အခန်း (၁၇၁-၁၇၂)

အခန်း (၁၇၁) ယက္ခ နန်းတော်က ပန်းချီကား... တောင်သခင်ရဲ့ ကျောပြင်လား

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သောအခါ မြို့လယ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ တည်ရှိနေသော ခမ်းနားလှသည့် ခန်းမကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ခန်းမကြီးမှာ တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်လွှမ်းနေပြီး ထိုအရာ၏ ပစ္စည်းမှာ အဆုံးမဲ့ရတနာလှေ နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ၏ စွမ်းအားကို အကောင်းဆုံး ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမကြီးအတွင်း လူများ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြလေသည်။ ယက္ခလူမျိုးများ ရှိသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားပုံစံ သက်ရှိများလည်း ရှိနေလေသည်။ လူသားအသွင်ပြောင်း သားရဲများ.။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည်ရှိသူများမှာ လူသားအသွင်ပြောင်းထားသော သားရဲများဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများသည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ယက္ခ အိမ်စေမလေးများနှင့်အတူ ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက အရွှန်းဖောက်လိုသော အပြုံးများကို ပြသလိုက်ကြလေသည်။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ဤအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယက္ခတိုင်းပြည် အိမ်စေမလေးများနောက်မှ ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ အင်မော်တယ် နန်းတော်များက အဆုံးမရှိ ဆက်တိုက် တည်ရှိနေလေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ တောက်ပပြီး ကြည်လင်နေသော လက်ဖက်ခင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များ ယိမ်းနွဲ့နေချိန်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ကျဆင်းနေလေသည်။

ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည်။

လင်းရီသည် ဤအဆုံးမရှိသော လက်ဖက်ပင်များ အားလုံးမှာ ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် များဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် မှတ်မိလိုက်လေသည်။

ယက္ခ အိမ်စေမလေးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးတို့... ဒါက ကျွန်မတို့ ယက္ခ တိုင်းပြည်ရဲ့ လက်ဖက်ခင်းပါပဲ... ဒီလက်ဖက်က အရမ်း ထူးခြားတယ်၊ ဒီမှာပဲ ပေါက်နိုင်တာပါ... ကျွန်မတို့ ယက္ခ လူမျိုးတွေက ယက္ခမြို့ကို ဒီမှာ တည်ဆောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း ဒီ ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် ကြောင့်ပါပဲ"

လင်းရီက သဘောတူ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးပြီး အပြန်အလှန် ဖိနှိပ်ပေးကြတာပဲ... လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ကို ပြောင်းပြန် ဖြစ်စေတဲ့ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ရဲ့ စွမ်းအား ရှိနေမှတော့ သက်ဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေလည်း ရှိရမှာပေါ့"

ယက္ခ တိုင်းပြည် အိမ်စေမလေးက ရှင်းပြလေသည်။

"ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် က အဲဒါကို ဖိနှိပ်ပေးရုံသက်သက်ပါ... ယက္ခ မြို့ထဲမှာ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းပါတယ်... ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ခင်း က အကြောင်းရင်း တစ်ခုပါပဲ... ဒုတိယအချက်က မြို့ကို တည်ဆောက်ဖို့ ကျွန်မတို့ သုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကလည်း အဲဒီစွမ်းအားကို ဖယ်ရှားပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိပါတယ်... ဒီလိုနည်းနဲ့မှ ဒီ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲမှာ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ မြို့တော်ကို ကျွန်မတို့ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာပါ... အခြား သက်ရှိတွေလည်း ဒီမှာ နေထိုင်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲမှာ ဒီ ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည်ကို သောက်တာက အရမ်း အကျိုးရှိပေမဲ့ မြို့အပြင်ကို ရောက်သွားရင်တော့ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ရဲ့ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ဖို့ ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မယ်"

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ"

ထိုအုပ်စု လက်ဖက်ခင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကြီးမားသော ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ယက္ခ အိမ်စေမလေးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... မင်္ဂလာဆောင်မယ့် ခန်းမက ရှေ့မှာပါ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရင်ပြင်၌ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ယက္ခ လူမျိုးများက ဟိုမှဒီသို့ သွားလာကာ ဝိညာဉ် အသီးအနှံများနှင့် ဝိုင်များကို ချထားနေကြပြီး ဧရိယာကိုလည်း မီးပုံးများ၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်စုံဖဲကြိုးများဖြင့် အလှဆင်ထားလေသည်။

ယက္ခအိမ်စေမလေးက လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို အမြင့်ဆုံး စင်မြင့်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ရှင်းပြလေသည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... ရှင်တို့က ဒီမင်္ဂလာဆောင်ရဲ့ ဂီတသမားတွေပါ... ရှင်တို့ ဂီတတီးခတ်ရမယ့် နေရာက ဒီနေရာပါပဲ"

စင်မြင့်ပေါ်တွင် တူရိယာ အမျိုးမျိုးကို ရရှိနိုင်ပြီး ကျောက်စိမ်း စားပွဲများကိုလည်း ချထားလေသည်။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ဂီတသမားများအဖြစ် ရောက်လာကြသော်လည်း ယက္ခ တိုင်းပြည်က သူတို့ကို ဧည့်သည်များနှင့် ထိုက်တန်သော ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် ဆက်ဆံနေဆဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်စား သခင်မလေး ကို ပြောပေးဖို့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်"

ယက္ခ တိုင်းပြည် အိမ်စေမလေးက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှင်းလင်းသော အသံများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြလေသည်။

ဖာတောင်သခင်က စတင် မိတ်ဆက်လေသည်။

"ဒီမျိုးဆက်... ယန်ချင်းယွီ... တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဖာတောင်သခင်... တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အမိန့်အရ ယက္ခ မင်းသမီး ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ"

လင်းရီက ဆက်လက် မိတ်ဆက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာ လင်းရီ... တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိုင်တောင် တောင်သခင်... တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အမိန့်အရ ယက္ခ မင်းသမီး ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်က ကြေညာလေသည်။

"ငါက ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်... သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ရဲ့ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေး... ယက္ခ မင်းသမီး ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ"

ရှန်ကွမ်းယွီက မိတ်ဆက်လေသည်။

“ကျွန်မက ရှန်ကွမ်းယွီ... တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ တိုက်ရိုက် တပည့်... ယက္ခ မင်းသမီး ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ"

ကျန်းဝမ်က နောက်ဆုံး မိတ်ဆက်လေသည်။

“ကျွန်မ ကျန်းဝမ်... ကောင်းကင်နတ်ဆိုး နန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ တိုက်ရိုက် တပည့်... ယက္ခ မင်းသမီး ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဧည့်သည်များမှာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာများ ပြသလိုက်ကြလေသည်။

တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း...

ယက္ခ လူမျိုးများက ၎င်းအကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် ကြားဖူးကြလေသည်။ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများက မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက်ရန်အတွက် နှစ်များစွာကြာအောင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်ကို မပြောဘဲထားဦး။ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးတည်းပင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး ယက္ခ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် အဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးရာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နာမည်သတင်းမှာ ယက္ခ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ လင်းရီနှင့် ဖာတောင်သခင် တို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ တာလော့ ၏ တောင်သခင်များအဖြစ် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားရန် ရောက်ရှိလာကြရာ ထိုနေရာရှိ ဧည့်သည်များ အားလုံးကို သဘာဝကျကျပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေသည်။

ယက္ခ လူမျိုးတစ်ဦးက သဘောပေါက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်လာရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီတော့ သူတို့က ဝိညာဉ်ကုန်းမြေက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေပဲ"

မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ပထမနယ်ပယ်...

ထိုသူမှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ် သို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်ခဲ့သော ယက္ခ လူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူသည် မူလက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားအသွင်ပြောင်း သားရဲ အချို့ကို နှုတ်ဆက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူက အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့လေသည်။ စောင့်ဆိုင်းနေရသော သားရဲများမှာ သဘာဝကျကျပင် မကျေမနပ် မပြောရဲကြချေ။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဟန်ပန်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြလေသည်။ သူသည် တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာက ဘယ်သူပါလဲ"

ထိုသူက အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဦးညွှတ်ရင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ငါက ဝမ်မြန်... ယက္ခ တိုင်းပြည်ရဲ့ မဟာ ဘုန်းတော်ကြီးပါ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဝမ်မြန်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို ယက္ခ နန်းတော်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ ယက္ခတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင်ကိုယ်တိုင် ဧည့်ခံသင့်တာပေါ့... ဒီဘက်ကို ကြွပါ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ခန်းမကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အတွင်းမှ မလိုလားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွင်းအာ... အကယ်၍ သမီး အခု နောင်တရနေသေးတယ်ဆိုရင် နောက်မကျသေးပါဘူး"

ထို့နောက် မင်းသမီးယွီကျွင်း၏ ပြတ်သားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွင်းအာ နောင်တမရပါဘူး"

မလိုလားသော အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သွားပြီး သေချာ ပြင်ဆင်လိုက်ပါ"

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော မင်းသမီး ယွီကျွင်းသည် ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ယွီကျွင်းက အပြင်ထွက်လာသောအခါ လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ခန်းမကြီး အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သော အမူအရာ ပြသကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးတို့... တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လား"

မဟာ ဘုန်းတော်ကြီး ဝမ်မြန်က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... ဒီလူတွေက ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ က ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေပါ... အထူးသဖြင့် ဒီနှစ်ယောက်က တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဖာတောင်သခင် နဲ့ ဝိုင်တောင် တောင်သခင် တို့ပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွီကျွင်း က လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို စဉ်းစားတွေးတောဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွီကျွင်း က ရှင်တို့ အားလုံးမှာ ထူးခြားတဲ့ ဟန်ပန်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာကိုပဲ သိခဲ့တာပါ... ရှင်တို့က တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ တောင်သခင်တွေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး... စော်ကားမိတာရှိရင် တောင်းပန်ပါတယ်"

လင်းရီက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းသမီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က မင်းသမီး ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ... ကျွန်တော်တို့ကို ဂီတသမားတွေလို့ပဲ သဘောထားပါ"

ယွီကျွင်း က စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ယွီကျွင်း သွားပါရစေဦး"

ထိုအခါမှသာ မဟာ ဘုန်းတော်ကြီး ဝမ်မြန် က လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ"

ခန်းမကြီးအတွင်း၌ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကာ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရှေးဟောင်း ပန်းချီကားတစ်ကားကို မော့ကြည့်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သို့သော် လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ထိုပန်းချီကားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ ခဏတာမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ကြလေသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး…

ပန်းချီကားထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေပြီး သူမ၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်စုံလေး လွင့်ဝဲနေကာ တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေလေသည်။ သူမ၏ ခေါင်းအထက်တွင် တောက်ပသော လမင်းတစ်စင်း ရှိနေပြီး သူမ၏ ကျောပြင်ကိုသာ မြင်တွေ့ရလေသည်။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ပန်းချီကားကို ကြည့်ကာ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာများ ပြသလိုက်ကြလေသည်။

ဖာတောင်...

ပန်းချီကားထဲရှိ မြင်ကွင်းမှာ ဖာတောင် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အမျိုးသမီး၏ ကျောပြင်မှာ ဖာတောင်သခင် မှလွဲ၍ အခြားမည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

အခန်း (၁၇၂) ဒီနေ့တော့ မြွေကို လန့်အောင် လုပ်ရမှာပဲ

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ပင်မခန်းမကြီး အတွင်း၌ ဖာတောင်သခင်၏ ပုံတူပန်းချီကားကို အမှန်တကယ် ချိတ်ဆွဲထားသည် ဟုတ်လား။

ဖာတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးချီ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့လေသည်။ ဖာတောင်သခင်ကို ပုဂ္ဂလိက ဆွဲပြီး နံရံမှာ ချိတ်ဆွဲထားခြင်းက ဖာတောင်သခင်ကို လုံးဝ စော်ကားလိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မဟာ ဘုန်းတော်ကြီးဝမ်မြန် က လင်းရီနှင့် အခြားသူများ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာများကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘုရင်... တာလော့ ရဲ့ ဖာတောင်သခင် နဲ့ ဝိုင်တောင် တောင်သခင်... သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ရဲ့ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေး.. တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး နန်းတော်တို့က ဂိုဏ်းချုပ် တွေရဲ့ တိုက်ရိုက် တပည့်တွေက မင်းသမီး ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားဖို့ ငါတို့ ယက္ခ တိုင်းပြည်ထဲ ဝင်ရောက်လာကြပါတယ်"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ဘုရင် က သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကာ လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား"

ယက္ခ တိုင်းပြည်သည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ မှ မည်သည့် ဂိုဏ်းများကိုမျှ မင်္ဂလာပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ သည်လည်း ပြဿနာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြလေသည်။

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်၏ အကြည့်က ဖာတောင်သခင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားဘဲ သူမကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့က ယက္ခတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ယက္ခတိုင်းပြည်၏ဘုရင် ယွီလင်းက အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဟန်ပန်မှာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး နက်နဲကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဧည့်သည်တွေအနေနဲ့ အဝေးကြီးကနေ လာကြတာဆိုတော့ ငါ ယွီလင်းက ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုသင့်တာပေါ့"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်က လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်မြန်ကို လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းရန် အချက်ပြရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ ထိုင်ကြပါ... ဝမ်မြန်... လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းလိုက်"

ဝမ်မြန် မှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မရိုမသေ မပြုရဲဘဲ လင်းရီနှင့် အခြားသူများအတွက် ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို ကိုယ်တိုင် ငှဲ့ပေးလေသည်။

ဖာတောင်သခင်က ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် ကို တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်ပြီး အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘုရင် ကို မေးပါရစေ... ဒီပုံတူပန်းချီကားက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပုံတူပန်းချီကားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဖာတောင်သခင်... ဒီပန်းချီကား အကြောင်း ပြောနေတာလား"

ဖာတောင်သခင်က အတည်ပြုလိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က ပြုံး၍ ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီပန်းချီကားကို ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေးအတွက် ချန်ရှန်း က ဆွဲပေးထားတာ... ငါက အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ထင်လို့ ဒီမှာ ချိတ်ထားလိုက်တာ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"ချန်ရှန်း ဟုတ်လား"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က ရှင်းပြလေသည်။

"ချန်ရှန်း ဆိုတာ ငါတို့ ယက္ခ တိုင်းပြည်ရဲ့ သတို့သားလောင်း နဲ့ ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေး ယွီကျွင်းရဲ့ ချစ်သူလေ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ဤပန်းချီကားကို အဲဒီ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့လူ က တကယ်ပဲ ဆွဲထားတာလား... ပြီးတော့ ပန်းချီကားထဲက လူက ဖာတောင်သခင် မဟုတ်ဘဲ မင်းသမီး ယွီကျွင်း လား..။

ဖာတောင်သခင်က မျက်လုံးများကို မှေးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီပန်းချီကားထဲက တောင်က ဘာတောင်လဲဆိုတာ ဘုရင် သိလား"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ မသိဘူးလေ... ဖာတောင်သခင် လည်း သိတဲ့အတိုင်း ငါတို့ ယက္ခ လူမျိုးတွေက အမြဲတမ်း ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲမှာပဲ နေလာကြတာ... ပင်လယ်ထဲမှာ ကျွန်းတွေပဲ ရှိပြီး တောင်တွေ မရှိဘူး... ဒါကြောင့် အပြင်က တောင်တွေကို ငါတို့ သဘာဝကျကျပဲ မသိနိုင်ဘူးလေ"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က အေးအေးလူလူ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတောင်က ချန်ရှန်း သူ့စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ဆွဲထားတာ ဖြစ်လောက်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဟန်ဆောင်နေပုံ မရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။ သို့သော် ဤပန်းချီကားထဲရှိ တောင်မှာ ဖာတောင် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။

လင်းရီသည် ဖာတောင် အထက်တွင် တောက်ပသော လမင်းကြီး တွဲလောင်းကျနေသည့် မြင်ကွင်းကို တစ်ကြိမ်မက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။ ဖာတောင် ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသူ မည်သူမျှ ဤပန်းချီကားကို ဆွဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဖာတောင်သခင်... ဒီပန်းချီကားကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေပုံရတယ်နော်"

ဖာတောင်သခင်က ဖွင့်ဟမပြောဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချီးကျူးစကားသာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီပန်းချီကားက တကယ့်ကို ကောင်းပါတယ်"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က တောင်းပန်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဖာတောင်သခင် ကလည်း ပန်းချီကားတွေကို မြတ်နိုးတဲ့သူ တစ်ယောက်ကိုး... ဒီပန်းချီကားက ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေးနဲ့ ချန်ရှန်း တို့ကြားက အချစ်သင်္ကေတ တစ်ခု ဖြစ်နေတာ နှမြောစရာပဲ... မဟုတ်ရင် ဖာတောင်သခင် ကို ငါ ပေးလိုက်မှာ"

ဖာတောင်သခင်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအရှင်သခင် မှာ တခြားသူတွေ တန်ဖိုးထားတဲ့အရာကို ယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ယွီလင်း က ပန်းချီကား ကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ စဉ်းစားတွေးတောဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ငါ ယွီလင်း က ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေးရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို တက်ရောက်ဖို့ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ က ကျင့်ကြံသူတွေကို တစ်ခါမှ မဖိတ်ကြားခဲ့ဖူးဘူး... မင်းတို့ ဒီကို ရောက်နေတာက ဂုဏ်ပြုစကား ပြောဖို့ သက်သက် မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်"

လင်းရီက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ... ကျွန်တော်တို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေလို့ ဘုရင် ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံချင်လို့ပါ"

ယွီလင်း က လင်းရီ၏ ခါးမှ တံဆိပ်ပြားကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အမြဲတမ်းလိုလို ယဉ်ကျေးသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ"

လင်းရီက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို လုံးဝ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီ မျိုးဆက်သစ် သိချင်တာက... ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲက ထွက်လာတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်က ဘုရင် ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာလား"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ယွီလင်း မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ဘာလို့ ဒီလက်နက်က ငါ့ရဲ့ ယက္ခ တိုင်းပြည် လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်ရတာလဲ"

ရှန်ကွမ်းယွီက ရှင်းပြလေသည်။

"ယက္ခ တိုင်းပြည် ကို မူလက ဒီလက်နက်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ဖန်တီးခဲ့တာလို့ ဒဏ္ဍာရီမှာ ပြောကြတယ်လေ"

ယက္ခတိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ယွီလင်းက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလို ဒဏ္ဍာရီမျိုး ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ... ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ ယွီလင်း ဘုရင် နေရာကို ရောက်လာကတည်းက ဒီလက်နက်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး... အကယ်၍ ဒီလို လက်နက်မျိုးသာ တကယ် ရှိနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်ဆိုရင်တောင် ငါ ဘုရင် ကလည်း လောကကြီးကို ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် အဲဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာမှာပါ"

ဖာတောင်သခင်၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှု တစ်ချက် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါ အမှန်ပဲလား"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ယွီလင်း က တိုင်းပြည်တစ်ခုရဲ့ ဘုရင် အနေနဲ့ ငါ့စကားတည်ပါတယ်... ငါ ယွီလင်း မင်းတို့ အားလုံးကို အကြံပေးချင်တာက ဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် က အရမ်းကို နိမိတ်မကောင်းပါဘူး... အကယ်၍ မပါဝင်ဘဲ နေလို့ရရင် မပါဝင်ပါနဲ့"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာများ ပြသလိုက်ကြလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤယက္ခတိုင်းပြည်၏ ဘုရင် က ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် အကြောင်းကို တကယ် မသိပုံရလေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက ချန်ရှန်း နှင့် ယွီကျွင်းတို့၏ လက်ထပ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ မကောင်းဆိုးဝါး လေးဦး က သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ခင်းကျင်းရသည့် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။

လင်းရီက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘုရင် နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ"

လင်းရီ၏ စကားများကြောင့် သူ၏ ဘေးရှိ သူခိုးအင်မော်တယ် မှာ မျက်လုံးလှန်သွားခဲ့လေသည်။

"ငါတို့က ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကို တကယ် စိတ်မဝင်စားပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဝိညာဉ်ကုန်း‌နြေ မှာ သူခိုးအင်မော်တယ် စီခုန်းစီယွီဆိုတာ ရှိတယ်၊ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သတင်းတစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်... သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းလက်နက်ဟာ ယက္ခ မြို့ထဲမှာ ရှိနေတာကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီဖြစ်ပြီး မင်းသမီး ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့မှာ ခိုးယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒါကြောင့်မို့ ငါတို့က လာမေးတာပါ"

ယွီလင်း ဘုရင် ၏ စကားများတွင် မွေးရာပါ ကြီးမြတ်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုများ ပါဝင်နေကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ယွီလင်းက အဲဒီ သူခိုးအင်မော်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ဂရုမစိုက်ဘူး... ငါ့ရဲ့ ယက္ခ မြို့မှာ အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် တကယ် မရှိဘူးဆိုတာကို မပြောဘဲထားဦး၊ အကယ်၍ ရှိနေရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် ငါ့ရဲ့ ယက္ခ တိုင်းပြည်ဆီကနေ တစ်ခုခုကို ခိုးယူနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း သူ့မှာ တကယ် ရှိမရှိ ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီနှင့် အခြားသူများက အမှန်တကယ်ပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြကာ လင်းရီက ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းတာပေါ့... ငါတို့ အနည်းငယ်က မူလက ဂီတသမားတွေ အဖြစ်နဲ့ လာခဲ့ကြတာ၊ အခု သတင်းစကား ပါးပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ ပြန်ပြီး ဂီတတီးခတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ယွီလင်း က အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ တားဆီးရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွီလင်း က မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေးအတွက် တကယ် ဂီတတီးခတ်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ရဲမှာလဲ"

လင်းရီက ပြုံးကာ လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း အုပ်စုလိုက် ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... မင်္ဂလာဆောင်က အရေးကြီးတယ်... ငါတို့လည်း ကံကောင်းမှုတွေကို ဝေမျှခံစားနေရုံပါပဲ"

ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ ဘုရင် ယွီလင်းသည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများ တကယ် ဂီတတီးခတ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ကို ဝင်ပေါက်အထိသာ လိုက်ပို့နိုင်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

...

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ဂီတစင်မြင့်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရှန်ကွမ်းယွီက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ခုနက မြွေကို လန့်အောင်လုပ်တာ နည်းနည်းလေး လောသွားသလားလို့"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါတို့က မြွေကို လန့်အောင် တမင် လုပ်လိုက်တာပဲ"