နောက်ထပ် မိစ္ဆာချီ
Vol. 30 Ch. 294
ညအချိန်ကောင်းကင်ယံအောက်ရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌….
ကျိယာ၊ ယန်လင်းနှင့် အခြားတပည့်လေးဦးတို့သည် ကျောက်စားပွဲတစ်လုံးကို ဝိုင်းရံထိုင်လျက် ယနေ့ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲ တိုက်ခိုက်မှုအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
အခြားသူများ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော်လည်း ကျိယာကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိနေပြီး သူ့နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။
အကယ်၍ ယနေ့တွင်သာ ယွင်ချိုင် အချိန်မီ ပေါ်မလာခဲ့ပါက ယန်လင်းသည် ထိုမျောက်မိစ္ဆာ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် သူ့ကို ဒေါသထွက်စေသည်။
ထိုမျောက်မိစ္ဆာသည် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကိုပင် တိုက်ခိုက်ရဲသည်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်၌ အားကိုးစရာ တစ်စုံတစ်ရာ သေချာပေါက် ရှိရပေမည်။ နောက်ထပ် ပြဿနာများလည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပွားလာနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
သရဲခြောက်သည့်ကိစ္စကို စုံစမ်းရန်အတွက် သူ့ကို ဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ သွားရန် ဆရာဖြစ်သူက စီစဉ်ပေးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ၊ ဤအဖြစ်အပျက် နှစ်ခုကြားတွင် ဆက်စပ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ဖြိုခွဲရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် နောက်ကွယ်ကနေ တယောက်ယောက်က အကြံအစည်တစ်ခုကို ကြိုးကိုင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
“နောက်လာမယ့် ကာလတွေမှာ မင်းတို့ အရမ်း သတိထားရမယ်။ ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေရုံနဲ့ လုံးဝ လုံခြုံတယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။”
ကျိယာက သတိပေးစကား ပြောကြားလိုက်ရာ ယန်လင်းနှင့် အခြားလေးဦး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားလေသည်။
အမျိုးသားတပည့်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ “ကျိယာ၊ မင်း တစ်ခုခုများ သိထားလို့လား။” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
အခြားသူများကလည်း ကျိယာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျိယာ၏လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် သာမန်တပည့်များ မသိရှိနိုင်သော ကိစ္စရပ်များစွာကို သေချာပေါက် သိရှိထားမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။
ကျိယာက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး “ငါ သိပ်အများကြီးတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက ငြိမ်းချမ်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ကြိုတင် ခံစားနေရတယ်။ မနက်ဖြန်မှာ ငါ တောင်အောက်ဆင်းပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သွားရလိမ့်မယ်။ ဧကရာဇ်နန်းတော်မှာ သရဲခြောက်နေလို့ ဆရာက ငါ့ကို စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တာ။ ဒီနေ့ကျတော့လည်း ဂိုဏ်းကို မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က လာတိုက်ခိုက်တယ်။ မင်းတို့ ဒါကို သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။
ပြဿနာများ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုက်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် တပည့်သစ်များ မဟုတ်ကြပေ။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့်အတူ အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများမှ ကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျိယာ၏ ဤသို့ပြောစကားကို သူတို့ သံသယမဝင်ကြဘဲ၊ သူပြောသလို ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ပိုများနေပြီဟုသာ ခံစားမိကြသည်။
ဂိုဏ်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီးနောက် ပြဿနာများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချေပြီါ
“ဧကရာဇ်နန်းတော်ကို သွားဖို့ ငါတို့ အဖော်လိုက်ခဲ့ဖို့ လိုသေးလား။” ဟု ယန်လင်းက ကျိယာကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
ကျိယာသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း၊ သိုင်းလောက အတွေ့အကြုံမူ ကင်းမဲ့နေသေးသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိယာက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ….
“မလိုပါဘူး။ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့တာ ပိုကောင်းပါတယ်။ ငါ သွားပြီးရင် အမြန်ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။”
ယန်လင်းသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဇွတ်အတင်း မပြောရဲပေ။
သူတို့သည် ဂိုဏ်းကို လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ ကျိယာ သူတို့ကို မခေါ်သွားခြင်းမှာ သူတို့ကို ကာကွယ်ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အာရုံလွင့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။
ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ ခြံဝင်းတစ်ခုတည်း၌သာမက ချင်းရှောင်တောင်ရှိ အခြား ခြံဝင်းများမှ တပည့်များလည်း ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ မိစ္ဆာမျောက်မည်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု၏ အစပျိုးခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု အတွင်းစည်းတပည့်များစွာက ယုံကြည်နေကြသည်။
ထိုညတွင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းရှိ လူအများစုမှာ အိပ်စက်ရန် အခက်တွေ့နေကြသည်။
ဇီယန်တောင်ထွတ်၌…..
ဟူယန်သည် တွမ်းရှောင်ကျွမ်၏ ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးအပြင်ဘက်မှ သူမ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
မကြာမီ ခြံဝင်းတံခါး ပွင့်လာပြီး တွမ်းရှောင်ကျွမ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ… “ဒီလောက် ညဉ့်နက်နေပြီကို၊ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ။” ဟု နားမလည်နိုင်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဟူယန်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်… “နောက်လာမယ့် ကာလတွေမှာ ဂိုဏ်းက ပြဿနာတွေ ထပ်ပြီး ကြုံရနိုင်ခြေ ရှိတယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ စကားပြောရင်း ခါးမှ သိုလှောင်အိတ်ကို ဖြုတ်ယူကာ “ဒီထဲမှာ အဆင့်မြင့် အဆောင်တွေ ရှိတယ်။ အရေးပေါ် လိုအပ်ရင် သုံးလို့ရအောင် သိမ်းထားလိုက်ပါ။” ဟု ဆက်ပြောလေသည်။
တွမ်းရှောင်ကျွမ်က သိုလှောင်အိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး “အဲဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်နေပြီလား။ ဒီနေ့ ပေါ်လာတဲ့ မျောက်မိစ္ဆာကြောင့်လား။” ဟု အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။
ဓားခန်းမတွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြီးအကြောင်း သတင်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဇီယန်တောင်ထွတ်သည် ချင်းရှောင်တောင်နှင့် အနီးဆုံး ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် သူမလည်း ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဂိုဏ်းက အရေးပေါ် အခြေအနေ ကြေညာဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ စီနီယာအစ်ကိုဆီက ငါ ကြားခဲ့တယ်။ အတိုချုပ် ပြောရရင် မင်း သတိထားရမယ်။” ဟု ဟူယန်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် တွမ်းရှောင်ကျွမ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချိုမြိန်သော ခံစားချက်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ ငါ့ကို တကယ်ပဲ စိတ်ပူနေတာပါလား….
“ဒါဆို နင်လည်း သတိထားရမယ်နော်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ နင်က ပိုပြီး တာဝန်ယူရမှာမို့ ပိုအန္တရာယ်များတဲ့ ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာ သေချာတယ်။”
တွမ်းရှောင်ကျွမ်က ဟူယန်ကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လရောင်သည် သူတို့ နှစ်ဦးအပေါ် ဖြာကျနေပြီး သူတို့၏ အရိပ်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားစေခဲ့သည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး စေတီတော်အတွင်း၌….
မှောင်မိုက်နေသော အကျဉ်းခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ မိစ္ဆာမျောက်မည်းသည် လေထဲတွင် တွဲလွဲဆွဲခံထားရ၏။ သူ့ရဲ့ ခြေလက်များနှင့် လည်ပင်းတို့ကို သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်းကျပ်စွာ ဆွဲဆန့်ခံထားရကာ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ချေ။
ယွင်ချိုင်က သူ့ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်း မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုနေသည်။
ချူကျင်းက ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်မှ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေကာ ချမ်းစိမ့်စိမ့် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။
ယွင်ချိုင်၏ မျက်လုံးများသည် မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည် ရရှိလာသည်။ သူမ မျက်မှောင် ကြုံ့သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ပဟေဠိဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ... အဆင်မပြေဘူးလား။” ဟု ချူကျင်းက မေးလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက အရမ်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ လူအသွင် မပြောင်းခင်က မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပဲ ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်... အသုံးဝင်မယ့် သတင်းအချက်အလက် ဘာမှ ရှာမတွေ့ဘူး။” ဟု ယွင်ချိုင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်းလည်း မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။
“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရှာချင်နေတာလား... မင်းတို့ ဘာကို ရင်ဆိုင်နေရတယ်ဆိုတာကို မင်းတို့ လုံးဝ မသိကြဘူး...”
မိစ္ဆာမျောက်မည်းက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့ ခေါင်းမှာ နောက်သို့ လန်နေပြီး မျက်လုံးများကိုပင် ဖွင့်ရန် အားအင်မရှိတော့ပေ။
ချူကျင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး….
“လူလည် မလုပ်နဲ့။ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်ကကောင်ကသာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို မကြောက်ဘူးဆိုရင်၊ မင်းကို ဒီကို သေဖို့ လွှတ်လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“သေဖို့ ဟုတ်လား...”
မိစ္ဆာမျောက်မည်းက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ချူကျင်းကို ရိုင်းစိုင်းသော အပြုံးဖြင့် ငုံ့ကြည့်ကာ… “မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ သေချာလား... မင်း သတ်ရဲလို့လား...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယွင်ချိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တလက်လက် တောက်ပသွားသည်။
ချူကျင်းက “မင်းဆီက အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဘာမှ မရနိုင်ရင်... မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ထားဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိသေးလို့လဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
မိစ္ဆာမျောက်မည်းက သူ့ကို အကျည်းတန်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ပေ။
ဤသို့ ရန်စမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယွင်ချိုင်သည် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်က ခါးရှိ အဝတ်အိတ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် အနီရောင် ပျားများ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ပျံထွက်လာပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ တိုးလာကာ မိစ္ဆာမျောက်မည်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ အုံလိုက်သွားကြတော့သည်။
နှလုံးစား ပျားများ!
မိစ္ဆာမျောက်မည်းက ယွင်ချိုင်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် မတောင်းဆိုဘဲ နှလုံးစားပျားများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။
ထွက်သက်ဝင်သက် ငါးကြိမ် မတိုင်မီမှာပင် မိစ္ဆာမျောက်မည်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နှလုံးစားပျားများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေထဲတွင် မျက်လုံးတစ်လုံးသာ ဖော်ပြထားနိုင်တော့သည်။
ထိုမျက်လုံးမှာ သွေးကြောများဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေကာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ယွင်ချိုင်တွင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု ချူကျင်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် “ဒါတွေက ဘာပျားတွေလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“နှလုံးစား ပျားတွေပါ...” ဟု ယွင်ချိုင်က မိစ္ဆာမျောက်မည်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူမက မျောက်မိစ္ဆာ၏ အဆိပ်ပြင်းသော အကြည့်ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ မျောက်မိစ္ဆာကို ပို၍ပင် ရူးသွပ်သွားစေမည့် နောက်ပြောင်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်မျိုးကိုပင် ပြသလိုက်သေးသည်။
“မှော်ကျမ်းစာတိုက်ထဲက နှလုံးစားပျား ပျိုးထောင်နည်းလား... မင်း အဲဒါတွေကို တကယ် အောင်မြင်အောင် ပျိုးထောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...”ဟု ချူကျင်းက ခံစားချက်ပါပါဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ယွင်ချိုင်တွင် အားနည်းချက် လုံးဝ မရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမ၏ ပါရမီနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ စွဲလမ်းနေပြီး အခြား မည်သူ့ကိုမျှ အခွင့်အရေး မပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာလျှင် ရွှီနင်းနှင့် ကျန်းကျောက်ရှားတို့ပင် သူမကို ဖိနှိပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ စိုးရိမ်မိသည်။
သူမ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဤမျှ ကြိုးစားနေခြင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျော်တက်ပြီးနောက် သူ့ကို အညံ့ခံအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ချင်နေလို့များလား။
ချူကျင်း၏ အတွေးများ လွင့်ပျံနေစဉ် ယွင်ချိုင်၏ မျက်လုံးများအတွင်း ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
“အဲဒီ မျက်လုံးတွေက ဘာတွေလဲ...” ချူကျင်းသည် ယွင်ချိုင်၏ မျက်လုံးများကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေ၏။ သူမ၏ မယုံနိုင်လောက်သော စွမ်းအားမှာ ထိုမျက်လုံးများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ခွဲခြား၍မရကြောင်း အလိုအလျောက် သိစိတ်က ပြောနေသည်။
မိစ္ဆာမျောက်မည်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေ၏။ ယွင်ချိုင်၏ မျက်လုံးများ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မြင်သောအခါ သူ့ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပြီး သူက ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝ မရနိုင်ချေ။
မရေမတွက်နိုင်သော နှလုံးစားပျားများက သူ့ အသားများကို ကိုက်ဖြတ်နေကြပြီး မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ ပိန်လှီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယွင်ချိုင်က မိစ္ဆာမျောက်မည်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စူးစမ်းကြည့်ရန် သူမ၏ ဥပဒေသတစ်သောင်း ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အံ့သြသွားသည့် အသံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“သူ့အထဲမှာ သူနဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ နောက်ထပ် မိစ္ဆာချီ လှိုင်းလုံးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ နောက်ထပ် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်က သူ့ကို အသုံးချပြီး ငါတို့ကို စူးစမ်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်...” ဟု ယွင်ချိုင်က ပြန်ဖြေလိုက်ရာ သူမ၏ စကားများကြောင့် မိစ္ဆာမျောက်မည်း၏ မျက်ဆန်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။