အခန်း (၁၀၁-၁၀၂)

🍋 Chapter 101

ကျောက်ရှင်း နောက်ဆုံးမှာ သဘောတူလိမ့်မည်ဆိုတာ ကျိုးထျန်း သိထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့်ပင်။

သူကမ်းလှမ်းထားသော အခြေအနေများသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အရင်းမရှုံးရုံနှင့်တင် သူမအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရလဒ်ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပါပြီ၊ ငါ့ရှေ့နေကို စာချုပ်ချက်ချင်းပြင်ခိုင်းလိုက်မယ်၊ မနက်ဖြန် အပြီးသတ်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်ရအောင်"

"အိုကေ၊ ငါလည်း ကုမ္ပဏီက စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ကို အခုပဲ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်။ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ကျန်တဲ့အခန်းတွေ အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်နိုင်ဖို့ အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အောင်မြင်ပါစေ"

ကျိုးထျန်းသည် သူမနှင့် ဖန်ခွက်ချင်းတိုက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးအဆင်ပြေသွားသောအခါ ကျောက်ရှင်းသည် သူ့လက်မောင်းကို လွှတ်ပေးကာ ဘေးသို့ တိုးလိုက်သည်။

'ဒီမိန်းမက တကယ်ကို လက်တွေ့ကျတာပဲ။ ပိုက်ဆံကိစ္စ ပြေလည်သွားတာနဲ့ အခွင့်အရေးက ပျောက်သွားပြီ'

စောစောက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့အနားသို့ တိုးကပ်နေခဲ့သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ဖိကပ်ထားသဖြင့် ပုံစံပင် ပျက်နေခဲ့သည်။

'အထိအတွေ့က တကယ်ကို ကောင်းသားပဲ'

ကျောက်ရှင်းသည် သူ၏ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာနီမြန်းသွားကာ ဖန်ခွက်ကိုချပြီး အခန်းထဲက ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

စောစောက သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး အလွန်နီးကပ်နေသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ခြင်းပင်။

"မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျမှ တွေ့ကြတာပေါ့၊ အရက်ကိုလည်း လျှော့သောက်ဦး။ နင့်ရဲ့ အရက်ခံနိုင်ရည်နဲ့ဆိုရင် အခွင့်ကောင်းယူခံရဖို့ တော်တော်လွယ်တယ်"

"အင်း" သူမ တိုးတိုးလေး ပြန်ထူးကာ အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

'အခုမှပဲ ရှက်တတ်နေတော့တယ်၊ စောစောကကျတော့ တော်တော် သတ္တိရှိနေပြီးတော့'

သူ ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ လျိုမုယန် အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မုယန်၊ အိပ်ပျော်သွားပြီလား?"

အတွင်းမှ ဘာသံမှ ပြန်မကြားရသဖြင့် သူ သူမကို မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

'ဟူး... ငါတို့ရဲ့ အတူတူဖြတ်သန်းမယ့် အချိန်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပါလိမ့်'

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် သူ စောစောထကာ ချန်ကျဲ ရှေ့နေရုံးမှ ဝမ်ရှောင်ထောင်ထံ ဗီဒီယိုကောလ် ခေါ်လိုက်သည်။

အခြားအရာများ မလုပ်ဆောင်မီ စာချုပ်ကို အရင် အပြီးသတ်ချင်သောကြောင့်ပင်။ သူ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မနက် ၈ နာရီသာ ရှိသေးသည်။ လျိုမုယန်လည်း နိုးပုံမရသေးပေ။

သူ ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ လိပ်စာကတ်ကို ထုတ်ယူကာ ထိုထဲမှ ဖုန်းနံပါတ်သို့ ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ဒါက ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းကပါ"

"ဟယ်လို၊ ကျွန်တော် ဟယ်ဝေရွှမ်းနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ"

"ရှင်... ကျွန်မတို့ CEO ဟယ်နဲ့ ချိန်းဆိုထားတာ ရှိပါသလား?"

"အဲ... မရှိဘူးဗျ" သူ ဘယ်လိုလုပ် ချိန်းဆိုထားနိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆိုရင် ရှင့်ရဲ့နာမည်နဲ့ ဆက်သွယ်ရမယ့် အချက်အလက်တွေကို ချန်ထားခဲ့ပေးပါ၊ CEO ဟယ်နဲ့ စကားပြောနိုင်ဖို့ အချိန်ညှိပေးပါ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျိုးထျန်းက Huanxi Films ကိစ္စနဲ့ ရှာနေတယ်လို့ပဲ ပြောပေးပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ၊ CEO ဟယ်ဆီက အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရတာနဲ့ ဖုန်းပြန်ဆက်ပေးပါ့မယ်"

ဖုန်းချပြီးနောက် ကျိုးထျန်း အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ သူက မနက်စောစော စပရိုက်စ် သွားတွေ့ဖို့ ကြံစည်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဤမျှ အဆင့်မြင့်ကာ ချိန်းဆိုမှုများ လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ခဏစောင့်ကြည့်တာပေါ့။ အချိန်လည်း စောသေးတယ်၊ ဟိုတယ်ကနေ စားစရာပဲ အရင်မှာလိုက်တော့မယ်"

သူသည် ပေါက်စီ၊ အီကြာကွေးနှင့် ဝမ်တန် ဟင်းရည်နှစ်ပွဲ မှာလိုက်သည်။ ဒေသစာတွေကိုတော့ မြည်းစမ်းကြည့်ရမည် မဟုတ်ပါလား။

ဟိုတယ်၏ ဝန်ဆောင်မှုမှာ တော်တော်လေး မြန်ဆန်လှသည်။ သူ့အခန်းက ဈေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်မည်လားဟု သူ တွေးမိသည်။ မိနစ် ၂၀ ပင် မပြည့်သေးမီ တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ရှင့်၊ မစ္စတာကျိုး... စားစရာတွေ ရပါပြီ"

ညင်သာသော အမျိုးသမီးအသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟင်?"

ထိုအသံက ရင်းနှီးနေသလိုပင်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်ရှင်းက ပြုံးရွှင်လျက် စားသောက်ကုန်တွန်းလှည်းကို တွန်းကာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"နင် ဘာလို့ ဒီကို ထပ်ရောက်နေတာလဲ?"

"ငါ အပေါ်တက်လာတော့ ဝန်ထမ်းက နင့်အတွက် စားစရာတွေ လာပို့တာ တွေ့လို့ ငါပဲ ယူလာပေးလိုက်တာ"

သူမသည် သူမ၏ အခန်းကတ်ကို ပြလိုက်သည်။

"မုယန်က မနေ့က ငါ့ကို အခန်းကတ် ပေးထားတယ်၊ အချိန်မရွေး လာလည်လို့ ရတယ်တဲ့"

"ဪ... နင် မနက်စာ စားပြီးပြီလား?" သူ စားသောက်ကုန်တွန်းလှည်းကို အခန်းထဲသို့ တွန်းသွင်းရင်း မေးလိုက်သည်။

"မစားရသေးဘူး၊ နင် ကျွေးမှာလား?"

ကျောက်ရှင်းသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလည်း ရရှိထားပြီး သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း မထိခိုက်ခဲ့သဖြင့် စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းနေပုံရသည်။

"ဪ... ဒါဆိုလည်း အိမ်ပြန်စားတော့လေ"

ဘုန်း!

ကျိုးထျန်း တံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်သည်။

'မနက်စောစော လာပြီး အလကားနှိုက်နေတယ်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိမယ့်အချိန်ကို လာနှောင့်ယှက်နေတာပဲ'

မျက်နှာသစ်ပြီး ထွက်လာသော လျိုမုယန်သည် ထမင်းစားပွဲသို့ ရောက်လာကာ "ကျောက်ရှင်းကို ဘာလို့ တံခါးပိတ်ထားတာလဲ? သူမ ငါ့ဆီ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ထားတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျိုမုယန်က တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ရာ ကျောက်ရှင်းသည် စိတ်တိုတိုဖြင့် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

စောစောက သူမ၏ နှာခေါင်းကို တံခါးနှင့် စောင့်မိတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ကပ်စေးနှဲလေး! မနက်စာလေး တစ်နပ်ကို"

ကျိုးထျန်း သူမကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမနှင့် ပတ်သက်နေသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသာ မရှိလျှင် ကျောက်ရှင်းကို သူ တွန်းထုတ်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

လျိုမုယန်ကတော့ သူတို့နှစ်ဦး၏ မကျေမလည် ဖြစ်နေပုံကို ကြည့်ကာ ခိုးရယ်နေမိသည်။

"စီးပွားရေးကိစ္စတွေ အဆင်ပြေသွားပြီလား?"

"မနေ့ညကပဲ ပြီးသွားပြီလေ၊ အဲဒါကို ဒီနေ့အထိ လာပြီး အလကားနှိုက်နေတာက မလွန်ဘူးလား?"

ကျိုးထျန်းသည် လျိုမုယန်နှင့်အတူ ရေကူးရန် ဤအခန်းကို ငှားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ရက်လုံး ကုန်သွားသော်လည်း ရေထဲသို့ ခြေဦးပင် မချရသေးပေ။ ဤသည်မှာ ကျောက်ရှင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"ငါ သူမကို ဖိတ်လိုက်တာပါ။ ဒီနေ့ ငါတို့ အတူတူ ပန်ဒါခြံ သွားကြမလို့"

လျိုမုယန်သည် ကျောက်ရှင်း၏ လက်မောင်းကို ချိတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

သူတို့သည် ရုပ်ရည်ချင်းလည်း တူသဖြင့် ပြောစရာ စကားဝိုင်းများ တူညီနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျိုးထျန်း လျိုမုယန်ကို ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း အဆင်ပြေနေတာကို ဒီငတုံးမက ရောက်လာတာပဲ"

သူသည် ကျောက်ရှင်းမှာ အလွန်ခေါင်းမာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ မရှိသူဖြစ်ကြောင်း ပို၍ သိလာရသည်။ လှပသော်လည်း သူမ၏ အားသာချက်များကို မည်သို့ အသုံးချရမည်မှန်း မသိပေ။

အကယ်၍ သူမသာ အမျိုးသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သူမ၏ အလှအပကို အသုံးချတတ်လျှင် မိသားစုပြဿနာမှာ ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမအနေဖြင့် အပင်ပန်းခံကာ အလုပ်လုပ်ဖို့သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောအခါတွင်လည်း အဆုံးအထိ သွားရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။

သူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် သဘောတူရုံသာ ရှိသေးပြီး ပိုက်ဆံပင် မလွှဲရသေးသော်လည်း သူမက အဝတ်အစားများပင် ချွတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား!

သို့သော် ၎င်းမှာ တော်သေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူမနှင့် အိပ်ပြီးမှ ပိုက်ဆံမရှိဘူးဟု ပြောလျှင် ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း?

သူမသည် 'ပစ္စည်းရောက်မှ ငွေချေ' ဆိုသည့် သဘောတရားကိုပင် နားမလည်သေးဘဲ တကယ်ကို အရိုးခံ ဖြစ်နေရှာသည်။

ဤမျှ ပုပ်ခတ်နေသော အနုပညာလောကထဲတွင် သူမ ဤမျှကြာအောင် မညစ်နွမ်းဘဲ ရှိနေသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

"မုယန်၊ နင် ဘာလို့ သူမကို ခေါ်လာတာလဲ? သူမက နာမည်ကြီးလေ၊ လူကြားထဲ ဒီတိုင်းသွားလို့ မရဘူး"

"ရပါတယ်၊ ငါ နှာခေါင်းစည်းနဲ့ မျက်မှန် တပ်ထားမှာပါ" ဟု ကျောက်ရှင်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ့မှာ လူနှစ်ယောက်စာ ကျွေးဖို့ ပိုက်ဆံမရှိဘူးနော်"

"ဒါဆို ငါ နည်းနည်းပဲစားပြီး တစ်ဝက်ကို သူမကို ခွဲပေးလိုက်မယ်လေ"

လျိုမုယန်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ငါ... ကောင်းပြီလေ၊ နင်တို့ သဘောပဲ"

"ဒါနဲ့... ဒီညလည်း သူမကို ငါနဲ့အတူ အိပ်ဖို့ ဖိတ်ထားတယ်၊ ငါတို့ စကားတွေ အများကြီး ပြောကြမလို့"

ကျိုးထျန်း: ...

သူက ညသန်းခေါင်ယံမှာ ဘေးခန်းကို တိတ်တဆိတ် သွားဖို့ ကြံစည်ထားသော်လည်း ယခု သူတို့နှစ်ဦး အတူအိပ်မည်ဆိုလျှင် သူ ဘာလုပ်နိုင်တော့မည်နည်း။

"ဟွန့်... နောက်မှ Reception မှာ Invoice သွားထုတ်ပြီး အခန်းခ တစ်ဝက်ကို နင့်ဆီက ပြန်တောင်းရမယ်"

လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်းတို့သည် စားရင်းသောက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြသည်။

ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျိုးထျန်းကတော့ အပိုလူတစ်ယောက်လို ခံစားနေရသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များကို ပြင်ဆင်ကာ သုံးယောက်သား အပြင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးထျန်းက ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူတို့နှစ်ဦး အဝတ်အစားလဲပြီးသည်ကို စောင့်နေသည်။

ထိုစဉ် သူ့ဖုန်း မြည်လာသည်။ မသိသော နံပါတ်တစ်ခုပင်။

"ဟယ်လို၊ ဘယ်သူလဲဗျ?"

"မစ္စတာကျိုး၊ ရှင့်အနေနဲ့ Huanxi Films ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား?"

သူ ထိုအသံကို ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်သည်။ ဟယ်ဝေရွှမ်းပင်။ တခြားသူများ၏အသံမှာ ဤမျှ အေးစက်ကာ ပြတ်သားခြင်း မရှိပေ။

သူမသည် နှုတ်ဆက်စကားပင် မပြောဘဲ တိုက်ရိုက်ကိစ္စကိုသာ ပြောခြင်းက သူမ၏ စတိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် Huanxi Films အကြောင်း ကြားလိုက်သည်နှင့် သူ့ကို ဆက်သွယ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူမကဲ့သို့ ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်တတ်သူ တစ်ယောက်သည် ကျောက်ရှင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း ရုပ်ရှင်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ ထိုရုပ်ရှင် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ကျောက်ရှင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့ဆိုလျှင် ကျောက်ရှင်းထံတွင် တန်ဖိုးအရှိဆုံး ကျန်ရှိနေသည်မှာ သူမ၏ ကုမ္ပဏီပင်။

Baoge ကုမ္ပဏီသည် ရုပ်ရှင်လောကသို့ အလျင်အမြန် ချဲ့ထွင်နေသောကြောင့် Huanxi Films မှာ သူမ ပစ်မှတ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ရုပ်ရှင်မည်မျှ ကောင်းစေကာမူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်လျှင် Huanxi ကို အသက်ဆက်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် ကျောက်ရှင်း၏ကုမ္ပဏီကို ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

🍋 Chapter 102

"မစ္စတာဟယ်... ခင်များ မှားနေပြီ။ ကျွန်တော်က Huanxi Films ကို စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီရုပ်ရှင်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ။ အဲဒီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့လည်း စီစဉ်ထားတယ်"

"ဒီရုပ်ရှင်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့အခါ ရနိုင်တဲ့ အကျိုးအမြတ်နဲ့ စွန့်စားရမှုတွေကိုရော တွက်ချက်ပြီးပြီလား?"

"တွက်ပြီးပါပြီ၊ အကျိုးအမြတ်က အရမ်းများပြီး စွန့်စားရမှုကတော့ မရှိသလောက်ပါပဲ"

"မစ္စတာကျိုး... ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မကို ဆန့်ကျင်ချင်လို့ သက်သက်မဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လုပ်နေတာဆိုရင်တော့ ကျွန်မရဲ့ အချိန်တွေကို ဖြုန်းနေတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင် နောက်တတ်တဲ့လူလို့ ထင်နေတာလား?"

"လောလောဆယ်တော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်က ဒီရုပ်ရှင်ကို တကယ် ယုံကြည်တာ။ သန်း ၃၀ မဟုတ်ဘဲ ၉၇ သန်း၊ သန်း ၁၀၀ နီးပါး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ပြောသည်။

"ဒါဆို ကျွန်မကို ဆက်သွယ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ?"

"ကျွန်တော် ခင်များနဲ့ လောင်းကြေးတစ်ခု ထပ်ချင်လို့ပါ။ ဒီရုပ်ရှင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လောင်းကြေးပေါ့"

"ကျွန်မက လောင်းကစားတာကို စိတ်မဝင်စားဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံရှာရမှာကိုတော့ စိတ်ဝင်စားတယ် မဟုတ်လား!"

ကျိုးထျန်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသလို ဟယ်ဝေရွှမ်းမှာလည်း ထိုသို့ပင် ရှိသည်။

ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသူများ၏ အားနည်းချက်မှာ အရာရာကို သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ လောက၏ မရေရာမှုများကို လျှော့တွက်တတ်ကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

အရာအားလုံးကို လူ့စွမ်းအားဖြင့် မထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသူများကတော့ သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု အမြဲ ထင်တတ်ကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ပြောကြည့်ပါဦး"

" 'Planetary House' ရဲ့ နောက်ဆုံး ရုံတင်ဝင်ငွေကို အခြေခံပြီး လောင်းကြေးထပ်ကြစို့"

"အကယ်၍ နောက်ဆုံး ရုံတင်ဝင်ငွေက ယွမ် ၁ ဘီလီယံ ကျော်သွားခဲ့ရင် စားဖိုမှူးဟွမ် ကို ဘာစည်းကမ်းချက်မှ မပါဘဲ လွှတ်ပေးရမယ်၊ ကျွန်တော်လည်း စာချုပ်ဖျက်သိမ်းကြေး တစ်ပြားမှ ပေးစရာမလိုဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ရုံတင်ဝင်ငွေက ၁ ဘီလီယံ မပြည့်ခဲ့ရင်တော့ ကျွန်တော်က ဟွမ်လုံရဲ့ စာချုပ်ဖျက်သိမ်းကြေး အပြည့်အဝပေးမယ့်အပြင် နောက်ထပ် လျော်ကြေး ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပါ ထပ်ဆောင်းပေးမယ်"

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ယွမ် ၁၀ သန်းဆိုတာ သူ့အတွက် မများသော်လည်း အလကားတော့ မပေးချင်ပေ။

ကောင်းပြီ၊ ဒါကိုပဲ လောင်းကြေးအဖြစ် သုံးလိုက်လျှင် ဟယ်ဝေရွှမ်း သေချာပေါက် လက်ခံလိမ့်မည်။

မနေ့က ကျိုးထျန်း အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ဟွမ်လုံကို ဆက်ထားချင်စိတ် မရှိတော့ကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းမှာ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း Baoge ၏ အဓိက ဦးတည်ချက် မဟုတ်တော့သောကြောင့်ပင်။ ထိုမိန်းမကိုယ်တိုင်လည်း ဟွမ်လုံကို သူမအဖေက ခေါ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောဖူးသည်။

ယခုအခါ Baoge ၏ အကြီးအကဲမှာ သူမ ဖြစ်နေသဖြင့် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ သဘာဝပင်။

စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းမှာ ကုမ္ပဏီ၏ ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယ ဦးစားပေးအဆင့်သို့ ရောက်သွားလျှင် လစာအလွန်များသော ဤစားဖိုမှူးမှာ အကျိုးအမြတ် မပေးနိုင်တော့ဘဲ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသာ ဖြစ်လာမည်။

တစ်နှစ်လျှင် လစာ ယွမ် ၃ သန်းကျော်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများအတွက်ပါ ဆိုလျှင် ကုန်ကျစရိတ်မှာ မနည်းပေ။

အကယ်၍ ကျိုးထျန်းသာ လွှဲပြောင်းယူလိုက်လျှင် သူမအတွက် နှစ်စဉ် ကုန်ကျစရိတ်များစွာ သက်သာသွားမည့်အပြင် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းကြေး အမြောက်အမြားကိုလည်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွက်ဆပြီး ဟယ်ဝေရွှမ်း သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မည်။ မြန်မြန်ပြီးလေ သူမအတွက် ဝန်ပေါ့လေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် လုံးဝ ယုံကြည်မှုရှိနေသဖြင့် အလောတကြီး မပြပေ။ တရုတ်ပြည်တွင် ဟွမ်လုံကဲ့သို့သော ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရှိ စားဖိုမှူးမှာ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ကျိုးထျန်း လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သေချာပေါက် သိထားသဖြင့် ဂရုမစိုက်သလို နေပြနေခြင်းပင်။

ကျိုးထျန်းကလည်း သူမ၏ အတွေးကို ရိပ်မိသော်လည်း သူမမှာ အဘက်ဘက်မှ ပြည့်စုံလွန်းသဖြင့် အခွင့်အရေး ယူရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မနေ့က ကျောက်ရှင်းနှင့် စကားပြောနေစဉ်တွင် သူ စိတ်ကူးတစ်ခု ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယနေ့မနက်စောစော ဟယ်ဝေရွှမ်းကို ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ ဘက်က စဉ်းစားနေပုံရသည်။ စားပွဲကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်နေသည့် အသံကို သူ ကြားနေရသည်။

"၁ ဘီလီယံက နည်းလွန်းတယ်။ အကယ်၍ ၁.၆ ဘီလီယံအထိ မြှင့်မယ်ဆိုရင်တော့ ရှင့်ရဲ့ လောင်းကြေးကို လက်ခံမယ်"

ခဏအကြာတွင် သူမ ထိုကိန်းဂဏန်းကို ပြောလာသည်။ ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲကနေ သူမကို လက်မထောင်ပြလိုက်မိသည်။

ဒီမိန်းမကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ! စနစ်က ပေးထားတဲ့ အကွာအဝေးက ၁.၅၃၈ ဘီလီယံကနေ ၃.၅၈၃ ဘီလီယံအထိ ရှိသည်။ ၁.၆ ဘီလီယံဆိုတာ အနိမ့်ဆုံးတန်ဖိုးထက် နည်းနည်းလေးပဲ ပိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူမတွင် ရုပ်ရှင်၏ အလားအလာကို တိကျစွာ တွက်ချက်နိုင်သော အရည်အချင်း ရှိနေသည်ကို ပြနေခြင်းပင်။

သာမန်အခြေအနေတွင် ဤရုပ်ရှင် ရရှိနိုင်မည့် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ကို သူမ လုံးဝ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

'ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ Baoge ကို ကောင်းကောင်း စီမံနိုင်တာ မထူးဆန်းပါဘူး'

အထင်ကြီးစရာပင်!

သို့သော် စနစ်က ပေးထားသော သတင်းအချက်အလက်များ မရှိဘဲ ၁.၆ ဘီလီယံ ဆိုသည်မှာ သူမ၏ နားလည်မှု အတိုင်းအတာအရ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ၁.၆ ဘီလီယံအထိ မြှင့်လိုက်ရအောင်။ ဒါဆို နှစ်ဖက်လုံးက သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာဖို့ ဘယ်လို အာမခံမလဲ?"

"ကျွန်မက ကတိတည်တဲ့လူပါ"

"ကျွန်တော်လည်း တူတူပါပဲ။ ဒါဆို လူကြီးလူကောင်း သဘောတူညီချက်အဖြစ် ထားလိုက်ကြတာပေါ့။ ရုပ်ရှင်ထွက်လာတဲ့အခါမှပဲ ဘာဖြစ်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီ"

တီ... တီ... တီ...

နှုတ်ဆက်စကားပင် မပြောဘဲ တစ်ဖက်လူက ဖုန်းချသွားတော့သည်။ သူမ၏ မာနကြီးသော စရိုက်အရ ကတိဖျက်မှာ မဟုတ်သဖြင့် စိတ်ပူစရာ မလိုပေ။

ထို့အပြင် သူမအနေဖြင့် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းကြေး မရလျှင်ပင် အရှုံးမရှိပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဟွမ်လုံဆိုသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

'ငါကတော့ အမြတ်မရချင် နေမယ်၊ နင်ကတော့ သေချာပေါက် ရှုံးမှာပဲ'

သူ့စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကြည်နူးနေမိသည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သတင်းအချက်အလက်ကတ်၏ ရည်မှန်းချက်ကိုလည်း အောင်မြင်ခဲ့သလို အိမ်ဟောင်းကြီးကို ဘာအတွက် သုံးရမလဲဆိုသည့် ပြဿနာကိုလည်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

သူတို့နှစ်ဦး အဝတ်အစားလဲပြီးသည်အထိ နာရီဝက်ကျော် ကြာသွားသည်။ လျိုမုယန်က ပုံမှန်ဆိုလျှင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လဲတတ်သော်လည်း ကျောက်ရှင်း ရှိနေသဖြင့် ဤမျှ ကြာနေခြင်းပင်။

အောက်ထပ်တွင် ဟိုတယ်၏ ကားမှာ အဆင်သင့် စောင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုမုယန်သည် ကျောက်ရှင်းကို နောက်ခန်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားသဖြင့် သူ တစ်ယောက်တည်း ရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်လိုက်ရသည်။

'ငါ သည်းခံရမယ်!'

ပန်ဒါခြံသို့ ရောက်သောအခါ လျိုမုယန်သည် ကျောက်ရှင်း၏ လက်ကို ချိတ်ကာ ရှေ့မှ လျှောက်သွားပြီး သူကတော့ နောက်ကနေ အရုပ်တွေ၊ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ သယ်ပေးရသည့် နောက်လိုက်လေး တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။

'ငါ ထပ်ပြီး သည်းခံရဦးမယ်!'

တစ်နေ့လုံး လည်ပတ်ပြီးနောက် ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးထျန်းသည် လျိုမုယန်နှင့် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တံခါးခေါက်သံ ထပ်ကြားလိုက်ရသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ထိုငတုံးမ ကျောက်ရှင်း ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။

"နင်က ဒီနေရာကို ဧည့်ရိပ်သာများ မှတ်နေလား?"

"မုယန်က လာခဲ့ပါဆိုလို့ လာတာ၊ နင့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး" သူမကလည်း မလျှော့ပေ။

"ငါက နင့်ရဲ့ အဓိက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဆိုတာ သိရဲ့လား? အခန်းခကို ငါ ပေးထားတာနော်!"

"ဟွန့်... ရှင်ကပဲ အခွင့်အရေး အများကြီး ယူထားပြီးတော့။ ၃၀/၇၀ တဲ့၊ ကျွန်မမှာတော့ အရှုံးပေါ်နေတာ၊ ရှင့်လို လည်တဲ့ စီးပွားရေးသမား မရှိတော့ဘူး" သူမသည် လျိုမုယန်၏ အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

'သူတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေ လုပ်နေကြလဲ မသိဘူး၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပဲ'

မိနစ် ၃၀ ခန့်အကြာတွင်တော့ သူ အကျပ်ရိုက်သွားတော့သည်။ လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်း နှစ်ယောက်လုံး ရေကူးဝတ်စုံများဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လျိုမုယန်ကတော့ အလုံခြုံဆုံးဖြစ်သော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်။

ကျောက်ရှင်းကတော့ လျိုမုယန်နှင့် အရပ်အမောင်း တူသော်လည်း အသက်ပိုကြီးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက ပိုပြီး ထွားကျိုင်းလှသည်။

သို့သော် သူမကတော့ ပိုပြီး ဟိုက်သော အနက်ရောင် ရေကူးဝတ်စုံကို ရွေးချယ်ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ကျိုးထျန်း မကြည့်ရဲတော့ပေ။

"သူတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေ ကြံစည်နေကြတာလဲ?"

သူတို့နှစ်ဦး ရေကူးကန်ထဲသို့ တန်းဝင်သွားကြသည်။

ရေအပူချိန်ကို ၂၄ နာရီလုံး အမြဲတမ်း ညှိပေးထားသဖြင့် လုံးဝ မအေးပေ။ သူ အားတင်းကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မုယန်၊ ရေကူးချင်ရင် ငါ့ကို ခေါ်ပါလား။ ငါ သင်ပေးမယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ"

"ရှင် သင်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ မမရှင်းက ရေကူးတတ်တယ်၊ သူက အလယ်တန်းတုန်းက ကျောင်းလက်ရွေးစင် အဖွဲ့ဝင်တောင် ဖြစ်ခဲ့တာ"

ကျိုးထျန်း: ...

ရေကူးသင်ပေးခြင်းက နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနိုင်မည့် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်သော်လည်း အခုတော့ ကျောက်ရှင်းက အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။

လက်မခံနိုင်တော့ဘူး!

သို့သော် သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ သူတို့ ရေကူးနေသည်ကိုသာ ထိုင်ကြည့်နေရသည်။ ကျောက်ရှင်း အအေးသွားယူသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လျိုမုယန်၏ နားသို့ အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။

"မုယန်၊ နင် ဒါကို သက်သက်မဲ့ လုပ်တာလား? တစ်နေ့လုံး ငါတို့ လက်တောင် မကိုင်ရသေးဘူးနော်"

လျိုမုယန်က သူ့ကို ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"မမရှင်းက မနက်ဖြန် သွားတော့မှာလေ။ နောက်အပတ်တွေမှာ သူ အလုပ်တွေ အရမ်းများတော့မှာ။

ငါတို့က တကယ်ကို ရင်းနှီးသွားကြလို့ အခွင့်အရေးရတုန်း သူမနဲ့ အတူတူ အချိန်ဖြုန်းချင်လို့ပါ။

စိတ်မဆိုးပါနဲ့၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း အပြင်သွားကြတာပေါ့"

ကျိုးထျန်း စိတ်မဆိုးသော်လည်း ကျောက်ရှင်း ရှိနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ရင်းနှီးသည့် အပြုအမူများ မလုပ်နိုင်ကြပေ။

"ကောင်းပြီလေ၊ သူမ သွားမှပဲ ပြောကြတာပေါ့။ နင်က ဒီလောက်အထိ အားပေးတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"