အခန်း (၆၃-၆၄)
Vol. 7 Ch. 63-64
အခန်း(၆၃) ဤကတ်ပြားပေါ်က အမျိုးသမီးက အစစ်ပဲလား
စားပွဲပေါ်ရှိ အုတ်ခဲတစ်လုံးထက်ပင် ထူထဲသော ဝန်ခံချက် အထပ်လိုက်ကြီးကို ကြည့်ကာ ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ မျက်လုံးများက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
"ရွှေဇလုံ ခြေဆေးခန်း" ၏ ပိုင်ရှင်က ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း စီစဉ်မှု အချက်အလက် အားလုံးကို ဝန်ခံရုံသာမက လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က အိမ်နီးချင်း ရေချိုးသည်ကို ချောင်းကြည့်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ကိုပါ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ရှုတ်ချမှုနှင့်အတူ မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ထည့်သွင်းရေးသားထားခဲ့သည်။
"နည်းပညာရှင်" ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကလည်း မည်သည့် လိုင်စင်မဲ့အလုပ်ရုံတွင် သူတို့၏ နှာခေါင်းများကို အစားထိုးခဲ့ကြောင်းနှင့် မည်သည့် လိပ်ပြာမလုံသော အလှပြင်ဆိုင်က သူတို့၏ မေးစေ့များကို ခြစ်ထုတ်ခဲ့ကြောင်း ငိုယိုကာ အလုအယက် ဝန်ခံခဲ့ကြပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် ထိုဆိုင်များကို ပိတ်သိမ်းပေးရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။
သူ၏ ပထမဆုံးသော ကွင်းဆင်းတာဝန်တွင် ချူးရှန့်က ပြည့်တန်ဆာစခန်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး တိုက်ဆိုင်စွာပင် တရားမဝင် အလှပြင်ခွဲစိတ်မှု လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုကိုပါ ဖြိုခွင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ရလဒ်များက အလွန်တောက်ပနေခဲ့၏။
သို့သော် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ လုံးဝ မပျော်ရွှင်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ့ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ စတော်ဘယ်ရီနို့ကို ပိုက်ဖြင့် စုပ်သောက်နေသော ချူးရှန့်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သော နျူကလီးယား ဓာတ်ပေါင်းဖိုကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ချူးရှန့်..."
ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက အားနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"အသင့်ပါ..."
ချူးရှန့်က နို့ဘူးကို ချထားလိုက်ပြီး မတ်မတ် ထိုင်လိုက်သည်။
"မင်း... အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."
ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက အံကိုကြိတ်ကာ ဤစကားလုံးများကို ညှစ်ထုတ်ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
"ဒါပေမဲ့ ကြည့်လိုက်စမ်း... ငါတို့မြို့ရဲ့ အသွင်အပြင်က မကြာသေးမီက နည်းနည်း ပြဿနာရှိနေတယ်..."
သူက မြေပြင်ပေါ်မှ ကောက်ရထားသော ကတ်ပြားငယ်တစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုကတ်ပြားပေါ်တွင် အဝတ်အစား နည်းပါးစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံနှင့် ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ရိုက်နှိပ်ထား၏။
"ဒီမြို့ပြက အကျည်းတန်မှုတွေက ငါတို့ ကျန်းချန်ရဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ ပုံရိပ်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်စေတယ်..."
ကြီးလေးသော တာဝန်တစ်ခုကို အပ်နှင်းလိုက်သည့် လေသံဖြင့် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ကတ်ပြားကို ချူးရှန့်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"အဖွဲ့အစည်းက အခု မင်းကို တာဝန်တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီ..."
"သွား... ငါ့အတွက် အရင်းအမြစ်ကို ရှာပေးခဲ့..."
လက်ကမ်းစာစောင်များ ဝေငှနေသူများက မည်သို့သော လူမိုက်မျိုး ဖြစ်နိုင်မည်နည်းဟု သူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။ ချူးရှန့်ကို လမ်းပေါ်တွင် ရပ်ခိုင်းပြီး လူများကို အနည်းငယ် ခြောက်လှန့်ခိုင်းလိုက်လျှင် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ ဘာမှမဖြစ်နိုင်ပေ။
ချူးရှန့်က ကတ်ပြားကို ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် စူးရှသွားတော့သည်။
ကတ်ပြား၏ အနောက်ဘက်ရှိ "၂၄ နာရီ အိမ်တိုင်ရာရောက် ဝန်ဆောင်မှု" ဟူသော စာလုံးအသေးလေးများကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။
ဤအရာက အများပြည်သူ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ဗြောင်ကျကျ ရန်စလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်
ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်..."
ချူးရှန့်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံက ကျယ်လောင်ကာ ပြတ်သားနေ၏။
...
မြို့လယ်ခေါင်ရှိ လမ်းလျှောက်လူစည်ကားရာ လမ်းမထက်တွင် ဖြစ်သည်။
မြေပြင်တွင် အရောင်အသွေးစုံလင်သော နှင်းပွင့်လွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းတိုင်း "ငွေကြေး အမြောက်အမြားဖြင့် သားတစ်ယောက် ရှာဖွေနေသည်" သို့မဟုတ် "အဖော်ပြုရန် အမျိုးသမီးချောလေး" ဟု ရေးသားထားသော ကတ်ပြားငယ်များကို နင်းမိနိုင်ပေသည်။
ချူးရှန့်က လမ်းထောင့်တွင် ရပ်နေ၏။ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံပေါ်သော ပန်းရောင် တီရှပ်နှင့် ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြောင့် သူ၏ ပတ်လည် သုံးမီတာ အချင်းဝက်အတွင်း လေဟာနယ်ဇုန်တစ်ခု ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ အကြည့်များက ပစ်မှတ်တစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ကျရောက်သွား၏။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ဦးက အဝတ်အိတ်တစ်ခုထဲမှ ကတ်ပြားတစ်ထပ်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထုတ်ယူကာ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ပန်းပွင့်များ ရွာကျလာသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြန့်ကြဲချလိုက်သည်။
ချူးရှန့်က ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းကာ လျှောက်သွားလိုက်၏။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက သူ၏ သွက်လက်သော ကိုယ်ဟန်အမူအရာအတွက် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေစဉ် သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် အမှောင်ထုတစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ဇာတ်လမ်းများရေးထွင်းထားသော မျက်နှာတစ်ခုက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူ၏ ဦးနှောက်က သုညဒသမ ငါးစက္ကန့်ခန့် ဗလာကျင်းသွားတော့၏။
ထို့နောက် သူ၏ ရှင်သန်လိုစိတ်က သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် စေ့ဆော်လိုက်သည်။
ချူးရှန့်က နောက်မှ လိုက်မသွားခဲ့ပေ။
သူက ထိုနေရာတွင်သာ ရပ်နေပြီး ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူ၏ ပြေးထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်၏။
"အဟမ်း..."
အသံက မကျယ်လောင်ဘဲ အနည်းငယ်ပင် တိုးညင်းနေသေးသည်။
သို့သော် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေသော ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက ထိုချောင်းဟန့်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သေမင်း၏ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။
သူ၏ ကျောပြင်တစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုက မြီးညောင့်ရိုးမှသည် ခေါင်းထိပ်အထိ တိုက်ရိုက် တက်သွားလေသည်။
သူ့ခြေထောက်များက အားနည်းသွား၏။
ဘယ်ခြေထောက်က ညာခြေထောက်ကို ခလုတ်တိုက်မိသွားသည်။
"ဘုန်း..."
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေးချေးစားသည့် ပုံစံဖြင့် မှောက်လျက် လဲကျသွားပြီး သူကိုယ်တိုင် ဝေငှထားသော ကတ်ပြားပုံပေါ်သို့ မျက်နှာအပ်လျက် နှစ်မီတာခန့် လျှောတိုက်သွားတော့၏။
ချူးရှန့်က သူ့ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်သွားကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူက တံတွေးများ ပေကျံနေသော ကတ်ပြားတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူ၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ထောင်ပြလိုက်၏။
ကတ်ပြားပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးချောလေးက တောက်ပစွာ ပြုံးနေသည်။
"ဒီပုံတွေထဲက အမျိုးသမီးချောလေးတွေက အစစ်ပဲလား..."
ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုကို သုတေသနပြုနေသည့် လေသံမျိုးဖြင့် ချူးရှန့်က မေးလိုက်၏။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်လာခဲ့သည်။
သူ နားလည်သွား၏။
*ဒီလူက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ*
*သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းတွေက ဖော်ပြချက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူးလို့ ထင်တဲ့အတွက် ပြဿနာလာရှာကြတာပဲ*
*ဒါမှမဟုတ်... နောက်ဘလောက်တစ်ခုကနေ စီးပွားရေးလာစစ်ဆေးတဲ့ လုပ်ငန်းတူထဲက အကောင်ကြီးကြီး တစ်ယောက်များလား*
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ရာခန့်က ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တစ်ခုချင်းစီ၏ ဇာတ်သိမ်းမှာ သူ မြစ်ထဲတွင် ရေနစ်သေဆုံးရမည်ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ သေလို့မဖြစ်ပေ။
ရှင်သန်လိုစိတ်၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် သူက အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း ချလိုက်၏။ အပြစ်လွှဲချရန်ပင် ဖြစ်သည်။
"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြခွင့်ပေးပါ..."
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက ကပျာကယာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ကတ်ပြားကို လက်ညှိုးထိုးကာ ငိုသံပါကြီးဖြင့် တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီ... ဒီအရည်အသွေး ပြဿနာက ကျွန်တော့်တာဝန် မဟုတ်ပါဘူး..."
"ကျွန်တော်က လက်ကမ်းစာစောင် ဝေငှပြီး ဝမ်းစာရှာနေရတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ... အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်မှုက... ကျွန်တော်တို့ သူဌေးက အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်မှု အားလုံးကို ကိုင်တွယ်တာပါ..."
ချူးရှန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။
"သူဌေး..."
"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်ပါတယ် သူဌေး..."
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးကို မြင်လိုက်ရပြီး ဆန်စေ့ကို ကောက်စားနေသည့် ကြက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးက ကုန်ပစ္စည်းကို သဘောမကျဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သူ့ဆီ ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်... အစ်ကိုကြီး သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောလို့ ရပါတယ်..."
"သူက စက်ရုံမှာပဲ ရှိတာပါ... ကျွန်တော် ချက်ချင်း ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်..."
...
နာရီဝက်ကြာပြီးနောက်။
မြို့စွန်ရှိ သတိမထားမိနိုင်လောက်သော ပုံနှိပ်စက်ရုံတစ်ခုဆီသို့ ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက ချူးရှန့်ကို ခေါ်ဆောင်သွား၏။
စက်ရုံထဲတွင် စက်များ၏ ဆူညံသံများ ပြည့်နှက်နေပြီး လေထုထဲတွင် မှင်နံ့များက ထူထပ်နေသည်။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက တံခါးငယ်တစ်ခုကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်၏။
ထူထဲသော ရွှေဆွဲကြိုးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖောင်းအိနေသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး အသစ်ရိုက်နှိပ်ထားသော အနီရောင် ငွေစက္ကူအထပ်များကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်အပြဲသား ပြုံးရွှင်နေသည်။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်၏။
"သူဌေး... ဒီနေရာကို ပြဿနာလာရှာတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်..."
ရွှေဆွဲကြိုးနှင့် ဆိုင်ရှင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မော့ကြည့်ကာ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"ဘယ်မျက်ကန်းကများ..."
သူ၏ စကားလုံးများက လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွား၏။
တံခါးဝရှိ အလင်းရောင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော ပုံရိပ်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ပန်းရောင် ကိုယ်ကျပ် တီရှပ်၊ ရုပ်ဆိုးသော ဓားဒဏ်ရာ အမာရွတ်နှင့် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော ထိုမျက်လုံးများ။
မြေအောက်လောက၏ အတွေ့အကြုံရင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သော ရွှေဆွဲကြိုးနှင့် ပိုင်ရှင်က ချက်ချင်းပင် သိလိုက်၏။
ဤသူက ရဲအရာရှိတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
ရဲအရာရှိများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုး မရှိချေ။
ဤသူက နှစ်ဆပြန် အမြတ်ထုတ်မည့်သူပဲ။ ရွှေတြိဂံတိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကနေ အနားယူပြီး ယခု ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေကို အထူးပြုလုပ်ဆောင်နေတဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမျိုးပဲ။
သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာ၏။
သူက စားပွဲပေါ်ရှိ ငွေများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချူးရှန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုက ဖြတ်ပြေးသွား၏။
မီးခံသေတ္တာသော့ကို သူ့ကို ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ရွှေဆွဲကြိုးဝတ်ဆင်ထားသော သူဌေးက စားပွဲပေါ်ရှိ သော့တွဲကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
သူက လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။
"ဂလု" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ၎င်းက အောက်သို့ ကျသွားလေသည်။
ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူက "ဘုန်း" ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားပြီး ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ကြား အပ်ကာ ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးတော့၏။
"အစ်ကိုကြီး... ပိုက်ဆံတွေ အားလုံးက ဗီရိုထဲမှာပါ... စကားဝှက်က ရှစ်ခြောက်လုံးပါ..."
"ကျွန်တော် သော့ကို မျိုချလိုက်ပြီ... ကျွန်တော့်ဗိုက်ကို ခွဲပြီး အပြင်ကို ထုတ်ယူလို့ ရပါတယ်..."
"ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျွန်တော့်ကို မရက်စက်ပါနဲ့... မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်လေးတော့ပေးပါ..."
[ရဲတပ်ဖွဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း စနစ် စတင်လှုပ်ရှားနေပါသည်]
[ပစ်မှတ်ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု- တရားမဝင် ပုံနှိပ်ခြင်းနှင့် ညစ်ညမ်းပစ္စည်းများ ဖြန့်ဝေခြင်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦး]
[ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း အကဲဖြတ်မှု အောင်မြင်ပါသည်။ ပစ်မှတ်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည် ကျဆင်းသွားပါပြီ]
[ရဲတပ်ဖွဲ့အမှတ် ၁၀၀ ရရှိပါသည်]
ပေါင်သုံးရာကျော်ရှိသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ငိုကြွေးနေသည့် ရွှေဆွဲကြိုးနှင့် သူဌေးကို ချူးရှန့်က ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးတွင် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေသော ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူကိုပါ ကြည့်လိုက်၏။
သူက လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
ရဲအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ပထမဆုံးတာဝန်မှာ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သက်သေအထောက်အထားများ စုဆောင်းရန် ဖြစ်၏။
သူ၏ အကြည့်များက စက်ရုံတစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ပုံနှိပ်စက်ပေါ်တွင် မပြီးစီးသေးသော ကတ်ပြားငယ်များ တွဲလောင်းကျနေဆဲ ဖြစ်၏။
ထောင့်တစ်နေရာတွင် အချောသတ်ပြီးသော ကုန်ပစ္စည်း သေတ္တာများ စုပုံနေသည်။
အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းပြီး နားလည်နိုင်ပေသည်။
ထိုစဉ် သူ၏ အကြည့်များက စက်ရုံ၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကျရောက်သွား၏။
တာပေါ်လင်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ကုန်ပစ္စည်းအပုံတစ်ပုံ ရှိနေသည်။
သူက လျှောက်သွားကာ တာပေါ်လင်စကို ဆွဲခွာလိုက်၏။
အောက်ခြေတွင် ထိုအရောင်အသွေးစုံလင်သော ကတ်ပြားငယ်လေးများ ရှိမနေပေ။
ယင်းအစား ၎င်းတို့က လှပစွာ ရိုက်နှိပ်ထားသော လက်ကမ်းစာစောင် အထပ်လိုက်များ ဖြစ်နေသည်။
ချူးရှန့်က ကတ်ပြားတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။
လက်ကမ်းစာစောင်ကို အရည်အသွေးမြင့် စက္ကူပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားပြီး သူနားမလည်နိုင်သော နိုင်ငံခြားဘာသာစကားများအပြင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများနှင့် ပုံစံအချို့ ပါဝင်ကာ အလယ်တည့်တည့်တွင် ထူးဆန်းသော မျက်လုံးသင်္ကေတတစ်ခု ရှိနေသည်။
သူက အကြောင်းအရာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။
သို့သော် ဤပါးလွှာသော စက္ကူအပိုင်းအစက စက်ရုံတစ်ခုလုံးရှိ ညစ်ညမ်းကတ်ပြားများ အားလုံးပေါင်းထားသည်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော အပြစ်ဒုစရိုက် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားကြောင်း [ပြစ်မှုအမြင်] က သူ့ကို ပြောပြနေ၏။
ဤအရာက ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း စီစဉ်မှုထက် ပို၍ ဆိုးရွားလေသည်။
အခန်း(၆၄) ဤစုံတွဲက ဘာလို့ တုန်ယင်နေကြတာလဲ
ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ဆေးလိပ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေ၏။
သူက ပုံနှိပ်စက်ရုံမှ ယူလာခဲ့သော စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ကမ်းစာစောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နားထင်ကြောများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အပေါ်ရှိ နိုင်ငံခြားစာသားများထဲမှ စာလုံးတစ်လုံးကိုမျှ သူ မသိပေ။
ထူးဆန်းသော မျက်လုံးပုံစံကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့ကို မသက်မသာ ခံစားရစေ၏။
ဤအမှုက သူ ကိုင်တွယ်ဖူးသမျှ အခြားအမှုများနှင့် မတူညီချေ။
ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း စီစဉ်မှုထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးသောအရာတစ်ခု ဤနောက်ကွယ်တွင် ရှိနေကြောင်း သူ၏ အလိုအလျောက် သိမြင်နိုင်စွမ်းက သူ့ကို ပြောပြနေသည်။
ဤအရာက အတိအကျ ဘာလဲဆိုသည်ကို မြို့နယ်ရဲစခန်း၏ နည်းပညာဌာနသို့ ဖုန်းခေါ်မေးရန် သူက ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။
သို့သော် သူ၏ လက်ချောင်းက ဖုန်းခေါ်ဆိုရန် ခလုတ်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ စတော်ဘယ်ရီနို့၏ ပါဝင်ပစ္စည်းစာရင်းကို အာရုံစိုက်လေ့လာနေသော ချူးရှန့်ကို သူ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။
ဤ "လူသားလက်နက်" က သူ၏ ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ကြီးမားသော ပြဿနာနှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါဘူး ကြီးမားသော ပံ့ပိုးကူညီမှုနှစ်ခုကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။
ယခုလည်း သူတို့က ငါ နားမလည်နိုင်တဲ့ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းခွဲ လက်ကမ်းစာစောင်တစ်ခုကို ယူလာပြန်ပြီ။
ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
သူက ဤပြဿနာကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထမင်းကို တစ်လုတ်ချင်း စားရသကဲ့သို့ အမှုကိုလည်း တစ်ခုချင်းစီ ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်၏။
အချို့သော ပုံမှန်ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် အလိုအပ်ဆုံးနေရာတွင် ဤအစွမ်းထက်သော ကိရိယာကို အသုံးပြုလိုက်ကြပါစို့။
"ချူးရှန့်..."
"အသင့်ပါ..."
ချူးရှန့်က နို့ဘူးကို ချထားလိုက်ပြီး ခါးကို မတ်လိုက်၏။
ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက အံဆွဲထဲမှ လှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ တွန်းပေးလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ည ပူးပေါင်းစစ်ဆင်ရေးတစ်ခု ရှိတယ်... ပြဿနာရှိတဲ့ ဟိုတယ်အချို့ကို ရှောင်တခင် ဝင်ရောက်စစ်ဆေးမှာ ဖြစ်တယ်..."
သူက မြေပုံပေါ်ရှိ အနီရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
"အိုက်ကျားအမြန်ဟိုတယ် တတိယထပ်ကို မင်း တာဝန်ယူရမယ်..."
ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ၏ ဆေးလိပ်ကို ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ သတ္တိများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသည့်အလား အားပါးတရ ဖွာရှိုက်လိုက်သည်။
"မှတ်ထားပါ... ဒီဟာက ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုတစ်ခုပဲ... ငါတို့က မှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားတွေနဲ့ ဧည့်သည်အချက်အလက်တွေကို စစ်ဆေးမှာ ဖြစ်တယ်..."
"ငါ ဥပဒေကို လာရောက်အကောင်အထည်ဖော်တာ" ဟူသော မျက်နှာအမူအရာ အပြည့်ရှိနေသည့် ချူးရှန့်ကို ကြည့်ကာ သူက ခက်ခဲစွာဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်၏။
"ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံပါ... သာမန်ခရီးသည်တွေကို မခြောက်လှန့်ပါနဲ့..."
ချူးရှန့်က အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ ခေါင်းဆောင်... လူသားဆန်တဲ့ ဂရုစိုက်မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် အသိဆုံးပါ..."
...
အိုက်ကျားအမြန်ဟိုတယ်၊ တတိယထပ်။
စင်္ကြံလမ်းကို တန်ဖိုးနည်း ဓာတုဖိုင်ဘာကော်ဇောဖြင့် ခင်းထားပြီး လေထုထဲတွင် ပိုးသတ်ဆေးနံ့နှင့် စိုထိုင်းသော အနံ့များ ပြည့်နှက်နေ၏။
ချူးရှန့်က အခန်း ၃၀၇ ၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။
ထောက်လှမ်းရေးသတင်းအရ ဤအခန်းတွင် "အလှမွေးငါး" လိမ်လည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေနိုင်ချေရှိ၏။
သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တံခါးကို ခေါက်လိုက်၏။
"ဒေါက်..."
"ဒေါက်..."
"ဒေါက်..."
သူက အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး စည်းချက်ကျကျ ခေါက်နေကာ အချက်တိုင်းက နံရံကို ရိုက်နေသော သံတူငယ်လေးတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။
အခန်းထဲတွင် ဖြစ်၏။
ရေချိုးဝတ်စုံသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များ စိုစွတ်နေသော အမျိုးသား (ရှောင်ဝမ်) မှာ အိပ်ရာထောင့်တွင် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် လက်မောင်း၌ တက်တူးများထိုးထားသော လူကောင်ထွားထွား လူတစ်ယောက်က မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုံးကာ လက်ချောင်းများကို ရေတွက်နေ၏။
"အစ်ကို... အပြင်ထွက်ပြီး ပျော်ပါးတဲ့အခါ ကတိတည်ရမယ်လေ..."
"ကျွန်တော့်မိန်းမကို ခင်ဗျား အလကား ကြည့်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး..."
ဖော်ညွှန်းလွန်းသော လည်ပင်းပေါက်ကျယ် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး (ရှောင်လီ) မှာ တံခါးပေါက်ကို မှီကာ ချွဲနွဲ့သော အသံဖြင့် စကားပြောရင်း လက်သည်းဆိုးနေ၏။
"ယောကျ်ားရယ်... မစ္စတာဝမ်ကို မခြောက်လှန့်ပါနဲ့... သူက ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုက ဝန်ထမ်းကောင်းတစ်ယောက်ပါ..."
ထိုစဉ် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လေးလံပြီး အားကောင်းကာ ခုခံ၍မရနိုင်သော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။
တက်တူးနှင့်လူနှင့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ရဲအရာရှိတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။
ရဲအရာရှိတွေ တံခါးခေါက်ရင် မြန်ဆန်တဲ့ "ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း" အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။
အသံက အကြွေးလာတောင်းတဲ့လူနှင့် တူ၏။
ထို့အပြင် သူတို့က အဆုံးအထိ အကြွေးများကို အလျှော့မပေးဘဲ လိုက်လံတောင်းခံမည့် အကြွေးတောင်းသူ အမျိုးအစားများ ဖြစ်၏။
အမျိုးသမီးက တက်တူးနှင့် လူကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ပုန်းနေရန် ချက်ချင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
သူမက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ အင်္ကျီကို ဆွဲချကာ လည်ပင်းပေါက်ကို အနည်းငယ် ပို၍ လျှော့ချလိုက်၏။
ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာတစ်ခုက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။
သူမက ဇာတ်ညွှန်းကို အလွန်ကောင်းစွာ သိထား၏။
တံခါးပွင့်လာသည်နှင့် အပြင်တွင် မည်သူပင်ရှိနေပါစေ သူမက ချက်ချင်းပင် "မဖွယ်မရာ အပြုအမူနဲ့ စော်ကားပါတယ်" ဟု အော်ဟစ်ကာ ပြဿနာရှာမည် ဖြစ်သည်။
သူမက တံခါးနောက်သို့ သွားကာ ချောင်းကြည့်ပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်၏။
အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်နေသည်။
ချောင်းကြည့်ပေါက်ကို တစ်ခုခုက လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
သူမ၏ နှလုံးသားက အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။
သို့သော် မြှားက လေးကြိုးပေါ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၍ ပစ်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်၏။
သူမက တံခါးလက်ကိုင်ကို လှည့်လိုက်သည်။
တံခါးက အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွား၏။
ထို့နောက် သူမ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
ပန်းရောင်တီရှပ်တစ်ခု။
သွေးထွက်မတတ် ပန်းရောင်ဖြစ်နေပြီး ကြွက်သားများကြောင့် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်အထိ ဆွဲဆန့်ခံထားရသည်။
သူမ၏ အကြည့်များက အထက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားသွား၏။
ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မာကျောသော ရင်ဘတ်ကြွက်သားများနှင့် သံမဏိနှင့် ပြုလုပ်ထားသော လည်ပင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရ၏။
စင်္ကြံမီးရောင်များက အမျိုးသား၏ အနောက်ဘက်မှ ထိုးလင်းနေပြီး သူ၏ ဧရာမ ပုံရိပ်ကို ထူထဲကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ရန်လိုသော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနေသည်။
သူမအပေါ်သို့ အရိပ်တစ်ခု ကျရောက်လာ၏။
ထိုမျက်နှာပေါ်ရှိ အမာရွတ်က မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်တွင် တွန့်လိမ်နေသည်။
ထိုမျက်လုံးများတွင် ဒေါသ မရှိသလို ဆန္ဒလည်း မရှိဘဲ အေးစက်သော ဗလာကျင်းမှုသာ ရှိနေ၏။
အသားတစ်တုံးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
အသတ်ခံရရန် အသင့်ဖြစ်နေသော အသက်မဲ့နေသည့် အသားတစ်တုံးပင် ဖြစ်၏။
ရှောင်လီက ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ် ဟလိုက်သည်။
ပြင်ဆင်ထားသော အော်ဟစ်သံက လည်ပင်းညှစ်ခံထားရသော ကြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွား၏။
သူမ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ထားသော ဇာတ်ညွှန်းက ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
သူတို့က အကြွေးတောင်းသူတွေလား။
စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းလား။
မဟုတ်ဘူး။
နှစ်ခုစလုံး မဟုတ်ဘူး။
သူမက အဆင့်နိမ့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားတွင်သာ ဤကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။
လူ့အရေခွံမျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားပြီး သစ်ခွဲစက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုအရူးက သူ၏ သားကောင်ကို ကြည့်သောအခါ ထိုမျက်လုံးများထဲရှိ အကြည့်မျိုးပင် ဖြစ်၏။
"အား...!!!"
နှလုံးသားကို ဆွဲဆုတ်ခံရသကဲ့သို့ လူသားဆန်မှု ကင်းမဲ့သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမက ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ကုတင်ပေါ်သို့ တက်သွား၏။
"ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမက ကုတင်ပေါ်ရှိ သားကောင်ဖြစ်သူ ရှောင်ဝမ်အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး လန့်ဖြန့်နေသော ဘဝဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားတော့သည်။
"ယောကျ်ား... ယောကျ်ား... ကျွန်မကို ကယ်ပါဦး..."
"ဘီလူး... ဘီလူးတစ်ကောင် ဝင်လာပြီ..."
ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေသော ရှောင်ဝမ်မှာ ကြောက်လန့်နေပြီးသားဖြစ်ကာ သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို သေချာစေရန် လူမွဲစာခံရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။
အမျိုးသမီး၏ ရုတ်တရက် ဖက်တွယ်မှုကြောင့် သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်စိထဲတွင် ကြယ်များ လင်းလက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူက အမျိုးသမီး၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအတိုင်း တံခါးပေါက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူလည်း ချူးရှန့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ဝမ်၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်က ရုတ်တရက် အလွန် ကြည်လင်လာခဲ့၏။
ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူသည့် တံခါးဝရှိ ပုံရိပ်ကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။
စောစောက အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်ကာ ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေသော တက်တူးနှင့် လူကောင်ထွားထွား လူကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်ရည်များ ကျဆင်းကာ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။
"အလှမွေးငါး" လိမ်လည်မှု ထောင်ချောက်ဆင်ထားသော ဤလိမ်လည်သူ နှစ်ဦးက... အမှန်တော့ အတော်လေး ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ကြသည်။
အနည်းငယ် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။
ချူးရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
သူက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း လိုက်နာပြီး အခန်းများကို စစ်ဆေးချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဤစုံတွဲ၏ တုံ့ပြန်မှုက အနည်းငယ် လွန်ကဲနေသည် မဟုတ်ပါလား။
"ရဲပါ... ပုံမှန် စစ်ဆေးမှုပါ..."
သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ သက်သေခံကတ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။
"ကျေးဇူးပြုပြီး မှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားတွေကို ပြသပေးပါ..."
ဤခြေလှမ်းက ကုလားအုတ်၏ ကျောကို ချိုးဖဲ့လိုက်သော နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်သွားတော့သည်။
ရှောင်လီက "ဘီလူးကြီး" သူမထံ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သေခြင်းတရား၏ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မကြုံစဖူးသော ရှင်သန်လိုစိတ်တစ်ခုက
ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
ရဲလား။
ဟုတ်တယ်... ရဲ။
ရဲကသာ ကျွန်မကို ကယ်တင်နိုင်မယ်။
သူမက ရုတ်တရက် အမျိုးသားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ချူးရှန့်ထံ ပြေးသွားပြီး "ဘုန်း" ခနဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်၏။
သူမက အိတ်ငယ်လေးထဲမှ မှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားကို အပြင်းအထန် ထုတ်ယူကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးထံ ယဇ်ပူဇော်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းပေါ်တွင် မြှင့်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"အရာရှိ... ကျွန်မက လူလိမ်တစ်ယောက်ပါ..."
သူမ၏ အသံက ငိုရှိုက်သံများဖြင့် တစ်ဆို့နေပြီး မီနူးတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုနေသကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်စွာ စကားပြောနေ၏။
"ကျွန်မက 'အလှမွေးငါး' လိမ်လည်မှုတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေပါတယ်... ကျွန်မနာမည်က ရှောင်လီပါ... မှတ်ပုံတင်နံပါတ်က ၄၃၀... ကျွန်မ ဝန်ခံပါတယ်... အားလုံးကို ပြောပြပါ့မယ်..."
"ဟိုလူက ကျွန်မရဲ့ အပေါင်းအပါပါ... သူ့နာမည်က အားပေါင်ပါ... အိမ်သာထဲမှာ ပုန်းနေပါတယ်..."
ချူးရှန့်က သူမကို မယုံမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ သူမက ရေချိုးခန်းတံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
"ကျွန်မတို့က ဂိုဏ်းတစ်ခုပါ... ကျွန်မက လူတွေကို မြှူဆွယ်တဲ့ တာဝန်ယူရပြီး သူက ငွေညှစ်တဲ့ တာဝန်ယူရတာပါ... ကျွန်မတို့ လူသုံးယောက်ကို လိမ်လည်ခဲ့ပြီးပါပြီ..."
"ကျေးဇူးပြုပြီး... ရဲကို ခေါ်ပြီး ကျွန်မကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်ပါ... ကျွန်မကို ဖမ်းပါ... ဆယ်နှစ် ထောင်ဒဏ် ချမှတ်ပါ... အနှစ်နှစ်ဆယ်ဆိုလည်း ရပါတယ်..."
သူမက ချူးရှန့်၏ ခြေထောက်များကို ဖက်ကာ အသည်းအသန် ငိုကြွေးနေတော့သည်။
"ကျွန်မ ဒီနေရာမှာ မသေချင်ဘူး..."
မိမိ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ကာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးနေသော အမျိုးသမီးကို ချူးရှန့်က ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ နစ်ဝင်သွား၏။
ယနေ့ခေတ်က လူလိမ်တွေက ဤမျှလောက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်ကြသလား။
ထိုစဉ် စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပေါ့ပါးသော ခြေသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့၏ ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် ကျန်းရွှိုက်က လေချွန်ကာ ဖြတ်သွား၏။
အခန်း ၃၀၇ ၏ တံခါးပွင့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ဘဝတစ်သက်တာတွင် ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရတော့၏။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ချူးရှန့်၏ ခြေထောက်ကို ဖက်၍ ငိုကြွေးရင်း သူမကို ဖမ်းဆီးရန် ရဲကို တောင်းပန်နေသည်။
ကုတင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသားမှာမူ သူ၏ ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ တွေဝေငေးမောနေ၏။
ရေချိုးခန်းတံခါး၏ အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံက ချောင်းကြည့်နေသည်။
ချူးရှန့်က တောက်ပနေသော လက်ထိပ်တစ်စုံကို ကိုင်ကာ မည်သူ့ကို အရင် လက်ထိပ်ခတ်ရမည်ကို တွေဝေနေသကဲ့သို့ စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့စွာ ရပ်နေ၏။
ကျန်းရွှိုက်၏ လေချွန်သံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ချူးရှန့်ကို အံ့သြရိုသေမှုနှင့် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်လေး ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သူက နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း တိတ်တဆိတ် ဆုတ်လိုက်၏။
သူက အသံကို နှိမ့်ကာ ရိုးသားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုချူး... ခင်ဗျားရဲ့ အခန်းလှည့်လည်စစ်ဆေးမှုက အရမ်းထိရောက်တာပဲ..."
"သူတို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကိုတောင် စစ်ဆေးစရာ မလိုဘူး... သူတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် ဇာတ်ကောင်စရိုက်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ခြောက်လှန့်လိုက်ရုံပဲ..."