← Chapters

အခန်း (၁၈၅၉-၁၈၆၀)

Vol. 186 Ch. 1859-1860

အခန်း (၁၈၅၉-၁၈၆၀)

Vol. 186 Ch. 1859-1860

အခန်း (၁၈၅၉) - ပူးပေါင်းဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း

လူတိုင်းသည် ထိုတောက်ပလှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းကိုယ်စီ ချလိုက်ကြသည်။

ဒီကောင်တော့... သေတာကျိန်းသေသွားပြီ။

သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲသို့ လာရောက်နိုင်သူများထဲတွင် အားနည်းသော မျိုးနွယ်စုများကြား၌ အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသည်မဟုတ်ပေ။

တန်ခိုးရှင်နှစ်ဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သည်ကို ဤကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ကွက်အောက်တွင် အသက်ရှင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှ တန်ခိုးရှင်များသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လေးနက်တည်ကြည်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ လွင့်စင်သွားသောအခါ လူတိုင်း၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ အသီးသီး ပေါ်လာကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် မူလနေရာမှာပင် အကောင်းပကတိအတိုင်း ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်ရာခန့်ရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အားဖြင့် တူးဆွဖယ်ရှားလိုက်သည့်အလား အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း သူရပ်နေသော နေရာလေးမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

အနီးနားရှိ တန်ခိုးရှင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မိမိတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

အတောင်ပံနက်နှင့် တန်ခိုးရှင်နှင့် သူ၏ ယာယီ 'မဟာမိတ်' တို့မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်မြင်ချင်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဖန့်ချန်၏ ပုံရိပ်မှာ ရပ်နေသည့်နေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အတောင်ပံနက်နှင့် တန်ခိုးရှင်ထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်မှ အတောင်ပံအစုံမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည့်အလား ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ကိုတိုက်ခိုက်သူအား မြင်တွေ့ရန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ချင်သော်လည်း သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ပတ်ချာလည် လည်သွားပြီးနောက် ဒုန်း ခနဲ အသံနှင့်အတူ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ယာယီမဟာမိတ်မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နောက်သို့လှည့်၍ အသက်လု ထွက်ပြေးတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုလည်း အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ဆယ်လံခန့်ပင် မပြေးရသေးမီမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ လက်မောင်းတစ်ဖက်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ပေါ်ထွက်နေပြီး ထိုလက်ထဲတွင် သူ၏ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသော နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖတ်

နှလုံးသားမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ညှစ်ခြေခံလိုက်ရပြီး ထိုသူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချနိုင်ကာ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်အား ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ချိန်မှစ၍ ဤအဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ် နှစ်ဦးကို ပြန်လည်သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်အထိမှာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ စစ်မြေပြင်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော အဆင့် ၆ မသေမျိုးမှာ သုံးဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိတော့သည်။ ကျန်ရှိသူများမှာ ခုနက သေမင်းတိုက်ပွဲအတွင်း အသက်ပျောက်ခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး အလောင်းများမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ အချို့မှာမူ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် အလောင်းပင် ရှာမရတော့ပေ။

သေမင်းတိုက်ပွဲအတွင်း အခုထိ အသက်ရှင်နေနိုင်သော တန်ခိုးရှင်များသည် လူအများမဟုတ်ကြချေ။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ခုနက အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသူများပင်လျှင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကွာအဝေးတစ်ခု ထားလိုက်ကြပြီး ဆက်လက်မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ စုပြုံကျရောက်လာသည်။ ထိုအကြည့်များထဲတွင် လေးနက်မှု၊ စိုးရိမ်မှု၊ အကဲခတ်မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများ ရောပြွမ်းနေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်

"ဒီလူက... ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်။ သူ့မှာ အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်"

"ငါတို့တွေ ပူးပေါင်းပြီး ဒီလူကို အရင်သတ်ကြရအောင်၊ အနိုင်အရှုံးကိုတော့ နောက်မှ ဆုံးဖြတ်မယ်"

"ကောင်းပြီ"

လူပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်သည် ချက်ချင်းပင် ပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဖန့်ချန်ထံသို့ ဝိုင်းရံလာကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ ဖန့်ချန် အစကတည်းက မမြင်ချင်ခဲ့သော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူက ဤလူအုပ်ကို ကြောက်နေ၍ မဟုတ်ပေ။

ဤလူအရေအတွက်မှာ ယခုထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုများလာလျှင်ပင် သူ့အတွက် အရေးမပါချေ။ ဤလူများထဲတွင် ရှဲ့အာမန် ၏ အဆင့်အတန်းကို မှီနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှဲ့ကျစ်မျှော်စင် ထဲတွင် သူ၏ အစွမ်းကုန် အကန့်အသတ်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသည်။ 'ရှဲ့အာမန်' အဆင့်ရှိသော မသေမျိုး အယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူသည် သက်တမ်းအနည်းငယ် ပေးဆပ်ကာ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူက အစကတည်းက အင်အားအများကြီး မသုံးချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲစစချင်းမှာပင် အင်အားကို တတ်နိုင်သမျှ ချွေတာပြီး အစွမ်းအချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဟု သူယူဆသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ တံခါးပေါက် အရေအတွက်မှာလည်း တရိပ်ရိပ် တိုးပွားနေသည်။

ဤသည်မှာ ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်နေသော အတွင်းနယ်မြေများ ပိုမိုများပြားလာခြင်းကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစောင့်ကြည့်သူများမှာ အများအားဖြင့် သူတော်စင်လောင်းလျာများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတော်စင်အစစ်အမှန်များမှာမူ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ သုံးဆင့် ကဲ့သို့သော မျိုးစေ့ဝင် ကျောင်းသားများကိုသာ ပို၍ အာရုံစိုက်ကြလိမ့်မည်။

"မိတ်ဆွေ... မင်းက ဘယ်မျိုးနွယ်စုကလဲ"

တစ်စုံတစ်ဦးက ဝိုင်းရံလာရင်းမှ အခြေအနေကို အနည်းငယ် လျှော့ချရန်အတွက် မေးလိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝေခွဲမရသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်အကြောင်း ကြားဖူးတဲ့သူ ရှိလား"

"ဘာမှ နာမည်ကြီးတာ မရှိဘူး ထင်တယ်"

'အင်း...'

ဖန့်ချန် ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မျိုးနွယ်စုပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် မျှော်စင်တိုက်ပွဲများစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော လူသားမျိုးနွယ်ကို အခြားသူများ မသိကြသေးခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။

အဓိကမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေခံအင်အားမှာ တကယ်ပင် နိမ့်ကျနေခြင်းကြောင့်လည်း ပါသည်။

"ငါ ကြားဖူးသလိုပဲ... လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတာ မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ရဲ့ ကျွန်စစ်သည်တွေ မဟုတ်လား။ ဘယ်တုန်းက သူတော်စင်မျိုးနွယ် ဖြစ်သွားတာလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူတို့သည် စကားပြောနေကြသော်လည်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုမှာမူ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိဘဲ ဖန့်ချန် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရနိုင်အောင် ပိုမို တင်းကျပ်လာသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ စတင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြသေးပေ။ အကြောင်းမှာ ဦးဆုံးတိုက်ခိုက်သူသည် ထိခိုက်မှု အရင်ဆုံး ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်မှာ သူတော်စင်တွေ ပေါ်ထွန်းခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလှပြီ။ မင်းပြောတာက အရင်ခေတ်က ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ မှတ်တမ်းတွေပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့လူသားမျိုးနွယ်က ကျွန်စစ်သည် ဘဝကနေ လွတ်မြောက်လာတာ သိပ်မကြာသေးဘူး မဟုတ်လား။ မင်းလိုလူမျိုးကို ဘယ်လိုများ မွေးထုတ်ပေးနိုင်တာလဲ။ မင်းတို့ဆီမှာ သူတော်စင် ဘယ်နှစ်ပါးရှိလဲ၊ အထွတ်အထိပ်အရိုး ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေခံအင်အားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ စုံစမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ဒါက ဖုံးကွယ်ထားစရာ မရှိပါဘူး။ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်မှာ အခု သူတော်စင် ၁၀ ပါး ရှိတယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"မင်းတို့ တကယ်ပဲ ငါ့ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြတာလား။ မင်းတို့ဘေးက လူတွေကို ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်တာလား။ တိုက်ပွဲစတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က မင်းတို့ကို နောက်ကနေ ပြန်မတိုက်ခိုက်ဘူးလို့ရော မကြောက်ဘူးလား"

လူတိုင်း၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်တွင် သူတော်စင် ၁၀ ပါးသာ ရှိသည်ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြသည်။

အထွတ်အထိပ်အရိုး ၁၀ ခုတည်းပဲလေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက် ဘယ်လောက်အထိ ဖြစ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။

"အားလုံး တပြိုင်တည်း တိုက်ကြရအောင်။ ဒီလူက တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးတိုင်း ခဏ နားရတယ်။ ဒါက သူ တိုက်ခိုက်တိုင်း အင်အားကုန်သုံးရတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။ ငါတို့ထက် တစ်ဆင့် ပိုသာနေရင်တောင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အကြာကြီး ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက တွေဝေနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်တစ်ယောက်က ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အခု မတိုက်ရင် သူ အင်အားပြန်စုမိသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကိုင်တွယ်ရ ပိုခက်သွားလိမ့်မယ်"

အမှန်ပဲ

ဒီလူက အခုလေးတင် တန်ခိုးရှင်နှစ်ဦးကို သတ်ထားတာပဲ။ အခုက သူ တိတ်တိတ်လေး အင်အားပြန်ဖြည့်နေတဲ့ အချိန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အတွင်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ စောင့်ကြည့်သူများသည်လည်း ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဝေဖန်နေကြသည်။

"လူသားမျိုးနွယ် မကြားဖူးပါဘူး။ ဒီလူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်မှာရှိတာလဲ၊ ဘယ်ကလာတာလဲဆိုတာကို အားတဲ့အခါ သွားရှာကြည့်ရမယ်"

"ဒီကလေးရဲ့ အစွမ်းကတော့ အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း တကယ်ပဲ ဝင်နိုင်တဲ့ အနေအထားမှာ ရှိတယ်။ သူတော်စင် ၃၀ လောက်ရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေက ပါရမီရှင်တွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်မှာပဲ"

"အလားအလာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အင်အားနည်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုကနေ လာတာဆိုတော့ နောက်ပိုင်းမှာ တိုးတက်ဖို့က ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိမှာပဲ"

"နှမြောစရာပဲ... မျှော်စင်ထဲ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ သေမင်းတိုက်ပွဲတံဆိပ်ပြားနဲ့ ကြုံရတာဆိုတော့ သူ ဒီတစ်ခါ သေတာ ကျိန်းသေသွားပြီ"

အတွင်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ မျက်လုံးပေါင်းများစွာသည် ဖန့်ချန်၏အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ အကြည့်အများစုမှာ နှမြောတသဖြစ်နေကြသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်နိုင်မည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ကံမကောင်းစွာဖြင့် တိုက်ပွဲအစမှာတင် သေမင်းတိုက်ပွဲနှင့် ကြုံတွေ့ရသဖြင့် သေဆုံးရတော့မည်ကို နှမြောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန့်မျိုးနွယ်စု အတွင်းနယ်မြေ

ပြင်ပမျိုးနွယ်စုမှ ခြောက်ဆင့်တန်ခိုးရှင်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်က ဖန့်ချန်ထံသို့ ဝိုင်းရံလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန့်မျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များ၏ မျက်နှာများသည် အလွန်တရာ တည်ကြည်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤဖန့်ချန်ဘိုးဘေးအကြောင်းကို အများကြီး မသိကြပေ။ သွေးသားစင်ကြယ်ပြီး မျှော်စင်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ နေခဲ့ဖူးသည်ကိုသာ သိကြသည်။ ဤအချက်ကပင် ဖန့်ချန်ဘိုးဘေး၏ အစွမ်းမှာ မနိမ့်ကျနိုင်မှန်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ... အဆင့်တူ တန်ခိုးရှင် အုပ်စုကြီး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် ထွက်ပြေးခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိနိုင်ချေ။

"ဒါက... အဖိုးကြီး (ဖန့်သူတော်စင်) က ဖန့်ချန်ကို အထင်ကြီးလွန်းသွားတာလား..."

ဖန့်ချန်းယူသည် သူ၏ ဝှီးချဲပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျှော်စင်အတွင်းမှ မြင်ကွင်းကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

အခြားသူတွေ မပြောနဲ့၊ သူကိုယ်တိုင် အဆင့် ၆ ဘဝတုန်းက ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံရလျှင် ထွက်ပြေးဖို့တောင် လွယ်မည်မဟုတ်ပေ။ လက်နက်ချပြီး ပါးစပ်ဖြင့်သာ အသက်ရှင်လမ်းကို ရှာရမည် ဖြစ်သည်။

"အဖိုးကြီး ကိုယ်တိုင်တောင် ဒီအခြေအနေမျိုးကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး၊ ဒီကလေးက သူ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်နိုင်ပါ့မလား"

ဖန့်ချန်းယူသည် လက်ညှိုးဖြင့် ဝှီးချဲ၏ လက်တင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါက်နေမိသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထိုလူအုပ်စုကြီးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်မှု ရရှိသွားကြပြီး စတင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြလေတော့သည်။

အခန်း (၁၈၆၀) - ဘယ်သူက ထောက်ခံပြီး ဘယ်သူက ကန့်ကွက်သလဲ

"သတ်ကြ"

နောက်ဆုံးတွင်မူ... ဤသေမင်းတိုက်ပွဲမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်ရေးအတွက် အဆင့် ၆ မသေမျိုး သုံးဆယ်ကျော်တို့သည် အပြင်းထန်ဆုံးဟု ယူဆရသော အရိုးမာမာကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းရန် တပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် သူတို့ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ထိုခဏမှာပင် ဓားရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည်လည်း လေဟာနယ်ကို ပိုင်းဖြတ်ကာ ဝေ့ယမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအဆင့် ၆ မသေမျိုး သုံးဆယ်ကျော်တို့သည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ဤဓားရှိန်ကို ခုခံရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း၊ ဓားအရှိန်အဝါမှာ ဝါးပင်ကို ထက်ပိုင်းပိုင်းသကဲ့သို့ အတားအဆီးမဲ့စွာပင် လူအုပ်ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားရာတစ်ခုစီ ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

ထိုဓားရာများဆီမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးလျှံအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ပါးလွှာလှသော စက္ကူပေါ်သို့ မီးပွားတစ်စ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။

အဆင့် ၆ မသေမျိုး သုံးဆယ်ကျော်တို့သည် ဤဓားတစ်ချက်အောက်မှာပင် ပြာအဖြစ် လွင့်စင်သွားကြပြီး အလောင်းပင် တစ်စမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။

အတွင်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ စောင့်ကြည့်နေသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်းများစွာဖြင့် ကြောင်အသွားကြသည်။

အတွင်းနယ်မြေ အရှင်သခင်များပင်လျှင် မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

"ဓားနတ်ဘုရားစွမ်းအား လား"

"ဒီလို အင်အားနည်းတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ဓားနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နိုးထစေနိုင်တဲ့သူ ရှိနေတာလား"

"အဆင့်တူ တန်ခိုးရှင် သုံးဆယ်ကျော်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူက အဆင့်တစ်သိန်းအတွင်း ဝင်နိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ အဆင့်တစ်သောင်းအတွင်းတောင် ချိတ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိနေပြီ..."

အဆင့်တစ်သိန်းစာရင်း၏ နောက်ဆုံး ကိုးသောင်းမှာ အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှု အလွန်မကြီးမားလှဘဲ အချင်းချင်း အနည်းငယ်စီသာ သာလွန်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖန့်ချန်၏ ဤဓားတစ်ချက်ကမူ အတွေ့အကြုံရှိသူများကို ချက်ချင်းပင် ကောက်ချက်ချနိုင်စေခဲ့သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ အဆင့်တစ်သောင်းအတွင်း ဝင်နိုင်သည့် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြီးကျယ်လှသော နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အဆင့် ၆ မသေမျိုးများကြားတွင် ထိပ်သီး တစ်သောင်းစာရင်းဝင် ဖြစ်၏ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက မည်သည့်ဒေသတွင်မဆို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ကျော်ကြားစေမည့်သူပင်။

ဖန့်မျိုးနွယ်စု အတွင်းနယ်မြေ

လူတိုင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးမှာ အဆင့်တူများ၏ ဝိုင်းရံမှုကြားတွင် အသက်လုတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အားလုံးကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော လက်ချက်မျိုးမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုထက်ပင် ကျော်လွန်နေချေပြီ။

"ဒါ... ဒါက လဲ့ဘိုးဘေး နိုးထခဲ့တဲ့ ဓားနတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးလား"

ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်သူ အဘိုးအိုတစ်ဦးက ဖန့်ချန်းယူကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ထိုနေ့က ဖန့်လဲ့က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတော်စင်နှစ်ပါးကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြေးမြင်မိကြသည်။ ဤအချက်ကသာ ဖန့်ချန်၏ ဓားတစ်ချက်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးရသည်ကို ရှင်းပြနိုင်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဤဖန့်ချန်ဘိုးဘေးကို လဲ့ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် တိတ်တဆိတ် မြေတောင်မြှောက်ပေးထားသည်ဟုပင် သံသယဝင်လာကြသည်။

'အဖိုးကြီးကတော့ အကွက်တွေ တကယ်ဝှက်ထားတာပဲ...'

ဖန့်ချန်းယူက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ဖန့်ချန်၏ ဘေးအန္တရာယ်အတွက် အမြဲစိုးရိမ်နေခဲ့ကြသော ဖန့်ကူးယဲ့ အပါအဝင် သုံးဦးသားမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့်အတူ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများ အရိပ်ထင်နေကြသည်။

သူတော်စင်မျှော်စင်အတွင်း

ဖန့်ချန်သည် ရှေ့မှ ပြင်ပမျိုးနွယ်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သေမင်းတိုက်ပွဲနယ်မြေ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ သိသိသာသာ ကျုံ့ဝင်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

'နယ်မြေကျဉ်းသွားတာက သေဆုံးသူ အရေအတွက်နဲ့လည်း ဆိုင်နေတာလား'

ဖန့်ချန်သည် ဤအသေးစိတ်အချက်ကို သတိထားမိပြီးနောက် မျှော်စင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ခြင်ထောင် ကဲ့သို့ အကာအကွယ်ကြီးကို ပြေးမြင်မိသည်။

'ကြည့်ရတာ နယ်မြေက သူ့ဘာသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဉ်းလာတာအပြင်၊ ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့သူ အရေအတွက်ပေါ်မူတည်ပြီးတော့လည်း ကျုံ့နှုန်းက မြန်လာတာပဲ။ အသတ်ခံရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လက်နက်ချတာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ထွက်ခွာသွားတာပဲ'

ထိုစဉ် အဝေးတစ်နေရာမှ ပေါက်ကွဲသံကြီးများကို ကြားနေရပြန်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းပင်။ ဖန့်ချန်က ထိုနေရာသို့ သွားရန် စိတ်မကူးဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာဆီသို့သာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

သေမင်းတိုက်ပွဲနယ်မြေသည် နောက်ဆုံးတွင် အချင်း တစ်မိုင်ခန့်သာရှိသော ဧရိယာအထိ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဖန့်ချန်အပါအဝင် စုစုပေါင်း မသေမျိုး ၆ ဦးသာ ယခုထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဖန့်ချန်မှလွဲ၍ ကျန် ၅ ဦးစလုံးမှာ အလွန်အမင်း နွမ်းလျနေကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေကြသည်။

ထိုသူများအနက် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသားအရေမှာ ဖန့်ချန် ယခင်က တွေ့ဖူးသော ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် ကဲ့သို့ပင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဖြာထွက်နေသည်။ ထိုကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးတွင်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ထင်ရှားလှသည်မဟုတ်ဘဲ ဖန့်ချန်ပြီးလျှင် အသန့်ရှင်းဆုံး အနေအထားတွင် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသူများသည် သူမနှင့် တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးနေကြရာ သူမနှင့် ရင်မဆိုင်ချင်ကြမှန်း သိသာလှသည်။

"ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်လား"

"ဒီတန်ခိုးရှင် ၆ ယောက်ထဲမှာ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အခြေခံအင်အားက အတောင့်တင်းဆုံးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီ ၅ ယောက် ပူးပေါင်းရင်တောင် ဟိုလူသားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင်ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး၊ သူ့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားစွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်ဘူး"

အတွင်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်နေကြပြီး ဤသေမင်းတိုက်ပွဲတွင် ဖန့်ချန်က အနိုင်ရမည်ဟု တစ်ခဲနက် ယူဆနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အသံများမှာ မျှော်စင်အတွင်းသို့ မရောက်ရှိနိုင်သဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၅ ဦးမှာမူ ထိုကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးကိုသာ ပို၍ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

"မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေက ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကိုတောင် ဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ဆိုသည်။

"ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်တာက ပိုမြန်သလို ပိုပြီးတော့လည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိလိမ့်မယ်"

"ဟွန့် နင်က သိပ်တော်လှပြီလို့ မထင်နဲ့။ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ ငါတို့ ပူးပေါင်းတာကို ယှဉ်နိုင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့"

မသေမျိုးတစ်ဦးက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီးနောက် အေးစက်စက် ဆိုပြန်သည်။

"ပူးပေါင်းမယ် ဒါက မျှော်စင်တိုက်ပွဲပဲ၊ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုချင်းစီရဲ့ အခြေခံအင်အားကို တိုင်းတာတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ မင်းတို့သာ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် မျှော်စင်တိုက်ပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ရာရောက်ပြီး အရမ်းကို အရှက်သိက္ခာမဲ့ရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

လူအုပ်ကြီးက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"အရှက်ရှိတာ မရှိတာက နင်ပြောရမှာ မဟုတ်ဘူး။ မျှော်စင်တိုက်ပွဲဆိုတာ ကိုယ့်အစွမ်းကို တိုင်းတာတာအပြင် ဦးနှောက်ကိုလည်း တိုင်းတာတာပဲ"

မသေမျိုးတစ်ဦးက ဖန့်ချန်အပါအဝင် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေတို့... ငါတို့တွေ ပူးပေါင်းပြီး ဒီမိန်းမကို အရင်ဖြိုကြစို့။ အဲဒီနောက်မှ ငါတို့အချင်းချင်း အနိုင်အရှုံး ဆက်လုကြမယ်။ မဟုတ်ရင် သူမရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ကြားက ညီမျှမှုကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူက ထောက်ခံပြီး ဘယ်သူက ကန့်ကွက်သလဲ"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ ထောက်ခံတယ်"

ဖန့်ချန်က ပထမဆုံးအဖြစ် သဘောတူလိုက်သည်။

ကျန်သူများက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူက ဘယ်မျိုးနွယ်မှန်း မသိသော်လည်း ယခုထိ အသက်ရှင်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သာမန်လူမဟုတ်မှန်း သိကြသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လူတိုင်းက ထိုသူ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်ကြပြီး ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးကို ဝိုင်းတိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြတော့သည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားပြီး စကားရှည်မပြောတော့ဘဲ သူမအတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံးဟု ယူဆရသော တန်ခိုးရှင်ထံသို့ အတင်းဝင်တိုက်တော့သည်။

ထိုတန်ခိုးရှင်မှာ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းရင်း ပြန်လည်ခုခံသော်လည်း သူမပြောသကဲ့သို့ပင် သူမ၏ အသားအရေပေါ်၌ မည်းနက်နေသော မီးလောင်ရာတစ်ခုသာ ထင်ကျန်ရစ်စေနိုင်သည်။

"အားလုံး တူတူတိုက်ကြလေဗျာ အခု အင်အားချန်ထားရင် ခဏနေရင် သူက ငါတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ သတ်သွားလိမ့်မယ် "

ထိုသူသည် ကျန်သူများ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ကျန်သူများလည်း မတွေဝေတော့ဘဲ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ထိပ်သီးအဆင့်တူ ၅ ဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်များကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးမှာ ချက်ချင်းပင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည်။

သူမ၏ အသားအရေမှာ အလွန်မာကျောပြီး ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား မြင့်မားသော်လည်း ၎င်းမှာ သက်တမ်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ဖန့်ချန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဆယ်ချက်ကျော်ခန့် အဆက်မပြတ် အရိုက်ခံရပြီးနောက် သူမ၏ အံ့မခန်း ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

"နင်တို့တွေ တကယ့်ကို အရှက်မရှိဘူး"

အမျိုးသမီးသည် သူမ သေရတော့မည်ကို သိသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက အောင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းပဲ၊ ယုတ်ညံ့တာ မဟုတ်ဘူး "

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်လည် အော်ဟစ်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟေး... ဒီကောင်လေးက အားချန်ထားနေတာလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖန့်ချန်သည် အစမှအဆုံးအထိ အင်အားအကုန်မသုံးဘဲ ဟန်ဆောင်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိသွားသည်။ ဖန့်ချန်က အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်နေသလို ထင်ရသော်လည်း သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးအပေါ်သို့ တစ်ချက်မျှ မကျရောက်ပေ။ ထိုသူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ကျန်သူများမှာမူ ဂရုမစိုက်အားဘဲ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးကိုသာ အရင်ရှင်းချင်နေကြသည်။

အတွင်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ တန်ခိုးရှင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ခေါင်းထဲ၌ စကားလုံးတစ်လုံးသာ ပေါ်လာတော့သည်။

'အရှက်မရှိဘူး'

ဖန့်မျိုးနွယ်စု အတွင်းနယ်မြေ

"ဒီကောင်လေးကတော့... အဖိုးကြီးနဲ့ တကယ်တူတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက တတိယမျိုးဆက် သွေးသားပဲလေ၊ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ပေါ်လာတာလဲ မသိဘူး"

ဖန့်ချန်းယူသည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ဖန့်မျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များသည် ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ အားလုံးက လက်ခံထောက်ခံကြသည်။ သူတို့သာ ဖန့်ချန်နေရာတွင် ရှိနေလျှင်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် အင်အားကို ချွေတာမည်သာ ဖြစ်သည်။ အရှက်ရှိခြင်း မရှိခြင်းမှာ အဓိက မဟုတ်ပေ။

"ဘိုးဘေးဖန့် အားတင်းထားပါ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်အားပေးလိုက်သည်။

ကျန်သူများလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝိုင်းဝန်းအားပေးကြတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးကို ရှင်းလင်းပြီးပါက ကျန်ရှိသော နွမ်းလျနေသည့် လူအနည်းငယ်မှာ ဘိုးဘေးဖန့်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်နိုင်တော့မှန်း သိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေကြသော ဖန့်မျိုးနွယ် အတွင်းနယ်မြေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင်... ကျန်းဝူသူတော်စင်လောင်းလျာ သည် အတွင်းနယ်မြေထဲတွင် ရပ်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ နက်ရှိုင်းလှသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။

All Chapters