အခန်း (၃၈၃)

"ကောင်းပြီလေ"

ကျူးယွီဟန်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခုန်ပေါက်မိတော့သည်။ ယခင်တစ်ခေါက်က ရွှီရန်ပေးသော အချိန်ကာလ ကျောက်မျက်ကို စုပ်ယူခဲ့စဉ်က သူမသည် အချိန်ပြန်လှည့်ခြင်းဟူသော စွမ်းရည်သစ်ကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် စိတ်မကောင်းစရာမှာ ထိုစွမ်းရည်မှာ အလွန်အားနည်းလှသလို အသုံးပြုရန် ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာလည်း လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

သူမသည် ရွှီရန်၏ အခက်အခဲများကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်ရန်အတွက် ထိုစွမ်းရည်ကို မြှင့်

တင်လိုစိတ် အမြဲရှိခဲ့သော်လည်း နည်းလမ်းရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

ယခုမူ အခန်းတစ်ခန်းစာမျှ ကြီးမားသော ကျောက်မျက်ကြီးက ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို အကုန်အစင် စုပ်ယူပြီးပါက သူမ၏ အချိန်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်ကို မှန်းဆ၍ပင် မရတော့ပေ။

ကျားမလေးကလည်း "အစ်မယွီဟန်... ဘာစောင့်နေတာလဲ။ အထဲက အချိန်ကာလ စွမ်းအားတွေကို မြန်မြန်စုပ်ယူလိုက်လေ" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ရွှီရန်ကလည်း ပြုံးလျက် "ယွီဟန်လေး... အာရုံစိုက်ပြီး စုပ်ယူလိုက်ပါ။ ငါစစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ။ ဒီကျောက်မျက်ထဲမှာ ဘာညစ်ညမ်းမှုမှ မရှိဘူး။ အေးအေးဆေးဆေးသာ လုပ်ပါ။ ငါတို့ ဘေးကနေ စောင့်ရှောက်ပေးထားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါ... ရှောင်ရန်..."

ကျူးယွီဟန်သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကျောက်မျက်ကြီးရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ဆန်းကြယ်သော အချိန်ကာလ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် လက်တစ်ဖက်ကို ကျောက်မျက်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။

ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ငြိမ်သက်နေသော ကျောက်မျက်ကြီးသည် ကျူးယွီဟန်ထံမှ အချိန်ကာလ အငွေ့အသက်ကို သိရှိသွားပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ စွမ်းအားများကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်စေတော့သည်။

ဖြူလွလွ အလင်းတန်းများမှာ ကျူးယွီဟန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲလည်နေပြီး အတွင်းပိုင်းမြင်ကွင်းကို ဖုံးကွယ်သွားတော့သည်။

"အစ်ကို... အစ်မယွီဟန်ကို ဘာလို့ မမြင်ရတော့တာလဲ"

ကျားမလေးက မေးလိုက်သည်။

ရွှီရန်သည် လေးထပ်မျက်ဝန်း ရတနာစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ အလင်းတန်းများအတွင်းရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ကျူးယွီဟန်၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ကြီးမားလာလိုက် တစ်ခါတစ်ရံ သေးငယ်သွားလိုက်နှင့် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာလည်း နက်ရှိုင်းရှည်လျားနေပြီး ကျောက်မျက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အချိန်ကာလ အရှိန်အဝါများသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နေရာအနှံ့အပြားသို့ စီးဝင်ကာ သန့်စင်ပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်၌ အပြာရောင် အချိန်ကာလ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က ကပ်ဘေးမီးလျှံကို စုပ်ယူစဉ်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသော လမ်းကြောင်းပင်။

ထိုဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ အချိန်ကာလ အသီးသီးမှ ကျူးယွီဟန်များ ပေါ်လာကြပြီး ကျောက်မျက်မှ စီးဆင်းလာသော အချိန်ကာလ အရှိန်အဝါများက ထိုကွဲပြားခြားနားသော ကျူးယွီဟန်များထံသို့ အသီးသီး စီးဝင်သွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ယခင်တစ်ခေါက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ယခင်က ကပ်ဘေးမီးလျှံ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းဒဏ်ကို ဝေမျှခံစားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုမူ ကျောက်မျက်မှ ရရှိသော ကောင်းကျိုးများကို ဝေမျှပေးနေခြင်းပင်။

"သူမက အရင်တစ်ခေါက် ကပ်ဘေးမီးလျှံကြောင့် ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုတွေအတွက် ပြန်ပြီးတော့ ပေးဆပ်နေတာပဲ"

ရွှီရန်က ကျူးယွီဟန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

ယခင်က ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အခြားသော အချိန်ကာလမှ သူကိုယ်တိုင်များကို ထိုဒဏ်ကို ဝေမျှခံစေခဲ့သည့်အတွက် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ အမြဲစိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယခုကဲ့သို့ အခွင့်အရေး ရလာချိန်တွင် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အချိန်ကျပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလ လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးတွင်တော့ ငွေဖြူရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် ဆန်းကြယ်သော မိန်းကလေးမှာ တရားထိုင်လျက် ရှိနေဆဲပင်။

သူမသည် သူထံ စီးဝင်လာသော အချိန်ကာလ အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိသည်နှင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်ထဲတွင် အံ့ဩရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမသည် အချိန်လမ်းကြောင်း၏ တစ်ဖက်အစွန်းတွင် ကျောက်မျက်ကို စုပ်ယူနေသော ကျူးယွီဟန်ကို ကြည့်ကာ နှေးကွေးစွာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်မျက်အတွင်းရှိ အချိန်ကာလ အရှိန်အဝါများမှာ ဆွဲငင်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူမထံသို့ အတင်းအဓမ္မ စီးဝင်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုစွမ်းအားအားလုံးမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ အချိန်ကာလများ လည်ပတ်သွားပြီး အချိန်ကာလ လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ ကျူးယွီဟန် တစ်ဦးချင်းစီကို ဖြတ်သန်းကာ ယခုမျက်မှောက်ဘဝမှ ကျူးယွီဟန်ထံသို့ အလင်းတန်းအားလုံး စုစည်းသွားတော့သည်။

"ဟူး"

ကျူးယွီဟန် တစ်ချက် အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ကျောက်မျက်ကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ သိသိသာသာ သေးငယ်သွားသည်။

မြေကမ္ဘာကြောရိုး ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်မှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားသော ကျောက်မျက်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်မဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။

"အရင် ယဉ်ကျေးမှုခေတ်မှာတောင် အချိန်ကာလ ကျောက်မျက်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး"

ရွှီရန်သည် မျက်လုံးထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းများ မှေးမှိန်သွားစေပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်ကို ကြည့်ကာ "စုပ်ယူတဲ့ အရှိန်က ကွာခြားမှု ရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်က ရှင်းပြသည်။

"အချိန်ကာလ ကျောက်မျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာဖို့က အရမ်းခက်တယ်။ တစ်ခုဖြစ်ဖို့ နှစ်ပေါင်း သိန်းနဲ့ချီပြီး ကြာတတ်တယ်။ ဒါကို စုပ်ယူတယ်ဆိုတာကလည်း ကျောက်မျက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ နှစ်ပေါင်း သိန်းနဲ့ချီတဲ့ အချိန်ကာလ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူတာပါ။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... နှစ်ပေါင်း သိန်းနဲ့ချီတဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် လွယ်ပါ့မလဲ အချိန်ထိန်းချုပ်သူတွေအတွက် အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားသလောက် စုပ်ယူရမယ့် အချိန်ကလည်း အတော်လေး ကြာတတ်တယ်။ အရင်ခေတ်က ကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် တစ်လလောက် အချိန်ယူရတာပါ။ အခု ဒီမိန်းကလေးကတော့ တစ်နာရီတောင် မပြည့်ခင်မှာ အကုန်စုပ်ယူတော့မယ့် ပုံပဲ"

ပြောပြီးနောက် သူမသည် ဖြူလွလွ အလင်းတန်းများကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန် ရှိသည်။

ရွှီရန်ကတော့ ခေါင်းညိမ့်လျက် ထိုအကြောင်းရင်းကို ကောင်းကောင်းနားလည်နေသည်။ ကျူးယွီဟန် တစ်ယောက်တည်း စုပ်ယူနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကာလ အသီးသီးမှ ကျူးယွီဟန်များသာမက ထိုငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးပါ ပူးပေါင်းစုပ်ယူနေသဖြင့် ဤမျှ မြန်ဆန်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် အခန်းတစ်ခန်းစာ ကြီးမားသော အချိန်ကာလ ကျောက်မျက်ကြီးမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားကာ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

မြေကမ္ဘာကြောရိုး ဝိညာဉ်မှာ "တကယ်ပဲ တစ်နာရီတည်းနဲ့ အကုန်စုပ်ယူသွားတာလား" ဟု မယုံနိုင်လောက်အောင် ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။

ရွှီရန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် နိုးထလာသော ကျူးယွီဟန်အနားသို့ တိုးကပ်သွားကြသည်။

ကျားမလေးက အားမနာတမ်း တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"အစ်မယွီဟန်... အခု ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

အခြားအဖော်များကလည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အနားသို့ ဝိုင်းလာကြသည်။

နင်ရွှမ်က "အချိန်နှုန်း မြှင့်တင်ဖို့ ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးတွေကော လျော့သွားပြီလား" ဟု မေးသည်။

ထန်ချီချီကလည်း "ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အချိန်ကာလ ကျောက်မျက်ကို စုပ်ယူလိုက်တာဆိုတော့ အချိန်ကာလ ထိန်းချုပ်ခြင်းစွမ်းအားက အတော်လေး တိုးတက်သွားမှာပဲနော်" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။

ကွမ်းရှင်းက "အရင်တစ်ခါက ကျောက်မျက်အစအနလေးကို စုပ်ယူရုံနဲ့တင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တစ်ခု နိုးထလာခဲ့တာလေ။ အခုလို အကြီးကြီးကို စုပ်ယူပြီးပြီဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် စွမ်းရည်အသစ်တစ်ခု ထပ်ရဦးမှာလား" ဟု စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

ရွှီရန်ကတော့ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး "ဒီလောက်များတဲ့ အချိန်ကာလ စွမ်းအားတွေကို တစ်ပြိုင်တည်း စုပ်ယူလိုက်တာ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကော အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ယခင်က ကျောက်မျက် အပိုင်းအစလေးကိုသာ စုပ်ယူခဲ့စဉ်က ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ ပမာဏက များလွန်းလှသဖြင့် ရွှီရန် စိုးရိမ်မိခြင်းပင်။