အခန်း (၅၅၀-၅၅၂)
Vol. 37 Ch. 550-552
အခန်း (၅၅၀) - ကျောင်းယန် မြို့စားမင်း၏ သံသယနှင့် ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်
~“မြို့စားမင်းက သန့်ရှင်းသော နန်းတော်ကနေ တကယ်ပဲ ထွက်သွားတာလား”
“ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုခု ကျရောက်တော့မှာမို့လို့များလား”
“ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြို့စားမင်းက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်လေ။ သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေရပြီဆိုရင် ငါတို့ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကံကြမ္မာရဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ငါတို့ဆီ ကူးစက်လာပြီး ဘေးဒုက္ခတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ စိုးရိမ်ရတယ်”
“ရှူး... တိုးတိုးနေကြစမ်း”
ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော်၏ မြို့စားမင်းမှာ လူကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ အင်အားစုအသီးသီးမှ ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် အကြီးအကဲများမှာလည်း အမျိုးမျိုး ဝေဖန်သုံးသပ်နေကြ၏။
သူတို့အားလုံးမှာ ဤကိစ္စကို အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေကြသော်လည်း မိမိတို့၏ အသက်ကို နှမြောသဖြင့် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။
အကယ်၍ လိုက်ချင်သည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ အရှိန်ဖြင့်ဆိုပါက ကျောင်းယန် မြို့စားမင်း၏ အရှိန် (၁) ရာခိုင်နှုန်းကိုပင် မမှီနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
...
ကျုံးယွမ်မြို့။
ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း၏ အမှတ်အသားများကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချိုးဖဲ့လိုက်ရာ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရှိ မြို့စားမင်းအိမ်တော်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။
ထိုနေရာတွင် မိုင်ပေါင်း (၈) သန်း ဝေးကွာသော လေဝူမင်းဆက်၏ မင်းနေပြည်တော် ကောင်းကင်ထစ်ချုန်းမြို့ နှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့် အလယ်အလတ်စား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ရှိနေ၏။ ယဲ့ဖုန်း ဤနေရာသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလာရခြင်းမှာ သူသည် အလယ်အလတ်စား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါနှင့် လိုက်ဖက်သော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့အသစ်ကို တီထွင်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် မိုင်ပေါင်း (၁) သိန်းကျော်အထိ သယ်ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
“ဟင်... မင်းက ဘယ်သူလဲ”
နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကို စောင့်ကြပ်နေသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ယဲ့ဖုန်းကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရွှေရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဝှစ်”
ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုသူအား ဂရုမစိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ သူ ပြန်လည်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင်မူ မြူခိုးတောင်ထိပ်ရှိ ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်၌ အေးအေးလူလူ ထိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။
“အာ... သက်သောင့်သက်သာ ရှိလိုက်တာ”
သူသည် အပန်းဖြေရန် လှဲလျောင်းလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
ကျုံးယွမ်မြို့သို့ သွားခဲ့သော ဤခရီးစဉ်တွင် ဝမ်ရွှမ်ဖင်း၏ နောက်ခံကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု၏ အခြေစိုက်စခန်းကိုပါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်လေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများမှာလည်း နှစ်ဆခန့် တိုးပွားလာခဲ့သဖြင့် တကယ့်ကို ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
...
ကျုံးယွမ်မြို့။
ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရေလှိုင်းများအလား တုန်ခါသွား၏။ ဧရာမ ပွင့်လင်းမြင်သာသော လူရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဤသူမှာ ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော်၏ မြို့စားမင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်လှသော သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်၏။
“ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဒီနေရာက အမှတ်အသားတွေက အတင်းအကြပ် ဖျက်ဆီးခံထားရသလိုပဲ။ ငါ ဘာမှ တွက်ချက်လို့ မရဘူး... ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ အတင်း တွက်ချက်ကြည့်ပြီး တစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ရမှာပေါ့”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းသည် မိမိဘာသာ ညည်းညူလိုက်၏။ တဆက်တည်း၌၊ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်များကို ဖော်ဆောင်လိုက်၏။ ရှေးဟောင်း ဂါထာမန္တန်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း ကျုံးယွမ်မြို့ရှိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကြားနိုင်ကြသလို ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းကိုလည်း မမြင်တွေ့နိုင်ကြပေ။ သူသည် လေထုထဲမှ မြူခိုးတစ်စကဲ့သို့ပင်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း သူသည် လုံးဝခြားနားသော အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
ခဏအကြာတွင်။
ကျုံးယွမ်မြို့၌ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာ၏။ သို့သော် ယဲ့ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်ဝေဝါးနေသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းသာ သိမြင်နိုင်၏။
မြင်ကွင်းများထဲတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် ရွှေရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းလျက် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝေးကွာသော အရပ်မှ ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် အကြီးအကဲ (၅) ဦးကို ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။
“ဒါကတော့ သိပ်မထူးဆန်းပါဘူး”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့်ရှိသူများကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် နင်းချေရန်မှာ လွယ်ကူလှသဖြင့် ဂုဏ်ယူစရာ သို့မဟုတ် ကြွားဝါစရာ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ မြင်ကွင်းများကတော့ သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များကို ကျုံ့သွားစေခဲ့၏။ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းနောက်ကွယ်ရှိ ရှေးဟောင်း သက်ရှိဂြိုဟ်ကြီးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် တည်ရှိမှုများကလည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းကိုပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည့် ထိုနက်မှောင်သော ရွှေရောင်လှံရှည်ကြီးပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း ပြောင်းလဲထားသော ထိုဆန်းကြယ်သည့် လူရိပ်မှာ ထိုလှံရှည်ကြီးကို ခြေမှုန်းရန်အတွက် လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုခဲ့ပေ။
“ဒီလောက်အထိ ခိုင်မာတဲ့ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားလား... သူက ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်က သူတော်စင်တစ်ပါးလား”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိ၏။
မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေး အရှိန်အဝါဖြင့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကို ခြေမှုန်းနိုင်သူမှာ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်၏ သူတော်စင်တစ်ပါးမှလွဲ၍ အခြား မည်သူရှိနိုင်ပါဦးမည်နည်း။
“တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းသည် ပို၍ စိုးရိမ်လာမိ၏။
“ကြည့်ရတာ ဒါက ရှားပါးလှတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်က သူတော်စင်တစ်ပါးပဲ။ ဒါက အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ငါ အခုချက်ချင်း ကမ္ဘာငယ်ထဲကို ဝင်ပြီး သူတော်စင်ကြီးဆီကို သတင်းပို့ရမယ်”
“ဝှစ်”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကာ ဤကိစ္စကို ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ထံ တင်ပြရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
...
ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော အရပ်ဆီ၌၊
ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဂြိုဟ်ကြီး ရှိနေ၏။ မိုင်ပေါင်း (၁) သိန်းကျော် မြင့်မားသော ဧရာမ မျက်နှာကြီးတစ်ခုမှာ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ပျံဝဲနေကာ အောက်ဘက်ရှိ ဘိုးဘေးဂြိုဟ်ကို စီးမိုးကြည့်နေသည်။
ထိုဧရာမ သက်ရှိဂြိုဟ်ကြီး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်မှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် သပ်ရပ်စွာ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံထားရသည်ကို တွေ့မြင်ရ၏။ မကြာမီမှာပင် ထိုပြတ်ထွက်သွားသော အစိတ်အပိုင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် ဓားအရှိန်အဝါများကြောင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ရာ သက်ရှိပေါင်း ကုဋေ ကုဋာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ ဒေါသအမျက်မှာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်နေတော့သည်။
“လူသားမျိုးနွယ်က သူတော်စင် သောက်ကောင်တွေ... ငါ သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့နေ့ကျရင် မင်းတို့ တစ်မျိုးနွယ်လုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်။ တခြား ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် သူတော်စင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းတို့ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်မယ်ကွ”
အေးစက်စက် အသံကြီးမှာ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး၌ ပျံ့နှံ့သွား၏။
အောက်ဘက်ရှိ များပြားလှသော သတ္တဝါများမှာလည်း မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး ဤမျှအထိ ဒေါသထွက်နေသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့် ဆောင်းရာသီရောက် ပုစဉ်းရင်ကွဲများအလား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြရတော့၏။
မကြာမီမှာပင် ဆန်းကြယ်သော လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်တစ်ပါးက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဂြိုဟ် ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်ဟူသော သတင်းမှာ လေနီကြမ်းအလား တိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီပင်။
မိုင်ပေါင်း ကုဋေ ကုဋာ ဝေးကွာသော အရပ်ဆီ၌၊
ဦးချို မွှေးပွ မျိုးနွယ်စု မဟာအကြီးအကဲသည် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးကို ကျူးကျော်ရန်အတွက် အသေးစိတ် အစီအစဉ်များကို သစ်ပင်နတ်ဆိုး ဘိုးဘေးနှင့် ဆွေးနွေးနေ၏။
မကြာမီမှာပင် သူလျှိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကာ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဂြိုဟ်အကြောင်း သတင်းပေးလာသည်။ ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုနှစ်ဦးလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရတော့၏။
“ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စုဆိုတာ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်က အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလေ။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ရှိတဲ့ တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်လည်း စောင့်ကြပ်နေတာကို။ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဂြိုဟ် ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် ပျက်စီးသွားပြီလား။ တကယ့်ကို သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ”
“ဘယ်သူကများ ဒီလောက်အထိ ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိနေရတာလဲ”
“ဒါက ပြောရ ခက်ပါတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်တွေ နေထိုင်တဲ့ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးမှာတော့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ဆိုလို့ မဟာ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကိုးခုမှာပဲ သူတော်စင်တွေ ရှိတာလေ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက အရမ်းကို ဆန်းကြယ်လွန်းတော့ ခွဲခြားဖို့ ခက်လိမ့်မယ်”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စုက တကယ်ကို ကံဆိုးသွားတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဂြိုဟ် ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ဆုံးရှုံးသွားရုံတင်မကဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် အကြီးအကဲ (၅) ယောက်တောင် သေသွားတာဆိုတော့။ ပြန်လည် နာလန်ထူဖို့ဆိုတာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်လောက် ကြာလိမ့်မယ်”
“တခြား ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်က အစွမ်းထက် မျိုးနွယ်စုတွေအတွက်တော့ အခွင့်အရေးကောင်းပေါ့”
သစ်ပင်နတ်ဆိုး ဘိုးဘေးနှင့် ဦးချို မွှေးပွ မျိုးနွယ်စု မဟာအကြီးအကဲတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြကာ ယုတ်မာသောအပြုံးများ ပြုံးလိုက်ကြ၏။
“ကောင်းပြီ... ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စုကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရအောင်။ ငါတို့ ဘယ်လိုမျိုး သတိမထားမိအောင် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးထဲကို စိမ့်ဝင်မလဲဆိုတာ ဆက်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”
“ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကနေတစ်ဆင့် ဝင်လို့ရမယ် ထင်တယ်”
“ဒီနည်းလမ်းက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို ဘယ်လို ရှာမလဲဆိုတာကတော့ စဉ်းစားစရာပဲ”
“ငါ ‘မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ ဘိုးဘေး’ လို့ ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်း သိတယ်။ သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်ရဲ့ အောက်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု တည်ဆောက်ထားတာ။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်လို့ ပြောကြတာပဲ။ အဲဒီမှာ ‘ဂူဗိမာန်အစောင့်အရှောက်’ တွေလို့ ခေါ်တဲ့ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ မျိုးနွယ်စုတွေကိုလည်း သူက မွေးမြူထားသေးတယ်။ ငါတို့ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာရှိတဲ့ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ ဘိုးဘေး ချန်ထားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ထည်တွေ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးပေါ်ကို ဆင်းသက်လို့ ရမှာပဲ”
“တကယ်လား”
“သေချာတာပေါ့”
“ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းတာပေါ့”
သစ်ပင်နတ်ဆိုး ဘိုးဘေးနှင့် ဦးချို မွှေးပွ မျိုးနွယ်စု မဟာအကြီးအကဲတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလာပြီး သူတို့၏ အပြုံးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မဲ့ရွဲ့လာတော့၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အစီအစဉ်မှာ အောင်မြင်တော့မည်ဟု ကြိုတင် အောင်ပွဲခံနေကြသည်။
“လင်မြောင် ဘိုးဘေးနဲ့ ကျန်းလင်း ဘိုးဘေးတို့.. ငါတို့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ထည်တွေ ဆင်းသက်လာတာကို မြင်ရင် တကယ့်ကို ဆွံ့အသွားကြမှာပဲ မဟုတ်လား”
“ပြီးတော့ မြူခိုးဂိုဏ်းက ယဲ့ဖုန်းဆိုတဲ့ကောင်လည်း ကြောက်လန့်ပြီး သတိလစ်သွားမှာ သေချာတယ်”
“ဒါပေါ့... သေချာတာပေါ့”
မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ အားပါးတရ ဟားတိုက်လိုက်ကြ၏။
သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဂြိုဟ်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခဲ့သော ထိုဆန်းကြယ်သည့် လူသားသူတော်စင်မှာ သူတို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားနေသည့် ယဲ့ဖုန်းပင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ တကယ်ကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှ၏။
ယဲ့ဖုန်းသည်လည်း မိုယင်၏ နေရပ်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများမှ နှိမ်နင်းထားသည့် မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ မျိုးနွယ်စုများ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်း၌ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ဦးတည်သည့် ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခု ပုန်းအောင်းနေသည်ကို မသိရှိသေးပေ။
...
ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော်၏ သန့်ရှင်းသော နန်းတော်အတွင်း၌၊
မြို့စားမင်းသည် အလင်းတံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်၏။ ဝိညာဉ်ချီများ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အစွမ်းထက်လှသော တန်ခိုးရှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အပြင် နတ်ဘုရားဆေးပင်များ နေရာအနှံ့ ပွင့်လန်းနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် ကမ္ဘာကြီးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းသည် ကျောင်းယန် နယ်မြေအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိပ်တန်း နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ရှေးကျနက်နဲလှသည့် အသံ တစ်ခုမှာ အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးမြန်းလိုက်၏။
“သူတော်စင်ကြီး ခင်ဗျာ... ကျွန်တော့်မှာ တင်ပြစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ ခင်ဗျာ”
“ပြောစမ်း”
“ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးရဲ့ တောင်ဘက်ပိုင်းမှာ တောင်မင် နိုင်ငံလို့ ခေါ်တဲ့ နိုင်ငံငယ်လေး တစ်ခု ရှိပါတယ် ခင်ဗျာ။ မကြာသေးခင်ကပဲ အဲဒီနိုင်ငံရဲ့ မင်းနေပြည်တော်ဖြစ်တဲ့ ကျုံးယွမ်မြို့ရဲ့ အထက်မှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်... ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်သူတွေထဲက တစ်ယောက်က ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို ပေါက်မြောက်ထားပုံရပါတယ် ခင်ဗျာ။ သူက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရဲ့ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် အလိုအလျောက် ခြေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ် ခင်ဗျာ”
“ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ် ဟုတ်လား”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စကားလုံးများမှာ အနည်းငယ် မြန်လာသဖြင့် သူ၏ စိတ်အတွင်းမှ တုန်လှုပ်မှုကို ဖော်ပြနေ၏။
“ဟုတ်ကဲ့... ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများပါတယ် ခင်ဗျာ”
ကျောင်းယန် မြို့စားမင်းသည် ကျုံးယွမ်မြို့၏ အထက်၌ တွက်ချက်ရရှိခဲ့သော မြင်ကွင်းများကို လေထဲ၌ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ထိုပုံရိပ်များကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် တစ်ခါမျှ လူကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသော ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်မှာ အနည်းငယ် နက်နဲသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ဒီလူက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားတာပဲ။ ဒါက ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို ပေါက်မြောက်ထားတယ်ဆိုတဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လက္ခဏာပဲ။ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးထဲမှာ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး”
---
အခန်း (၅၅၁) - သူတော်စင်ကို နှိမ်နင်းလိုက်သော လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးနှင့် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး
~“ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ် ကို ပေါက်မြောက်ထားတဲ့ သူတော်စင်တစ်ပါး တကယ်ပဲလား”ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း သည် မျက်နှာပျက်သွားချေ၏။ သူတော်စင်အဆင့် ရှိသူများမှာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ၏ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်၏။ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံကြည့်လျှင်ပင် သူတော်စင်အဆင့် ရှိသူများမှာ အမြင့်ဆုံးသော နေရာ၌ ရပ်တည်နေကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ထာဝရ တည်တံ့မည့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ တစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။ ထို့အပြင် ရုပ်ခန္ဓာမှတစ်ဆင့် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများမှာမူ သူတော်စင်များကြား၌ပင် ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြပေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ အဆင့်တူ သူတော်စင်များကိုပင် အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နိုင်ရန် လုံလောက်၏။
“ကြည့်ရတာ သူဟာ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းထားတဲ့ ထိပ်တန်း တန်ခိုးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်တာ သေချာသလောက်ပဲ ။ သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ကြံ့ခိုင်သလဲဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် ဖောက်ထွက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်၏။
ဆန်းကြယ်သော ထိုလူရိပ်မှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ခွန်အားကိုသာ ပြသခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ နယ်မြေမှာမူ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် သည် ထိုဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မှော်ပညာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးတွဲ ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်၏။ သူ၏ မှော်ပညာမှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာမူ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှ၏။ အကယ်၍ သူ၏ မှော်ပညာပါ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက သူသည် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကြား၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
“သူတော်စင်ကြီး ခင်ဗျာ... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ကြမလဲ ခင်ဗျာ ”ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
“ဒီကိစ္စကိုတော့ ငါ့ဘာသာငါပဲ ဆုံးဖြတ်မယ် ။ မင်း အခု ပြန်လို့ ရပြီ”“ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျာ”
ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း သည် ကျောင်းယန် နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
(၁) နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်၊
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် သည် နိယာမကိုယ်ပွား တစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်ကာ ကျောင်းယန် နယ်မြေ ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ကျုံးယွမ် မြို့ ၏ အထက်၌ ပေါ်ထွက်လာ၏။
“ဒီနေရာပဲ”
သူသည် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် သည် တွက်ချက်မှုများမှတစ်ဆင့် ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာအောင် ပြုလုပ်လိုက်၏။ မြို့စားမင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ထက် များစွာ ပိုမို ကြည်လင် ပြတ်သားလှသလို ကြာမြင့်ချိန်မှာလည်း ပိုမို ရှည်လျားသည်။ သို့သော်လည်း ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ပင်လျှင် ထိုဆန်းကြယ်သော လူရိပ်၏ တကယ့် ရုပ်ရည်ကို အနက်အဓိပ္ပာယ် မဖော်နိုင်သေးပေ။
“ထူးဆန်းလိုက်တာ”
သူသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိ၏။
“ငါကိုယ်တိုင်တောင် ဒီလူရဲ့ ရုပ်ရည်ကို တွက်ချက်လို့ မရဘူးလား ။ သူ့ရဲ့ မှော်ပညာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က ငါ့ထက် မြင့်နေလို့လား ။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာ... သူ့ရဲ့ မှော်ပညာက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် မှာပဲ ရှိနေတာလေ”
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။
“ငါ အခုမှ သဘောပေါက်တော့တယ်”
'ဒီလူက ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်လမ်းစဉ် ကို ပေါက်မြောက်ထားတာဆိုတော့ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းနယ်ပယ် ရှိနေတာပဲ ။ အဲဒီနယ်မြေက ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေကို ရှောင်လွှဲစေတာကိုး ။ ကောင်းပြီလေ... တွက်ချက်လို့ မရဘူးဆိုရင်လည်း တခြားတစ်နေရာကိုပဲ ကြည့်ရတော့မှာပေါ့ ။'
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ဘက်သို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
'သစ်မာလွင်ပြင် ရဲ့ အောက်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံက ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေပြီလဲ မသိဘူး ။ အဲဒီလူက တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ ကျဆုံးခဲ့တဲ့ သူတော်စင်တစ်ပါးပဲ ။ အကယ်လို့ ငါသာ အဲဒီ ဦးခေါင်းခွံနဲ့ ပေါင်းစည်းနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာမှာ သေချာတယ် ။'
'စိတ်မကောင်းစရာကတော့ အဲဒီ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံမှာ အလွန် ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေ ကိန်းအောင်းနေတာပဲ ။ သန့်စင်ဖို့က တော်တော်လေး ခက်လိမ့်မယ် ။'
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် သည် မိမိဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် သစ်မာလွင်ပြင် ၏ အောက်၌ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ၏ ဦးခေါင်းခွံကို မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ကိုလည်း တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် သည် ကျောင်းယန် သန့်စင်သော မြို့တော် ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ၏ အပိုင်နယ်မြေပင် ဖြစ်တော့သည်။
အခြားသော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ (၈) ခုမှ သူတော်စင်များက ထိုဦးခေါင်းခွံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့၌ လုယူရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“အရင်ဆုံး သစ်မာလွင်ပြင် ကို သွားကြစို့”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ ပြန်လည် ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင်မူ သစ်မာလွင်ပြင် ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိနေတော့၏။
“ဟင်... မြေတူးထားတဲ့ အမှတ်အသားတွေ ရှိနေတာလား”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိ၏။
“ထားလိုက်ပါတော့လေ... သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေက ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံကို မတော်တဆ တွေ့သွားခဲ့ရင်တောင်မှ သူတို့ အနေနဲ့ သယ်သွားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး ။ သူတော်စင်အဆင့် ရှိသူတွေကသာ ဒါကို အသက်သွင်းပြီး သန့်စင်နိုင်မယ့် အရည်အချင်း ရှိတာလေ”
“ဝရော”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွား ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော အရပ်၌ မြှုပ်နှံထားသည့် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ၏ ဦးခေါင်းခွံထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
“တကယ့်ကို ခိုင်မာလှတဲ့ စိတ်ဆန္ဒပါလား”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားက လေးနက်သော အသံဖြင့် ချက်ချင်း ဆိုလိုက်၏။
“စီနီယာ... စီနီယာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက တိုက်ပွဲထဲမှာ ကျဆုံးခဲ့တာပဲလေ ။ ဘာလို့ ကျန်ရစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေကို မျိုးဆက်သစ်တွေ ပေါင်းစည်းဖို့အတွက် မပေးသနားနိုင်ရတာလဲ ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာပြီဆိုရင် စီနီယာ ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို ကျွန်တော် ဆက်လက် အကောင်အထည်ဖော်ပေးနိုင်မှာပါ”
“ဝုန်း... ဝုန်း... ... …”
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ၏ ဦးခေါင်းခွံထံမှ ထစ်ချုန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းလာတော့သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
မြူခိုးတောင်ထိပ် ထက်၌ ယဲ့ဖုန်း သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ခုန်ထလိုက်မိကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များကို မျက်လုံးပြူးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ပဲ ။ ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ထက် ကျော်လွန်တဲ့ သူတွေပဲ ရင်ဆိုင်ရတာလေ ။ ဘာလို့ အခုလို ဖြစ်လာရတာလဲ ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေလို့များလား”
ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည် လေးနက်သွားချေ၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် စနစ်မှ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိထားသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည့် “ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး” ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ရရှိခဲ့စဉ်ကတည်းက သူ တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးပေ။
အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ၎င်းမှာ မိုးကြိုးများကို ဝါးမြိုပြီး သိုလှောင်ထားနိုင်စွမ်း ရှိပေရာ အလွန်ပင် အရေးပါလှသော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်၏။
“ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး... ပွင့်စေ”
ယဲ့ဖုန်း သည် ထိုအဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာကို ဖွင့်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ရေလှိုင်းများ ဖြာထွက်သွားသကဲ့သို့ ပွင့်ကားသွား၏။ သူ၏ ဘေးပတ်လည် မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော နယ်မြေကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်ကာ ကျရောက်လာနိုင်သည့် လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
*သစ်မာလွင်ပြင် ၏ မြေအောက်၌မူ။
“စီနီယာ... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ငြင်းပယ်နေရတာလဲ”
“ကျွန်တော့်လို သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ့်လူရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ ထိပ်တန်း အဆင့်မှာ ရှိနေမှာ သေချာပါတယ် ။ စီနီယာ ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်ပါ... ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ပေးပြီးတော့ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး က သာမန် လူသားတွေအတွက် အကျိုးပြုခွင့် ပေးလိုက်စမ်းပါ... အဲဒါက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ရှင်းပြနေ၏။
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်း သူတော်စင် နတ်ဘုရား ၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
“ဝုန်း..ဝုန်း..ဝုန်း”
အသည်းထိတ်ဖွယ် လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး တစ်ခု ကျဆင်းလာ၏။ အချင်း (၁၀) မီတာခန့် ရှိသော ရွှေရောင် စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် လျှပ်စီးတန်းကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလျက် ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသဖြင့် ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန့်ကျဲ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။
မိုင်ပေါင်း ကုဋေ ကုဋာ ဝေးကွာသော အရပ်၌၊
ကျောင်းယန် နယ်မြေ အတွင်း။
“ဟာ... လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး က ငါ့ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ပြန်ပြီလား”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ၏ တကယ့်ကိုယ်ထည်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ထိုင်ခုံလက်တန်းကို ရိုက်ချလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျော၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နေမင်းကြီး တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေတော့၏။
“ဘိုးဘေးကြီး... ဘာလို့ အမျက်ထွက်နေရတာလဲ ဟင်”
ကလေးငယ် တစ်ဦး၏ အသံလေးတစ်ခု သူ၏ ဘေးနားမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် သည် ပါးပြင်၌ ပေါင်ဒါလေးများ လူးထားကာ ဆံပင်ကျစ်ဆံမြီးလေးများ ကျစ်ထားသော မိန်းကလေးငယ်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလျက် ဆိုလိုက်၏။
“ဘိုးဘေး ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လို့ပါကွယ်”
“ဘယ်သူကများ အဲဒီလောက်တောင် ကြမ်းနေရတာလဲ ။ ဟွန်း ။ ရှောင်ဝမ်ဝမ် ကြီးလာတဲ့အခါကျရင် ဘိုးဘေးကြီးအတွက် အဲဒီ ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီးကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမပေးမယ်နော်”
မိန်းကလေးငယ်လေးမှာ သူမ၏ လက်သီးလေးများကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို တက်ကြွလှပလှ၏။
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် က သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မိန်းကလေးငယ်လေး၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်၏။
“အဲဒီ ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီးက သူတော်စင် နတ်ဘုရား တစ်ပါးပဲကွယ် ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ။ မြေးလေးကတော့ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတွေနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး အခြေခံ ပါရမီတွေလည်း အရမ်း ကောင်းတာဆိုတော့... တစ်နေ့နေ့မှာ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရောက်ချင်မှ ရောက်မှာပါ”
“သမီး ကြိုးစားမှာပါ... သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ ”
မိန်းကလေးငယ်လေးက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတာပဲ ”
ကျောင်းယန် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားကာ ဤမျှ ပါရမီ ထူးကဲလှသော မျိုးဆက်သစ် ရှိနေသရွေ့ သူ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီဟု တွေးတောလိုက်မိ၏။
စိတ်မကောင်းစရာကတော့ သူမမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အကယ်၍သာ ယောက်ျားလေး ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
...
မြူခိုးဂိုဏ်း ။
ယဲ့ဖုန်း သည် စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် လျှပ်စီးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ၏ စွမ်းအင် အကြွင်းအကျန် အမြောက်အမြားမှာ ကျန်ရှိနေသေး၏။
“ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး... ငါ့အတွက် သိမ်းဆည်းပေး”
ယဲ့ဖုန်း က လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝရဇိန်ထီးမှာ ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ၏ စွမ်းအားများကို စတင် ဝါးမြိုလိုက်တော့၏။
၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ထူးခြားသော ပုံစံများမှာ ပို၍ ပို၍ တောက်ပလာကာ ကောင်းကင်ယံထက်၌ မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းအလား ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
*(၁၅) မိနစ် ခန့် ကြာပြီးနောက် ၊
ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး များမှာ အပြည့်အဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့၏။
ယဲ့ဖုန်း သည် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ အတွင်း၌ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ၏ စုစုပေါင်း စွမ်းအင်များမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ရှိသူကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။
“မဆိုးပါဘူး”သူသည် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ငါ ဒါကို သိမ်းထားမယ် ။ ရန်သူတွေ ကျူးကျော်လာတဲ့အခါကျရင် ဒီ လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး နဲ့ သူတို့ကို အရိုက်သတ်ပစ်မယ်”
“ဂိုဏ်းချုပ်”
ထိုအခိုက်အတန့်၌ မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး သည် ဂိုဏ်းချုပ်နန်းဆောင် အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး ပေါ်သို့ စိုက်ကျနေကာ လျှာဖြင့်လည်း သပ်နေပေ၏။ သူမသည် တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ချင်နေသည့်အလားပင်။
“အထဲက လျှပ်စီးတွေက စားလို့ကောင်းမယ့်ပုံပဲ ”
ဟူဖေးဖေး သည် သူမ၏ နူးညံ့သော လက်များဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ယမ်းနေ၏။
“ဒါကို ကျွန်မကို ပေးပါ... ကျွန်မ လိုချင်တယ်”
“မင်းက... နည်းနည်းလောက်... မိန်းကလေး မဆန်နိုင်ဘူးလား... ”
ယဲ့ဖုန်း ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှာ တုန်ခါသွားတော့၏။
တော်သေးသည်မှာ ဘေးနားတွင် အခြားသူများ မရှိခြင်းပင်။ အကယ်၍သာ တစ်ဦးဦးက ဟူဖေးဖေး ၏ စကားကို ကြားသွားမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် အထင်လွဲကြမည်မှာ အမှန်ပင်။
“ပေးပါနော်... ကျွန်မ တကယ် လိုချင်လို့ပါ ”ဟူဖေးဖေး ၏ မျက်နှာလေးတွင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာ ပန်းရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လဲ့နေသဖြင့် တကယ့်ကို သနားစရာ ကောင်းလှသည်။
“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... မင်းအတွက်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့ ”
ယဲ့ဖုန်း သည် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး ကို ဟူဖေးဖေး ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ကာ သူမ အလိုရှိသလို စုပ်ယူရန် ခွင့်ပြုလိုက်တော့သည်။
(ဟူဖေးဖေး ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စွမ်းအင် - (၄၀) ရာခိုင်နှုန်း ။)
(ဟူဖေးဖေး ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စွမ်းအင် - (၅၅) ရာခိုင်နှုန်း ။)
...
(ဟူဖေးဖေး ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စွမ်းအင် - (၉၈) ရာခိုင်နှုန်း ။)
ခေတ္တခဏ အတွင်းမှာပင် ဟူဖေးဖေး သည် စွမ်းအင်များကို (၉၈) ရာခိုင်နှုန်း အထိ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားရတော့၏။
နောက်ထပ် (၂) ရာခိုင်နှုန်းသော စွမ်းအင် ရရှိမည်ဆိုပါက သူမသည် အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ စတုတ္ထ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ သို့ ဝင်ရောက်လိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ရှိသူကိုပင် ရိုက်နှက်နိုင်မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိ၏။
“လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး က အဲဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလား”
ယဲ့ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှအထိ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ကြိုသိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး စွမ်းအင်များကို ပိုမို စုပ်ယူထားမိမည်မှာ အမှန်ပင်။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဟူဖေးဖေး မှာ အဆင့်တက်သွားလောက်ပြီပင်။
“ဟာ... တကယ့်ကို အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားတာပဲ ”
ယဲ့ဖုန်း သည် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ကာ နှမြောတသ ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ယဲ့ဖုန်း သည် အချိန်ကို (၁) နာရီခန့် နောက်သို့ ပြန်ဆွဲချင်နေမိတော့သည်။ သို့မှသာ လောကပျက်ကပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ကို အဝအပြဲ စုပ်ယူရန်အတွက် အချိန်လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။
စိတ်မကောင်းစရာမှာ အခွင့်အရေး ဆိုသည်မှာ တစ်ခါသာ လာတတ်သည် မဟုတ်ပါလော ။
သူသည် စွမ်းအင်များ ခန်းခြောက်သွားပြီဖြစ်သော ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ဝရဇိန်ထီး ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ လျှာသပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ဟူဖေးဖေး ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရရှိသွား၏။
“မင်းသမီးလေး... သွားကြစို့ ။ ငါ မင်းကို အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ခေါ်သွားပေးမယ်”
ယဲ့ဖုန်း သည် ဟူဖေးဖေး ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ တောင်ထိပ်ရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့၏။
---
အခန်း (၅၅၂) - မိုးတိမ်တောင်တန်း ၊ ဟူဖေးဖေး ထပ်မံအဆင့်တက်ခြင်းနှင့် မိုးကြိုးသားရဲ
~“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မတို့ ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ ဟင်”
ဟူဖေးဖေး သည် ယဲ့ဖုန်း ၏ ဘေးမှ ကပ်၍ လိုက်ပါလာရင်း သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးတွင် သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်လျက် မေးမြန်းလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်း ကမူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ကာ -
“ခဏနေရင် မင်း သိသွားမှာပါ”
ထိုအချိန်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ရှိ မြို့စားမင်းအိမ်တော် သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး အသင့်ပြင်ထားသော အလယ်အလတ်စား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ခရီးစတင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
“ဒါ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ နဲ့ အစောင့်အရှောက် ဟူဖေးဖေး တို့ပါလား ”“တန်ခိုးရှင်ကြီး နှစ်ပါးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ”
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။
“ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး”
ယဲ့ဖုန်း က လက်ယမ်းပြလိုက်ကာ ဟူဖေးဖေး နှင့်အတူ ကောင်းကင်ထစ်ချုန်းမြို့ ဆီသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း သွားလိုက်တော့သည်။ သူတို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ရှိသော ပညာရှင် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြကာ -
“ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ... စီနီယာ ဟူဖေးဖေး ကိုလည်း ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ”
၎င်းတို့မှာ လေဝူ မင်းဆက် မှ လူများ ဖြစ်ကြပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ကျသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ယဲ့ဖုန်း နှင့် ဟူဖေးဖေး တို့ကို မြင်ဖူးကြပြီးသား ဖြစ်သည်။
“ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး”
ယဲ့ဖုန်း က လက်ယမ်းပြလိုက်ကာ -
“ငါ စီနီယာ ဟူဖေးဖေး နဲ့အတူ မိုးတိမ်တောင်တန်း ကို သွားမလို့... မင်းတို့ လိုက်ခဲ့ဖို့ မလိုဘူး”
“နားလည်ပါပြီ ခင်ဗျာ”
အစွမ်းထက် ပညာရှင်များမှာ အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။
ယဲ့ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူတစ်ယောက်မှာ ဤအခြင်းအရာကို လေဝူ ဧကရာဇ် ထံ သွားရောက် သတင်းပို့လေတော့သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ နဲ့ စီနီယာ ဟူဖေးဖေး တို့က မိုးတိမ်တောင်တန်း ကို သွားနေတာ ဟုတ်လား”
ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေဝူ ဧကရာဇ် မှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။
“ထားလိုက်ပါတော့လေ... လေနတ်ဆိုး တောင်တန်း က မဟာ နတ်ဆိုး ဧကရာဇ်ကြီး (၅) ပါးလုံးကိုတောင် ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ က သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ ။ မိုးတိမ်တောင်တန်း မှာတော့ နတ်ဆိုး ဧကရာဇ် တစ်ကောင်မှ မရှိဘူးဆိုတော့ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ အတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး... လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျာ”
သတင်းပို့သူမှာ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း နန်းတော်ခန်းမအတွင်း၌ အကြာကြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းနေပြီးနောက် လေဝူ ဧကရာဇ် သည် မနေနိုင်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် ရုပ်ဖျက်လိုက်ကာ သူတို့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားခဲ့တော့သည်။
...
“ဂျွတ်”
ယဲ့ဖုန်း သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုကို ချိုးဖဲ့လိုက်ရာ သူ၏ ဘေးပတ်လည်၌ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းတံပိုးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့်အတူ ဟူဖေးဖေး ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်း သွားလိုက်တော့၏။ ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်သုံး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ချိုးဖဲ့လိုက်သည်နှင့် အတွင်းရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ မှာ အသက်ဝင်လာပြီး မိုင်ပေါင်း (၅၀,၀၀၀) ခန့်အထိ သယ်ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ဤကဲ့သို့ သွားလာရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေလှသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ တိကျမှုမှာတော့ သိပ်မမြင့်မားလှပေ။
မိုင်ပေါင်း (၅၀,၀၀၀) ခန့် ဝေးသော ခရီးစဉ်အတွင်း၌ လွဲချော်မှုမှာ အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနိုင်၏။ သို့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း အနေဖြင့် လျင်မြန်စွာ သွားလာနိုင်ရန်အတွက်သာ ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သုံးခြင်းဖြစ်ရာ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လွဲချော်သွားခြင်းမှာ သူ့အတွက်တော့ အရေးမကြီးပေ။
(၁၀) ကြိမ်ခန့် နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက်တွင်တော့ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ရည်မှန်းထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။
*
မိုးတိမ်တောင်တန်း ။
ဤနေရာသည် လေနတ်ဆိုး တောင်တန်း ၏ အရှေ့ဘက် မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော နေရာ၌ တည်ရှိပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ သွယ်တန်းနေသဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော တောင်တန်းကြီးဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။
တောင်တန်းများပေါ်တွင်မူ ထူထပ်လှသော မိုးတိမ်တောင်တန်း များက ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တဂျုန်းဂျုန်း ထစ်ချုန်းသံများမှာလည်း မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေ၏။
“ဝိုး... လျှပ်စီးတွေက အများကြီးပါလား”,
ဟူဖေးဖေး သည် မိုးတိမ်များကြား၌ အဆက်မပြတ် ဝင်းလက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးတန်းများကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး အငမ်းမရ ဝါးမြိုသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်တော့၏။
မိုးတိမ်တောင်တန်း ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးတန်းများ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို သူမ ဝါးမြိုပြီးသည့် အချိန်မှသာ ယဲ့ဖုန်း သည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။
(ဟူဖေးဖေး ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စွမ်းအင် - (၉၉) ရာခိုင်နှုန်း ။)
“ဒါကတော့... ... ...”
ယဲ့ဖုန်း မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။ မိုးတိမ်တောင်တန်း ၏ အထက် မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ပျံ့နှံ့ရိုက်ခတ်နေသော မိုးကြိုးများမှာ သာမန် မိုးကြိုးများသာ ဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလား ။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဟူဖေးဖေး ၏ စွမ်းအင်ကို (၁) ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးတက်စေရန်အတွက်သာ လုံလောက်၏
သည်။
၎င်းမှာ ဟူဖေးဖေး ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်မှာ မည်မျှအထိ နက်နဲလှကြောင်း သွယ်ဝိုက်သော နည်းဖြင့် ပြသနေခြင်းပင်။
“ဆက်ပြီးတော့ စုပ်ယူစမ်း”
ယဲ့ဖုန်း က ဟူဖေးဖေး ထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်၍ သတင်းစကား ပို့လိုက်ပြီးနောက် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေလိုက်တော့သည်။
...
လမ်းခုလတ်၌ ။
လေဝူ ဧကရာဇ် သည် ဆက်လက် ပျံသန်းနေဆဲပင်။
'ငါ တကယ်ပဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိတယ် ။ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ က ကျင့်ကြံခြင်းတွေ အကုန် ဆုံးရှုံးနေတာလေ ။ ပြီးတော့ ဟူဖေးဖေး ကလည်း မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရဲ့ အလယ်အလတ် အပိုင်းမှာပဲ ရှိသေးတာကို ။ သူတို့က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် သွားနိုင်ရတာလဲ ။'
သူသည် မိမိဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ သူ၏ တစ်ပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်ဆိုလျှင် သူတို့ နှစ်ဦးကို စောစောစီးစီး မှီသင့်သည်မှာ ကြာလှတော့၏။ သို့သော် ယခုမူ တစ်နေ့ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လေနတ်ဆိုး တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည့်တိုင်အောင် သူတို့၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်ရသေးပေ။
“ထူးဆန်းလိုက်တာ”လေဝူ ဧကရာဇ် က ဆက်လက် ပျံသန်းနေ၏။
“ဝုန်း”
ရုတ်တရက် မိုးတိမ်တောင်တန်း ၏ နက်ရှိုင်းသော အရပ်ဆီမှနေ၍ နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော ထစ်ချုန်းသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လေဝူ ဧကရာဇ် က ကပျာကယာ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။
မိုးတိမ်တောင်တန်း ပေါ်ရှိ မိုးတိမ်များမှာ အရူးအမူး စုစည်းလာကြကာ ဧရာမ ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
တစ်ဟုန်ထိုး စီးဆင်းလာသော လျှပ်စီး ဒီရေများမှာ စုစည်းလာကြကာ သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိထားနေရလောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေတော့၏။
“တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင်နေတာပဲ”လေဝူ ဧကရာဇ် က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မျက်လုံးများကို အသုံးပြုကာ မိုးတိမ်တောင်တန်း ၏ ဗဟိုချက်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်း မှာ မြင့်မားသော တောင်ထိပ် တစ်ခုပေါ်၌ ထိုင်လျက် လက်ဘက်ရည် သောက်ရင်း ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
ထို လျှပ်စီး ဝဲကတော့ကြီး၏ အထက်၌မူ ပန်းရောင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ လွင့်မျောနေသော ပန်းရောင် ဆံနွယ်များမှာ လေထဲတွင် အရူးအမူး ဝေ့ဝဲနေပြီး ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့၏။
“ဒါ မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေတာပဲ”
“အော်... ... ...”
“ငါ အခုမှ သဘောပေါက်တော့တယ် ။ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ က ဘာလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ လိုက်မလာခိုင်းတာလဲ ဆိုတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး ။ ကြည့်ရတာ မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး က အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကိုး ။ သူက မိုးတိမ်တောင်တန်း ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာကလည်း ဒီနေရာက လျှပ်စီးတွေက တခြားလူတွေရဲ့ အကြည့်တွေကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်လို့ ဖြစ်ရမယ်”
“ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ က တကယ့်ကို သတိကြီးတာပဲ”
“သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ လျှပ်စီးတွေကို သုံးပြီးတော့ ကပ်ဘေးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာက မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ရဲ့ အဆင့်တက်တဲ့ ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်တာပဲ”
“ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ က မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ရဲ့ တကယ့် ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးတော့ ဝက်အယောင်ဆောင်ပြီး ကျားကို စား လို့ ရတာပေါ့”
“တကယ့်ကို နက်နဲတဲ့ ပရိယာယ်ပါပဲလား”
ဒါက လေဝူ ဧကရာဇ် ၏ စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေသော အချက်များပင် ဖြစ်၏။
ယဲ့ဖုန်း က ဟူဖေးဖေး ကို မိုးတိမ်တောင်တန်း ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းမှာ အခြားသူများ မသိအောင် ဖုံးကွယ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာရှိ မိုးကြိုးများကို ဝါးမြိုစေကာ သူမ၏ အဆင့်တက်ခြင်းကို ကူညီရန် ဖြစ်ကြောင်း သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။
“ဂျွတ်... ဂျွတ်…”
ကောင်းကင်ယံ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ ဟူဖေးဖေး ဆီသို့ ကျဆင်းလာရာ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ လေဝူ ဧကရာဇ် ကိုပင် ဦးရေပြား ကျိန်းသွားစေတော့သည်။
'မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး က ဘယ်လို အဆင့်မျိုးကို ချိုးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာမို့လို့ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး မျိုးကို ခေါ်ယူနိုင်ရတာလဲ ။'
လေဝူ ဧကရာဇ် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တွေးတောလိုက်မိ၏။
“ဝါးမြိုစမ်း”
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်ယံ မြင့်မားသော နေရာမှ နုနယ်လှသော အော်ဟစ်သံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ လေဝူ ဧကရာဇ် ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ဟူဖေးဖေး သည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဧရာမ ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခုအလား ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကာ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးတွေကို ဝါးမြိုလိုက်တာလား... ဒါ... ဒါက”လေဝူ ဧကရာဇ် မှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိ၏။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊
မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး သည် ဝါးမြိုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူမသည် သူမ၏ ဗိုက်ကလေးကို ပုတ်လျက် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည့်အသွင် ရှိသည်။
“ဝိုး... ဗိုက် တကယ် ဝသွားပြီ”
သူမ၏ မြေခွေးနားရွက်လေးများမှာ ထောင်ထွက်လာကာ လေထဲတွင် အေးအေးလူလူ လှုပ်ခတ်နေကြပြီး အလွန်ပင် နေသာထိုင်သာ ရှိနေပုံ ရ၏။
“ဝှစ်”
သူမ၏ နောက်ကျော၌ ပန်းရောင် အမြီးနှစ်ချောင်း ထပ်မံ ပေါက်ထွက်လာပြန်ရာ စုစုပေါင်း (၅) ချောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ခတ်နေကြသည်။
(စနစ် - ဟူဖေးဖေး ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စွမ်းအင် - (၁၅) ရာခိုင်နှုန်း ။)
ထိုအခိုက်အတန့်၌ ယဲ့ဖုန်း သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ရရှိလိုက်၏။ အဆင့်မတက်မီက မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ၏ စွမ်းအင်မှာ (၁၀၀) ရာခိုင်နှုန်း တိတိ ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ်သို့ အဆင့်တက်ရန် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူမ၏ စွမ်းအင်မှာ (၀) ရာခိုင်နှုန်း သို့ ထိုးကျသွားသော်လည်း ဤ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုး လှိုင်းတံပိုးကြီးကို ဝါးမြိုလိုက်ခြင်းက သူမကို ဤမျှ များပြားသော စွမ်းအင်များ ပြန်လည် စုစည်းစေခဲ့ခြင်းပင်။
အကယ်၍ စွမ်းအင်များ ပြည့်သွားမည်ဆိုပါက သူမသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် သို့ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားနိုင်သည်။
ယဲ့ဖုန်း သည် ဤအရာကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေမိတော့၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မ ဒီနေ့ အများကြီး စားလိုက်ရတယ်”
မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်လည် ပေါ်လာသည့်အခါ ယဲ့ဖုန်း ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကိုသာ ခံလိုက်ရ၏။
“ဟေ့... ငါ့နားကို အဲဒီလောက်အထိ ကပ်မလာနဲ့လေ ”
ယဲ့ဖုန်း က ရွံရှာသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။
မှောင်ရီပျိုးချိန်အတွင်း၌၊
လေဝူ ဧကရာဇ် ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားကာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။
‘ခွန်အားတွေ အများကြီး တိုးတက်လာတဲ့ မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး တောင်မှ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ အပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ လိမ်မာနေတာလား ။ ကြည့်ရတာ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ ရဲ့ ဩဇာအာဏာက တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ ။ ဒါပေမဲ့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောတောင်ထဲမှာတောင်မှ သူက မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ရဲ့ ချဉ်းကပ်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်... မိန်းကလေးတွေအပေါ်မှာ စိတ်မဝင်စားဘူးပေါ့ ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာ ကောင်းပါတယ်။'
လေဝူ ဧကရာဇ် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မိမိဘာသာ စိတ်ကူးယဉ်နေတော့၏။
သူ မသိသည်မှာ ယဲ့ဖုန်း သည် သူ၊ လေဝူ ဧကရာဇ် ရောက်ရှိလာခြင်းကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင်။
၎င်းအတွက်တော့ သူ၏ အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံး ကို ကျေးဇူးတင်ရပေမည်။ သို့သော်လည်း လေဝူ ဧကရာဇ် က ကိုယ်တိုင် ထွက်မလာသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ကလည်း ထုတ်မပြောချင်ပေ။ ထို့အစား သူသည် မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အခု အဆင့်တက်ပြီးသွားပြီဆိုတော့... ပုံမှန် အခြေအနေမှာ မင်းရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လောက်လောက် ရှိမလဲ”
မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး သည် သူမ၏ လက်ချောင်းလေးဖြင့် မေးစေ့ကို ပုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းလေးကို စောင်းလျက် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
“အဲဒီ ‘မျောက်တုံး’ ကိုတော့ အလွယ်တကူ ရိုက်နှက်နိုင်မှာပါ”
‘မျောက်တုံး’ ဆိုသည်မှာ သူမက တောင်စောင့် မျောက်နတ်ဘုရား ကို ပေးထားသော နာမည်ပြောင်ပင် ဖြစ်သည်။
“မူလနတ်ဘုရား အဆင့် စတုတ္ထ (၄) ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမ (၅) အလွှာ လောက်လား ”
ယဲ့ဖုန်း က တကယ်တမ်းတွင်တော့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိ၏။
“အာ... မဟုတ်ပါဘူး ။ အဲဒီ မျောက်တုံး (၁၀) ကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်နိုင်တာကို ပြောတာပါ ”
ဟူဖေးဖေး က သူမ၏ စကားကို ပြန်ပြင်လိုက်သည်။
“အော်”
ယဲ့ဖုန်း က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ -
“ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက မင်းက အခု ပုံမှန် အနေအထားမှာတင် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သတ္တမ (၇) အလွှာ ကို ရောက်နေပြီပေါ့ ။ အကယ်လို့ မင်းရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး (၄) ခုမြောက် တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ သို့ ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် တစ်ပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူးပေါ့”
“အင်းဟင်း ”မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“အခု မင်းလည်း အဆင့်တက်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ပြန်ကြရအောင်... ... ... ”
ယဲ့ဖုန်း က စကားစလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိ၏။
ချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခု၏ ဗဟိုချက်၌ မိုးကြိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထူးဆန်းသည့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ရှိနေသည်။
“မိုးကြိုးသားရဲ တစ်ကောင် ပါလား”
ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားတော့၏။
---