အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

🍋 Chapter 111

ဂျက်ဆီ ဆိုသည့် ကောင်လေးမှာ အခုတလော အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေသည်။

ရှုပ်ထွေးလှသည့် စစ်မြေပြင် ထောက်လှမ်းရေး သတင်းများက ကုမ္ပဏီအသေးလေးများကို ဟက်ကာ လုပ်ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသည်။

ယောကျ်ားလေးတိုင်းမှာ အသက်အရွယ်မရွေး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ရှိကြသည် မဟုတ်လား။

နေ့စဉ် တိုက်ပွဲသတင်း အစီရင်ခံစာများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နေရခြင်းက သူ့ကို အိပ်စက်ဖို့ပင် မေ့လျော့သည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

ဂျက်ဆီ သည် ဆန်အိုးထဲ ကျသွားသည့် ကြွက်ကလေးတစ်ကောင်လိုပင်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူနှင့် ထိုက်တန်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဂိမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့အသက်အရွယ်တူ တခြားကလေးများမှာ ကွန်ပျူတာ သို့မဟုတ် ဂိမ်းစက်များပေါ်တွင်သာ စစ်ပွဲဂိမ်းများ ကစားနိုင်ကြသော်လည်း သူကမူ အပြင်လောကတွင် တကယ်တမ်း ကစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းကြီးများမှာလည်း 'ငါတို့ သတင်းတွေက ဘာလို့ အမြဲ လွဲနေရတာလဲ' ၊ 'ငါတို့ထဲမှာ သစ္စာဖောက် ရှိနေတာလား' ဟူ၍ တွေးတောရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဂျက်ဆီ ကို တမင်တကာ သဲလွန်စအမှားအချို့ ချန်ထားခဲ့ခိုင်းပြီး နောက်ကွယ်က လူများကို သူတို့အချင်းချင်းကြားတွင် သစ္စာဖောက် ရှိနေသည်ဟု ထင်မြင်အောင် ဖန်တီးထားသည်။

သစ္စာဖောက်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲ?

သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီး ဆန်းတို့စ်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည့်သူသည် ပထမဆုံး သံသယဝင်ခံရမည့်သူ ဖြစ်သည်။ ဒါကို 'သွားရှိလျှင် သွားချင်း တုံ့ပြန်ခြင်း' ဟု ခေါ်သည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက သစ္စာဖောက်တစ်ဦး၏ အဆုံးသတ်သည် မည်သည့်အခါမှ မကောင်းခဲ့ပေ။

ဝဋ်ဆိုသည်မှာ လည်တတ်သည် မဟုတ်လား။ နောက်ကွယ်က လူများအနေဖြင့် အခြေအနေ မဟန်တော့ဟု ခံစားရလျှင် ထိုသစ္စာဖောက်ကို နယ်ရုပ်တစ်ခုလို စတေးပစ်ကြမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုနိုင်ငံကြီးများမှာ သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးကို အလွယ်တကူ ခွာပြကြမည် မဟုတ်ပေ၊ လူတိုင်းမှာ သိက္ခာဆိုသည်မှာ ရှိကြသေးသည်။ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ တစ်ယောက်ကို ရှာရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ ဘယ်သူဖြစ်သည်က အရေးမကြီးပေ၊ တစ်ယောက် သေလျှင် နောက်ထပ် ဒါဇင်နှင့်ချီသော လူများက အလှည့်စောင့်နေကြသည်သာ။

ယခု ကျိုးထျန်း လုပ်ရန်မှာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ဖြစ်ပြီး သတင်းကောင်းမှာ အလိုလို ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူသည် ကျောက်ရှင်းကို ကြိုရန် လေဆိပ်သို့ ကားမောင်းထွက်လာခဲ့သည်။

ပြည်တွင်းထွက်ပေါက်တွင် ခဏမျှ စောင့်နေပြီးနောက် နှာခေါင်းစည်းနှင့် နေကာမျက်မှန် တပ်ထားသည့် ကျောက်ရှင်း ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ နှုတ်ဆက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားမည်အလုပ်တွင် ဆိုင်းဘုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်တစ်စုမှာ သူ့ကို တိုက်မိမတတ် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ထိုလူများသည် ကျောက်ရှင်း၏ နာမည်ကို အော်ဟစ်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာမှာ ထီပေါက်သည့်သူများထက်ပင် ပို၍ ပျော်ရွှင်နေကြပုံရသည်။

'အရူးအမူး ဖန်တွေလား'

'သူမမှာ ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားမိဘူး'

'အင်တာနက်မှာတော့ အနုပညာရှင်တွေက သူတို့ကို လာကြိုဖို့ ဖန်တွေကို ကြိုအကြောင်းကြားထားတတ်တယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့ ဒီမိန်းကလေး ပုံစံကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး'

ကျောက်ရှင်းမှာလည်း အတော်လေး အံ့ဩသွားပုံရသည်။ သူမသည် သူမ၏ ခရီးစဉ်ကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ပြန်ထားရာ ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီး ဘယ်လိုရောက်လာသလဲဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူမတွင် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများလည်း ပါမလာသဖြင့် လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံခြင်းခံရလျှင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

"ရှောင်မုန့်... နင် ဒီဖန်တွေကို အကြောင်းကြားထားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

လက်ထောက် ရှောင်မုန့်က အားတက်သရော ဖြေလိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်းမှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရသည်။ သူမ လက်ထောက်မှာ ဘာကြောင့် သူမကို အမြဲတမ်း ဒုက္ခပေးနေရသနည်း။

သူမသည် ရှန်ဟိုင်းသို့ တိတ်တဆိတ် လာ၍ တိတ်တဆိတ်ပြန်ရန်သာ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခရီးစဉ်မှာ ရုတ်တရက် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းမှ နာရီအနည်းငယ်မျှ ခွင့်တောင်းကာ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တခြား သရုပ်ဆောင်များ သိသွားလျှင် နာမည်ပျက်နိုင်သေးသည်။

ယခုတော့ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ စတင် ပြေးတော့သည်။ သူမသည် ဖန်များနှင့် တွေ့ဆုံရန် အစီအစဉ် မရှိသဖြင့် မိတ်ကပ်လည်း မလိမ်းထား၊ ဆံပင်လည်း မပြင်ထားဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံဖြင့်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ သူမသည် သက်တောင့်သက်တောင်းရှိစေရန် စနီကာ ဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အတော်လေး မြန်မြန် ပြေးနိုင်သည်။

နှစ်ရှည်လများ ရေကူးခဲ့သည့် အကျိုးကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြံ့ခိုင်နေပြီး စူပါမားကတ်တွင် ပစ္စည်းလုဝယ်မည့်သူတစ်ယောက်၏ အရှိန်အဟုန်မျိုးဖြင့် ပြေးထွက်ခဲ့ရာ နောက်က ဖန်များမှာ လိုက်မမီတော့ပေ။

ပြာပြာသလဲ ပြေးနေစဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ကို လွှတ်စမ်း... အာ... နင်ပဲ"

"ငါ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ ဖြစ်ရမှာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဖြစ်နေရတာလဲ"

"စကားမပြောနဲ့ဦး၊ အရင်ဆုံး ဒီနေရာကနေ ထွက်ရအောင်"

ကျိုးထျန်းက သူမ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ကားပါကင်သို့ တန်းပြေးပြီး ကားပေါ်တက်၍ မောင်းထွက်ခဲ့တော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ မောဟိုက်နေသော ရှောင်မုန့်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ငါ ကားပေါ်တောင် မတက်ရသေးဘူး..."

ကားပေါ်တွင် ကျိုးထျန်းက ညည်းညူတော့သည်။

"ငါ့ကျောကို ကြည့်ဦး၊ နင့်ရဲ့ ဖန်တွေ ဝင်တိုက်သွားတာ အခုထိ နာနေတုန်းပဲ"

"နင် ကိုယ်တိုင် လာကြိုမယ်လို့ ငါ ဘယ်လို သိမှာလဲ။ နင့်ရဲ့ ကားဆရာကိုပဲ လွှတ်လိုက်မယ် ထင်နေတာ"

"ကားဆရာ? ငါ့ပုံစံက ကားဆရာ ထားမယ့် ပုံစံ ပေါက်နေလို့လား"

ကျောက်ရှင်းမှာလည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။ ယွမ် သန်းနှင့်ချီကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်သည့်သူက ကားဆရာ တစ်ယောက်တောင် မငှားနိုင်ဘူးလား။

ဒါက နည်းနည်းတော့ ကပ်စေးနှဲလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား။

"အခု ငါတို့ ဘယ်သွားမှာလဲ"

"ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုကို တန်းသွားမယ်၊ အကုန်လုံး ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ"

ကျိုးထျန်းသည် ထျန်းချိုင် နည်းပညာမှ စီမံခန့်ခွဲသူများကို တစ်ညလုံး အစီအစဉ် ဆွဲခိုင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးရင် လျိုမုယန်နဲ့အတူ ထမင်းသွားစားကြမယ်။ သူမ အခုတလော စိတ်ဓာတ်ကျနေတာ၊ နင်တို့ နှစ်ယောက်က အဆင်ပြေကြတာဆိုတော့ သူမနဲ့ စကားပြောပေးဦး"

"မုယန် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျောက်ရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူမသည် လျိုမုယန်နှင့် သိသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ နေ့တိုင်းလိုလို စကားပြောဖြစ်ကြသည်။

မကြာသေးမီက မုယန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ တစ်မျိုး ဖြစ်နေသည်ကို သူမ သတိထားမိသည်။

စကားပြောလျှင်လည်း အာရုံမရှိသလို ဖြစ်နေတတ်သည်။ ယခု ကျိုးထျန်းက သူမ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်ဟု ပြောလာသဖြင့် တစ်ခုခုတော့ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေပြီဟု သူမ သိလိုက်သည်။

"သူမရဲ့ အမေက ဆေးရုံမှာ သတိမရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ သူမ အဖေရဲ့ အလုပ်ကလည်း ပြဿနာ တက်နေတယ်"

"အာ!"

ကျောက်ရှင်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရင်ထဲမှာ မကောင်းဖြစ်သွားရသည်။

သူမ၏ မိခင်မှာလည်း လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း အလုပ်ကြောင့် ထောင်ထဲ ရောက်နေခဲ့ရသည်။

မုယန်၏ အခြေအနေကို ကြားရသည့်အခါ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာမိသည်။

ဤကဲ့သို့ ကိုယ်ချင်းစာနာစိတ်မျိုးမှာ နာကျင်မှုကို ကြုံတွေ့ဖူးသူများသာ နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူမ ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ သူမ၏ လက်ထောက်ထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"ရှောင်မုန့်... ငါ့ရဲ့ လေယာဉ်လက်မှတ်ကို မနက်ဖြန် မနက်ကို ပြောင်းပေးလို့ ရမလား။ အင်း... ငါ နည်းနည်း နောက်ကျမှ ပြန်မယ်။ ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်စမ်းပါ"

ကျိုးထျန်းက သူမကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

'ဒီလို ရိုးရိုးအေးအေး မိန်းကလေးမှာ ဒီလောက် ထိခိုက်လွယ်တဲ့ စိတ်နှလုံး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး'

"မုယန် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာ သိလို့ သူမနဲ့ အချိန်ပိုပေးချင်တာ မဟုတ်လား"

သူမ ဖုန်းချသွားပြီးနောက် ကျိုးထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ အသွားအပြန် လက်မှတ်တွေကို ငါ့ကို ပေးလိုက်၊ ကုမ္ပဏီကနေ အကုန်အကျခံ ပေးမယ်"

"နင် စိတ်ပြောင်းသွားတာလား"

ကျောက်ရှင်းက မျက်လုံးမှေးကာ မယုံသလို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျိုးထျန်းက သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ခါ ရှန်ဟိုင်းကို လာရင် ငါ့ကို အသိပေးဦး။ နင်က အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ဆုံဖို့က မလွယ်ဘူး"

"ငါ သိပါတယ်"

ကျောက်ရှင်းမှာ ကျိုးထျန်း ဆိုလိုသည်ကို နားလည်ပါသည်။ မုယန်ကို မကြာခဏ လာတွေ့စေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးမှုမှာ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် စတင်ခဲ့ပြီး ညနေ ၆ နာရီကျော်မှ ပြီးဆုံးသွားသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်သည် မုယန် တည်းခိုရာ ဟိုတယ်သို့ တန်းမောင်းလာခဲ့ကြသည်။

မုယန်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက် သူတို့ သုံးယောက် အတူတူ ထမင်းစားရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ကျိုးထျန်းသည် Baoge ၏ အစားအစာများကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သလို မုယန်မှာလည်း ထိုနေရာရှိ Spa ကို အတော်လေး သဘောကျသည်။

ထို့ကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ Spa သို့ သွားကြပြီး ကျိုးထျန်းမှာမူ သူတို့ကို စောင့်ရန် စားသောက်ဆိုင်သို့ တန်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် ထိုနေရာရှိ မန်နေဂျာနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်ရာ အကြောင်းအရာ မရှိဘဲနှင့်ပင် အကြာကြီး စကားပြောနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူမှာ ဝါရင့်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်သလို လူမှုဆက်ဆံရေးမှာလည်း အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ပြည့်စုံလှသဖြင့် ကျိုးထျန်း သဘောကျလာမိသည်။ သို့သော် ယခုမှာ အချိန်မဟုတ်သေးသဖြင့် အရင်ဆုံး ရင်းနှီးအောင်လုပ်ထားရန်သာ သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

မကြာခင်မှာပင် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ လန်းလန်းဆန်းဆန်းဖြင့် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

"ဝါး... ဒီနေရာက Spa က တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ! ငါ ဒီကို ပထမဆုံး ရောက်ဖူးတာ၊ ဧည့်ခံကျွေးမွေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌကျိုး"

ကျောက်ရှင်းသည် သူမ၏ ပုခုံးကို နှိပ်လိုက်သည်။ အလုပ်တွေ အရမ်းလုပ်ခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ပုခုံးမှာ အတော်လေး နာကျင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီကြာ Spa ယူလိုက်ခြင်းက သူမအတွက် အသက်ကယ်ဆေး တစ်ခွက်လိုပင်။

"နင် သဘောကျတယ်ဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်ကတ် တစ်ခုလောက် လုပ်ထားလိုက်ပါလား။ ဒါဆို ရှန်ဟိုင်းကို လာတိုင်း အသုံးချလို့ ရတာပေါ့"

"နင် ငါ့ကတ်ထဲကို ပိုက်ဆံဖြည့်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ လုပ်မယ်လေ"

"နင့်ခေါင်းမှာ ဂျိုပေါက်နေသလား အရင်စစ်ကြည့်ဦး၊ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ"

ကျောက်ရှင်းက မုယန်ကို ဆွဲခေါ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မုယန်... နင့်ရဲ့ ရည်းစားကို ကြည့်ဦး၊ တကယ့်ကို ကပ်စေးနှဲပဲ။ ငါ နင်နဲ့အတူ ဒီကို ခဏခဏ လာချင်လို့ ပြောတာကို သူက အဲဒီလို ပြောတယ်။ ငါက အဲဒီလောက်အထိတော့ မသုံးနိုင်ဘူးလေ"

ကျိုးထျန်းသည် သူမ ဆိုလိုသည်ကို နားလည်ပါသည်။ သူမ ဖခင်၏ကြွေးမြီများကို ဆပ်ရန်အတွက် သူမမှာ ပိုက်ဆံစုနေရဆဲဖြစ်သည်။

လေယာဉ်ပေါ်တွင် ကောင်းကောင်း အနားယူချင်၍သာ စီးပွားရေးအဆင့်လက်မှတ်ကို ဝယ်စီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီလို လုပ်ပါလား၊ မုယန်... ငါ နင့်အတွက် ကတ်တစ်ခု လုပ်ပေးမယ်။ နင်တို့ နှစ်ယောက် အတူတူ လာတဲ့အခါ ဒီကတ်ကိုပဲ သုံးကြတာပေါ့"

"အိုကေ"

မုယန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤနေရာတွင် ကတ်လုပ်ရန် သဘောတူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖော် ရှိစေရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌကြီးကျိုး၊ ကျွန်မ နင့်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ကျောက်ရှင်း ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"နည်းနည်းပဲ သောက်နော်၊ နင့်ရဲ့ အသောက်အစား ပမာဏနဲ့ဆိုရင် ငါ နင့်ကို အိမ်ပြန်ရင် ပိုးရဦးမယ်"

🍋 Chapter 112

ကျောက်ရှင်းမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။

"ငါ့ရဲ့ အသောက်အစား ပမာဏက အတော်လေး မြင့်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က ကိစ္စက အထူးအခြေအနေမို့လို့ပါ။ ဟန်တျန့် ရုပ်ရှင်စတူဒီယိုမှာဆိုရင် ငါက နံပါတ်တစ် အမျိုးသမီးသောက်နိုင်သူပဲ"

ကျိုးထျန်း မယုံကြည်သည့် ပုံစံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် အခုပဲ မူးနေပြီထင်တယ်။ မြေပဲစေ့လေးတစ်စေ့လောက်သာ မြည်းထားမယ်ဆိုရင် ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"နင်..."

လျိုမုယန်က ပြုံးရင်း ကျောက်ရှင်းကို အမြန်ပင် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် အချင်းချင်းစနောက်နေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး မုယန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

Spa ယူနေစဉ်အတွင်း သူမသည် ကျောက်ရှင်းနှင့် စကားပြောခဲ့သည်။ ကျောက်ရှင်းသည် သူမကို ပျော်ရွှင်အောင် တမင်တကာ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသာစွာ ခံစားမိသည်။

တခြားတစ်ယောက်က သူမ၏ ခံစားချက်ကို ဂရုစိုက်ပေးသည်ဟူသော အချက်ကပင် သူမကို အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်။

မိသားစု အခြေအနေကတော့ ပြေလည်ခြင်းမရှိသေးပေ။ သူမ မိခင် မည်သည့်အချိန်တွင် သတိရလာမည်ကို မသိရသေးချေ။

သူမ ဖခင်မှာမူ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် နေ့စဉ် နေ့တိုင်း လူနာခန်းထဲတွင် ဇနီးဖြစ်သူ ဘေး၌ထိုင်ကာ စာဖတ်နေတတ်ပြီး ကျန်သည့်အချိန်များတွင် လမ်းလျှောက်ထွက်လေ့ရှိသည်။

အများဆုံးအနေဖြင့် သူသည် ဇနီးဖြစ်သူကို လာကြည့်သည့် ရှောင်ပိုင်နှင့် စကားပြောဖြစ်တတ် သည်။

ရာထူး ရပ်နားခံထားရသည့်အပေါ် သူသည် လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်ပုံ မပေါ်ပေ။

သူ့ ဖခင်သည် သူမကို စိတ်မပူစေရန်အတွက် ဟန်ဆောင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို ကုမ္ပဏီ၏ စစ်ဆေးမှုအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် ပွင့်လင်းမြင်သာစွာဖြင့် မကြောက်မရွံ့ ရှိနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

သမီးဖြစ်သူအနေဖြင့် သူမ ဖခင်ကို သူမ ယုံကြည်သည်။

သူသည် ကုမ္ပဏီ၏အကျိုးစီးပွားကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ပေ။

လျိုထျန်းအန်းအဖို့ ငွေရှာရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆိုးဝါးပြီး အလွယ်တကူ သိနိုင်သော၊ ဥပဒေနှင့်လည်း မကင်းသော နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ရမည်နည်း။

သူမ၏ ဖခင်သည် သူမကို စိတ်အေးစေရန် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း မြင့်မားသော ရာထူးနေရာတွင် ရှိနေသည့် မည်သည့်လူမှ ဤကဲ့သို့ လက်ညှိုးထိုး အပြောခံရသည့် အရှက်ခွဲမှုကို တကယ်တမ်း တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

Dalong ကုမ္ပဏီက လျိုထျန်းအန်းအပေါ် ကောင်းခဲ့ဖူးလျှင်ပင်၊ နောက်ပိုင်းတွင် လျိုထျန်းအန်း၌ အပြစ်မရှိကြောင်း Dalong က အတည်ပြုပေးခဲ့လျှင်ပင် လူတို့၏စိတ်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို ဆက်ဆံရေးများကလည်းပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပဲ့သွားသော မှန်တစ်ချပ်ကို ပြန်ဆက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ မည်သို့သော ရလဒ် ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ လျိုထျန်းအန်းသည် Dalong အပေါ် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်သေးပေ။ သူ၏ အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေမပြနိုင်မချင်း သူ မည်သည့်နေရာကိုမျှ သွား၍ မရနိုင်သေးချ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မည်သည့်ကုမ္ပဏီသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ သံသယရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ် ကျူးလွန်သည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် နားလည်မှုလွဲခြင်းဖြစ်စေ ညစ်နွမ်းသွားခဲ့သော အတိတ်ဆိုသည်မှာ သူ ထမ်းပိုးနိုင်ရန် ခက်ခဲလွန်းသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး ဖြစ်သည်။

လျိုထျန်းအန်းက သမီးဖြစ်သူကို မပြောပြသေးသည့် အချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ အမှန်စင်စစ် သူ ရာထူးရပ်နားခံရသည့် နေ့မှာပင် ဝူချိုင်နည်းပညာကုမ္ပဏီမှ သူဌေးဖြစ်သူမှ သူ့အား ကမ်းလှမ်းမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့အမြင်တွင် ထိုကမ်းလှမ်းမှုမှာ ဆူးများရှိရုံသာမက အဆိပ်ပါခပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူချိုင်နည်းပညာသည် ညစ်ပတ်သော နည်းလမ်းများကို သုံးကာ Dalong ၏ ဂိမ်းကို ပုံတူကူးခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏သံသယကို ခံနေရသော CEO ကို သူတို့က လာရောက်စည်းရုံးခြင်းမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းရုံသာမက ဒါက စိတ္တဗေဒ နည်းဗျူဟာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဝူချိုင် နည်းပညာ၏ အကွက်မှာ အလွန် ယုတ်မာလှသည်။ လျိုထျန်းအန်းအနေဖြင့် ထိုကုမ္ပဏီသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ဝူချိုင် နည်းပညာက သူ့ကို ကမ်းလှမ်းသည်ဟူသော သတင်းသာ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အတွင်း ပြန့်သွားလျှင် လျိုထျန်းအန်း၏ ခေါင်းပေါ်မှ 'သစ္စာဖောက်' ဆိုသည့် အမည်းစက်မှာ ထာဝရ ကပ်ပါသွားပေလိမ့်မည်။

လျိုထျန်းအန်းက ယခင်က ၎င်းတို့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့်အပေါ် လက်တုံ့ပြန်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူတို့ မရနိုင်လျှင် ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟူသော သဘောပင်။

မည်သို့သော ရလဒ်ထွက်သည်ဖြစ်စေ Dalong မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အထိနာပေလိမ့်မည်။ ဂိမ်းမှာ ပုံတူကူးခံရသဖြင့် ဝင်ငွေများ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သလို ကုမ္ပဏီ၏ မူလခေါင်းဆောင်မှာလည်း နှုတ်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ဝူချိုင် နည်းပညာသည် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်မက လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး Dalong မှာ လက်တုံ့ပြန်ရန် အင်အားမဲ့နေခဲ့သည်။

လျိုမုယန်မှာမူ ဘာမှ မသိသေးချေ။

သူမ သိလျှင်လည်း စိတ်ပူရုံမှအပ ဘာမှ မတတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမကို မသိစေခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

ယခုကဲ့သို့ ကျိုးထျန်း၊ ကျောက်ရှင်းတို့နှင့်အတူ ထမင်းစားရင်း စိတ်အပန်းဖြေနေခြင်းကသာ သူမ လုပ်သင့်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းနှင့် မုယန်မှာ ဤနေရာသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးသဖြင့် ဟင်းပွဲများနှင့် ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ရှင်းအတွက်မူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် အပြည့်ရှိနေသော ငါး၊ ပင်လယ်မျှော့နှင့် ငါးမန်းတောင်ဟင်းလျာများကို မြင်သောအခါ သူမက ကျိုးထျန်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နှလုံးသားပုံစံလေး လုပ်ပြလိုက်သည်။

"ဧည့်ခံကျွေးမွေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌကြီးကျိုး။ ဒါက Baoge ရဲ့ စားသောက်ဆိုင်မှာ ငါ ပထမဆုံး စားဖူးတာပဲ။ အရင်က ချန်တူး မှာရှိတဲ့ သူတို့ဆိုင်ကို ငါ တစ်ခါမှ သေချာ မရောက်ဖူးဘူး"

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ နင်က ငါတို့ အခန်းထဲကိုပဲ လာပြီး အလကား လာစားနေတာဆိုတော့ ဆိုင်ထဲကို သွားဖို့ အချိန်မရှိတာ မဆန်းပါဘူး"

ကျောက်ရှင်းမှာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုရန် သင်ယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ စိတ်တိုနေသော်လည်း ထိုဒေါသများကို အစာစားခြင်း၌သာ အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

"ဝါး... ဒီက အစားအသောက်တွေက တကယ့်ကို အရသာရှိတာပဲ၊ မြို့တော်က ပွဲတော်ဟင်းလျာတွေထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်"

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ အားရပါးရ စားသောက်နေကြသော်လည်း ဘေးတွင်ရှိနေသော ကျိုးထျန်းမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

'ဘာလို့ 'အချဉ်ဓာတ်' တန်ဖိုးတွေက ရုတ်တရက် အများကြီး တက်လာတာလဲ'

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် သောင်းနှင့်ချီသော အချဉ်ဓာတ် အချက်အလက်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မကြာခင်မှာပင် အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဆက်လက် တိုးပွားနေသည်။

ထိုအချက်အလက်များရှိ အချဉ်ဓာတ်အဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ပြီး အများစုမှာ ၂၀ ထက် မကျော်ပေ။

သို့သော် အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှပြီး ထိုအချက်အလက်များကို ပေးပို့သူများ၏ အမည်မှာလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထပ်တူမကျကြပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လူပေါင်း သိန်းနှင့်ချီကာ ကျိုးထျန်းကို မနာလို ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

'ငါ ဒီနေ့ ဘာမှ မလုပ်ရသေးပါဘူး'

သူသည် မူလက ကျောက်ရှင်းနှင့် ဓာတ်ပုံအချို့ရိုက်ကာ WeChat Moments တွင် တင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် မနာလိုသူများကို အချဉ်ပေါက်အောင် လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ဓာတ်ပုံလည်း မရိုက်ရသေး၊ WeChat Moments တွင်လည်း ဘာမှ မတင်ရသေးပါဘဲနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှများပြားသော မနာလိုမှုများ ရုတ်တရက် တက်လာရသနည်း။

"ဝါး!"

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဖုန်းထဲမှ Weibo ကို ကြည့်နေသော ကျောက်ရှင်းက အော်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မုယန်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရယ်သံကို ထိန်းကာ ကျိုးထျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်း... နင်တော့ နာမည်ကြီးတော့မယ်"

"ဟမ်?"

သူသည် ကျောက်ရှင်း၏ ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် မျက်နှာမှာ အေးခဲသွားရတော့သည်။

'မဆန်းတော့ပါဘူး၊ ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် လူတွေ မနာလိုဖြစ်နေတာလဲလို့ တွေးနေတာ၊ အခုမှ သိတော့တယ်'

ဖုန်းထဲတွင် ပြနေသော Weibo ၏ Trending ခေါင်းစဉ်များထဲမှ နံပါတ် ၅ နေရာတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ "မျိုးဆက်သစ် နတ်သမီးလေး ကျောက်ရှင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အမျိုးသားတစ်ဦး လေဆိပ်တွင် လက်ချင်းချိတ်ကာ ပြေးလွှားနေသည်ကို တွေ့ရ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ပါရှိသော ဓာတ်ပုံမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာကို ခပ်ရေးရေး မြင်နိုင်သည်။

ရင်းနှီးသည့်သူများဆိုလျှင် မှတ်မိနိုင်လောက်သည်။ နေ့လယ်ပိုင်းက ကျောက်ရှင်းကို ဖန်များကြားမှ ဆွဲထုတ်လာစဉ်က ရိုက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ၊ ငါ့အတွက် အလုပ်ရှုပ်သက်သာသွားတာပေါ့"

အမျိုးသမီး အနုပညာရှင်များမှာ တကယ်ကို အသုံးဝင်လှသည်ဟု သူ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

လက်ချင်းချိတ်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှ မနာလိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခြင်းမှာ သူ စိတ်ကူးထာသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။

ကျောက်ရှင်း နှုတ်ခမ်းဆူကာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့ သတင်းမျိုးမှာ သူမ၏ ပုံရိပ်အတွက် မကောင်းပေ။

၎င်းမှာ အရှုပ်တော်ပုံတစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် ထိခိုက်မှု လျော့ပါးအောင် သူမ နည်းလမ်းရှာရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် သူမ လက်ထောက်ထံ ဖုန်းဆက်ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြရန် မလုပ်မီမှာပင် ကျိုးထျန်းက အရင် စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒီ Trending ခေါင်းစဉ်က တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ၊ အလကား ကြော်ငြာရတာပေါ့"

"နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကျောက်ရှင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။

"နင်က ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲမှာ နေနေတာကို ဘာလို့ ဟာသဉာဏ်မရှိရတာလဲ"

"အများပြည်သူက ဒီလို သတင်းမျိုးကို စိတ်ဝင်စားကြတာပဲ။ နင် အခု လုပ်ရမှာက ဘာမှ ပြန်မဖြေဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်း အရှိန်တက်အောင် လွှတ်ထားလိုက်ဖို့ပဲ"

ကျိုးထျန်း ဟင်းရည်တစ်ခွက်ကို ခပ်လိုက်ရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင်ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အတင်းအဖျင်းရေးတတ်တဲ့ ဘလော့ဂါ အချို့ကို ခန့်မှန်းချက်တွေ အမျိုးမျိုး ထုတ်ခိုင်းလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီး အရှိန်အတော်လေး တက်လာတဲ့အခါကျမှ 'Planetary Home' နဲ့ 'Despair World' ရဲ့ တရားဝင် Weibo အကောင့်တွေကနေ ကြေညာချက်ထုတ်လိုက်။

ဒီနေ့ နင်နဲ့အတူ ပြေးနေတဲ့သူက 'Despair World' ရဲ့ ဝန်ထမ်းဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ရုပ်ရှင်နဲ့ ဂိမ်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ ပရိုမိုးရှင်း ဗီဒီယိုရိုက်ဖို့အတွက် လူအုပ်ကြားကနေ ထွက်လာခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်"

"အဲဒီအခါမှာ ဇာတ်လမ်းက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ပရိုမိုးရှင်း ဗီဒီယို ထွက်လာတဲ့အခါမှာလည်း လူစိတ်ဝင်စားမှုက ပိုပြီးမြင့်တက်လာလိမ့်မယ်။ နင်က Trending တက်ဖို့ ပိုက်ဆံတောင် ကုန်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ မကောင်းဘူးလား"

ကျောက်ရှင်းမှာ သူ၏ အတွေးကို မမီနိုင်ဘဲ ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးမှ အားမရှိသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ် အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား"

လျိုမုယန်က သူမ၏ သံသယကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

"မမရှင်းရှင်း... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျိုးထျန်းက အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ပြောရင် အလုပ်ဖြစ်မှာပါ။ သူ့ကိုသာ ယုံလိုက်ပါ"

"အိုကေ... ငါ နင့်စကားကို နားထောင်မယ်"

သူမသည် မုယန်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ အချဉ်ဓာတ် လက်ကျန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထိုစောင့်ကြည့်သူများက သူ့ကို အချဉ်ဓာတ် ၅ သန်းကျော် ပေးခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ချင်းစီဆီမှ ပမာဏ နည်းပါးသော်လည်း လူဦးရေ အခြေခံ အလွန်များပြားသည့်အခါ အချဉ်ဓာတ်မှာ အမြောက်အမြား စုမိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ "လီမွန်စားသူ" (မနာလိုဖြစ်သူ) များမှာ အစဉ်တစိုက် တိုးပွားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်စားသောက်နေစဉ်မှာပင် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် စားသောက်ဆိုင်၏အဝင်ဝတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။