အခန်း (၆၇-၆၈)

အခန်း(၆၇) ပန်းခြံအတွင်းရှိ အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေရေး ထောင့်နေရာ

ဝမ်ထဲ့ကျွင်း၏ ရုံးခန်းမှာ မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အိမ်တိုင်ရာရောက် ဝန်ဆောင်မှုပေးသူ ရှောင်လီထံမှ သူ တူးဆွရရှိထားပြီး "ညနိဗ္ဗာန်" သို့ ဦးတည်နေသော ထွက်ဆိုချက်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ခေါင်းမှာ တဒိုင်းဒိုင်း ထိုးကိုက်လာသည်။

ဤ "ညနိဗ္ဗာန်" အကြောင်းကို သူ အရင်က ကြားဖူးခဲ့ပြီး ၎င်းက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အလွန်ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင် အရေးပါသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ချူးရှန့်မှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ နှစ်ရက်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူက နောက်ဆုံး ဘော့စ်ကြီး၏ ခြေကုပ်စခန်း တံခါးဝဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသော သဲလွန်စများကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ထဲ့ကျွင်းမှာ အမှုတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေရသည်ဟု မခံစားရဘဲ ရိုလာကိုစတာ စီးနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

သူ အသက်ရှူချောင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားကို အနားပေးရန် လိုအပ်နေ၏။

"ချူးရှန့်..."

"အသင့်ပါ..."

ချူးရှန့်က ဖြောင့်မတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ကြည်လင်နေကာ ယခုလေးတင် လူတစ်ယောက်ကို ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေအား အလွတ်ရွတ်ပြရသည်အထိ ခြောက်လှန့်ခဲ့သူ မဟုတ်သည့်အလား ရှိနေ၏။

ဝမ်ထဲ့ကျွင်းက အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ အမှုတွဲဖိုင်အပုံကြီးထဲမှ အပါးဆုံး ဖိုင်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ပြည်သူတွေဆီက တိုင်ကြားချက်တွေအရ မကြာသေးမီက ပြည်သူ့ပန်းခြံရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေရေး ထောင့်နေရာမှာ ဆည်းဆာချစ်သူဆိုတဲ့ လိမ်လည်မှုဂိုဏ်းတစ်ခု လှုပ်ရှားနေတယ်..."

"သူတို့က တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ကြတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို အထူး ပစ်မှတ်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ ပင်စင်လစာတွေကို လိမ်လည်ယူငင်နေကြတာပဲ..."

သူက မှတ်တမ်းထဲရှိ ရွှေလက်စွပ်အကြီးကြီး တစ်ကွင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အရစ်အကြောင်းများ အပြည့်ဖြင့် ပြုံးနေသော အန်တီကျန်း၏ ဓာတ်ပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ တာဝန်အသစ်က ပန်းခြံကိုသွားပြီး ထိုင်နေဖို့ပဲ..."

ဝမ်ထဲ့ကျွင်း၏ အသံတွင် တောင်းပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်း ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဥပဒေ စိုးမိုးရေး လုပ်ဆောင်ဖို့ မလိုပါဘူး အပန်းဖြေခရီးတစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ..."

"မင်း အဲဒီမှာ ထိုင်နေပြီး ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတွေက မင်းကို မြင်သွားအောင် လုပ်လိုက်ဖို့ပဲလိုတယ် ဒါဆို သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ဒါက သန့်စင်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တည်ငြိမ်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းပဲ နားလည်လား ထိုင်နေ ဘာမှမလုပ်နဲ့..."

လိမ်လည်ခံရပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချနေကြသော သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်ရင်း ချူးရှန့်မှာ တရားမျှတမှုစိတ်ဓာတ်များ ပြင်းပြလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မယ်လို့ အာမခံပါတယ် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပါဘူး..."

...

ညနေ ၃ နာရီ၊ ပြည်သူ့ပန်းခြံ။

နေရောင်ခြည်က တောက်ပနေပြီး လေပြေလေညင်းလေးများ တိုက်ခတ်နေ၏။

အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေရေး ထောင့်နေရာတွင် သက်ကြီးရွယ်အို အုပ်စုများက သူတို့၏ ကလေးများ၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်များကို အဖွဲ့ငယ်လေးများဖြင့် ဖလှယ်နေကြကာ စည်ကားသော လေထုကို ဖန်တီးထားသည်။

ချူးရှန့်ကား ရောက်ရှိလာ၏။

သူက အချဉ်းကပ်ရဆုံးဟု ယူဆရသော မီးခိုးရောင် အားကစား အင်္ကျီလက်ပြတ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လာခဲ့ပြီး အခြားလူများ၏ ပေါင်လုံးများထက် ပိုတုတ်သော လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဖော်ပြထားသည်။

သူက အလွတ်ဖြစ်နေသော ခုံတန်းရှည်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

သူက ပန်းခြံအတွင်း ငှက်များကို လမ်းလျှောက်ထွက်ခေါ်လာသော အဘိုးကြီးများ၏ သက်တောင့်သက်သာရှိသော ဟန်ပန်ကို အတုယူရန် ကြိုးစားကာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို နူးညံ့သွားစေရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကမ္ဘာကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ချူးရှန့်၏ ခုံတန်းရှည်ကို ဗဟိုပြု၍ ဆယ်မီတာ ပတ်လည်အတွင်း လေဟာနယ်ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မူလက ပင်စင်လစာများနှင့် အိမ်ခြံမြေအကြောင်းကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြသော သက်ကြီးရွယ်အိုများမှာ ရုတ်တရက် အသံပိတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ခွေးခြေခုံလေးများကို ဆွဲယူကာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

အရှေ့ဘက်တွင် "အလင်းလက်ဆုံး တိုင်းရင်းသားစတိုင်လ်" သီချင်းကို ဖွင့်ထားသော ကွင်းပြင်အကအဖွဲ့က အသံပမာဏကို နားကွဲမတတ် အသံမှသည် ခြင်တစ်ကောင်၏ မြည်သံအထိ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှော့ချလိုက်သည်။

ဦးဆောင်ကနေသူမှာ အလွန်စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသဖြင့် စည်းချက်တစ်ခု လွဲချော်သွားကာ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်စဉ် ညာဘက်ရှိ သူမ၏ အကဖက်ကို ခလုတ်တိုက်မိသွား၏။

တောင်ဘက်တွင် စစ်တုရင် ကစားနေကြသော အဘိုးကြီးအချို့မှာ ချူးရှန့်က သူတို့၏ ရွှေ့ကွက်များကို နှောင့်ယှက်နိုင်သော အားကောင်းသည့် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းတစ်ခုခုကို သယ်ဆောင်လာသည့်အလား သူတို့၏ စစ်တုရင်ခုံများကို စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ချူးရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် လူတိုင်းက သူ့ကို ရှောင်ဖယ်နေကြသနည်း။

သူ ထိုင်နေသောနေရာက ဖုန်းရွှေကို ပိတ်ဆို့နေခြင်းကြောင့်များလား။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ အဝေးရှိ မဏ္ဍပ်တစ်ခုထဲတွင် စာဖတ်မျက်မှန် တပ်ထားသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးက တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ၁၁၀ သို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုနေခြင်းပင်ဖြစ်၏။

"ဟလို ၁၁၀ လား..."

အဘိုးကြီးဝမ်၏ အသံက အလွန်တိုးနေသော်လည်း နီးကပ်လာသော ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု၏ အငွေ့အသက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

"ပြည်သူ့ပန်းခြံက အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေရေး ထောင့်နေရာမှာ လူသတ်သမားတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်..."

"ဟုတ်တယ် သေချာတယ် အဲဒီခန္ဓာကိုယ် အဲဒီရုပ်ရည် အဲဒီအကြည့် ကျုပ်ပြောမယ် သူသာ အဲဒီမှာ ထိုင်နေရင် ယင်ကောင်တွေတောင် သူ့ကို ကွင်းသွားရလိမ့်မယ်..."

"သူက လူတစ်ယောက်ထက်မက သတ်ပြီး ထွက်ပြေးလာတာ သေချာတယ် မင်းတို့ မြန်မြန်လာမှဖြစ်မယ် မင်းတို့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားရင် သူက ပန်းခြံထဲမှာ ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ရွေးနေတော့မယ်..."

ပန်းခြံအတွင်းရှိ လေထုက အနိမ့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက ရေဆန်ကို ဆန်တက်လာ၏။

အိမ်ထောင်ရေး လိမ်လည်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော အန်တီကျန်းမှာ ယနေ့တွင် အဘိုးကြီးတစ်ဦးထံမှ တန်ဖိုးကြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို လိမ်လည်ရယူခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူမ၏ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ထိုင်နေသော ချူးရှန့်ကို သူမက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သတိပြုမိသွား၏။

ဘုရားရေ။ ထိုခန္ဓာကိုယ်က သူသည် ချမ်းသာသော မိသားစုတစ်ခုမှ သက်တော်စောင့် သို့မဟုတ် ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော လူများက ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားကြံ့ခိုင်ပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ စိတ်အထဲ၌ အထီးကျန်ဆုံးဖြစ်ကြ၏။

သူမက ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရသော်လည်း သူက အလွန်ကောင်းမွန်သော အလားအလာရှိသည့် ပစ်မှတ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက တင်ပါးကို လှုပ်ခါကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ပြီး ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလျက် အနားသို့ တိုးသွား၏။

"ဟေး‌ မောင်လေး တစ်ယောက်တည်းလား..."

"မင်း ကွာရှင်းထားတာလား မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ အချစ်ရေး ပြဿနာတွေ ရှိနေပုံပဲ..."

အန်တီကျန်းက ခုံတန်းရှည်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး နေကြာစေ့အချို့ကို ထုတ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"သိပ်ပြီး မျက်နှာမငယ်ပါနဲ့ အစ်မကိုသာ ပြောပြပါ အစ်မ မင်းကို ကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်..."

အသံကြားသောအခါ ချူးရှန့်က လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူက သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် မှတ်တမ်းထဲရှိ လက်စွပ်နှင့် အတိအကျ တူညီနေသော သူမ၏ လက်ပေါ်ရှိ ရွှေလက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ကို အတည်ပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သူက ပထမဆုံး စမ်းသပ်သည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် စကားပြောတော့မည်ဖြစ်၏။

အန်တီကျန်း၏ နေကြာစေ့များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

သူမက ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။

သစ်ရွက်များကြားရှိ ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် နေရောင်ခြည်က ဖြာဆင်းလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကွက်ကျား ဖြစ်နေသည်။

ချွန်ထက်သော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုကဲ့သို့သော အမာရွတ်က ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းနေပြီဖြစ်သော ထိုမျက်နှာကို ပို၍ပင် အကွဲကွဲအပြားပြား ဖြစ်သွားစေ၏။

ထိုမျက်လုံးများက သက်မဲ့အလောင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေသည့်အလား သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

အန်တီကျန်းက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူဖြစ်ရာ သူမ မမြင်ဖူးသောအရာ ဘာရှိမည်နည်း။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ စီပီယူမှာ ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသွားတော့၏။

ဆယ်မီတာ ပတ်လည်အတွင်း အဘယ်ကြောင့် မည်သူမျှ မရှိရကြောင်းကို သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤနေရာက အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေရေး ထောင့်နေရာ မဟုတ်ချေ။

ဤသည်က လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် နယ်မြေခွဲဝေနေခြင်းဖြစ်၏။

ဤလူက ကွာရှင်းထားသော အမျိုးသား လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သူက ကျန်းချန် မြေအောက်လောကမှ လူသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်၏။ သူက ဆက်ကြေး လာကောက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ယနေ့ ဤအိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေရေး ထောင့်နေရာမှ ဝင်ငွေများအားလုံးက သူ၏အပိုင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

အန်တီကျန်း၏ အကြည့်များက သူမ ယခုလေးတင် လိမ်လည်ရယူထားသော ရွှေလက်စွပ်ပေါ်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ကျရောက်သွား၏။

ဤသည်က ခိုးရာပါ ပစ္စည်းဖြစ်၏။ ၎င်းက ယနေ့ သူမရှာဖွေထားသော ငွေများအားလုံးဖြစ်သည်။

သူ ဒါကို မြင်သွားလို့ မဖြစ်ပေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရူးသွပ်သော အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ချူးရှန့်၏ တွေဝေနေသော အကြည့်အောက်တွင် အန်တီကျန်းက သူမ၏ လက်ချောင်းမှ ရွှေလက်စွပ်ကို လျင်မြန်စွာနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ ချွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို ကြည့်တောင်မကြည့်ဘဲ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်၏။

သူမက လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဂလု" ခနဲ အသံနှင့်အတူ။

သူမက မြိုချလိုက်၏။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူမ လုံခြုံသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမက လည်ပင်းကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

လက်စွပ်က တစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ချူးရှန့်ခမျာ ဆွံ့အသွား၏။

သံသယရှိသူက အဘယ်ကြောင့် သက်သေခံပစ္စည်းကို ရုတ်တရက် မြိုချလိုက်ရသနည်း။

ဤသည်က စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ဆန့်ကျင်သည့် နည်းဗျူဟာ အမျိုးအစားသစ်တစ်ခုလား။

သူ အဖြေမရှာနိုင်မီမှာပင် အန်တီကျန်းက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာကာ လေထဲတွင် လက်များကို ယမ်းခါလျက် "ဟွပ်... ဟွပ်..." ဟူသော အသံကို ပြုလုပ်လာ၏။

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုက အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ချူးရှန့်က ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး အန်တီကျန်း၏ နောက်ကျောတွင် ရပ်ကာ သူမ၏ ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်လိုက်၏။

ညာလက်ဖြင့် လက်သီးဆုပ်ကာ ဘယ်လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူ ဟိုင်းမလစ် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။

သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။

အန်တီကျန်းမှာ သံညှပ်တံဆစ်တစ်ခုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြီးမားလှသော ခွန်အားကြီးတစ်ခုက သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ညှစ်နေသဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက နှုတ်ပိတ်ဖို့ သူမကို သတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဗိုက်ထဲမှ လက်စွပ်ကို ညှစ်ထုတ်တော့မည်ဖြစ်၏။

"ကယ်ကြပါဦး..."

အန်တီကျန်းက သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားဖြင့် နှလုံးကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူသတ်နေပြီ လူမိုက်က လူသတ်ပြီး လုယက်နေပြီ..."

ချူးရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များပေါ်မှ ဖိအားကို တိုးမြှင့်လိုက်၏။

"ဖွတ်..."

တိုးညင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပနေသော တံတွေးများ ပေကျံနေသည့် ရွှေရောင်အရာဝတ္ထုတစ်ခုက အန်တီကျန်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်ကျလာပြီး လေထဲတွင် ကျက်သရေရှိသော မျဉ်းကွေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ နောက်ဆုံးတွင် ခလွမ် ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

အန်တီကျန်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေကာ ချူးရှန့်ကို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အား မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

ထိုစဉ် အဝေးမှ အရေးပေါ် ရဲဥဩသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အဘိုးကြီးဝမ်က အမောတကော ဖြစ်နေသော ရဲအရာရှိနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

"အရာရှိ အဲဒါ သူပဲ..."

အဘိုးကြီးဝမ်က ချူးရှန့်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ "ငါ အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပြီ" ဟူသော အမူအရာဖြင့် ဝင်းလက်နေ၏။

"ကြည့်လိုက် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ဖမ်းမိပြီ သူက ဒီအမျိုးသမီးဆီက လက်စွပ်ကို လုယူပြီး ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် သူမကို သတ်တော့မလို့ လုပ်နေတာ..."

လူငယ်ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရွှေလက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် ခွေယိုင်နေသော အန်တီကျန်းကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ သတိထားနေသော အကြည့်များကို ချူးရှန့်ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခါ သူတို့က ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုလူနှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်လိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုချူး..."

...

နားလည်မှုလွဲမှားမှုများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် အန်တီကျန်းကို လက်ထိပ်ခတ်ကာ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

ပန်းခြံက သူ၏ ပုံမှန် စည်ကားသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အရင်ကထက်ပင် ပို၍ စည်ကားနေသည်။

လူတိုင်းက ချူးရှန့်ကို "မြို့တော်သူရဲကောင်း" တစ်ဦးအား ပြသသည့် အလားတူ ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

ရဲကို ဖုန်းဆက်ခဲ့သော အဘိုးကြီးဝမ်က ယခုအခါတွင် ရေနွေးကြမ်း တစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် အထင်ကြီးလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ချူးရှန့်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်းမဟုတ်ဘူး အရာရှိ ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

"ကျုပ်ရဲ့ အိုမင်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေက မှုန်နေပြီ အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို ကျုပ် လွဲမှားပြီး စွပ်စွဲမိမလို့..."

ချူးရှန့်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။

"အဘိုး ခင်ဗျားရဲ့ မြင့်မားတဲ့ သတိထားမှု အဆင့်က ကောင်းတဲ့အရာပါ..."

အဘိုးကြီးဝမ်က သူ၏ ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကိုင်းကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရာရှိ ခင်ဗျားက တော်တော် ချောတာပဲ..."

"ဗျာ..."

ချူးရှန့်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်..."

အဘိုးကြီးဝမ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို မိစ္ဆာတွေကို ဖယ်ရှားတာလို့ ခေါ်တယ် အိမ်ကို ကာကွယ်ပေးတယ် လုံခြုံမှု အပြည့်အဝပေးတယ် ဘယ်လူဆိုးက ရှောင်မပြေးဘဲနေမလဲ..."

သူက စကားပြောလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေဖြစ်ပြီး ချူးရှန့်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"အရာရှိ ခင်ဗျား အိမ်ထောင်ကျပြီလား ချစ်သူရှိလား..."

"ကျုပ်မှာ ဒီနှစ်မှ အသက်နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် ပြည့်တဲ့ မြေးမလေး တစ်ယောက်ရှိတယ် သူမက အရမ်းလှတယ် ဒါပေမဲ့ သူမက နည်းနည်း သတ္တိကြောင်ပြီး ညဘက် တစ်ယောက်တည်းနေရမှာ ကြောက်တယ်လို့ အမြဲပြောတတ်တယ်..."

"မင်းတို့နှစ်ယောက်သာ တွဲဖြစ်သွားရင် နောက်ပိုင်း ဘယ်သူက သူမရဲ့ တံခါးကို လာခေါက်ရဲမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

အဘိုးကြီးဝမ်က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ဓာတ်ပုံများကို ရှာဖွေကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်၏။

"မင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ သူမကို အခုချက်ချင်း လာခိုင်းလိုက်မယ် သူမက မင်းလို ပုံစံမျိုးကို သေချာပေါက် သဘောကျမှာပဲ..."

ချူးရှန့် ငြင်းဆန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် အဘိုးကြီးဝမ်က ဖုန်းနံပါတ်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အားပျော့သော အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အဘိုးကြီးဝမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖုန်းထဲသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။

"မြေးမလေး အဘိုး မင်းအတွက် အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ထားပြီ သူက တံခါးစောင့်နတ်နဲ့

တူတယ် အဘိုး လုံခြုံရေးအတွက် အာမခံတယ်..."

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် နှစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ထို့နောက် ထိတ်လန့်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဘိုး သမီးတို့ ကုမ္ပဏီက ရုတ်တရက် အာဖရိကကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားခိုင်းနေလို့ သမီး အခုချက်ချင်း လေဆိပ်ကို သွားတော့မလို့ လက်မှတ်လည်း ဝယ်ပြီးပြီ ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်နော်..."

"တီ... တီ... တီ..."

အဘိုးကြီးဝမ်မှာ ချခံလိုက်ရသော ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း လုံးဝ တွေဝေသွားသော အမူအရာဖြစ်သွားတော့၏။

အခန်း(၆၈) မှော်မိန်းကလေး၏ အိပ်မက်ဆိုး

ဝမ်ထဲ့ကျွင်း၏ ရုံးခန်းမှာ မီးလောင်ထားသည့်အလား မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သူက လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နားထင်ကြောများက တဒိုင်းဒိုင်း ထိုးကိုက်လာသည်။

"ဒါဆို မင်းက ပန်းခြံထဲမှာ နာရီဝက်လောက် ထိုင်နေခဲ့တယ်ပေါ့..."

"လိမ်လည်သူတစ်ယောက်က အရမ်း လန့်သွားတော့ ရွှေလက်စွပ်ကို မျိုချလိုက်ပြီး ပွဲချင်းပြီး သေမလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်..."

"အဲဒီအပြင် စိတ်ထားကောင်းတဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ရဲ့ မြေးမလေးကိုတောင် အရမ်းလန့်သွားစေခဲ့လို့ သူမက မတ်တတ်ရပ် လက်မှတ်ဝယ်ပြီး ကျန်းချန်ကနေ ညတွင်းချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်..."

ဝမ်ထဲ့ကျွင်း၏ အသံတွင် လောကကြီး၏ အတုအယောင်များကို မြင်ယောင်သွားသည့်အလား ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေ၏။

ချူးရှန့်က ဖြောင့်မတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုများ တောက်ပနေသည်။

"တပ်ဖွဲ့မှူးကို သတင်းပို့ပါတယ် ကျွန်တော်က ငြိမ်သက်နေတဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကိုပဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် အသက်ရှူကျပ်သွားတဲ့ ပြည်သူတွေကို ရှေးဦးသူနာပြုစုနည်းနဲ့ ကူညီပေးခဲ့တာပါ..."

"အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ခရီးသွားအစီအစဉ်ကိုတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး..."

ဝမ်ထဲ့ကျွင်းက လက်ကာပြလိုက်၏။ သူ ထပ်၍ မကြားချင်တော့ချေ။ ချူးရှန့် ရောက်လာကတည်းက သူ၏ နှလုံးသွေးကြောစနစ်မှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ပျက်စီးလွယ်နေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက အမှုတွဲဖိုင်အပုံကြီးထဲမှ နောက်ဆုံးရ ဖိုင်အသစ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

"သဲလွန်စအသစ်ပဲ..."

"ပြည်သူတွေဆီက တိုင်ကြားချက်တွေအရ မုန့်မုန့်တာလို့ခေါ်တဲ့ အိမ်အကူကော်ဖီဆိုင်က တရားမဝင် အထူးဝန်ဆောင်မှုတွေ ပေးနေတယ်လို့ သံသယရှိရတယ်..."

ဝမ်ထဲ့ကျွင်းက ဓာတ်ပုံထဲတွင် ကင်မရာကိုကြည့်ကာ လက်ဖြင့် အသည်းပုံစံ လုပ်ပြနေသော ပန်းရောင် ဇာဂါဝန်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တာဝန်အသစ်က လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ပဲ..."

သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တော့ အရာအားလုံးက အမှားအယွင်း မရှိနိုင်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

အိမ်အကူကော်ဖီဆိုင်များ၏ အတွင်းပိုင်း ဒီဇိုင်းများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကင်းကွာနေသည့် အားနည်းသော လူငယ်များအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျားရိုင်းတစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ချူးရှန့်ကို ယုန်တွင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့ကို နောက်ထပ် နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ခွင့်မပေးနိုင်တော့သည်မှာ သေချာသည် မဟုတ်ပါလား။

"မှတ်ထား မင်းက ဖောက်သည် တစ်ယောက်ပဲ..."

ဝမ်ထဲ့ကျွင်းက ချူးရှန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ စကားလုံးတိုင်းကို ဂရုတစိုက် အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်၏။

"အထဲဝင် ဘာဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုမှာ ထိုင်နေပြီးတော့ စောင့်ကြည့် နားနဲ့ထောင် မျက်စိနဲ့ကြည့် မလိုအပ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ဘာမှမလုပ်နဲ့..."

ချူးရှန့်က စာရွက်စာတမ်းများကို ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် စူးရှသွားတော့သည်။

အိမ်အကူလား... အထူးဝန်ဆောင်မှုလား... ဤသည်က အန်နီမေး၊ မန်ဂါ အဖြစ် အသွင်ယူထားသော ညစ်ညမ်းသည့် နေရာအမျိုးအစားသစ်တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းက လက်တွေ့တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဘိန်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်၏။

"တာဝန် ပြီးမြောက်စေရပါမယ်..."

...

မွန်းလွဲပိုင်း လက်ဖက်ရည်သောက်ချိန်၊ စျေးဝယ်လမ်းမ၏ ထောင့်တစ်နေရာ။

မုန့်မုန့်တာ အိမ်အကူကော်ဖီဆိုင်၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ လေတိုက်ခေါင်းလောင်းလေးများထံမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ် သခင်လေး..."

ချိုလွန်းသဖြင့် အော်အန်ချင်စရာကောင်းသော အသံပိုင်ရှင် တံခါးဝရှိ အိမ်အကူကောင်မလေးမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

ချူးရှန့် ဝင်လာ၏။

အရပ် ၁.၉ မီတာရှိသော သူ၏ အရပ်က တံခါးဘောင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပန်းရောင်ဖဲပြားကိုပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများက မီးခိုးရောင် အားကစား အင်္ကျီလက်ပြတ်ကို ပြည့်ကြပ်နေစေပြီး သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေကာ ဆိုင်အတွင်းရှိ နူးညံ့သော အလင်းရောင်အောက်တွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရောင်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ထွင်းထုထားသကဲ့သို့သော သူ၏ မျက်နှာက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ဤနေရာက ပန်းရောင် သုခဘုံတစ်ခုဖြစ်၏။

ပန်းရောင် နံရံများ၊ ပန်းရောင် စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ ရှိပြီး လေထုထဲတွင် ခရင်မ်နှင့် ဖန်တီးထားသော အနံ့အရသာများ၏ ချိုမြိန်သော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နံရံများပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ကာတွန်း မိန်းကလေးများ၏ ပိုစတာများကို ကပ်ထားပြီး သူတို့အားလုံးက ပြုံးနေကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပန်းကန်ပြားများကဲ့သို့ ကြီးမားနေ၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ ချူးရှန့်မှာ ငရဲပြည်မှ တူးဖော်လာသော ကန့်ဓာတ်ပါသည့် မီးသွေးခဲကြီးတစ်ခဲနှင့် တူနေပြီး ဤစတော်ဘယ်ရီ ကိတ်မုန့်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ရိုက်သွင်းခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကော်ဖီဆိုင်အတွင်းရှိ သက်တောင့်သက်သာနှင့် သာယာသော လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့၏။

အန်နီမေး ဇာတ်လမ်းတွဲသစ်အကြောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသော အိုတာကုများမှာ စကားပြောရပ်သွားကြပြီး ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်ကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဧည့်သည်များကို သရေစာများ ချပေးနေကြသော အိမ်အကူကောင်မလေးများမှာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့ ကိုင်ထားသော ပန်းကန်များကိုပင် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြ၏။

တစ်ခန်းလုံးက အကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ချူးရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်နှင့် အလွန်အမင်း ပန်းရောင်များက အမြင်အာရုံ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များက အလွန် နီးကပ်လွန်းနေသဖြင့် အရေးပေါ် ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် အထောက်အကူ မပြုပေ။

နံရံပေါ်ရှိ ပိုစတာများက မီးလောင်လွယ်ပြီး မီးဘေးအန္တရာယ် ကင်းရှင်းရေး စည်းမျဉ်းများနှင့် မကိုက်ညီချေ။

သူက ထိုင်ရန် ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာတွေ့သွားပြီး သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြောင့် ချစ်စရာ ဇာကုလားထိုင်လေးမှာ အလေးချိန်ကို မခံနိုင်သဖြင့် အသံမြည်သွားရ၏။

အိမ်အကူကောင်မလေး တစ်ယောက်က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် အနားသို့ လျှောက်လာသည်။

"သခင်လေး... သခင်လေး ဘာမှာချင်ပါသလဲ..."

ချူးရှန့်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မီနူးကို ဖွင့်လိုက်၏။

မိစ္ဆာအနမ်း လော်ဗာကိတ်မုန့်၊ မင်းသမီးလေး၏ မျက်ရည်များ စပါကလင်ရေ၊ တားမြစ်ထားသော အချစ် ပန်ကိတ်များ။

သူက မီနူးပေါ်ရှိ အရိုးရှင်းဆုံး အရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရေတစ်ခွက်..."

အိမ်အကူကောင်မလေးမှာ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လှည့်ပြေးသွားတော့၏။

မကြာမီတွင် ရေတစ်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အိမ်အကူကောင်မလေးက ထွက်မသွားချေ။

သူမ၏ အနောက်တွင် ဆိုင်မန်နေဂျာနှင့် တူသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အခြား တုန်ယင်နေသော အိမ်အကူကောင်မလေးတစ်ဦးတို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

ထိုအိမ်အကူကောင်မလေးက ဓာတ်ပုံထဲမှ ဂျေကေဆာကူရာကို ပင်ဖြစ်၏။

ဆိုင်မန်နေဂျာက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးကာ ချူးရှန့်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"သခင်လေး ကျွန်မတို့ဆိုင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ သောက်စရာတွေ အားလုံးကို အိမ်အကူကောင်မလေးက ပိုအရသာရှိအောင် လုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်..."

သူမက ဂျေကေဆာကူရာကို ကို အရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ဆာကူရာ မြန်မြန်လုပ် ဒီသခင်လေးကို ဖျော်ဖြေမှုလေး လုပ်ပေးလိုက်..."

ဂျေကေ ဆာကူရာကိုမှာ ငိုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း သူမက ဂါထာရွတ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမကို ကွပ်မျက်တော့မည့် ကွပ်မျက်သူအတွက် နှုတ်ဆက်အက ကပြနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် ဆိုင်မန်နေဂျာ၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် သူမမှာ မတတ်သာဘဲ သတ္တိမွေးကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားရတော့သည်။

သူမက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံကို ချိုသာအောင် ကြိုးစားလိုက်၏။

သူမက လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချူးရှန့်၏ ရေခွက်အပေါ်တွင် အသည်းပုံစံတစ်ခုကို ရိုးတိုးရွတဖြင့် ရေးဆွဲလိုက်သည်။

"အခု ပိုအရသာရှိသွားပါပြီ... ပိုအရသာရှိသွားပါပြီ..."

သူမ၏ အသံမှာ ခြင်တစ်ကောင်၏ မြည်သံကဲ့သို့ တိုးညင်းနေပြီး သိသာစွာ တုန်ယင်နေ၏။

ချူးရှန့်က သူမကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူ၏ ပြစ်မှုမြင်ကွင်းကြည့်မျက်မှန်က အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် အလုပ်လုပ်နေ၏။

ပစ်မှတ်မှာ ဂျေကေဆာကူရာကို ဖြစ်သည်။

စကတ်၏ အိတ်ကပ်များက ဒီဇိုင်းညံ့ဖျင်းပြီး တရားမဝင် ပစ္စည်းများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။

လည်ပင်းရှိ ဖဲပြားက ကြီးလွန်းပါက တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ပြိုင်ဘက်က အလွယ်တကူ ဆွဲကိုင်နိုင်ပြီး ပြင်းထန်သော အားနည်းချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

သူမ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုများက... လုံးဝကို စည်းစနစ်မကျဘဲ ချို့ယွင်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဂျေကေ ဆာကူရာကိုမှာ သူ၏ အကြည့်ကြောင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုလူ၏ မျက်လုံးများက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေ၏။

သူက သူမကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်သလို မှော်ပညာကို ကြည့်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ။

သူက အိပ်စ်ရေး စက်တစ်လုံးကဲ့သို့ သူမကို အတွင်းမှ အပြင်သို့ အရိုးများနှင့် အတွင်းကလီစာများအထိ စကင်န်ဖတ်နေသည့်အလား ရှိနေသည်။

*မနေ့ညက ဆိုင်က ကိတ်မုန့်တစ်ချပ်ကို ငါ ခိုးစားခဲ့တာကို သူ သိသွားတာလား*

*ဖောက်သည်တွေဆီကရတဲ့ ဘောက်ဆူးအချို့ကို ငါ လျှို့ဝှက် သိမ်းထားတာကို သူတို့ သိသွားကြတာလား*

အကြောက်တရားက သူမ၏ နှလုံးသားကို နွယ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်လာတော့၏။

သူမက နောက်ဆုံး စကားလုံးကို ညှစ်ထုတ်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မုန့်... မုန့်... ကျွန်း..."

ချူးရှန့်၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် ထို ထင်ရှားသော ကျွန်း အသံလေးမှာ အောင့်အည်းထားသော ရှိုက်သံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ထပ်ပြီး အသွင်မပြောင်းနိုင်တော့ဘူး..."

ဂျေကေ ဆာကူရာကို၏ မျက်ရည်များက ကြိုးပြတ်သွားသော ပုတီးစေ့များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

သူမက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဗုန်း ခနဲ ဒူးထောက်ချလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ မှားသွားပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို မရိုက်ပါနဲ့..."

တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဆိုင်မန်နေဂျာ၏ အပြုံးက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိုတာကုများမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် သူတို့၏ မေးရိုးများပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

မှော်ပညာက ပြောင်းပြန်လှန်သွားတာလား။

မည်သူမျှ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ဂျေကေ ဆာကူရာကိုမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့၏။

အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုက သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုများနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများ အားလုံးကို မေ့ပျောက်သွားစေသည်။

သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော ရုပ်ရည်နှင့် လုံးဝကို သဟဇာတမဖြစ်သော ကြမ်းတမ်းပြီး ဆူညံသည့် အသံဖြင့် ဘားကောင်တာဘက်သို့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မန်နေဂျာ... ပြဿနာလာရှာတဲ့လူ ရောက်နေတယ်... ဒီလူက အန္တရာယ်များတယ်... ပြေးတော့..."

ဤအော်ဟစ်သံက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

ပြဿနာလာရှာတယ်ဟူသော စကားလုံးများက ရောက်ရှိနေသော အမျိုးသား ဖောက်သည်များ အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အကြောက်တရားများကို မီးထိုးပေးလိုက်သည်။

သူတို့က ချူးရှန့်၏ ကြွက်သားအပြည့်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သည်းထန်စွာ ငိုကြွေးနေသော မှော်မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အန်နီမေး သန့်စင်သောမြေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေသည်ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကွက်တစ်ခုက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားတော့၏။

"မာဖီးယားတွေပဲ..."

"ပြေးကြ... သာမန်လူက တရားမျှတမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ရောက်လာပြီ..."

"ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါလေးတွေ... ငါ့ရဲ့ မယားလေး..."

ကော်ဖီဆိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

အိုတာကုများမှာ အသိုက်ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ အလုအယက် ထွက်ပြေးကြ၏။

စားပွဲများ မှောက်ကုန်ပြီး ကိတ်မုန့်များနှင့် သောက်စရာများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ပန်းရောင်ဇာများနှင့် ခရင်မ်များက ရောနှောသွားပြီး လုံးဝကို စုတ်ပြတ်သတ်သွားတော့၏။

အိမ်အကူကောင်မလေး အများအပြားမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ နောက်ကွယ်သို့ ပုန်းရှောင်သွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က လူများဖြင့် စည်ကားနေခဲ့သော ကော်ဖီဆိုင်မှာ စက္ကန့် သုံးဆယ်ပင် မကြာမီတွင် ချူးရှန့်၊ သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အထိန်းအကွပ်မဲ့ ငိုကြွေးနေသော ဂျေကေ ဆာကူရာကိုနှင့် ဆွံ့အလျက် မှင်သက်နေသော ဆိုင်မန်နေဂျာတို့သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ချူးရှန့်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ပွနေမှုများကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူက ရှိုက်ငိုနေဆဲဖြစ်သော ဂျေကေ ဆာကူရာကို၏ ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး မန်နေဂျာရုံးခန်းဟု ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားသော ဘားကောင်တာ အနောက်ဘက်ရှိ တံခါးငယ်လေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်၏။

သူ၏ ပန်းတိုင်က အလွန်ရှင်းလင်းနေသည်။

အဓိကတရားခံကို ဖမ်းဆီးပြီး သက်သေအထောက်အထားများ ရှာဖွေရန်ဖြစ်၏။

သူ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ဆိုင်မန်နေဂျာက ကြည့်နေရင်း သူမ၏ ခြေထောက်များက အားပျော့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားတော့သည်။

ပြီးသွားပြီ။

ဤသူများက ပြည်နယ်အာဏာပိုင်တွေကနေ အဖွဲ့အစည်းလိုက် ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အရပ်ဝတ် ရဲအရာရှိတွေလား။

ချူးရှန့်က ရုံးခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

အထဲတွင် အလွန်သေးငယ်ပြီး စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးသာ ရှိသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် စာရင်းစာအုပ် အပုံကြီးတစ်ခုအပြင် အနက်ရောင် ကတ်ပြားတစ်ခုလည်း ရှိနေ၏။

ကတ်ပြားကို စစ်မှန်သော အနက်ရောင် မှုန်ဝါးဝါး ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အရှေ့ဘက်တွင် ရွှေရောင်သတ္တုပါးဖြင့် ပုံနှိပ်ထားသော ကြီးမားပြီး ကျက်သရေရှိသည့် စာလုံးသုံးလုံး ပါရှိသည်။

"ညနိဗ္ဗာန်"

ကတ်ပြား၏ ညာဘက်အောက်ထောင့်တွင် ဗွီအိုင်ပီ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုလည်း ရှိနေ၏။

ချူးရှန့်က ကတ်ပြားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

အိမ်တိုင်ရာရောက် ဝန်ဆောင်မှုပေးသူ ရှောင်လီ၏ ထွက်ဆိုချက်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။

သံလိုက်ဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသော သံမှုန့်များကဲ့သို့ သဲလွန်စများ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပေါင်းဆုံသွားတော့သည်။