အခန်း (၁၈၅၁-၁၈၅၂)

အခန်း (၁၈၅၁) - ကျန်းဝူလေး

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ၏ စကားသံအဆုံးတွင် သူ၏ဘက်မှ မြင်ကွင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုထင်ရှားပြတ်သားလာသည်။

သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေသော လူပေါင်းနှစ်ရာကျော်မှာ မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာများဖြင့် ဖန့်ချန်းရွှယ်တို့အဖွဲ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အောက်ခြေ အခြေခံအဆင့် ၃ အဆင့်မှစ၍ အထက် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ အဆင့် ၃ အထိ ပါဝင်လေသည်။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာကျစ်လစ်လှသည်။

ဤလူစုမှာ ကျန်းရန်မဟာမိတ်အတွင်းရှိ ထိပ်တန်းသွေးသောက်ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ရမည်ဟု ဖန့်ချန် မြင်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။

'သူတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို ကျွယ်မင်ရဲ့ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တွေထက် အနည်းငယ် ပိုအစွမ်းထက်နိုင်တယ်။ အဆင့် ၅ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၃ လောက်မှာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေရဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုးပဲ'

'ဒီလူတွေဟာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ ရှိဦးမယ်။ မျိုးဆက်မပြတ်ဖို့နဲ့ အမွေအနှစ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် သူတို့ထက် ပိုတော်တဲ့ အထူးချွန်ဆုံးလူတွေကို ဝှက်ထားပြီး သူတော်စင်မျှော်စင်ထဲ စွန့်စားခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး'

ထိုအချိန်မှာပင် ဖန့်ချန်းရွှယ်သည် ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာထံမှ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အပြန်အလှန် အကဲခတ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ရုပ်ရည်မှာ ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ဘေးနားရှိလူများထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်။

သူမက ဖန့်ချန်းရွှယ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်မှာ လူသေတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။ ကျန်ရှိသောသူများ၏ အကြည့်မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှ တန်ခိုးရှင်များသည် သင်္ချိုင်းတွင်းထဲသို့ ခြေတစ်ဖက် နင်းထားပြီးသားဟု သူတို့က ယူဆထားကြဟန်တူသည်။

"ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ... ကြွားလုံးဆိုတာ ဘယ်သူမဆို ပြောနိုင်တာပဲ။ အကယ်၍ သူတို့က အစွမ်းမရှိလို့ သေသွားရင်လည်း သေပစေပေါ့။ ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာလည်း ကျွန်မလိုမျိုးပဲ သဘောထားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကိစ္စပြီးသွားမှ နောင်တရတာမျိုး၊ စိတ်မကျေမချမ်း ဖြစ်တာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့ပေါ့"

ဖန့်ချန်းရွှယ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာက ရယ်မောလျက်

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က မင်းလို ကောင်မလေးတစ်ယောက်လောက်တောင် မရင့်ကျက်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖန့်ချန်းရွှယ်ကို ထပ်မံဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ... ကျွန်တော် အရင်ဦးဆောင်ပြီး ခရီးဆက်နှင့်ပါရစေဦး"

"ကြွပါ"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အတွင်းနယ်မြေနှစ်ခုကြားရှိ မြင်ကွင်းအပိတ်ကားမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာတို့၏ ပုံရိပ်များသည်လည်း လူတိုင်း၏ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝမ်သောက်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များသည် ဖန့်မျိုးနွယ်စုဘက်သို့ စိုးရိမ်မှုနှင့် သနားကရုဏာသက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ ဤသို့ လာရောက်ရခြင်းမှာ ယခင်က သူတော်စင်ဖြစ်ခွင့် အဟန့်အတားခံရသည့် ကိစ္စကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ် သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲတွင် ကျန်းရန်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များသည် ဖန့်မျိုးနွယ်စုကို သေတ္တာထဲရောက်သည်အထိ အပူတပြင်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင် အတော်များများမှာ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ဖန့်ချန်းရွှယ်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာက မင်းတို့ကို ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားစေချင်တာပဲ။ တကယ်လို့ မတိုက်ရသေးခင်ကတည်းက ကြောက်စိတ်ဝင်နေရင်တော့ တကယ်တိုက်တဲ့အခါ သေမယ့်သူဟာ မင်းတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ မျှော်စင်ထဲ မဝင်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

"ဘိုးဘေး ပြောတာ မှန်ကန်ပါတယ်။ မင်းတို့တွေ ကြောက်စိတ်မဝင်ကြစမ်းနဲ့။ ကျန်းရန်မဟာမိတ်က တန်ခိုးရှင်တွေဟာ ငါတို့ထက် ပိုပြီး မတော်ကြပါဘူး။ ငါတို့ရဲ့ တကယ့်ပြိုင်ဘက်တွေဟာ နတ်ဘုရားနယ်မြေက လူမျိုးစုအသီးသီး ဖြစ်တယ်၊ သူတို့ မဟုတ်ဘူး"

အဆင့် ၉ တစ်ဦးက ဖန့်ချန်းရွှယ်နှင့်အတူ လိုက်လံအားပေးစကား ပြောဆိုလိုက်မှ ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင်များမှာ သတိဝင်လာကြပြီး စိတ်လက် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အကျိုးအကြောင်းကို ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မျိုးစေ့တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေခဲ့ပြီး အနည်းနှင့်အများတော့ သက်ရောက်မှု ရှိနေပေလိမ့်မည်။

လူအများ တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲသွားကြသောအခါ ဖန့်ချန်းရွှယ်သည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း သူတော်စင်မျှော်စင်ထဲသွားပြီး ပညာရပ်တွေကို မလေ့ကျင့်ဘူးလား"

"လေ့ကျင့်စရာ မရှိတော့လို့ပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"တိုက်ပွဲကြီး မတိုင်ခင်မှာ စိတ်လက်အပန်းဖြေထားတာက နောက်လာမယ့် တိုက်ပွဲပြင်းပြင်းထန်ထန်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

"လေ့ကျင့်စရာ မရှိတော့ဘူး ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်းရွှယ်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ မင်းထက် တော်တဲ့ အဆင့် ၆ တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် လေ့ကျင့်စရာ မရှိတော့တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်နေရတာလဲ အပျင်းကြီးနေမယ်ဆိုရင်တော့ သူများနောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မယ်"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် နောက်ထပ် စကားမရှည်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဘိုးဘေးဖန့်ချန်... ကျွန်တော်နဲ့အတူ မျှော်စင်ထဲ လိုက်ခဲ့ပါလားဗျာ အချိန်က သိပ်မကျန်တော့ပေမဲ့ ဒီက မျှော်စင်က ကျွန်တော်တို့ဆီကနဲ့ မတူဘူး၊ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

ဖန့်ဟန်က အနားသို့ ကပ်လာပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

"မလိုက်တော့ပါဘူး... အရာရာမှာ အနားယူဖို့လည်း လိုတယ်လေ။ ငါ့ကို နှစ်အနည်းငယ်လောက် အေးအေးဆေးဆေး နေပါရစေဦး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာရဲ့ နောက်မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ"

ဖန့်ဟန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ

"သူက ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာရဲ့ မြေးမလို့ ကြားဖူးတယ်၊ ကျန်းရန်မဟာမိတ်ထဲမှာတော့ သူ့ကို ကျန်းဝူလေး လို့ ခေါ်ကြတယ်"

"ဒီလို အမည်နာမမျိုး ပေးထားတယ်ဆိုရင် သူဟာ ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ အလေးအထားဆုံးသူ ဖြစ်မှာပေါ့"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

ဖန့်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး

"ကျွန်တော်တို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုက အရင်က ကျန်းရန်မဟာမိတ်နဲ့ အချင်းချင်း အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ဖူးတော့ အဲဒီအကြောင်းတွေကို သိထားတာပါ။ ဒီကျန်းဝူလေးက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေမဲ့..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး စကားကို ရပ်လိုက်ကာ ဘေးဘီကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်သူမှ မရှိသည်ကို တွေ့မှ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်မှာ ရယ်ချင်သွားသည်။

'အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေမဲ့' တဲ့လား။

သူတွေ့ဖူးသမျှ အမျိုးသမီးတွေဟာ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ထူးချွန်ကြသူတွေချည်းပင်။ အခု သူတော်စင်တိုက်ပွဲကို လာတဲ့ လမ်းမှာတင် ဝမ်သောက်မဟာမိတ်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာကလည်း အမျိုးသမီး၊ ဖန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဦးဆောင်သူ ဖန့်ချန်းရွှယ်ကလည်း အမျိုးသမီး မဟုတ်ပါလား။ ဖန့်ဟန်၏ စကားကိုသာ သူတို့ ကြားသွားလျှင် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီကျန်းဝူလေးက အသက်အရွယ် မကြီးသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပါရမီကတော့ အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ က သူတော်စင်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးပြီး ပြုတ်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်ဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်လို့ ကြားရတယ်။

အဲဒီတုန်းက သူက အဆင့် ၉ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ အခု နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ အတွင်းမှာ သူက ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ အဆင့် ၃ ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေတယ်။ ချန်းရွှယ်ဘိုးဘေးနဲ့သာ သူနဲ့ ဆုံရင်တော့ တော်တော်လေး အားစိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ်"

ဖန့်ဟန်က စိုးရိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ဆိုသည်။

အားစိုက်ထုတ်ရလိမ့်မည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဖန့်ဟန်သည် ဖန့်ချန်းရွှယ်အပေါ်တွင် ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိဘဲ ဤကျန်းဝူလေး၏ အစွမ်းက ဖန့်ချန်းရွှယ်ထက် သာလွန်နေလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားပုံရကြောင်း ဖန့်ချန် သိလိုက်သည်။

"ဒီကျန်းဝူလေးအပြင် ကျန်တဲ့လူတွေအကြောင်း မင်း ဘာတွေ သိသေးလဲ၊ ငါ့ကို ပြောပြဦး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ဖန့်ဟန်သည် သူသိထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို အသေးစိတ် တစ်ခုမကျန် ပြောပြလေတော့သည်။

...

...

မသိမသာဖြင့် အချိန်မှာ နှစ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

လူအတော်များများမှာ သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်းသို့ အဝင်အထွက် လုပ်နေကြသော်လည်း ဖန့်ချန်တစ်ယောက်တည်းသာ ပထမဆုံး တစ်နှစ်တွင် မျှော်စင်ဝင်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသော အချိန်များကို အတွင်းနယ်မြေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ရှုခင်းကြည့်ခြင်းများဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ဖန့်ဟန်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖန့်ချန်ကို အားနာနာဖြင့် အကြံပြုဖူးသည်။ သူတော်စင်မျှော်စင်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ ပိုမို ထက်မြက်လာလျှင်ပင် အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရနိုင်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ မသိသည်မှာ ဖန့်ချန်သည် လေ့ကျင့်စရာ မရှိတော့သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင့် ၆ အတွင်းတွင် ယခုထက် ပိုမို အစွမ်းထက်လိုပါက လေ့ကျင့်မှုသက်သက်ဖြင့် မရတော့ဘဲ မိမိ၏ အခြေခံအရည်အချင်းနှင့် ပါရမီတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

သူသည် အခြားသူများနှင့် မတူပေ။ သူ့တွင် အထွတ်ထိပ်အရိုး ကိုးချောင်း မရှိသလို၊ တစ်ဝက်တစ်ပျက်မျှပင် မရှိပေ။ သူသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေသူဖြစ်ရာ ဤအတားအဆီး၏ ကန့်သတ်မှုကို ခံရသည်မှာ သဘာဝပင်။

ပြောရလျှင် သူ၏ မူလအရည်အချင်းအရ ဤမင်ရွှီခေတ်ရှိ မည်သည့်လူသားနှင့်မဆို ယှဉ်လျှင် နိမ့်ကျနေပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤခေတ်တွင် ဤအရည်အချင်းနှင့် မွေးဖွားခဲ့ပါက အခြေခံအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်ပင် အခွင့်အရေး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝှက်ဖဲများစွာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုထဲတွင် အကြီးမားဆုံး ဝှက်ဖဲမှာ သုံးလောကတောင် ခရီးစဉ်မှ ရရှိခဲ့သော ဆန်းကြယ်သည့် အစွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက သူ၏ မသေမျိုးစွမ်းအင် များ ကုန်ခန်းသွားသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ထပ်တိုးမလာတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူသည် အဆင့် ၆ ၏ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်းရွှယ်နှင့် ဖန့်ဟန်တို့က သူ့ကို မျှော်စင်ထဲတွင် လေ့ကျင့်ရန် တိုက်တွန်းနေကြခြင်းမှာ သူသည် အဆင့် ၆ သို့ ရောက်သည်မှာ မကြာသေးဟု သူတို့က သိထားကြပြီး အဆင့် ၆ ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရန် အဝေးကြီး လိုသေးသည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဝှက်ဖဲနှင့် သူတော်စင်မျှော်စင်၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် သူသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် လက်ရှိအခြေအနေတွင် မိမိ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးပြီဟု ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤသို့ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် အခြားမျိုးနွယ်စုမှ တူညီသော အဆင့်ရှိသူများကို မယှဉ်နိုင်ပါကလည်း ၎င်းသည် သူ၏ အမှား မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုနေ့တွင်။

သူတော်စင်မျှော်စင်တွင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အထဲရှိ လူအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ထုတ်ပယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လူတိုင်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် နဂါးသူတော်စင်မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

နဂါးသူတော်စင်၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော ဤအတွင်းနယ်မြေမြို့တော်ကြီးအပေါ်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ သိလိုစိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။

အခန်း (၁၈၅၂) - နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လိုဏ်ခေါင်းလမ်းတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်ဖက်ခြမ်း၌ အလွန်တရာ စည်ကားလှပသော မြို့တော်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အတွင်းနယ်မြေချင်း တူညီသော်လည်း ဤ နဂါးသူတော်စင်မြို့တော် သည် ပထမဆုံး အကြည့်မှာတင် လူတိုင်းနေထိုင်ခဲ့ဖူးသော အတွင်းနယ်မြေမျိုးနှင့် လုံးဝ မတူကြောင်း သိသာလှသည်။

"ဒီခံစားချက်က... သက်ရှိတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး လူစည်ကားတဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ"

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

တကယ့်ကွာခြားချက်ကို ပြောရလျှင် နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဖန်တီးပေးထားသည့်အလား သဘာဝကျကျ ခန့်ညားထည်ဝါနေပြီး၊ ကျန်ရှိသော အတွင်းနယ်မြေများမှာမူ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဂူဗိမာန် သို့မဟုတ် နားခိုရာ နယ်မြေငယ်လေးများနှင့်သာ တူနေတော့သည်။

နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်၌ ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုး ရှိနေခြင်းကပင် ဤအတွင်းနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်၊ ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ် မှ ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ထားသော နဂါးသူတော်စင် ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားပြီး အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်သို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော တန်ခိုးရှင်များမှာ လိုဏ်ခေါင်းအဆုံးရှိ မသဲမကွဲ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်နေကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် အတွင်းနယ်မြေတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါ၏လော။

"ဒီနဂါးသူတော်စင်မြို့တော်က ကျန်းလုံမြို့တော် ထက်တောင် အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီ ကျယ်ဝန်းတာပဲ... ရှဲ့ကျစ် ဆိုတာလည်း သူ့ကို ယှဉ်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်..."

ဖန့်ဟန်၏ စိတ်နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး လိုဏ်ခေါင်းအဆုံးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ငါတို့ ရောက်ပြီ"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ၏ ဟင်းလင်ပြင်ဆန်သော အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်ကာ အဆုံးသတ်သို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ဖန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဝမ်သောက်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များသည် ဖန့်ချန်းရွှယ်နှင့် ချင်ပိုင်ချွမ်းတို့ကို ထိပ်ဆုံးမှထားကာ အစီအစဉ်တကျဖြင့် စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ၏ နောက်မှ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် အလွန်သိပ်သည်းဆ မြင့်မားသော ရေထဲတွင် နင်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော ခံစားချက်ကို ရရှိနေသည်။ ခြေလှမ်းတိုင်း လှမ်းလိုက်တိုင်းတွင် နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်ကြီးမှာ မျက်စိရှေ့၌ ပို၍ ပို၍ ကြီးမားလာသည်။

မသိမသာဖြင့်ပင် သူတို့အားလုံးသည် ခန့်ညားလှသော မြို့တံခါးကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိလက်လွတ်ဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လိုဏ်ခေါင်းလမ်းဟူ၍ အရိပ်အယောင်ပင် မရှိတော့ချေ။

သူတို့သည် မသိမသာဖြင့် စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာ၏ အတွင်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီး နဂါးသူတော်စင် အတွင်းနယ်မြေ သို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသူများမှာလည်း အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။

လူတိုင်းသည် ခဏတာမျှ စိတ်လွင့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို လူပုံရိပ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူတို့သည်လည်း အခြားအတွင်းနယ်မြေများမှ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး အားလုံးတွင် သူတော်စင်လောင်းလျာ တစ်ပါးစီက ဦးဆောင်လာကြသည်။

နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်သို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော တန်ခိုးရှင်များအတွက်မူ ဤမျှများပြားလှသော သူတော်စင်လောင်းလျာများ တစ်နေရာတည်းတွင် ဆုံစည်းနေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲ၏ အတိုင်းအတာအရ ယခုမြင်နေရသော သူတော်စင်လောင်းလျာ အရေအတွက်မှာ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ရောက်ရှိပြီးသူများနှင့် မရောက်သေးသူများကို ပေါင်းလိုက်လျှင် သူတော်စင်လောင်းလျာ အရေအတွက်မှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ကျော်လွန်သော နက္ခတ္တဗေဒ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာမှာ နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်သို့ ရောက်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။ သူမသည် လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့တံခါးဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး အမည်စာရင်း မှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲ၏ အမှတ်အသားကတ်ပြားများကို ထုတ်ယူခြင်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆောင်ရွက်လေသည်။

သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်မည့် တန်ခိုးရှင် တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းကို အမှတ်အသားကတ်ပြား တစ်ခုစီ ပေးအပ်သည်။ မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်ယူထားသော တန်ခိုးရှင်မှာ အရပ်အမောင်း (၁၀) ပေ ခန့် မြင့်မားလှပြီး သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော သေးငယ်လှသည့် လူသားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အမှတ်အသားကတ်ပြားကို မပျောက်စေနဲ့၊ မျှော်စင်ထဲ ဝင်တဲ့အခါမှာရော၊ ရှုံးနိမ့်လို့ မျှော်စင်ထဲက ထွက်တဲ့အခါမှာရော အဲဒါ လိုအပ်တယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အင်း... မင်းတို့ ဝင်သွားလို့ ရပြီ"

ထိုတန်ခိုးရှင်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ပြောလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အခြားသော မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ သူတော်စင်လောင်းလျာများသည်လည်း သူတို့၏ မျိုးနွယ်ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်ထဲသို့ အဆင်ပြေစွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အရပ် ၁၀ ပေ မြင့်သော ထိုတန်ခိုးရှင်သည် လူသားမျိုးနွယ်များ မြို့ထဲဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဘေးနားရှိ ကူညီပေးနေသော သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားကို ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်လား အရင်က လာဖူးသလား ငါတော့ နည်းနည်းမှ အမှတ်မရဘူး။ သူတို့မှာ သူတော်စင် (၁၀) ပါးပဲ ရှိတာလား ဒါဆိုရင် သူတို့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးမှာ အထွတ်ထိပ်အရိုး (၁၀) ချောင်းပဲ ရှိတာပေါ့။ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမျိုး ရှိမှာလဲ "

လက်အောက်ငယ်သားက ဖော်လံဖားသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်... သူတို့က ကျွန်စနစ်ကနေ လွတ်မြောက်လာတာ မကြာသေးတဲ့ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်လည်း အရင်က မကြားဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရင်က သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲတွေမှာလည်း သူတို့ လာခဲ့ဖူးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရလဒ်တွေက အရမ်းဆိုးလွန်းလို့ အရှင့်စိတ်ထဲမှာ အမှတ်အသား မကျန်တာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ဒီလို မျိုးနွယ်စု အသေးအမွှားလေးတွေက ဘယ်အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားမလဲ မသိဘူး၊ အမှတ်ရနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး"

အရပ် ၁၀ ပေ မြင့်သော တန်ခိုးရှင်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို မှတ်ပုံတင်ရန် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားသံမှာ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါလာပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်မိသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အချို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ လူသားမျိုးနွယ်စုသည် နုနယ်လွန်းလှသေးသည်။

မင်ရွှီနယ်မြေကို စိုးမိုးထားနိုင်သော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီးထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ်ထက် သာလွန်သော မျိုးနွယ်စုများမှာ အနှံ့အပြား ရှိနေသည်။ ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ မှတ်ယူခံရသည်မှာ အဆန်းမဟုတ်သလို လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်နေသည်မှာလည်း မထူးဆန်းပေ။

ဖန့်ဟန်တို့အဖွဲ့သည် ထိုစကားများကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသလို၊ မကျေမနပ် ဖြစ်သလို ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ဖန့်ချန် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှု သိပ်မရှိလှပေ။ မလာခင်ကတည်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေအနေကို သူသိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူတို့က လှောင်ပြောင်ရုံသာ လှောင်ပြောင်ပြီး ဒုက္ခမပေးသည်ကပင် တော်လှပြီဟု ဆိုရမည်။

နယ်မြေကိုးခု ခေတ်က လူသားမျိုးနွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လက်ရှိ မင်ရွှီခေတ်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေခံမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အားနည်းလွန်းလှသည်။

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာမှာ မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ လူအုပ်ကြီးကို ဆက်လက်ဦးဆောင်ကာ စည်ကားလှသော နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်အတွင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံမှာ ဤနေရာရှိ ထူးခြားသော ဒေသန္တရ အငွေ့အသက်များဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အဓိကအချက်မှာ သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသော အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အလွန်တရာ များပြားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကြည့်၍ပင် မဆုံးနိုင်တော့ချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့သည် အပြင်လောကရှိ အခြားမျိုးနွယ်စုများအကြောင်းကို သတင်းအချက်အလက်များအရသာ သိရှိကြရပြီး အမှန်တကယ် ထိတွေ့ဖူးခြင်း မရှိကြချေ။ ယခုမူ သူတို့သည် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် မျိုးနွယ်စုပေါင်း ဒါဇင်ချီ၍ မြင်နေရသည်။ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေကြပြီး အရှိန်အဝါများမှာလည်း သူတို့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျကြချေ။

မကြာမီတွင် သူတို့အဖွဲ့သည် အလွန်ကြီးမားသော တည်းခိုခန်းကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်၏ လေ့လာမှုအရ ဤနေရာသည် နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်၏ ဗဟိုချက်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသေးသည်။

သို့သော် လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေခံအဆင့်အတန်းအရ နဂါးသူတော်စင်မြို့တော်၏ မြို့စွန်ပိုင်းတွင်သာ နားခိုနိုင်စရာ အကြောင်းရှိသည်။ အကယ်၍ ဗဟိုပိုင်းသို့ သွားမိပြီး လုံးဝ မယှဉ်နိုင်သော အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုများနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မိပါက ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်က သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲ လာတိုင်းမှာ ဒီတည်းခိုခန်းမှာပဲ နားခိုလေ့ရှိတယ်"

"တည်းခိုဖို့ ကိစ္စတွေ ဆောင်ရွက်ပြီးရင်တော့ မင်းတို့မှာ တခြားကိစ္စ မရှိရင် အခန်းထဲမှာပဲ တိုက်ပွဲစမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေကြပါ။ တတ်နိုင်သမျှ... အပြင်ကို လျှောက်မသွားကြနဲ့"

စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာက ဤသို့ပြောရင်း ဖန့်ချန်ကို အထူးတလည် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ အဓိပ္ပာယ် အလွန်ပါလှသည်။ ဖန့်ချန်သည် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သူဟု သူမက ယူဆထားပုံရသဖြင့် သူ့ကို အထူးတလည် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာသည် လူတိုင်းကို တည်းခိုခန်းထဲ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တည်းခိုရန်အတွက် အစေခံတစ်ဦးကို ခေါ်ယူဆောင်ရွက်လေသည်။ ဖန့်ချန်းရွှယ်က မသေမျိုးကျောက်တုံး အစုအပုံလိုက်ကို ထုတ်ပေးရာ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာမှတစ်ဆင့် တည်းခိုခန်းအစေခံထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် တည်းခိုရန် ကိစ္စများအားလုံး ပြီးစီးသွားသည်။ တစ်ယောက်လျှင် အခန်းတစ်ခန်းစီ ရရှိကြပြီး ဖန့်ချန်သည် သူ၏ အခန်းကတ်ပြားကို ယူကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အပြင်ဘက်မှ နောက်ထပ် လူတစ်စု ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူစုကို သူတော်စင်လောင်းလျာ အများအပြားက ဦးဆောင်လာကြသည်။ ထိုသူများမှာ ဖန့်ချန် ယခင်က ချောင်ရှန်းတွင် တွေ့ခဲ့ဖူးသော ဝမ်သူတော်စင်လောင်းလျာ နှင့် ရှီးသူတော်စင်လောင်းလျာ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ကြည့်နေသော ဝမ်ချုံစန်း ကိုလည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ဝမ်သူတော်စင်လောင်းလျာတို့သည်လည်း စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ အနားသို့ ကပ်လာကြသည်။

သူတော်စင်လောင်းလျာများ ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဝမ်သူတော်စင်လောင်းလျာတို့သည် စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ အလျင်အမြန်ပင် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ သူတို့ ခေါ်ဆောင်လာသော လူများကိုမူ စန့်လင်သူတော်စင်လောင်းလျာထံတွင် အပ်နှံထားခဲ့ကြသည်။

"ဟေ့ လူအိုကြီးဖန့်... မင်းလည်း ဒီတစ်ခါ ပါလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းထားသားပဲ"

ဝမ်ချုံစန်းက အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ဝိုက်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်နှင့် ဖန့်ဟန်တို့၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ကပ်လာသည်။ သူသည် တည်းခိုခန်းခန်းမအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရင်း

"ဒီတစ်ခါ လာရတာ ဘာအဆင့်မှ မရရင်တောင် ခရီးထွက်ရတာ တန်ပါတယ်ကွာ။ ဗဟုသုတတွေ အများကြီး ရတယ်။ ဒီခဏလေးအတွင်းမှာတင် ငါ မျိုးနွယ်စုပေါင်း ရာကျော်ကို မြင်လိုက်ရတယ် "