အခန်း (၁၃-၁၄)

အခန်း (၁၃)

ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ပြီး စားပွဲပေါ်က L6 ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်နေမိကြတယ်။

“ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ တကယ်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ” လို့ စီးပွားရေးပညာရှင် ကိန်း ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။

ရေရှည်မှာတော့ လူသားအားလုံးဟာ သေဆုံးကြရမှာပါ။

ဒါကို ဖုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသုံးချကြည့်ရင်တော့ - “ရေရှည်မှာ ဖုန်းအားလုံးဟာ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းခြင်း နဲ့ ကြုံတွေ့ကြရမှာပဲ” ပေါ့။

ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးပေါ်ဖုန်းဖြစ်တဲ့ L6 တောင်မှ နောက်ဆုံးမှာတော့ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းမယ့် လမ်းစဉ်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။

အရေးကြီးတာက...

“ဘာကြောင့်လဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ဆိုင်းမှာလဲ” ဆိုတာပါပဲ။

ကျွန်တော် L6 ကို ဟိုဒီ ကိုင်ကြည့်မိတယ်။ အရင်ကနဲ့မတူဘဲ ဘာမှ ခေါင်းထဲ ပေါ်မလာပါဘူး။ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ပေမဲ့လည်း ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမျိုး မတွေ့ရပါဘူး။

“မင်း သုံးနေရင်းနဲ့ ထူးဆန်းတာမျိုး သတိထားမိလား”

“ထူးဆန်းဖို့နေနေသာသာ၊ ငါ သုံးဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးဖုန်းပဲ”

“ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် က ထုတ်တဲ့ စမတ်ဖုန်းတွေထဲမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုကြောင့် ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းသွားတာမျိုး ရှိဖူးလား”

တက်ဂယူက ခေါင်းခါပြပါတယ်။

“ငါသိသလောက်တော့ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ ဖုန်းမှာ ပြဿနာရှိရင်တောင် သူတို့က ပြင်ပေးတာ ဒါမှမဟုတ် လျော်ကြေးပေးတာမျိုးပဲ လုပ်မှာလေ။ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းပစ်တာမျိုးတော့ မလုပ်လောက်ပါဘူး”

မှန်ပါတယ်။

အရင်တုန်းက ဖုန်းခေါ်တာနဲ့ စာပို့တာလောက်ပဲ လုပ်လို့ရတဲ့ Feature phones တွေနဲ့ မတူဘဲ၊ စမတ်ဖုန်းတွေဟာ Laptop၊ MP3 player နဲ့ ကင်မရာ စတဲ့ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းထားတာပါ။

စမတ်ဖုန်းတွေမှာ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အများကြီး ရှိလာပြီး ရှုပ်ထွေးလာတာနဲ့အမျှ Software ရော Hardware မှာပါ ပြဿနာမျိုးစုံ ရှိလာနိုင်ပါတယ်။

ပြဿနာတစ်ခု ရှိတိုင်းသာ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းကြမယ်ဆိုရင် ထုတ်လုပ်သူတွေ အကုန်လုံး ဆိုင်ပိတ်လိုက်ရမှာပေါ့။

“ထုတ်လုပ်သူဘက်က ကြည့်ရင်တော့ အရှုံးခံပြီး ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းပစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလေ”

ဒါဆို ဘာလို့ လူကြိုက်များနေတဲ့ စမတ်ဖုန်းတစ်လုံးက ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းခံရမှာလဲ။

အဲဒီနေ့ ညမှာပေါ့။

ကျွန်တော် ဆိုဖာပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေတုန်း ရုတ်တရက် အခန်းထဲကနေ အော်သံကြီး ထွက်လာပါတယ်။

“အားးး”

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ကျွန်တော် လန့်နိုးသွားပြီး အခန်းထဲကို အပြေးသွားကြည့်လိုက်တယ်။

ဝုန်း

တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာပဲ တက်ဂယူက အခန်းထဲကနေ ပြေးထွက်လာပါတယ်။ မျက်မှန်ကလည်း စောင်းနေပြီး သူ တော်တော်လေးကို ကြောက်လန့်နေတဲ့ ပုံပါပဲ။

“ဘာဖြစ်တာလဲဟ”

“ငါ့ခေါင်းနားမှာ တစ်ခုခုက ဗုံးခွဲလိုက်သလို အသံအကျယ်ကြီးနဲ့ ပေါက်ကွဲသွားတာ”

ကျွန်တော် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတယ်။

“မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ အိပ်မက်မက်နေတာလား”

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ တကယ်ပြောတာ။ တစ်ခုခု တကယ် ပေါက်ကွဲသွားတာ။ ငါ အဆင်ပြေရဲ့လား။ ငါ့မျက်လုံးတွေ၊ နားရွက်တွေများ လွင့်သွားပြီလား မသိဘူး”

“…”

သူ ကြည့်ရတာ စိတ်နဲ့ကိုယ်နဲ့ မကပ်တော့သလိုပဲ။

ကျွန်တော် အခန်းထဲဝင်ပြီး မီးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ တက်ဂယူ ပြောတာ တကယ်ဖြစ်နေပါတယ်။ မွေ့ရာခင်းက မီးလောင်ထားပြီး အငွေ့လေးတွေတောင် ထွက်နေတုန်းပါပဲ။

“ဟေ့… ရေမြန်မြန်ယူခဲ့”

တက်ဂယူက ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေပုလင်း သွားယူလာပြီး ကျွန်တော်က ကုတင်ပေါ်ကို လောင်းချလိုက်ပါတယ်။

ရှဲ

မီးက အကြီးအကျယ် လောင်နေတာ မဟုတ်လို့ ရေလောင်းလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားပါတယ်။

ဒီလောက် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာပါလိမ့်။

မီးစလောင်တဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်တော် လိုက်ရှာကြည့်ပါတယ်။ အဝေးကြီး ရှာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ မီးလောင်ထားတဲ့ မွေ့ရာခင်း အလယ်မှာ အရည်ပျော်နေတဲ့ ဖုန်းတစ်လုံး ရှိနေတာပါ။

ကျွန်တော် အနားကပ်ကြည့်တော့ ပြင်းထန်တဲ့ အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

တက်ဂယူက စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းရင်း ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ပြောတယ်။

“ဘာလဲဟ။ L6 က ပေါက်ကွဲသွားတာလား”

ကျွန်တော် တက်ဂယူကို မေးလိုက်တယ်။

“မင်း ဖုန်းကို ဘာလုပ်ထားလို့လဲ”

“ငါ ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။ အားသွင်းကြိုးပဲ ထိုးထားတာလေ”

တက်ဂယူ ပြောပြချက်အရ သူ အိပ်ခါနီးအထိ ဖုန်းနဲ့ ဂိမ်းဆော့နေတာဖြစ်ပြီး အိပ်ခါနီးမှ အားသွင်းကြိုး ထိုးထားတာပါ။ အဲဒီလိုနဲ့ အိပ်နေတုန်းမှာပဲ ဒီကိစ္စက ဖြစ်သွားခဲ့တာပေါ့။

“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ပေါက်ကွဲရတာလဲ”

“ငါလည်း မသိဘူးလေ”

ကျွန်တော် အားသွင်းကြိုးကို စစ်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ရဲ့ Original ကြိုးဖြစ်ပြီး ဝိုင်ယာကြိုး ပေါက်နေတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး။

ဒါ ဘာလို့ ဖြစ်တာလဲ။

တက်ဂယူက ထိတ်လန့်နေတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ “နေဦး၊ ဖုန်းဝယ်ပြီး တစ်ပတ်တောင် မရှိသေးဘူး ပေါက်ကွဲတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက ဘယ်လိုဗုံးလဲကွ”

“ဗုံး ဟုတ်လား”

ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်မိကြတယ်။

“မဟုတ်မှလွဲရော”

တက်ဂယူက ကွန်ပျူတာရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး အင်တာနက်ပေါ်မှာ ရှာဖွေကြည့်ပါတယ်။

“ဒီမတိုင်ခင်ကလည်း ပေါက်ကွဲတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ”

ပထမဆုံး ပို့စ်က ဖုန်းစထွက်ပြီး ၃ ရက်အကြာမှာ တင်ထားတာပါ။

အရာအားလုံးက 'Ppomppu' ဆိုတဲ့ အွန်လိုင်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲသွားတဲ့ L6 ဖုန်းရဲ့ ဓာတ်ပုံကို တင်လိုက်ရာကနေ စတာပါ။ အားသွင်းနေတုန်း ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲသွားတာလို့ ကာယကံရှင်က ဆိုပါတယ်။

ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ကတော့ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး အဲဒီလူနဲ့ ပြဿနာကို အမြန် ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ပို့စ်မျိုးတွေက Blog တွေနဲ့ Facebook ပေါ်မှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်လာပါတော့တယ်။

အင်တာနက်ပေါ်မှာတင် အနည်းဆုံး ၃ မှုလောက် ရှိနေတာပါ။

“မင်းဟာပါ ပေါင်းလိုက်ရင် ၄ ခုပေါ့၊ ဟုတ်လား”

“သတင်းမပို့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေပါ ထည့်တွက်ရင် အဲဒီထက် ပိုများဦးမှာ”

ထုတ်လုပ်သူတွေအနေနဲ့တော့ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုတွေကို မလိုချင်ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် သတင်းဆိုးတွေ မထွက်အောင် ငွေကြေးနဲ့ လျော်ကြေးပေးပြီး နှုတ်ပိတ်တာမျိုးတွေ ရှိနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။

“ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ဘက်ကတော့ ဒါက ဘာကြောင့်လို့ ပြောထားလဲ”

“ပြင်ပကနေ အားပြင်းပြင်း ရိုက်ခတ်မှုကြောင့်လို့ ပြောထားတယ်။ တကယ်တော့ ဖုန်းပေါက်ကွဲတာက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူးလေ”

တက်ဂယူက ဆက်ရှင်းပြပါတယ်။

စမတ်ဖုန်း အပါအဝင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်း အများစုက အရွယ်အစားနဲ့ ယှဉ်ရင် စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆ မြင့်မားတဲ့ လီသီယံ-အိုင်ယွန်း ဘတ္ထရီတွေကို သုံးကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီဘတ္ထရီတွေက ရိုက်ခတ်မှု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြုံရရင် ပေါက်ကွဲတတ်တဲ့ သဘောရှိပါတယ်။ တကယ်တမ်းလည်း NPL ဒါမှမဟုတ် တခြားကုမ္ပဏီတွေက ထုတ်တဲ့ ဖုန်းတွေ ပေါက်ကွဲတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေက မကြာခဏ ရှိတတ်တာပါ။

ပြဿနာက အကြိမ်ရေ ဘယ်လောက် များလဲ ဆိုတာပါပဲ။

ဖုန်း အလုံးရေ တစ်သန်းမှာ တစ်လုံး ပေါက်ကွဲတာနဲ့ တစ်သောင်းမှာ တစ်လုံး ပေါက်ကွဲတာက သိသိသာသာ ကွာခြားပါတယ်။

ဒါတွေ အကုန်လုံးက တကယ်ပဲ ပြင်ပက ရိုက်ခတ်မှုကြောင့်လား။

ကျွန်တော်တို့ တစ်ညလုံး ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် နဲ့ L6 အကြောင်း တင်ထားတဲ့ သတင်းတွေ၊ SNS ပို့စ်တွေကို လိုက်ရှာကြပါတယ်။

ပေါက်ကွဲတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ အသံပိုင်းဆိုင်ရာ၊ မျက်နှာပြင် အလင်းအမှောင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသေးအဖွဲ ပြဿနာလေးတွေ ရှိနေပေမဲ့ L6 ရဲ့ အရောင်းကိုတော့ သိပ်ပြီး မထိခိုက်သေးပါဘူး။

CL Electronics က Prime 5 ကို အဲဒီအချိန်မှာပဲ ထုတ်ခဲ့ပေမဲ့ L6 ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ရပါတယ်။

NPL ရဲ့ nPhone 7 မထွက်မချင်းတော့ ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ကပဲ ဈေးကွက်ကို စိုးမိုးထားနိုင်မယ့် အခြေအနေပါ။

တခြားကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ပေါက်ကွဲတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကိုလည်း လိုက်ကြည့်မိတော့ L6 ရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုနှုန်းက တခြားဖုန်းတွေထက်စာရင် အဆမတန် မြင့်မားနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ထုတ်လုပ်မှု အဆင့်မှာများ ပြဿနာရှိနေတာလား။

ကုမ္ပဏီအသေးလေးတွေတောင် မမှားတတ်တဲ့ အမှားမျိုးကို ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် လို ကုမ္ပဏီကြီးက မှားနိုင်ပါ့မလား။

တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေတဲ့ ကျွန်တော်နဲ့မတူဘဲ တက်ဂယူကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါတယ်။

“ဒါဟာ အခွင့်အရေးပဲ။ ငါတို့ လက်ထဲမှာ အဖိုးတန်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ရောက်နေပြီ”

“ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင်”

“ဘာလို့ စောင့်ဦးမှာလဲ။ ငါတို့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်မယ်”

တက်ဂယူက စိတ်မရှည်သလို ပြောပါတယ်။

“ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ကသာ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းကြောင်း အရင် ကြေညာလိုက်ရင် ငါတို့ အကုန်ဆုံးရှုံးကုန်မှာပေါ့”

အရင်တစ်ခေါက် ဘန့်ကွိုင် ရောင်းလိုက်တာက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟုတ်ဘဲ ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါ။ Mountain Hillသာ ဒေဝါလီ မခံခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့အတွက် အရှုံးသိပ်မရှိပါဘူး။ WTI ဝယ်ခဲ့တာကလည်း အရင်းအနှီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးဖြစ်တဲ့ ဒေါ်လာ ၃ သန်းပဲ ရှိတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မတူတော့ပါဘူး။

တကယ်လို့ အရင်တစ်ခါလို ဒေါ်လာ ၂ သန်း၊ ၃ သန်းလောက်ပဲ ရင်းနှီးမှာဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီလောက် စဉ်းစားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းဖို့ သေချာနေရင်တောင် အဲဒါက ချက်ချင်း အမြတ်ရလာမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ဆိုင်းမလဲ၊ အဲဒီနောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို သိဖို့က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု နည်းလမ်းကို ဆုံးဖြတ်ဖို့အတွက် အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။

ကျွန်တော် သတိထားပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“အခြေအနေကို နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ကြရအောင်”

နောက်တစ်နေ့မှာတော့။

တက်ဂယူက AS စင်တာကို ဖုန်းဆက်ပြီး L6 ပေါက်ကွဲတဲ့အကြောင်း သတင်းပို့လိုက်ပါတယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် သူ့အိမ်ကို ရောက်လာပါတယ်။

ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး ပစ္စည်းတွေ ပြင်ပေးနေတဲ့သူတိုင်းဟာ ဆိုဆောင်း ရဲ့ ဝန်ထမ်းအစစ်တွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ AS စင်တာက ဝန်ထမ်းအများစုက အပြင်ကနေ ငှားထားတဲ့ Outsourced အလုပ်သမားတွေပါ။

ဒါပေမဲ့ အိမ်ကို ရောက်လာတဲ့သူကတော့ outsourced အလုပ်သမား မဟုတ်ဘဲ ရုံးချုပ်က တိုက်ရိုက် လွှတ်လိုက်တဲ့ ဝန်ထမ်း ဖြစ်နေပါတယ်။

ကျွန်တော် အဲဒီဝန်ထမ်းကို မေးလိုက်တယ်။

“ပေါက်ကွဲရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ”

ဝန်ထမ်းက သတိထားပြီး ပြန်ဖြေပါတယ်။

“စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ပြီးမှပဲ ပြောပြနိုင်ပါလိမ့်မယ်”

ဝန်ထမ်းက ပေါက်ကွဲသွားတဲ့ L6 ကို ယူသွားပြီး၊ ပစ္စည်းအသစ် တစ်လုံး ပြန်ပေးပါတယ်။ ပြီးတော့ ငွေကြေးအရ လျော်ကြေးပေးမယ့်အကြောင်း စကားစလာပါတယ်။

အဲဒီ လျော်ကြေး အပြည့်အဝ ရဖို့အတွက် အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေ မထွက်မချင်း ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဘာမှ မတင်ဖို့ပါပဲ။

ဝန်ထမ်းက ဒါကို တောင်းဆိုတာထက် အသနားခံတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြောသွားတာပါ။

တက်ဂယူက လက်ခံလိုက်ပြီး ဝန်ထမ်းကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။

“ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးတွေ တော်တော်များများ ရှိနေပြီ မဟုတ်လား”

အရည်ပျော်နေတဲ့ L6 ကို မြင်တာတောင် ဝန်ထမ်းက မအံ့သြဘဲ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လမ်းညွှန်ချက် အတိုင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လုပ်ဆောင်သွားတာကို ကြည့်ရင် သိနိုင်ပါတယ်။

“ဒါက စက်ပစ္စည်း ချို့ယွင်းတာလောက်ပဲ ဆိုရင်တော့ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပေါက်ကွဲတာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့”

အိမ်သုံး လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေမှာ အရေးကြီးဆုံးက တည်ငြိမ်မှုပါပဲ။

ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနဲ့ ပတ်သက်လာရင် လက်ကိုင်ဖုန်းတွေက ပိုပြီး ထိလွယ်ရှလွယ် ရှိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖုန်းတွေထဲမှာ ဓာတ်ပုံတွေ၊ ဖုန်းနံပါတ်တွေလို အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေ ရှိနေတတ်သလို၊ လူတွေကလည်း အမြဲတမ်း အနားမှာ ဆောင်ထားတတ်ကြလို့ပါ။

တက်ဂယူရဲ့ ဖြစ်ရပ်မှာတော့ ဖုန်းကို ဘေးမှာ ချထားတုန်း ပေါက်ကွဲသွားတာမလို့ ကံကောင်းတာပါ။ တကယ်လို့ ဂိမ်းဆော့နေတုန်း ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းပြောနေတုန်း ပေါက်ကွဲခဲ့ရင်တော့ သူ အပြင်းအထန် မီးလောင်ဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်ပါတယ်။

အခုလိုသာ ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်လာမှာပါ။

လောလောဆယ် ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးက ဝမ် သန်းပေါင်း ၂၆၀ကုဋာရှိပါတယ်။

နှစ်စဉ် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်က ဝမ် သန်း ၃ကုဋေ ကနေ သန်း ၃ကုဋေခွဲလောက် ရှိပြီး၊ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ၊ Display နဲ့ IM ကဏ္ဍတွေကနေ ညီညီမျှမျှ ရရှိနေတာပါ။

အဲဒီ အမြတ်တွေထဲမှာ စမတ်ဖုန်းတွေ ပါဝင်တဲ့ IM ကဏ္ဍက ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိပါတယ်။

“တကယ်လို့ L6 သာ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းသွားမယ်ဆိုရင် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်ရဲ့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ဆုံးရှုံးသွားမှာပေါ့နော်။ ဟုတ်တယ်မလား”

တက်ဂယူရဲ့ စကားကို ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ပါတယ်။

“အင်း... ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ်တန်းစား မော်ဒယ်တွေလည်း ရှိသေးတော့ အဲဒီလောက်ကြီးတော့ ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်က ထွက်ထားတဲ့ မော်ဒယ်တွေလည်း ရှိသေးတာပဲ”

EnF က တစ်နှစ်ကို Premium ဖုန်း တစ်လုံး၊ နှစ်လုံးလောက်ပဲ ထုတ်ဖို့ အာရုံစိုက်ပေမဲ့၊ ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ကတော့ ဝမ် ၁ သန်းကျော်တန် Premium ဖုန်းကနေ ဝမ် ၃ သိန်းအောက်တန် ဖုန်းတွေအထိ မော်ဒယ်မျိုးစုံ ထုတ်ပါတယ်။

ပြည်တွင်းမှာတော့ L Series က အဓိက ဖြစ်ပေမဲ့၊ ဝင်ငွေနည်းတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာတော့ ဈေးသက်သာတဲ့ ဖုန်းတွေက ပိုပြီး လူကြိုက်များပါတယ်။

ဒါတွေ အကုန်လုံးကို ထည့်တွက်ရင်တောင် L6 ရဲ့ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းခြင်းက ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေမှာပါ။

ကျွန်တော် တက်ဂယူကို မေးလိုက်တယ်။

“ပထမဆုံး ရောင်းချတဲ့ နိုင်ငံ ဘယ်နှစ်နိုင်ငံ ရှိလဲ”

“ကိုရီးယား၊ အမေရိကန်၊ ကနေဒါနဲ့ ဥရောပဆိုတော့ ၁၀ နိုင်ငံလောက် ရှိမယ် ထင်တယ်”

“ရောင်းအားကရော”

“အလုံးရေ ၆ သန်းလောက် ရှိမယ်”

တကယ်ကို အများကြီး ရောင်းရတာပါ။

တကယ်လို့ ပေါက်ကွဲမှုတွေကြောင့် ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် နောင်မှာ ရောင်းရမယ့် အလုံးရေတွေ ဆုံးရှုံးမှာတင် မဟုတ်ဘဲ အခု ရောင်းပြီးသား အလုံးရေ အကုန်လုံးကိုလည်း ပိုက်ဆံ ပြန်အမ်းရပါလိမ့်မယ်။

ဖုန်းတစ်လုံးကို ဝမ် ၁ သန်းနဲ့ တွက်ရင်တောင် ပိုက်ဆံပြန်အမ်းရမယ့် ပမာဏကတင် ဝမ် သန်း ၆သန်းရှိပါတယ်။

ဒီကနေ ဆက်ပြီး ရနိုင်မယ့် အမြတ်တွေနဲ့ Brand တန်ဖိုး ကျဆင်းသွားတာတွေကိုပါ ထည့်တွက်ရင်တော့ ဆုံးရှုံးမှုက အဆမတန် များပြားသွားမှာပါ။

တကယ်လို့ သတင်းအချက်အလက်သာ မှန်ကန်ခဲ့ရင် ဒါဟာ အခွင့်အရေးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာပါပဲ။

L6 ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းမယ်ဆိုတာ သေချာနေရင်တောင်မှ တကယ့် ပြဿနာက အခုမှ စတာပါ။

တကယ်လို့ စတော့တစ်ခုခုက ဈေးတက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရရင် အဲဒီစတော့ကို ဝယ်လိုက်ရုံပါပဲ။ ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိရင် အကြွေးနဲ့တောင် ဝယ်လို့ ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စတော့တစ်ခုက ဈေးကျမယ်လို့ ခန့်မှန်းရရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု နည်းလမ်းတွေက အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်။

တက်ဂယူက ဒါကို မေးစရာလိုလို့လား ဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောတယ်။

“ဒီလိုအချိန်တွေအတွက် Short selling (ဈေးကျရင် အမြတ်ရတဲ့ နည်းလမ်း) ရှိတာပဲ မဟုတ်လား”

“အေး၊ အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်”

Short selling မှာ နည်းလမ်း နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။

တစ်ခုက စတော့တွေကို ခဏ ချေးပြီး ရောင်းတာဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ကိုယ့်မှာ မရှိတဲ့ စတော့တွေကို ရောင်းတာပါ။ ပထမတစ်ခုကို Covered short selling လို့ ခေါ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုကိုတော့ Naked short selling လို့ ခေါ်ပါတယ်။

လောလောဆယ် ကိုရီးယားမှာတော့ Naked short selling ကို ပိတ်ထားပြီး Covered short selling ကိုပဲ ခွင့်ပြုထားပါတယ်။

သီအိုရီအရတော့ တစ်ဦးချင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေလည်း Short selling လုပ်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ များတာကြောင့် လက်တွေ့မှာတော့ ကုမ္ပဏီကြီးတွေနဲ့ နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေပဲ လုပ်နိုင်ကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ OTK Company က နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် OTK Company ရဲ့ အကောင့်က Golden Gate နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာပါ။ ဒါကြောင့် တက်ဂယူရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက နိုင်ငံခြား အရင်းအနှီး အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ကို "ဆံပင်အမည်းရောင်နဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေ"လို့ ခေါ်ပါတယ်။

“ဆံပင်အမည်းရောင်နဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေ” ဆိုတာ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ နိုင်ငံခြားမှာ ကုမ္ပဏီထောင်ပြီး နိုင်ငံခြား အရင်းအနှီးအနေနဲ့ ကိုရီးယား စတော့ဈေးကွက်မှာ လာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြသူတွေကို ခေါ်တာပါ။

ဒါက တရားမဝင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဦးချင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကတော့ သူတို့ကို ဈေးကွက်ကို ဖျက်ဆီးသူတွေအဖြစ် မြင်ကြတာမို့ သိပ်ပြီး မနှစ်သက်ကြပါဘူး။ (ဒါက အမှန်တရားပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပါ)

Short selling လုပ်ရတာက သိပ်ပြီး မခက်ခဲပါဘူး။

သာမန် စတော့အရောင်းအဝယ်နဲ့ တူတူပါပဲ။ ကွာခြားတာကတော့ အရင်ဝယ်ပြီးမှ ပြန်ရောင်းတာ မဟုတ်ဘဲ အရင်ရောင်းပြီးမှ ပြန်ဝယ်ရတာပါ။

“ပြဿနာက အမြတ် ရာခိုင်နှုန်းမှာ ရှိတာပဲ...”

Short selling ရဲ့ အမြတ်က ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ဘယ်တော့မှ မပိုနိုင်ပါဘူး။

ဝမ် ၁ သန်းတန် စတော့ကို Short sell လုပ်ပြီး၊ နောက်မှ ဝမ် ၁ သောင်းနဲ့ ပြန်ဝယ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အမြတ် ရာခိုင်နှုန်းက ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိမှာပါ။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်အောင် တွေးကြည့်ရင် ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ရဲ့ စတော့ဈေးက အဲဒီလောက်အထိ ထိုးကျသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ L6 မော်ဒယ် ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းသွားရင်တောင် ဈေးနှုန်းကျဆင်းမှုက ၂၀-၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်မှာပဲ ရပ်သွားမှာပါ။

“ဝမ် ၁၃ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကနေ ဝမ် သန်း ၃သောင်း-၄သောင်းလောက် ရတာကို အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရမလား”

ဒါကလည်း အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ အမြတ်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်ပဲ ရနိုင်တဲ့အမြတ်အကုန်လုံးလား။

ဒီလို ရွှေရောင်အခွင့်အရေးကြီးကနေ ဒီလောက် အမြတ်လေးနဲ့တင် တင်းတိမ်နေသင့်လား။

ဒီထက် ပိုပြီး အမြတ်ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိဦးမလား။

ကျွန်တော် အသေအချာ စဉ်းစားနေတုန်း တက်ဂယူက ဝင်ပြောပါတယ်။

“Futures (အနာဂတ်အရောင်းအဝယ်) နဲ့ Options တွေကော စဉ်းစားကြည့်ပါလား”

ဒါကို ကျွန်တော် မစဉ်းစားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။

“ငါက Derivative products တွေအကြောင်း ကောင်းကောင်း မသိဘူးလေ”

“မင်း တက္ကသိုလ်မှာ မသင်ခဲ့ရဘူးလား”

“ငါ တစ်နှစ်ပဲ တက်ခဲ့တာလေကွာ”

Futures နဲ့ Options အကြောင်းတွေကို များသောအားဖြင့် တတိယနှစ် ဒါမှမဟုတ် စတုတ္ထနှစ်မှ သင်ကြတာပါ။

“ဒါဆို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကလပ်မှာရော”

“ငါတို့ ကလပ်ရဲ့ အရင်းအနှီးက ဝမ် ၁ သန်းပဲ ရှိတာလေ။ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံလေးနဲ့ အဲဒါတွေကို စမ်းကြည့်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ပိုက်ဆံအနည်းငယ်လေးနဲ့ Futures နဲ့ Options ဈေးကွက်ထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပါ။

ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဒေါ်လာ ၁၂.၅ သန်း ရှိနေပါပြီ။ ဒါက ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အသုံးချနိုင်တဲ့ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ အရင်းအနှီးကြီး ဖြစ်နေပါတယ်။

ဒီလောက် ပမာဏနဲ့ဆိုရင်တော့ သေသေချာချာ စမ်းကြည့်ဖို့ သင့်တော်နေပါပြီ။

အခန်း (၁၄)

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ကျွန်တော် အကူအညီတောင်းနိုင်မယ့် သူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားပါတယ်။

“အစ်မဟျွန်းဂျူးက ကိုရီးယားမှာ ရှိနေတုန်းလား”

တကယ်လို့ အစ်မဟျွန်းဂျူးက Golden Gate မှာ အလုပ်လုပ်နေတာဆိုရင် Derivativesတွေအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိမှာ သေချာပါတယ်။

“အစ်မဟျွန်းဂျူးက ဟောင်ကောင်ကို ပြန်သွားတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတည်းကပဲ”

“ဪ...”

အစ်မဟျွန်းဂျူးက Baymart ကို စစ်ဆေးဖို့ ကိုရီးယားကို လာခဲ့တာပါ။ သူ့ရဲ့ ခရီးစဉ် ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ပြန်သွားတာကတော့ သဘာဝပါပဲလေ။

“အစ်မကို ဖုန်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ်၊ အီးမေးလ်နဲ့ဖြစ်ဖြစ် မေးကြည့်ရမလား”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ဖို့ လုပ်ပြီးမှ ပြန်ရပ်လိုက်ပါတယ်။

“တကယ်လို့ မင်းက မင်းအစ်မကို Futures Options တွေအကြောင်း ယုံကြည်လားလို့ မေးရင် မင်းအစ်မက ဘာပြန်ပြောမယ်လို့ထင်လဲ”

တက်ဂယူက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ မင်းရဲ့'နတ်မျက်စိ'ကို ယုံကြည်တယ်”

“…”

အစ်မ ဟျွန်းဂျူး ပစ္စည်းတွေ နေရာချပြီးတာနဲ့ ဖုန်းပြန်ဆက်လာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပါ။

ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ သင့်တော်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို သတိရသွားပါတယ်။

“ငါ မေးကြည့်လို့ရမယ့်သူ တစ်ယောက်တော့ သိတယ်”

ကျွန်တော် သိထားတဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို ဆက်ကြည့်ပေမဲ့ အသုံးမပြုတော့တဲ့ နံပါတ်ဖြစ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော် ကျောင်းခဏနားလိုက်ကတည်းက နံပါတ်ပြောင်းသွားတာဖြစ်ပြီး အဆက်အသွယ်လည်း မရှိတော့တာမလို့ နံပါတ်အသစ်ကို မသိပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ရှာလို့ရမယ့် နည်းလမ်းတော့ ရှိပါတယ်။

ကျွန်တော် ကလပ်မှာ ရှိတုန်းက ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ လုပ်ခဲ့တဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ပါတယ်။

[“ဟယ်လို”]

“မင်္ဂလာပါ စီနီယာ ဟိုယောင်း။ ကျွန်တော် စီမံခန့်ခွဲမှုဌာနက ကန်ဂျင်ဟူပါ”

[“မတွေ့တာ ကြာပြီနော်။ ဂျင်ဟူ။ ဘယ်လိုလဲ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။ စစ်မှုထမ်းတာရော ပြီးပြီလား”]

“ဟုတ်ကဲ့။ စီနီယာ့ကို တစ်ခုလောက် မေးမလို့ ဖုန်းဆက်လိုက်တာပါ။”

[“ဘာမေးမလို့လဲ”]

“စီနီယာ ဆန်းယော့ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်များ သိမလားလို့ပါ”

“ငါလည်း မသိဘူး... ဪ…. ဝူဟွန်းတော့ သိလောက်တယ်။ ဝူဟွန်းဆီ ဆက်ကြည့်လိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စီနီယာ”

“ကျောင်းရော ဘယ်တော့ ပြန်တက်မှာလဲ။ မင်းမျက်နှာလည်း တွေ့ချင်သေးတယ်”

“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် နောက်မှ ထပ်ဆက်လိုက်ပါ့မယ်”

ကလပ်အဖွဲ့ဝင် အတော်များများကို ဖုန်းဆက်မေးမြန်းပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ စီနီယာ ဆန်းယော့ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို နောက်ဆုံးမှာ ရခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော် နောက်ထပ် ဖုန်းတစ်ခါ ထပ်ဆက်လိုက်တယ်။

တီ…တီ

“ဟယ်လို”

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ဖုန်းဝင်သွားပါတယ်။

ကျွန်တော် အမြန်ပဲ စကားပြောလိုက်တယ်။

“ဒါ စီနီယာ ဆန်းယော့ရဲ့ ဖုန်းလားခင်ဗျာ”

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဘယ်သူပါလဲ”

“ကျွန်တော် စီမံခန့်ခွဲမှုဌာနက ကန်ဂျင်ဟူပါ”

စီနီယာ ဆန်းယော့က နွေးနွေးထွေးထွေး ပြန်ထူးပါတယ်။

“ဪ၊ ကန်ဂျင်ဟူ…. မတွေ့တာ ကြာပြီနော်”

“ဒီအတောအတွင်း ဘယ်လိုနေလဲ။ စီနီယာ၊ နေကောင်းရဲ့လား”

“နေကောင်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”

“တွေ့မှပဲ ပြောပြပါ့မယ်။ စီနီယာ အားလားဟင်”

“ငါ အခု ဆူဝမ်မှာ ရောက်နေတာ၊ မင်း ဒီကို လာနိုင်မလား”

“အခုပဲ လာခဲ့ရမလား”

“အခုတော့ မလာနဲ့ဦး၊ ည ၁၀ နာရီ နောက်ပိုင်းဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော် လာခဲ့ပါ့မယ်”

ဖုန်းချပြီးနောက် တက်ဂယူက မေးတယ်။

“အဲဒါ ဘယ်သူလဲ”

“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကလပ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း ပတ်ဆန်းယော့ လေ”

“သူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ”

ကျွန်တော် အသာအယာ ရယ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

“သူက တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ”

စကားကို နည်းနည်း ထပ်ဖြည့်လိုက်ပြီး

“ပြီးတော့ သူက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်လည်း ဟုတ်တယ်”

လောကမှာ ပါရမီရှင် နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံမှာ ထူးချွန်တဲ့သူနဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းမှာပဲ အစွမ်းကုန် ထူးချွန်တဲ့သူပါ။

စီနီယာ ဆန်းယော့ကတော့ ဒုတိယ အမျိုးအစားထဲမှာ ပါပါတယ်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကလပ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် “ရှုံးနိမ့်သူများ ကလပ်” လို့လည်း လူသိများပါတယ်။

ကျွန်တော် ကလပ်ကို စဝင်တုန်းက စီနီယာ ဆန်းယော့က ဥက္ကဋ္ဌပါ။

သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက သင်္ချာပါရမီရှင်အဖြစ် နိုင်ငံတကာ သင်္ချာပြိုင်ပွဲတွေမှာ ဆုတွေအများကြီး ရခဲ့ဖူးပြီး ကိုရီးယားရဲ့ နာမည်ကြီး သင်္ချာဌာနတစ်ခုမှာ တက်ခွင့်ရခဲ့တာပါ။

ဩစတြေးလျမှာ ကြီးပြင်းခဲ့တာမလို့ အင်္ဂလိပ်စာလည်း အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ သင်္ချာနဲ့ အင်္ဂလိပ်စာကလွဲရင် တခြားဘာသာရပ်တွေမှာတော့ သူ့ရဲ့ အမှတ်တွေက အဆိုးရွားဆုံးပါပဲ။

သူပြောဖူးတာကတော့ သင်္ချာမှာသာ ထူးချွန်မှု မရှိခဲ့ရင် ကျောင်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ အမှတ်နဲ့ဆို နယ်ဘက်က တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှာ တက်ဖို့တောင် ခက်ခဲခဲ့မှာအမှန်ပါပဲတဲ့။

သူ့ရဲ့ မေဂျာ ဘာသာရပ်ကလွဲရင် တခြားဘာသာရပ်တွေမှာ အောင်မှတ်ရဖို့တောင် မနည်း ကြိုးစားရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သင်္ချာနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိပါဘူး။

သူ ပထမနှစ် ကျောင်းသားဘဝတုန်းက စတုတ္ထနှစ် အတန်းထဲကို ခိုးဝင်တက်ပြီး ပါမောက္ခပေးတဲ့ ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို စိတ်ဝင်စားသွားလို့ သုံးရက် သုံးညတိုင်တိုင် အိပ်ရေးပျက်ခံ တွက်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းက ကျောင်းဝင်းထဲမှာ နာမည်ကြီးပါတယ်။

သူက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကလပ်ကို ဝင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး စတော့ဈေးကွက်ကို စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့တာပါ။

စမ်းသပ် အရောင်းအဝယ် လုပ်နေတုန်းမှာ သူဟာ စတော့တွေကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားလာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ စီနီယာ ဆန်းယော့က KOSDAQ မှာ စာရင်းဝင်ထားတဲ့ MK Tech ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီလေးတစ်ခုကို သတိထားမိသွားပါတယ်။

ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိဘူး၊ အဲဒီစတော့က ၁၀ ဆလောက် တက်လိမ့်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် မရှိပါဘူး။

“စတော့ဈေး ဘယ်လောက်ပဲ တက်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေပါစေ၊ ရင်းနှီးဖို့ ပိုက်ဆံမရှိရင်တော့ အလကားပါပဲ”

စီနီယာ ဆန်းယော့က ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံနိုင်တာကြောင့် သူနေတဲ့ အခန်းကို ချက်ချင်း ပြန်အပ်လိုက်ပြီး စပေါ်ငွေ ဝမ် ၅ သန်းကို ပြန်ထုတ်ကာ MK Tech စတော့တွေကို ဝယ်လိုက်ပါတယ်။

နေစရာ မရှိတော့တာကြောင့် သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ အိမ်နဲ့ အဆောင်တွေမှာ လှည့်ပတ်အိပ်ရင်း စတော့ဈေး တက်လာမယ့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်နေခဲ့တယ်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက ဝယ်ပြီး တစ်လအတွင်းမှာပဲ MK Tech က အဲဒီခေတ်က ခေတ်စားနေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားပြီး ဈေးနှုန်းတွေ အပြင်းအထန် တက်လာပါတော့တယ်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အနိမ့်ဆုံးမှာ ရှိနေခဲ့တဲ့ စတော့က နှစ်လမပြည့်ခင်မှာပဲ ၁၀ ဆအထိ တက်သွားပါတယ်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ၁၀ ဆ တက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ဆန်းယော့က ချက်ချင်းပဲ စတော့တွေကို ပြန်ရောင်းလိုက်ပါတယ်။

တစ်လမပြည့်ခင်မှာတင် ဝမ် ၅ သန်းက ဝမ် သန်း ၅၀ ဖြစ်သွားတာပါ။ ဒါဟာ အစပဲ ရှိပါသေးတယ်။

ပထမဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အောင်မြင်သွားတဲ့ ဆန်းယော့ဟာ ကျောင်းစာတွေ၊ အမှတ်တွေနဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ အခြေအနေကိုပဲ အသေအချာ လေ့လာပါတော့တယ်။

တစ်ခါတလေ အရှုံးပေါ်တာမျိုး ရှိပေမဲ့လည်း သူချမှတ်ထားတဲ့ မူဝါဒအတိုင်း အရှုံးကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပြီး တခြားစတော့တွေကို ပြောင်းလဲ ဝယ်ယူတတ်ပါတယ်။

အမြတ်တွေ ဆက်တိုက် ရလာလိုက်တာ ကျွန်တော် ကလပ်ကို ဝင်တဲ့အချိန်မှာ ဆန်းယော့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရင်းအနှီးက ဝမ် သန်း ၃၀၀ ကျော်နေပါပြီ။ သာမန် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒါဟာ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲတဲ့ ပမာဏပါ။

ဒါပေမဲ့ ဆန်းယော့ကတော့ အားမရသေးပါဘူး။ သူ အနောင်တရဆုံးကတော့ သူ့ရဲ့ အစောပိုင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏ သေးငယ်ခဲ့တာကိုပါ။

တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ အစောပိုင်း အရင်းအနှီးက ဝမ် သန်း ၁၀၀ သာ ဖြစ်ခဲ့ရင် သူ ဝမ် ၆ ဘီလီယံလောက်အထိ အမြတ်ရနိုင်ခဲ့မှာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဝမ် ၅ သန်းတည်းနဲ့ စခဲ့တာမလို့ ဝမ် သန်း ၃၀၀ ထက် ပိုပြီး မရှာနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဆန်းယော့က ဒီထက်ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့တယ်။

သူဟာ စာအုပ်ပေါင်းများစွာကို ဖတ်တယ်၊ စမ်းသပ် အရောင်းအဝယ်တွေ လုပ်ပြီး Options ဈေးကွက်ကို လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အခြေခံ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေနဲ့ ဘတ္ထရီ နည်းပညာမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ CL Group ရဲ့ ကုမ္ပဏီခွဲ CL Chemicals ကို သတိထားမိသွားတယ်။ ဒီကုမ္ပဏီက ဈေးကွက်မှာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုး လျှော့တွက်ခံထားရပြီး နောင်မှာ နှစ်ဆလောက် တက်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အကုန်ရောင်းပြီး CL Chemicals ရဲ့ Call options (ဈေးတက်ရင် အမြတ်ရမယ့် နည်းလမ်း) တွေမှာ အကုန်ပုံအောပြီး ရင်းနှီးလိုက်ပါတယ်။

ကံဆိုးချင်တော့ ဆန်းယော့ ဝယ်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ CL Chemicals က ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဟာ အီးမေးလ်ကတစ်ဆင့် ငွေလိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲမှာ ပါသွားပြီး ဒေါ်လာ ၂၇ သန်းကို အကောင့်အမှားဆီ လွှဲပေးမိခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ CL Chemicals ရဲ့ အဲဒီကာလ သုံးလပတ် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်ရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိပါတယ်။

လုံးဝ မျှော်လင့်မထားတဲ့ အခက်အခဲကြောင့် စတော့ဈေးက ဝမ် ၂ သိန်းကနေ ဝမ် ၁ သိန်း ၇ သောင်းအထိ ထိုးကျသွားပြီး သူဝယ်ထားတဲ့ Call options တွေရဲ့ တန်ဖိုးကလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ကျဆင်းသွားပါတယ်။

အဲဒီ အခြေအနေမှာ စီနီယာ ဆန်းယော့ကတော့ အရှုံးခံ ရောင်းထုတ်မယ့်အစား စွန့်စားတဲ့ နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ Options တွေကို ထပ်ပြီး ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။

စီနီယာ ဆန်းယော့က အတိုးကြီးပေးရတဲ့ အပြင်က ငွေတိုးချေးစားသူဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးပြီး Call options တွေကို ထပ်ဝယ်ခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ Options သက်တမ်းကုန်တဲ့နေ့အထိ CL Chemicals ရဲ့ စတော့ဈေးက ပြန်တက်မလာခဲ့ဘဲ သူ့ရဲ့ ဝမ် သန်း ၃၀၀ ကျော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကြီးက သုည ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။

ရက်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ ပိုက်ဆံပြန်မဆပ်နိုင်တော့ ငွေတိုးချေးစားသူတွေရဲ့ ဖိအားပေးမှုတွေ စလာပါတယ်။

ဝတ်စုံအနက်ရောင် ဝတ်ထားတဲ့ လူတွေ ကလပ်အခန်းဆီကို ခဏခဏ ရောက်လာတတ်ကြတယ်။ ဒါက တရားမဝင် ငွေတောင်းခံတာမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ ဘာမှ ပြန်လုပ်လို့ မရပါဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ စီနီယာ ဆန်းယော့ ကျောင်းထွက်လိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစု အခြေအနေကလည်း ဆိုးရွားလာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် စစ်ထဲဝင်သွားရတာကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပဲ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်း သူ့အကြောင်း ဘာမှ မကြားရတော့ပါဘူး။

“နောက်ဆုံးမှာတော့ CL Chemicals က ဘတ္ထရီ နယ်ပယ်မှာ လူအများ စိတ်ဝင်စားမှု ခံရပြီး ဝမ် ၅ သိန်းကျော်အထိ တက်သွားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါက တော်တော်ကြာမှ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းပါပဲ”

တကယ်လို့ သူက Options တွေအစား စတော့တွေကိုပဲ ဝယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဝမ် သန်း ၃၀၀ ဟာ ဝမ် သန်း ၇၀၀ ဖြစ်နေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ Options တွေကို လက်တည့်စမ်းခဲ့မိလို့ တစ်ပြားမှ မကျန်ခဲ့တော့တာပေါ့။

ဇာတ်လမ်းအစအဆုံး ကြားပြီးတဲ့နောက် တက်ဂယူက ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။

“ဝမ် ၅ သန်းကနေ ဝမ် သန်း ၃၀၀ အထိ ရှာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အကြွေးတင်တဲ့သူ ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့လေ။ အဲဒီလူရဲ့ ဘဝကလည်း တော်တော်လေး အနိမ့်အမြင့် များသားပဲနော်”

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါတော့ အမှန်ပဲ”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း သူ အခု ဘယ်လို နေထိုင်နေမလဲဆိုတာကို တွေးနေမိပါတယ်။

ဝက်ဝံတစ်ကောင်လို ထွားကြိုင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။

“မတွေ့တာ ကြာပြီနော်။ စီနီယာ”

စီနီယာ ဆန်းယော့ကို ပြန်တွေ့ရတာ သူက ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပြီး ကျန်းမာပုံရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရုပ်ကတော့ အရင်ကထက် အနည်းဆုံး ၁၀ နှစ်လောက် ပိုအိုသွားသလိုပဲ။ နေလောင်ထားတဲ့ သူ့မျက်နှာမှာ အရေးအကြောင်းတွေ ရှိနေပြီး၊ အရင်ကတည်းက ဆံပင်နည်းတဲ့သူက အခုဆိုရင် ထိပ်ပြောင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ။

ကျောင်းသားလို့ ပြောရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘဲ ကလေးနှစ်ယောက်လောက် ရှိတဲ့ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ကြမှာပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ စီနီယာဟာ တော်တော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ပုံရပါတယ်။

စီနီယာ ဆန်းယော့က ကျွန်တော့်ကို နွေးနွေးထွေးထွေး နှုတ်ဆက်ပါတယ်။

“မင်းလည်း ပင်ပန်းသွားပြီနော် (စစ်မှုထမ်းရတာကို ဆိုလိုခြင်းပါ)”

“ထမင်းရော စားပြီးပြီလား”

စီနီယာ ဆန်းယော့က ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

“ဒီလို လူစည်ကားတဲ့ နေရာမှာတော့ စားသောက်ဆိုင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ကွ။ မင်း ဘာစားချင်လဲ”

“စီနီယာကော ဘာစားချင်လဲ”

“ဝက်သားကင် စားမလား”

စီနီယာ ဆန်းယော့က ဝက်သားထက် အမဲသား၊ အထူးသဖြင့် အမဲကျောသားကို ပိုကြိုက်တာပါ။

သူ စတော့ဈေးကွက်မှာ အောင်မြင်နေတုန်းကဆိုရင် ကလပ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို အမဲကျောသားနဲ့ ခဏခဏ ဝယ်ကျွေးတတ်ပါတယ်။ အကုန်အကျ အားလုံးကို ကလပ်ဥက္ကဋ္ဌ ဆန်းယော့ကပဲ စိုက်ထုတ်တာပါ။

ကျွန်တော် ဆန်းယော့ကို ပြောလိုက်တယ်။

“စီနီယာ၊ ကျွန်တော် အမဲကျောသား စားချင်နေတာ။ မစားရတာ ကြာပြီဆိုတော့ အမဲကျောသားပဲ သွားစားရအောင်”

ဆန်းယော့က အနေရခက်တဲ့ အပြုံးလေးနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။

“အားနာလိုက်တာကွာ၊ ဒီရက်ပိုင်း ငါ့အခြေအနေက နည်းနည်း...”

ကျွန်တော် တက်ဂယူကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“သူက ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာထားတာဗျ”

ကျွန်တော်တို့ ကင်တဲ့ မီးဖိုဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ကြတယ်။

တက်ဂယူက Menuကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသွားတယ်။

“ဟား…တစ်ယောက်ကို ဝမ် ၄ သောင်းတောင် ပါလား”

ပိုက်ဆံအများကြီး ရှိတဲ့သူတောင်မှ အသေးအဖွဲလေးတွေမှာ အံ့သြနေတတ်တာပဲ။

“ကျွန်တော်ပဲ မှာလိုက်ပါ့မယ်”

ကျွန်တော် Menuကို ယူပြီး အမဲကျောသား သုံးပွဲ အရင်မှာလိုက်ပါတယ်။

ဆန်းယော့က ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း မေးတယ်။

“တကယ်ပဲ မင်းတို့ ပိုက်ဆံနဲ့ စားလို့ အဆင်ပြေရဲ့လား”

“အရင်ကဆိုရင် စီနီယာပဲ အမြဲ ဝယ်ကျွေးနေကျဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒကာခံပါ့မယ်”

စီနီယာ ဆန်းယော့က တက်ဂယူဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

“ဒါနဲ့... သူက ဘယ်သူလဲ”

စဉ်းစားကြည့်မှ ကျွန်တော် မိတ်မဆက်ပေးရသေးဘူးပဲ။

“သူက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းပါ။ နာမည်က အိုတက်ဂယူလို့ခေါ်ပါတယ်”

စီနီယာ ဆန်းယော့က အံ့သြသွားပုံရပါတယ်။

“သူက အလယ်တန်းတုန်းက ဘန့်ကွိုင် ဝယ်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းလား”

“ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီတစ်ယောက်ပါပဲ”

အရင်က အရက်သောက်ရင်း တက်ဂယူအကြောင်း စီနီယာ့ကို ပြောဖူးတာ ရှိပါတယ်။

စီနီယာ ဆန်းယော့က နှမြောတသသနဲ့ စကားပြောတယ်။

“တကယ်ကို နှမြောစရာပဲကွာ။ တကယ်လို့သာ Password ကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တော့ ပေါက်ပြီပဲ”

တက်ဂယူက Password ပါတဲ့ USB ကို ရှာတွေ့ထားတာ မကြာသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် စီနီယာက အသေးစိတ် မသိသေးတာ မဆန်းပါဘူး။

“သောက်ကြမလား”

ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို စီနီယာ ဆန်းယော့က ခေါင်းခါပြပါတယ်။

“ငါ အလုပ်ပြန်သွားရဦးမယ်။ ကိုလာပဲ သောက်တော့မယ်”

တက်ဂယူကလည်း ကားမောင်းရမှာမလို့ မသောက်တာကြောင့် ကျွန်တော်ပဲ ကိုလာ နှစ်ပုလင်း မှာလိုက်ပါတယ်။

ရှဲ

မီးဖိုပေါ်က အသားတွေက ကျက်လာတာနဲ့အမျှ မွှေးကြိုင်တဲ့ အနံ့တွေ ထွက်လာပါတယ်။

စီနီယာ ဆန်းယော့က ခပ်နွေးနွေး အမဲသားတစ်ဖတ်ကို ယူစားလိုက်တယ်။

“ဝိုး…. အမဲသား မစားရတာ တော်တော်တောင် ကြာပြီ”

ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။

အိမ်မှာ ဂျုံနဲ့လုပ်တဲ့ အစားအစာတွေပဲ အများဆုံး စားနေရတာဆိုတော့၊ အခုလို အသားကောင်းကောင်း စားရတာက ဝိတ်တက်လာမလားတောင် စိတ်ပူမိတယ်။ လူသားတွေဟာ အမဲလိုက်ပြီး အသားစားရာကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာဆိုတာကို တစ်ခါပြန်ပြီး သတိထားမိတဲ့ အချိန်ပါပဲ။

“ကျောင်းခဏနားပြီးတဲ့နောက် စီနီယာ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ”

“ငါ ရရာအလုပ်တွေ လိုက်လုပ်နေတာ။ ကုန်တင်ကုန်ချ အလုပ်တွေလည်း လုပ်တယ်၊ ကားမောင်းတဲ့ အလုပ်လည်း လုပ်တယ်။ အခုတော့ သူငယ်ချင်းရဲ့ ကျူရှင်မှာ ကျောင်းသားတွေကို စာပြပေးနေတာ၊ အဲဒီမှာပဲ စားတာအိပ်တာကိုလုပ်နေရတာပေါ့”

“သင်္ချာ သင်ပေးတာလား”

စီနီယာ ဆန်းယော့က ရယ်လိုက်ပါတယ်။

“မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါက တခြားဘာသာရပ်တွေတော့ မသင်တတ်ဘူးလေ။ ကိုယ်တိုင် ချွေးထွက်ခံပြီး ပိုက်ဆံရှာကြည့်မှ ဝမ် ၁၀၀ တန် တစ်ပြားက ဘယ်လောက်တောင် အဖိုးတန်သလဲဆိုတာ သိလာရတော့တယ်”

“စီနီယာ တော်တော်လေး ပြောင်းလဲသွားပြီနော်”

စတော့ဈေးကွက်မှာ အောင်မြင်နေတုန်းကဆိုရင် တစ်ရက်ကို သိန်းနဲ့ချီ ရှာနေကျပါ။ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရလေလေ၊ ပိုက်ဆံကို ရေလိုသုံးပြီး အသုံးအဖြုန်းလည်း ကြီးလေလေပါပဲ။

“အခုတော့ အကြွေး ဝမ် သန်း ၂၀ လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲဒါ ကျေဖို့ နောက်ထပ် လအနည်းငယ်လောက်တော့ အပတ်တကုတ် လုပ်ရဦးမှာပေါ့”

ဝမ် သန်းပေါင်းများစွာ ရှာနိုင်ခဲ့ရာကနေ တစ်ညတည်းနဲ့ အကြွေးတင်တဲ့သူ ဖြစ်သွားတာ။ တခြားလူသာဆိုရင် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး လက်လျှော့သွားနိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော် သူ့ကို စတွေ့ကတည်းက သူက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခံစားမိပါတယ်။

မီးဖိုပေါ်က အသားတွေက ခဏချင်းပဲ ကုန်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော် နောက်ထပ် နှစ်ပွဲ ထပ်မှာလိုက်တယ်။ တကယ်ပဲ အသားက သူများ ဝယ်ကျွေးတာကိုစားရရင် ပိုမြိန်တာပဲ။

ဗိုက်လည်း တော်တော်လေး ဝသွားပြီဆိုတော့ စီနီယာ ဆန်းယော့က မေးလာပါတယ်။

“ဒါနဲ့... ငါ့ကို ဘာလို့ တွေ့ချင်ရတာလဲ”

“စီနီယာ့ကို တွေ့ချင်တာလည်း ပါသလို၊ မေးစရာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ”

“ဘာမေးမလို့လဲ”

“ကျွန်တော် Futures Options တွေအကြောင်း ပိုပြီး သိချင်လို့ပါ”

“Futures အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်ဖို့ဆိုရင်တော့ သင်တန်းတချို့ တက်ရမယ်၊ ပြီးတော့ အာမခံ စပေါ်ငွေလည်း ရှိရမယ်”

“အဲဒါတွေကတော့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး”

OTK Company မှာ ကုမ္ပဏီအကောင့် ဖွင့်ထားပြီးသားပါ။

အရောင်းအဝယ် အမျိုးမျိုး လုပ်နိုင်အောင်လည်း အကုန်လုံး စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။