အခန်း (၂၇-၂၈)

အခန်း (၂၇)

ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက်မှာတော့ ဟျွန်းဂျူးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေပါတယ်။

“ဒါဆို နင်ပြောချင်တာက L6 ပေါက်ကွဲတာတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူက ဒါတွေအကုန်လုံးကို လုပ်ခဲ့တယ်ပေါ့လေ”

“အဲဒါက... အဲဒီလိုပဲ ပြောရမယ်ထင်ပါတယ်”

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းဖြစ်တဲ့ 'အနာဂတ်ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း' အကြောင်းကိုတော့ ထည့်မပြောခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီနေရာမှာ ပြောပြလို့ရမယ့် အရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပြောပြလိုက်ရင်တောင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အရေးကြီးတာက ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းလိုမျိုး ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားတွေထက် စိတ်ခံစားချက်နောက် မပါဘဲ တည်ငြိမ်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းက ပိုအရေးကြီးတာပါ။

တကယ်လို့ အဲဒီလို စွမ်းအားတွေသာ တကယ်ရှိနေရင် ကုမ္ပဏီတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေဖို့ ဘာလို့ အပင်ပန်းခံတော့မှာလဲ။

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ခေါင်းကိုက်လာပုံနဲ့ နဖူးကို လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ဖိထားပါတယ်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အတွင်းသတင်းကို သုံးပြီး အရောင်းအဝယ်လုပ်တာနဲ့တော့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား”

တက်ဂယူက ခေါင်းငြိမ့်ပြပါတယ်။

“အတွင်းသတင်း လုပ်ဖို့ဆိုရင် ကုမ္ပဏီဘက်က အတွင်းလူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ သိနေဖို့ လိုတာပဲလေ။ ဟုတ်တယ်မလား။ အတွင်းသတင်းကို လက်တွေ့အသုံးချတာ မချတာက တစ်ပိုင်းပေါ့”

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါတယ်။ တက်ဂယူလိုပဲ ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံလိုက်ပါတယ်။

“ကျွန်တော်တို့က ဆိုဆောင်း ကုမ္ပဏီမှာ ဘယ်သူ့ကို သိလို့လဲ။ ပြီးတော့ Options တွေ ဝယ်တဲ့အချိန်တုန်းက L6 က အခြေအနေ အရမ်းကောင်းနေတာပါ။ လင်ဂျင်ယုံ ကိုယ်တိုင်တောင် ဒါကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ရမယ်ဆိုတာ သိမှာမဟုတ်လောက်သေးဘူး”

အတွင်းသတင်း ရဲ့ အဓိကအချက်က မပေါက်ကြားသေးတဲ့ သတင်းကို သုံးပြီး ကြိုတင်ရောင်းဝယ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သဘာဝအရတော့ သတင်းမထွက်ပေါ်လာခင်ကတည်းက လုပ်ထားတဲ့ အရောင်းအဝယ်က အတွင်းသတင်း ထဲမှာ မပါဝင်ပါဘူး။

အစ်မဟျွန်းဂျူးရဲ့ အကြည့်တွေက နည်းနည်းတော့ ပြေလျော့သွားပေမဲ့ စိုးရိမ်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတုန်းပါပဲ။

ကျွန်တော် အသာလေး မေးလိုက်တယ်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ငွေကြေးဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု ကော်မရှင်ကပါ ဝင်ပါရလောက်တဲ့အထိ ကြီးကျယ်တဲ့ ပြဿနာလား”

ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲမှု ကော်မရှင်ဆိုတာကတော့ ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေအတွက် 'သေမင်း' လိုပါပဲ။ သူတို့ ပါဝင်ပတ်သက်လာပြီဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်က အကြီးအကျယ် အာရုံစိုက်ခံနေရပြီဆိုတာ သိသာပါတယ်။

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ပြောပါတယ်။

“နင်တို့ Deutsche Bank အမှုအကြောင်း သိလား”

“မသိဘူး”

တက်ဂယူက ခေါင်းခါပြပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ သိသလိုလိုနဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

“အဲဒါ အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ 'Options Shock' ဖြစ်ရပ်လား”

“ဟုတ်တယ်”

တက်ဂယူက ဇဝေဇဝါနဲ့ မေးပါတယ်။

“အဲဒါက ဘာအကြောင်းလဲ”

“အဲဒါက Options သက်တမ်းကုန်ဆုံးမယ့် ရက်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စတော့ဈေးကွက် ကစားမှု တစ်ခုပဲ”

Options သက်တမ်းကုန်ဆုံးမယ့် ရက်တွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေကို ရှင်းလင်းကြတာကြောင့် စတော့ဈေးနှုန်းက အရမ်းကို အတက်အကျ ကြမ်းတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် 'Quad Witching Day' လို့ ခေါ်တဲ့ အရောင်းအဝယ် လေးမျိုးစလုံးရဲ့ သက်တမ်းကုန်ရက်တွေ တိုက်ဆိုင်တဲ့အခါ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တွေက အထူးသတိထား စောင့်ကြည့်ကြပါတယ်။

ကံကောင်းတာက အဲဒီနေ့မှာ Options သက်တမ်းကုန်ဆုံးတာက ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘဲ ပြီးသွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဈေးကွက်ပိတ်ဖို့ ၃ မိနစ်အလိုမှာပဲ Put options တွေကို အလုံးအရင်းနဲ့ ရောင်းချမှုတွေ၊ Call options တွေကို အလုံးအရင်းနဲ့ ဝယ်ယူမှုတွေနဲ့ စတော့တွေကို အလုံးအရင်းနဲ့ ပြန်ရောင်းချမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။

တစ်နေ့လုံး တည်ငြိမ်နေတဲ့ အညွှန်းကိန်းဟာ ရုတ်တရက် ရောင်းချမှုတွေကြောင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ၅၀ အမှတ်အထိ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး ဈေးကွက်တန်ဖိုး ဝမ် သိန်းပေါင်း ၃၀ကုဋေလောက်ဟာ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။

“ဈေးကွက်ပိတ်ခါနီးမှာ ဖြစ်သွားတဲ့ အဲဒီအခြေအနေက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့တွေနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်”

“နောက်တော့ ဘာဆက်ဖြစ်လဲ”

အစ်မဟျွန်းဂျူးက မေးပါတယ်။

“မမျှော်လင့်ဘဲ ဈေးနှုန်းတွေ ထိုးကျသွားတဲ့အတွက် Put options တွေရဲ့ တန်ဖိုးက အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီ တက်သွားပြီး Call options တွေကတော့ တန်ဖိုးမရှိ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ရန်ပုံငွေတချို့ဆိုရင် ဒေဝါလီခံလိုက်ရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်”

အခြေအနေက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေတာကြောင့် ငွေကြေးအာဏာပိုင်တွေက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြပြီး တကယ့်အမှန်တရား ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

Deutsche Securities ဟာ ဈေးနှုန်းတွေကို ကစားဖို့အတွက် ဈေးကွက်ပိတ်ခါနီးမှာ ဝမ် သိန်းပေါင်း ၂ကုဋေကျော်ဖိုး ရောင်းချဖို့ အမှာစာတွေ တင်ခဲ့ပြီး Options အရောင်းအဝယ်တွေကနေ ဝမ် သန်းပေါင်းသိန်းနဲ့ချီ အမြတ်ထုတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင် သူတို့က ဈေးကျမယ်ဆိုတာကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပြီး အမြတ်ရဖို့အတွက် ဈေးနှုန်းကို ကိုယ်တိုင် ကစားခဲ့တာပါ။

ဒါဟာ Deutsche Securities ရဲ့ ကိုရီးယားဘဏ်ခွဲတင်မကဘဲ မိခင်ကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ Deutsche Bank အထိပါ ပါဝင်ပတ်သက်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီတုန်းက သတင်းတွေမှာ အကြီးအကျယ် ဖော်ပြခံခဲ့ရပါတယ်။

ငွေကြေးလောကကို စိတ်မဝင်စားတဲ့သူတွေကတော့ သိပ်သတိထားမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“သူတို့က စတော့ဈေးကစားပြီး ဝမ်သန်း ၅၀,၀၀၀ပဲ ရခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နင်တို့ကတော့ အဲဒီထက် ၁၀ ဆကျော် ပိုရခဲ့တာလေ”

“…”

ဒီစကားကို ကြားရတော့ ကျွန်တော်တို့ကပဲ တကယ့် ရာဇဝတ်မှုကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်ထားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ အကြီးအကျယ် ရှာနိုင်ခဲ့တာပဲ။

“နင်တို့ အမြတ်ရတယ်ဆိုတာက ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေဘက်မှာ ဆုံးရှုံးသွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ Deutsche Securities ရဲ့ ဖြစ်ရပ်ကြောင့် Marginစနစ်ကို ပိုပြီး တင်းကျပ်လိုက်လို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီစတော့ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုလဲကုန်မှာလေ”

Options ဆိုတာ 'Zero-sum game' (တစ်ယောက်နိုင်ရင် တစ်ယောက်ရှုံးရတဲ့ ကစားပွဲ) ပါပဲ။ တစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ အမြတ်ဟာ နောက်တစ်ဦးရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ သေချာပေါက် ဆက်နွှယ်နေပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ထားတဲ့ Options တွေက တကယ်တမ်းဆိုရင် အသုံးချဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ မဝယ်ခဲ့ရင် အဲဒီ Options တွေဟာ အလိုအလျောက် ပယ်ဖျက်ခံရမှာဖြစ်ပြီး ထုတ်ပေးတဲ့သူတွေလည်း ဆုံးရှုံးမှုကနေ ကင်းဝေးမှာပါ။

ဒါဆိုရင်တော့ ဒီလောက်အထိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

Options ဝယ်တဲ့သူတွေကတော့ ရှုံးရင်တောင် သူတို့ပေးထားတဲ့ ပရီမီယံကြေးလောက်ပဲ ဆုံးရှုံးတာပါ။ တစ်ဖက်မှာတော့ Options ထုတ်ပေးတဲ့သူတွေက ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ပရီမီယံကြေးကနေ ဝင်ငွေရကြပေမဲ့၊ အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာတော့ အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ခံရနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်မလို့ Margin စနစ် ရှိနေတာပါ။ ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေဟာ သူတို့ ပေးနိုင်တဲ့ Margin အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲ Options တွေကို ထုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး မကြုံစဖူး အခြေအနေမှာတော့ Margin တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မလုံလောက်တော့ပါဘူး။

“ကုမ္ပဏီအငယ်စားလေးတွေဆိုရင် ဒေဝါလီခံရဖို့က ရှောင်လွှဲရ ခက်လိမ့်မယ်။ Hedging ရှိပေမဲ့ Golden Gate တစ်ခုတည်းတင် ဒေါ်လာ သန်း၂၀ လောက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တာ။ ပြည်တွင်း ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေဆိုရင်တော့ တစ်နှစ်စာ အမြတ်တွေအားလုံးကို ချက်ချင်း ရှင်းပစ်လိုက်ရနိုင်တယ်”

ရှယ်ယာဈေးတွေ ပြန်တက်လာနေတဲ့ ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ်နဲ့ မတူဘဲ၊ securities firmတွေကတော့ ဆက်ပြီး ကျဆင်းနေတုန်းပါပဲ။

ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ကတော့ လက်ငင်းဈေးကွက်မှာ ဆုံးရှုံးတာကို ထိန်းနိုင်ပေမဲ့ Futures နဲ့ Options ဈေးကွက်မှာတော့ အလွန်ကိုများပြားတဲ့ ပမာဏလောက်အထိ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့်မလို့ ဒါကို 'မိစ္ဆာတွေ ဖန်တီးထားတဲ့ ပစ္စည်း' လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့။

“ကံကောင်းတာက အတွင်းသတင်း သာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ စိတ်ပူစရာ သိပ်မရှိပါဘူး”

“အခွန်ရှောင်ဖို့အတွက် နိုင်ငံခြားမှာ ကုမ္ပဏီထောင်ထားတာ ကံကောင်းသွားတာပဲ”

ကျွန်တော့် စကားကို အစ်မဟျွန်းဂျူးက ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံပါတယ်။

“ဟုတ်တယ်။ OTK Company သာ ကိုရီးယားက ကုမ္ပဏီဆိုရင် အခုအချိန်မှာ ငါတို့ အိမ်က ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်နေရမယ့်အစား FSS (ငွေကြေးကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့) ရဲ့ စစ်ဆေးရေး ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေရလောက်ပြီ”

FSS ရဲ့ စစ်ဆေးရေးအခန်းကို ခေါ်သွားခံရပြီး အစအဆုံး စစ်ဆေးခံရမယ့်အကြောင်းကို တွေးမိတော့ ကျောချမ်းသွားပါတယ်။

တက်ဂယူကတော့ မကျေနပ်သလိုနဲ့ ရေရွတ်နေတယ်။

“ငါတို့က ဘာအမှားမှလုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလေ...”

“ငါတို့က Deutsche Securities လိုမျိုး ဈေးကစားခဲ့တာ မဟုတ်တဲ့အတွက် မတရားဘူးလို့ ခံစားရတာကတော့ သဘာဝပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ် သန်းထောင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးနေတဲ့ ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းတွေဘက်က ကြည့်ရင်တော့ နာကျည်းစရာတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲလေ။ ငါကတော့ ဝမ် သန်းပေါင်း ၁၃,၀၀၀လောက်ကို အေးအေးဆေးဆေး သုံးပစ်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ အခုတော့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ... အကောင့်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”

ကဲ... အခုတော့ အဓိက အချက်ကို ရောက်ပါပြီ။

တက်ဂယူက အသာလေး စကားစလိုက်တယ်။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ ဂျင်ဟူနဲ့ ရှယ်ယာ ခွဲလိုက်ပြီ။ ၈၀ နဲ့ ၂၀ ဆိုပြီးတော့ပေါ့”

ဒါကို ကြားတော့ အစ်မဟျွန်းဂျူး အံ့သြသွားတယ်။

“နင် ဂျင်ဟူကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ပေးလိုက်တာလား”

“ဪ... မဟုတ်ဘူး။ ဂျင်ဟူက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ငါက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း။ အခုဆိုရင် ဂျင်ဟူက OTK Company ရဲ့ အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင်ပဲ”

“... ဘာဖြစ်တယ်”

သူ ပြောတာကို နားလည်ဖို့ အစ်မဟျွန်းဂျူး ခဏလောက် အချိန်ယူလိုက်ရပါတယ်။

“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ နင်က ဘာလို့ ဂျင်ဟူကို ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပေးလိုက်ရတာလဲ”

“ဂျင်ဟူက သတင်းကို ရှာပေးခဲ့ပြီး Put options တွေကို ရောင်းခဲ့တာလေ။ ငါက ပိုက်ဆံပဲ ထည့်ပေးခဲ့တာ။ ဂျင်ဟူသာ မရှိရင် ဒီပိုက်ဆံတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ ရလာမှာ မဟုတ်ဘူး”

တက်ဂယူအတွက်ကတော့ ဒါက သိသာထင်ရှားတဲ့ အချက်ဖြစ်ပေမဲ့ အစ်မဟျွန်းဂျူးရဲ့ အမြင်ကတော့ ကွဲပြားနိုင်ပါတယ်။

ငွေကြေးလောကမှာတော့ အရင်းအနှီးစိုက်ထုတ်တဲ့သူက စီမံခန့်ခွဲတဲ့သူထက် ပိုပြီး အမြတ်ရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ Hedge funds တွေမှာတောင် စီမံခန့်ခွဲခအဖြစ် အမြတ်ရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုယူတာမျိုးက ရှားပါတယ်။

အမြတ်ကို တန်းတူခွဲဖို့တောင် ခက်ခဲနေတဲ့အချိန်မှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာကတော့ ဘယ်လိုမှ နားလည်လို့မရတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။

တကယ်လို့ အစ်မဟျွန်းဂျူးသာ ဒါကို ကြိုသိရင် တားဆီးမိမှာ သေချာပါတယ်။

“၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပေးလိုက်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နင်သိရဲ့လား။ အခုဆိုရင် OTK Company က ဂျင်ဟူ ပိုင်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်”

တက်ဂယူက ခေါင်းငြိမ့်တယ်။

“သိတာပေါ့။ နောက်နောင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေအတွက်လည်း ဂျင်ဟူကပဲ ဦးဆောင်ရမှာ”

ဟျွန်းဂျူးရဲ့ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

“နင်တို့ ထပ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်ဦးမှာလား”

“အင်း”

“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆိုတာကို ကစားစရာလို့ ထင်နေတာလား။ ဒီတစ်ခါတော့ ကံကောင်းသွားလို့နော်။ နောက်တစ်ခါမှာလည်း အောင်မြင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား”

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ အကုန်လုံး စီစဉ်ထားပြီးသားပါ”

တက်ဂယူက ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်မှုရှိနေတာ အကြောင်းရှိပါတယ်။ သူ့မှာ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု ရှိနေတာလေ။ ပြဿနာကတော့ အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာကို သူ ပြောပြလို့ မရတာပါပဲ။

“ရှုံးသွားနိုင်တယ်ဆိုတာကိုရော မစဉ်းစားမိဘူးလား”

“ရှုံးရင်လည်း ရှုံးပေါ့။ တကယ်လို့ ရဖို့ ကံမပါရင် ဒီပိုက်ဆံတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ ရလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါက ဝမ် သန်း ၁၃,၀၀၀လုံးကို ထုတ်ပြီးသားလေ။ အဲဒီပိုက်ဆံနဲ့တင် ငါ တစ်သက်လုံး အေးအေးဆေးဆေး နေလို့ရတယ်”

အစ်မဟျွန်းဂျူး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားမိတယ်။

သူ့ရဲ့ မောင်လေးက ရုတ်တရက် ဝမ် သန်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ရလာတယ်။ ပြီးတော့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သူငယ်ချင်းကို ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဆက်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ဇွတ်ပြောနေတယ်ဆိုတော့ သူ ဒီလို တုံ့ပြန်တာက သဘာဝပါပဲ။

“နင်တို့ နှစ်ယောက် တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေကြတာလဲ”

“...”

နောက်ရက်အနည်းငယ်ဆိုရင် သူဟာ ၂၃ နှစ် ပြည့်တော့မှာပါ။

အသက် ၁၀ နှစ်လောက် ကွာပြီး မောင်လေးလိုမျိုး အလယ်တန်းကတည်းက သိလာခဲ့တာဆိုတော့ အစ်မဟျွန်းဂျူး မျက်စိထဲမှာတော့ သူဟာ ကလေးတစ်ယောက်လိုပဲ မြင်နေမိတာပါ။

“ဒါကြောင့်မလို့ အစ်မက ကျွန်တော်တို့ကို နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးပါလား”

“ဘာကိုလဲ”

“ငါ့ရဲ့ ဝေစုထဲက ၃ ရာခိုင်နှုန်းကို မမကို ပေးပါမယ်”

တက်ဂယူရဲ့ စကားကြောင့် ဟျွန်းဂျူး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပါတယ်။

“၃ ရာခိုင်နှုန်း ဆိုတာက...”

“ဝမ် သန်း ၂၀,၀၀၀ လောက် ရှိလိမ့်မယ်”

အစ်မဟျွန်းဂျူး ကိုင်ထားတဲ့ ဆေးလိပ်တောင် လက်ထဲကနေ လွတ်ကျသွားပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ အိုတာကု တစ်ယောက်လိုပဲ မြင်ရတဲ့ တက်ဂယူနဲ့ မတူဘဲ အစ်မဟျွန်းဂျူးကတော့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဉာဏ်ကြီးရှင် တစ်ယောက်ပါ။

ကျူရှင် တစ်ခါမှ မတက်ဖူးဘဲနဲ့ ကိုရီးယား တက္ကသိုလ်ရဲ့ စီးပွားရေးဌာနကို ဂုဏ်ထူးအမှတ်နဲ့ ပထမဆုံး ဝင်ခွင့်ရခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးပါ။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ကမ္ဘာ့အဆင့်မြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်တွေထဲမှာ အခက်ခဲဆုံးလို့ ပြောလို့ရတဲ့ Golden Gate မှာ အလုပ်ရခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့် အာရှဘဏ်ခွဲ မန်နေဂျာ ရာထူးအထိ တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရတာပါ။

ငွေကြေးကဏ္ဍက တခြားလုပ်ငန်းတွေထက် လစာပိုရတာ မှန်ပေမဲ့ နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်တွေမှာတော့ ပိုလို့တောင် ရပါသေးတယ်။

ငွေကြေးလောကမှာ လစာဆိုတာက လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အရည်အချင်းပေါ်မှာ အများကြီး မူတည်ပါတယ်။ အစ်မဟျွန်းဂျူးရဲ့ ရာထူးနဲ့ စွမ်းရည်အရဆိုရင် သူဟာ တစ်နှစ်ကို ဒေါ်လာ ၃ သိန်းကနေ ၅ သိန်းလောက်အထိ အနည်းဆုံး ရနေမှာလေ။

သာမန်ဝန်ထမ်းတွေအတွက်တော့ အဲဒီလစာက အများကြီး ဖြစ်ပေမဲ့ အစ်မဟျွန်းဂျူးလို လူမျိုးအတွက်တောင် ဒေါ်လာ သန်း ၂၀ (ဝမ် သန်း ၂၀,၀၀၀) ဆိုတာကတော့ မယုံနိုင်စရာ ပမာဏပါပဲ။

အခုတော့ အဲဒီပမာဏကို ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းလာတာပါ။

“မမက Golden Gate မှာ အလုပ်လုပ်နေတာဆိုတော့ ငါတို့ထက် ဒီနယ်ပယ်အကြောင်းကို ပိုပြီး သိမှာပဲလေ။ ဟုတ်တယ်မလား”

“ဒါဆို ငါ့ကိုလည်း ရှယ်ယာတွေ ပေးချင်တယ်ပေါ့လေ”

တက်ဂယူရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ အလုပ်ခန့်တာတင် မဟုတ်ဘဲ ပိုင်ဆိုင်မှုကိုပါ ခွဲဝေပေးဖို့ ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်လည်း ဒါကို သဘောတူပါတယ်။ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တဲ့အခါ ကိုယ့်အစ်မကို ပြန်ကြည့်တတ်တဲ့ ဒီကောင်က တကယ့် လူကောင်းလေးပါပဲ။

ကျွန်တော်လည်း တက်ဂယူနဲ့အတူ အစ်မဟျွန်းဂျူးကို ဝိုင်းပြီး ဖျောင်းဖျလိုက်ပါတယ်။

“ကျွန်တော်က အများစုကို ပိုင်ထားပြီး OTK Company ကို စိတ်ကြိုက် လည်ပတ်မှာကို အစ်မ စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် အစ်မကိုယ်တိုင် ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရှိနေပေးရင် ပိုမကောင်းဘူးလား”

အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကုမ္ပဏီကို ထိခိုက်စေမယ့် အလွဲသုံးစားမှုမျိုး ဒါမှမဟုတ် လိမ်လည်မှုမျိုးတွေ မလုပ်သင့်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်က ကြည့်ရင်တော့ တရားမဝင်တာမှန်သမျှ အကုန်လုပ်လို့ ရတယ်လို့လည်း ဆိုလိုနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို လုပ်ရပ်တွေကြောင့်ပဲ အဓိက ရှယ်ယာရှင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကို ပျက်စီးစေခဲ့ကြတာလေ။

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ဆေးလိပ်သောက်တာကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက ကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးပါတယ်။

“ဂျင်ဟူ... အပြင်သွားပြီး ငါတို့အတွက် ကော်ဖီ သွားဝယ်ပေးပါဦး။ ကော်ဖီထဲကို တစ်Shot ပိုထည့်ခဲ့နော်”

အိမ်မှာ ကော်ဖီစက် ရှိနေတာပဲကို၊ ဒါက သူတို့ မောင်နှမချင်း သီးသန့် စကားပြောချင်လို့ ဖြစ်မှာပါ။

“ဟုတ်ကဲ့”

ကျွန်တော် ကတ်ကို ယူပြီး အိမ်ပြင်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ အနီးအနားက ကော်ဖီဆိုင်တစ်ခုမှာ သွားပြီး စောင့်နေလိုက်ပါတယ်။ မိနစ် ၃၀လောက် ကြာတော့ တက်ဂယူဆီကို စာပို့လိုက်ပါတယ်။

[အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ]

[ဖျောင်းဖျနေတုန်းပဲ။ ခဏစောင့်ဦး]

ကျွန်တော် ဆက်ပြီး စောင့်နေလိုက်ပါတယ်။

ခဏကြာတော့ နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ထပ်ရောက်လာတယ်။

“မင်းအစ်မကို အလုပ်ထွက်ခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာလား”

[အလုပ်ထွက်ဖို့ မလိုပါဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါတယ်ကွာ။]

ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ် Golden Gate မှာ အလုပ်လုပ်နေတာက သာမန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ မရနိုင်တဲ့ သီးသန့် သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရရှိစေနိုင်ပါတယ်။ အစ်မဟျွန်းဂျူး အဲဒီမှာ ဆက်လုပ်နေတာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိပါတယ်။

၁၀ မိနစ်လောက် ကြာတော့ ပြန်စာ ရောက်လာပါတယ်။

“အိုကေပြီ။ လာခဲ့တော့”

ကျွန်တော် ကော်ဖီ ဝယ်ပြီး အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ တက်ဂယူကတော့ စကားပြောရတာ အဆင်ပြေသွားလို့ ဝမ်းသာနေတဲ့ ပုံပါပဲ။

“ငါ့အစ်မက ကူညီဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ”

ကျွန်တော် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ထိုင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ဒီတစ်ခါတော့ အစ်မဟျွန်းဂျူးက တက်ဂယူကို ကတ်လှမ်းပေးပါတယ်။

“Dunhill ၁ မီလီဂရမ် ဆေးလိပ်တစ်ဗူး သွားဝယ်ပေးစမ်း။ ခုနက ဂျင်ဟူ သွားတုန်းက မမှာလိုက်မိဘူး”

“ဘာလို့ အခုမှ ခိုင်းနေတာလဲ။ အေးပါ... အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်”

တက်ဂယူက ပွစိပွစိ လုပ်နေပေမဲ့ အစ်မဟျွန်းဂျူးဆီက ကတ်ကို ယူပြီး အိမ်ပြင် ထွက်သွားပါတယ်။

အစ်မဟျွန်းဂျူးနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။

“တကယ်ပဲ ကူညီပေးမှာလား”

အစ်မဟျွန်းဂျူး ကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်ပြီး ပြန်ဖြေတယ်။

“ဝမ် သန်း ၂၀,၀၀၀ ပေးမယ်ဆိုရင် ငြင်းစရာ အကြောင်း မရှိဘူးလေ။ ပြီးတော့ ငါသာ မကူညီရင် နင်တို့က တခြားတစ်ယောက်ကို ရှာမှာပဲ မဟုတ်လား”

ကျွန်တော် ရယ်လိုက်မိတယ်။

“အဲဒါတော့ အမှန်ပါပဲ”

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီပိုက်ဆံထဲက တစ်ပြားမှ ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဟျွန်းဂျူးက တက်ဂယူ ထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

“အဲဒီအစား ငါကိုယ်တိုင် ကူညီပေးတာက ပိုကောင်းတယ်လေ။ ပြီးတော့ ဒီကောင်က တစ်ခုခုကို ဒီလောက်အထိ အလေးအနက်ထားပြီး ကြိုးစားတာက ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ”

အမှန်ပါ။ သူ ဒီလောက်အထိ စိတ်အားထက်သန်နေတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ တကယ်လို့ တက်ဂယူသာ စိတ်မပါခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ဒါကို စတောင် စဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“ဒါ တက်ဂယူရဲ့ ပိုက်ဆံပဲဆိုတော့ သူ လုပ်ချင်တာ လုပ်မှာပေါ့။ သူက အရင်းကိုလည်း ပြန်ထုတ်ပြီးသားဆိုတော့ နောက်ပိုင်း တစ်ခုခု လွဲချော်သွားရင်တောင် စားဝတ်နေရေးအတွက် ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူးလေ။ အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက...”​ေအခန်း

အခန်း (၂၈)

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ကျွန်တော့်ကို မေးပါတယ်။

“နင်တို့လုပ်ခဲ့တဲ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ဘယ်လောက်အထိ မဆင်မခြင်လုပ်ခဲ့လဲ နင် သိရဲ့လား”

ကျွန်တော်လည်း ဆရာမဆီမှာ အဆူခံနေရတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသားလေးလို ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်မိပါတယ်။

“ကျွန်တော် ဘယ်ကယုံကြည်မှုတွေ ရလာခဲ့လဲတော့ မသိပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းကို အန္တရာယ်များခဲ့တာမှန်ပါတယ်”

“အေး...”

အာမခံချက်တစ်ခုတည်းရှိပြီး သတ်မှတ်ကာလတစ်ခုပဲရှိတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခုထဲကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအားလုံး ပုံအောလိုက်တာဟာ အခုပြန်ကြည့်ရင် တကယ့်ကို မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပါပဲ။

အခြေအနေက ရပ်ဆိုင်းတော့မယ်ဆိုတာ သေချာနေရင်တောင်မှ အချိန်ကိုက်လုပ်ဆောင်မှုတာ မမှန်ကန်ခဲ့ရင် အကြီးအကျယ် ကျရှုံးသွားနိုင်ပါတယ်။

ဆိုဆောင်း ဘက်ကသာ လူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး Derivative productsတွေအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို ပိုသိအောင် ပြောခိုင်းရင်တောင်မှ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

တကယ်လို့ အဲဒီနေ့က အမှုဆောင်အရာရှိတွေရဲ့ အစည်းအဝေးမှာ ရပ်ဆိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ မချခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။

အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်သာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နောက်ကျသွားခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ဝမ် သန်း ၁၀,၀၀၀လောက် ဆုံးရှုံးပြီး ဟန်မြစ်ထဲ ခုန်ချရမယ့် အခြေအနေပါပဲ။ အခုထိတောင် အဲဒီအကြောင်းကို တွေးမိရင် ကြက်သီးထမိပြီး သတ္တိရှိရှိ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ လင်ဂျင်ယုံ ကိုပဲ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးနေမိပါတယ်။

ကျွန်တော့်ဆီက နောင်တရတဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရလို့လား မသိဘူး။ အစ်မဟျွန်းဂျူးက လေသံပျော့ပျော့နဲ့ မှတ်ချက်ပေးပါတယ်။

“ဒါပေမဲ့လည်း ရလဒ်ကပဲ အရေးကြီးတာပါလေ။ ဝမ် သန်း ၁၃၀,၀၀၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး သန်း ၆၇၂,၀၀၀ ရခဲ့တာကတော့ အမှန်တရားပဲ။ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ ကာလအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ ဒီလိုရလဒ်မျိုး မရနိုင်ဘူး။ အဲဒီသဘောနဲ့ ကြည့်ရင်တော့ ဒါဟာ ချီးကျူးစရာပါ”

ငွေကြေးလောကမှာ လုပ်ငန်းစဉ်ထက် ရလဒ်ကို ပိုဦးစားပေးပါတယ်။

ဥပဒေဘောင်အတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမြတ်ရဖို့က အဓိကပါပဲ။ အရမ်းလွန်သွားရင်တော့ 'ဈေးကစားသူ' လို့ အမည်တပ်ခံရပြီး ဝေဖန်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပေါ့။

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးပါတယ်။

“တက်ဂယူကတော့ ထားပါတော့၊ ဂျင်ဟူ... နင်ကရော ဘာလို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တာလဲ”

ကျွန်တော်ကတော့ တသတ်မှတ်ထဲထားရှိတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ စခဲ့တာ မဟုတ်သလို အခုလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံရှိတာတော့ ကောင်းတယ်လေ။ အရင်းရှင် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်း ကြွယ်ဝမှုက ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ထပ်တူကျနေတာပဲ။

ပထမဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကနေ ကျွန်တော် မထင်မှတ်ထားလောက်အောင် အမြတ်ရခဲ့ပါတယ်။ အခုရှိနေတဲ့ ပိုက်ဆံက တစ်သက်လုံး သုံးမကုန်နိုင်ပါဘူး။ ဒါထက်ပိုပြီး ပိုက်ဆံတွေ ထပ်ရှာနေလို့ရော ဘာထူးမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့...

ကျွန်တော့်မှာ အရင်းအနှီးရော၊ စွမ်းရည်ရော ရှိနေပြီလေ။

အခြေအနေတွေက အကုန်အဆင်သင့် ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီလောက်လေးနဲ့တင် ကျေနပ်နေသင့်လို့လား။

ကျွန်တော့်မှာ ဒီစွမ်းရည် ဘာလို့ရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ တက်ဂယူ ပြောသလို ကျွန်တော့်ဆီမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုခု နိုးထလာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် စကြဝဠာကြီးကပဲ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးနေတာလား မပြောတတ်ပါဘူး။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်လို သာမန်ဘဝမျိုးနဲ့ ပြန်နေဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ပုံပါပဲ။

ဈေးကွက်ကို အောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ နာမည်ကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူကြီးတွေဖြစ်တဲ့ Peter Lynch၊ Benjamin Graham၊ John Templeton၊ Carl Icahn၊ ဝါရင် ဘတ်ဖတ် စတဲ့သူတွေကို ကျွန်တော် တွေးမိပါတယ်။

သူတို့ဟာ ကိုယ်ပိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟာဗျူဟာတွေနဲ့ ဈေးကွက်ကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဂန္ထဝင်တွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြတာပါ။

ကျွန်တော့်မှာ သူတို့လို မဟာဗျူဟာတွေ မရှိပေမဲ့ 'အနာဂတ်ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း' တော့ ရှိပါတယ်။

ခြုံငုံကြည့်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းဆိုတာလည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟာဗျူဟာတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အလိုလိုသိစိတ် နဲ့ ကံတရားက ငြင်းလို့မရတဲ့ အချက်တွေလေ။

“ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်ချက်ရှိပါတယ်”

“ဘာယုံကြည်ချက်လဲ”

“ဒါက ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်မယ့် အရာဆိုတဲ့ ယုံကြည်ချက်ပါ”

ကျွန်တော့် အဖြေကိုကြားတော့ အစ်မဟျွန်းဂျူး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

“ငွေကြေးလောကဆိုတာ နင်ထင်သလောက် မလွယ်ဘူး။ ပညာရှင်တွေရော၊ လူလိမ်လူညာတွေရော ပြည့်နေတဲ့ နေရာပဲ။ ငါ ဒီမှာ လုပ်လာတာ ၁၀ နှစ်နီးပါး ရှိပြီ။ အခုထိလည်း ဈေးကွက်အကြောင်း သင်ယူနေရတုန်းပဲ။ နင့်ကို ဒီနယ်ပယ်ထဲ မဝင်စေချင်ပေမဲ့...”

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ စွန့်စားမှုတွေနဲ့ အတူယှဉ်လာစမြဲပါ။ အဲဒါကို မကြိုက်ရင်တော့ ပိုက်ဆံကို ဘဏ်ထဲထည့်ပြီး အတိုးစားပြီးပဲ နေရမှာပေါ့။

အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ရဦးမှာလဲ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တက်ဂယူက အိမ်ရှေ့တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်လာပါတယ်။

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ဧည့်ခန်းပြတင်းပေါက်ကနေ သူ့ကို ကြည့်နေပါတယ်။

ဒါဟာ မောင်လေးဖြစ်သူအပေါ် စိတ်ရင်းနဲ့ စိုးရိမ်နေတဲ့ အကြည့်မျိုးပါ။

“အစ်မ ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်မသာ ဘေးမှာ ရှိနေပေးရင် တက်ဂယူကို ဘယ်သူမှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး”

အစ်မဟျွန်းဂျူးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်တယ်။

“နင်က တက်ဂယူဘေးမှာ ရှိနေပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

တက်ဂယူက ဧည့်ခန်းထဲ ဝင်လာပြီး ဟျွန်းဂျူးဆီကို ဆေးလိပ်နဲ့ ကတ်ကို ကမ်းပေးရင်း ပွစိပွစိ လုပ်ပါတယ်။

“နောက်ဆို မောင်ဖြစ်သူကို ဆေးလိပ် မဝယ်ခိုင်းပါနဲ့။ အမေက နင့်ကို ဆေးလိပ်ဖြတ်ခိုင်းနေတာနော်”

“အချိန်တန်ရင် ငါ ဖြတ်မှာပါ။ အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက ငါ ပြောချင်နေတာ ကြာပြီ”

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ထုတ်ရင်း ပြောပါတယ်။

“ကုမ္ပဏီနာမည်ကို ပြောင်းဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား။ OTK Company ဆိုတဲ့ အသံထွက်က နည်းနည်း... တစ်မျိုးကြီးပဲ”

ကျွန်တော်ကတော့ နားလည်ပေးနိုင်ပေမဲ့ တက်ဂယူကတော့ ဇဝေဇဝါနဲ့ ပြန်မေးတယ်။

“OTK Company က ဘာဖြစ်လို့လဲ”

အသံထွက် မှားသွားရင် 'အိုတာကု ကုမ္ပဏီ' ဖြစ်သွားမှာလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကုမ္ပဏီကို အိုတက်ဂယူက တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီအများစုက တည်ထောင်သူတွေရဲ့ နာမည်ကို ပေးထားကြတာပါပဲ။

McDonald's ဆိုရင် မက်ဒေါ်နယ်က တည်ထောင်ခဲ့တာ၊ JP Morgan ဆိုရင် ဂျွန်ပီယာပွန့် မော်ဂန်၊ Moody's ဆိုရင် ဂျွန် မူဒီ။ တစ်ဖက်မှာလည်း ပါတနာ နှစ်ယောက်နဲ့အထက် ရှိရင်တော့ နာမည်တွေကို ပေါင်းပြီး ပေးတတ်ကြပါတယ်။

HP ဆိုရင် Hewlett နဲ့ Packard၊ Baskin-Robbins ဆိုရင် Baskin နဲ့ Robbins၊ Rolls-Royce ဆိုရင် Rolls နဲ့ Royce။

ကျွန်တော်တို့လည်း OTK Company ကို OTKJH Company ဒါမှမဟုတ် O&K Company လို့ ပြောင်းလို့ ရပေမဲ့ ကျွန်တော် မူးနေတဲ့ညတုန်းက မြင်ခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်ကို သတိရသွားပါတယ်။ ကျွန်တော်က OTK Company ရဲ့ စီအီးအို ဖြစ်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ။

နာမည်ပြောင်းပြီး အဲဒီမြင်ကွင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မလိုပါဘူး။

“တည်ထောင်သူရဲ့ သဘောထားကိုပဲ လေးစားပြီး ဒီနာမည်နဲ့ပဲ ဆက်သွားကြရအောင်”

အစ်မဟျွန်းဂျူးကလည်း မတတ်သာတဲ့ ပုံစံနဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

“နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေကရော ဘာလဲ”

“ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတာကတော့... တခြားကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူပြီး OTK Company ကို Holding company အဖြစ် ပြောင်းမယ်၊ ပြီးတော့ ကိုရီးယားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်မယ်”

ငွေကြေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဒီအစီအစဉ်ကို ဘယ်လိုမြင်မလဲ။

“အစ်မ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ကံကောင်းတာက အစ်မဟျွန်းဂျူးက ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံပါတယ်။

“အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်ကုမ္ပဏီကို ရွေးမလဲနဲ့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ဝယ်မလဲ ဆိုတာပေါ်မှာတော့ မူတည်တယ်”

“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအပိုင်းကို စိတ်ပူနေတာပါ”

“လောစရာ မလိုပါဘူး။ အခွင့်အရေးတွေက အများကြီး ရှိပါတယ်။ သတင်းအချက်အလက် လိုချင်ရင် ငါ့ကို ပြော”

“ဟုတ်ကဲ့”

တက်ဂယူက ပြောတယ်။

“စကားပြောပြီးရင် ထမင်းသွားစားကြစို့။ မမလည်း မစားရသေးဘူး မဟုတ်လား”

အစ်မဟျွန်းဂျူးက ခေါင်းခါပြတယ်။

“ငါလည်း စားချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဟောင်ကောင်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရမှာ။ လေယာဉ်က ၂ နာရီမှာ ဆိုတော့ အခုကတည်းက ပြင်ဆင်ထားမှ ဖြစ်မယ်”

အစ်မဟျွန်းဂျူးဟာ မောင်ဖြစ်သူအတွက်ကြောင့် အရာအားလုံးကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး ကိုရီးယားကို အပြေးအလွှား လာခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒီကောင်ကရော သူ့အစ်မ ဘယ်လောက်အထိ စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား မသိဘူး။

အစ်မဟျွန်းဂျူးက အိမ်ရှေ့မှာ တက္ကစီ ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း အစ်မဟျွန်းဂျူးကို လိုက်ပို့ကြတာပေါ့။

“ခရီးလမ်းအဆင်ပြေပါစေ။ အစ်မ”

“ခရီးစဉ် ချောမွေ့ပါစေ”

ကားပေါ်မတက်ခင် အစ်မဟျွန်းဂျူးက ကျွန်တော့်ကို လက်ကမ်းပေးပါတယ်။

“နောင်ရေးကိုတော့ နင့်ကိုပဲ ပုံအပ်လိုက်ပြီနော်။ OTK Company ရဲ့ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူ”

ကျွန်တော်လည်း ပြုံးပြီး သူ့ရဲ့ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပါတယ်။

“အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်။ အစ်မ”

အရင်ကလိုပဲ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီပိုင်ဆိုင်မှု လွှဲပြောင်းရေး စာရွက်စာတမ်းတွေကို အီလက်ထရွန်နစ်စနစ်နဲ့ လက်မှတ်ထိုး တင်ပြလိုက်ပါတယ်။

“၃ ရာခိုင်နှုန်းဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရှယ်ယာထဲကပဲ ယူလိုက်ပါ”

ကျွန်တော့် စကားကို တက်ဂယူ ခေါင်းခါပြပါတယ်။

“သူက ငါ့အစ်မဆိုတော့ ငါ့ဆီကပဲ ယူတာ မှန်တယ်။ မင်းကတော့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ ရှယ်ယာကို ကိုင်ထားတာက ပိုကောင်းတယ်။ သိတယ်မလား ၈၀/၂၀ နိယာမဆိုတာ ရှိတယ်လေ”

“Pareto's Lawကို ပြောတာလား”

ဒါက စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ အသုံးများတဲ့ စကားလုံးပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီနေရာမှာ ဘာလို့ ပါလာတာလဲ။ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ထားလို့ အလုပ်ကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ လုပ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာမှ မဟုတ်တာ။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်မနဲ့ ကိစ္စကတော့ ပြေလည်သွားပြီ၊ နောက်ထပ်ဘာဆက်လုပ်မလဲ”

“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီကို ကိုင်တွယ်ပေးမယ့်သူ ရှာရမယ်”

ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ရေထဲက ငါးလို ကျွမ်းကျင်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်မယ့်သူမျိုး လိုအပ်ပါတယ်။ အရည်အချင်းရော ယုံကြည်စိတ်ချရမှုပါ ရှိရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့။

ကျွန်တော့်မှာ ငွေကြေးလောကနဲ့ အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိတာကြောင့် အခုလောလောဆယ်တော့ အစ်မဟျွန်းဂျူးကိုပဲ အသိပေးထားပါတယ်။ နောက်ပြီး မကြာသေးမီက ဈေးကွက် အခြေအနေတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ကိုလည်း တောင်းထားလိုက်ပါတယ်။

နေ့မကုန်ခင်မှာပဲ အီးမေးလ်တစ်ခု ရောက်လာပါတယ်။ ပေးပို့သူကတော့ Golden Gate က အစ်မ ဟျွန်းဂျူးပါ။

“ငါတို့ ပြောခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေထဲက အသုံးဝင်မယ့် အချက်အလက်တွေကိုပဲ ရွေးပြီး ပို့လိုက်တယ်။ ကြည့်ကြည့်ဦး၊ ထပ်လိုရင် ပြောနော်”

အီးမေးလ်မှာ PDF ဖိုင် သုံးခု ပူးတွဲပါလာပါတယ်။ အရေးကြီးတာတွေကို စနစ်တကျ စုစည်းပြီး ပို့လိုက်ပုံရပါတယ်။

“ဝိုး”

Global IB မှာ သိတဲ့သူ ရှိနေတော့လည်း ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ အဆင်ပြေသားပဲ။

ကျွန်တော် အဲဒီစာရွက်စာတမ်းတွေကို Printer နဲ့ ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ ဖုန်းထဲမှာ ကြည့်တုန်းကတော့ သိပ်မများဘူး ထင်ရပေမဲ့ A4 စာရွက်နဲ့ ထုတ်လိုက်တော့မှ တော်တော်လေး များနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ကျွန်တော် ဧည့်ခန်း ဆိုဖာပေါ်မှာ အသည်းအသန် ဖတ်နေတုန်းမှာ တက်ဂယူ အောက်ထပ် ဆင်းလာပါတယ်။

“အဲဒါ ဘာတွေလဲ”

“မင်းအစ်မ ပို့ပေးတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေလေ”

“ဘယ်လို စာရွက်စာတမ်းတွေလဲ”

“Golden Gate ရဲ့ အတွင်းပိုင်း အစီရင်ခံစာတွေ။ အတွင်းလူ မဟုတ်ရင် အလွယ်တကူ မရနိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် သတင်းအချက်အလက်တွေပေါ့”

တက်ဂယူ မျက်တောင် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ပါတယ်။

“အတွင်းပိုင်း စာရွက်စာတမ်းတွေကို ခိုးယူတာ အဆင်ပြေပါ့မလား။ မိသွားရင် ပြဿနာမတက်နိုင်ဘူးလား”

ကျွန်တော် စာရွက်တွေကို လှုပ်ပြရင်း ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့က ခိုးယူတာ မဟုတ်ဘူး၊ တရားဝင် လက်ခံရရှိတာ။ မေ့သွားပြီလား။ ငါတို့က Golden Gate ရဲ့ အဓိက ဖောက်သည်တွေလေ”

OTK Company ဟာ Golden Gate မှာ ကော်ပိုရိတ်အကောင့် ဖွင့်ထားတာပါ။ အဲဒီအကောင့်ထဲမှာ ဝမ် သန်း ၆၇၂,၀၀၀လောက် အပ်ထားတာလေ။ ထိပ်တန်းဖောက်သည် ဖြစ်တဲ့အတွက် အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်။

တက်ဂယူက ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပါတယ်။

“ငါလည်း ကြည့်ချင်တယ်၊ ပေးဦး”

ကျွန်တော် ကိုင်ထားတဲ့ စာရွက်တွေကို သူ့ကို လှမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ တက်ဂယူက ခဏလောက် လှန်ကြည့်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ပြန်ပေးပါတယ်။

“ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မပါပါဘူး၊ မင်းပဲ ကြည့်တော့”

Golden Gate က စာရွက်စာတမ်းတွေ ဖြစ်လို့ အကုန်လုံးက အင်္ဂလိပ်လိုတွေချည်းပါပဲ။ ပြောရဦးမယ်... သူ့ရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ အရည်အချင်းက ဂိမ်းဆော့တဲ့ နေရာမှာ သုံးလို့ရရုံ အဆင့်ပဲ ရှိတာလေ။

တက်ဂယူက အံ့သြတကြီး မေးတယ်။

“မင်းက ရေးထားတာတွေကို အကုန် ဖတ်နိုင်လို့လား”

“မဖတ်နိုင်ပါဘူး”

ကျွန်တော်က နိုင်ငံခြားမှာ မွေးတာလည်း မဟုတ်သလို နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ခဲ့ဖူးတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းနဲ့ TOEIC အတွက် ကြိုးစားခဲ့ဖူးတာမလို့ အင်္ဂလိပ်စာကိုတော့ အတော်အတန် ဖတ်နိုင်၊ ပြောနိုင်ပါတယ်။

“ဒါကြောင့်ပဲ အကြမ်းဖျင်း လှန်ဖတ်နေတာပေါ့ကွ”

“မသိတဲ့ စကားလုံးတွေ ပါလာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

“ကျော်ဖတ်လိုက်တာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းနဲ့ ရှာကြည့်လိုက်တယ်”

ငွေကြေးလောကမှာ သုံးတဲ့ အခေါ်အဝေါ်တွေက အမေရိကန်လူမျိုးတွေတောင် မသိတာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတာက ကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့ ဂရပ်ဖ်တွေပါပဲ။

“အခုဖတ်နေတဲ့ အကြောင်းအရာက ဘာလဲ”

“မကြာသေးမီက ဈေးကွက် အခြေအနေတွေအကြောင်း၊ အဓိကကတော့ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် စက်မှုတော်လှန်ရေး အကြောင်းပေါ့”

“အဲဒါက ဘာလဲ။ ခဏခဏတော့ ကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ နားမလည်ဘူး”

“ဒစ်ဂျစ်တယ် လူ့အဖွဲ့အစည်းထက် ကျော်လွန်ပြီး စက်ရုပ်တွေနဲ့ Artificial Intelligence (AI) ရဲ့ တိုးတက်မှုတွေကနေတစ်ဆင့် အရာအားလုံး ချိတ်ဆက်နေတဲ့ အလိုအလျောက် စနစ်တွေဆီကို ကူးပြောင်းနေတာကို ပြောတာကိုပြောတာ”

တက်ဂယူက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရပါတယ်။

“ငါ သိပ်နားမလည်ဘူး”

“အေး... ငါလည်း အတူတူပါပဲ”

စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် စက်မှုတော်လှန်ရေးက အခုမှ လုပ်ငန်းကဏ္ဍ အသီးသီးမှာ စတင်နေတာပါ။ အခုမှ အစပျိုးနေတုန်းမလို့ တိကျတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် ပေးဖို့ ခက်ပါတယ်။

စက်မှုလုပ်ငန်းတွေ ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းတာနဲ့အမျှ ပိုက်ဆံတွေကလည်း လျင်လျင်မြန်မြန်ပဲ ရွေ့လျားနေပါတယ်။

ရေက နိမ့်ရာကို စီးသလိုပဲ၊ ငွေကြေးလောကမှာလည်း ပိုက်ဆံက အမြတ်ရမယ့် နေရာဆီကိုပဲ စီးဆင်းသွားတာလေ။

အချက်အလက်တွေကို ဖတ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် Golden Gateဘက်ကတော့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ တုံ့ပြန်နေပုံရပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်တွေကရော ဘယ်လောက်အထိ ကောင်းကောင်း လုပ်နေနိုင်မလဲ ဆိုတာကိုတော့ သံသယရှိမိပါတယ်။

သာမန်လူတွေဆီက ရတဲ့ ပိုက်ဆံတွေနောက်ပဲ လိုက်နေပြီး ဒီလို အရေးကြီးတာတွေကို သတိမထားမိဘဲ မနေပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့။

ကျွန်တော် အဲဒီအခြေအနေမှာပဲ စာရွက်စာတမ်းတွေကို နာရီပေါင်းများစွာ သေသေချာချာ ဖတ်နေလိုက်ပါတယ်။ အာရုံစူးစိုက်မှု အားကောင်းနေတာကြောင့် ခေါင်းထဲမှာ တစ်ခုခုကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လာသလို ခံစားရပါတယ်။

ဒါက ငါ့ စိတ်အထင်ကြောင့်ပဲလား။

တစ်ခုခုက မကြာခင် ပေါ်လာတော့မယ့် အတိုင်းပါပဲ...

ကလင်

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖုန်းမြည်လာပါတယ်။

ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ စီနီယာ ဆန်းယော့ဆီက ဖြစ်နေပါတယ်။

“အာ”

သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာနဲ့ မေ့နေခဲ့တာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတောင် ကောင်းကောင်း မတင်ရသေးပါဘူး။

ကျွန်တော် ဖုန်းကိုင်လိုက်ပါတယ်။

“ဟယ်လို”

[အေး... ဂျင်ဟူ။ ငါ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မင်းဆီ စာပို့ထားသေးတယ်၊ မတွေ့ဘူးလား]

“ကျွန်တော် အခုတလော နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ။ အစ်ကို။ အစ်ကိုရော နေကောင်းရဲ့လား”

[ဟားဟား... ငါကတော့ အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ မင်း အားတဲ့အချိန် တွေ့ကြမလား။ ဒီညနေရော ဘယ်လိုလဲ]

အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကတော့ ပြီးသွားပြီလေ။

“ရတာပေါ့၊ အစ်ကို ဘယ်အချိန် အားမလဲ”

[မင်း အခု ဘယ်မှာလဲ]

“ဂန်နမ်က သူငယ်ချင်းအိမ်မှာပါ”

[ဟိုတစ်ခေါက်က မင်းနဲ့အတူ လိုက်လာတဲ့ သူငယ်ချင်းအိမ်လား]

“ဟုတ်ကဲ့”

[ဒါဆို ငါ အဲဒီဘက်ကို လာခဲ့မယ်၊ ညနေ ၇ နာရီလောက် တွေ့ကြတာပေါ့။ မင်း သူငယ်ချင်းကိုလည်း ခေါ်ခဲ့ဦး။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က မင်းက ကျွေးတာဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အလှည့်ပေါ့]

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ အစ်ကို”