အခန်း (၁၇၇-၁၇၈)
Vol. 18 Ch. 177-178
အခန်း (၁၇၇)တောင်ကို ဖြိုလှဲဖို့ ချန်ရှန်း အဆိုပြုခဲ့တယ်
ဝမ်မြန်က ချန်ရှန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမသိသေးသော ယွီကျွင်း ကို လှမ်းကြည့်ကာ အကျပ်ရိုက်နေဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါက..."
ချန်ရှန်းက ဝမ်မြန် ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဖတ်လိုက်စမ်း"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်မြန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဝမ်မြန်က တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။
"မဟာတာအို ထံ တင်ပြပြီး ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကို အစီရင်ခံတဲ့ မင်္ဂလာ လက်ထပ်စာချုပ်... ကောင်းကင်ဘုံက မဟာတာအို အားလုံးက သက်သေပါပဲ... အကယ်၍ အမျိုးသမီးကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ရင် အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံကို သစ္စာဖောက်တာပဲ... ကောင်းကင်ဘုံကို သစ္စာဖောက်တဲ့ အပြစ်က ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးပြီး တာအို ပြန့်ကျဲသွားစေလိမ့်မယ်"
သူက ဆက်လက် ရွတ်ဖတ်သည်။
"ချန်ရှန်း က မဟာတာအို ကို တောင်းဆိုပါတယ်... လက်ထပ်မယ့်သူက ယန်ချင်းယွီ ပါ"
ဝမ်မြန် ရွတ်ဖတ်နေစဉ်အတွင်း မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီး အထက်တွင် မဟာတာအို ၏ စွမ်းအားများ ယှက်နွယ်လာပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာလေသည်။
ဝှစ်...
ယွီကျွင်း ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ရွှေရွက်လို ဖြူဖျော့သွားပြီး နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့လေသည်။
ယန်ချင်းယွီ…
ချန်ရှန်း နှင့် သူမ၏ မင်္ဂလာဆောင် ဖြစ်သော်လည်း သတို့သမီးက သူမ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား။
လင်းရီ၊ ကျန်းဝမ် နှင့် အခြားသူများမှာလည်း သူတို့အနီးရှိ ဖာတောင်သခင်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။
ယန်ချင်းယွီ...
ထိုနာမည်မှာ ဖာတောင်သခင်၏ အမည် ပင် ဖြစ်လေသည်။
လင်းရီက ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါ အမှန်ပဲ... အဲဒီပန်းချီကားထဲက လူက တကယ်ပဲ ဆရာဘိုးဘေး ဖြစ်နေတာကိုး"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖာတောင်သခင်သည် နက်နဲသော အတွေးများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေလေသည်။
လူအုပ်ကြီးက အံ့အားသင့်စွာ မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ယန်ချင်းယွီ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ... ချန်ရှန်း... မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... အကယ်၍ မင်းက ငါတို့ မျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသမီး ကို လက်မထပ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ငြင်းလိုက်ပေါ့... ဘာလို့ ငါတို့ မျိုးနွယ်ကို ဒီလို စော်ကားရတာလဲ"
ဝုန်း...
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မင်္ဂလာဆောင် ခန်းမကြီး အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး ချီ များ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ရှန်း အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာလေသည်။
ဝှစ်...
ယင်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ချန်ရှန်း သည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို လွှဲယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ဒေါသထွက်နေကြသော ယက္ခ လူမျိုးများနှင့် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။
ဖိနှိပ်ရုံသာမက လှုပ်ရှားမရအောင်ပါ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤမင်္ဂလာပွဲကို မည်သူကမျှ နှောင့်ယှက်ခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ချေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်တုံးအင်မော်တယ် နှင့် သူခိုးအင်မော်တယ်တို့ပင်လျှင် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ် မြေပြင်ပိတ်လှောင်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အာဏာစက် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။
ယွီလင်းဘုရင် က ပန်းချီကားလိပ် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာပြီး အသံရှည်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ချန်ရှန်း... ငါတို့ ယက္ခ လူမျိုးတွေကို ဒီလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့... ငါတို့မှာ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"
သူသည် ဝမ်ကျွင်း ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ မူလက ယွီလင်း ဘုရင် သည် သူခိုးအင်မော်တယ် ကို အကွက်ဆင်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေများမှာ ရုတ်တရက် ပိုဆိုးသွားသဖြင့် ထိုပြင်ဆင်မှုများအတွက် အချိန်မရတော့ချေ။
ချန်ရှန်း က နောက်တစ်ကြိမ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဝင်သွားစမ်း"
ယွီလင်း ဘုရင် ၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပန်းချီကားလိပ် အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ပန်းချီကားပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော ပုံတူတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသနှင့် မလိုလားမှုများဖြင့် ပြူးကျယ်နေလေသည်။
ချန်ရှန်း က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဒီနေ့က ငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့ပဲ... သွေးတွေကို မမြင်ချင်ဘူး"
ထို့နောက် သူက ဖာတောင်သခင်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလေသည်။
ချန်ရှန်း သည် ဖာတောင်သခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြင်နာယုယမှုများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ချင်းယွီ... ဒါက မင်းအတွက် ငါ သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပဲ... မင်း သဘောကျလား"
ချန်ရှန်း သည် ဖာတောင်သခင်ကို ပြင်းပြသော ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
မင်းသမီး ယွီကျွင်း က ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ချန်ရှန်း"
ယန်ချင်းယွီ…
သူမက ယန်ချင်းယွီ ဆိုတာ ကိုး…
ဖာတောင်သခင်က ချန်ရှန်း ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ"
ချန်ရှန်း က ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြင်နာယုယမှုများဖြင့် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်း သိချင်တာ မှန်သမျှကို ငါ သဘာဝကျကျပဲ ပြောပြမှာပါ"
သို့သော် ထိုအပြုံးက ယွီကျွင်း အတွက်မူ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။
သူမသည် ချန်ရှန်း ကို သိလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဤမျှ ကြင်နာယုယသော အမူအရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးချေ။
ဖာတောင်သခင်က မေးလိုက်သည်။
"သူမကို ဘာလို့ သတ်ခဲ့တာလဲ"
ဤမေးခွန်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပုံရသော်လည်း ချန်ရှန်း နားလည်မည်ကို ဖာတောင်သခင် သေချာ သိနေလေသည်။
ချန်ရှန်း က သဘာဝအကျဆုံး ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... မင်းကို ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲ ဝင်လာအောင် လုပ်ဖို့ပဲလေ"
ဖာတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ငါ့ကို ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲ ဝင်လာအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် သက်သက် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးခဲ့ဘူးလား... ပြီးတော့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ငရဲကျင်းထဲ ပို့လိုက်တယ်ပေါ့" ဖာတောင်သခင် ရည်ညွှန်းသော 'သူမ' ဆိုသည်မှာ သဘာဝကျကျပင် လျိုစု ပင် ဖြစ်လေသည်။
ချန်ရှန်း က ရှင်းပြလေသည်။
"တကယ်တော့ ငါက ဒီဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်စရာ မလိုပါဘူး... မူလက ငါ သတ်ချင်တဲ့သူက ကျိုးယွင် လေ... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက အကယ်၍ ကျိုးယွင် သာ သေသွားရင် တာလော့တောင်တစ်ရာ မှာ တောင်သခင် တစ်ယောက် လျော့သွားမှာပဲ... အဲဒီအခါကျရင် မင်း လာမှာ မဟုတ်ဘဲ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ရောက်လာလိမ့်မယ်... မင်းက အဲဒီ ကောင်မလေး လျိုစု ကို သဘောကျနေမှတော့ သူမကို သတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့... အဲဒီလိုလုပ်ရင် မင်းက သဘာဝကျကျပဲ ယီကျီ ကို လိုက်ရှာပြီး ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲကို ဝင်လာမှာလေ... မင်းရဲ့ ခေါင်းမာတဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ယီကျီ မသေသရွေ့ မင်းက ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲကို အကြိမ်ကြိမ် ဝင်လာမှာပဲ"
ချန်ရှန်း က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ထိုစကားက လူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေခဲ့လေသည်။
ဖာတောင်သခင်က ချန်ရှန်း ကို လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဒါဆို ငါ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ထဲ ဝင်လာတိုင်း မင်း သိနေခဲ့တာပေါ့... ဒီတစ်ကြိမ် မင်း ဒီမင်္ဂလာဆောင်ကို စီစဉ်ပြီး ငါ့ကို လက်ထပ်ချင်နေတဲ့ အချိန်အထိပေါ့"
ချန်ရှန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အတိအကျပဲ"
ချန်ရှန်း က ဆက်ပြောသည်။
"လျိုစု သေဆုံးသွားတဲ့အတွက် မင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေတာကို ငါ သိလို့ ဒီနေ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် မင်းကို ပေးဖို့ ပထမဆုံး လက်ဆောင်အဖြစ် အဲဒီ ယီကျီ ကို ငါ ပြင်ဆင်ထားတယ်"
ချန်ရှန်း စကားပြောနေစဉ် သူ၏ လက်ဝါးကို လှန်လိုက်ရာ ပန်းချီကားလိပ် တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ပန်းချီကားလိပ် အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ ငရဲဘုံတစ်ခုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ ထိုပန်းချီကားလိပ် အတွင်း၌ ယီကျီ ကို ချိတ်ပိတ် ထားလေသည်။ ယွီလင်း ဘုရင် နှင့် ဝမ်ကျွင်း တို့ကို ချိတ်ပိတ် ထားသော ပန်းချီကားလိပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤကားလိပ်မှာ များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေသည်။
ပန်းချီကားအတွင်းရှိ ငရဲဘုံမှာ တကယ့် နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယီကျီ မှာ အဲဒီအထဲမှာ နှိပ်စက်မှု အမျိုးမျိုးကို ခံစားနေရကာ သူ၏ ငိုကြွေးသံများမှာ စက္ကူကိုပင် ဖောက်ထွက်လာနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ပန်းချီဆွဲခြင်း စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်လေသည်။
ရှန်ကွမ်းယွီက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ပန်းချီကားထဲက ကမ္ဘာ... ဒါ ပန်းချီကားထဲက ကမ္ဘာပဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီလူက ငါတို့ တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲ"
ဤအရာမှာ တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ် ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဒီပညာရပ်က ကျင့်ကြံသူများကို နယ်ပယ်တစ်ခုမှ အခြားနယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ကူးဖြတ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စေလေသည်။ ယခုအခါ ချန်ရှန်း ၏ နည်းလမ်းများမှာ တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။
ချန်ရှန်း က ဖာတောင်သခင်ထံသို့ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပန်းချီကားလိပ်ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်း ကိုယ်တိုင် လက်စားချေချင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိလို့ သူ့အသက်ကို ချန်ထားပေးတာ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး... မင်း သူ့ကို သိမ်းထားပြီး စိတ်ကြိုက် အပြစ်ပေးလို့ ရတယ်... မင်း သူ့အသက်ကို ယူချင်တဲ့အခါကျရင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ့ကို အဆုံးသတ်လိုက်လို့ ရတယ်"
ပန်းချီကားလိပ် အတွင်းမှ ယီကျီ က အဆုံးမရှိသော နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံဖြင့် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေသည်။
"ငါ့ကို သတ်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို သတ်ပေးပါ"
ဖာတောင်သခင်က ပန်းချီကားလိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ပန်းချီကားအတွင်းရှိ ယီကျီ ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။
ချန်ရှန်း က ဖာတောင်သခင်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ချင်းယွီ... ဒီ ပထမဆုံး လက်ဆောင်ကို သဘောကျလား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖာတောင်သခင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လှောင်ပြောင်မှုများ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့လေသည်။
ဖာတောင်သခင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"နည်းနည်းလေးတောင် မကောင်းဘူး... မကောင်းရုံတင် မကဘူး၊ ငါ ရွံတောင် ရွံသေးတယ်... ငါ့စိတ်ထဲမှာ မင်းက ဒီ ယီကျီ ထက် အများကြီး ပိုပြီး ရွံစရာကောင်းတယ်... မင်းက ငါ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ် ဟုတ်လား... မင်းက ဖားပြုပ် တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ဟင်္သာကို စားချင်နေတာပဲ... ငါ မင်းကို တစ်ခုပဲ မေးမယ်... မင်းက ထိုက်တန်လို့လား"
ပုံမှန်အားဖြင့် စကားနည်းသော ဖာတောင်သခင်သည် ယခုအခါ ချန်ရှန်း ၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိန်ဆဲနေလေသည်။ စကားလုံးတိုင်းမှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ချန်ရှန်း ၏ နှလုံးသားကို ထိုးနှက်နေလေသည်။ ဒီစကားတွေက ချန်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခဏတာ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်လေသည်။
လင်းရီက အော်ဟစ်လိုက်သည်
"ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လင်းရီက တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဝိုင်ဝိညာဉ် ထင်ယောင်ထင်မှား နတ်ဘုရား ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ချန်ရှန်း ကို ထင်ယောင်ထင်မှား အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၁၇၈)ရှေးခေတ်ကာလတွေကို ခြေရာခံခြင်း... ထာဝရအသက်တံခါး ရဲ့ အနောက်က ကောင်မလေး
ထင်ယောင်ထင်မှား တာအို သည် နှလုံးသားမှ မြစ်ဖျားခံလေသည်။ ဝိုင်ဝိညာဉ် ထင်ယောင်ထင်မှား နတ်ဘုရား သည် ဝိုင်တစ်အိုးဖြင့် ထင်ယောင်ထင်မှား အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး ဝိုင်တစ်အိုးဖြင့် ထင်ယောင်ထင်မှား အားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်လေသည်။
ဤ ထင်ယောင်ထင်မှား မှာ ကျင့်ကြံခြင်းကို လျစ်လျူရှုပြီး တာအိုနှလုံးသား သို့ တိုက်ရိုက် သွားလေသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတွင် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော တာအိုနှလုံးသား ရှိလေရာ ဝိုင်ဝိညာဉ် ထင်ယောင်ထင်မှား နတ်ဘုရား ပင်လျှင် ချန်ရှန်း ကို ထင်ယောင်ထင်မှား အတွင်းသို့ ကျရောက်စေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ဖာတောင်သခင်က ထိရောက်ခဲ့လေသည်။ "မင်းက ထိုက်တန်လို့လား" ဟူသော သူမ၏ စကားများက ချန်ရှန်း ကို တစ်ခဏမျှ တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားစေခဲ့လေသည်။ အချိန်တိုလေးသာ ဖြစ်သော်လည်း လင်းရီအတွက်မူ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။
ဝှစ်... ချန်ရှန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ စွမ်းအားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကြီးမြတ်မှု တစ်ခုက လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ဝုန်း... အင်မော်တယ် ရတနာ နှစ်ခုဖြစ်သော မဟာကောင်းကင်ဘုံလှည့်ပြောင်းခြင်း တံဆိပ်တုံး နှင့် ဓာတ်တော်သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်း ပလ္လင် တို့ကို လင်းရီက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ချန်ရှန်း ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ဝဲပျံစေကာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ၏ ဖိအားကို အပြင်ဘက်တွင် သီးခြား ခွဲထုတ်ထားလိုက်လေသည်။
ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ပုံရိပ်ယောင် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုက ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေကြပြီး ဗုဒ္ဓအလင်းတန်း အလွှာပေါင်းများစွာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်စေလေသည်။ မဟာကောင်းကင်ဘုံလှည့်ပြောင်းခြင်း တံဆိပ်တုံး သည်လည်း ကောင်းကင် တံခါး ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး နေရာနှင့် အချိန်ကို သီးခြား ခွဲထုတ်ပေးထားလေသည်။
မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ၏ စွမ်းအား သီးခြား ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်နှင့် ချန်ရှန်း ၏ ပတ်လည်တွင် ပုံရိပ်များ စတင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး ၏ တံခါး... ချန်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထင်ယောင်ထင်မှား မှာလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး ၏ တံခါး နှင့် သက်ဆိုင်နေလေသည်။
ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်နှင့် အခြားသူများက အံ့အားသင့်စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။
"ဒါက ထာဝရအသက်တံခါး ပဲ... ဘာလို့ ချန်ရှန်း ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား က ထာဝရအသက်တံခါး နဲ့ သက်ဆိုင်နေရတာလဲ"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား အတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေသော ချန်ရှန်း ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြည့်နေကြလေသည်။
ချန်ရှန်း ချုပ်နှောင်ထားသော ယက္ခ လူမျိုးများနှင့် သားရဲ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ စွမ်းရည်များ ပြန်လည် ရရှိသွားကြပြီး ချန်ရှန်း ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြလေသည်။
သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ချိုးဖျက်စမ်း"
သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။ သူမသည် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ယွီလင်း ဘုရင် နှင့် ဟိုသားရဲ တို့ကို ချိတ်ပိတ် ထားသော ပန်းချီကားကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။
ဝှစ်... ပန်းချီကားပေါ်တွင် တောက်ပသော သင်္ကေတတစ်ခု လင်းလက်လာပြီးနောက် တုန်ခါသွားကာ ယွီလင်း ဘုရင် နှင့် ဟိုသားရဲ တို့မှာ ပန်းချီကားထဲမှ ပြုတ်ကျလာခဲ့လေသည်။
ဝေါင်း... ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ဝမ်ကျွင်း သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ထို ဧရာမ သားရဲကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရွှေရောင် အမွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အမွေးတိုင်းမှာ နတ်ဘုရား သတ္တုများကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ သားရဲ၏ ဦးချိုများမှာ သမင်နှင့် တူပြီး၊ ခေါင်းမှာ ကုလားအုတ်နှင့် တူကာ၊ နားရွက်များမှာ ကြောင်နှင့် တူပြီး၊ မျက်လုံးများမှာ ပုစွန်နှင့် တူကာ၊ ပါးစပ်မှာ မြည်းနှင့် တူပြီး၊ လည်ဆံမွေးမှာ ခြင်္သေ့နှင့် တူကာ၊ လည်ပင်းမှာ မြွေနှင့် တူပြီး၊ ဝမ်းဗိုက်မှာ ယောက်သွားနှင့် တူကာ၊ အကြေးခွံများမှာ ငါးကြင်းနှင့် တူပြီး၊ ရှေ့လက်သည်းများမှာ လင်းယုန်နှင့် တူကာ၊ နောက်လက်သည်းများမှာ ကျားနှင့် တူလေသည်။
သူတို့ရှေ့ရှိ ဟိုသားရဲ သည် မိမိ သွေးမျိုးဆက် တွင် မဟာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရွှေရောင်သားမွှေး ဟိုသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။
လူနှင့် သားရဲ ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပွက်ပွက်ဆူနေလျက် ချန်ရှန်း ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။
လင်းရီက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ သူတို့ နှစ်ဦးကို တားဆီးရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မလုပ်နဲ့"
ယွီလင်း ဘုရင် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး သူ၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ"
ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သမီးဖြစ်သူက မင်္ဂလာဆောင်နေ့မှာ ဒီလို အရှက်ခွဲခံရတာကို ဘယ်သူက သည်းခံနိုင်မှာလဲ။ ယွီလင်း ဘုရင် သည် လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်၏ တာအို ကို အမြဲတမ်း လိုက်နာခဲ့သော်လည်း ဖခင်မေတ္တာကြီးမားသူဖြစ်ခြင်းကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ ယခုအခါ သူသည် ချန်ရှန်း ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းပစ်ချင်နေမိလေသည်။
လင်းရီက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ရှင်းပြလေသည်။
"မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထနယ်ပယ် က မင်းတို့ နှစ်ယောက် သတ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး... ချန်ရှန်း က အခု ထင်ယောင်ထင်မှား ထဲမှာ ပိတ်မိနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထနယ်ပယ် စွမ်းအားက ရှိနေတုန်းပဲ... အကယ်၍ မင်းတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်လို့ အန္တရာယ် ခံစားရရင် ချန်ရှန်း က ထင်ယောင်ထင်မှား ထဲကနေ ရုန်းထွက်သွားနိုင်ချေ အရမ်း များတယ်"
လင်းရီသည် ယက္ခ မြို့ရှိ အခြေအနေများကို တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ အသိပေးပြီး ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြတ်သားသော တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပေးဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေလေသည်။ ထိုကိစ္စတွင် နောက်ကွယ်က အကြောင်းအရာများ ရှိနေမည်ဟု လင်းရီ ခန့်မှန်းမိလေသည်။ သူ၏ ဘိုးဘေးမှာ ခဏတာမျှ စောင့်ကြည့်နေလောက်မည် ဖြစ်လေသည်။
ယွီကျွင်း ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း ယွီလင်း ဘုရင် ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အဖေ"
ယွီလင်း ဘုရင် က ယွီကျွင်း ကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောထွေးနေလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဒီလို အခြေအနေအထိ ရောက်နေတာတောင် သမီးက လက်မလျှော့သေးဘူးလား"
ယွီကျွင်း က ချန်ရှန်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖာတောင်သခင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"သမီးက ဘာလို့လဲဆိုတာကိုပဲ သိချင်တာပါ"
ဝှစ်
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထင်ယောင်ထင်မှား မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
ထာဝရအသက်တံခါး အတွင်းမှ ရွှေရောင် ရေစက် တစ်စက် ကျဆင်းလာပြီး အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။ ထို ရေစက် မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားပြီး စမ်းရေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ စမ်းရေမှ ရေကန် တစ်ခု၊ ရေကန်မှ ပင်လယ် တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်က ထင်ယောင်ထင်မှား အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ခါးသီးခြင်းပင်လယ်... ဒါက ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ဖြစ်တည်လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်ပဲ... အို ဘုရားသခင်၊ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် က ထာဝရအသက်တံခါး ထဲက ရေတစ်စက်တည်းကနေ ဖြစ်တည်လာတာလား"
သူခိုးအင်မော်တယ် ကလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက အလွန် ရှေးကျတဲ့ ကာလတွေအထိ ခြေရာခံလို့ ရတယ်လေ... ချန်ရှန်း က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ... ဘယ်လို သက်ရှိမျိုးက ဒီလောက် အကြာကြီး အသက်ရှင်နေနိုင်မှာလဲ... အကယ်၍ တကယ် ရှိခဲ့တယ်ဆိုရင် အခုအချိန်မှာ အဲဒါက ထာဝရ မသေနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ"
ခါးသီးခြင်းပင်လယ် မှာ နယ်နိမိတ်မရှိဘဲ ထာဝရ လူသူကင်းမဲ့နေလေသည်။ ထိုနောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် အတွင်း၌ မည်သည့် သက်ရှိမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ၏ စွမ်းအားများသာ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် အတွင်း လှိုင်းတံပိုးများ ထနေလေသည်။
“ခစ်ခစ် ခစ်ခစ်"
ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိရသော်လည်း ရှင်းလင်းပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံလေးတစ်ခုက ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ ထာဝရ တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်လေသည်။
လင်းရီနှင့် အခြားသူများ အားလုံးက ထင်ယောင်ထင်မှား အတွင်းရှိ ထာဝရအသက်တံခါး ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်ကြသည်။
"ရယ်သံလား... အဲဒီ ရယ်သံက ဘယ်က လာတာလဲ... ထာဝရအသက်တံခါး ရဲ့ အတွင်းဘက်က လာနေသလိုပဲ... အသံကို နားထောင်ရတာ ကောင်မလေး တစ်ယောက်လား"
“ခစ်ခစ်ခစ်"
ရယ်သံလေးမှာ ပို၍ ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး သန့်စင်ကာ လောကနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ကြားရသူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်မှုကို ခံစားရစေလေသည်။
ဝှစ်
ရယ်သံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထာဝရအသက်တံခါး မှာ အက်ကြောင်းလေး တစ်ခု ပွင့်လာခဲ့လေသည်။ ထာဝရအသက်တံခါး ၏ အနောက်ဘက်တွင် ယှက်နွယ်နေသော အင်မော်တယ် စွမ်းအား အလွှာပေါင်းများစွာကြားမှ နုနယ်သော ခေါင်းလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
ပန်းရောင် ကျောက်စိမ်းလေးဖြင့် အသေအချာ ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ပင်။ သဘာဝအတိုင်း လှပနေလေသည်။ သူမ၏ ကျစ်ထားသော ဆံပင်လေးများမှာ တောက်ပနေပြီး အမျှင်တိုင်းမှာ ကြည်လင်နေလေသည်။
ကောင်မလေးက ထာဝရအသက်တံခါး ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထာဝရအသက်တံခါး ရှိ အက်ကြောင်းလေးထဲမှ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။
"ဝိုး"
ကြည်လင်နေသော ခြေထောက်လေးများရှိသည့် ထို ကောင်မလေးက ဓားတစ်လက်ကို နင်းထားလေသည်။
ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော ဓားတစ်လက်။
ထိုဓား၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ထင်ယောင်ထင်မှား တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေလျှင်ပင် အလွန် ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ မဟာကောင်းကင်ဘုံလှည့်ပြောင်းခြင်း တံဆိပ်တုံး နှင့် ဓာတ်တော်သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်း ပလ္လင်တို့ကို ကျယ်လောင်စွာ ထိခိုက်မိစေလေသည်။
လူတိုင်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။
"ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်... အဲဒါက မမှန်ဘူးလေ၊ အဲဒါ ဓားတစ်လက်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ထာဝရအသက်တံခါး ရဲ့ အနောက်ကနေ ကောင်မလေး တစ်ယောက် လျှောက်ထွက်လာတာလား... အို ဘုရားသခင်၊ ဒီ ကောင်မလေး ရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ဘာများလဲ"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သူမျှ တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်တော့ချေ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး ၏ တံခါး ကိုးပေါက်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ထာဝရအသက်တံခါး အတွင်းမှ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသလို၊ ထို ကောင်မလေးက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက် ကို ကိုင်ဆောင်ထားလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။
ဖာတောင်သခင်သည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထင်ယောင်ထင်မှား အတွင်းရှိ ကောင်မလေးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေမိလေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို ကောင်မလေး၏ အသွင်အပြင်မှာ သူမ ငယ်ငယ်က အသွင်အပြင်နှင့် အတိအကျ တူညီနေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။