အခန်း (၃၈၈)
Vol. 39 Ch. 388
ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ရုပ်ထုကြီးများအပြင် မြို့ပြင်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာတိုင်းတွင်လည်း မီတာတစ်ထောင်ခြားလျှင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် ဘုရားကျောင်းငယ်လေး တစ်ကျောင်းစီ ရှိနေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညစ်ညမ်းမှုများသည် ထိုဒေသတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသော်လည်း ဘုရားကျောင်းငယ်များအတွင်းသို့မူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ဘုရားကျောင်းတိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထူးဆန်းပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ဂြိုဟ်ပြင်ပသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ ထွင်းထုထားသော ရုပ်လုံးရုပ်ကြွတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းကို ယုံကြည်သူများက အာခိန်ဂျယ်လ် မိုက်ကယ်ဟု ခေါ်ပြောကြသည်။
ဤပုံရိပ်သည် သူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုပင်။ ဂြိုဟ်ပြင်ပကျူးကျော်မှု စတင်ပြီးနောက်တွင် အနုပညာရှင်တစ်ဦးက ဤရုပ်လုံးရုပ်ကြွကို စတင်ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုရုပ်လုံးရုပ်ကြွကြီး ပြီးစီးသွားသောအခါတွင် ယခင်က သောင်းကျန်းနေသော မိစ္ဆာများသည် ထိုပုံရိပ်ကို ကြောက်ရွံ့ပုံရပြီး ဘုရားကျောင်းနှင့် ဝေးရာသို့ ရှောင်ခွာသွားကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယုံကြည်သူများသည် ရှင်သန်ရာ အရပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုအကြောင်းကြောင့် အပတ်စဉ် တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်းတွင် ဝတ်ပြုသူများသည် ဘုရားကျောင်းများသို့ သွားရောက်ကာ သူတို့အား ရှင်သန်ခွင့်ပေးခဲ့သည့်အတွက် အာခိန်ဂျယ်လ် မိုက်ကယ်ကို ရိုသေစွာ ဆုတောင်းပူဇော်ကြသည်။ ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာတိုင်တိုင် ရိုးရာအစဉ်အလာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ယနေ့တွင်မူ လူအုပ်ကြီး ဝတ်ပြုနေစဉ်မှာပင် တစ်တိုက်လုံးရှိ ဘုရားကျောင်းတိုင်း၌ ချိတ်ဆွဲထားသော အာခိန်ဂျယ်လ် မိုက်ကယ်ပုံရိပ်များမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုရားကျောင်း အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌မူ လမ်းမများပေါ်တွင် အမှိုက်သရိုက်များ စုပုံနေပြီး အနံ့အသက်မှာ အလွန်ဆိုးဝါးလှသည်။ ရေမြောင်းများအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားသွားကြသော ကြွက်အုပ်ကြီးများနှင့် မျှော့များကို မရေမတွက်နိုင်
အောင် မြင်တွေ့နေရသည်။
သို့သော်လည်း လူများမှာမူ ထိုအရာများကို သတိမပြုမိကြဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ သူတို့၏ လက်မောင်းများအတွင်းသို့ မူးယစ်ဆေးဝါးများကိုသာ အဆက်မပြတ် ထိုးသွင်းနေကြသည်။
သူတို့မမြင်နိုင်သော ရေမြောင်းနက်များထဲတွင်မူ ကြွက်အုပ်ကြီးများသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ စုဝေးနေကြသည်။ အခြားသော ရေမြောင်းကဏ္ဍတစ်ခုတွင်လည်း ထို့အတူပင်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသော မျှော့အုပ်ကြီးများမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ စုပုံနေကြရာ ကြည့်ရသူတိုင်း ကြက်သီးထစရာပင် ကောင်းသည်။
မကြာမီ ဆယ်ရက်တာ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ အဖွဲ့သားများအားလုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝတွင် ပြန်လည်စုမိကြသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အောင်မြင်မှု အသီးအပွင့်များကြောင့် ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်ရှိနေကြသည်။
ဤဆယ်ရက်အတွင်း သူတို့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများကို ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်။ ကွမ်းရှင်းပင်လျှင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို အသုံးချကာ သွေးစွမ်းအင် နှစ်သိန်းအထက်ရှိသော မိစ္ဆာအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။
ရွှီရန်က ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသူများကို ကြည့်ကာ "ဒီဆယ်ရက်အတွင်းမှာ မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းတာအပြင် တခြားထူးခြားတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေများ တွေ့ခဲ့သေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျူးယွီဟန်က ခေါင်းခါပြကာ "မတွေ့ပါဘူး။ ရှိခဲ့ရင်တောင် ငါတို့အတွက် သိပ်ပြီး အကျိုးမရှိနိုင်တော့ဘူး။ ဒါတွေကို နောက်မှဝင်လာမယ့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ပဲ ချန်ထားပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျားမလေးကလည်း "ဟုတ်တယ်။ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ ယွဲ့အဆင့် ပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာတာနဲ့တင် အတော်လေး ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေပါပြီ" ဟု ထောက်ခံလိုက်သည်။
အခြားသူများမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးနေကြသည်။
ရွှီရန်က အသာအယာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်ကာ "ဒါဆိုရင်လည်း အပြင်ထွက်ကြတာပေါ့။ အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့သူတွေလည်း စိုးရိမ်နေကြလောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် သတင်းအစအန မရဘဲ ပျောက်ကွယ်နေသည့်အတွက် အပြင်မှလူများမှာ စိုးရိမ်နေကြမည်မှာ အမှန်ပင်။
အထူးသဖြင့် သူတို့မှာ နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဖြစ်နေဆဲပင်။
လူတိုင်း ခေါင်းညိမ့်သဘောတူကြပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာကြသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံး အဝင်ဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူတို့၏ရှေ့၌ ရဲဘော်ရဲဘက် ယဲ့ဖျင်သာမက သူတို့၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ညွှန်ကြားရေးမှူးမှာ သူ၏ အဖိုးတန်အဖွဲ့သားများမှာ မစူးစမ်းရသေးသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို သိရှိပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အဝင်ဝဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့ခြင်းပင်။
သူတို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖျင်နှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးတို့မှာ အပြေးအလွှား အနားသို့ တိုးလာကြသည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်ထွက်လာကြတာလဲ"
ညွှန်ကြားရေးမှူးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ရွှီရန်က "ဒီနယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေက ကျွန်တော်တို့အတွက် သိပ်ပြီး မထူးခြားတော့ဘူး။ အားလုံးကိုလည်း အတော်အသင့် စူးစမ်းပြီးသွားပြီ။ သွေးစွမ်းအင် နှစ်သိန်းအထက်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေကိုလည်း ရှင်းလင်းခဲ့ပြီးပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ယဲ့ဖျင်မှာမူ ရွှီရန်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း သံသယအချို့ဖြင့် ကြည့်နေမိတော့သည်။
"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက မင်းအတွက် အသုံးမဝင်ဘူးဆိုရင်တောင် မင်းရဲ့ တခြားအဖွဲ့သားတွေအတွက်တော့ အသုံးဝင်သင့်တာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"
ယဲ့ဖျင်က ထိုသို့ပြောရင်း အဖွဲ့သားများ၏ သွေးစွမ်းအင်နှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါက..."
ယဲ့ဖျင်မှာ စကားပင် ထစ်ကုန်တော့သည်။
ညွှန်ကြားရေးမှူးက ယဲ့ဖျင်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူတို့မှာ တစ်ခုခု မှားနေလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယဲ့ဖျင်က အံ့အားသင့်တကြီးဖြင့် "ပြဿနာက အကြီးကြီးပဲဗျ။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က တစ်သန်းအထိ ရောက်နေပြီ"
"ဘာ"
ယဲ့ဖျင်၏ စကားကြောင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးမှာ လန့်ဖျပ်သွားသည်။
"ရွှီရန်... ဒါ တကယ်ပဲလား"
ညွှန်ကြားရေးမှူးက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မေးလိုက်သည်။
ရွှီရန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ "အခုဆိုရင် နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့က တရားဝင် ယွဲ့အဆင့်အဖွဲ့ ဖြစ်သွားပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရွှီရန်၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ညွှန်ကြားရေးမှူးမှာ မူးမေ့လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာတင် သွေးစွမ်းအင် နှစ်သိန်းဝန်းကျင်သာ ရှိသော အဖွဲ့သားများမှာ တစ်သန်းအထိ ခုန်တက်သွားခြင်းပင်။
ဆယ်ရက်အတွင်း တစ်ရက်ကို တစ်သိန်းနှုန်း တိုးလာခြင်းမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။
အတန်ကြာမှ ညွှန်ကြားရေးမှူးက "ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ရှင်းပြစမ်းပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ ရွှီရန်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ညွှန်ကြားရေးမှူးနှင့် ယဲ့ဖျင်တို့အား ပြောပြလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ စကားကို နားထောင်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြတော့သည်။
အချိန်ကာလ ကျောက်မျက်၊ မြေကမ္ဘာကြောရိုး၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ... ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူများ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော သစ်သားတောအုပ်ပင်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလျှင် သစ်ပင်တစ်ရာသာ ခုတ်လဲနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ သွေးစွမ်းအင် တစ်သန်းပင်။ ထိုသစ်ပင် သောင်းနှင့်ချီရှိနေခြင်းက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိဘဲ ယွဲ့အဆင့် ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်ပင်။
"ဒီသစ်ပင်တွေကနေ ငါတို့အတွက် ယွဲ့အဆင့် ပညာရှင် ရာချီပြီး ထွက်လာနိုင်တာပဲ"
ညွှန်ကြားရေးမှူးက အားရပါးရ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ရွှီရန်၏ စကားက ညွှန်ကြားရေးမှူး၏ စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။
"ညွှန်ကြားရေးမှူး... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူပါဘူး"
"အို ဘယ်လို အခြေအနေတွေ လိုအပ်လို့လဲ"
ရွှီရန်က "အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ဟာ နတ်ဘုရားအဆင့်အဖွဲ့ ဖြစ်ဖို့လိုသလို ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိနေရပါမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းနေစဉ်အတွင်း ရွှီရန်သည် မြေကမ္ဘာကြောရိုး၏ ဝိညာဉ်ထံမှ အချက်အလက်များ မေးမြန်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ယခင်ယဉ်ကျေးမှုခေတ်က လူသားတို့ အစွမ်းထက်လာစေရန် ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်မှ အကောင်းဆုံးသော အရာများကို စုစည်းထားသည့်အတွက် သာမန်လူများအတွက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ပါရမီမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း တစ်ဖက်သတ် မဖြစ်စေဘဲ သွေးစွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုတို့မှာ ဟန်ချက်ညီညီ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေနှစ်ရပ်စလုံး ပြည့်စုံမှသာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လေ့ကျင့်နိုင်ပေလိမ့်မည်။