အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း (၁၇၅) ပျော်ရွှင်စရာပွဲကနေ ဝမ်းနည်းစရာပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်၊ မင်္ဂလာခန်းမက ဗဟိုချက်ပဲ

ဝမ်မြန်က လင်းရီနှင့် အခြားသူများ၏ စင်မြင့်ရှေ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်လာပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... ငါတို့ ထွက်ခွာဖို့ အချိန်ရောက်ပါပြီ"

ဤအချိန်တွင် ဝမ်မြန် သည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို သာမန် ဂီတသမားများကဲ့သို့ မဆက်ဆံရဲတော့ဘဲ သူ၏ စကားများတွင် သတိထားမှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

လင်းရီက မတ်တတ်ရပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

မင်းသမီး၏ မင်္ဂလာဆောင်မှာ သတို့သားက သတို့သမီးကို လက်ထပ်ယူသော အမျိုးအစားဖြစ်ရာ သတို့သမီးကို ကြိုဆိုမည့် အဖွဲ့တစ်ခု သဘာဝကျကျပင် လိုအပ်လေသည်။ ထိုအဖွဲ့သည် ယက္ခ တိုင်းပြည်မှ စတင်ထွက်ခွာပြီး သတို့သား ချန်ရှန်း ၏ နေအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ ချန်ရှန်း ကို မိသားစုအတွင်းသို့ ကြိုဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။

ဝမ်မြန်က ဦးညွှတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အားလုံးကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထို့နောက် ဝမ်မြန်က လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို နန်းတော် တံခါးပြင်ပသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ဤအချိန်တွင် နန်းတော် တံခါးပြင်ပ၌ ထူးဆန်းသော သားရဲများ အစီအရီ ရပ်နေကြလေသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် ယက္ခ တိုင်းပြည်၏ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ပြီးပြည့်စုံသော ဂုဏ်ပြုတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ရှိနေပြီး စစ်သားတိုင်းက အလံကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူတို့၏ ရင်ဘတ်တွင် အနီရောင် ပန်းကြီးများကို ပန်ဆင်ထားကြလေသည်။

အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မင်းသမီး ယွီကျွင်းသည် ဦးချိုတစ်ချောင်းပါသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။ ထိုသားရဲ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုအကောင်မှာ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။ အနောက်ဘက်တွင်မူ စေ့စပ်လက်ဆောင် အမျိုးမျိုးကို သယ်ဆောင်လာသော ယက္ခ လူမျိုးများ ရှိနေလေသည်။

ဝမ်မြန်က ကျောက်တုံးအင်မော်တယ် နှင့် သူခိုးအင်မော်တယ် ကို အနည်းငယ် အနေခက်စွာ ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာတို့... စီနီယာတို့က ဂီတသမားတွေ မဟုတ်ဘဲ သတို့သမီးကို ကြိုဆိုဖို့ တာဝန်ယူရတာပါ... ဒီ စေ့စပ်လက်ဆောင်တွေကို သယ်ပေးနိုင်မလား မသိဘူး"

သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူများ ဖြစ်ကြရာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကိစ္စ သေးသေးလေးပါ"

ထို့နောက် သူတို့သည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ရောနှောဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ဝမ်မြန်က လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို စစ်ရထား တစ်စီးပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂီတသမားတွေ... မင်းတို့ နေရာက ဒီမှာပါ"

စစ်ရထားပေါ်တွင်လည်း တူရိယာ အမျိုးမျိုးကို တပ်ဆင်ထားပြီး လင်းရီနှင့် အခြားသူများအပြင် ယက္ခ တိုင်းပြည်မှ ဂီတသမား အများအပြားလည်း ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများ စစ်ရထားပေါ်သို့ တက်လာသောအခါ ယက္ခ တိုင်းပြည်မှ ဂီတသမားများကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ နေရာများကို ရွေးချယ်လိုက်ကြလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဝမ်မြန် ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့ကြီး တစ်ခုလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြလေသည်။

ဝမ်မြန်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂီတတီးကြ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက နားလည်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး တူရိယာ အမျိုးမျိုးကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်ကြလေသည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော စောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပလွေသံများကလည်း လိုက်ဖက်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းဝမ်က ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အသံ ကို အသုံးပြုကာ သက်ရှိများ၏ နှလုံးသားထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုများကို နိုးဆွပေးလိုက်လေသည်။ ထိုအသံက ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကို သူတို့ဘဝ၏ အပျော်ရွှင်ဆုံး အချိန်များဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှု အပြုံးများ ပေါ်လာစေလေသည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေသော မင်းသမီး ယွီကျွင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်ပင် မှေးမှိန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အထုံးအဖွဲ့များမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တော်တော်လေး ပြေလည်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကျန်းဝမ်က လင်းရီကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ရှင့်ရဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား တာအို က ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ... အရင်တုန်းက ချီတောင် မှာ ချီတောင် ဘိုးဘေးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေပြီး သူနဲ့ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား... ဒီလို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နေ့မှာ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြသသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ထင်ယောင်ထင်မှား တာအို နှင့် ပတ်သက်၍ လင်းရီ၏ နာမည်သတင်းမှာ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး နန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ် ထက်ပင် မနိမ့်ကျတော့ချေ။

လင်းရီက မှေးမှိန်စွာ ပြုံးရင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီတစ်ကြိမ် လာတာက ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရှိလို့ပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကတော့ မင်းသမီး ယွီကျွင်း ရဲ့ ပျော်စရာနေ့လေးပဲလေ... တခြားကိစ္စတွေ အားလုံးကို မင်္ဂလာဆောင် ပြီးတဲ့အထိ စောင့်လို့ ရပါတယ်... ဒီလိုဆိုရင်တော့ အောင်ပွဲခံသင့်တာပေါ့"

လင်းရီ၏ ဖြူဖွေးပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများက ဇီသာ ကြိုးများပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ မူလက သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ဇီသာ သံစဉ်မှာ လင်းရီက ဝိုင်ဝိညာဉ် ထင်ယောင်ထင်မှား နတ်ဘုရား ၏ တာအို ကို ဇီသာ သံစဉ်ထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် လောကနှင့် မသက်ဆိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

ဇီသာ သံစဉ် ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသော ပန်းပွင့်ဖတ်များ ကြွေကျလာလေသည်။ ကောင်းကင် နတ်သမီးများက ပန်းများ ကြဲချနေသကဲ့သို့ပင်။ ပန်းပွင့်များ ကြွေကျပြီးနောက် ထိုပန်းပွင့်များသည် မိုးပြာငှက် များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွီကျွင်း ၏ ပတ်လည်တွင် ကခုန်နေကြရာ ငှက်ပေါင်း တစ်ရာက ဖီးနစ်ငှက်ကို အရိုအသေ ပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

စစ်ရထားပေါ်ရှိ ဂီတသမားများက လင်းရီကို အလွန် လေးစားစွာ ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

"ငှက်ပေါင်း တစ်ရာက ဖီးနစ်ငှက်ကို အရိုအသေ ပေးနေတာပဲ... ဒီတော့ ဒီသခင်ကြီး ရဲ့ ဇီသာ တာအို စွမ်းရည်က ဒီလောက်အထိတောင် ရောက်နေပြီပေါ့"

မင်းသမီး ယွီကျွင်း သည်လည်း သူမ၏ ပတ်လည်တွင် ကခုန်နေသော မိုးပြာငှက် များကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

မိုးပြာငှက်ဆိုသည်မှာ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ ထူးဆန်းသော သားရဲ တစ်မျိုး ဖြစ်လေသည်။ ဤငှက်များသည် အမြဲတမ်း စုံတွဲလိုက် မွေးဖွားကြပြီး သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ကာ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုမှာ ဘယ်သောအခါမှ မယိမ်းယိုင်ချေ။ အကယ်၍ တစ်ကောင် သေဆုံးသွားပါက အခြားတစ်ကောင်သည်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေ လိုက်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။ လောကတွင် အသစ္စာအရှိဆုံး အချစ်ကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ယွီကျွင်း သည် မိုးပြာငှက် များကို အထူး နှစ်သက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် လင်းရီက သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဆန္ဒကို သိရှိပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိုးပြာငှက် များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမအတွက် ကခုန်ပေးရန် ဇီသာ သံစဉ်ကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု ယွီကျွင်း တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မင်းသမီး ယွီကျွင်း က သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလို လက်လေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မိုးပြာငှက် စုံတွဲများက သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဝဲပျံနေကြပြီးနောက် သူတို့၏ တောင်ပံများကို ခတ်ကာ အေးအေးဆေးဆေးနှင့် ကျက်သရေရှိစွာ ပျံတက်သွားကြလေသည်။ မင်းသမီး ယွီကျွင်း သည် လင်းရီ ရှိရာသို့ ခေါင်းလှည့်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူခိုးအင်မော်တယ် ၏ အသံက လင်းရီ၊ ဖာတောင်သခင်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"လင်းရီ... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲမသွားဘဲ ဂီတတီးခတ်နေရင်း ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူခိုးအင်မော်တယ် က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ အခုလေးတင် အမြင့်ကို တက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ရဲ့ ဗဟိုချက် နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်”

လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဗဟိုချက် နေရာ ဟုတ်လား"

သူခိုးအင်မော်တယ် က အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူကြီး လေးဦး က ဝင်္ကပါ ကို ဖန်တီးဖို့ အရပ်လေးမျက်နှာကို သိမ်းပိုက်ထားကြတယ်... ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကို ငါတို့ မတွေ့ခဲ့ရလို့ ဗဟိုချက် နေရာကို တွက်ချက်ဖို့ အရင်က ငါ မကြိုးစားခဲ့ဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ ခုနက အပေါ်ကနေ ကြည့်လိုက်တော့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ရဲ့ ဗဟိုချက် ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်... အဲဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ မင်းတို့ ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းရီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီးများ ဖြစ်နေမလား"

သူခိုးအင်မော်တယ် က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်"

သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း ၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီးက ဗဟိုချက် လား... အဲဒီ ချန်ရှန်း ဆိုတဲ့သူက မင်္ဂလာပွဲကနေ အသုဘပွဲ တကယ် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

လင်းရီနှင့် ဖာတောင်သခင်တို့၏ အမူအရာများမှာလည်း လေးနက်သွားလေသည်။

လင်းရီက လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရလိမ့်မယ်"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်း ပြောချင်တာက ချန်ရှန်း က အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကို ရပြီးသွားပြီလား"

လင်းရီက ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒီ မျိုးဆက်သစ် က ချန်ရှန်း နဲ့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေမဲ့ ဒီလူက အရမ်း ကောက်ကျစ်တယ်ဆိုတာ ငါ တွက်ချက်နိုင်တယ်... မင်္ဂလာဆောင်မယ့် အကြိုညမှာ သူက မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူကြီး လေးဦး ကို မြို့ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ခင်းကျင်းစေခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ဝင်္ကပါ ရဲ့ ဗဟိုချက် ကလည်း မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီး ဖြစ်နေတယ်... ဒီလုပ်ရပ်က မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ အချိန်မှာ တကယ့် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို သူ သေချာပေါက် ခင်းကျင်းနိုင်မယ်လို့ ချန်ရှန်း က လုံးဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ... ဒီလို ယုံကြည်ချက်မျိုးက ယွီလင်း ဘုရင် ရဲ့ ကတိအပေါ် အခြေခံထားတာ မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်အပေါ် အခြေခံထားတာပဲ"

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချန်ရှန်း ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် မရှိရင်တောင်မှ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ အချိန်ကျရင် အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကို သူ ရနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... ငါတို့ ကြိုတင် လှုပ်ရှားပြီး ဝင်္ကပါ ခင်းကျင်းနေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူကြီး လေးဦး ကို သတ်ပစ်လိုက်ရမလား"

လင်းရီက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြောဆိုလိုက်သည် ။

"ဒီနည်းလမ်းက ရောဂါလက္ခဏာကိုပဲ ကုသပေးနိုင်ပြီး ဇာစ်မြစ်ကိုတော့ မကုသပေးနိုင်ဘူး"

သူခိုးအင်မော်တယ် ကလည်း စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဝင်ပြောလေသည်။

"တကယ်ပါပဲ... အကယ်၍ ချန်ရှန်း က သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ဘယ်လို ခင်းကျင်းရမလဲ ဆိုတာကို သိရုံတင်မကဘူး အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ ဝင်္ကပါ မပြီးပြည့်စုံရင်တောင်မှ သူက နောက်တစ်နေ့ကျရင် ပြန်လာနိုင်သေးတယ်လေ"

လင်းရီက အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေလျက် မင်းသမီး ယွီကျွင်း ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စတွေကို နောက်မှ ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်... ဒီနေ့တော့ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး... ငါတို့ စောင့်ကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်"

အခန်း (၁၇၆)သတို့သမီးကို ကြိုဆိုခြင်း... မင်္ဂလာစာလိပ် အပြောင်းအလဲ

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း မင်္ဂလာ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့မှာ ယက္ခ မြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီး ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဦးတည်သွားနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ချန်ရှန်း ရွေးချယ်ထားသော နေရာမှာ ယက္ခ မြို့နှင့် သိပ်မဝေးလှချေ။ တစ်နာရီကျော် အကြာတွင် လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် အတွင်း၌ မတ်မတ် ရပ်တည်နေသော သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် သန္တာပင်ကြီး တစ်ပင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သန္တာပင်ကြီးမှာ ကျန်း တစ်ရာ မြင့်မားပြီး ထိုအပင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေလေသည်။

ထိုသန္တာပင်ကြီး၏ အောက်တွင် အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများ လည်ပတ်နေသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ၏ စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ချေ။

ချန်ရှန်း... ယွီကျွင်း ကို တကယ်ပဲ လက်ထပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ သူသည် အနီရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မင်္ဂလာ သရဖူကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိပြီး အလွန် ချောမောလှပေသည်။

မင်းသမီး ယွီကျွင်း ၏ မျက်လုံးများမှာ ချန်ရှန်း ကို မြင်သောအခါ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ မင်းသမီး ယွီကျွင်း ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူက သူ့ရဲ့ တကယ့်မျက်နှာကို ပြရတာ အမြဲတမ်း မုန်းပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ငါ့အတွက် ဒါကို လုပ်ပေးတယ်... ဒါတွေ အားလုံးက တန်ပါတယ်"

ဖာတောင်သခင်သည် ချန်ရှန်း ကို အဝေးမှ ကြည့်ကာ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရင်းနှီးနေတယ်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖာတောင်သခင်သည် ဤ ချန်ရှန်း ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြောင်း သေချာနေသော်လည်း သူ့ကို မြင်လိုက်ရတိုင်း ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ရရှိနေလေသည်။

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်က လေးနက်စွာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ... တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် နဲ့ လောကသခင် အားခုံး တို့လောက်ပဲ သူ့ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မယ် ထင်တယ်... အကယ်၍ လီတိရှန်း သာ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ယက္ခ လူမျိုး အချို့က ဝေါယာဉ် ကြီးတစ်ခုကို ရှေ့သို့ သယ်လာကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယက္ခ လူမျိုးများက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"တော်ဝင် သတို့သားလောင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ဝေါယာဉ် ထဲ ဝင်ပါ"

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချန်ရှန်း က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဝေါယာဉ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ထိုင်လိုက်လေသည်။

ဝမ်မြန်က နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"နန်းတော်ကို ပြန်မယ်"

ထို့နောက် မင်္ဂလာ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့မှာ နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာကြလေသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မင်္ဂလာ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့မှ အလင်းတန်း အမျိုးမျိုးက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ရေထဲတွင် ပေါက်ကွဲကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တောက်ပသော တိမ်တိုက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ယက္ခ လူမျိုးများက သူတို့၏ သံချပ်ကာများကို ချွတ်ကာ ကျောတွင် ဗုံကြီးများကို လွယ်ထားပြီး ထူးခြားသော အကများကို ကပြကြလေသည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အရိုင်းဆန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ထူထပ်သော ဗုံသံများက လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များကို တက်ကြွလာစေလေသည်။ ဂီတသမားများ ဖြစ်ကြသော လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည် ဤအရိုင်းဆန်သော အကကို ခံစားကြည့်ရှုရန် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။

ခရီးစဉ်မှာ သဘာဝကျကျပင် အေးချမ်းပြီး ချောမွေ့လေသည်။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဖာတောင်သခင် လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသော ယီကျီ မှာ အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ပေါ်မလာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မင်္ဂလာ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့ ယက္ခ မြို့ တံခါးဝသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မြို့တံခါး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ယက္ခ တိုင်းပြည် စစ်သားများ သပ်ရပ်စွာ တန်းစီ ရပ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ချလွင်...

မင်္ဂလာ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့ မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ စစ်သားများက သူတို့၏ လှံရှည်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှောက်လိုက်ကြပြီး လှံလမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြလေသည်။

ယက္ခ တိုင်းပြည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မင်းသမီး ယွီကျွင်း ကို ဦးချိုတစ်ချောင်းပါသော သားရဲပေါ်မှ ဆင်းရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

"သတို့သားနဲ့ သတို့သမီးတို့ စစ်သားရဲ့ လမ်းကြောင်း ကို ဖြတ်လျှောက်ပါ... အခုကစပြီး ဘယ်လက်နက်ကမှ သူတို့ကို မထိခိုက်စေရဘူး"

ချန်ရှန်းကိုလည်း ယက္ခ တိုင်းပြည် အမျိုးသား နှစ်ဦးက ဘယ်ညာ တစ်ယောက်စီ တွဲပေးထားကြလေသည်။ သူတို့ နှစ်ဦး ယှဉ်တွဲ ရပ်လိုက်ပြီး လှံလမ်းကြောင်း ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကြလေသည်။ စစ်သား၏ လမ်းကြောင်း ကို ဖြတ်လျှောက်ခြင်းမှာ ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သည့် လက်နက်ကမျှ သူတို့ကို ထိခိုက်မည် မဟုတ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရလေသည်။ ဤသည်မှာ ယက္ခ တိုင်းပြည် က ၎င်း၏ မျိုးနွယ်ဝင်များအပေါ် ပေးသော ကောင်းချီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။ ယက္ခ တိုင်းပြည် သည် ပဋိပက္ခများကို မနှစ်သက်ဘဲ လောကတွင် ငြိမ်းချမ်းရေးကိုသာ လိုလားကြလေသည်။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက သူတို့ နှစ်ဦး၏ အနောက်မှ လိုက်လာကြပြီး စစ်သား၏ လမ်းကြောင်း ကို ဖြတ်သန်းကာ ယက္ခ မြို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ မြို့တွင်းရှိ တစ်နေရာတွင် မီးသွေးပုံများကို စုပုံထားလေသည်။ မီးသွေးများက တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထူးခြားကာ ရှင်းလင်းသော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည်... ဤမီးသွေးပုံများအတွက် မီးသွေးအားလုံးမှာ ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် ကိုင်းများကို မီးရှို့ထားခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ လန်းဆန်းစေသော ရနံ့က လှိမ့်တက်နေသော မီးခိုးငွေ့များနှင့်အတူ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်လေသည်။ ရွမ်ရှင်း လက်ဖက်ပင် သည် ယက္ခ လူမျိုးများ၏ အမျိုးသား သစ်ပင် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ ယက္ခ တိုင်းပြည် ၏ အမြင့်ဆုံးသော လေးစားမှု ပင် ဖြစ်လေသည်။

မင်းသမီး ယွီကျွင်း ကို တွဲထားသော ယက္ခ တိုင်းပြည် အမျိုးသမီးက နောက်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မင်းသမီး ယွီကျွင်း ကို မီးသွေး လမ်းကြောင်း ပေါ်သို့ တက်ရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

"သတို့သားနဲ့ သတို့သမီးတို့ လက်ဖက် လမ်းကြောင်း ကို လျှောက်ပါ... အခုကစပြီး သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေက စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ကင်းစင်သွားပါလိမ့်မယ်"

ယွီကျွင်း က ချန်ရှန်း ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာလေသည်။ ချန်ရှန်း သည် ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စများကို မနှစ်သက်ချေ။ ယွီကျွင်း သည် ယွီလင်း ဘုရင် ကို တတ်နိုင်သမျှ ရှုပ်ထွေးသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ကျော်ဖြတ်ရန် တောင်းဆိုထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ယွီလင်း ဘုရင် က မည်သည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုမျှ မလုပ်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ယွီကျွင်း သည် ချန်ရှန်း မကျေမနပ် ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေလေသည်။

ယွီကျွင်း ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ချန်ရှန်း သည် ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် မကျေနပ်မှုမျှ မရှိပုံရပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရှားပါးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ မီးသွေး လမ်းကြောင်း ပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများက မင်းသမီး ယွီကျွင်း ၏ တုံ့ပြန်မှုကို လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ မင်းသမီး ယွီကျွင်း ကို လက်ထပ်ရာတွင် ချန်ရှန်း ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ၊ မင်းသမီး ယွီကျွင်း မှာ အဲဒီ မိုးပြာငှက် လေးလိုပဲ အချစ်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျွံဝင်နေပြီ ဖြစ်လောက်လေသည်။

မီးသွေး လမ်းကြောင်း ပြီးနောက် ဗုံတီး လမ်းကြောင်း နှင့် သက်ရှည် လမ်းကြောင်း တို့ ရှိပြီး စုစုပေါင်း လမ်းကြောင်း ကိုးခုနှင့် လမ်းဆယ့်ရှစ်သွယ် ရှိလေသည်။ တစ်ခုစီတိုင်းက ယက္ခ မြို့မှ သတို့သားနှင့် သတို့သမီးတို့အတွက် ပေးသော ကောင်းချီးများကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။ ချန်ရှန်း သည်လည်း လုံလောက်သော စိတ်ရှည်သည်းခံမှုကို ပြသကာ မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီးဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သတို့သားနဲ့ သတို့သမီးတို့... စင်မြင့်ပေါ် တက်ကြပါ"

မင်္ဂလာ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့ မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ ကျောက်စိမ်း စင်မြင့်တစ်ခု လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာလေသည်။ ကျောက်စိမ်း စင်မြင့်ပေါ်တွင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဝင်္ကပါ ပုံစံများ ယှက်နွယ်နေလေသည်။ ဤအရာက သူခိုးအင်မော်တယ် ၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့လေသည်။

သူခိုးအင်မော်တယ် က သတိပေးလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါ ရဲ့ ဗဟိုချက် က အဲဒီ ကျောက်စိမ်း စင်မြင့်ပဲ"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ် ၏ အမူအရာမှာလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လေးနက်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

လင်းရီက မျက်လုံးများကို မှေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စောင့်ရမှာပေါ့... ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် က ဝင်္ကပါ ဗဟိုချက် ထဲကို မဝင်သေးဘူး... အရာအားလုံးက မသေချာသေးဘူး"

သူခိုးအင်မော်တယ် က သွားကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... လိုအပ်လာရင် ဒီလူက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကို ထုတ်ယူလိုက်တဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ့အသက်ကို ရင်းပြီး အဲဒီ လက်နက်ကို ယူသွားလိုက်မယ်"

သူ၏ ခိုးယူခြင်း စွမ်းရည်များမှာ သဘာဝကျကျပင် အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ပြီးပြည့်စုံလေသည်။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အထွတ်အထိပ် သို့ မရောက်ရှိတော့ဘဲ ပြိုင်ဘက်မှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထနယ်ပယ် တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ လုံးဝ ယုံကြည်ချက် မရှိခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချန်ရှန်း နှင့် မင်းသမီး ယွီကျွင်း တို့သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျောက်စိမ်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်သွားကြလေသည်။ သူတို့ နှစ်ဦး မြဲမြံစွာ ရပ်ပြီးနောက် မင်းသမီး ယွီကျွင်း ကို တွဲပေးထားသော ယက္ခ အမျိုးသမီးက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ကို ရွတ်ဖတ်ပါ"

အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ဝမ်မြန် သည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျောက်စိမ်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့လေသည်။ ကျောက်စိမ်းပြား အတွင်း၌ မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ရှိနေလေသည်။ ဤ မင်္ဂလာစာလိပ် ကို ရွတ်ဖတ်ပြီးသည်နှင့် ထိုစာလိပ်သည် အထက်ရှိ မဟာတာအို နှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ် တွင် ပေါ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။ ဝမ်မြန်က မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ကို ထုတ်ယူကာ ရွတ်ဖတ်တော့မည့်ဆဲဆဲ ပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ချန်ရှန်း က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စကားပြောလိုက်သည်။

"နေပါဦး"

ဝမ်မြန်က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တော်ဝင် သတို့သားလောင်း... ဘာအမိန့်ပေးစရာ ရှိလို့လဲ"

မင်းသမီး ယွီကျွင်း ၏ အမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ချန်ရှန်း က လက်လှမ်းကာ မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မင်းသမီး ယွီကျွင်း က ချန်ရှန်း ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည် ။

"ချန်ရှန်း"

ချန်ရှန်း က မင်းသမီး ယွီကျွင်း ၏ အသံကို မကြားသကဲ့သို့ သူ၏ လက်ကို လှန်ကာ နောက်ထပ် မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဝမ်မြန် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။ ထိုအခါမှသာ ယွီကျွင်း သည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့လေသည်။

ဝမ်မြန်က ချန်ရှန်း ၏ လက်ထဲရှိ မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ကို ကြည့်ကာ အတည်ပြုချက် တောင်းခံသကဲ့သို့ ယွီကျွင်း ကို လှမ်းကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါက..."

ယွီကျွင်း က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ချန်ရှန်း ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်လိုက်ပါ"

ဝမ်မြန်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ချန်ရှန်း ၏ လက်ထဲမှ မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ကို ယူကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်လိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သို့သော် ဝမ်မြန် သည် မဟာတာအို မင်္ဂလာစာလိပ် ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။