အခန်း (၂၇၅-၂၇၆)

အခန်း။ ၂၇၅

ထိုခဏတွင် ထန်ဖန်းသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြစ်မှုနှင့်အတူ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာကာ ကလေးငိုသံသခင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကလေးငိုသံသခင်မှာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထိုခဏတာ ခံစားချက်၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ ကြီးမားလှသည်။

ဤဝမ်းနည်းမှုမှာ အမည်မသိ အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် အဆမတန် ကြီးထွားလာပြီး ထန်ဖန်းသည် မျက်စိရှေ့မှောင်ကျကာ မြင့်ရာမှ ပြုတ်ကျလျက် သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရတော့သည်။

လူတိုင်းမှာ သူတို့အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု ပြိုလဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံမှုအနှစ်သာရပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ နှလုံးသားတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီးနောက် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲလိုက်ခြင်းပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စုန်ယန်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူအားလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ လျော့ကျလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

...

ထိုစဉ် အားနည်းနေသော ကျားဧကရာဇ်က အထက်မှနေ၍ "တိုက်ခိုက်စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် မီးခိုးရောင် နေမင်းကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ အဖြူရောင် သက်တံတစ်ခု ကွေးညွတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအဖြူရောင်သက်တံမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလျက် အပ်နှင့်ချည်သဖွယ် ဝိညာဉ်ဆိုးများကြားတွင် အလျင်အမြန် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ဝူး……

ရတနာရှာဖွေသူ တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်။

ဝူး….

နောက်ထပ်တစ်ဦးလည်း သေဆုံးသွားပြန်သည်။

ထန်ဖန်းသည် သူ၏ရင်ဘတ်ရှိ အပေါက်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းထုတ်လိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားတော့သည်။

အဖြူရောင်သက်တံမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ အလွန်လျှင်မြန်ရုံတင်မက လက်ရှိတွင် မည်သူမှာ အားအနည်းဆုံးဖြစ်သည်ကိုပါ ခွဲခြားသိမြင်နေသည်။ ထို့နောက် အဖြူရောင်သက်တံက သမင်မိစ္ဆာကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဝူး….….

သမင်မိစ္ဆာမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွား၏။

ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး….….

အဖြူရောင်သက်တံမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားရာ စုန်ယန်အပါအဝင် လူအများအပြား ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။

ဤအဖြူရောင်သက်တံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ဝိညာဉ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပုံပင်။

ထိုသက်တံအတွင်း၌ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ အတိုင်းအဆမရှိသော နာကျည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အဖြူရောင်သက်တံမှာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကျားဧကရာဇ်၏ ဘေးတွင် လွင့်မျောလျက် အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝတ်ရုံနီနှင့် အင်းဆက်ဘုရင်က ခေါင်းမော့ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖြူစင်တဲ့ သက်တံ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုက တာအိုရောင်းရင်းကျန်းက ဘယ်တုန်းကတည်းက ကျားဧကရာဇ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကိုတောင် ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းခဲ့တာလဲ။ မင်းပြောခဲ့တဲ့ အငြိုးအတေးတွေက အလကားပဲပေါ့"

အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တာအိုရောင်းရင်းကျန်းက "တောင်နဲ့ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက မိစ္ဆာတွေအားလုံးက သေသင့်တာပဲ။ ပြီးတော့..." ဟု ပြောကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက ကျားဧကရာဇ်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး"

ကလေးငိုသံသခင်သည် သေဆုံးသွားသော ရတနာရှာဖွေသူ သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသုံးဦးအတွက် သူ အလွန်ပင် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ထန်ဖန်း သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ ပြောမပြတတ်အောင် နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီး ထိုနာကျင်မှု ပေါ်လာတိုင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အနည်းငယ်စီ လျော့ကျသွားသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူသည် စိတ်အာရုံနယ်ပယ်ထဲတွင် ထန်ဖန်းနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် အချိန်များနှင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် သံယောဇဉ်များကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်သတိရသွားသည်။

ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်ရှိ ကိုရင်လေးမှာ မည်သူ့ကိုမျှ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အရာအားလုံးမှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော ခံစားချက်များသာ ဖြစ်သင့်သည်။

"ဆုတ်ခွာမယ်"

အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် အထက်မှ လှောင်ပြောင်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ ဘယ်ကို ဆုတ်ခွာမှာလဲ"

ထိုရယ်မောသံမှာ ကျားဟိန်းသံနှင့်အတူ ရောယှက်နေသည်။ ကျားခေါင်းပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးဆန်းသည့် ရဟန်းတစ်ပါး၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အစွမ်းထက်လှသော တာအိုရောင်းရင်းကျန်းမှာ ထိုရဟန်း၏ ဘေးတွင်ရပ်လျက် ဝတ်ရုံနီနှင့်လူကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်းဆက်ဘုရင်... မင်းက ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတဲ့သူပဲ ဒီတစ်ယောက်ကို မင်း မှတ်မိရဲ့လား"

အင်းဆက်ဘုရင်သည် ထိုရဟန်းကို မော့ကြည့်ကာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်

မိသည်။

"မိစ္ဆာရဟန်းလား။

ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ စွဲလမ်းမှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို ထိန်းသိမ်းပြီး လောကကြီးကို အလင်းပြပေးပေမဲ့ အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ မြှူဆွယ်နေတာပဲ"

"သူတို့က လူသားတွေရဲ့ လောဘနဲ့ တပ်မက်မှုတွေကို အလွယ်တကူ ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး လမ်းမှားကို ပို့ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီလူသားတွေရဲ့ အားနည်းချက်တွေကတစ်ဆင့် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအနှစ်သာရကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြတာပဲ"

မြူခိုးတန်းများ ထွက်နေသည့် ရဟန်းအိုက လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရဟန်းအိုက ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်ထက်မှာ လွင့်မျောနေရင်းနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီ ချန်းဝမ်ပုတီးစေ့ဆီကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ချန်းဝမ်ပုတီးစေ့ထဲမှာ ကျားဧကရာဇ်ရဲ့ ကျန်ရစ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေက အရမ်းကို အားကြီးလွန်းပြီး မိစ္ဆာရတနာတွေကို အပိုင်စီးထားတာကြောင့် ဒီရဟန်းအိုက မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့်ပဲ မင်းတို့အားလုံးကို ကူညီဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပေါ့...

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဒီရဟန်းအိုကို ကူညီဖို့ လူပေါင်းများစွာ ရောက်လာခဲ့ကြတယ်။ ဒီရဟန်းအိုက သူတို့ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်တာကြောင့် သူတို့ကို စိတ်အာရုံနယ်ပယ်ထဲမှာ နစ်မြုပ်နေခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ အဲဒီကတစ်ဆင့် ငါက ကျားဧကရာဇ်ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ အင်အားတွေကို တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းခဲ့တာပဲ။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်က ကိုရင်လေးတွေကို ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက လူတွေက ငါ ငရဲထဲမဆင်းရင် ဘယ်သူဆင်းမလဲဆိုတဲ့ အယူအဆကို စွဲကိုင်ထားကြတာကြောင့် လူမိုက်တွေပဲ။ သူတို့က ဝိညာဉ်ဆိုးတွေရဲ့ အကြောင်းတရားကို ဖြေရှင်းချင်ကြရင်းနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ဆိုးတွေ ဖြစ်သွားကြတော့တာပဲ။

သူတို့တွေက ကိုရင်လေးတွေဘဝကနေ ဝိညာဉ်ဆိုးရဟန်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒီရဟန်းအိုရဲ့ အမိန့်ကို နာခံကြရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ငါက လူတွေကို မြှူဆွယ်တယ်။ သူတို့က လူတွေကို အလင်းပြသလို လုပ်ကြနဲ့ အရာအားလုံးက ချောမွေ့နေခဲ့တာ။

မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေက ငါနဲ့ ကျားဧကရာဇ်ကြားက ဟန်ချက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းပဲ။ အခုတော့... မင်းတို့ ဘယ်ကို ပြေးနိုင်ဦးမှာလဲ"

မြူခိုးတွေ ထွက်နေတဲ့ မိစ္ဆာရဟန်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ အုပ်မိုးလိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ကိုရင်လေးများ အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝတ်ရုံနီနှင့် အင်းဆက်ဘုရင်နှင့် အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ကလေးငိုသံသခင်၊ ရှေးဟောင်းသွား၊ သမင်မိစ္ဆာနှင့် အခြားသူများလည်း အသည်းအသန် ခုခံကြသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ လျော့ကျနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အချည်းနှီးပင် ဖြစ်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း အဖြူရောင်သက်တံမှာ လျှင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းနေပြီး သူတို့၏ အင်အားများကို တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားစေသည်။

စုန်ယန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှာသာ ရှိသော်လည်း ရှေးဟောင်းရုပ်အလောင်း ရုပ်သေးရုပ်ကို ဝါးမြိုထားသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အတော်အသင့် ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

ထိုစဉ် အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးမှာ ရုတ်တရက် ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးမြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ အမြီးခုနစ်ချောင်းလုံးမှာ လောင်ကျွမ်းနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဘေးရှိ ကလေးငိုသံသခင်မှာလည်း ထို့အတူပင်။ မြေခွေးနှစ်ကောင်မှာ ထင်မှတ်မထားဘဲ စတင်ကပြကြတော့သည်။ ထိုကကွက်များနှင့်အတူ မိစ္ဆာရဟန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နှေးကွေးသွားပြီး ထိုနှစ်ဦးအပေါ်သို့ပင် ကျရောက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဝါးမြိုလိုက်စမ်း"

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မည်းမှောင်နေသော မိစ္ဆာရဟန်းသည် ဧရာမ မျက်နှာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီးဖွင့်ကာ စုပ်ယူလိုက်ရာ မြေခွေးမိစ္ဆာ၊ အင်းဆက်ဘုရင်၊ ဝံပုလွေမိစ္ဆာနှင့် အခြားသူများမှာ သူ၏ပါးစပ်

အတွင်းသို့ လျှင်မြန်စွာ ပါသွားကြတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး ချက်ချင်းပင် အစုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

၎င်းထဲတွင် စုန်ယန်လည်း ပါဝင်သလို တာအိုရောင်းရင်းကျန်းလည်း ပါဝင်သည်။

ပြင်းထန်လှသော အားပြိုင်မှုများ စတင်တော့သည်။ အရာအားလုံးမှာ စေးကပ်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

မိစ္ဆာရဟန်းမှာ အစားအလွန်အကျွံ စားထားသူတစ်ဦးအလား ဝမ်းဗိုက်မှာ ပြည့်လျှံနေပြီး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံနှင့် ဝမ်းဗိုက်မှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်စုလုံးမှာလည်း ခုခံရန်သာ အာရုံစိုက်နေရပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်ကြပေ။

"ဒီနေရာမှာ မိစ္ဆာရတနာကို လုနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူး။ အရာအားလုံး အဆုံးသတ်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

မိစ္ဆာရဟန်းက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးက စုန်ယန်နှင့် ဟန်ယွိလင်တို့ကို ရုတ်တရက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်စမ်း အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားအောင် လုပ်"

နှစ်ဦးစလုံးမှာ လူသားမျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး အားအနည်းဆုံးသူများ ဖြစ်ကြရာ စတေးခံရန် အချိန်ရောက်လာခြင်းပင်။ ဟန်ယွိလင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး သေဘေးကို မရင်ဆိုင်ချင်ပေ။

စုန်ယန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော့်မှာ အပေါက်တစ်ခု ဖောက်နိုင်တဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိပါတယ်"

အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "တကယ်လား" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က "ကျွန်တော့်ကို အကာအကွယ်ပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးက "ကောင်းပြီ မင်းသာ အောင်မြင်ရင် ရှေးဟောင်းသွားနဲ့ မင်းရဲ့ကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်" ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် ဝိညာဉ်သူငယ်ကျမ်းမှ မှော်ပညာကို အသုံးပြုနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မည်းမှောင်နေသော ဝိညာဉ်ပေါင်းစုံအလံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ကိုမြှောက်၍ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ညွှန်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဆိုးများမှာ အရူးအမူး ကခုန်ကြပြီး တစ်နေရာတည်းသို့ ပစ်မှတ်ထားကာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မိစ္ဆာများသည် ဝိညာဉ်ဖောက်ခွဲခြင်းနည်းစနစ်၏ အစွမ်းမှာ အံ့မခန်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျှော်လင့်ချက်ရှိမှန်း သိသွားကြပြီး စုန်ယန် ဖောက်ခွဲလိုက်သည့် နေရာသို့ သူတို့၏ အင်အားများကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ဒိန်း... ဒိန်း... ဒိန်း...

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲမှုများနှင့် စုပေါင်းအင်အားများမှာ ထိုတစ်နေရာတည်းသို့ ကျရောက်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာ၌ အပေါက်တစ်ခု ပွင့်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးအလား ထိုအပေါက်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးကလည်း လိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စုန်ယန်က အလံကို ရုတ်တရက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များစွာမှာ ထိုအပေါက်ကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

ပေါက်ကွဲသံများက မိစ္ဆာမြေခွေးဘိုးဘေးကို တားဆီးထားလိုက်ပြီး မိစ္ဆာရဟန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အပေါက်မှာလည်း လျှင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျန်းမာသွားသည်။

စုန်ယန်မှာမူ ရပ်တန့်မသွားဘဲ အဝေးရှိ ရွှေနက်ရောင် ပုတီးစေ့ ကိုးစေ့ဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး အားလုံး၏ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများရှေ့တွင် လက်ကိုမြှောက်ကာ အလျင်အမြန် ဖမ်းယူလိုက်တော့သည်။ သူ ပထမဆုံး တစ်စေ့ကို ထိလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက ရိုက်ခတ်လာသည်။

သူသည် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏အတွေးများနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များကို ရွှေနက်ရောင် ပုတီးစေ့အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းကာ ၎င်းကို စတင်ပိုင်စိုးရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းသည်လည်း ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ မိစ္ဆာများကို ချေဖျက်ဝါးမြိုရန် ဆက်လက်ကြိုးစားနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ စုန်ယန်ထံသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

တစ်ဦးက မိစ္ဆာရတနာကို ပိုင်စိုးရန် ကြိုးစားနေပြီး အခြားတစ်ဦးက မိစ္ဆာများကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေရင်း လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ အချိန်ကာလမှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည့်အလားပင်။

အခန်း။ ၂၇၆

ဒုက္ခပင်လယ်ပြင်၏ အရှိန်အဝါများသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ တိုးဝှေ့လာပြီး မီးခိုးရောင် လေပြင်းများမှာလည်း အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ပျံနေသည်။

သို့သော် ကျားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၊ ဝိညာဉ်ဆိုးများ၊ ကိုရင်လေးများနှင့် အခြားသော အမတော်တရားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် မီးခိုးရောင် နေမင်းကြီးမှာမူ ကောင်းကင်ယံ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ လည်ပတ်နေဆဲပင်။

ထိုအရာသုံးခုကြားတွင် နုနယ်လှသော ဟန်ချက်တစ်ခုကို ရရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော အဆုံးသတ်တိုက်ပွဲဖြစ်သည်မှာ သိသာသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသည့် ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုးကို ဖော်ဆောင်နေသည်။

မိစ္ဆာရဟန်းသည် ကျားဧကရာဇ်နှင့် အားပြိုင်ရာတွင် အသာစီးရရန်နှင့် ဤမိစ္ဆာရတနာကိုးခုကို အပိုင်စီးနိုင်ရန်အတွက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ ကျဆင်းနေပြီဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူများကို အရူးအမူး ဝါးမြို၍ ချေဖျက်နေသည်။

သို့သော် အင်းဆက်ဘုရင်နှင့် အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးတို့သာမက ကလေးငိုသံသခင်နှင့် ရှေးဟောင်းသွားတို့မှာလည်း အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ အားပြိုင်နေကြသော်လည်း သူတို့အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ဝိုင်းရံထားမှုကို ထိုးဖောက်ပြီး မိစ္ဆာရတနာပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ပိုင်စိုးရန် ကြိုးစားနေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးတည်းထံသို့သာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အကယ်၍ အကြည့်ဖြင့် သတ်၍ရပါက စုန်ယန်မှာ အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေး၏ အကြည့်အောက်တွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးပြီးနေပေလိမ့်မည်။

အစောပိုင်းက မိစ္ဆာရဟန်း၏ ချုပ်နှောင်မှု အနည်းငယ် ပွင့်သွားစဉ်က ၎င်းမှာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်နီးစပ်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူငယ်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ဤဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ဤလူငယ်ကို သတ်ပစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူကာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင်တိုင် နှိပ်စက်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာရဟန်း၏ ဝါးမြိုမှုကို ခုခံနေရင်း ၎င်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်

သည်။

"ကောင်လေး... အိပ်မက်မက်မနေနဲ့။ မင်းက ရတနာရှာဖွေသူလည်း မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ဒီမိစ္ဆာရတနာမှာ ကျားဧကရာဇ်ရဲ့ အငြိုးအတေးတွေ ကျန်နေသေးတာ။ အတင်းအဓမ္မ ပိုင်စိုးဖို့ ကြိုးစားတာက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးတာပဲ။ အသက်ရှင်ဖို့ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီအခွင့်အရေးက မင်းဆီ ရောက်လာပါ့မလား"

မိစ္ဆာမြေခွေးမှာ ထိုအမျိုးသားအပေါ် အလွန်အမင်း နာကျည်းနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ သဘောထားကြီးဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အလံကို ထိန်းချုပ်တဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ။ ငါတို့ နောက်တစ်ကြိမ် အတူတူ ပူးပေါင်းကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ မင်းရဲ့ အရင်က လုပ်ရပ်တွေကို ငါခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။ ငါတို့ရဲ့ မိစ္ဆာတိုင်းပြည်ကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးမှာဖြစ်သလို မင်းရဲ့ တိုင်းပြည်ကိုလည်း အထူးအခွင့်အရေးတွေ ပေးမယ် ဘယ်လိုလဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ၎င်း၏ မြေခွေးမျက်လုံးတစ်စုံမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအမျိုးသား၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်များစွာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

မည်းနက်နေသော ကျားအစင်းကြောင်း ပုံရိပ်များက ၎င်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ စွဲထင်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုများကို ပြန်လည်နှိုးဆွလိုက်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်း အပါအဝင် ထိုနေရာရှိ မိစ္ဆာအားလုံး၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူလျော်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာရတနာကို ပိုင်စိုးရန် ကြိုးစားနေသည့် ထိုအမျိုးသားတွင် စစ်မှန်သော ကျားမျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက် ရှိနေသည်ကို အားလုံးက သိမြင်သွားကြသောကြောင့်ပင်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာနှင့် မျက်ဝန်းများတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ချက်ချင်း ပေါ်လာကြသည်။ အဖြစ်အများဆုံးမှာ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းပင်။

"စုန်..."

"ယန်"

ကလေးငိုသံသခင်မှာ ထိုနာမည်နှစ်လုံးကို အံကြိတ်၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာရဟန်း၏ ဧရာမ မျက်နှာကြီး၏ အနားသတ်ရှိ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အလွှာဆီသို့ အရူးအမူး တိုးဝှေ့လာကာ ရက်စက်စွာ အော်ဟစ်တော့သည်။

"စုန်ယန် မင်းက စုန်ယန်ပဲ။ မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ ဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို မင်းကို လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံနဲ့ အသေသတ်နိုင်တယ်။ မင်းက အားလုံးကို အရူးလုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

ရှေးဟောင်းသွား၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ဘေးရှိ အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ ဘိုးဘေးကြီး၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားရသည်။

အလောင်းစားဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုသည် ခပ်ရမ်းရမ်းနိုင်သော စရိုက်ရှိကြပြီး သူတို့စကားပြောလျှင် လူကို ရန်စမိလျက်သား ဖြစ်တတ်သည်မှာ ထုံးစံပင်။

ထိုအချက်ကို အလောင်းစားဝံပုလွေများ ကိုယ်တိုင်လည်း သိကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့နယ်မြေအတွင်း၌ မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ နေထိုင်လာကြသူများဖြစ်ရာ မည်သူ့ကို ရန်စမိသည်ဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အခြားသူများ၏ ဒေါသမှာ သူတို့အတွက် ဖျော်ဖြေစရာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှေးဟောင်းသွားသည် အလောင်းစားဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးအဆင့်ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် မြေခွေးမိစ္ဆာများကိုသာ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းပြီး သူကမူ နောက်မှ အသာလေး လိုက်ပါရုံသာဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းသွားက "ကလေးငိုသံသခင်ကတော့ ဆဲတောင် ဆဲနေပြီ..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးမှာမူ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး မိစ္ဆာရဟန်း၏ ဝါးမြိုမှုကို ခုခံရင်း ရဟန်း၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ တခိခိ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အို... အလုပ်တွေသာ လုပ်လိုက်ရတယ် အဖတ်မတင်ပါလား။

ဒါ့အပြင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ အညတရလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ကြားဖြတ်တာကိုတောင် ခံလိုက်ရသေးတယ်။ မင်းက သူ့ကို လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံနဲ့ ချေမှုန်းနိုင်ပေမဲ့... အခုတော့ ငါတို့နဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေရပြီး မင်းရဲ့ အဖိုးတန် မိစ္ဆာရတနာကို တခြားသူက မင်းမျက်စိရှေ့တင် လုယူသွားတာကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရတာပေါ့။ သနားစရာပဲ တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

ထိုအခါမှ ရှေးဟောင်းသွားသည် ကလေးငိုသံသခင်မှာ ရိုးရိုးဆဲဆိုနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ ဘိုးဘေးကြီး အကွက်ဆင်နိုင်ရန် ရှေ့ကနေ လမ်းခင်းပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ စုန်ယန်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုရင်လေးလေးပါးမှာ မီးခိုးရောင်နေမင်းကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုန်ယန်ကို လေးဖက်လေးတန်မှ ဝိုင်းရံကာ လက်အုပ်ချီလျက် အသာအယာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

မကြုံစဖူး ပြင်းထန်လှသော စိတ်အာရုံ စွမ်းအားများက ထိုအမျိုးသားကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး စိတ်အာရုံထဲသို့ ကျရောက်သွားပုံပင်။

မိစ္ဆာရဟန်းမှာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားသယောင် ရှိသော်လည်း ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေနက်ရောင် ပုတီးစေ့ကိုးစေ့အနက် ပထမဆုံးတစ်စေ့မှာ ကျားအစင်းကြောင်း ပုံရိပ်များဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်ပင်။ ထိုအမျိုးသားမှာ ဒုတိယမြောက် ရွှေနက်ရောင် မိစ္ဆာရတနာ ပုတီးစေ့ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

...

အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးက လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ စုန်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျားအစင်းကြောင်းများအပြင် ဝိညာဉ်ဆိုးများစွာမှာလည်း ထူထပ်စွာ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုဝိညာဉ်ဆိုးများသည် အတွင်းရော အပြင်ပါ အလွှာပေါင်းများစွာ ထပ်နေပြီး ကိုရင်လေးများ၏ အလင်းပြမှုကို အကာအကွယ်ပေးထားသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ စိတ်အာရုံထဲ နစ်မြုပ်နေဟန် ဆောင်နေသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူ၏ အင်အားရှိသမျှကို မိစ္ဆာရတနာအား ပိုင်စိုးရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေခြင်းပင်။

အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးဖြစ်စေ၊ ကလေးငိုသံသခင် သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းသွားဖြစ်စေ သူတို့အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ရှေ့မှ လူငယ်လေး၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ချိန်က လောကကြီးကို စိုးမိုးခဲ့သော ကျားဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်နှင့် ထပ်တူကျနေသည်။

ကျားမျိုးနွယ်စု သွေးဆက်၏ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးနှင့် အားကျစရာအကောင်းဆုံး အချက်မှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်တွင် ရှိနေသော အစွမ်းမဟုတ်ဘဲ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း... တစ်ဆင့်ချင်းစီ အားထုတ်လေလေ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တူးဖော်နိုင်လေလေ၊ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလေလေ ဖြစ်ခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်ဆိုးတို့၏ ဖြေရှင်း၍မရနိုင်သော သဘာဝမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို မွေးရာပါ တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းပင်။ ၎င်းက မူလက ရှုပ်ထွေးလှသော ဝိညာဉ်အမျိုးအစား မှော်ရတနာများကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်စေပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

ယခု စုန်ယန် အသုံးပြုနေသော ဝိညာဉ်ဆိုး ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ တစ်ချိန်က ကျားဧကရာဇ် အသုံးအများဆုံး နည်းစနစ်များထဲမှ တစ်ခုပင်။ စုန်ယန်သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ ကျားမျိုးနွယ်စု သွေးဆက်ကို စနစ်တကျ အသုံးပြုတတ်လာပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အမြီးခုနစ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာမြေခွေးကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ထိုလူသား၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ လက်ရှိတွင် မမြင့်မားသေးသော်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ခန့်မှန်းရပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။