← Chapters

အခန်း (၁၉၈-၂၀၀)

Vol. 14 Ch. 198-200

အခန်း (၁၉၈-၂၀၀)

Vol. 14 Ch. 198-200

အပိုင်း(၁၉၈) ဝိညာဉ်တာအိုစွမ်းအား၊ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို တကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ခြင်း

အဝါရောင် နံရံများနှင့် အနီရောင် အမိုးအုပ်ကြွပ်များရှိသော နန်းတော်တံတိုင်းများက မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်မားပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အလင်းဝင်နိုင်သည့် အမိုးခုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေကာ အလင်းမျက်နှာပြင် အပေါ်တွင် ရောင်စုံအလင်းဝန်းများ စီးဆင်းနေ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က နန်းတော်၏ လုံခြုံရေး အခင်းအကျင်းများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး သူခိုးများ နန်းတော်ထဲမှ ခိုးထွက်သွားခြင်းကို တားဆီးရန် မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ထွက်ခွင့် မပြုတော့ပေ။

ထို့အပြင် နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ လန်ယမြို့တော်တွင် အစိုးရရုံးများ၊ စစ်ရေးရုံးများ၊ ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးရုံး များနှင့် တာလီကျောင်းတော်မှ အရာရှိများနှင့် စစ်သည်များအားလုံးသည် သူခိုးများကို ဖမ်းဆီးရာတွင် ကူညီရန် သူတို့၏ အင်အားအားလုံးကို နန်းတော်သို့ စေလွှတ်ရန် အမိန့်ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဤလူများက နန်းတော်၏ လုံခြုံရေးစနစ်ရှိ တံခါးတစ်ပေါက်ကို ဖွင့်နိုင်သော အထူးတိုကင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ လူတိုင်း ဝင်ရောက်ပြီးသည်နှင့် တံခါးမှာ အလိုအလျောက် ပြန်ပိတ်သွားသည်။

ဌာနအသီးသီးမှ သယ်ဆောင်လာသော ကောင်းကင်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာများ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် အခင်းအကျင်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားသော ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီသည် နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်အောက်ရှိ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

"နန်းတော်က သတင်းအရ သူခိုးနှစ်ယောက်ရှိတယ်။ စစ်သူကြီး ချန်းယွီနဲ့ အကြီးအကဲပင်း နှစ်ယောက်စလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ။ ဧကရာဇ်က အတွင်းနန်းဆောင်မှာ ပေါ်မလာသေးဘူး၊ သူခိုးတွေရဲ့ အပေါင်းအပါတွေ ပြန်ပေးဆွဲသွားတာလို့ အစပိုင်းမှာ သံသယရှိရတယ်။"

"သူခိုးတွေက သေချာပေါက် ရိုးရှင်းတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က တခြားအင်အားစုတစ်ခုရဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစု ဖြစ်နိုင်ပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာပဲ။"

အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ တရားသူကြီးချုပ်က အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော မြို့တော်အစိုးရ၏ ခရိုင်တရားသူကြီးကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီးနောက် နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"နန်းတော်ထဲမှာ ဖမ်းထားတဲ့ အမျိုးသမီး အစေခံတွေကို သူခိုးတွေ တွေ့သွားလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး။ တကယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားရင် လန်ယတိုင်းပြည် တစ်ခုလုံး အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီးတော့ တောရိုင်းမြေက တိုင်းပြည်အားလုံးရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူခိုးတွေထဲက တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်ခြယ်လှယ်တဲ့ အတတ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူက အခင်းအကျင်းကို ဘာမှလုပ်လို့မရပေမဲ့ ငါတို့ အခင်းအကျင်းကလည်း သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

"နန်းတော်ရဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းအရတော့ နန်းတော်ရဲ့အစိတ်အပိုင်း အများစုက ကျဆင်းသွားပြီ။ ဝိညာဉ်တာအိုက အဲဒီအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့လည်း သူက ရုပ်ဖျက်တာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူ့ရဲ့ တာအိုသစ်သီး အရှိန်အဝါ အပါအဝင် ဝိညာဉ်ပုံစံကိုပါ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဒါတွေအားလုံးကို သူက အတုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်... "

အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ ဝန်ကြီးနှင့် မြို့တော်စီရင်စု၏ တရားသူကြီး နှစ်ဦးစလုံးက လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲနေကြသည်။

ဝိညာဉ်တာအို၊ ရုပ်သေးတာအိုနှင့် ကူပိုးကောင်တာအိုတို့ကို အယုတ်မာဆုံး၊ အရက်စက်ဆုံးနှင့် အခက်ခဲဆုံး တာအို ဥပဒေသ (၃)ခုအဖြစ် လူသိများသည်။ ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး တာအို ဥပဒေသ တစ်ခုစီနှင့် အထူးလိုက်ဖက်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပါရမီတို့ လိုအပ်သည်။

စစ်သူကြီးချန်းယွီ အလကား သေသွားခြင်း မဟုတ်ပေ...

သို့သော်လည်း သူခိုးများ၏ပစ်မှတ်မှာ နန်းတော်အတွင်း ဖမ်းဆီးထားသော အမျိုးသမီး အစခံများ ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ၎င်းက လန်ယတိုင်းပြည်အတွက် အထိမခံနိုင်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။

တောရိုင်းမြေရှိ တိုင်းပြည်အသီးသီးက အဆက်မပြတ် စစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲနေကြသော်လည်း ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်၏ ဘုန်းကြီးတုများအတွက် ကျင့်ကြံရေးခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ် အသုံးပြုရန် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများကို အစုလိုက် အပြုံလိုက်နှင့် အထိန်းအကွပ်မရှိ ဖမ်းဆီးသော ဤလူမဆန်သည့် ပူဇော်ပသနည်းကို တိုင်းပြည်အားလုံးက အယူမှားအဖြစ် တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ကြလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် နှစ်များတစ်လျှောက် လန်ယတိုင်းပြည်က လျှို့ဝှက်ဖမ်းဆီးခဲ့သော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများတွင် မဟာကျင်း၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားမြို့တော်၊ နေမဝင်တိုင်းပြည်နှင့် ယခုအခါ ပျက်သုဉ်းသွားပြီ ဖြစ်သော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့မှ လူများ ပါဝင်သည်။ တောရိုင်းမြေရှိ တိုင်းပြည်အသီးသီးမှ လူများကို ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ ပူဇော်ပသခဲ့ကြသည်။

အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်မှ လာမာဘုန်းကြီးများက သင်္ကန်းဝတ်ပြီးနောက် သုခဝတီ ဇန်ဆရာတော်များနှင့် ဗုဒ္ဓများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကြသော်လည်း တကယ်တမ်း ယုတ်မာမှု မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကြ၏။ သူတို့၏ တန္တရ ရိုးရာ ဓလေ့သုံးပစ္စည်းများကို လူအရှင်များကို ပူဇော်ခြင်း၊ အရေခွံခွာခြင်းနှင့် အကြောများ ဆွဲထုတ်ကာ ရတနာများအဖြစ် ဖန်တီးခြင်းတို့ဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ သူတို့ကို ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်မြင့်မားသော အရည်အချင်းများနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ ရှိရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်များတစ်လျှောက်တွင် လန်ယတိုင်းပြည်က တောရိုင်းမြေရှိ တိုင်းပြည်အသီးသီးမှ အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းလွှာ လူတန်းစားများ၏ ဇနီးများနှင့် သမီးများကို အထူးပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ဤလူများက များသောအားဖြင့် ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ မြင့်မားသော်လည်း လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များ ကင်းမဲ့နေတတ်သည်။ သူတို့က လှည့်လည်သွားလာခြင်း သို့မဟုတ် ကမ္ဘာအနှံ့ တစ်ယောက်တည်း သွားလာခြင်းကို နှစ်သက်လေ့ရှိသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဖမ်းဆီးခံရရန် အသင့်တော်ဆုံး ပစ်မှတ်များ ဖြစ်နေသည်။

စဉ်းစားကြည့်လေ။ ဒါသာ ပေါ်သွားရင် တောရိုင်းမြေက ဘယ်တိုင်းပြည်ကများ ပြန်မဆန့်ကျင်ဘဲ နေမှာလဲ။

ငါ ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ရှာနေခဲ့တဲ့ ဇနီး (သမီး၊ တပည့်၊ ဆရာ၊ ညီမ...)ကို မင်းတို့က ဖမ်းသွားပြီးတော့ အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်က အဲဒီနှာဘူးကတုံးဘုန်းကြီးတွေဆီ ပူဇော်လိုက်တယ်ပေါ့...

အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ကို မစော်ကားရဲပေမဲ့ မင်းတို့ လန်ယတိုင်းပြည်ကိုတော့ ပြန်တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ကွ…

အခြေအနေက ထိုအထိ ရောက်သွားလျှင် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်မှ ထိုဘုန်းကြီးများ၏ စရိုက်အရဆိုလျှင် လန်ယတိုင်းပြည်ကို မဆိုင်းမတွ စွန့်ပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာ၏။ မည်သို့ဆိုစေ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်၏ ရည်မှန်းချက်က တောရိုင်းမြေကို အုပ်ချုပ်ရန် မဟုတ်ပါလား။ တိုင်းပြည်အားလုံးကို ဒေါသထွက်စေလျှင် သူတို့၏ အနာဂတ် အုပ်ချုပ်ရေးက မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဖျတ်ခနဲ အချိန်လေးအတွင်း မြို့တော်တရားသူကြီးနှင့် တရားရုံးချုပ်၏ တရားသူကြီးချုပ်တို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူခိုးကို မရရတဲ့နည်းနဲ့ ဖမ်းရမယ်... "

"နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း အခင်းအကျင်းကို အသက်သွင်းပြီး ကျူးကျော်သူတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ သစ္စာဆိုကြ... "

သူတို့နှစ်ဦးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် သောင်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးကို ပြန်လည် နေရာချထားလိုက်သည်။ အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ ဝန်ကြီးက လေးထောင့်ပုံ ကြေးမုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း ၎င်းတွင် ဘာမှ ထင်ဟပ်မနေပေ။

စစ်သည်များက လက်ချောင်းများကို လှီးလိုက်ရာ သွေးပေါက်များသည် စီးကြောင်းငယ်များအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး လေးထောင့်မှန်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။

[နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း အချင်းအကျင်း] သည် လန်ယတိုင်းပြည်က တီထွင်ထားသော အထူး အခင်းအကျင်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ မှတ်သားလောက်စရာပင်။

လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ် သို့မဟုတ် ၎င်းအထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက အခင်းအကျင်း၏ အူတိုင်ကို ကြီးကြပ်ရပြီ သူတို့က ၎င်းကို တစ်လက်မမျှပင် စွန့်ခွာခွင့် မရှိပေ။ အခြားသူများက သူတို့၏ သွေးများကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဆက်သရပြီး ၎င်းက မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့ကို အတူတကွ ချည်နှောင်ထားသည်။

အခင်းအကျင်းကို ထိန်းချုပ်သော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက အချိန်မရွေး ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို အခြားတစ်ဦးထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ပြီး ထိုလူ၏ အသိစိတ်၊ အာရုံငါးပါး၊ ခြေလက်အင်္ဂါများ စသည်တို့ကိုပါ သိမ်းပိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ သောင်းနှင့်ချီသော ကြိုးမျှင်များ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး၊ ပင့်ကူအိမ်၏ ဗဟိုကို နေရာယူထားသော သားရဲက မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါ်လာနိုင်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များ အားလုံးက မြို့တော်စီရင်စု၏ ခရိုင်တရားသူကြီးနှင့် တာလီကျောင်းတော် အကြီးအကဲတို့၏ ကိုယ်ပွားများ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်တာအို အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကို ရှာဖွေရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူစေကာ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ချေမှုန်းမည်ကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ပေ။

"သွား။ သစ္စာဖောက်တွေကိုရှာ။ လမ်းတစ်လျှောက် တွေ့သမျှ တတိယအဆင့်အောက် နန်းတွင်းအရာရှိတိုင်းကို သတ်ပစ်၊ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်နဲ့... " အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ တရားသူကြီးချုပ်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ... "

သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များက လူစုခွဲကာ နန်းတော်၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဗလာကျင်းနေသော မျက်လုံးများနှင့် တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် နန်းတွင်းအစေခံများနှင့် မိန်းမစိုး အချို့သည် လမ်းမပေါ်တွင် ငေးမောစွာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ ရှာဖွေရန် ရောက်လာသော စစ်သည်များနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သူတို့က လမ်းဖယ်ပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းဖြတ်သတ်ခံလိုက်ရသည်။

"အခြေခံဥပဒေခုံရုံး ဝန်ကြီးက မြို့တော်စီရင်စု အစိုးရနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး၊ တတိယအဆင့်အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ အရာရှိတွေအားလုံး အိမ်မှာပဲနေဖို့နဲ့ အပြင်ထွက်မလာဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။ အပြင်ထွက်လာရဲတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သေဒဏ်ပေးမယ်... "

အော်ဟစ်သံများနှင့် ကြိမ်းမောင်းသံများက နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

အိမ်တစ်အိမ်၏ လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာ၌ ဝူတျဲက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်အလင်းစက်များ တောက်ပနေပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထား၏။ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်လျှင် အနည်းဆုံး သောင်းနှင့်ချီပြီး ရှိနေသည်။

ပင်လယ်လွှမ်းနယ်ပယ်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီး အရည်အသွေးထက် အရေအတွက်ကို ဦးစားပေးကာ အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးစေရန်နှင့် စုချင်ချိုး လျန်ယွဲ့ကို အမြန်ဆုံး ကယ်တင်နိုင်ရေးအတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခုကြည့်ရသည်မှာ အခြေအနေက မကောင်းတော့ပေ။

အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ ဝန်ကြီးနှင့် ကျိုတိုစီရင်စု အစိုးရတို့က အလွန်ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားကြသဖြင့် နန်းတော်ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ဘဲ အပြစ်ရှိသူများကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည့်အစား အပြစ်ကင်းသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အလင်းစက် နှစ်ထောင် မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခံထားရသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ထောင် သေဆုံးသွားကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဝူတျဲပင်လျှင် ပြင်ပကမ္ဘာမှ နားကွဲမတတ် တိုက်ပွဲသံများကို ကြားနေရ၏။

"လန်ယတိုင်းပြည်က ဘယ်လောက်ပဲ အားနည်းနေပါစေ၊ သေချာဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စနစ်ရှိတဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ သာမန် အင်အားစုတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။ သူတို့ရဲ့ အမိန့်တွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အကောင်အထည်ဖော်ပြီး ကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်းတွေက အရမ်း ထိရောက်တယ်။"

"သူတို့ကို ဒီလိုမျိုး ဆက်သတ်ခွင့် ပေးထားလို့ မဖြစ်ဘူး... "

"ရှင်တို့က လူတွေကို ရမ်းကားသတ်ဖြတ်ရဲမှတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပဲဆိုတော့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ဦးဆောင်ပေးမယ်။"

ဝူတျဲ သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် မီးခိုးရောင်သို့ ပြောင်းသွားသည်။ သူက ကုတင်ပေါ် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် နဖူးကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ မြင့်မြတ်ပြီး ခမ်းနားလာကာ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို အနည်းငယ် ဟလျက် စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်၏။

"သတ်... "

ချက်ချင်းပင် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်လှိုင်းတစ်ခုက ရေပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းဂယက်များကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ၊ ထိုဝိညာဉ်လှိုင်းနှင့် ထိတွေ့မိသော ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခံ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ဒေါသထွက် ရူးသွပ်သွားစေခဲ့သည်။

မူးဝေပြီး အသက်မပါသလို ဖြစ်နေခဲ့သော နန်းတွင်းအစေခံများ၊ မိန်းမစိုးများနှင့် အစောင့်များသည် လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်များ သို့မဟုတ် လေလွင့်နေသော တစ္ဆေများကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ လမ်းလျှောက်နေခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် သူတို့အားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီး ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကာ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ အပ်တစ်ချောင်းစာခန့် ကျုံ့သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

တာလီကျောင်းတော်နှင့် ကျိုတိုစီရင်စုမှ စစ်သည်များပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် မှင်သက်သွားကြပြီး အလစ်အငိုက် မိသွားကြသည်။ သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် နန်းတွင်းအစေခံများ၊ မိန်းမစိုးများနှင့် အစောင့်များက ဖုတ်ကောင်များကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းပိုင်းရှိ တိုက်ခိုက်ရေး အလေ့အထများကို လိုက်နာနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကြောက်ရွံ့မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု ကဲ့သို့သော စိတ်ခံစားမှုများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး နာကျင်မှု ခံစားချက်ကိုပင် မသိရှိတော့သဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လန်ယနန်းတော်က စစ်မြေပြင်အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အဆောက်အအုံများ တစ်ခုလုံး ပြိုကျကုန်တော့သည်။

တိုက်ပွဲ အော်ဟစ်သံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

နှစ်ဖက်စလုံးက အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းကြပြီး တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"စုန်းမ... ငါ့ရဲ့ လန်ယကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီစစ်ပွဲမှာ နယ်ရုပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲရဲတယ်ပေါ့... " မြို့တော် အစိုးရ၏ တရားသူကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝူတျဲ မပေါ်လာမီအချိန်အထိ သူ့ကို သတိမပေးမိစေရန်နှင့် သတိမထားမိစေရန် နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို သူတို့ အသုံးမပြုသေးပေ။ ထိုအရာက သူ့ကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်မည်၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်မှသာ ထိရောက်မှု ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ငါတို့ရဲ့ အားထုတ်မှု အားလုံးကို အံတုနေတယ်…" အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ တရားသူကြီးချုပ်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်တာအို ကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတာလား..."

"တရားသူကြီးချုပ်... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ဒီလိုမျိုး ဆက်တိုက်နေရမှာလား။" ကျိုတိုစီရင်စု အစိုးရ၏ တရားသူကြီးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ တရားသူကြီးချုပ်က ဖြူရော်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့မှာ တိုက်ဖို့ကလွဲပြီးတော့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ဒီနန်းတွင်းအစေခံတွေနဲ့ မိန်းမစိုးတွေက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ သူတို့အားလုံးကို ငါတို့ ရှင်းမပစ်နိုင်ခင်အထိ အလွန်ဆုံး အချိန်ခဏလောက်ပဲ နှောင့်နှေးအောင် လုပ်နိုင်မှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မိစ္ဆာမ ပုန်းစရာနေရာ မရှိတော့ဘူး... "

"ဒါပေမဲ့... သူ့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေက အမျိုးသမီး အစေခံတွေကို ကယ်ဖို့အတွက် စာကြည့်တိုက်ထဲကို ခိုးဝင်သွားလောက်ပြီ။"

"ရပါတယ်။ နန်းတော်ရဲ့ တားမြစ်ချက်တွေက ရှိနေတုန်းပဲ။ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေပဲ အဲဒါတွေကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်။ အမျိုးသမီး အစေခံတွေကို ကယ်နိုင်ရင်တောင်မှ သူတို့ ထွက်ပြေးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"တကယ်တော့... ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရအောင်။ ငါ စိတ်ထဲ မကောင်းသလို ခံစားနေရတယ်။ ဧကရာဇ်က အခုထိ ပေါ်မလာသေးဘူး။ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ခိုးဝင်လာတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်။ ဒီအမျိုးသမီး နှစ်ယောက်က နယ်ရုပ်လေးတွေ သက်သက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နန်းတော်၏ အနက်ပိုင်းသို့ တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကြီး ဖြစ်နေတာတောင် ဧကရာဇ်က ပုန်းအောင်းနေပြီး ပေါ်မလာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ကမောက်ကမဖြစ်မှုတွေကို အလွယ်တကူ ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါဆို သူက ဘာလို့ ပေါ်မလာရတာလဲ။

တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်ကတော့ တစ်ယောက်ယောက် သူ့ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းထားတာပဲ...

......

......

"ဓားသူတော်စင် လန်ယတိုင်းပြည်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်က အဲဒီလာမာဘုန်းကြီးတွေရဲ့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာကို ခံခဲ့ရလို့ သူတို့အောက်မှာ အလုပ်အကျွေး ပြုရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။ သနားညှာတာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က... ခင်ဗျားရဲ့ ကျွန်တွေ ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

"မဟာကျင်းနဲ့ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်က နောက်ဆုံးကျရင် စစ်ခင်းကြရမှာပဲ။ တကယ်လို့ ပဋိပက္ခမှာ ကျွန်တော်က သူလျှိုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးမယ်ဆိုရင် မဟာကျင်း အနိုင်ရနိုင်ခြေက အများကြီး ပိုမြင့်မားလာနိုင်ပါတယ်။"

ဝူတျဲ၏ ဝိညာဉ်တာအိုကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင် လန်ယဘုရင်က သူ့ကိုယ်သူ ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သနားညှာတာပေးရန် တောင်းပန်တော့သည်။

မူလက လန်ယဘုရင်သည် အခြေခံဥပဒေခုံရုံး ဝန်ကြီးနှင့် ကျိုတို စီရင်စုတို့ တုံ့ပြန်လာသရွေ့ ဝူတျဲနှင့် စုချင်ချိုးတို့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည်ဟု ထင်ကာ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။

ဓားသူတော်စင် မုန့်ချင်း၏ စရိုက်ကို သူ နားလည်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူက ကျေးဇူးသိတတ်ပြီး သူ့အနားမှ လူများအပေါ် သစ္စာရှိသည်။ ဝူတျဲနှင့် အခြားနှစ်ယောက် ဖမ်းဆီးခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ အပေးအယူလုပ်ရန် ယုံကြည်ချက် ရှိလာလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဖမ်းဆီးရန် ဝေလာဝေး။

ဝူတျဲကပင် ကျိုတိုစီရင်စု အစိုးရနှင့် တာလီ ကျောင်းတော်တို့ကို စစ်ပွဲရွှံ့နွံ အထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။"

"အလျှော့ပေးလိုက်ပြီလား။"

"တာလီကျောင်းတော်နဲ့ ကျိုတိုစီရင်စုက ငါ့အစေခံမလေး နှစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိတဲ့အချိန်အထိ ပြီးတော့ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ရဲ့ အရဟတ္တ (၁၈)ပါးထဲက ပျော်ရွှင်ခြင်းဗုဒ္ဓ ရောက်လာပြီး မင်းကို ကယ်တဲ့အချိန်အထိ ဘာလို့ မစောင့်ရတာလဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

လန်ယဘုရင်၏ နှလုံးသားထဲမှ အကြံအစည်လေးကို သူ မြင်နေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ဖွင့်ဟဖော်ထုတ်ရန် ပျင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဝံ့ရဲပါဘူး၊ မဝံ့ရဲပါဘူး။" လန်ယဘုရင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြပ်ဝပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေကာ အမြီးနှံ့ပြီး သနားညှာတာဖို့ တောင်းပန်နေသော ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

သူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

လူတွေက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ မကြာခဏ ပြောကြပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ အစေခံကတောင် တိုင်းပြည်တစ်တိုင်းပြည်လုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...

မဟာကျင်းရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တကယ်ကို ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်ဘူး...

ထိုမတိုင်မီက လန်ယဘုရင်သည် မဟာကျင်းအပေါ် အမြဲပင် အဆိုးမြင်ခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်၏ အင်အားက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဝူတျဲ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန် လန်ယဘုရင်က မဟာကျင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

တောရိုင်းမြေက လက်ရှိ နှစ်ပိုင်းကွဲနေတယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ လောင်းကြေးထပ်ရင် ဘာလို့ မကောင်းရမှာလဲ။ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒီတိုက်ခိုက်ခံရမှုက ဆိုးကျိုးကနေ အကျိုးအမြတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ အနာဂတ်မှာ ဘယ်ဘက်ကနိုင်နိုင် အုပ်ချုပ်သူ အသစ် ပေါ်ထွန်းလာမှုမှာ လန်ယတိုင်းပြည်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ အသိအမှတ်ပြုခံရနိုင်တယ်။

အမှန်တကယ်တမ်း လန်ယဘုရင်က အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို တိတ်တဆိတ် သဘောကျနေခဲ့သည်။

မည်သို့ဆိုစေ အနောက်ဘက်မှ ထိုကတုံးဘုန်းကြီးများက အလွန်ပင် ဖောက်ပြန်ယုတ်မာလွန်း၏။ သူတို့က လူ့သဘာဝကို လုံးဝဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အသုံးလိုပြီးသွားရင် စွန့်ပစ်ခံရန် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိနေသည်။ သစ္စာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုကို တန်ဖိုးထားသော ပုံမှန်လူတစ်ယောက် အနောက်ကို လိုက်ခြင်းကမှ ပိုကောင်းပေဦးမည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ချင်ကျိုး၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတွေကို ကျွန်ပြုတယ်။ သူတို့ကို ကျင့်ကြံရေးခန္ဓာကိုယ်တွေအဖြစ် အသုံးချတယ်၊ ပြီးတော့ လူ့အသားနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေကို ဖန်တီးတယ်။ တိုင်းပြည်တည်ထောင်ပြီး နှစ်(၁၀၀) အတွင်းမှာ သူတို့က တိုင်းပြည်ကြီးငယ်တွေက လူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သာမန် ပြည်သူတွေကိုတောင် ချမ်းသာမပေးခဲ့ဘူး။ အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြတယ်။"

"နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တိုင်းပြည်တွေကြားက စစ်ပွဲတွေက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ စစ်မြေပြင်မှာ သတ်ဖြတ်တာတွေက နားလည်နိုင်ပေမဲ့ အပြစ်ကင်းတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာတော့ ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ မင်းတို့က အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတွေကို ကျွန်ပြုပြီး၊ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့တဲ့အထိ စုပ်ယူပြီးတော့မှ မင်းတို့ရဲ့ ဇင်ဘာသာ သားရဲတွေကို ကျွေးဖို့ အသားကြိတ်စက်နဲ့ ကြိတ်ပစ်တယ်... "

"ပြီးတော့ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ စာရင်းကတော့ အရှည်ကြီးပဲ... "

"အဲဒါကို မင်းက ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်နေသေးတာလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

မုန့်ချင်ကျိုး စကားပြောလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကို တောက်လိုက်ရာ လန်ယဘုရင်၏ လက်နှင့်ခြေ အကြောများကို ပြတ်တောက်သွားစေသော ဓားအသိများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဒန်တျန်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖောက်ထွင်းကာ ဘုရင်၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် တာအိုသစ်သီးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။

"အား... " လန်ယဘုရင်က နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အော်ဟစ်နေကာ သူ၏မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ပုံပျက်နေသည်။

လူသတ်တာက တစ်ပိုင်း၊ ရက်စက်တာက တခြားတစ်ပိုင်းပဲ။ စစ်ပွဲဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်သလို၊ ဒဏ်ရာရတာ တွေကလည်း ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်တာက လူမဆန်သလို၊ လူ့သဘာဝလည်း ကင်းမဲ့တယ်။ အဲဒါက ဝက်တွေ ခွေးတွေထက်တောင် ဆိုးရွားသေးတယ်။

"ခွေးကောင်... "

ဝက်အော်သံများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ မုန့်ချင်ကျိုးက သူ၏ဓားဖြင့် လည်ပင်းကို အလွယ်တကူ လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုဒဏ်ရာက လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကို သတ်ပစ်ရန် မလုံလောက်သော်လည်း အသံတိတ်သွားစေနိုင်၏၊

ခဏကြာပြီးနောက်…

မုန့်ချင်ကျိုး အသိပြန်ဝင်လာပြီး ဝူတျဲ၏ တန်ဖိုးကို ပြန်စဉ်းစားရသည်။

ဝူတျဲတွင် ထိုကဲ့သို့ အလားအလာမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ယခင်က မထင်ထားခဲ့ပေ။ မူရင်းစာအုပ်က ဝူတျဲအကြောင်း အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားလေသည်။

၎င်းက ယခုလို ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ်တစ်ပိုင်း ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် သူက လန်ယနန်းတော် တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့လေသည်။

ဒါကြောင့် မူရင်းဇာတ်လမ်းအလယ်ပိုင်းမှာ ကျောက်ကော်က လူတွေကို သတ်ပစ်ဖို့အတွက် ဝူတျဲကို အားကိုးနေခဲ့တာကိုး။ သူ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့ ဝူတျဲ မပါတော့သလောက်ပဲ။

…

အပိုင်း(၁၉၉) ဝမ်းသာမှုနှင့် မုန်းတီးမှု၊ မျက်နှာနှစ်ဖက်ဗုဒ္ဓ

ကန္တာရကြီးက သဲနှင့်ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းကာ စိမ်းလန်းသော အပင်များ အလွန်နည်းပါးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့ရလေ့ရှိသော အိုအေစစ်များသည် ကျယ်ပြောလှသော ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ကြီးကို လွှမ်းခြုံရန် လုံးဝ မလုံလောက်။ လေဆင်နှာမောင်းများ မကြာခဏ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိစပ်ကာ အလွန်အမင်း အေးခဲမှုနှင့် အပူချိန်ကြောင့် ချွန်ထက်နေသော သဲနှင့် ကျောက်စရစ်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။ လေဆင်နှာမောင်း၏ လေဓားများက နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် မှော်ရတနာများကဲ့သို့ ချွန်ထက်ကြသည်။ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ အမှတ်တမဲ့ ကျရောက်သွားပါက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြိတ်ချေခံရပြီး ဝိညာဉ်ကိုပင် ကယ်တင်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လန်ယတိုင်းပြည်၏နယ်စပ်၊ အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော နယ်နိမိတ်မှတ်တိုင် အနီးတွင် မိုင်ရာချီ ရှည်လျားသော တာရိုးကြီးတစ်ခု တည်ရှိသည်။ အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် သူ၏ မြေးငယ်လေးတို့က ကျယ်ဝန်းသော တာရိုးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးက အဝါရောင် သဲငရဲထဲတွင် တည်ဆောက်ထားသော အဆုံးအစမဲ့ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဤနယ်မြေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုများအကြောင်းကို မြေးငယ်လေးအား ရှင်းပြနေသည်။

"သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲတယ်ဆိုရင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အမြင့်ဆုံးကို မရောက်သေးတဲ့ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်က ဇန်ဆရာတော်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်အောင် နေနိုင်ကြတာလဲ။" မြေးငယ်လေး မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီမှာ လှည့်ကွက်တစ်ခု ရှိတာပေါ့။ ဇန်ဆရာတော်တွေက ဒီနယ်မြေမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို နားလည်သလို ဒီမြေကိုလည်း ကောင်းကောင်း နားလည်ကြတယ်။ အတ္တကင်းမဲ့ ဗုဒ္ဓက ဉာဏ်ပညာနဲ့ အမြော်အမြင်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်စဉ်တွေကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ သူက လေဆင်နှာမောင်းနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် အဝါရောင် သဲပြင်ထဲကို ထွက်ပြေးဖို့ ဒီသဘာဝလွန် စွမ်းရည်ကို သုံးနိုင်တယ်။"

မြေးငယ်လေးက နားလည်သလိုလို နားမလည်သလိုလို ဖြစ်နေသည်။ တာတမံ၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ စိမ်းလန်း စိုပြည်သော တောင်များနှင့် မြစ်များကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ တာတမံဖြင့်သာ ပိုင်းခြားထားသော ၎င်းတို့သည် မတူညီသော ကမ္ဘာနှစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အပေါ်မှ ကြည့်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသလို ကြောက်မက်ဖွယ်လည်း ကောင်းလှ၏။

သို့သော် မြေးငယ်လေးက ငယ်ရွယ်သေးပြီး တာတမံအနီးတွင် မကြာခဏ ကစားလေ့ရှိသဖြင့် ၎င်းကို အထူးအဆန်းဟု မထင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အဘိုး... လေဆင်နှာမောင်းကို ဘယ်လို ကျင့်ကြံသူမျိုးက ခံနိုင်ရည်ရှိလဲ။"

အဘိုးအို၏အပြုံးက အနည်းငယ် အေးခဲသွားပြီး မြေးငယ်လေး၏ ကတုံးခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကို လိမ္မာတာပဲ။ မင်း ဉာဏ်ကောင်းတာ ကောင်းပါတယ်။ ငါ မင်းကို ဆက်သင်ပေးဖို့တောင် ခက်နေပြီ။"

သို့သော် မြေးငယ်ရှေ့တွင် မျက်နှာမပျက်ချင်သဖြင့် အဘိုးအိုက ဦးနှောက်ကို အသည်းအသန် အလုပ်ပေးကာ နောက်ဆုံးတွင် မှတ်မိသွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"သာမန် မုန်တိုင်းတစ်ခု၊ ကောင်းကင်အဆင့် သတ္တုလောက် မာကျောတဲ့ သဲနဲ့ကျောက်စရစ်တွေကို သယ်လာတဲ့ မုန်တိုင်းကို ပင်လယ်လွှမ်းနယ်ပယ်က သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေ ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မြေကြီးက မီးတောက်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ မုန်တိုင်းရဲ့စွမ်းအားက အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတယ်။ အဲဒီလို မီးဘေးအန္တရာယ်မျိုးကို လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေမှပဲ ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မယ်။ ပိုပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းတာက ကောင်းကင်က မိုးကြိုးနဲ့ မြေကြီးက မီးတောက်တွေ လေဆင်နှာမောင်းထဲမှာ ပေါင်းစပ်သွားရင်တော့... "

"နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေတောင် အဲဒါကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။"

အဘိုးအိုက ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝဟန်ဆောင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ "အခုတော့ ဒီဉာဏ်ကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးလေးကို ငါ နောက်ဆုံးတော့ ထိန်းထားနိုင်ပြီ။"

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြေးငယ်လေးက မေးခွန်းများ ဆက်မမေးတော့ပေ။ ထိုစဉ် ရုတ်တရက် တိမ်ကင်းစင်သော ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးပစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော ကောက်ကွေ့နေသည့် လျှပ်စီးတန်းများက ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ကြက်ခြေခတ် ဖြတ်သန်းကာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လျှပ်စီးတန်းတိုင်းက ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် တုတ်ခိုင်ပြီး အမြင့်မားဆုံး တာအိုဥပဒေသများ၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေ၏။

ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။

အဝါရောင် သဲပြင်မှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ပူပြင်းလှသည်။ တောင်ရွှေ့ နယ်ပယ်မှ သဲသားရဲတစ်ကောင်က မီးတောက်များနှင့် မထိတွေ့မီမှာပင် အပူရှိန်ကြောင့် လိမ့်ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရေနွေးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကန္တာရတစ်ခုလုံး မီးလောင် နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းကင်မိုးကြိုး... မြေကြီးမီးတောက်... " အဘိုးအို၏ မျက်ခွံများ တုန်လှုပ်နေပြီး၊ သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးလေးများမှာ အထိန်းအကွပ်မရှိ တုန်ယင်နေကာ စိတ်များ ဗလာကျင်းလျက် တွေဝေငေးမောစွာ ရပ်နေမိသည်။

သူက တိမ်တက်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ ခဏတာမျှ ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားကြောင့် သူ လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရ၏။

ဝှီး...

ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး သဲများနှင့် မီးတောက်များကို ဆွဲငင်ကာ ဝဲလှည့်နေစေပြီး တဖြည်းဖြည်း လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေပြင်းက သူ၏ အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားကို ဆက်လက် အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်သို့တိုင် ရောက်သွားပြီး မိုးကြိုးများကို လေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန် မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုးနှင့် မြေကြီးမီးတောက်များကို သယ်ဆောင်လာသော ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးက ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

"ဝါး... ဒါက ကောင်းကင်မိုးကြိုးနဲ့ မြေကြီးမီးတောက်တွေပါတဲ့ လေဆင်နှာမောင်းလား။ အံ့ဩစရာပဲ... " မြေးငယ်လေးက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်ရင်း လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

သူတို့က မိုင်ထောင်ချီ ကွာဝေးနေသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြောင့် အဘိုးအိုမှာ ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်နေသည်။

"သွား... မြန်မြန်သွား... "

အဘိုးအိုက မြေးငယ်လေး၏ လက်ကို ကမန်းကတန်း ဆွဲကိုင်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လေဆင်နှာမောင်း၏ ဗဟိုချက်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သုံးလှမ်းသာ လှမ်းခဲ့သည်။

ပထမအလှမ်းတွင် မြေအောက်မီးကို ငြိမ်းသတ်လိုက်၏။ ကျယ်ပြောလှသော အဝါရောင် သဲပြင်မှ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသည်။

ဒုတိယအလှမ်းတွင် မိုးကြိုးများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော လျှပ်စီးတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

တတိယအလှမ်းတွင် လေဆင်နှာမောင်းကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီး အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွား၏။

ထို့နောက် ထိုလူက တာတမံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဘေးဒုက္ခဖြစ်စေသော လေဆင်နှာမောင်းကို ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းဖြင့် ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး သူ ခရီးသွားနေစဉ်မှာပင် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒကာကြီး... အိမ်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပါ၊ အပြင်မှာ ကြာကြာ မနေပါနဲ့။" အဝါရောင် သင်္ကန်းဝတ်ထားသော ဘုန်းကြီးမှာ ဝဝကစ်ကစ်ဖြစ်ပြီး ကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဖော်ရွေသည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိသည်။

အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အတော်လေး ကြောက်လန့်နေသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုက မြေးဖြစ်သူ၏ လက်လေးကို ကိုင်ကာ အလျင်စလို ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေဦး... "

ရုတ်တရက် ရေခဲလို အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးအိုကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

အဘိုးအိုက တွေဝေငေးမောစွာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးခွန်းတစ်ခု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာပြီး မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်က ပြုံးနေခဲ့သော ဘုန်းကြီးဝဝကြီးက ရုတ်တရက် အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ ယုတ်မာကြမ်းကြုတ်လာကာ၊ မုန်းတီးမှု၊ ရက်စက်မှုနှင့် သွေးဆာမှုများဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး သူ၏ အသံမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ငရဲမှ မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ အသံနှင့် တူနေ၏။

"အသုံးမကျတဲ့ ကလေး။ မင်းက ငါ့ကို ခေါ်တာ မှားနေတယ်။ မင်းက အပြစ်ပေးခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်... "

ဘုန်းကြီး၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အဘိုးနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ သေဆုံးကာ လဲကျသွားတော့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဘုန်းကြီးက ပြန်လည်ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဆုတောင်းစာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုကာ သနားကြင်နာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်-

"အင်း... နှမြောစရာပဲ။ မင်းက ဒီနိမ့်ကျတဲ့ ဘုန်းကြီးကို စီနီယာလို့ ခေါ်မယ့်အစား ဆရာတော် ဒါမှမဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးလို့ ခေါ်သင့်တာပေါ့။"

"မင်းသေသွားတဲ့အခါ အရာအားလုံးက အချည်းနှီးပဲဆိုတာ မင်း သိလာလိမ့်မယ်။ မင်းက နိဗ္ဗာန်ဘုံကို စောစော ရောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ ဒကာလေး။ ကောင်းပြီလေ။ မင်းလည်း လူ့လောကရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကနေ လွတ်မြောက်သွားပြီပေါ့။ ကောင်းလိုက်တာ။ ဒီဘုန်းကြီးလည်း... ကောင်းတဲ့ အကျိုးဆက် နှစ်ခု ရလိုက်တာပဲ။"

"နှစ်ဖက်စလုံး သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ပြည့်ဝသွားတဲ့ အကျိုးတူ အခြေအနေ တစ်ခုပေါ့။"

တောင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးကို စကားပြောပြီးနောက် ဘုန်းကြီးက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလောင်း နှစ်လောင်းမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဘုန်းကြီးက ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ အလွန်အကျွံ တောင့်တင်းနေသော အပြုံးကြောင့် တွဲကျနေသော မျက်ခွံများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်က နေရာလွတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ရုပ်ဝတ္ထုနယ်မြေ၏ အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ လန်ယတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"တောင်ပံ(၆)ဖက်ပါတဲ့ တမန်တော်မလေးကို... ငါတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းထဲ ခေါ်လာပြီးတော့ ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်ဆုံးမပေးသင့်တယ်။ ပြီးတော့ လူ့လောကရဲ့ ဒုက္ခတွေကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးသင့်တယ်။"

"လန်ယဘုရင်ရဲ့ ကောင်းတဲ့လုပ်ရပ်တွေက သေချာပေါက် ဆုချခံရမယ်။ သူသေပြီးတဲ့အခါ ရွှေကြာပန်း ရုပ်တုတစ်ခု ပေးသနားခံရမှာပါ။"

ပြုံးနေသော ဘုန်းကြီးက ထိုအကြောင်းကို တွေးမိပြီး ပို၍ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ရာ သူ့ကို အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစေသည်။

ရုတ်တရက်။

ဘုန်းကြီးက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူက သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် မြစိမ်းရောင် ပုတီးစေ့များကို စိပ်နေရင်း ပဉ္စမမြောက် ပုတီးစေ့သို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းကို လက်ညှိုးနှင့် လက်မကြားတွင် ကိုင်ထားလိုက်ပြီး သူ၏အပြုံးမှာ အနည်းငယ် အေးခဲသွား၏။

"လန်ယမြို့တော်က ကောင်းကင်ရဲ့အလိုတော် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတယ်။ ပြီးတော့လည်း နေရာလွတ်က ခေါက်နေလို့ အတွင်းထဲက အမှန်တရားကို ခွဲခြားသိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"သိပ်ကောင်းတယ်... "

"တစ်ယောက်ယောက်က ကျိုတိုကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး နန်းတော်ထဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် လုပ်နေတယ်... "

"ဒီဝိညာဉ်တာအိုက အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူနဲ့၊ ရေခဲလို အေးစက်တဲ့ အသားအရေနဲ့ ဓားလို မာကျောတဲ့ အရိုးတွေနဲ့ မိန်းကလေးက တကယ်ကို ငါတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာတာပဲ... "

ဘုန်းကြီးက ဝူတျဲနှင့် စုချင်ချိုးတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အကြည့်များ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ဖြင့် တောက်လောင်သွားပြီး ခမ်းနားသော ရတနာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ သူ၏ အပြုံးမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေ၏။

သူ့ကို တွေဝေသွားစေသော အရာတစ်ခုသာ ရှိသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် မျက်လုံးများက လန်ယဘုရင်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ အရိပ်ထဲမှ ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်က မြို့တော်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ထင်တာပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

ဘုန်းကြီးဝဝက စဉ်းစားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကို နှေးလိုက်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ခရီးဆက်ရင်း ဝူတျဲနှင့် စုချင်ချိုးတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ပိုကြည့်လေ... ပိုသဘောကျလေပင်။

...

အပိုင်း(၂၀၀) ကမ္ဘာပေါ်ကငရဲ

"သတ်... ဒီနေ့ အဲဒီ မိစ္ဆာမကို အရှင်ဖမ်းရမယ်... "

"ဒီမိန်းမရဲ့ သွေးကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် သုံးပြီးတော့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို မီးရှို့ပစ်မယ်။ လန်ယရဲ့ ကြည်လင်တဲ့ ကောင်းကင်ပြာကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာမယ်... "

"သတင်းပို့ပါတယ်။ တိုက်စစ်က အသာစီးရနေပါပြီ။ ခုခံမှုက အားနည်းလာပြီး နောက်ထပ်(၁၅)မိနစ် လောက်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်နိုင်ပါပြီ... "

"သတင်းပို့ပါတယ်။ ဂါထာအဆိပ်သင့်နေတဲ့ သူတွေထဲက ၁၀%အောက်ပဲ အသေခံတိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိကြပါတယ်။ ရှေ့ဆက်နေတုန်းပါပဲ ... "

"သတင်းပို့ပါတယ်။ နန်းတွင်းအရာရှိ တစ်ဝက်နီးပါးကို ကွပ်မျက်ပြီးပါပြီ။ ဝိညာဉ်တာအိုက ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေ အားလုံးကိုလည်း သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ... "

...

ထိုသတင်းများကို ကြားသောအခါ အခြေခံဥပဒေခုံရုံး၏ တရားသူကြီးချုပ်က နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်။ ရှာဖွေရေး ဧရိယာကို ချက်ချင်းချဲ့လိုက်။ နန်းတော်ကို တစ်လက်မမကျန် အကုန်မွှေနှောက်လိုက်။ တည်နေရာတွေကို အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ရှာဖွေရေးဧရိယာကို ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးတော့ သူတို့ကို တဖြည်းဖြည်း ထောင်ချောက်ဆင်ဖမ်း... "

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... "

သွေးများနှင့် ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်အင်္ဂါများ ရှုပ်ပွနေသော လမ်းမကြီးများ၊ နန်းတော် တံတိုင်းများနှင့် ရွှေရောင် အုပ်ကြွပ်များပေါ်တွင် စွန်းထင်းနေပြီး ထိုနေရာကို သက်ရှိငရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

စစ်တပ်က သေဆုံးဒဏ်ရာရမှု ၂၀%အောက်သာ ရှိခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်တာအိုမှ ထိန်းချုပ်ထားသူများ အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဝူတျဲ ထိန်းချုပ်ထားသူ အများစုမှာ နန်းတွင်းအစေခံများနှင့် မိန်းမစိုးများကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့က ထိရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို အချိန်တိုလေးမျှသာ နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ရန်ပင် အတော်လေး ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော အိမ်တစ်လုံးအတွင်း၌။

ဝူတျဲက လှပသော မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုနဲ့ ချေမှုန်းမှုကို သူတို့ မခုန်ခံနိုင်ခဲ့ကြဘူး။ နာရီဝက်လောက်ပဲ နှောင့်နှေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ချင်ချိုးက ကျမ်းစာဆောင်ထဲကို ခိုးဝင်သွားပြီးတော့ အမျိုးသမီး အစေခံတွေကို အကျဉ်းချထားတဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့လောက်ပြီ။"

"ချင်ချိုး။ အခု အားလုံး နင့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။"

"ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။"

ထိုအတွေးဖြင့် ဝူတျဲက ထပ်မံ မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သူ၏ သိမ်မွေ့သော မျက်ခုံးလေးများ အနည်းငယ် တွဲကျနေပြီး အိပ်မောကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တိုက်ပွဲတွင် လူများစွာကို ထိန်းချုပ်ရခြင်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

သူ့ကြောင့် သေဆုံးသွားရသော နန်းတွင်းအစေခံများနှင့် မိန်းမစိုးများနှင့် ပတ်သက်၍ ဝူတျဲက သူတို့အကြောင်း ခေတ္တမျှသာ တွေးတောပြီးနောက် မေ့ပစ်လိုက်သည်။

ဒီလူတွေက တကယ်ကို အပြစ်ကင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲက အဲဒီလို ရက်စက်တယ်။ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ အားနည်းတဲ့သူတွေက စတေးခံတွေပဲ ဖြစ်လာရတာပဲ။

ဝူတျဲနှင့် စုချင်ချိုးတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ နိမ့်ကျနေဆဲဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည် ယန္တရားတစ်ခုလုံးကို ခုခံချင်ပါက ဤကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

ဓားသူတော်စင်က ကမောက်ကမဖြစ်မှုတွေကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း တောရိုင်းမြေမှ တိုင်းပြည်အသီးသီးက လန်ယတိုင်းပြည်ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ဘဲ ကျားများ၊၊ ဝံပုလွေများလို လန်ယတိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ကြလိမ့်မည်...

ဘယ်သူမှ တားလို့မရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက နက်ရှိုင်းတဲ့ မုန်းတီးမှုတစ်ခုပဲလေ...

တိုင်းပြည်အသီးသီးက အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေမှာ လန်ယတိုင်းပြည်က ကျင့်ကြံရေးခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲ ပစ်လိုက်တဲ့ ဆွေမျိုးတွေ ရှိကြတယ်။ ဒါကို ဘယ်သူကများ သည်းခံနိုင်မှာလဲ...

တောင်ပံ(၆)ဖက်ပါတဲ့ တမန်တော်မလေး လျန်ယွဲ့ကသာ အတွေ့အကြုံယူဖို့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားမြို့တော်ကနေ ထွက်သွားဖို့ မရွေးချယ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အစ်မကြီးချုံးက သိမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူက သေချာပေါက် မိုးကြိုးလို ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲလောက်တယ်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် လန်ယတိုင်းပြည်တွင် အရှုပ်တော်ပုံ ပေါ်ပေါက်ပြီးကတည်းက ရာထူးအဆင့်အတန်း မခွဲခြားဘဲ တရားဝင် ရာထူးရယူထားသူ မည်သူမျှ ကင်းလွတ်ခွင့် မရဘဲ သေချာပေါက် ရှင်းလင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ သာမန် ပြည်သူများပင်... ပြောရခက်လှ၏။

"ဒါက ငါ့ဆန္ဒ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ခေတ်ရဲ့ ရေစီးကြောင်းပါပဲ။ ပြည်တွင်းရေး အားပြိုင်မှုတွေ ရှိနေတဲ့ ဒီလောကကြီးမှာ သတ္တဝါအားလုံးက ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပါပဲ။ ပြီးတော့ ငါကလည်း တစ်ချိန်က အမှိုက်တစ်စပါပဲ။" ဝူတျဲ သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

…

...

ကျမ်းစာဆောင်။

ဤနေရာတွင် လန်ယတိုင်းပြည်၏ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများနှင့် သိုင်းပညာ လမ်းညွှန်စာအုပ်များ အားလုံး ပါဝင်ပြီး အပြည့်အနှက် ရှိနေသည်။ ပြင်ပလူများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးရန် ဤနေရာတွင် တားမြစ်ချက်များစွာကို ပြသထားသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ဗဟုသုတ သမုဒ္ဒရာကြီးက စာအုပ်စင် ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ဝန်းကာ အထပ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်အဖြစ် ခွဲခြားထား၏။

ကျမ်းစာဆောင်က အလှတရားများ စုဝေးရာ ရတနာသိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ဧရိယာ ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်မှာ မုန်ညင်းစေ့တစ်စေ့အတွင်း ဆန့်ဝင်နေသော သုမေရုတောင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှ၏။ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

စုချင်ချိုး၏ ကြီးမားပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လည်သွားပြီး အရက်မူးနေသကဲ့သို့ မူးဝေနေပုံရသည်။

"ဒါက... အရမ်းကို ကြီးတာပဲ... "

"ငါ ဘယ်နားမှာ သွားရှာရမှာလဲ။"

စုချင်ချိုးမှာ အလွန် ဝမ်းနည်းသွားပြီး ငိုလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူက ခြေထောက်လေးများကို ဆောင့်ကာ လက်သည်းများကို ကိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေမိသည်။

"ဝူတျဲက အပြင်မှာ ရုန်းကန်နေရတုန်းပဲ။ ငါ့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးနေတာ။ ငါ အချိန်အများကြီး ဖြုန်းလို့ မဖြစ်ဘူး။ အမျိုးသမီး အစေခံတွေကို အကျဉ်းချထားတဲ့ နေရာဆီ မြန်မြန်ရောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။"

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

"ငါ့ခေါင်းတွေ အရမ်းကိုက်နေပြီ၊ ဆက်မတွေးချင်တော့ဘူး... "

စုချင်ချိုးက ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် နီရဲနေပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသော သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ ရင်နာစရာကောင်းသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ ဗိုလ်ကျတတ်သော စွမ်းအားများ ပြည့်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီအဆောက်အအုံ အစုတ်အပြတ်ကြီးကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်။ ဘယ်မှာ ပုန်းမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့... "

စုချင်ချိုး ဓားကို မြှောက်ကာ ကျမ်းစာဆောင်ကို ခုတ်ချရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မတတ်သာသော လေသံဖြင့် အသံတစ်သံက သူ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှေ့ကို ဆက်သွား။ ၂၁၅၀ခုမြောက် စာအုပ်စင်က စင်္ကြံလမ်းရဲ့ အလယ်မှာ ရှိတယ်။ ကြမ်းပြင်ပြားတွေကို မတင်လိုက်ရင် မြေအောက်ဆီ ရောက်သွာမယ်။ အဲဒီမှာ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတွေကို အကျဉ်းချထားတာ။"

အတွင်းနန်းဆောင်ရှိ အိပ်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌။

မုန့်ချင်ကျိုး သက်ပြင်းချကာ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားအသိပိုင်နက်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေသော စုချင်ချိုး၏ အသံကို ကြားနေရသဖြင့် ဤအရူးမလေး ဘာလုပ်နေလဲဆိုသည်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲနေမည်နည်း။

လန်ယဘုရင်၏ အဆိုအရ ကျမ်းစာဆောင်တွင် ကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်းများ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ပြင်ပစွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပါက အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများကို အကျဉ်းချထားသော နေရာက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် သတ်ဖြတ်ရေးအခင်းအကျင်းအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး မဖြေရှင်းနိုင်သော အမှုတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်စေမည် ဖြစ်သည်။

လန်ယဘုရင်က ဘာကြောင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ဝန်ခံခဲ့သလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့...

သေချာတာပေါ့၊ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားအသိရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်။ အတိတ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခံစားပြီး ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေကို နားထောင်ရင်း အရာအားလုံးကို သိနိုင်တယ်။

......

စုချင်ချိုး အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။ "သခင်လေး..."

ရေး... သခင်လေးက ငါ့ကို အထူး ဆက်ဆံရေး ပေးနေတာပဲ...

သို့သော် စုချင်ချိုး၏ လှပသောမျက်နှာလေး ရုတ်တရက် နီရဲသွား၏။ သူ၏ အရှက်ရစရာ အခိုက်အတန့်ကို သတိရသွားပြီး ၎င်းကို ဧကရာဇ်က မြင်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ငှက်ကုလားအုတ် တစ်ကောင်လို ခေါင်းကို သဲထဲမြှုပ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီး မည်သူ့ကိုမှ မမြင်ရဲလောက်အောင် ရှက်သွား၏။

တောက်... တောက်... တောက်...

"သခင်ဆိုးကြီး။ သခင်လေးက ကျွန်မ ဒုက္ခရောက်နေတာကို ဒီတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသားပဲ။ သခင်လေးက အပြင်ပန်းမှာသာ ကြမ်းတမ်းပြီး အတွင်းစိတ်က နူးညံ့တဲ့သူပါ။"

စုချင်ချိုးက နေရာလွတ်ကို လျှာထုတ်ပြောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထပ်တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ သခင်က မျက်မမြင် ဖြစ်ကြောင်းကို သူ မေ့သွားခဲ့သည်။

ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း စုချင်ချိုးက တာဝန်ကို မမေ့ခဲ့ပေ။ ပြေးသွားရင်း မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ကြမ်းပြင်ကို ခေါက်ကြည့်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်လေးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... "

စုချင်ချိုးက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးကို မတင်ကာ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး အမြင်အာရုံ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက်မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုချင်ချိုး၏ ပါးစပ်မှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ဟသွားတော့သည်။

စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းက လုံလောက်အောင် ကြီးမားတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာက ဒီလောက်တောင် ပိုပြီးတော့ ကျယ်ဝန်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

အကြောင်းမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာသည် သန့်စင်ထားသော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကုန်းတွင်းပိုင်း မိုင်သောင်းချီ အကွာအဝေးတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော တောက်ပသည့် နေမင်းငယ် တစ်စင်းရှိပြီး၊ ဘေးတွင် လမင်းတစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားကာ၊ နေနှင့် လတို့ အတူတကွ ပေါ်ထွက်နေ၏။

စုချင်ချိုးကို အံ့အားသင့်စေဆုံးနှင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့်ပင် ပြည့်နှက်သွားစေသော အရာမှာ...

ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုလုံးတွင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေခြင်းပင်။ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအားများကို ကန့်သတ်ရန် လက်နှင့်ခြေများကို သံကြိုးများ ခတ်ထားသည်။ ထို့အပြင် သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ လည်ပင်း အရေပြားအောက်တွင် အနည်းငယ် ဖောင်းကြွနေသော ပိုးကောင်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ တွန့်လိမ်နေသည်ကို တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအားကို ကန့်သတ်ရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုပိုးကောင်မျိုးအကြောင်း စုချင်ချိုး ယရင်က ကြားဖူး၏။ ၎င်းက လူများကို မထိခိုက်စေသော်လည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ သွေးကြောများထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရပမည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအင်များက သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုစည်းသွားလျှင် ပိုးကောင်က သူ့သခင်ကို ပြန်စားပစ်ပေမည်။

သိပ်သည်းစွာ ပြည့်ကျပ်နေသော ပုံရိပ်များက လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်များနှင့် တူနေပြီး သူတို့၏ ဆံပင်မည်းများမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ မျက်လုံးများမှာ ဗလာကျင်းပြီး အသက်ဝင်မှု ကင်းမဲ့နေကာ မည်သည့် တက်ကြွမှုမျှ မရှိဘဲ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်နေသော်လည်း လူသေများနှင့် ပိုတူနေ၏။

စုချင်ချိုးက အဆုံးအစမရှိဘဲ တိုးဝှေ့နေသော အုပ်စုကြီးကို ငေးကြည့်နေစဉ် လက်ဖဝါးများမှ အလိုလို ချွေးများ ထွက်လာသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ အဆုံးအစမရှိသော ဒေါသများက သူ၏ ရင်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးလာပြီး သူ့ကို လူသတ်ချင်စိတ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေတော့သည်။

…

All Chapters