အခန်း (၆၂၅-၆၂၇)

အပိုင်း ၆၂၅

"နည်းလမ်းက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရင်က စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ပြီးပါပြီ။"

ဝန်ကြီးအုက ပြုံးလျက် အေးအေးလေး ပြောလိုက်သည်။

"စိုက်ပျိုးထားတဲ့ သာမန်အပင်တွေက စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်!"

ဤစကားကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြတော့သည်!

လူတိုင်းသည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်ရန် အချိန်အတော်ကြာ မှင်သက်နေခဲ့ကြပြီးနောက်၊ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဝိုင်းမေးကြတော့သည်။

"သာမန်အပင်တွေမှာ ဒီလိုအာနိသင်ရှိတာလား? အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"

"စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလို့ ပြောတယ်နော်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘယ်လိုလဲ"

"သာမန်အပင်တွေကို ရောင်းဖို့ အစီအစဉ်ရှိလား။ အများကြီး မဟုတ်တောင် တစ်ပင်ဆိုရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ!"

လူတိုင်းသည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီမှ ကိုယ်စားလှယ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် မေးမြန်းနေကြတော့သည်!

သူ၏ နဂိုကပင် ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ကြည့်ရဆိုးလောက်အောင်ပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်!

"အားလုံးက အဖွဲ့ချုပ်ဆီက သာမန်အပင်တွေကို ဝယ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အရင်ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်!"

"ဟေး၊ မလုပ်ပါနဲ့ဦး!"

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဂလက်ဆီအချို့မှ ကိုယ်စားလှယ်များမှာ တစ်ဖန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြပြန်သည်။ အကယ်၍ အဖွဲ့ချုပ်ဆီက သာမန်အပင်တွေကို ဝယ်ပြီးမှ အာနိသင်မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲဒါက ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီကို လုံးဝ ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်လား။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဆေးကိုတောင် ဝယ်လို့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး!

ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စပဲ!

ကိုယ်စားလှယ်များမှာ မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်မိကြသည်! သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဒွိဟဖြစ်နေကြသည်...

"အော် ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော် အရင်က အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းနည်း ကြားဖူးတယ်။ နားမလည်တဲ့ အချက်တချို့ ရှိနေလို့ပါ"

နျဉ်ယွိယွမ်က ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဟကာ မေးလိုက်ရာ၊ သူ၏ စကားလုံးများမှာ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

"ဒီ စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်ရဲ့ စွမ်းအားက ဆက်ပြီး ပြန့်ကားလာဦးမှာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆေးက အဲဒါကို အမြဲတမ်း တားဆီးထားနိုင်မှာလား။။ဒါမှမဟုတ် ဆေးကိုပဲ ဆက်တိုက် ဝယ်နေရမှာလား"

... ချီးပဲ!

နျဉ်ယွိယွမ်၏ စကားက အိပ်မက်မက်နေသူများကို နှိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်!

လူတိုင်း ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြသည်! ဟုတ်သားပဲ၊ သူတို့ ဘာလို့ ဒီမေးခွန်းကို မေ့သွားကြတာလဲ။

ဆေးတစ်လုံးတည်းနဲ့ မလုံလောက်ရင်၊ နောက်ထပ် ဆေးတစ်လုံးအတွက် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ စာ အရင်းအမြစ်တွေကို ထပ်ပြီး လဲလှယ်နေရမှာလား။

ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရွှေတောင်ငွေတောင်တွေ ရှိနေရင်တောင် ဒီလို အဆုံးမရှိတဲ့ ကျင်းကြီးကို ဖြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!

"ဟုတ်တယ်!"

လူတိုင်း ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကာ ပို၍ အသေးစိတ် မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။

"ဒီဆေးရဲ့ အာနိသင်က ဘယ်လောက်ကြာလဲ။ နောက်ပိုင်း ထပ်ဝယ်ချင်ရင်ကော အခုဈေးအတိုင်းပဲ ပေးရမှာလား"

"ဒါကတော့... အဲဒီအချိန်က အခြေအနေအပေါ် မူတည်တာပေါ့။ အခု ဘယ်လိုလုပ် ဆုံးဖြတ်လို့ ရမှာလဲ"

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်က သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤမေးခွန်းကို ဝေဝါးပြီး ကျော်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ နျဉ်ယွိယွမ်၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် အရာအားလုံး ပေါ်ကုန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ!

ဒါကို တွေးမိရင်း သူက နျဉ်ယွိယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်!

ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေက ဂလက်ဆီအသီးသီးရဲ့ နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်တွေပဲ။ သူ ရှောင်ဖယ်ပြောနေတာကို ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေပါ့မလဲ။

သူတို့ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်!

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက သူတို့ကို တမင်တကာ ကျင်းတူးပြီး ဆင်းခိုင်းနေတာပဲ!

သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့၊ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက ဒီမေးခွန်းကို အစကတည်းက အသေးစိတ် မပြောခဲ့ဘူး။ သူတို့ကလည်း ဆေးတစ်လုံးတည်းနဲ့ စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ပဲ အလိုအလျောက် ယုံကြည်ခဲ့ကြတာ။ မဟုတ်ရင် ဒီလောက် ဈေးကြီးပေးရပါ့မလား။

အခုကြည့်ရတာတော့ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက သူတို့ကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ သိသာလွန်းတယ်!

ကံကောင်းလို့ နျဉ်ယွိယွမ်က ခုနက မေးခွန်းထုတ်လိုက်တာ။ မဟုတ်ရင်တော့ သူတို့ တကယ့်ကို ဒုက္ခရောက်ကုန်တော့မှာ!

ခဏမျှအတွင်း လူတိုင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာပင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်!

မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နိုင်ရတာလဲ။ အရှက်မရှိလိုက်တာ!

"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သာမန်အပင်တွေကကော အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလား"

ခုနက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် လူတိုင်း ပို၍ သတိကြီးစွာဖြင့် အသေးစိတ် မေးမြန်းကြသည်။

ဝန်ကြီးအုက ဘာမှမပြောဘဲ နျဉ်ယွိယွမ်ကိုသာ အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နျဉ်ယွိယွမ်ကသာ ဤကိစ္စကို အသိဆုံး ဖြစ်သည်မဟုတ်လား။

"ကျွန်တော် ရာနှုန်းပြည့် သေချာပါတယ်လို့တော့ အာမမခံရဲဘူး။"

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်၏ သဘောထားမှာ ပို၍ ရိုးသားလှသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်ရဲ့ စွမ်းအားက တိုးလာနေတာ မှန်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သာမန်အပင်တွေကလည်း ကြီးထွားနေတာပဲလေ။ တစ်ဖက်က တိုးလာရင် တစ်ဖက်က ပြန်ခုခံနိုင်တာဆိုတော့ အချင်းချင်း အားပြိုင်နေမှာ မဟုတ်လား"

"တကယ်လို့ အာနိသင် မလောက်ဘူးဆိုရင်တောင် သာမန်အပင်တွေ ထပ်စိုက်လို့ ရသေးတာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာပဲ!"

၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ခေါင်းငုံ့ကာ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ နျဉ်ယွိယွမ် ပြောသည်မှာ အလွန် ယုတ္တိရှိလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီထက် ပိုပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရပုံ ပေါက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဈေးနှုန်းကို... ဘယ်လို သတ်မှတ်မှာလဲ?"

မဟူရာသမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီက ပထမဆုံး စကားစပြောလိုက်သည်။

ဝန်ကြီးအုက ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီကဲ့သို့ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းမယူဘဲ ဆိုလိုက်သည်။

"နှစ်ပေါင်း ၅၀ စာ အရင်းအမြစ်ဆိုရင် ရပါပြီ"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်!

ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်ပေါင်း ၅၀ စာ အရင်းအမြစ်ဆိုသည်မှာ နည်းလှသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ တောင်းဆိုခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လေးပုံသုံးပုံခန့် သက်သာသွားခြင်း ဖြစ်သည်!

"တကယ်လား"

အခြား ဂလက်ဆီများက ထပ်၍မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။

"နှစ်ပေါင်း ၅၀ စာ အရင်းအမြစ်ပဲလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

ဝန်ကြီးအု ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ တမင်တကာ အသံမြှင့်လျက် လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီအတွက်ဆိုရင်တော့ ဈေးနှုန်းက ဒီလို မဟုတ်ဘူးနော်!"

"အော်။ ခင်ဗျားတို့လည်း ဈေးကို နှစ်ဆ တောင်းမလို့လား" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ဝန်ကြီးအုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားများမှာ ပြတ်သားလှသည်။

"ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက ကျွန်တော်တို့ကို နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ စာ အရင်းအမြစ်တွေ တောင်းခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ဒီသာမန်အပင် ရောင်းပေးတဲ့အခါမှာလည်း အဲဒီဈေးအတိုင်းပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့!"

ဘာရယ်။

ဒါဆိုရင် ဈေးက နှစ်ဆတိုးတာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ရှစ်ဆတိုးသွားတာပေါ့!

ဂလု —

ဘယ်သူက တံတွေးမြိုချလိုက်သည် မသိသော်လည်း၊ အဖွဲ့ချုပ်သာ တကယ် ယုတ်မာလာလျှင် အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်!

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ထိုကိုယ်စားလှယ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားတော့သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးမှာ ထိုင်ခုံနောက်မှီကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် အကြောများပင် ထောင်ထွက်နေသည်!

အဖွဲ့ချုပ်ကတော့ ဒီပါးရိုက်ချက်နဲ့ပဲ အကြွေးပြန်ဆပ်လိုက်ပြီ! တကယ့်ကို သေသပ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပဲ!

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဝန်ကြီးအုက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သေးရင်လည်း ပြန်သွားပြီး ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က မလောပါဘူး"

ဆွေးနွေးနေစရာ ဘာရှိဦးမှာလဲ?!

နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ စာ အရင်းအမြစ်နဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅၀ စာ အရင်းအမြစ်...

လူအတစ်ယောက်တောင် ဒီတွက်ချက်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွက်နိုင်တယ်!

အရင်တုန်းက အထက်လူကြီးတွေက နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ စာ အရင်းအမြစ်ကိုတောင် သဘောတူခဲ့ကြတာ၊ အခု နှစ်ပေါင်း ၅၀ ပဲ ပေးရမယ်ဆိုတော့ ဘာပြောနေဦးမှာလဲ။

ဒါကို အထက်လူကြီးတွေဆီ တင်ပြနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ သူတို့ဘာသာသူတို့ပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်ကြပါပြီ!

"ကောင်းပြီ! ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြစို့!"

မဟူရာသမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီက ပထမဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး သဘောတူညီချက် လုပ်ထားကြရအောင်။ ခင်ဗျားတို့ သာမန်အပင်တွေကို ပို့ပေးနိုင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော်တို့ဘက်က နှစ်ပေါင်း ၅၀ စာ အရင်းအမြစ်တွေကို ချက်ချင်း လွှဲပေးပါ့မယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း အတူတူပဲ"

"ကျွန်တော်တို့လည်းပဲ"

ရင်းနှီးပြီးသား စကားလုံးများက တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပစ်မှတ်မှာ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အဖွဲ့ချုပ် ဖြစ်နေတော့သည်!

'ကံတရားက အလှည့်အပြောင်း ရှိတယ်' ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ!

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်မှာ မကျေမချမ်းဖြင့် အံကြိတ်ထားမိသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ မိနစ်တုန်းက သူက အတောက်ပဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့ချုပ်ကိုတောင် ခြေမနဲ့ နင်းခြေခဲ့သေးတာ။

နောက်ဆုံးတော့ အခြေအနေက ရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားရတယ်!

သူ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးတောင် အန်ချင်လာမိသည်!

သို့သော် ဘေးနားက ဝန်ကြီးအုကမူ တမင်တကာ ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဒီနေ့ပဲ သဘောတူညီချက် မူကြမ်းကို ရေးခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

နျဉ်ယွိယွမ်ကတော့ အပြတ်သားဆုံးပင်။ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ချုပ်သာ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ခင်ဗျားရဲ့ တာမီနယ်ကို တစ်လုပ်တည်းနဲ့ မျိုချပစ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

'ကတိအတိုင်း မြန်မြန်လုပ်လေ! သူ စောင့်နေတုန်းပဲ!'

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်၏ ကိုယ်လုံးမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားတော့သည်!

ခုနက ထိုးနှက်ချက်က ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူ ဤစကားကို ပြောခဲ့မိသည်ကိုပင် မေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု နျဉ်ယွိယွမ်က ပြန်သတိပေးလိုက်သည့်အခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားမိသည်။ အဲဒီတုန်းက ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောခဲ့မိပါလိမ့်။

ဝန်ကြီးအု၏ နောက်ကွယ်မှ အထက်လူကြီး အချို့ကပင် တမင်တကာ လှောင်ပြောင်ကြသည်။

"ဟုတ်သားပဲ! ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ စောင့်နေကြတာ!"

"အားရိုး! လက်ကပ်ကို မျိုချတယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။ လူတချို့ကို ထပ်ခေါ်ပြီး လာကြည့်ခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား"

အခြား ဂလက်ဆီမှ ကိုယ်စားလှယ်များမှာ ထပ်ဆင့် မနှိပ်ကွပ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်မထားကြပေ။

ယခုအချိန်တွင် ထိုကိုယ်စားလှယ်မှာ နောင်တရနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ ဒီလူက ခုနတုန်းက သူတို့ကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းကတော့ ဒါမျိုးက သာမန်ကိစ္စလိုမျိုး လုပ်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား။

"ကောင်းပြီလေ"

နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ကြီးအုကပဲ ဝင်ပါလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ကပ်ကို မျိုချဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ သူ သိသည် မဟုတ်လား။ သို့သော် တစ်ဖက်လူကို အခွင့်အရေးရတုန်း နှိမ်ချရန်မှာမူ မလွဲမသွေပင်

"ကတိတည်တဲ့လူကတော့ သဘာဝအတိုင်း လုပ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီမှာ... ဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိမယ်လို့တော့ ကျွန်တော် မထင်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"

အယ်လယ့်!

ဝန်ကြီးအုက တကယ့်ကို လူစွမ်းကောင်းပဲ!

ကြည့်စမ်း၊ ဒီစကားတွေက တကယ့်ကို ထိခိုက်စေတာပဲ! ဆဲရေးတိုင်းထွာစရာ မလိုဘဲနဲ့တောင် အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ သူကတော့ တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်သူပဲ!

ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်မှာ သည်းခံနေရသဖြင့် အမူအရာများ ပြောင်းလဲနေတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တုန်ရင်နေသော လက်ဖြင့် လက်ကပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သို့သော် 'လက်ကပ်ကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချခြင်း' ဆိုသည့် ထူးခြားသော ဟာသမှာမူ သူ၏ တစ်သက်တာလုံး သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါနေတော့မည်...

"အော် ဒါနဲ့"

အစည်းအဝေး အဆုံးသတ်တွင် မဟူရာသမု‌ဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ ကိုယ်စားလှယ်က မနေနိုင်ဘဲ စပ်စုမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီနည်းလမ်းကို ဘယ်သူက စဉ်းစားမိတာလဲ။ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလို့ပါ!"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်က ဘယ်သူမှ ဒီလို မတွေးမိခဲ့ကြဘူး မဟုတ်လား။

၎င်းကို ကြားသောအခါ နျဉ်ယွိယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ရင်ကို ကော့လိုက်သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ အနည်းငယ် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ဇနီး မော့ချူးက ဒီနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိခဲ့တာပါ!"

'ငါ့ရဲ့ ချူးလေးက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တာ!'

လူတိုင်း ပထမဆုံးတွင် ထိတ်လန့်သွားကြပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဒီမိန်းကလေးက အံ့ဩစရာတွေ အများကြီး ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီပဲ။ အခု နောက်ထပ် တစ်ခု ထပ်တိုးလာတာက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းနေမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး...

သို့သော် လူတိုင်းက ချီးကျူးနေကြတုန်းပင်။

"ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ချန်ပိုင်ရဲ့ တပည့်ဆိုတော့လည်း မပြောနဲ့တော့လေ!"

"သူက စိတ်ဝိညာဉ် အစားအစာကိုလည်း ချက်တတ်သလို၊ အပင်တွေလည်း စိုက်တတ်သေးတယ်။ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောစရာ ဖြစ်နေမှာပဲ!"

"နျဉ်ယွိယွမ်၊ မင်းကတော့ အမြင်စူးရှတာပဲ။ ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးကို ရထားတာပဲ!"

"ဟုတ်ကဲ့။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ တောက်ပလာတော့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်နေပြီး သူ၏ လေသံတွင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။

"သူမကို လက်ထပ်ခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ!"

သေစမ်း!

နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊ ဒီအဖိုးကြီး အုပ်စုမှာတော့ သူ၏ အချစ်ပြခန်းကြောင့် မျက်စိတွေ ကျိန်းစပ်နေရပြီဟု တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောနေကြတော့သည်!

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၂၆

တစ်ဖက်တွင်လည်း လူတိုင်း၏ ချီးကျူးမှုကို ခံနေရသော မော့ချူးမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် အလုပ်များနေလေသည်...

သူမ၏ နားထဲတွင် 'အော... အော...' ဟူသော အော်သံများ စဉ်ဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေ၏။

... ဗိုက်ဆာလှပြီ!

... အရသာရှိတာတစ်ခုခု မြန်မြန်လုပ်ပေးတော့!

... ငါတို့ကို မုန့်တွေပဲ ထပ်မကျွေးနဲ့တော့၊ အန်တော့မယ်!

သွေးအလင်းသားရဲတစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် လူကို စိတ်ညစ်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိရာ၊ ယခု မော့ချူး ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ထိုသားရဲအုပ်စုကြီး ဖြစ်နေသည်...

ယခင်က မော့ချူး၊ နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် မှော်ဒေသသို့ ထွက်ခွာသွားကြစဉ်က ဝိုင်းဝိုင်းနှင့် အခြားသားရဲများကို အတူခေါ်သွားရန် အဆင်မပြေသဖြင့် ၎င်းတို့၏ သားရဲအုပ်စုကို အိမ်တွင်သာ ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။

အစားအသောက်အတွက်မူ သူတို့ စိတ်ပူစရာမလိုခဲ့ပေ။ သူတို့အတွက် မုန့်အချိုပွဲများ ရှိနေသေးသည်မဟုတ်လား။

လုံလောက်မှုရှိမည်မှာလည်း သေချာပါသည်!

အစပိုင်းတွင် သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုသည် မုန့်အမျိုးမျိုးကို မြင်သောအခါ အတော်ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြသည်။ လာလေ... လာစားကြ။ အလွှာပေါင်းစုံမုန့်ကို အရင်မြည်းကြည့်၊ ပြီးရင် ပဲနီလေးကိတ်ကို မြည်းကြည့်...

ဒါပဲလေ!

သူတို့ ပျော်ပျော်ပါးပါး စားနေကြသည်! သူတို့၏ ပါးစပ်များမှာ တစ်ချက်ကလေးမျှ မနားကြပေ!

သို့သော်လည်း မည်မျှပင် အရသာရှိစေကာမူ ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် စားရသောအခါ မည်သူမဆို ငြီးငွေ့လာမည်ဖြစ်ရာ၊ မော့ချူး၏ လက်ရာကြောင့် အစားအသောက် အကောင်းကြိုက်နေသော သွေးအလင်းသားရဲများအဖို့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ...

မော့ချူးကို ပြန်တွေ့ရသည်မှာ မလွယ်ကူသဖြင့် ၎င်းတို့ တစ်ကောင်ချင်းစီက သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာလေးများ လုပ်ကာ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးကြီးများဖြင့် သူမကို ကြည့်နေကြသည်...

ထိုသို့သော အကြည့်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မော့ချူးမှာ လုံးဝ တတ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် မီးဖိုချောင်ထဲ၌သာ အိန္ဒြေရရ ပုန်းအောင်းကာ စားဖိုမှူးဘဝကို ဆက်လျှောက်လှမ်းရတော့သည်...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဘေးနားရှိ တပည့်သုံးယောက်မှာမူ အိမ်အနှံ့ ပြေးလွှားနေသော သွေးအလင်းသားရဲများကို မြင်သောအခါ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြတော့သည်...

သေစမ်း!

ဒါတွေက ဘာတွေလဲ?

သူတို့ မရှိသည့် တစ်လခွဲအတွင်း မှော်သားရဲ အမြောက်အမြား ဤသို့ မည်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာနိုင်သနည်း။

... ဒါတွေအားလုံးက သူတို့ဆရာမ မွေးထားတာလား။ ဒါဆိုရင်တော့ မှော်သားရဲ ကြည့်ရှုရေးစင်တာတစ်ခုတောင် ဖွင့်လို့ရနေပြီ!

"ဝူး...!"

သွေးအလင်းသားရဲတစ်ကောင်က ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို လက်သည်းဖြင့် စူးစမ်းစွာ တို့ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရသည်။

'ဒီလူသားက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ မလှုပ်တာလဲ။ ဘာလို့ မျက်လုံးတောင် မမှိတ်ဘဲ ရုပ်တုကြီးလို ဖြစ်နေရတာလဲ။'

သွေးအလင်းသားရဲ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသူမှာ အနည်းငယ် ထုံထုံအအရှိသော တပည့် ဝမ်ရှန်း ဖြစ်သည်။ သွေးအလင်းသားရဲ၏ ကျော်ကြားမှုကို သူတို့ ကြားဖူးကြသည်။ ၎င်း၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရသော စွမ်းအင်အသုံးပြုသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် အလောင်းပင် မပြည့်မစုံဖြင့် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးရသည်ဟု ဆိုကြသည်...

နောက်ဆုံးတွင်မူ...

ဝိုး!

ယခုမူ ထိုလက်သည်းကြီးက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေပြီ...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခုနစ်ပေခန့် မြင့်မားသော ယောက်ျားကြီးတစ်ဦးမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းနေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် မော့ချူးကို အကူအညီ တောင်းလိုက်ရသည်။

"ဆရာမ... ကယ်ပါဦး!"

သူ သေတော့မည်!

မော့ချူးက ဝမ်ရှန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက မင်းကို ကစားဖော် လုပ်နေတာပါ"

ဝိုင်းဝိုင်းက သူတို့နှင့် မည်သို့ သဘောတူညီချက် လုပ်ထားသည် မသိသော်လည်း၊ သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုမှာ သူတို့၏ သွေးဆာတတ်သော သဘာဝကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။ အစားအသောက် အလွန်ကြိုက်ပြီး ပျင်းရိတတ်သည်မှအပ အခြား ကြီးမားသော ပြဿနာ မရှိပုံရပေ။

အစပိုင်းတွင် မော့ချူးက သူတို့ကို အထူးသတိထား စောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် အတော်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် လွှတ်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာ။

ကစား... ကစားနေတာ ဟုတ်လား။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှန်းမှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်!

ဆရာမ... သူက ဆရာမနဲ့ပဲ ကစားတာပါ၊ ကျွန်တော့်အပေါ်တော့ အဲဒီလောက် ကြင်နာမှာ မဟုတ်ဘူး!

ဝမ်ရှန်းသည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် သူ၏အောက်ရှိ သွေးအလင်းသားရဲကို ငုံ့ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူက ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခု ပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သွေးဖြင့် ဆိုးထားသကဲ့သို့ နီရဲနေသော သွေးအလင်းသားရဲ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံလိုက်ရသောအခါ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်!

သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ သွေးအလင်းသားရဲ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်း၏ လိမ္မာသော အသွင်အပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ခက်ထန်သွားပြီး ထက်မြက်ပြောင်လက်နေသော သွားများကို ထုတ်ပြလာသည်...

တောက်! ဝမ်ရှန်း၏ ခြေထောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် အားပျော့သွားပြီး နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာတော့သည်။

"ဟေး... ကယ်... ကယ်ပါဦး!"

ဝမ်ရှန်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အောက်မှ သားရဲကြီးကို ဒေါသထွက်သွားစေမည် စိုးသဖြင့် အလွန်အမင်း မလှုပ်ရှားရဲပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ဘေးမှ စီနီယာအစ်ကိုမှာလည်း ဘာမှမမြင်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားလေသည်!

တောက်! စီနီယာညီအစ်ကိုတွေကြားက သံယောဇဉ်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ။

အဲဒါတွေကို ခွေးကျွေးလိုက်ပြီလား။

ခရွဲ —

အနည်းငယ်မျှသော ပွတ်တိုက်သံသည် သူတို့၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသည်! သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မနေနိုင်ဘဲ တုန်ရီသွားကြ၏!

မသိစိတ်ဖြင့် သူတို့ ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ရှန်းကို ကိုင်ထားသော သွေးအလင်းသားရဲသည် ၎င်း၏ အခြားလက်သည်းတစ်ခုဖြင့် နီကယ်ထိုင်ခုံကို အသာအယာ ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ နက်ရှိုင်းသော အရာတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ထင်ကျန်စေခဲ့သည်!

သူမကောင်းတာ လုပ်မိသည်ကို သိသကဲ့သို့ ထိုကောင်လေးမှာ ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ပြင်ဆင်နေပြန်သည်။ ၎င်း၏ လက်သည်းများ ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာပြီး ထိုင်ခုံပေါ်မှ အပေါ်ယံအလွှာတစ်ခုကို အားဖြင့် ခွာပစ်လိုက်သည်!

ဒါက နီကယ်ကဲ့သို့သော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ထိုင်ခုံ ဖြစ်သည်!

၎င်း၏ မာကျောမှုမှာ အဆင့် ၆ အထိ ရှိသည်! သို့သော် ၎င်းသားရဲ၏ ဆွဲခွာမှုကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရသည်။

မိမိ၏ အသားနှင့် သွေးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေးမိသောအခါ ဝမ်ရှန်းမှာ ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာတော့သည်!

တစ်ဖက်လူ၏ ကုတ်ခြစ်မှု တစ်ချက်ကိုပင် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း အရှုံးပေးရမည်ကို သူ ကြောက်နေမိသည်။

သူ့မျက်လုံးအစွန်မှ မော့ချူးက ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာမ... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ကူညီပါရစေ!"

ထိုအသံမှာ အနည်းငယ် ငိုသံစွက်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ တကယ့်ကို ကြောက်နေပုံရသည်။

မော့ချူးက ရေမှော်ပင်ကို စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောလိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ သူမ၏ အကြည့်မှာ သွေးအလင်းသားရဲနှင့် ဘေးရှိ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုကောင်လေးမှာ လူတွေကို တမင်တကာ ထပ်ပြီး ခြောက်လှန့်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်!

ယခင်က ဝီလ်လည်း ထိုသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဤတပည့်များထက် ပို၍ တည်ငြိမ်ခဲ့သည်။ သွေးအလင်းသားရဲကလည်း စိတ်မဝင်စားတော့သဖြင့် သူ့ဘာသာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့ ဤလူအချို့နှင့် တွေ့သောအခါ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသဖြင့် သားရဲမှာ ခဏနှင့် ရပ်တန့်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ...

"ထားလိုက်ပါတော့။"

ထိုတပည့်များ၏ အသနားခံသော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ မော့ချူးမှာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။ သူမသည် မီးဖိုချောင်တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့လည်း ဝင်လာပြီး တစ်ခါတည်း ကူညီကြတော့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ ထိုထက်မကသော ဆုလာဘ် မရှိတော့သကဲ့သို့ပင်!

ခြင်္သေ့လိုက်ခြင်း ခံရသော တောယုန်များကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ဝေါခနဲ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှသည်!

"လာကြ၊ ဒီပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို သန့်ရှင်းအောင် လုပ်လိုက်။"

မော့ချူးက တွေဝေမနေဘဲ သူမ၏ တပည့်များကို တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခုနက သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စု၏ ပြသမှုအရ သူတို့သည် ယနေ့ အကြီးအကျယ် စားကြတော့မည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ အစားအသောက် အမြောက်အမြား မပြင်ဆင်ထားပါက သူတို့ကို ကျွေးမွေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။"

သွေးအလင်းသားရဲများ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ တပည့်အချို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။

ပါဝင်ပစ္စည်း အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးစီ ခွဲဝေယူကာ ဂရုတစိုက် စတင် ဆေးကြောကြတော့သည်။

ဤကာလအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အတော်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤရိုးရှင်းသော မီးဖိုချောင် အလုပ်များမှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်ခြင်းမှာပင် မော့ချူး၏ လိုအပ်ချက်ကို အခြေခံအားဖြင့် ပြည့်မီနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ စတင် အလုပ်ရှုပ်လာကြသည်။

မော့ချူးမှာမူ ကြီးလေးသော တာဝန်များမှ ကင်းလွတ်သွားပြီး ဘေးမှနေ၍ သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပေးနေလေသည်။ သူမ၏ ပုံစံမှာ အေးအေးလူလူနှင့် စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းလှသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တပည့်အချို့ မွေးထုတ်ပေးထားရခြင်းမှာ ကောင်းမွန်လှသည်!

ပြင်ဆင်မှု အားလုံး ပြီးသွားသောအခါ သူတို့သည် မော့ချူးအတွက် နေရာပေးကာ နောက်သို့ အလိုက်သိစွာ ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ်လဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ထားကြ။"

မော့ချူးသည် ခါးစည်းအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ အခြားလူသုံးဦးကို တည်ငြိမ်သော သဘောထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခဏနေရင် မင်းတို့ဘာသာ ပြန်ပြီး စမ်းလုပ်ကြည့်ရမယ်"

ဤတပည့်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာ၏ စွမ်းအင် ပေါင်းစပ်မှုကို ကောင်းစွာ နားမလည်ကြသေးပေ။ ၎င်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ များများကြည့်ပြီး များများ လေ့ကျင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်!

"ဟုတ်ကဲ့။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ အလျင်အမြန် ခေါင်းငြိမ့်ကြပြီး မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ အာရုံစိုက် ကြည့်နေကြသည်။

ဤ 'အစားကြူး' အုပ်စုကို ကျွေးမွေးရန်အတွက် မော့ချူးသည် ယနေ့ အမဲသားအိုးကပ် ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အသားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပါဝင်ပြီး မွှေးကြိုင်လတ်ဆတ်လှသည်။

စောစောက ပြင်ဆင်ထားသော အမဲသားများကို အချပ်များ လှီးဖြတ်ထားပြီး အဆီနှင့် အသားကို သီးခြားစီ ခွဲထားသည်။

မော့ချူးသည် ၎င်းထဲသို့ ဆား၊ ဟင်းချက်ဝိုင်နှင့် ငရုတ်ကောင်းမှုန့် အနည်းငယ် ထည့်ကာ မိနစ် ၂၀ ခန့် နှပ်ထားလိုက်သည်။

"အသားပမာဏကိုတော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ထိန်းညှိရမယ်။ အတိအကျ သတ်မှတ်ချက် မရှိဘူး"

တရုတ်အစားအစာများ၏ အနှစ်သာရနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဤနေရာတွင် ရှိသည်။ လူတစ်ဦးစီ ထည့်လိုက်သော ဟင်းခတ်မှုန့် ပမာဏသည် အစားအစာ၏ နောက်ဆုံး အရသာကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

မတူညီသော လူများက တူညီသော ဟင်းလျာကို ပြုလုပ်သော်လည်း အရသာမှာမူ မလွဲမသွေ ကွဲပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

တပည့်အချို့မှာ ဂရုတစိုက် နားထောင်နေကြသည်။ ဝမ်ရှန်းမှာမူ တာမီနယ်ကို ဖွင့်ကာ မော့ချူးပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်နေလေသည်။

ထိုတပည့်များ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ မော့ချူး စိတ်အေးသွားပြီး အစားအစာအပေါ်သို့ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။

အိုးမှာ မီးပေါ်တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အိုးထဲသို့ ဆီလောင်းထည့်ကာ အဆီအပိုင်းအစများကို ထည့်လိုက်သည်။ ဆီထွက်လာစေရန် သူမသည် နှစ်ချက်ခန့် အမြန် လှော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရေမှော်ပင် အပိုင်းအစများကို ထည့်ကာ မွှေးလာသည်အထိ ဆီသတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမဲသားများကို ထည့်လိုက်သည်။

အသား၏ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး ရေများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခမ်းသွားသောအခါ မော့ချူးက သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို နှေးကွေးလိုက်သည်။ သူမသည် သင့်တင့်သော ရေပမာဏနှင့် စီချွမ်းငရုတ်ကောင်းစေ့များကို ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှီးထားသော ငရုတ်သီးနီများကို ထည့်ကာ မိနစ် ၃၀ ခန့် အတူတူ တည်လိုက်သည်။

မိနစ် ၃၀ ကြာပြီးနောက် သူမသည် မျှစ်ခြောက်၊ ကြာစွယ်အချပ်များနှင့် အာလူးများကို ထည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို ၅ မိနစ်ခန့် ထပ်မံ ဆူပွက်အောင် တည်လိုက်သည်။ ဟင်းအိုးကို မီးပေါ်မှ ချခါနီးတွင် သူမသည် ဆား၊ ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် ငရုတ်သီးနီများကို ထည့်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် မွှေပေးပြီးနောက် မီးပေါ်မှ ချလိုက်နိုင်သည်။

အိုးအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့မှာ သူတို့ဆီသို့ အလျှင်အမြန် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

တပည့်အချို့မှာ တံတွေးပင် မမြိုချဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ သူတို့ ခေါင်းမော့ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤအမဲသားအိုးကပ်၏ အရောင်မှာ အလွန်ပင် လှပလှသည်! အနီ၊ အစိမ်း၊ တောက်ပပြီး လှပနေ၏!

သို့သော်လည်း သူတို့ကို ပို၍ အံ့ဩစေသည်မှာ မော့ချူး၏ လက်ရာမှာ တိမ်တိုက်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့၊ ရေများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဟင်းလျာ၏ အလေးချိန်ကို သိရှိနိုင်သကဲ့သို့ပင်။ သူမ၏ အနေအထားမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့လှသည်!

သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုမှာ သူမကို ဝိုင်းရံထားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မော့ချူး၏ လက်ထဲရှိ အမဲသားအိုးကပ်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တံတွေးများဖြင့် ပြည့်လျှံနေ၏!

'ဝိုး! အနံ့က အရမ်းမွှေးတာပဲ!'

'နောက်ဆုံးတော့ စားရတော့မယ်...'

ဝိုင်းဝိုင်းသည် ၎င်း၏ ဖျတ်လတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချကာ အခွင့်သာသော နေရာကို အရင်ဦးဆုံး ရယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ သီးသန့်ပန်းကန်နှင့် တူကိုပင် အသုံးမပြုတော့ဘဲ လက်သည်းများကိုသာ တိုက်ရိုက် အသုံးပြုတော့သည်။

၎င်းက စလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသားဖတ် အချို့ကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲယူလိုက်တော့သည်!

ဤအမဲသားအိုးကပ်မှာ မီးပေါ်မှ ချသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် အနည်းငယ် ဆူပွက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးဦးသာဆိုလျှင် လက်များမှာ မလွဲမသွေ အပူလောင်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထူထဲပြီး မာကျောသော အရေပြားရှိသည့် ဤမှော်သားရဲကသာ ဤအပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝူး...!"

၎င်းက လက်သည်းများကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ရာ၊ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော အမဲသားတုံး အချို့မှာ ဝိုင်းဝိုင်း၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်!

သေသေချာချာ အကြိမ်အနည်းငယ် ဝါးကြည့်ပြီးနောက် ဝိုင်းဝိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် တုံ့သွားပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ပို၍ မြန်ဆန်လာတော့သည်!

၎င်း၏ မျက်နှာကြီးမှာ အရသာတွေ့နေသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း မှေးစင်းသွားတော့သည်။ 'ဝူး...! အရမ်း အရသာရှိတာပဲ!'

အမဲသားကိုယ်တိုင်ကပင် အလွန် ကျစ်လျစ်လှရာ၊ မော့ချူးက ဤအိုးကပ်ဖြင့် တည်လိုက်သောအခါ အရသာမှာ ပို၍ပင် ထူးကဲသွားတော့သည်။

အသာအယာ ကိုက်လိုက်ရုံဖြင့် အသားထဲမှ ပျစ်နှစ်သော ဟင်းရည်များ ပန်းထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် အမဲသား၏ အနှစ်သာရနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ လတ်ဆတ်မှုကို စုပ်ယူထားသဖြင့် လျှာပေါ်ရှိ အရသာခံဖုများအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ အရသာမှာ ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်!

၎င်းထဲတွင် မျှစ်ခြောက်များနှင့် အာလူးများလည်း ပါဝင်သေးသည်...

ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ပြင်းထန်သော စပ်ရှားရှား အရသာက တက်လာသည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များနှင့် ရောနှောကာ အရသာကို သေသေချာချာ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့က ကြွပ်ရွနေပြီး အချို့ကမူ စေးကပ်နေကာ တစ်မျိုးစီ ထူးခြားသော အရသာ ရှိကြသည်။ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တူညီမှု မရှိကြပေ...

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၂၇

ဂလု —

ဧည့်ခန်းထဲတွင် တံတွေးမြိုချသံများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြားနေရသည်။

ဟင်းများမှာ အခြားသူများ စားနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ပို၍ပင် မွှေးကြိုင်ပြီး အရသာရှိပုံ ပေါက်တတ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစားအလွန်ကြိုက်သော သွေးအလင်းသားရဲများသည် ဝိုင်းဝိုင်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ မအောင့်ထားနိုင်ကြတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် နှစ်ချက်ခန့် အော်ဟစ်ကာ အမဲသားအိုးကပ်ဆီသို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခုန်အုပ်လိုက်ကြပြီး၊ အိုးကပ်ကို ဝိုင်းအုံကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စားသောက်ကြတော့သည်!

အရှေ့ဆုံးတွင် ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် အမဲသားအရသာကို ခံစားနေသော ဝိုင်းဝိုင်းမှာမူ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ထောင့်ထဲသို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် အနိုင်ရရှိသူဘဝမှ သနားစရာကောင်းသော သားရဲလေး ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

၎င်းသည် မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ရင်း သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ အမဲသားအိုးကပ်ဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်တိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ဤရူးသွပ်နေသော အစားအသောက်သမား အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ဆံ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်!

ပြိုင်ဆိုင်မှုက ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်ဖို့ လိုလို့လား?!

မိနစ် ၃၀ မပြည့်မီမှာပင် မော့ချူး အသစ်စက်စက် ချက်ပြုတ်ထားသော အမဲသားအိုးကပ်မှာ သွေးအလင်းသားရဲများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြောင်သလင်းခါသွားတော့သည်။

၎င်းထဲရှိ အမဲသားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ သာမက၊ အရန်ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် ထည့်ထားသော ငရုတ်သီးနှင့် ရေမှော်ပင်များပင် မကျန်တော့ပေ။

သနားစရာကောင်းသော ဝိုင်းဝိုင်းမှာမူ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းနေပြီး နံရံကြားမှ အက်ကြောင်းများကို ကုတ်ခြစ်နေလေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အခြားသော သွေးအလင်းသားရဲများကို စိုက်ကြည့်ရင်း မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းက စိတ်ထဲမှ 'စားကြ၊ စားကြ! ဒါကို မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအစာလို့ပဲ မှတ်လိုက်တော့! မင်းတို့အားလုံးကို မနက်ဖြန်ကျရင် ပြန်မောင်းထုတ်ပစ်မယ်!' ဟု တွေးနေတော့သည်။

အခြား သားရဲလေးများမှာမူ ဝိုင်းဝိုင်း၏ အတွေးများကို လုံးဝ သတိမထားမိကြပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဆီများ ပေကျံနေသော ပါးစပ်များဖြင့် စားသောက်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဗိုက်မဝသေးသည့် အမူအရာဖြင့် မော့ချူးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့၏ တစ်ဝက်သာ ပြည့်သေးသော ဗိုက်လေးများကို ပုတ်ပြနေကြသည်။

၎င်းတို့၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှသည် — သူတို့ ဗိုက်မဝသေးဘူးဟူ၍ ဖြစ်သည်!

မော့ချူးက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်ထဲရှိ လူသုံးယောက်ရှိရာသို့ မေးဆတ်ပြလိုက်သည်။

"သူတို့အတွက် ကျန်တဲ့ အစားအစာတွေကိုတော့ မင်းတို့ပဲ တာဝန်ယူလိုက်တော့"

... ဘာရယ်?!

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဗိုက်တစ်ဝက်ဆာနေသော သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုမှာ ပစ်မှတ်အသစ်ကို တွေ့သွားသကဲ့သို့ပင် မီးဖိုချောင်ထဲရှိ လူအချို့ထံသို့ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်!

သွေးအလင်းသားရဲများ၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် ဆရာမ၏ ကျော့ကွင်းထဲသို့ မိသွားကြသော တပည့်သုံးယောက်မှာမူ မျက်ရည်ပင် ကျချင်လာတော့သည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်း တောင်တစ်လုံးစာမျှရှိသော ဖိအားကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်!

ဆရာမရယ်၊ ဒီလိုစကားမျိုးကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မပြောသင့်ပါဘူး! တစ်ခုခု မှားသွားရင် လူသေသွားနိုင်တယ်!

သူတို့က စမ်းသပ်ကြည့်ရုံတင် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အခုမှ ဒီသွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုအတွက် ဟင်းချက်ပေးရတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ။

"မြန်မြန်လုပ်ကြ!"

မော့ချူး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်တွေ ဗိုက်ဆာလာရင် သူတို့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူးနော်..."

မော့ချူး၏ စကားကို ထောက်ခံသည့်အလား၊ ဘေးမှ စိုက်ကြည့်နေသော သွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် စတင် အော်ဟစ်ကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်များကို ကျယ်ကျယ်ဟလျက် အသံများမှာ ကျယ်လောင်ပြတ်သားလှသည်! အိမ်ခေါင်မိုးပင် တုန်ခါသွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်!

သေစမ်း!

တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်!

အကယ်၍ သူတို့ ချက်လိုက်သော အစားအစာက သားရဲများ၏ အကြိုက်နှင့် မတွေ့ပါက၊ ဤသွေးအလင်းသားရဲများက သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်ပြီး အစားအစာအဖြစ် စားပစ်ကြမှာလား။

တပည့်အချို့မှာ ကာကွယ်ရေး ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီးဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှန်းက အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အတွေးပေါင်းစုံ ဝင်နေသဖြင့် ဟင်းမွှေတံကို ကိုင်ထားသော လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

"မျက်လုံးကို မှိတ်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်"

မော့ချူး၏ ကြည်လင်သော အသံမှာ သူတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်းအသံက သွေးအလင်းသားရဲများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံများကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ဝမ်ရှန်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် လိုက်နာလိုက်သည်။

"မျက်လုံးဖွင့်၊ မီးညှိ၊ ဆီလောင်း..."

မော့ချူးက အဆင့်အနည်းငယ်ကိုသာ အရိပ်အမြွက် ပြောပြခဲ့သော်လည်း ဝမ်ရှန်းသည် အစားအသောက်ထဲသို့ အာရုံအပြည့်အဝ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အစပိုင်းတွင် ထစ်ငေါ့နေခဲ့သော်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ချောမွေ့လာတော့သည်။

မိနစ် ၄၀ ကြာပြီးနောက်၊ သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော အမဲသားအိုးကပ်မှာ အောင်မြင်စွာ ကျက်သွားတော့သည်။

ဒါက သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်တိုင် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဟင်းလျာပဲ!

အိုးထဲရှိ မွှေးကြိုင်သော ဟင်းလျာကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှန်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်!

သူ၏ နုနယ်သော မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သွေးအလင်းသားရဲများကိုပင် မေ့လျော့နေတော့သည်။ သူ၏ အာရုံအားလုံးမှာ ရှေ့မှ အစားအစာအပေါ်သို့သာ ရောက်ရှိနေသည်... သူ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ တကယ်ကို လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ!

"ဆရာမ၊ လာကြည့်ပေးပါဦး!"

ဝမ်ရှန်းက မော့ချူးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

မော့ချူးက ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး အမဲသားတစ်တုံးကို တူဖြင့် ညှပ်ယူလိုက်သည်။ အခြားသူများ၏ မျှော်လင့်တကြီး အကြည့်များအောက်တွင် သူမသည် ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထည့်ကာ သေသေချာချာ ဝါးကြည့်လိုက်သည်...

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုနေလဲ"

မော့ချူး၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အပြုံးများဖြင့် ပွင့်လန်းသွားသည်။

"မဆိုးဘူး!"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အပြုံးအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့..."

ချီးကျူးပြီးနောက် မော့ချူးက သူတို့၏ အားနည်းချက်များကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း ထောက်ပြရဦးမည်။

"မင်းက မျှစ်ခြောက်နဲ့ အာလူးတွေကို နည်းနည်း စောထည့်လိုက်လို့ အရသာက သိပ်မကောင်းသေးဘူး။ ဆားကလည်း နည်းနည်း များသွားတယ်၊ ကျန်တာကတော့ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါပြီ။ နောင်ကျရင် ပိုကောင်းအောင် ပြင်ဆင်ပါ့မယ်"

ဝမ်ရှန်းက နှိမ့်ချစွာ ခေါင်းငြိမ့်လက်ခံလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုမူ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သေးပေ။

ဘုရားရေ၊ ဒီတစ်ခါတော့ အိုးမပေါက်ကွဲတော့ဘူး!

သူသည် သူ၏ ပထမဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အစားအစာကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ အားနည်းချက် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသော်လည်း သူသည် အရေးကြီးဆုံးသော အဆင့်ကို လှမ်းတက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!

"အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလိုက်ဦး"မော့ချူး ပြုံးလျက် သတိပေးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင် အပြင်က အစားအသောက်သမားတွေ လက်ချက်နဲ့ ခဏလေးအတွင်း ပြောင်သွားလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့!"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှန်းက သဘောတူကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည် ဓာတ်ပုံအချို့ကို ဆက်တိုက် ရိုက်ယူလိုက်ပြီးမှ တာမီနယ်ကို ကျေနပ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရလဒ်မှာလည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သွေးအလင်းသားရဲများ၏ လုယက်စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်!

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ဖိအားရှိမှသာ လုံလောက်သော တွန်းအား ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်း၏ အောင်မြင်မှုနှင့်အတူ အခြား တပည့်နှစ်ယောက်မှာလည်း အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်!

ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် အချင်းချင်း ဖက်ကာ ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေနေကြတော့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ သွေးအလင်းသားရဲများမှာလည်း အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်!

အမဲသားအိုးကြီး သုံးအိုးစလုံးမှာ သူတို့အတွက် ဖြစ်သည်!

ဝိုး၊ ဒါထက် ပိုကောင်းတာ မရှိနိုင်တော့ဘူး!

သူတို့၏ ဗိုက်များမှာ ဝိုင်းစက်နေပြီး၊ သားရဲလေး အုပ်စုမှာ ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်လေးများကို ပုတ်လျက် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ခုန်ပေါက်နေကြသည်။ သူတို့ တကယ့်ကို ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်!

ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ သွေးအလင်းသားရဲများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် မီးဖိုချောင်ထဲ၌သာ အလိုက်သိစွာ နေထိုင်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ယခင်က ချက်ပြုတ်ခဲ့ဖူးသော ဟင်းလျာများကို ပြန်လည် လေ့ကျင့်နေကြသည်။

မော့ချူးကလည်း ဘေးမှနေ၍ သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပေးနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဤတစ်ကြိမ် စိတ်ကူးကို အတော်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်...

အလုပ်ဆင်းချိန် ရောက်သောအခါ နျဉ်ယွိယွမ် အိမ်သို့ အချိန်မှန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိမ်အပြည့်ရှိနေသော သွေးအလင်းသားရဲများကိုလည်းကောင်း၊ မီးဖိုချောင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်ရီနေသော အမျိုးသား အချို့ကိုလည်းကောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

"ရှောင်ချူး ဘယ်မှာလဲ"

နျဉ်ယွိယွမ်က စားပွဲကို အသာအယာ ခေါက်ကာ မေးလိုက်သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တပည့်များ၏ မျက်နှာမှာ မနေနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤသူကား သူတို့ ဆရာမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ချုပ်ရှိ အမျိုးသားအားလုံး၏ အိုင်ဒေါလည်း ဖြစ်သည်!

လူတစ်ယောက်သည် အရွယ်ရောက်ကာစ အချိန်မှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အရယူနိုင်ပြီး 'ခင်ပွန်း' အဖြစ် အတည်ပြုနိုင်ခြင်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည်။ ယခုအချိန်အထိ နျဉ်ယွိယွမ်မှာ ပထမဦးဆုံးပင် ဖြစ်သည်!

ဤမတိုင်မီက အေးစက်ပြီး ခပ်တန်းတန်းနေတတ်သော စစ်သေနာပတိချုပ်နျဉ်က ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ!

သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လူအချို့မှာ စကားများပင် ထစ်ကုန်ကြသည်။

"အော်၊ ဟို... ဆရာမက အပေါ်ထပ်၊ အပေါ်ထပ်က စာကြည့်ခန်းထဲကို သွားပါတယ်..."

"ဝူး —"

ဝမ်ရှန်း စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ ဘေးနားရှိ သွေးအလင်းသားရဲတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ ရှည်လျားစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်!

မှော်သားရဲ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်!

ချီး! ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး အော်လိုက်ရတာလဲ။ လူကို လန့်သေတော့မလို့ပဲ!

ဝမ်ရှန်း၏ ကျန်ရှိနေသော စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင်ပင် တစ်သွားတော့သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!"

နျဉ်ယွိယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သွေးအလင်းသားရဲကို လှည့်၍ အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်လိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ ခြိမ်းခြောက်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဟိန်းဟောက်နေသော အသံမှာ လမ်းခုလတ်မှာတင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်!

နျဉ်ယွိယွမ်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော သွေးအလင်းသားရဲမှာမူ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် အမြီးကို လှုပ်ယမ်းကာ ခေါင်းလေးငိုက်စိုက်လျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက မီးဖိုချောင်ထဲရှိ လူသုံးယောက်ကို မှင်သက်သွားစေသည်!

ဘာတွေလဲဟ။

... ဒါက တကယ့်ကို ခွဲခြားဆက်ဆံမှုရဲ့ ပြယုဂ်ပဲ!

အစပိုင်းတွင် မော့ချူး ရှိနေစဉ်က ဤသွေးအလင်းသားရဲ အုပ်စုမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်လေးများဖြင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်မှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ဖြူစင်နုနယ်နေကြသည်။ သူတို့ သုံးယောက်ပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို မြင်သောအခါ မချစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဒါပေမဲ့ မော့ချူး ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤအုပ်စုမှာ ၎င်းတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ပြုမူကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်တမန်လေးများဘဝမှ မိစ္ဆာကောင်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်! သူတို့ တကယ့်ကို ကြောက်လန့်ခဲ့ရသည်!

ဒါပေမဲ့ အခု နျဉ်ယွိယွမ်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့် သူတို့ ပြန်ပြီး ငြိမ်ဝပ်သွားကြပြန်ပြီ...

ကွာခြားချက်က ဒီလောက်အထိ ထင်ရှားနေရတာလား!

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုတပည့်များမှာ တကယ်ပင် ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်!

နျဉ်ယွိယွမ်က သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့မှာ သတ္တိမရှိရင် လေ့ကျင့်မှုတွေ ပိုလုပ်ဖို့ လိုတယ်!"

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားတော့သည်။ တပည့်သုံးယောက်မှာမူ သွေးအလင်းသားရဲများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ဆက်ရှင်သန်ကြီးထွားရန်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်...

နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် မော့ချူးနှင့် နျဉ်ယွိယွမ်တို့သည် အပေါ်ထပ်မှ အတူတူ ဆင်းလာကြသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း၏ ခြောက်လှန့်လေ့ကျင့်မှုကြောင့် တပည့်များမှာ ပို၍ သတ္တိရှိလာကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ သူတို့ ခြေလက်များ ပျော့ခွေသွားသည်အထိ မကြောက်တော့ပေ။

မော့ချူးက သူတို့၏ ရလဒ်များကို စစ်ဆေးကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါပဲ။ ကျန်တဲ့ ဟင်းချက်နည်းတွေကို မင်းတို့ရဲ့ တာမီနယ်တွေဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်။ မင်းတို့ဘာသာ အရင် လေ့ကျင့်ထားကြဦး"

"ဟုတ်ကဲ့။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ လူအချို့မှာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ပြန်လို့ရပြီ။

"အော် ဒါနဲ့ ဆရာမ။"

မထွက်ခွာမီ ဝမ်ရှန်းက မနေနိုင်ဘဲ စပ်စုကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီနေ့ သွေးအလင်းသားရဲတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ဟင်းချက်ခိုင်းဖို့ ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိတာလဲဟင်"

ယခင်က ဆရာမသည် အမြဲတမ်း နူးညံ့သော နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဘာလို့ ဒီနေ့မှ သူမ၏ စတိုင်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ။

"အော်၊ အဲဒါက နျဉ်ယွိယွမ်က ငါ့ကို 'ဖိအားစမ်းသပ်မှု' အကြောင်း အရင်က ပြောဖူးလို့ပါ။ သူက ဒီနည်းလမ်းက နင်တို့အတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်လေ"

မော့ချူးက ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက တကယ်ပဲ အသုံးဝင်တဲ့ပုံပဲ။ လူတွေကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ နေရာမှာတော့ နျဉ်ယွိယွမ်က အတွေ့အကြုံ အရှိဆုံးပဲ!"

ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြား တပည့်နှစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းနည်းသွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် စစ်သေနာပတိချုပ် နျဉ်ကို ပေးခဲ့ဖူးသော ချီးကျူးစကားများအားလုံးကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းချင်သွားတော့သည်။ 'သူ ဘာလို့ ငါတို့ကို ဒီလို လုပ်ရတာလဲ!'