာသားရဲသည် ချွန်ထက်သော ဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကျောကုန်းမှ အပေါ်သို့ ပစ်ထွက်နေသော ရှည်လျားသော ဆူးချွန်တန်းတစ်ခု ပါရှိလေ၏။

မိစ္ဆာသားရဲတွင် ဧရာမ ပါးစပ်ကြီး ပါရှိပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောသွားများ တစ်တန်း ပါရှိလေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် မီးတောက်ရောင် ဦးချိုတစ်ခု ပါရှိလေ၏။

မိစ္ဆာသားရဲတွင် ကျယ်ပြန့်ပြီး ကြီးမားသော ခြေထောက်လေးချောင်း ပါရှိသော်လည်း အလွန်တိုတောင်းလှပေသည်။

ကျိုးယွမ်က ဤမိစ္ဆာသားရဲကို မြင်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် အနည်းငယ် တူသည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တက်ရောက်လာသူ ကျန်သူများ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေ၏။ ဤမိစ္ဆာသားရဲ၏ အသွင်အပြင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

လူတိုင်းသည် နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော အနက်ရောင် ဆူးချွန်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြလေ၏။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာသားရဲ၏ ကျောကုန်းပေါ်ရှိ ဆူးချွန်များ ဖြစ်သည်။

*ဒီမိစ္ဆာသားရဲက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားလိုက်မလဲ…*

ထို့နောက် လူတိုင်း ယဲ့ဖိန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ဤလူသည် တကယ်တမ်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထန်ချန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာညီလေးယဲ့... ဂျူနီယာညီလေးယဲ့က ဒီ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ နာမည်ကိုကော သိလား... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေက ဘာတွေလဲ..."

ကျင်းဝူရှင်းက တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး လူတိုင်း အသိချင်ဆုံး မေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖိန်က လူအုပ်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားအားကျသည့် အမူအရာများ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ တိတ်တဆိတ် ဂုဏ်ယူသွားလေ၏။

ယဲ့ဖိန် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ဒီ မိစ္ဆာသားရဲကို သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ လို့ ခေါ်ပါတယ်... သူ့ခေါင်းပေါ်က မီးတောက်ရောင်ဦးချိုက သူ့စွမ်းအားရဲ့ အရင်းအမြစ်ပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သံလို မာကျောပြီး သူ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သူ့ခေါင်းပေါ်က ဦးချိုကို ဖြတ်တောက်ပစ်ဖို့ပဲ..."

ယဲ့ဖိန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ထိုမီးတောက်ရောင် ဦးချိုကို သူ သန့်စင်လိုက်နိုင်ပါက သူ၏ စွမ်းအားများ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာကြောင်းကို လူတိုင်းကို ပြောပြမည် မဟုတ်ချေ။

ဦးချိုသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ စွမ်းအားကိုပင် ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

အခန်း (၁၇၀) သတ္တုချွန်ထက်ဓား

ယဲ့ဖိန်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ တက်ရောက်လာသူများ အားလုံး တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေသည်။

ယဲ့ဖိန်သည် သူဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်းထံမှ ချီးကျူးမှုများကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြန်သည်။

နောက်ထပ် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ မြေကြီး ကွဲကြေသွားလေသည်။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း၏ရှေ့၌ ပေါ်ထွက်လာလေပြီ။

ယဲ့ဖိန်၏ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း လက်စွပ်က ပြသထားသည့်အတိုင်း အစစ်အမှန် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ခြောက်မီတာခန့် မြင့်မားသော်လည်း ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားနိုင်ပြီး တက်ရောက်လာသူ အားလုံးကို အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲထံမှ ထွက်ပေါ်လာရာ တက်ရောက်လာသူ အများအပြားမှာ အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြလေ၏။

ဤဖိအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပေသည်။ အကယ်၍ အတားအဆီးသာ မရှိခဲ့ပါက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အောက်ရှိ သူများသည် ဤဖိအားအောက်တွင် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အောက်က လူတွေ အားလုံး... အခုချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ကြစမ်း..."

ကျင်းဝူရှင်းက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး ထန်ချန်ကလည်း အလားတူ အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က သဘာဝကျကျပင် ရှေ့သို့ တက်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဦးဆောင်နေခြင်းမှာ အမှားအယွင်း မရှိချေ။

[ဒင်... စနစ်မှ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို ထောက်လှမ်းမိပါသည်... အကယ်၍ ပိုင်ရှင်က သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ ခေါင်းပေါ်က ဦးချိုကို ဖြတ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် မီးတောက်ဓား အဆင့်တက်ပြီး အသိဉာဏ် ပွင့်လာရုံသာမက ပိုင်ရှင်လည်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ အထူးစွမ်းရည် တချို့ကို ရရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်...]

ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသံက ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျိုးယွမ်က ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။ သူ ဒီဟာကို လိုချင်တယ်။

[သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ အနှစ်သာရဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသွင်ပြောင်းသွားစေနိုင်ကြောင်း စနစ်က ပိုင်ရှင်ကို သတိပေးလိုက်ပါတယ်...]

စနစ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာလေ၏။ သူသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ လှုပ်ရှားလာလေ၏။ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားလေသည်။

ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးသည် ခေတ္တမျှ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထန်ချန်၊ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် အခြားသူများသည် ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ တင်းမာနေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၊ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း နှင့် လင်ရှောင်ခန်းမဟူသော အင်အားစု သုံးခုသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖိန်၏ မျက်လုံးများမှာလည်း စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် တောက်ပနေပြီး သူ၏ ဆရာ ကျိုယန်ရှီး နှင့် စကားပြောဆိုနေလေ၏။

"ယဲ့ဖိန်... အကယ်၍ နောက်ပိုင်းမှာ အခြေအနေတွေ တကယ် ဆိုးရွားလာရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ လွှဲပြောင်းယူပြီး မင်းကို ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ပေးမယ်..."

"ဒီသံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲက မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ... အကယ်၍ မင်းက သူ့ရဲ့ ဦးချိုကို သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အနည်းဆုံး အဆင့်နှစ်ဆင့်လောက် တိုးလာလိမ့်မယ်..."

"‌ဒါ့အပြင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ ဦးချိုထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး မင်းရဲ့ ပြတ်တောက်သွားတဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကိုလည်း ပြန်လည် ပုံဖော်နိုင်တယ်..."

ကျိုယန်ရှီးက ယဲ့ဖိန်ကို အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်လောင်နေပြီး ကျိုယန်ရှီးထံသို့ အလျင်အမြန် အသံလှိုင်းဖြင့် ပြန်လည် သတင်းပို့လိုက်လေ၏။

“ဆရာ... စိတ်မပူပါနဲ့... ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်..."

"ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာပဲ... သူတို့ကို အရင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို အားနည်းအောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်... ပြီးရင် ဆရာက ပြဿနာမရှိဘဲ ဝင်လုပ်လို့ ရပြီ..."

ကျိုယန်ရှီးလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် ဝိညာဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား အများအပြား အသုံးမပြုနိုင်ချေ။ မဟုတ်ပါက သူမ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျသွားနိုင်ပေသည်။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် အဖိုးတန်ဆုံး ဦးချိုအပြင် အတွင်းအမြုတေ တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ယဲ့ဖိန်ကို ကျိုယန်ရှီး မပြောပြခဲ့ချေ။

ဤ အတွင်းအမြုတေသည် ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် ယဲ့ဖိန်၏ ဘေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့လေပြီ။ သူမ၏ တပည့်သည် အလွန် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး မိမိအကျိုးစီးပွားကိုသာ ပထမထားကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ အတားအဆီးကို အားကုန် ဝင်တိုက်လိုက်လေ၏။

အတားအဆီးသည် ဖိအားကို ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။

အတားအဆီး ကျိုးပဲ့သွားသည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူလှိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုက်ခတ်သွားသည်။

အပူလှိုင်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ပန်းများ၊ အပင်များနှင့် သစ်ပင်များ ညှိုးနွမ်းသေဆုံးသွားကြလေသည်။

ကျင်းဝူရှင်းနှင့် အခြားသူများ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ အမှန်တကယ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြဆဲပင်။

"လုပ်ကြစို့..."

ကျင်းဝူရှင်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရင်ဆုံး ရှေ့ထွက်ကာ ဓားရှည်ကို မြှောက်၍ ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးတောက်ရောင် ဦးချိုဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ထွက်သွားပြီး ထူးကဲသော ပြတ်သားမှု ရှိသည်။

ထန်ချန်၊ တန်ကျင်းကျင်း၊ ချွီယန်ရန်၊ ချင်ယီ နှင့် အခြားသူများ အားလုံး ပါဝင်လှုပ်ရှားလာကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ တည်ကြည်လေးနက်နေကြလေ၏။

ယဲ့ဖိန်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း သူသည် ဟန်ပြသာ လုပ်ဆောင်ပြီး သူ၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို တကယ်တမ်း မထုတ်လွှတ်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်က ရေတွက်ကြည့်ရာ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှ လူ စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ဦး ပူးပေါင်းထားကြောင်း တွေ့ရှိရလေ၏။

သို့သော် အကယ်၍ ဤလူများတွင် ဤမျှလောက် ကျွမ်းကျင်မှုသာ မရှိပါက သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို သတ်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ ဒဏ်ရာရစေရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော မျက်လုံးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ရက်စက်သည့် အလင်းရောင်များ ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲပေါ်တွင် အထူး အလင်းရောင် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ တိုက်ခိုက်လာသော ဓားအလင်းတန်းများသည် အလင်းရောင် အကာအကွယ်နှင့် ထိမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ရှေ့ရှိ ချင်းပေါင်လုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဧရာမ လက်သည်းကြီးများကို မြှောက်ကာ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ချင်းပေါင်လုံ၏ ဝိညာဉ်များ လွင့်စင်သွားလုမတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချင်းပေါင်လုံ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။ ဤအရာမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အကြီးအကဲတစ်ဦး ပေးအပ်ထားသည့် အသက်ကယ် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"သွားသေလိုက်စမ်း..."

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချင်းပေါင်လုံသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ခွဲချေလိုက်လေ၏။

ကျောက်စိမ်းပြား ကျိုးပဲ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ နှင့် ချင်းပေါင်လုံကြားတွင် အလင်းရောင် ဓားသွားတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဓားသွားသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဧရာမ လက်သည်းကြီးကို ခုတ်ချလိုက်သည့် ပေတစ်ရာ ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဓားသွားနှင့် ဧရာမ လက်သည်းကြီးတို့ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်သွားပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ရိုက်ခတ်သွားကြလေသည်။

တိုက်ခိုက်မှု အလယ်ဗဟိုမှ ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုက်ခတ်သွားလေ၏။

ပစ်မှတ်နှင့် အနီးဆုံးတွင်ရှိသော ချင်းပေါင်လုံသည် ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါ၏ တိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရလေ၏။ သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ သွေးများ အကြိမ်ကြိမ် အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ထုတ်သုံးကြစို့... သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ သောင်းကျန်းလာပြီဆိုရင် ငါတို့ လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေးရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထန်ချန်သည် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ထန်ချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဓားငယ်လေးတစ်လက် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။

ဤဓားငယ်လေးသည် ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အက္ခရာများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဓားငယ်လေးပေါ်တွင် တံဆိပ်တုံးတစ်ခုလည်း ပေါ်လာသည်။

ထန်ချန်သည် သူ၏ လျှာကို ကိုက်လိုက်ပြီး ဓားငယ်လေးပေါ်သို့ သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်ရာ ဓားပေါ်ရှိ အက္ခရာများသည် ချက်ချင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာ၏။

ဤအက္ခရာများ လင်းလက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဓားငယ်လေးထံမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပြတ်သားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"သတ္တုချွန်ထက်ဓား... သုတ်သင်စမ်း..."

ထန်ချန်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဓားငယ်လေးထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ လောင်းထည့်လိုက်လေ၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထန်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ရာခိုင်နှုန်း လေးဆယ် အပြည့် လျော့ကျသွားလေသည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထန်ချန်၏ သတ္တုချွန်ထက်ဓားသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှပေသည်။

ဤဓားငယ်လေးသည် ထန်ချန်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အသက်ရှင်သန်ရေး နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်သည်။ အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် နယ်ပယ်များ ဖြတ်ကျော်၍ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ထန်ချန်၏ သတ္တုချွန်ထက်ဓားကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖိန်၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ထန်ချန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။