အခန်း (၁၈၄၉-၁၈၅၀)

အခန်း (၁၈၄၉) - စက္ကူရုပ် သူတော်စင်လောင်းလျာ

"နားလည်ပါပြီ"

လူအုပ်ကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

ဖန့်ချန်းရွှယ်က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှဲ့ကျစ် တံခါးကြီးတစ်ခု ပွင့်ဟလာတော့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဦးဆောင်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ... ဝင်ကြစို့"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြရာ ခဏချင်းမှာပင် သူတော်စင်နန်းတော်ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ရှဲ့ကျစ် တံခါးကြီး ပြန်ပိတ်သွားပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်းယူသည် ဝှီးချဲကို တွန်းရင်း ထွက်ပေါ်လာကာ ဘေးနားရှိ ဖန့်လဲ့ကို ကြည့်ပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး... ဖန့်ချန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက အဆင့် ၆ ပဲ ရှိသေးတာကို သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲဆီ လွှတ်လိုက်တယ်လား သူက တတိယမျိုးဆက် သွေးမျိုးလေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားရင် ကျွန်တော်တို့ ဖန့်မိသားစုအတွက် အများကြီး ဆုံးရှုံးရမှာပဲ။ အဘိုး တကယ်ပဲ ရက်စက်နိုင်လို့လား "

"သားသမီးကို မစွန့်နိုင်ရင် ကျားကို ဖမ်းလို့မရဘူး "

ဖန့်လဲ့က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဒီစကားကတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အစွမ်းက... သာမန်ကာလျှံကာပဲ မဟုတ်လား သူ့ကို စွန့်လိုက်လို့ကော တကယ်ပဲ ကျားတစ်ကောင်လောက် ပြန်ရနိုင်လို့လား "

ဖန့်ချန်းယူက ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူ့အစွမ်းက သာမန်ကာလျှံကာ ဟုတ်လား"

ဖန့်လဲ့က ဖန့်ချန်းယူကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး

"သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ဆိုတာ အလွန်ဆန်းကြယ်တာ။ အဲဒီလို နေရာမျိုးက သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ဂိုဏ်းဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား "

"အရင်က သူ မျှော်စင်ထဲမှာ နေခဲ့တဲ့ အချိန်က နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ အတားအဆီးကိုတောင် မကျော်နိုင်ခဲ့သေးဘူး..."

ဖန့်ချန်းယူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းမသိတာက... သူ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာအောင် အတားအဆီးကို မကျော်နိုင်ခဲ့တာကပဲ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ"

ဖန့်လဲ့က အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ဆက်ပြောသည်

"မိမိထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဒီလောက်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်ဆိုရင်၊ သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲမှာလည်း သူဟာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ပြသနိုင်လိမ့်မယ်။

ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတော်စင်တိုက်ပွဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဆင့် တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်နိုင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့တောင် ရတယ်။ အဲဒီလို ဝင်ခဲ့တဲ့သူတွေ နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်သွားကြသလဲ "

"သူတော်စင် ဖြစ်သွားကြတယ်..."

ဖန့်ချန်းယူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း ဖန့်လဲ့ကို မသိမသာ ကြည့်လိုက်သည်။

အဘိုးကြီး ဖန့်လဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း ယခင်က သူတော်စင်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးပြီး အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူသိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတိအကျ အဆင့်ကိုမူ သူတို့မသိကြပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုစဉ်က သူတို့တွင် အတွင်းအပြင်အဆင် နယ်မြေ မရှိသဖြင့် မျှော်စင်တိုက်ပွဲအတွင်းမှ အခြေအနေများကို ကြည့်ရှုခွင့် မရခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'ဒါဆိုရင်တော့... ဒီကောင်လေး ငါတို့ကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့'

ဖန့်ချန်းယူက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖန့်လဲ့က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခါ သူတို့ရှေ့မှ လေဟာနယ်အတွင်း ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်များ ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှဲ့ကျစ်နယ်မြေသည်လည်း ထိုတံခါးပေါက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မှ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ အလယ်ရှိ အလွန်ဆန်းကြယ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော တံခါးပေါက်ကြီးကို ဝန်းရံထားကြသည်။

ဖန့်ချန်းယူက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်များမှတစ်ဆင့် အကြည့်အချို့မှာ ရှဲ့ကျစ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအကြည့်များမှာ မများလှဘဲ ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီးနောက် စိတ်မဝင်စားသကဲ့သို့ ပြန်လည် လွှဲဖယ်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်းယူ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ထိုအတွင်းနယ်မြေတစ်ခုချင်းစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကောင်းကင်ကို ကိုင်လှုပ်နိုင်သည့် အစွမ်းထက် သူတော်စင် တစ်ပါးစီ ရှိနေသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆိုသည် အဘိုးကြီး ဖန့်လဲ့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်နိုင်ပေသည်။

အလယ်ရှိ နဂါးသူတော်စင် ၏ အတွင်းနယ်မြေ ပွင့်လာသည့်အခါမှသာ သူတို့သည် အတွင်းနယ်မြေများမှတစ်ဆင့် ချိတ်ဆက်ကာ မျှော်စင်အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို အသေးစိတ် မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

...

...

ဖန့်ချန်သည် ရှဲ့ကျစ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေသော နတ်ဘုရားတောင်တစ်တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အောက်ဘက်တွင်မူ အဆုံးမရှိသော သမုဒ္ဒရာကြီး ရှိနေသည်။ မှောင်မည်းနေသော ပင်လယ်ရေပြင်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွနေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသော ဧရာမပင်လယ်သတ္တဝါကြီးများကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများမှာ ပေပေါင်းထောင်ချီ မြင့်မားလှသည်။ အချို့သော ပင်လယ်သတ္တဝါကြီးများ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့် ၉ အမြင့်ဆုံးအဆင့်များထက်ပင် မနိမ့်ကျပေ။

ဖန့်ချန်းရွှယ်မှာ ယခုအခါ သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံနေပြီး နှစ်ဦးသား ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေကြသည်။

ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုကို လူတိုင်း မြင်ဖူးကြသည်။ ဖန့်လဲ့ သူတော်စင်ဖြစ်စဉ်က ဝမ်သောက်မဟာမိတ် မှ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူများကို ဦးဆောင်ကာ ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်းရွှယ်ကဲ့သို့ပင် ချင်ပိုင်ချွမ်းဟု အမည်ရသော ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ အဆင့် ၃ တစ်ဦး ဖြစ်၏။

"မိတ်ဆွေ... ဒီတစ်ကြိမ် မင်းတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုကနေ သူတော်စင်တိုက်ပွဲကို သွားမယ့်သူ အရေအတွက်က နည်းနည်း များမနေဘူးလား "

ချင်ပိုင်ချွမ်းက ဖန့်ချန်တို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်တိုင်းအတွက် လူ (၁၀) ယောက်ကျော်စီ ပါဝင်နေသည်။ ယခင်တိုက်ပွဲနှင့် ယှဉ်လျှင် အရေအတွက်မှာ နှစ်ဆခန့် ပိုများလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်လဲ့ သူတော်စင်ဖြစ်လာတာနဲ့ မဖြစ်ခင်မှာ သူတော်စင်တိုက်ပွဲအပေါ် ထားရှိတဲ့ သဘောထားက သဘာဝကျကျ ကွာခြားသွားတာပေါ့။ ဒါက ဘိုးဘေးကြီး သူတော်စင်ဖြစ်ပြီးနောက် ငါတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ပွဲပဲလေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့်တစ်ခုခု ချိတ်နိုင်ဖို့လည်း မျှော်လင့်တာပေါ့"

ဖန့်ချန်းရွှယ်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ချင်ပိုင်ချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ"

အဆင့်ချိတ်သည်ဆိုသည်မှာ ရှေ့ဆုံး အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ တကယ်တမ်း ကြိုးစားကြည့်လျှင် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

နှစ်ဦးသား စကားပြောနေစဉ် ဝမ်သောက်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ အရေအတွက်မှာ ဖန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး အဆင့်တိုင်းအတွက် လူ (၁၀) ယောက်ကျော်စီ ပါဝင်သည်။ ထူးခြားသည်မှာ ဝမ်သောက်မဟာမိတ်ဘက်တွင် ချင်ပိုင်ချွမ်းအပြင် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ တစ်ဦးစီလည်း ပါဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ဝမ်သောက်မဟာမိတ်က ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ (၃) ယောက်တောင် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ပြင်ထားတာလား "

ဖန့်ချန်းရွှယ်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီအဖိုးကြီးကတော့ မသွားတော့ပါဘူး၊ အရင်က နှစ်ခါသွားဖူးတယ်၊ အရှက်ရစရာ ကောင်းလောက်အောင် ရှုံးခဲ့တာလေ"

ချင်ပိုင်ချွမ်းက ရယ်မောလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ငါက လမ်းခရီးမှာ လိုအပ်တာတွေကို စီစဉ်ပေးဖို့ပဲ တာဝန်ယူထားတာပါ။ ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ ကြိုးစားကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာပေါ့"

သူက ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ နှစ်ဦးကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ၊ သူတို့သည်လည်း ဖန့်ချန်းရွှယ်ကို ရှေ့ထွက်ကာ ဂါရဝပြုကြသည်။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှာ ယခုမှ သူတော်စင်မျိုးနွယ် ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့ မာန်မတက်ကြပေ။

အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာက ဖန့်လဲ့သည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတော်စင်နှစ်ပါးကို ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည့် သတင်းမှာ မင်ရွှီတစ်ခွင် ကျော်ကြားနေပြီး မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဘက်မှာပင် ထိုအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'အနည်းဆုံးတော့ သူတော်စင်လောင်းလျာ တစ်ပါးက လမ်းပြဖို့ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူတွေပဲ ခရီးသွားမယ်ဆိုရင် လမ်းမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတဲ့အခါ ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းက အရမ်းနည်းလွန်းတယ်'

ဖန့်ချန်သည် လူအုပ်ကြားတွင် ရပ်နေရင်း ဝမ်သောက်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

သူသည် ဤလူအုပ်ကြားမှ အလွန် ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါ အချို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ တတ်မြောက်ထားသော ပညာရပ်များမှာ တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ် နှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ချေ အလွန်မြင့်မားသည်။

'ဒီတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါက "ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်" အစွမ်းနဲ့ တူတယ်'

'ဒီတစ်ယောက်ကျတော့ "မြူခိုးလမ်းလျှောက် မီးမှုတ်ခြင်း" အစွမ်းနဲ့ တူတယ်'

'ဒီတစ်ယောက်ကတော့...'

ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက်၊ အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကာ ရောက်ရှိလာသည်။ ဝမ်သောက်မဟာမိတ် တန်ခိုးရှင်များက ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုကာ "စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ" ဟု ပြိုင်တူ ခေါ်ဆိုလိုက်ကြသည်။

'ဝိညာဉ်နှင်းခြင်းအတတ် '

ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ရောက်လာသူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး၊ ပါးပြင်ပေါ်တွင်သာ နီရဲသော အစက်နှစ်စက် ရှိသည်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် စက္ကူရုပ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင် အများအပြားမှာ ဝိညာဉ်နှင်းခြင်းအတတ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့်၊ ဤစက္ကူရုပ်ကြီးကို သူတော်စင်လောင်းလျာဟု ခေါ်ဆိုနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတွင် အလွန်အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။ ဤအရာမှာ လူသေများအတွက် မီးရှို့ပေးလေ့ရှိသော သာမန်စက္ကူရုပ် မဟုတ်ပါလား စက္ကူရုပ်ကတောင် သူတော်စင်လောင်းလျာ ဖြစ်နိုင်တာလား။

"စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ"

ဖန့်ချန်းရွှယ်က ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ လူတိုင်းလည်း စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ လိုက်လံ ဂါရဝပြုကြရသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် မင်းတို့ကို နဂါးသူတော်စင်မြို့တော် အထိ ငါ လမ်းပြပေးမယ်။ ခရီးစဉ်က ဆယ်နှစ်လောက် ကြာလိမ့်မယ်"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ အလွန်သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး အသံကိုသာ နားထောင်လျှင် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်ယောင်မိပေလိမ့်မည်။ ဤအသံရှင်မှာ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မိမည် မဟုတ်ပေ။

"စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာကို ဒုက္ခပေးရပါပြီ"

ဖန့်ချန်းရွှယ်က ရိုသေစွာ ဆိုသည်။

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ၏ နှုတ်ခမ်းများက တွန့်ကွေးသွားပြီး ပြုံးလိုက်ဟန်တူသည်။

"ဒီလောက်အထိ အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါတို့ ဝမ်သောက်မဟာမိတ်ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်လာခဲ့ကြတာပဲ၊ ငါတို့ဟာ မဟာမိတ်တွေလေ"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တံခါးကြီးတစ်ခု လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတော့သည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ အတွင်းနယ်မြေပဲ... အထဲကို ဝင်ခဲ့ကြပါ"

အခန်း (၁၈၅၀) - ကျန်းဝူ သူတော်စင်လောင်းလျာနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

ဤစန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ၏ အတွင်းနယ်မြေသည် စက္ကူဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများ၊ နန်းဆောင်များ၊ တံတားများ၊ ကျောက်ဆောင်တုများမှအစ စီးဆင်းနေသော ရေတံခွန်များအဆုံး အရာအားလုံးမှာ စက္ကူဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထူးခြားသည်မှာ စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရေဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် စီးဆင်းနိုင်ပြီး အေးမြသော အထိအတွေ့ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဝမ်သောက်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များမှာ ဤအရာကို အထူးအဆန်း မဟုတ်သလို သဘောထားကြသော်လည်း ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင်များအတွက်မူ အမြင်သစ်တစ်ခု ရရှိသွားကြသည်။

ဖန့်ဟန်သည် ဤလောကကြီးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးဖန့်ချန်... ဒီလို ပညာရပ်မျိုးက တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူးဗျာ၊ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိမလဲ မသိဘူး"

"ငါကြားဖူးသလောက်တော့ ဒါက ဝမ်သောက်မဟာမိတ်ရဲ့ ဝိညာဉ်နှင်းခြင်း ပညာရပ်ပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဝိညာဉ်နှင်းခြင်း ပညာရပ်လား"

ဖန့်ဟန်က အတွေးထဲ နစ်ဝင်သွားပြီး ဝမ်သောက်မဟာမိတ်၏ ပညာရပ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိပါလားဟု စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။ အကယ်၍ ထိုပညာရပ်များ၏ အခြေခံကို မသိပါက တိုက်ပွဲတွင် ရုတ်တရက် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သေချာပေါက် ဗာဟီရဖြစ်ကာ တုံ့ပြန်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် လူတိုင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ ထိုအခါ ရေလှိုင်းငယ်လေးတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်းရွှယ်နှင့် ချင်ပိုင်ချွမ်းတို့မှာ သူမ၏ နောက်တွင် ရပ်နေရင်း ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ထိုရေလှိုင်းငယ်လေးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လိုဏ်ခေါင်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လိုဏ်ခေါင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ တုန်ခါမှုများ ရှိနေပြီး လိုဏ်ခေါင်း၏ အဆုံးတွင်မူ ခမ်းနားထည်ဝါသော အတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်တစ်ခုကို အဝေးမှ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်း၏ ခြေအောက်မှာ တုန်ခါသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းသည် ခဏတာ မူးဝေသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ဤအတွင်းနယ်မြေသည် လိုဏ်ခေါင်းအဆုံးရှိ အခြားအတွင်းနယ်မြေတစ်ခုဆီသို့ အဆက်မပြတ် နီးကပ်သွားနေသည်ဟု လူတိုင်း ခံစားနေရသည်။

'အတွင်းနယ်မြေကို သုံးပြီး ခရီးသွားနေတာပဲ...'

ဖန့်ချန်သည် ဖာထျန်းသူတော်စင် ပေါ်လာသည့် နေ့ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ထိုသူသည်လည်း အတွင်းနယ်မြေချင်း ချိတ်ဆက်ကာ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အတွင်းနယ်မြေအားလုံးသည် တူညီသော ဟင်းလင်ပြင် တစ်ခုတည်းတွင် တည်ရှိနေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားအတွင်းနယ်မြေ တစ်ခု၏ အရှိန်အဝါကို လော့ခ်ချနိုင်လျှင် ထိုနေရာသို့ အမြဲမပြတ် နီးကပ်သွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

'အတွင်းနယ်မြေက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ၊ ဒီလို သွားတဲ့နှုန်းက ကြယ်တာရာ ကူးသန်းရေး စက်ကွင်း ထက် မြန်သလား၊ နှေးသလား မသိဘူး'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သိလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အတွင်းနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မှာလည်း ပိုမို ပြင်းပြလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိခဲ့လျှင် အတွင်းနယ်မြေကို စတင်စုစည်းတည်ဆောက် နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ စုံစမ်းသိရှိထားသမျှအရ အတွင်းနယ်မြေကို တည်ဆောက်ခြင်းမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ပညာရပ်များနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။

ခရီးစဉ်မှာ (၁၀) နှစ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သဖြင့် စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာသည် သူမ၏ ဤနေရာရှိ သူတော်စင်မျှော်စင်ကို အခမဲ့ ဖွင့်လှစ်ပေးကာ လူတိုင်းကို နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျင့်စဉ်များ ပြန်လည်လေ့ကျင့်ပြီး မိမိတို့၏ နည်းလမ်းများကို ထက်မြက်အောင် ပြုလုပ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်သည်လည်း အထဲသို့ တစ်နှစ်ခန့် ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့သည်။ အထဲတွင်လည်း စက္ကူရုပ်ကမ္ဘာပင် ဖြစ်ပြီး ရင်ဆိုင်ရသည့် ပြိုင်ဘက်များမှာလည်း ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ မဟုတ်ဘဲ စက္ကူရုပ်များသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အတားအဆီး သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် ထပ်တိုး၍ မရတော့သဖြင့် တစ်နှစ်သာ နေပြီး ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော သူများမှာမူ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ပညာရပ်များကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော စက္ကူကမ္ဘာထဲတွင် ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်နေသည်မှာ အလွန်ပင် အထီးကျန်သလို ရှိနေသည်။

"လူတိုင်းက သူတော်စင်မျှော်စင်ထဲမှာ ဒီလိုခဲယဉ်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကိုယ့်ပညာရပ်တွေကို ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်နေကြတာပဲ၊ မင်းက ဘာလို့ အထဲမဝင်တာလဲ"

ဖန့်ချန်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာသည် သူနှင့် ပေ (၁၀ဝ) ခန့် အကွာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ သူမ စကားမပြောဘဲ ဒီအတိုင်း ရပ်နေလျှင် သာမန်စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် မည်သို့မျှ ခြားနားမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသူမှာ သူတော်စင်လောင်းလျာ တစ်ပါးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မည်မဟုတ်။

"စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ"

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုကာ

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အတားအဆီးကို ရောက်နေပါပြီ၊ မျှော်စင်ထဲမှာ ကြာကြာနေလည်း ဘာမှ ထူးမှာမဟုတ်လို့ပါ"

"ကြာကြာနေလည်း ဘာမှ မထူးဘူး ဟုတ်လား"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။

"လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်၊ ခဏတာ အချိန်တိုင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှုက ပညာရပ်တွေကို ပိုပြီး ကြီးထွားစေနိုင်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်ပညာရပ်ကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်လို့ရတယ်။

မင်းရဲ့ ဒီလို အတွေးအခေါ်မျိုးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပျင်းရိတာလား မသိဘူး။ ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေရင် ဘာလို့ သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲကို သွားချင်နေသေးတာလဲ"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ကာ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နှစ်ဦးသားကြား အကွာအဝေးမှာ တစ်လက်မပင် မပြည့်တော့ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာနှင့် ကပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဖန့်ချန်သည် သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော အသက်ရှူငွေ့ ခပ်ပါးပါးကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ မင်းက ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား "

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်ပြီးမှ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်စေတဲ့ ကျင့်စဉ် အချို့ကို လေ့ကျင့်ထားလို့ သာမန်တန်ခိုးရှင်တွေထက် နည်းနည်း ပိုသန်မာနေတာပါ"

"ကျင့်စဉ်"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာမှာ ခေတ္တ မှင်တက်သွားပြီးမှ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာက အခြေခံကျင့်စဉ် ကို ပြောတာပဲ၊ မင်းတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှာ ဖန့်လဲ့အခြေခံကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် လွင့်မျောကာ ထွက်ခွာသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဖန့်ချန်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားနေပြီးနောက် ဤစက္ကူကမ္ဘာထဲတွင် ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

နောင်နှစ်အနည်းငယ် ကြာသော နေ့တစ်နေ့တွင်။

လူအတော်များများမှာ သူတော်စင်မျှော်စင်မှ ပြန်ထွက်လာကြပြီဖြစ်ရာ စက္ကူကမ္ဘာတွင် အနည်းငယ် ပြန်လည် စည်ကားလာသည်။ ထိုနေ့တွင် လူတိုင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မူးဝေသော ခံစားချက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်း သံသယဖြစ်နေစဉ်မှာပင် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရေလှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုလှိုင်းနောက်ကွယ်တွင် အတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်တစ်ခုမှာ ရေးရေးလေး ပေါ်လာသည်။

"စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ၊ မင်းလည်း ဒီတစ်ခါ နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်ကို သွားနေတာလား "

ဟိန်းထွက်နေသော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် ရောက်လာသူမှာလည်း သူတော်စင်လောင်းလျာ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်သို့ သွားရင်း မိမိတို့၏ တပည့်များကို သူတော်စင်တိုက်ပွဲသို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်သည် လူအုပ်နှင့်အတူ ထိုရေလှိုင်းအောက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာသည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေသည်မသိဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုတံခါးပေါက်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျန်းဝူ သူတော်စင်လောင်းလျာ... ငါတို့ ခရီးဆက်စရာ ရှိသေးတယ်၊ မင်းနဲ့ အလွမ်းသယ်မနေချင်ဘူး"

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ

ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် တည်သွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ကျန်းရန်မဟာမိတ် မှ ရွှေကျီးကန်းသူတော်စင်လောင်းလျာ ဖြစ်နေသည်ကိုး။

ယခင်က ကျန်းရန်မဟာမိတ်သည် ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို နင်းကာ အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး ဖန့်လဲ့ သူတော်စင်ဖြစ်မည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာနှင့် ဇန့်ရွှယ်သူတော်စင်လောင်းလျာတို့ သူတော်စင်ဖြစ်လာစေရန် လဲလှယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ လုံးဝ ပြတ်စဲသွားခဲ့ကြပြီး အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည် ပြေလည်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဤရန်ငြိုးမှာ နောက်ထပ် ကျန်းရန်သူတော်စင်သစ်တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာချိန် သို့မဟုတ် လက်ရှိကျန်းရန်သူတော်စင် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ ဆက်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

"စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ... မင်းက အရင်အတိုင်း အေးစက်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါမင်းတို့ကို တားထားတာက အလွမ်းသယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုဘက်မှာ အခု သူတော်စင်လောင်းလျာ မရှိတော့ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါ သူတော်စင်တိုက်ပွဲကို မင်းကပဲ ကူညီပြီး လိုက်ပို့ပေးနေတာပေါ့"

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ ရှိနေသော အတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်မှာ ဤနေရာသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာကာ ပို၍ပင် ထင်ရှားလာသည်။ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက လက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်ချက်ထိလိုက်ရာ ထိုကဲ့သို့ အတင်းအကြပ် နီးကပ်လာမှုမှာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်တို့ဘက်မှ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သလို၊ တစ်ဖက်ခြမ်းကလည်း ဤဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကောင်းကောင်း မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ၏ အကြည့်က ရွေ့လျားသွားပြီး ထိုနေရာရှိ ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင်များအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဖန့်ချန်းရွှယ်... မင်းလည်း ဒီတစ်ကြိမ် သူတော်စင်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်မှာလား"

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာက ပြုံးစိစိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပါဝင်တော့ ဘာဖြစ်လဲ"

ဖန့်ချန်းရွှယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာလည်း မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူလည်း ဒီတစ်ကြိမ် သူတော်စင်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်မှာ။ သူက မင်းနဲ့ အသက်လည်း မတိမ်းမယိမ်း၊ ကျင့်စဉ်လည်း အတူတူပဲ။ မင်းတို့ မျှော်စင်ထဲမှာ မကြာခင် ဆုံကြလိမ့်မယ်"

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

"မင်း... ပြီးတော့ မင်းတို့ အခုခေါ်လာတဲ့ ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင်တွေထဲက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တောင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါရှုံးတယ်လို့ မှတ်လိုက်"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ ဒေါသဖြင့် နီမြန်းသွားကြတော့သည်။