အခန်း (၈၁-၈၂)

အခန်း(၈၁) တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ချချင်နေသူ၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့

အစ်ကိုကြက်၏ စကားများက ရေအောက်မိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ညတွင်းချင်း အလစ်အငိုက် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတစ်ခုကို စီစဉ်လိုက်ပြီး သခင်ကြီးလုံနှင့် အစ်မဟုန်တို့ကို ခွဲခြားကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းလေသည်။

အစ်ကိုကြက် တင်ပြလာသော ငြင်းဆန်၍မရသည့် သက်သေအထောက်အထားများနှင့် သူတို့ရှေ့တွင် ထိုင်နေရုံဖြင့် သွေးပေါင်ချိန်ကို ထိုးတက်သွားစေနိုင်သော ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကြောင့် ထိုလူနှစ်ယောက်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစစ်မျဉ်းများက စက္ကူထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်စွာ ပြိုလဲသွားခဲ့၏။

လက်အိတ်ဖြူဟု လူသိများသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်က အလွန်သတိကြီးလှပြီး တစ်ခုလုံးသော ရာဇဝတ်မှုကွန်ရက်၏ အမှန်တကယ် အချက်အချာကျသူ ဖြစ်၏။ သခင်ကြီးလုံနှင့် အစ်မဟုန်တို့က သူ ရှေ့တန်းသို့ တွန်းပို့ထားသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"စုံစမ်းကြစမ်း... မြေကြီးကို သုံးပေလောက်တူးပြီး အဲ့လက်အိတ်ဖြူကို ရှာကြစမ်း..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရုံးခန်းဖုန်းက အဆက်မပြတ် မြည်လာခဲ့၏။

"တပ်ဖွဲ့မှူးဝမ်... ပြဿနာကြီးတက်ပြီ... ဗဟိုဆေးရုံမှာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်..."

"ညနိဗ္ဗာန်ကနေ လွတ်သွားတဲ့ ငါးတစ်ကောင်၊ နာမည်က အာမင်တဲ့၊ သူက ကလပ်ရဲ့ ဖောက်သည်မန်နေဂျာတစ်ယောက်ပဲ... သူ့မိန်းမက ဆေးရုံမှာ ကလေးမွေးနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လူတွေက ဖမ်းဖို့ တိတ်တိတ်လေး သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ သူက လူနာဆောင်ရဲ့ ခေါင်မိုးပေါ်ကို ပြေးတက်သွားတယ်..."

"အခု... အခု သူက တိုက်ပေါ်ကနေ ခုန်ချမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေတယ်..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာကျင်းသွားလေသည်။

ဤမျှအရေးကြီးသော အချိန်ကာလတွင်မှ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ရသနည်း။

"သောက်ကျိုးနည်း..."

သူက ကုတ်အင်္ကျီကို ဆွဲယူကာ အလျင်စလို ထွက်သွားသော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ရေသောက်နေဆဲဖြစ်သော ချူးရှန့်ကို လှည့်၍ အော်ပြောလိုက်၏။

"ချူးရှန့်... မင်းလည်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်း..."

အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် ချူးရှန့် သွားလေရာတိုင်းတွင် ပြဿနာများက နောက်မှ လိုက်ပါလာတတ်သော်လည်း ဤစွမ်းအားကြီးမားသောပုဂ္ဂိုလ် သူ၏ အနားတွင် ရှိနေသရွေ့ ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ အလိုလိုနေရင်း စိတ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားနေရ၏။

ဤသည်က ဒဏ္ဍာရီလာ အနုတ်နှစ်ခုပေါင်းလျှင် အပေါင်းဖြစ်သွားသည် ဆိုသည့်အရာများ ဖြစ်နေမည်လော။

...

ကျန်းချန် ဗဟိုဆေးရုံ၊ လူနာဆောင် အဆောက်အအုံ၏ အောက်ထပ်။

တားမြစ်နယ်မြေကို သတ်မှတ်ထားပြီး မီးသတ်သမားများ ချထားသော ဧရာမ ကယ်ဆယ်ရေး လေအိတ်ကြီးက အားကိုးရာမဲ့နေသည့် တို့ဟူးတုံး တစ်တုံးနှင့် တူနေ၏။

အောက်ထပ်တွင်မူ လာရောက်ကြည့်ရှုသူ လူအုပ်ကြီးက သုံးလေးထပ်ခန့် ရပ်နေကြပြီး လက်ညှိုးထိုးကာ တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

"ဟေ့... ဒီလူငယ်လေးက တော်တော်လေး တက်ကြွပုံရပါလျက်နဲ့ ဘာက သူ့ကို အဲ့လောက်တောင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေတာလဲ..."

"သူက ပြစ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ထားလို့ ရဲတွေက လာဖမ်းတာတဲ့၊ အဲဒါကြောင့် သူ အပေါ်ထပ်ကို ထွက်ပြေးသွားတာလို့ ကြားတယ်..."

"ကျွတ် ကျွတ်... ဒါက တော်တော် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ရမယ်၊ ထောင်ကျခံမယ့်အစား သေတာကမှ ကောင်းမယ်လို့ သူတို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ..."

ခေါင်မိုးပေါ်တွင်မူ။

ဆေးရုံဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ခေါင်မိုးစွန်းရှိ ကွန်ကရစ်လက်ရန်းပေါ်တွင် ဂနာမငြိမ်စွာ ထိုင်နေ၏။

သူက အာမင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က အဆောက်အအုံ၏ အစွန်းတွင် တွဲလွဲခိုနေပြီဖြစ်ရာ သူ အနည်းငယ်မျှ နောက်သို့ ယိမ်းလိုက်သည်နှင့် အထပ်နှစ်ဆယ်မှ ပြုတ်ကျသွားမည်ဖြစ်၏။

"ရှေ့ကို ထပ်မတိုးလာကြနဲ့..."

"ရှေ့ကို ထပ်မတိုးလာနဲ့... တိုးလာရင် ငါခုန်ချလိုက်မယ်..."

အာမင်က ခေါင်မိုးဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေသော ရဲအရာရှိများကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် အော်ဟစ်နေ၏။

သူနှင့် ဆယ်မီတာအကွာတွင် နားကြပ်တပ်ထားသော အရပ်ဝတ်ဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ကို စိတ်တည်ငြိမ်စေရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သူက မြို့တော်ရဲဌာနမှ စေလွှတ်လိုက်သော စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ မျိုးရိုးနာမည်မှာ လျို ဖြစ်၏။

"လူငယ်လေး စိတ်အေးအေးထားပါ... ငါပြောတာကို နားထောင်၊ မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်၊ မကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ အရာဆိုတာ မရှိပါဘူး..."

ကျွမ်းကျင်သူလျိုက သူ့ကို နေ့တစ်ဝက်နီးပါးခန့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖြောင်းဖျရန် ကြိုးစားနေခဲ့ရာ သူ၏ လည်ချောင်းများပင် အက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"မင်းမိန်းမက အခုလေးတင် ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ သားယောကျ်ားလေး တစ်ယောက် မွေးထားတယ်... မင်း သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်ချင်ဘူးလား... မင်းကလေးအတွက် စဉ်းစားပါ၊ မင်းမိန်းမအတွက် စဉ်းစားပါဦး..."

သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ အာမင်က ပို၍ပင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင်လည်း မျက်ရည်များနှင့် နှာရည်များက ရွှဲနစ်နေလေသည်။

"သူတို့ကို စဉ်းစားလို့ ငါ ခုန်ချတာပေါ့..."

"ငါတော့ ပြီးပြီ... ငါ သခင်ကြီးလုံ နောက်ကို လိုက်လာတာ နှစ်တွေအများကြီး ရှိပြီမို့ ကလပ်ထဲက အညစ်အကြေးတွေ အားလုံးကို ငါသိတယ်... အခု မင်းတို့က ငါ့ကို အထဲထည့်လိုက်ပြီဆိုမှတော့ ငါ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကျန်တဲ့ တစ်သက်လုံး ထောင်ထဲမှာ အချိန်ကုန်မယ့်အစား အခုသေလိုက်ပြီး အဆုံးသတ်လိုက်တာကမှ ကောင်းဦးမယ်..."

"ငါ့ကို လာမဖိအားပေးနဲ့... ငါ တကယ် ခုန်ချလိုက်မှာနော်..."

သူက လက်ရန်းတစ်လျှောက် တင်ပါးကို ရွှေ့ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် အောက်ခြေရှိ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားရလေသည်။

ကျွမ်းကျင်သူလျိုမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျနေ၏။ ဤကောင်လေးက ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးဖြစ်ရာ သူက လုံးဝ အလျော့မပေးဘဲ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစစ်မျဉ်းများကလည်း ခိုင်မာစွာ ပိတ်ထားလေသည်။

ထိုစဉ် ခေါင်မိုးသို့ သွားရာ သံတံခါးက ပွင့်သွား၏။ ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ချူးရှန့်ကို အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

ကျွမ်းကျင်သူလျိုက သူ့ကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"မရဘူး... သူ့ကို လုံးဝ ဖျောင်းဖျလို့ မရဘူး... သူ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက အရမ်းကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတယ်... ငါ သူ့ကို ဆွပေးလိုက်ရင် သူ တကယ် ခုန်ချသွားလိမ့်မယ်..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ နှလုံးသားက အောက်သို့ ထိုးကျသွား၏။ သူတို့သာ သူ့ မျက်စိအောက်တွင် တကယ် ခုန်ချသွားမည်ဆိုပါက သူ တပ်ဖွဲ့မှူးအဖြစ် ဆက်လုပ်ရန် မေ့ထားလိုက်၍ ရပေမည်။

သူက ချူးရှန့်ထံသို့ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်ပြီး မဆင်မခြင် ဘာမှမလုပ်ရန် အကြံဉာဏ် အချို့ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ဘေးမှ လူက ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်မိုးစွန်းသို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော ချူးရှန့်က ကျွမ်းကျင်သူလျိုနှင့် သူ၏အဖွဲ့က ချထားသော စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး တားမြစ်နယ်မြေကို ကျော်ဖြတ်ကာ လက်ရန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အာမင်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားနေ၏။

"သောက်ကျိုးနည်းပဲ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ သူ၏ လျှာကိုပင် ကိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ချူးရှန့်... မင်း အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့စမ်း..."

သူက တိုးညှင်းပြီး အားစိုက်ထားရသော အသံဖြင့် ကြိတ်အော်လိုက်၏။

ကျွမ်းကျင်သူလျိုလည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး ချူးရှန့်ကို နောက်သို့ ပြန်ဆွဲရန် အလျင်အမြန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ရဲဘော်... ဘာလုပ်နေတာလဲ... သူ့ကို သွားမဆွနဲ့လေ..."

သို့သော်လည်း ချူးရှန့်၏ ခြေလှမ်းများက အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမသွားခဲ့ချေ။ သူက ကြိုတင် ပရိုဂရမ်ဆွဲထားသော လမ်းကြောင်းပြစနစ် တပ်ဆင်ထားသည့် ကုန်တင်ကားကြီး တစ်စီးကဲ့သို့ စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ၊ တုံ့ဆိုင်းမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ရှင်းလင်းသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေ၏။

တိတ်ဆိတ်နေသော ခေါင်မိုးပေါ်မှ တည်ငြိမ်သော ခြေသံများက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ထုနှက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ဒေါက်..."

"ဒေါက်..."

"ဒေါက်..."

လက်ရန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အာမင်ကလည်း ချဉ်းကပ်လာသော ပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွား၏။ သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဖြစ်ဆိုးနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အခြေအနေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေလေသည်။

သို့သော် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲမှ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကြီးက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်မှာကား... ကြောက်ရွံ့မှုသာ ဖြစ်၏။

ဤမျက်နှာ…

အာမင် သူ့ကို မြင်ဖူးပေသည်။

မနေ့ညကမှ ညနိဗ္ဗာန်ထဲတွင် ဖြစ်၏။

ဤမျက်နှာပိုင်ရှင်က ဒေါ်လာတစ်သန်းတန် ဒီဂျေခုံကြီးကို သံတိုသံစများ ဖြစ်သွားသည်အထိ လက်သီးဖြင့် ထိုးခြေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူ အဝေးတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ထိုလူက အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ပြဿနာလာရှာသော မာဖီးယား ဂိုဏ်းစတားတစ်ယောက်နှင့် တူသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရ၏။

သို့သော် ယခု ဤ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ခေါင်မိုးပေါ်၊ မွန်းတည့်နေမင်းကြီး၏ အောက်တွင်မူ။

ထိုမျက်နှာက သူနှင့် ငါးမီတာပင် မကွာဝေးတော့သော အချိန်တွင်။

တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားရခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့ဆိုလိုကြောင်းကို အာမင် အမှန်တကယ် နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုအရာက လုံးဝ ကြမ်းကြုတ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

၎င်းက... အသက်အန္တရာယ်ကို လျစ်လျူရှုထားခြင်း တစ်မျိုးဖြစ်၏။

တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြောင်းဖျမှု မရှိ၊ နှစ်သိမ့်မှု မရှိသလို ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးချိန်တွင် ရဲအရာရှိတစ်ယောက်၌ ရှိသင့်သော အခွင့်အာဏာမျိုးပင် မရှိပေ။

ထိုနေရာတွင် ဘာဆိုဘာမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

၎င်းက သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေ၏။ သူ သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်နေပုံက တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ချတော့မည့် သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေပုံနှင့် မတူချေ။

၎င်းက... အေးစက်နေသော်လည်း လုံးဝ အေးခဲမသွားသေးသော အလောင်းတစ်လောင်းကို ကြည့်နေသည်နှင့် ပိုတူနေသည်။

အာမင်ပင်လျှင် ထိုမျက်လုံးများထဲမှ စိတ်မရှည်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ကို အာရုံခံမိနေ၏။

မင်း ခုန်ချမယ်ဆိုရင်လည်း မြန်မြန်လုပ်၊ ငါ အလုပ်ဆင်းချိန် နောက်ကျအောင် မလုပ်နဲ့ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

အလွန် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော်လည်း အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အတွေးတစ်ခုက အာမင်၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဖောက်ဝင်သွား၏။

မင်း ခုန်ချလိုက်ရင် မင်း သေတဲ့အထိ ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်။ ဤသည်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သေဆုံးမှု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်သွားမှာမို့ မင်း နာကျင်မှုကိုတောင် ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့ပေမဲ့ သူ့ရှေ့က ဤလူ၏ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ.။

အာမင်က ထပ်၍ တွေးပင် မတွေးရဲတော့ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဟောင်ကောင်ရုပ်ရှင်များထဲမှ ကြေကွဲဖွယ် မြင်ကွင်းပေါင်းများစွာက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထိုဇာတ်ကောင်များမှာ လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကာ ရှင်လျက်နှင့် သေနေသည်ထက် ဆိုးရွားသော ဘဝမျိုးကို ရောက်ရှိသွားကြခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့ရှေ့မှ လူက သူ့ကို ပြတင်းပေါက်မရှိသော မှောင်မည်းသည့် အခန်းငယ်လေးတစ်ခုထဲသို့ သေချာပေါက် ခေါ်သွားပြီးနောက် သံညှပ်များထက်ပင် ပိုကြီးမားသော ထိုလက်များကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အရိုးများအားလုံးကို တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း ချေမွပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြေဆီလွှာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ညနိဗ္ဗာန်၏ အဝင်ဝရှိ ပန်းခင်းထဲတွင် စိုက်ပျိုးခံရလိမ့်မည်။

သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ရှင်လျက်နှင့် သေနေရသည်ထက် ဆိုးရွားသော ဘဝကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေကြ၏။

တစ်စက္ကန့်။

နှစ်စက္ကန့်။

သုံးစက္ကန့်။

ချူးရှန့်က နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။

ဤခြေလှမ်းက ကုလားအုတ်၏ ကျောကို ကျိုးသွားစေသော နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်သွားတော့၏။

"အား..."

အာမင်က ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ စူးရှပြီး ပုံပျက်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက ရဲများကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော ကွန်ကရစ်လက်ရန်းပေါ်မှ လက်ရောခြေပါ အသုံးပြုကာ အလျင်စလို ဆင်းလာခဲ့လေ၏။

ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူက အမြင့် မီတာတစ်ဝက်ခန့်ရှိသော လက်ရန်းပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏ နဖူးက ကြမ်းတမ်းသော ဘိလပ်မြေကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်မိကာ ချက်ချင်းပင် သွေးထွက်လာတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူက နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

သဘာဝရန်သူကို မြင်လိုက်ရသော ပိုးလောက်လမ်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူက လက်ရောခြေပါ အသုံးပြုကာ ခေါင်မိုးဝင်ပေါက်ဆီသို့ အပြင်းအထန် တွားသွားလေတော့၏။

သူက ချူးရှန့်နှင့် သုံးမီတာသာ ကွာဝေးတော့ပြီး ထို သုံးမီတာက အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားမှ အကွာအဝေးဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ တွားသွားနေစဉ် ကျွမ်းကျင်သူလျိုနှင့် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းတို့ ရှိရာဘက်သို့ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဥဩငှက်တစ်ကောင် ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ အသံကွဲကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ငိုယိုနေလေ၏။

"ရဲအရာရှိ... ရှေ့ကို ထပ်မလာပါနဲ့... ရှေ့ကို ထပ်မလာပါနဲ့..."

"ကျွန်တော် မခုန်ချတော့ပါဘူး... ကျွန်တော် တကယ် မခုန်ချတော့ပါဘူး... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်..."

"ကယ်ကြပါဦး... ရဲအရာရှိတွေ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ကြပါဦး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လာဖမ်းကြပါ... ကျွန်တော့်ကို လာဖမ်းကြဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်..."

ခေါင်မိုးတစ်ခုလုံးက သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ပါးစပ်က ပွင့်ဟနေပြီး ပိတ်ရန်ပင် မေ့သွားလေသည်။

ကျွမ်းကျင်သူလျို၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာကလည်း သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်ရန် စဉ်းစားနေခဲ့သော အာမင်က ယခုအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်သားဖြစ်နေပြီး သူ၏ လက်များကို ကျောနောက်သို့ ပစ်ထားကာ အစံအကျဆုံးနှင့် အပူးပေါင်းဆုံးသော ဖမ်းဆီးခံရမည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့်ရှိနေသည်ကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

သူက အေးစက်နေသော ဘိလပ်မြေ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ မျက်နှာကို ခပ်တင်းတင်း ဖိကပ်ထားပြီး ခေါင်းပင် မမော့ရဲဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ဆန်ခါတစ်ခုကဲ့သို့ တုန်ယင်နေလေသည်။

"ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်... ကျွန်တော် အားလုံးကို ပြောပြပါ့မယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လက်ထိပ်ခတ်ပေးပါ... ကျွန်တော့်ဘာသာကျွန်တော် ဆင်းလာခဲ့ပါ့မယ်... ကျွန်တော် လုံးဝ ခုခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"သူ့ကိုသာ... သူ့ကိုသာ ဒီဘက် လာခွင့်မပြုပါနဲ့..."

ချူးရှန့်က သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူက သကြားလုံး အလုခံရသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ငိုကြွေးကာ သူ၏ ခြေရင်းတွင် လဲကျနေသော အာမင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူက အနီးကပ်သွားပြီး လက်အိတ်ဖြူ နှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများ သိထားခြင်း ရှိမရှိကို မေးချင်ရုံသာ ဖြစ်၏။

ဤလူက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်နေရသနည်း။

ချူးရှန့်မှာ ၎င်းကို တွေးတောရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

"ဝှစ်..."

အောက်ထပ်တွင်မူ ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လူအုပ်ကြီးက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ လက်ခုပ်သံများနှင့် အားပေးသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ အမြင်အရ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။

တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ချချင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးက အလွန်အမင်း ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေပြီး စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး ကျွမ်းကျင်သူမှာလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် အရပ်ရှည်ရှည် ရဲအရာရှိတစ်ဦး လျှောက်လာခဲ့၏။

သူက ဘာမှမပြောဘဲ လူငယ်လေးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူငယ်လေးက လက်ရန်းပေါ်မှ သူ့ဘာသာသူ ဆင်းလာကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းသွားပြီး အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။

အလွန်ထက်မြက်လှသော စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး စွမ်းရည်များပေတည်း။

"မိုက်တယ်ဟေ့... အဲဒီရဲက တအားမိုက်တာပဲ..."

"မြင်လား... စကားတစ်ခွန်းမှကို မပြောတာ... အဲဒါကိုမှ တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ ရန်သူကို နှိမ်နင်းတယ်လို့ ခေါ်တာ..."

"အဲဒါကမှ အစစ်အမှန် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး ကျွမ်းကျင်သူပဲ... မျက်မှန်နဲ့တစ်ယောက်က အကြာကြီး ပြောနေတာတောင် သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားတာလောက် မကောင်းဘူး..."

အဝေးတွင်မရှိသော ကျွမ်းကျင်သူလျိုက အောက်ထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်နေမိ၏။ သူ၏ မျက်နှာက ဖြူသွားလိုက်၊ နီသွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်သော လုပ်ငန်းခွင်ဘဝက ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးလောက်အောင် စော်ကားခံလိုက်ရသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ အာမင်၏ ကျောပေါ်သို့ နင်းလိုက်ပြီး လက်ထိပ်များကို ထုတ်ယူကာ ကလစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ခုခံမှုကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သော ကောင်လေးကို လက်ထိပ်ခတ်လိုက်၏။

သူက ချူးရှန့်၏ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေဆဲဖြစ်သော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အချိန်အတော်ကြာအောင် တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူက စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ထွက်ပေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

"မင်း... မင်းက တကယ်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူးရှန့်၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်အသိပေးချက်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

[ဒင်... ပိုင်ရှင်က ပစ်မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆိုးရွားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ကာ သိသာထင်ရှားသော အပြုသဘောဆောင်သည့် လူမှုရေးသက်ရောက်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ (နည်းလမ်းက အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်သော်လည်း)]

[တာဝန်ဖြေရှင်းမှု လုပ်ဆောင်နေဆဲ...]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... အထူးဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိပါသည် - ခြိမ်းခြောက်မှု အငွေ့အသက် - စိတ်သက်သာရာရစေသော ဗားရှင်း (လှုပ်ရှားရန်မလိုသော စွမ်းရည်)]

[အငွေ့အသက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု - ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်ရန် သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ပြုရန် ကြိုးစားနေသော ပစ်မှတ်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် သင် ပေါ်လာသောအခါ သူတို့၏ အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်က လှုပ်ရှားရန်မလိုဘဲ ၅၀၀% တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။]

[စနစ် အသိပေးချက် - ဤအငွေ့အသက်က စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရသူများ၏ သေဆုံးမှုနှုန်းကို ထိရောက်စွာ လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး အိမ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ခရီးသွားနေစဉ်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သံသယရှိသူများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန်ဖြစ်စေ... အိုး မဟုတ်ဘူး၊ ယဉ်ကျေးသော တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးအတွက်ဟု ဆိုလိုရင်းဖြစ်သည်၊ ယဉ်ကျေးသော တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။]

အခန်း(၈၂) ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည် အရာရှိချူး

ချူးရှန့်က ရေနွေးထည့်ထားသော စက္ကူခွက်အလွတ်ကို ထောင့်ရှိ အမှိုက်ပုံးထဲသို့ တိကျစွာ ပစ်ထည့်လိုက်၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်ကို သူ လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ဖောက်ပြန်လာသော စနစ်ကိုလည်း အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

ခေါင်မိုးထက်မှ လေပြေက သူ့ကို အနည်းငယ် ဗိုက်ဆာလာစေသည်ဟုသာ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

...

ညနိဗ္ဗာန်အမှုက ကျန်းချန်မြို့တွင် ကြီးမားသော ဂယက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ အရှေ့ဘက်နေရာက ဟင်းသီးဟင်းရွက် စျေးတန်းတစ်ခုထက်ပင် ပို၍ စည်ကားနေခဲ့သည်။ မီဒီယာမျိုးစုံထံမှ မေးခွန်းပေါင်းများစွာက ဝင်ပေါက်ကို လုံးဝနီးပါး ပိတ်ဆို့ထားခဲ့၏။ သတင်းထောက်များထက် ပို၍ များပြားနေသည်က ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာ လာရောက်ပေးအပ်ကြသည့် ပြည်သူများပင် ဖြစ်သည်။

"အရာရှိမင်းတို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်... ကျွန်မရဲ့သားက အဲဒီလောင်းကစားရုံကို လှည့်စားခေါ်ဆောင်သွားခံရပြီး အိမ်ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာပါ... ရှင်တို့က ကျွန်မတို့ မိသားစုကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပါပဲ..."

ဆံပင်ဖြူနေသော အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဝင်ပေါက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော ရဲအရာရှိငယ်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆုပ်ထားရင်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးနေခဲ့၏။

"အရာရှိမင်း ဒါက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ ပေးတဲ့ လက်ဆောင်လေးပါ... ကျွန်တော့်သမီးက စားပွဲထိုးလုပ်ဖို့ လှည့်စားခံခဲ့ရတာပါ... ရှင်တို့သာမရှိခဲ့ရင် သူမရဲ့ ဘဝတော့ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ..."

မျက်လုံးများ နီရဲနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းများကို ရှင်းလင်းသူ၊ ပြည်သူလူထု၏ အစောင့်အရှောက်များဟု ရေးသားထားသည့် ဂုဏ်ပြုစာတန်းတစ်ခုကို ကမ်းပေးလာခဲ့သည်။

တစ်မနက်ခင်းလုံး ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ ရုံးခန်း၏ နံရံများတွင် တောက်ပသော အနီရောင် ဂုဏ်ပြုစာတန်း အမျိုးမျိုးဖြင့် လုံးဝနီးပါး ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ပါးစပ်စိမရအောင် ပြုံးရွှင်နေပြီး ဆေးလိပ်များကို တစ်လိပ်ပြီးတစ်လိပ် သောက်နေကာ ရုံးခန်းတစ်ခုလုံးတွင် မီးလောင်နေသည့်အလား မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေခဲ့သည်။

"တော်လိုက်တာ... ဒါက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ..."

သူက စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အော်ပြောလိုက်၏။

"ဗျူရိုအကြီးအကဲက ငါတို့ကို ချီးကျူးဖို့ ကိုယ်တိုင် ဖုန်းဆက်လာတယ်... သူက ငါတို့ဟာ အထက်မြက်ဆုံး ဓားသွားတွေတဲ့... အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဓားတွေတဲ့... ငါတို့က..."

"တပ်ဖွဲ့မှူးဝမ်..."

တံခါးဝတွင် ထောက်ပံ့ရေးတာဝန်ခံ ရဲအရာရှိငယ်တစ်ဦးက ခေါင်းပြူလာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေ၏။

"အရာရှိချူးရှန့်ဆီကိုပေးမယ့် ဂုဏ်ပြုစာတန်း နောက်တစ်ခု ရောက်လာပြန်ပြီ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။

"သတင်းကောင်းပဲ... ဝင်လာခိုင်းလိုက်ပါ... ချူးရှန့်ရော ဘယ်မှာလဲ... သူ့ကို ထွက်လာပြီး နှုတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်..."

"ဒါပေမဲ့... တပ်ဖွဲ့မှူးဝမ်... ဂုဏ်ပြုစာတန်း လာပို့တဲ့သူက နည်းနည်းထူးဆန်းနေတယ်..."

ရဲအရာရှိငယ်၏ အမူအရာက တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည့်ပုံပေါ်နေ၏။

မကြာမီတွင် ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်၊ နေကာမျက်မှန်အကြီးကြီးနှင့် အနက်ရောင် နှာခေါင်းစည်းကို တပ်ဆင်ထားပြီး ကောက်ညှင်းထုပ်တစ်ထုပ်ကဲ့သို့ ထုပ်ပိုးထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူက လိပ်ထားသော ဂုဏ်ပြုစာတန်းတစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး အနည်းငယ် ကွတတ လမ်းလျှောက်လာကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ပုံစံ ပေါက်နေ၏။

ချူးရှန့်က သူ ဖမ်းဆီးလာပြီး ရိုက်ခွဲထားခဲ့သော ဒီဂျေစက်ကို ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်ကြည့်နေကာ ပြင်ဆင်၍ ပြန်ရောင်းနိုင်မည်လားဟု စဉ်းစားနေစဉ် အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

ကောက်ညှင်းထုပ်ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက ချူးရှန့်ကို မြင်သောအခါ သူ သိသိသာသာ တုန်ယင်သွားပြီး လက်ထဲမှ ဂုဏ်ပြုစာတန်းကိုပင် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူက ရှေ့သို့ ပြေးလာပြီး ဂုဏ်ပြုစာတန်းကို ချူးရှန့်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ကာ ချက်ချင်းလှည့်၍ မီတာတစ်ရာ အပြေးပြိုင်ပွဲထက်ပင် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့၏။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက သုံးစက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

ရုံးခန်းထဲရှိ လူအားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။

ချူးရှန့်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ အသစ်စက်စက် ပိုးသားဂုဏ်ပြုစာတန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူက ၎င်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်လိုက်သည်။ တောက်ပသော အနီရောင် ပိုးသားပေါ်တွင် ရွှေရောင်ချည်ကြိုးဖြင့် ထိုးထားသော ကြီးမားလှပသည့် စာကြောင်းနှစ်ကြောင်း ရှိနေ၏။

ပထမစာကြောင်းမှာ လျင်မြန်ပြတ်သားသော လုပ်ဆောင်ချက်များက အိပ်မက်မက်နေသူများကို နိုးထစေသည် ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ဒုတိယစာကြောင်းမှာ ဘုရားလောင်း၏ နှလုံးသားဖြင့် ကံကြမ္မာအရှုပ်အထွေးများ၏ အမြစ်ကို ဖြတ်တောက်သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အလျားလိုက် စာတန်းမှာ ဒုတိယအကြိမ် မွေးဖွားပေးသော မိဘဟူ၍ ဖြစ်၏။

အောက်ခြေရှိ ကမ္ပည်းစာတွင် မိမိအမှားကိုသိ၍ ပြင်ဆင်ရန် ဆန္ဒရှိသော ကျန်းချန်မြို့မှ နိုင်ငံသားကောင်းတစ်ဦးဟု ရေးသားထားသည်။

ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

လူတိုင်းက ဂုဏ်ပြုစာတန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက ရှုပ်ထွေးမှုမှ အံ့အားသင့်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ထို့နောက် ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရသဖြင့် မျက်နှာများ နီရဲလာကြသည်။

ကျန်းရွှိုက်က ပထမဆုံး အသံထွက်၍ ရယ်မောလိုက်တော့၏။

"အဲ့ဒါက ဘယ်သူလဲဟ... အရမ်း အရည်အချင်းရှိတာပဲ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း လျှောက်လာပြီး အရှုပ်အထွေးများ၏ အမြစ်ကို ဖြတ်တောက်သည်ဆိုသော စကားစုကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေ၏။ သူ မှတ်မိသွားပြီဖြစ်သည်။ ယမန်နေ့က ဖမ်းဆီးခံရသူများကို ရေတွက်နေစဉ် ဖောက်သည်များထဲမှတစ်ဦးမှာ ရဲကားပေါ်သို့ တင်လိုက်ချိန်တွင် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ဆီးမထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို ဆေးရုံသို့ စစ်ဆေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှုကြောင့် လုပ်ငန်းဆောင်တာ ချို့ယွင်းမှုတစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့သည်ဟု ဆရာဝန်က ပြောခဲ့သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူတို့က အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ၏ ဆေးလိပ်ကို ပြာခွက်ထဲတွင် ထိုးချေလိုက်ပြီး ချူးရှန့်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ လေးစားမှုနှင့် သနားစာနာမှု ရောနှောနေသော ရှုပ်ထွေးသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ချူးရှန့်... အဲ့ဒါက... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သင်းကွပ်ခြင်းလို့ သတ်မှတ်လို့ရမလား..."

"နောင်တစ်ချိန် ငါတို့ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့အခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပညာပေးတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကိုတောင် ကျော်သွားလို့ရပြီလား..."

ချူးရှန့်က သူ၏ ကတုံးဆံပင်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ပြုစာတန်းကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ရာဇဝတ်မှုနှုန်းကို လျှော့ချနိုင်သရွေ့... နားလည်မှုလွဲတာတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ..."

ဤထုတ်ပြန်ချက်က အတော်လေး မှန်ကန်သည်ဟု သူ ထင်မြင်ပြီး ၎င်းက ရာဇဝတ်မှု၏ အမြစ်ကို အမှန်တကယ် ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ် ရုံးခန်းတွင် အလုပ်လုပ်နေသော ဘွဲ့ရခါစ စုရှောင်ယာက စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမက ချူးရှန့်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားခဲ့၏။

"အစ်ကိုချူး... ရှင်က အရမ်းတော်တာပဲ..."

ကောင်မလေးက ချူးရှန့်ထံသို့ မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက မနေ့က ကယ်တင်ခံခဲ့ရတဲ့ ယုန်မလေးရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ပါ... သူမက ရှင့်ဆီကို ဒီစကားပါးပေးဖို့ အထူးတလည် တောင်းဆိုခဲ့တာပါ..."

ချူးရှန့်က မှတ်တမ်းကို ယူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးစာမျက်နှာသို့ လှန်လိုက်၏။ သပ်ရပ်သော လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားသည်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

ယမန်နေ့ညမတိုင်ခင်အထိ ရဲအရာရှိအားလုံးက အတူတူပဲဟု ကျွန်မ ထင်ခဲ့မိသည်။ လမ်းကြားထဲမှာ ထိုအမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျွန်မ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်ကို ဝန်ခံပါသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် သူ့ကို လုံးဝ ကြောက်စရာမကောင်းဟု ကျွန်မ မခံစားရပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစစ်အမှန် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က မည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို ကျွန်မ မြင်ဖူးထားသောကြောင့် မိစ္ဆာထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကသာ ကျွန်မတို့ကို ငရဲမှ ဆွဲထုတ်နိုင်မည်ကို ကျွန်မ သိထား၍ဖြစ်သည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျွန်မတို့ ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မ သိလိုက်ရပါသည်ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ရုံးခန်းက တစ်ဖန်ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်လေးကမှ ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားခဲ့ကြသူများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများက အနည်းငယ် လေးနက်သွားကြ၏။ ချူးရှန့်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ဆဲဖြစ်သော မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် သူတို့က သူ့ကို မျက်စိထဲတွင် ပို၍ ကြည့်ကောင်းလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် မွေးဖွားပေးသော မိဘဟု ရေးသားထားသည့် ဂုဏ်ပြုစာတန်းကို နံရံပေါ်ရှိ အထင်ရှားဆုံးနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်၏။ သူ ပြောခဲ့သည့် စကားများတွင် မှားယွင်းနေသည်ဟု ဘာမှမရှိသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

တီ… တီ…တီ

ရုံးခန်းဖုန်းက ထပ်မံ မြည်လာခဲ့၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဟယ်လို ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ကုလားထိုင်မှ ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်ကာ ကျောကို မတ်မတ်ထားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ..."

"နားလည်ပါပြီ... တာဝန်ပြီးမြောက်ပါပြီ..."

"ပုံရိပ်လား... အိုး ပုံရိပ်က ပြဿနာတစ်ခုပါပဲ... စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်..."

ဖုန်းချပြီးနောက် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ချူးရှန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ဂုဏ်ပြုစာတန်းကို မြင်ခဲ့ရချိန်ကထက်ပင် ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေ၏။

"မြို့တော် ရုပ်သံဌာနက ငါတို့ကို လာရောက် အင်တာဗျူးလုပ်လိမ့်မယ်..."

"လောင်းကစားရုံတစ်ခုကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုခွင်းခဲ့တဲ့ ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေး သူရဲကောင်းဖြစ်တဲ့ မင်းကို အင်တာဗျူးလုပ်ဖို့ သူတို့က အထူးတလည် တောင်းဆိုထားတယ်..."

ရုံးခန်းထဲရှိ မျက်လုံးအားလုံးက ချူးရှန့်ထံသို့ ချက်ချင်း လှည့်သွားကြသည်။

ချူးရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ရုပ်မြင်သံကြားထဲမှာ... ကင်မရာကို သူ မကြိုက်ပေ။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ၏ အတွေးများကို မြင်ယောင်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက နိုင်ငံရေးတာဝန်တစ်ခုပဲ... ညွှန်ကြားရေးမှူးက ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးခဲ့တာ..."

သူက ခေတ္တရပ်သွားပြီးနောက် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို သတိထား၍ ထပ်ဖြည့်လိုက်၏။

"အမ်း... ညွှန်ကြားရေးမှူးက ပြောသေးတယ်... အင်တာဗျူးလုပ်ခံရချိန်မှာ မင်း... မင်း ပိုပြီး ပြုံးသင့်တယ်တဲ့..."

"ပိုပြီး ရင်းနှီးဖော်ရွေတဲ့ပုံပေါက်အောင်နေပြီး ငါတို့ ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ပုံရိပ်ကို ဂရုစိုက်ပါတဲ့..."

ပြုံးရမယ်…

ချူးရှန့်မှာ ဆွံ့အသွား၏။ သူ သေချာ မရယ်မောခဲ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရုံးခန်းနံရံရှိ မှန်ဆီသို့ သူ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ကလေးတစ်ယောက် ငိုနေသည်ကိုပင် ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည့် မှန်ထဲမှ မျက်နှာကို သူ ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ကွေးကြည့်ရန် သူ ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဖြဲပြုံးလိုက်၏။

ကြွက်သားများ ဆွဲဆန့်သွားသည်နှင့်အမျှ မျက်လုံးထောင့်မှ မေးစေ့အထိ ကင်းခြေများတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိမ်ကောက်နေသော ရုပ်ဆိုးသည့် အမာရွတ်တစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ တောက်ပနေသော သွားဖြူဖြူများက လေထုထဲတွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေ၏။

ထိုအရာက ရယ်မောခြင်း မဟုတ်ချေ။ အမဲလိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန် အစွယ်များကို ဖော်ပြနေသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

ရုံးခန်းထဲတွင် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှုမှားသွားကြ၏။

စုရှောင်ယာမှာ အလွန်လန့်သွားသဖြင့် သူမ၏ လက်များ တုန်ယင်သွားပြီး ရင်ခွင်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းများက ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက်။

မြို့တော် ရုပ်သံဌာနမှ အလှပဆုံးနှင့် အရဲရင့်ဆုံး အမျိုးသမီးသတင်းထောက် လင်းဖေးဖေးက သူမ၏ ကင်မရာသမားနှင့်အတူ ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ရုံးခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားက မြင့်မားထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေ၏။

*ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေး သူရဲကောင်းလား…*

အမှန်တကယ်ပင် သူက ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

လင်းဖေးဖေးက သူမ၏ ရုံးသုံးဝတ်စုံကို သေသပ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး အချိုသာဆုံးနှင့် အကျွမ်းကျင်ဆုံး အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြကာ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် လျှောက်လာခဲ့၏။

"အရာရှိချူး မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မက မြို့တော် ရုပ်သံဌာနက သတင်းထောက် လင်းဖေးဖေးပါ... ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ ရှင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးနေနိုင်ခဲ့တာလဲဆိုတာရယ် သူတို့အပေါ် ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကို ဘယ်လိုမျိုး သွတ်သွင်းနိုင်ခဲ့တာလဲဆိုတာရယ်ကို ကျွန်မတို့က မေးချင်ပါတယ်..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ညွှန်ကြားချက်များကို သတိရလိုက်ကာ ချူးရှန့်က ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

ရင်းနှီးဖော်ရွေရမည်။

ပြုံးရမည်။

ထို့ကြောင့် သူက နာရီဝက်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သော အရင်းနှီးဆုံး အပြုံးကို သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ လှပသော အမျိုးသမီး သတင်းထောက်အား ပြုံးပြရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလိုက်၏။

လင်းဖေးဖေး၏ ကျွမ်းကျင်လှသော အပြုံးက ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျယ်လာပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ထားသော လက်ကလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်လာခဲ့၏။

ချလွင်...

ငွေရောင်မိုက်ခရိုဖုန်းက သူမ၏ တောင့်တင်းနေသော လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားပြီး ပြောင်လက်နေသော ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ နားကွဲမတတ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။