အခန်း (၁၇၃-၁၇၄)

အခန်း (၁၇၃)သူခိုးအင်မော်တယ်... မင်းကတော့ အပြစ်ပုံချခံရတော့မယ်

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်းက အနည်းငယ် နားမလည်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မြွေကို လန့်အောင် လုပ်တာလား"

သူခိုးအင်မော်တယ် က ရှင်းပြလေသည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ က ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်ကို ဗဟိုချက်အဖြစ် လိုအပ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ဒါမှမဟုတ် ယက္ခ တိုင်းပြည်မှာ ရှိနေသလားဆိုတာတောင် ငါတို့ မသိဘူးလေ"

သူက ဆက်ပြောသည်။

"အခု မြွေကို လန့်အောင် လုပ်လိုက်တာက ဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်က ယက္ခ တိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင် ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေသလားဆိုတာကို အတည်ပြုဖို့ပဲ... ဒါက ပထမ အကြောင်းရင်းပဲ"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်းမှာ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်သေးဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟင်"

ကျန်းဝမ်က ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ မေးမယ်... အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းရဲ့ အချစ်ရဆုံး ပစ္စည်းလေး ဘယ်မှာ ဖွက်ထားလဲဆိုတာကို သိပြီး အဲဒါကို ခိုးဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ပြောလာရင် မင်း ဘာလုပ်မလဲ"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်းက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"သဘာဝကျကျပဲ ပစ္စည်းလေး လုံခြုံရဲ့လားဆိုတာကို သွားစစ်ဆေးပြီးတော့ တခြား လုံခြုံတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့ဖွက်ထားလိုက်မှာပေါ့"

ထို့နောက် သူမ သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည် ။

"ဒါကြောင့် ရှင်တို့က ယက္ခ တိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင်ကို တမင် လှည့်စားလိုက်တာပေါ့"

ကျန်းဝမ်က ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်က သူ့လက်ထဲမှာသာ ရှိနေရင် သူက သေချာပေါက် သွားစစ်ဆေးမှာပဲ... ရာနှုန်းပြည့် သေချာတယ်လို့ မပြောနိုင်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ သေချာတယ်"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ယွီလင်း ဘုရင် က သွားစစ်ဆေးမစစ်ဆေးဆိုတာကို ငါတို့ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဝမ်က လင်းရီကို မှေးမှိန်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ညီမလေး ရှန်ကွမ်း... တောင်သခင်လင်းရီ တစ်ယောက် ထပ်ပြီး သေသွားတာကို မသတိထားမိဘူးလား"

လင်းရီမှာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားခရီးစဉ်ဖြင့် ဘုရင်၏ နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤအုပ်စုထဲရှိ လူတိုင်းတွင် လှည့်ကွက်ပေါင်း ရှစ်ရာခန့် ရှိနေကြပြီး သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ရိုးသားနေကာ သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်ကို လုံးဝ မလိုက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရလေသည်။

မသေချာသော အရာများကို မေးမြန်းခြင်းမှာ သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း၏ အားသာချက် ပင် ဖြစ်လေသည်။ သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ က ဒါက ပထမ အကြောင်းရင်းလို့ ပြောခဲ့တယ်ဆိုတော့ ဒုတိယ အကြောင်းရင်းလည်း ရှိရမှာပေါ့"

သူခိုးအင်မော်တယ်က အေးအေးလူလူ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒုတိယ အကြောင်းရင်းကတော့ သေချာပေါက် အဲဒီ ချန်ရှန်း ကို ရည်ရွယ်တာပေါ့"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း မှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ချန်ရှန်း ဟုတ်လား"

သူခိုးအင်မော်တယ် က ရှင်းပြလေသည်။

"သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း... ငါတို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် အကြောင်း ပြောတုန်းက မဟာ ဘုန်းတော်ကြီး ဝမ်မြန် ရဲ့ မျက်လုံးအိမ်တွေ သိသိသာသာ ကျဉ်းမြောင်းသွားတာကို မသတိထားမိဘူးလား... ပြီးတော့ ယွီလင်း ဘုရင်က ချန်ရှန်း အကြောင်း ပြောတုန်းက သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ရိုသေလေးစားတဲ့ အရိပ်အယောင် တစ်ချက် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားတယ်လေ"

သူခိုးအင်မော်တယ် က ဆက်ပြောသည်။

"မဟာ ဘုန်းတော်ကြီး ဝမ်မြန် နဲ့ ချန်ရှန်း တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက သာမန် မဟုတ်လောက်ဘူး... ငါတို့ရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် ရည်ရွယ်ချက်က ဝမ်မြန် ကို အသုံးချပြီး ချန်ရှန်းကို ရှာဖို့ပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သခင်မလေး ရှန်ကွမ်းမှာ ပို၍ပင် အထင်ကြီးသွားခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်က သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးမှာ ပန်းချီကားနှင့် ယွီလင်း ဘုရင် အပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့လေသည်။ သူမသည် ဝမ်မြန် ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများက ဝမ်မြန် ၏ အကြည့်နှင့် အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုများမှတစ်ဆင့် ဤမျှ များပြားသော အချက်အလက်များကို တွက်ချက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူခိုးအင်မော်တယ် က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွီလင်း ဘုရင် အတွက် လင်းရီ က တာဝန်ယူလိမ့်မယ်... ဝမ်မြန် အတွက်တော့ သဘာဝကျကျပဲ ငါ့တာဝန်ပေါ့"

ထို့နောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကျန်းဝမ်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး သူမ၏ ကုချင်း ကို ထုတ်ယူကာ စတင် တီးခတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂီတတီးခတ်ကြမယ်... ငါတို့ဆီက ဘာထူးခြားချက်မှ တခြားလူတွေ သတိထားမိလို့ မဖြစ်ဘူး"

ချက်ချင်းပင် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ဂီတသံများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လင်းရီ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ကို ဖုံးကွယ်ပေးမည့် ထင်ယောင်ထင်မှား အလွှာပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

…

တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လင်းရီ၏ မူလဝိညာဉ်သည် ဘုရင်၏ နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယွီလင်း ဘုရင်သည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တတိယနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ယွီလင်း ဘုရင် က သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မလား ဆိုသည်ကို လင်းရီ မသေချာခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် လင်းရီသည် အလွန် ဂရုစိုက်ပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ် ကို မမြင်ရသော အခြေအနေဖြင့် ခန်းမ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းထားလိုက်လေသည်။

ခန်းမအတွင်း၌ ယွီလင်း ဘုရင် သည် ပန်းချီကားကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက် လင်းရီ၏ ရှေ့တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဝှစ်

ခန်းမအတွင်းရှိ ပန်းချီကားထဲမှ လူတစ်ယောက် အမှန်တကယ်ပင် လျှောက်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူမမှာ လှပသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တတိယနယ်ပယ် ဖြစ်လေသည်။ အမျိုးသမီး၏ နဖူးပေါ်တွင် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ကြာပန်း အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ ထိုအမှတ်အသား အတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ၏ စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

ပန်းချီကားက အသက်ဝင်နေသည်။ သို့သော်လည်း တကယ့် သက်ရှိတစ်ယောက်နှင့်တော့ သိပ်မတူလှပေ။

အမျိုးသမီးက ပန်းချီကားထဲမှ လျှောက်ထွက်လာပြီးနောက် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလို လက်ချောင်းလေးဖြင့် ယွီလင်း ဘုရင် ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော နဖူးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ယွီလင်း ဘုရင် က လှပသော အမျိုးသမီးကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ကျွင်း... ငါ လုပ်ခဲ့တာ မှားသွားတယ်လို့ မင်း ထင်လား"

ဝမ်ကျွင်း က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယက္ခ လူမျိုးတွေရဲ့ ရှင်သန်ရေးအတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတဲ့ ဘုရင် က ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ"

ယွီလင်းဘုရင် က ဝမ်ကျွင်း ကို ကြည့်ကာ အပြစ်ရှိစိတ်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘုရင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့လူမျိုးတွေကို ကာကွယ်ဖို့ စွမ်းအား မရှိဘူး... ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ချန်ရှန်း မှာ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေမှန်း သိသိရက်နဲ့ ယွီကျွင်း မီးတွင်းထဲ ခုန်ချသွားတာကိုပဲ ထိုင်ကြည့်နေနိုင်ခဲ့တယ်... ခင်ပွန်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို ဒုက္ခထဲကနေ မကယ်တင်နိုင်ဘဲ အဲဒီ ပန်းချီကားထဲမှာပဲ နေခိုင်းထားရတယ်... ဒီအခန်းကဏ္ဍ သုံးခုလုံးမှာ ငါက ဘယ်တစ်ခုနဲ့မှ မထိုက်တန်ဘူး"

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လင်းရီ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။ မင်းသမီး ယွီကျွင်း၏ ရုပ်ရည်မှာ ယက္ခ လူမျိုးများနှင့် လုံးဝ မတူညီသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ သူမ၏ မိခင်မှာ ဤမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လှပနေခဲ့ခြင်းကိုး။

ဝမ်ကျွင်း သည်လည်း သက်ပြင်းချရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ရှင်က အဲဒီလို ပြောမယ်ဆိုရင် ဝမ်ကျွင်းကရော အဲဒီ အခန်းကဏ္ဍတွေထဲက ဘယ်တစ်ခုနဲ့ ထိုက်တန်လို့လဲ... ယက္ခ လူမျိုးတွေကို စောင့်ရှောက်ရမယ့် အင်မော်တယ် သားရဲ တစ်ကောင်အနေနဲ့ ငါက ယက္ခ လူမျိုးတွေကို ကာကွယ်ဖို့ စွမ်းအား မရှိတော့ဘူး... မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ယွီကျွင်းကို မကူညီနိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် ယွီကျွင်း ကို ဝေဖန်မှု အမျိုးမျိုး ခံရအောင် လုပ်ခဲ့ပြီး ငါ့အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် သူမကိုယ်တိုင် အနစ်နာခံဖို့တောင် လိုအပ်လာခဲ့တယ်... ဇနီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှင့်ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ဘဲ ရှင့်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုတောင် ဖြစ်လာခဲ့တယ်"

ယွီလင်းဘုရင် က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ငါသာ ဒီတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင် မဟုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ... အကယ်၍ ငါသာ ဒီတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင် မဟုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းနဲ့ ယွီကျွင်း ကို ခေါ်ပြီး ဒီ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲကနေ ထွက်သွားကာ အပြင်ဘက်က တောင်တွေ ပင်လယ်တွေကို သွားကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

ယွီလင်း ဘုရင်က ထိုအရာများကို ပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေကာ ဆက်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ငါတို့ကို ဘယ်သူမှ မသိတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာမယ်၊ မင်း အကြိုက်ဆုံး ကင်မလီယာ ပန်းတွေကို စိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ယွီကျွင်း အကြိုက်ဆုံး အပြာရောင် ငှက်လေးတချို့ကို မွေးမယ်... နေထွက်ကနေ နေဝင်တဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရတာ ဘယ်လောက်တောင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးလိုက်မလဲ"

ဝမ်ကျွင်း က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သာမန်လူတွေမှ မဟုတ်တာ... နောက်ဆုံးတော့ ကိစ္စတော်တော်များများက ငါတို့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ် မဟုတ်လား"

ယွီလင်း ဘုရင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း ပြတ်သားလာကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... နောက်ဆုံးတော့ ကိစ္စတော်တော်များများက ငါတို့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်"

ယွီလင်း ဘုရင် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ကျွင်း... ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ က အဲဒီ ကျင့်ကြံသူတွေ ခုနက ပြောသွားတာကို မင်း ကြားလိုက်တယ် မဟုတ်လား"

ဝမ်ကျွင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါ ကြားလိုက်ပါတယ်... သူတို့လည်း အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် အတွက် ရောက်လာကြတာပဲ"

ယွီလင်း ဘုရင် က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ဟာ ငါတို့ ယက္ခ တိုင်းပြည်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောနေကြပေမဲ့ အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဆိုတာကို ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

ဝမ်ကျွင်း က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ငါတို့ ယက္ခ တိုင်းပြည်အတွက် ရှားပါးတဲ့ သတင်းကောင်း တစ်ခုပဲ"

ယွီလင်း ဘုရင် က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက..."

ဝမ်ကျွင်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီ တောင်သခင်လင်းရီ က ပြောတယ်လေ... သူခိုးအင်မော်တယ် က ငါတို့ ယက္ခ တိုင်းပြည်ထဲ ဝင်ပြီး ရတနာတွေကို ခိုးချင်နေတယ်တဲ့... ငါတို့ လှည့်ကွက်တစ်ခု သုံးပြီး အဲဒီ သူခိုးအင်မော်တယ် ကို အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ဆိုတာကြီးကို ခိုးခိုင်းလိုက်ရင်ရော"

လင်းရီသည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း မှင်တက်သွားခဲ့လေသည်။

သူခိုးအင်မော်တယ်... မင်းကတော့ ဒီကိစ္စအတွက် အပြစ်ပုံချခံရတော့မယ်။

အခန်း (၁၇၄) ပြင်ပရာဇဝင်... အရိုင်းဆန်နိုင်သလောက် ရိုင်းဆန်ပါစေ

ယွီလင်း ဘုရင် က ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလုပ်ရပ်က လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတယ်"

ဝမ်ကျွင်း က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွီလင်း... အခု ငါတို့က အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကြားက အချိန်အခိုက်အတန့်ကို ရောက်နေပြီ... ဒီလောက် အများကြီး စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး"

ဝမ်ကျွင်း က ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ... အကယ်၍ ဒီပန်းချီကားရဲ့ စွမ်းအားသာ မရှိဘူးဆိုရင် ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်တစ်ရာကတည်းက သေနေလောက်ပြီ... အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး မီးတောက် သာ ဆုံးရှုံးသွားရင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် က မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေက ဘာမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ဘဲ ယက္ခ လူမျိုးတွေက သားစဉ်းစဥ်းတီတုံးပေါ်က ငါးတွေလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ဒီပန်းချီကားက ငါ့ကို မသေအောင် ထိန်းထားပေးနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါကလည်း ချန်ရှန်း ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်... ရှင်က အဲဒီ ချန်ရှန်း နဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရှိထားတယ်လေ... သူက ငါ့ကို မသေအောင် ထိန်းထားပေးတယ်... သူနဲ့ ယွီကျွင်း လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက် ရှင်က အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို သူ့ကို ပေးရမယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဆီမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူးလေ... အဲဒီအခါကျရင် သူ့ကို ဘာပေးမလဲ... ချန်ရှန်း ရဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းထားတာထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်သေးတယ်... အကယ်၍ သူ ဒေါသထွက်ပြီး ဒီပန်းချီကားကို ပြန်ယူသွားမယ်ဆိုရင် ငါ သေရင်လည်း သေပါစေတော့ ဒါပေမဲ့ ယက္ခ တိုင်းပြည်က ချန်ရှန်း ရဲ့ ဒေါသကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ"

ဝမ်ကျွင်း က အစီအစဉ်တကျ ပြောဆိုလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျွင်း ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား မှာလည်း ထင်ရှားသွားလေသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲ ဟိုသားရဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် အတွင်းရှိ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများကို ချေမှုန်းနိုင်သော တကယ့် တည်ရှိမှု ပင် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ပန်းချီကားထဲတွင်သာ နေထိုင်နိုင်တော့လေသည်။

ယွီလင်း ဘုရင် က မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချန်ရှန်း နဲ့ ယွီကျွင်း တို့က နောက်ဆုံးတော့ လင်မယားတွေပဲလေ... သူတို့ကြားမှာ အနည်းဆုံးတော့ အိမ်ထောင်သည် သံယောဇဉ်လေး ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ဝမ်ကျွင်း က ချန်ရှန်း ကို အလွန် ကောင်းစွာ နားလည်ထားသဖြင့် လှောင်ပြောင်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက ရှင့်လို သံယောဇဉ်ကြီးပြီး တရားမျှတတာ မဟုတ်ဘူး... ချန်ရှန်း က ပင်ကိုယ်အားဖြင့် နှလုံးသားမဲ့ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘူး... အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေတောင်မှ သူ့ကို အရမ်း ကြောက်ကြတာလေ... မင်္ဂလာဆောင် စာချုပ်လေး တစ်ခုက ချန်ရှန်း ကို သနားညှာတာမှု ပြသလာအောင် လုပ်ဖို့ မလုံလောက်ပါဘူး"

ယွီလင်း ဘုရင် က စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ရပ်က နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီ သူခိုးအင်မော်တယ် ကို ပါဝင်ပတ်သက်လာစေလိမ့်မယ်... ချန်ရှန်း ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ဒီလောကမှာ သူ့ကို တားဆီးနိုင်တဲ့သူ အရမ်း နည်းပါးလိမ့်မယ်"

ဝမ်ကျွင်း က သေချာပေါက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချန်ရှန်း ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ သူက ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘူးလေ... မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးကို ရှာဖို့ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ကနေ ထွက်သွားတာ ကြာလောက်ပြီ... အဲဒီ သူခိုးအင်မော်တယ် က ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲ မဝင်လာသရွေ့ သူ သဘာဝကျကျပဲ ဘေးကင်းလုံခြုံနေမှာပါ... အကယ်၍ သူ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲ ဝင်လာမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့အမှားပဲလေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ခိုးမယ်လို့ အရင် ကြေညာခဲ့တာ သူပဲလေ... သူက ဒီကိစ္စအတွက် အပြစ်ပုံချခံရတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရီမှာ မှင်တက်သွားခဲ့လေသည်။

ချန်ရှန်း က ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးကို ရှာချင်နေတာလား။

ဘိုးဘေး... အဲဒီ ချန်ရှန်း က ဘိုးဘေးနဲ့ တကယ် တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဘိုးဘေး ကို လွမ်းဆွတ်နေတုန်းပဲလား။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အကယ်၍ ဘိုးဘေး က အဲဒီ ချန်ရှန်း နဲ့ တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို မမှတ်မိဘဲ နေမှာလဲ။

ယွီလင်း ဘုရင် က နောက်ဆုံးတွင် သွားကြိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

တစ်ဖက်တွင် ယက္ခ တိုင်းပြည်ရှိ သက်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ခိုးယူမည်ဟု ကြေညာထားသော သူခိုးအင်မော်တယ် ရှိနေလေသည်။ ယွီလင်း ဘုရင် သည် မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားလေသည်။

ယွီလင်း ဘုရင် က ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စအတွက် လှုပ်ရှားမှုက ကြီးမားမှ ရမယ်... ပြီးတော့ ဝမ်မြန် က ချန်ရှန်း နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်ဆိုတော့ ဒီသတင်းကို ရတာနဲ့ သူက သေချာပေါက် ချန်ရှန်း ကို အသိပေးမှာပဲ... အဲဒီအခါကျရင် ချန်ရှန်း လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်သွားလိမ့်မယ်... သူခိုးအင်မော်တယ် က သတင်းရပြီးတဲ့နောက် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ကနေ ထွက်သွားပြီး ဒီကိစ္စမှာ မပါဝင်ဖို့ပဲ ငါတို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... အကယ်၍ အဲဒီ သူခိုးအင်မော်တယ် သာ တကယ် ပါဝင်ပတ်သက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းပြီးသွားတဲ့အခါ ငါ ယွီလင်း က သဘာဝကျကျပဲ ငါ့အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်မှာပါ... ပြီးရင် မင်းနဲ့ငါ လင်မယား နှစ်ယောက် အတူတူ သေကြတာပေါ့"

ယွီလင်း ဘုရင်သည် ဝမ်ကျွင်း ၏ လှပသော ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ကြင်နာသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဝမ်ကျွင်း က ယွီလင်း ဘုရင် ကို မှီခိုရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဓားတောင်တွေ မီးပင်လယ်တွေကို ဖြတ်ပြီး ရှင်နဲ့အတူ ငါ လိုက်ပါ့မယ်"

လူတစ်ယောက်နှင့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် လောကရှိ သာမန် ဇနီးမောင်နှံများကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို မေ့ပျောက်ထားပုံ ရလေသည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ မှာ ယွီလင်း ဘုရင် ၏ လက်ထဲတွင် တကယ် မရှိကြောင်း လင်းရီ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ မူလဝိညာဉ် မှာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ အတွင်းသို့ ပြန်လည် ခုန်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

ဝှစ်

လင်းရီ၏ မူလဝိညာဉ် နေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူခိုးအင်မော်တယ် သည်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သူခိုးအင်မော်တယ် က အနည်းငယ် မလိုလားဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဝမ်မြန် က အရမ်း သတိထားတယ်... သူက ချန်ရှန်း ဆီကို တိုက်ရိုက် မသွားဘဲ ချန်ရှန်း နဲ့ သတင်းစကား ကနေတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်တာ... သတင်းစကားရဲ့ အကြောင်းအရာကို ငါ မမြင်ရပေမဲ့ ရတနာ ခိုးယူမယ့် ကိစ္စထက် မပိုဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်"

လူတိုင်းက လင်းရီကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ သူခိုးအင်မော်တယ် မှာ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ လင်းရီ အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရလဒ်တွေက တော်တော်လေး အရေးပါတယ်... သတင်းကောင်း တစ်ခု၊ သတင်းဆိုး တစ်ခု၊ နဲ့ ကောင်းတာလည်း မဟုတ် ဆိုးတာလည်း မဟုတ်တဲ့ သတင်းတစ်ခု ရှိတယ်"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကောင်လေး... စကားကို လှည့်ပတ်မနေဘဲ တိုက်ရိုက်သာ ပြောစမ်းပါ"

လင်းရီက သတင်းကောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

"သတင်းကောင်းကတော့ ယွီလင်း ဘုရင် က ငါတို့ကို မလိမ်ခဲ့ဘူး... ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ က သူ့လက်ထဲမှာ တကယ် မရှိဘူး"

ဖာတောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို သတင်းကောင်းပဲ... အနည်းဆုံးတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ မရှိရင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ က သဘာဝကျကျပဲ ပြီးပြည့်စုံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူခိုးအင်မော်တယ် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သတင်းဆိုးက ဘာလဲ"

လင်းရီက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သတင်းဆိုးကတော့ ယွီလင်း ဘုရင် က ချန်ရှန်း ရဲ့ အကူအညီနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးပြီး အလကား လိုချင်ခဲ့ဖူးတယ်... အခု သူခိုးအင်မော်တယ် က ယက္ခ နန်းတော် ကနေ ရတနာတွေ ခိုးချင်နေတယ်ဆိုတာကို သိသွားတော့ သူက သူခိုးအင်မော်တယ် ကို ရတနာ ခိုးခိုင်းပြီး အပြစ်တွေကို စီနီယာ စီခုန်း အပေါ် ပုံချဖို့ ကိုယ်တိုင် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖန်တီးဖို့ စီစဉ်နေတယ်"

သူခိုးအင်မော်တယ် စီခုန်း စီယွီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားခဲ့လေသည်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ထမ်းနိုင်မှာလဲ။ အဲဒီ ချန်ရှန်း က သူ့ကို လွှတ်ပေးမပေး ဆိုတာကို မပြောဘဲထားဦး။ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေက ကျင့်ကြံသူတွေက ခါးသီးခြင်းပင်လယ်ကနေ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို သူ ရထားတယ်ဆိုတာ သိသွားရင်တောင် သူ့ကို မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး ဖမ်းဆီးကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူခိုးအင်မော်တယ် က လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... အကယ်၍ အဲဒီ ယွီလင်း ဘုရင် က တကယ် အဲဒီလို လုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီအဘိုးကြီး က အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို မခိုးခဲ့ဘူးဆိုတာကို မင်းတို့ ငါ့အတွက် သက်သေခံပေးရမယ်"

သူသည် မိုးကြိုး တံခါး မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး အခြားသူများ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရမည့် ကျားတွင်းမှနေ ဝံပုလွေတွင်းသို့ မခုန်ချချင်တော့ချေ။

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်က အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူခိုးအင်မော်တယ် က အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ လှုပ်ရှားတာလေ... ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် သက်သေခံပေးလို့ ရမှာလဲ"

ကျန်းဝမ်ကလည်း ရယ်မောရင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က စီနီယာ နဲ့ အမြဲတမ်း အတူတူ ရှိနေတာမှ မဟုတ်တာ"

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းအပေါ်တွင် "သူခိုးအင်မော်တယ် ရတနာ ခိုးယူသည်" ဟူသော စကားလုံးများကို ရေးသားလိုက်လေသည်။

သူခိုးအင်မော်တယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... မင်းက ဘာလို့ ဒါကို ရေးနေတာလဲ"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က အေးအေးဆေးဆေးပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ပြင်ပရာဇဝင် လေ"

သူမက ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

"ပြင်ပရာဇဝင် ဆိုတာကလည်း ငါတို့ တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ပိုက်ဆံရှာတဲ့ နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ... အရင်တုန်းက စီနီယာ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှေ့မှာ ရတနာတွေ ခိုးယူခဲ့တဲ့ ကိစ္စက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါတို့ တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေကြောင့်ပဲ အတိအကျပါပဲ"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က သဘာဝအကျဆုံး ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။

" 'သူခိုးအင်မော်တယ် ၏ ဒဏ္ဍာရီ' ကို မဖတ်ဖူးဘူးလား"

သူခိုးအင်မော်တယ် မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အခြေအမြစ်မရှိဘဲ လျှောက်ရေးလို့ မရဘူးလေ"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က လေးနက်စွာ ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီ မျိုးဆက်သစ် က ဒါကို ပြင်ပရာဇဝင် လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ... ပြင်ပရာဇဝင် ဖြစ်နေမှတော့ အဲဒါက အမှန်တရားလား ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး၊ အရိုင်းဆန်နိုင်သလောက် ရိုင်းဆန်ဖို့ပဲ လိုတာ"

သူမက ဆက်ပြောသည်။

"အကယ်၍ ငါက ဒါဟာ ယက္ခ တိုင်းပြည် ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို လွှဲပြောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ဖြစ်တယ်လို့ ရေးလိုက်ရင် ဘယ်သူကမှ ဒီ ပြင်ပရာဇဝင် ကို ဖတ်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က အာမခံလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာ... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒါက ပြင်ပရာဇဝင် ဖြစ်နေလို့ ဘယ်သူမှ ယုံကြမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက စီနီယာ့ရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းလင်းဖို့လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

သူခိုးအင်မော်တယ် မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးလှန်သွားခဲ့လေသည်။

သူတို့အားလုံးက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေကြရတာလဲ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယက္ခ နန်းတော် တစ်ခုလုံးတွင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"အချိန်ကျပြီ... သတို့သား ကို ကြိုဆိုကြ"