အခန်း (၈၇-၈၈)

အခန်း(၈၇) ချူးရှန့်နှင့် တွေ့ရမည့်အစား ငရဲမင်းနှင့် တွေ့ရခြင်းက ပိုကောင်းသည်

ချူးရှန့်က အမည်းရောင် ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း ဗီဒီယိုဆော့ဖ်ဝဲကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

ယခုလေးတင် ဖွင့်လှစ်လိုက်သော ဤ 'ရဲတပ်ဖွဲ့စွမ်းအား' ဆိုသည်က မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သေချာစဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ဖုန်းက မြည်လာခဲ့၏။

၎င်းက ဘေးမြို့မှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုဖြစ်သည်။

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းရှိ တစ်ဖက်လူ၏ အသံတွင် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာခြင်းအတွက် သက်သာရာရမှုနှင့်အတူ နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသော ရှုပ်ထွေးမှု အနည်းငယ်တို့လည်း ရောနှောပါဝင်နေ၏။

"အဘိုးကြီးဝမ်... ငါတို့ လူကို ဖမ်းမိပြီ..."

"သူ့ကို ကုတင်အောက်မှာ စောင်နဲ့ပတ်ပြီး သစ်ရွက်တစ်ရွက်လို တုန်ယင်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်..."

"သူက 'ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့' 'အင်တာနက်ကြိုးကနေတစ်ဆင့် မလာပါနဲ့'ဆိုပြီး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေတာ..."

"ငါတို့ရဲ့ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်က သူနဲ့ တော်တော်ကြာကြာ စကားပြောခဲ့ရတယ်... ငရဲပြည်ကနေ တွားသွားထွက်လာတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုပြီး ငိုယိုပြီး ပြောတယ်... သူ လိမ်လည်ထားတဲ့ အမှုတွေ အကုန်လုံးကို ဝန်ခံခဲ့သလို သူ့မွေးရပ်မြေက ဆန်အိုးထဲမှာ ဖွက်ထားတဲ့ ခိုးရာပါငွေ ယွမ်တစ်သိန်းကျော်ကိုလည်း မြေပုံဆွဲပြီး ပြခဲ့သေးတယ်..."

"ဒါနဲ့ သူက ထောင်ထဲမှာဆိုရင် လုံခြုံတယ်ဆိုပြီး တစ်သက်တစ်ကျွန်း ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ပေးဖို့ကိုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုနေသေးတယ်..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ချူးရှန့်ကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

ဤအမှုက... အလွန်အမင်း ထူးဆန်းလွန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ရုံးခန်းထဲတွင် ကျန်းရွှိုက်၊ လီတာ့ကျွမ်းနှင့် အခြားသူများက ချူးရှန့်ကို လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

ယခင်က အံ့သြရိုသေမှုကြောင့်ဆိုလျှင်…

ယခုအခါတွင် အံ့သြရိုသေမှုနှင့်အတူ... အမည်မသိ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုပါ ရောနှောနေပြီဖြစ်သည်။

အစ်ကိုချူးက 'ရဲအရာရှိ' ဟူသော အမျိုးအစားကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီပင်။

သူက လူသားပုံစံနှင့် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားနိုင်သော အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက် လက်နက်တစ်ခုနှင့် ပို၍တူနေ၏။

ဤအဖြစ်အပျက်က ကျန်းချန်မြို့၏ မြေအောက်လောကနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မြို့များတွင်ပါ လျင်မြန်စွာ ဂယက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

ညနိဗ္ဗာန်အမှုက ချူးရှန့်၏ အမည်ကို ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေး ကွန်ရက်တစ်ခုလုံးအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့၏။

သို့သော် ဤ 'အင်တာနက်ကြိုးမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်လိုက်ဖမ်းခြင်း' အဖြစ်အပျက်က သူ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်အတန်းကို ပို၍ ခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်နှင့် မတွေ့ရဲသော ထိုကြွက်များကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီအသစ်တစ်ခု စတင် ပျံ့နှံ့လာတော့၏။

"မင်း ကြားပြီးပြီလား... ကျန်းချန်က ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့က အဲ့ရက်စက်တဲ့ မိစ္ဆာက အခုဆို မှော်ပညာတွေကိုတောင် သုံးနိုင်နေပြီတဲ့..."

"ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဓာတ်ပုံတွေတောင်းပြီး လူတွေကို လိမ်လည်နေတဲ့ ငါ့ဝမ်းကွဲအစ်ကို လျိုပေါ်ဆိုရင် ဗီဒီယိုကို တစ်ခေါက်ကြည့်ပြီးတာနဲ့ကို ထိတ်လန့်သွားတာ... အခုထိ စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံမှာ ဂါထာတွေ ဆွဲနေတုန်းပဲ..."

"မှော်ပညာတွေတင်မကဘူး... သူက မင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သံချောင်းတွေကို ကွေးသွားစေနိုင်တယ်လို့လည်း ကြားတယ်..."

"ချူးရှန့်နဲ့ တွေ့ရမယ့်အစား ငရဲမင်းနဲ့ တွေ့ရတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်..."

မှတ်မိလွယ်သော ဤကဗျာလေးက ညတွင်းချင်းပင် ကျန်းချန် မြေအောက်လောက၏ ရွှေရောင်စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်း ချက်ချင်းပင် သိသာလာ၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ၏ တာဝန်ကျ နယ်မြေအတွင်းရှိ အများပြည်သူလုံခြုံရေးဆိုင်ရာ နောက်ဆုံးရ အပတ်စဉ် အစီရင်ခံစာကိုကြည့်ရင်း သူ၏ စီးကရက်ကို သောက်ရန်ပင် မေ့နေခဲ့သည်။

ညစ်ညမ်းမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ တိုင်ကြားမှု သုည။

လောင်းကစားနှင့် ပတ်သက်သည့် ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ တိုင်ကြားမှု သုည။

အတွေ့ရအများဆုံးဖြစ်သော လမ်းပေါ်တွင် ခါးပိုက်နှိုက်သည့် အမှုများပင်လျှင် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ကျန်းရွှိုက်က သူ၏ တာဝန်ကျ နယ်မြေအတွင်းရှိ ရာဇဝတ်မှုမှတ်တမ်းများရှိသော ခြေဆေးခန်း အချို့ကို 'ငါးမျှား' ရန် အမိန့်ပေးခံခဲ့ရသော်လည်း သူက လက်ဗလာဖြင့်သာ ပြန်လာခဲ့ရ၏။

"တပ်ဖွဲ့မှူးဝမ်... တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်..."

သူက ဝမ်းချုပ်နေသူတစ်ဦး၏ အမူအရာမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက စကတ်တိုတိုနဲ့ ခြေအိတ်အမည်းတွေ ဝတ်ထားတတ်တဲ့ မိန်းမငယ်လေးတွေ အကုန်လုံး ပျောက်သွားပြီ... အခုတော့ အဲဒီနေရာမှာ အင်္ကျီအဖြူတွေ ဝတ်ပြီး မျက်မှန်တပ်ထားတဲ့ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး ဆရာဝန်ကြီးတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေပြီ..."

"ကျွန်တော် ဝင်သွားတာနဲ့ သူတို့က 'ရဲဘော်... ခင်ဗျားရဲ့ ဇက်ကြောတွေ ပြဿနာရှိနေလို့လား... စုပ်ခွက်ကုထုံး လုပ်မလား... ကျွန်တော်တို့က တရားဝင် လိုင်စင်ရထားတဲ့ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး ရူပကုထုံးဆေးခန်းပါ' လို့ မေးကြတယ်..."

"ကျွန်တော်တောင် ယုံသွားမလို့ပဲ..."

ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးက မကြုံဖူးလောက်အောင် အားလပ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

နေ့စဉ် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အမှုတွဲဟောင်းများကို ရှင်းလင်းသည့်အပြင် လူတိုင်းက စားပွဲများကို သုတ်ခြင်းနှင့် ကြမ်းတိုက်ခြင်းတို့ကိုသာ လုပ်ဆောင်နေကြရပြီး သန့်ရှင်းရေး အလုပ်တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ စောစော အငြိမ်းစားယူနိုင်ပြီဟု ထင်နေချိန်တွင် ဘေးမြို့ရှိ မြို့နယ်ဗျူရို အကြီးအကဲထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုက သူ၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်၏။

ဖုန်းချိတ်ဆက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်လူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ နားစည်များကိုပင် ကွဲအက်သွားစေလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း... မင်းတို့ရဲ့ ကျန်းချန်ရဲစခန်းခွဲက ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက လုံးဝကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလီ... ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုတ်လား... ငါက မင်းကို ဘာဖြစ်လို့လဲလို့ မေးရမှာ..."

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ ညွှန်ကြားရေးမှူးလီက ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ထုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ 'နျူကလီးယား လက်နက်' ချူးရှန့်က ငါတို့မြို့ကို အမှိုက်ပုံလို သဘောထားနေတာလား..."

"ဒီတစ်ပတ်မှာတင် ငါတို့မြို့က ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးလတာကာလအတွင်း ဖမ်းဆီးရမိမှုထက် ပိုများနေပြီ... ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွေတောင် ပြည့်လျှံနေတော့မယ်..."

"ငါ ခါးပိုက်နှိုက်တစ်ယောက်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကြည့်တော့ သူက ကျန်းချန်မြို့မှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုလို့မရတော့ဘူးလို့ ငိုပြီး ပြောတယ်... သူခိုးတွေကြားမှာတောင် ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေက အရမ်းပြင်းထန်နေပြီတဲ့... အရာရှိချူး လမ်းပေါ်မှာ ကင်းလှည့်နေတာကိုတွေ့ရင် သူတို့ရဲ့ ခွဲတမ်းတွေကို မဖြစ်မနေ အပ်ရတယ်တဲ့... မဟုတ်ရင် သူ့ကို အားနာတယ်လို့ ခံစားရလို့တဲ့..."

"ပြီးတော့ တခြားနေရာတစ်ခုမှာ ဘဝသစ်စချင်တယ်ဆိုပြီး ပြည့်တန်ဆာ ဆယ်ယောက်ကျော်လောက်ကို ငါတို့ဆီ လာအဖမ်းခံခိုင်းတဲ့ ပြည့်တန်ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်..."

"ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း... ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်... မင်းတို့ရဲ့ အဲဒီကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို သေချာ ကြည့်ထား... သူ့ကို ခုလို လျှောက်သွားခွင့်ပေးထားရင် ငါတို့ မြို့နှစ်မြို့ကြားက လုံခြုံရေး ဟန်ချက်ညီမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ဖုန်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းနေ၏။

သူက ကွန်ပျူတာပေါ်ရှိ 'ရဲတပ်ဖွဲ့စွမ်းအား' လက်စွဲစာအုပ်ကို လေ့လာနေသော ချူးရှန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ခံစားချက်များ ရောထွေးနေခဲ့သည်။

ဤကောင်လေးက ဒေသတွင်း စီးပွားရေးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့်အထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီလော။ မဟုတ်သေး... ဒေသတွင်း ရာဇဝတ်မှု ဂေဟစနစ်၏ ဟန်ချက်ညီမှုကိုပါ လွှမ်းမိုးနိုင်လာပြီလော။

အခြားတပ်ဖွဲ့များ၏ ဒေါသကို ငြိမ်းသတ်ရန်နှင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အလုပ်မရှိဘဲ သံချေးတက်မသွားစေရန်အတွက် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ရ၏။

"ချူးရှန့်... လေ့လာတာကို ရပ်လိုက်ပြီး လမ်းပေါ်မှာ ကင်းလှည့်ဖို့ သွားလိုက်..."

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့နယ်မြေထဲက အရှုပ်ထွေးဆုံး စီးပွားရေးလမ်းမကြီးတွေဆီ သွားလိုက်... အဲဒီမှာ ဟိုဘက်ဒီဘက် လမ်းလျှောက်နေ... ဘာမှမလုပ်နဲ့ လမ်းလျှောက်ရုံပဲ..."

ချူးရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူက လမ်းမပေါ်သို့ ခြေချလိုက်၏။

လောကကြီးက ချက်ချင်းပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးထံမှ ခါးပိုက်နှိုက်တော့မည့် သူခိုးတစ်ဦးက ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏လက်များ တုန်ယင်သွားပြီး သူခိုးယူထားသော ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပိုင်ရှင်၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ကာ ဇစ်ပင် ပြန်ဆွဲပေးလိုက်သေး၏။

လမ်းထောင့်တွင် ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ထိုင်နေကြသည့် ဆံပင်ရွှေရောင်ဆိုးထားသော လူမိုက်အချို့က ချူးရှန့် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အချင်းချင်း တွဲလာကြပြီး သူက အရက်မူးနေ၍ အိမ်ပြန်ပို့ပေးမည်ဟု အတင်းအကျပ် ပြောဆိုနေကြ၏။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးရှိ ရာဇဝတ်မှုနှုန်းမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သည့် နှုန်းဖြင့် သုညသို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ချူးရှန့် ရောက်သွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် မကောင်းမှုများက အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သူက သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော လေသန့်စင်စက်တစ်ခုနှင့် တူနေပြီး သူသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထုက လတ်ဆတ်လာတော့သည်။

ထိုစဉ် စနစ်၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

[ဒင်... ပိုင်ရှင်၏ တည်ရှိနေမှုက ဒေသတွင်း ရာဇဝတ်မှု ဂေဟစနစ်အတွက် စဉ်ဆက်မပြတ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေပြီး ရာဇဝတ်ကောင်များက ထိုနယ်မြေကို အလိုအလျောက် ရှောင်ရှားသွားပါသည်]

[ခြိမ်းခြောက်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုက ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ...]

[ဘွဲ့အသစ်တစ်ခု ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်- ပြစ်မှုဒုစရိုက်နှိမ်နင်းသူ]

[ဘွဲ့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု (လှုပ်ရှားရန်မလိုသော စွမ်းရည်)- ပိုင်ရှင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ရာဇဝတ်ကောင်၏ ဉာဏ်ရည်အဆင့်က ယာယီ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ခုခံလိုစိတ်များ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားကာ သူတို့၏ ပြစ်မှုများကို ဝန်ခံနိုင်ခြေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။]

ချူးရှန့်က ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ကာ နက်နဲသော တွေးတောမှုထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။

ဆိုလိုသည်မှာ သူက လက်တစ်ဖက်မျှပင် လှုပ်ရှားစရာ မလိုတော့ပေ။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ရာဇဝတ်ကောင်က သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းသွားလိမ့်မည်လော။

ဤစနစ်က သူ့ကို အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားစေရန် ကြိုးစားနေခြင်းလော။

ရက်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ချူးရှန့်အပေါ် နိုင်ငံသားများ၏ သဘောထားကလည်း မှတ်သားလောက်ဖွယ် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းက သူ့ကိုမြင်လျှင် ရှောင်ဖယ်သွားတတ်ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဤရုပ်ရည်ကြမ်းတမ်းသော ရဲအရာရှိ ပေါ်လာတိုင်း လမ်းတစ်ခုလုံးက ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်းချမ်းသွားတတ်ကြောင်း လူများက တွေ့ရှိလာကြ၏။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များက ကြောက်ရွံ့မှုမှ... ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုဆီသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်က ချူးရှန့် ကင်းလှည့်နေစဉ် သူ၏ ကျောပြင်ဓာတ်ပုံကို တိတ်တဆိတ် ရိုက်ယူကာ ပရင့်ထုတ်ပြီး ငွေရှင်းကောင်တာ၏ အနောက်ဘက်တွင်ပင် ကပ်ထားခဲ့၏။

"အရာရှိချူးရဲ့ ဓာတ်ပုံကို ချိတ်ဆွဲထားကတည်းက ပိုက်ဆံမပေးဘဲ ငါ့ဆီလာပြီး စီးကရက်ဝယ်ရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူး..."

ထူးဆန်းသော လေထုတစ်ခုထဲတွင် ချူးရှန့်က ဤလမ်း၏ 'အစောင့်အရှောက်' တစ်ဦး၊ အသက်ရှင်နေသော 'တံခါးစောင့်နတ်' တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ချူးရှန့်၏ ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်းက 'နေကြာပန်း သူငယ်တန်းကျောင်း' သို့ တစ်ဖန် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က သင်ခန်းစာရထားသောကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မကြည့်ဘဲ လုံခြုံသော အကွာအဝေးတစ်ခုမှသာ သွားခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်က တောက်ပနေပြီး ကလေးများ၏ ရယ်မောသံများက ငွေခေါင်းလောင်းလေးများကဲ့သို့ ကြည်လင်သာယာနေ၏။

ချူးရှန့်၏ တင်းမာနေသော စိတ်အခြေအနေကလည်း အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

ထိုစဉ် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရပ်ထားသော အမည်းရောင် ဗင်ကားတစ်စီးကို မြင်လိုက်ရ၏။

ကားပြတင်းပေါက်များတွင် အလွန်မည်းမှောင်သော မှန်ကြပ်များ တပ်ဆင်ထားသောကြောင့် အတွင်းဘက်ကို မမြင်ရပေ။

ကားက အဟောင်းစားဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်ထားကာ သူငယ်တန်းကျောင်းဂိတ်ပေါက်နှင့် ကစားကွင်း တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သော နေရာပင်ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါ နိုးကြားမှု အသိစိတ်တစ်ခုက ချူးရှန့်ကို ခြေလှမ်းများ နှေးသွားစေခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ [ပြစ်မှုအမြင်] စွမ်းရည်က အနည်းငယ် စူးရှသွားသည်။

၎င်းက အားကောင်းသော အချက်ပေးသံတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

၎င်းက သူ၏ အာရုံကြောများကို ညင်သာစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် မြင်ရိုးမရနိုင်သော အေးစက်သည့် အဆိပ်ဆူးတစ်ခုနှင့် ပို၍တူနေ၏။

ချူးရှန့်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှသွားသည်။

သူက ဗင်ကားဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကြည့်လိုက်၏။

စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန် မှိန်ဖျော့ပြီး လုံးဝနီးပါး မမြင်ရသော အသိပေးချက် အကွက်လေးတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

[အနည်းငယ်မျှ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေမှုကို တွေ့ရှိရပါသည်... ပစ်မှတ်- ကလေးငယ်များ]

ချူးရှန့်၏ သူငယ်အိမ်များက ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွား၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများအားလုံးက ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်။

ကျန်းချန်မြို့ရှိ ရာဇဝတ်ကောင်များ အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သော ယခုလေးတင် ငြိမ်သက်သွားသည့် လူသတ်ချင်စိတ်များက ငြိမ်သက်နေသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုဆောင်းလာခဲ့၏။

သူ၏ အကြည့်များက အမည်းရောင် ဗင်ကားဆီသို့ စူးစိုက်စွာ ကျရောက်နေတော့သည်။

အခန်း(၈၈) ကလေးဆန်သော ဖြူစင်မှုကို စောင့်ရှောက်ခြင်း

ကျန်းချန်မြို့ရှိ ရာဇဝတ်ကောင်များ အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သော ထိုလူသတ်ချင်စိတ်များက ငြိမ်သက်နေသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုဆောင်းလာခဲ့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တွေးတောခြင်းပင်မရှိဘဲ လမ်းဖြတ်ကူးရန်အတွက် မသိစိတ်မှပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူက ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင်...

[ဒင်...]

ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အနည်းငယ်မျှ အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ပင် ပါဝင်နေသော စနစ်၏ အသိပေးသံက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

[ပိုင်ရှင်၏ 'ဖြူစင်မှုကို ကာကွယ်ရန်' ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းလှသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငွေ့အသက်များကို တွေ့ရှိရပြီး အတွဲ (၃) ၏ နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီသွားပါသည်]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... 'ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့' အခန်း ပြီးဆုံးသွားပါပြီ]

[နောက်ဆုံးဆုလာဘ်ကို ပေးအပ်နေပါသည်...]

လှမ်းတော့မည့် ချူးရှန့်၏ ခြေထောက်က လေထဲတွင်ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။

စာအုပ်အဆုံးသတ်က နောက်ဆုံးဆုလာဘ်လား။

သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်မီ စနစ်၏ အချက်အလက်များက ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြိုကျလာခဲ့သည်။

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... အလွန်များပြားလှသော ရဲတပ်ဖွဲ့စွမ်းအား အမှတ်များကို ရရှိသွားပါသည်]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... 'ပြစ်မှုဒုစရိုက်နှိမ်နင်းသူ' ဘွဲ့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အဆင့်တက်သွားပါပြီ]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... လှုပ်ရှားရန်မလိုသော စွမ်းရည်အသစ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက်- ဖြူစင်မှု၏ အစောင့်အရှောက်]

ချူးရှန့်မှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။

ကလေးဆန်သော ဖြူစင်မှုကို စောင့်ရှောက်ခြင်း။

ဤသည်က မည်သည့်အရာနည်း။ ၎င်းက ရက်စက်သော ရဲအရာရှိတစ်ဦးနှင့် လုံးဝကို မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူက စွမ်းရည်၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ချက်ချင်းပင် ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

[စွမ်းရည်အမည်- ဖြူစင်မှု၏ အစောင့်အရှောက် (လှုပ်ရှားရန်မလိုသော စွမ်းရည်)]

[စွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု- သင်က အသက် ၁၀ နှစ်နှင့် အောက် ကလေးငယ်များ၏ အနီးတွင် ရှိနေချိန်တွင် သင့်ရုပ်ရည်၊ အမူအရာနှင့် အပြုအမူများကို သူတို့က 'ဖော်ရွေသည်'၊ 'ရယ်စရာကောင်းသည်' နှင့် 'ယုံကြည်ရသည်' ဟူ၍ အလိုအလျောက် သတ်မှတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ သင်က သူတို့အတွက် အလွန်အားကောင်းသော အပြုသဘောဆောင်သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်။]

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူးရှန့်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားခဲ့၏။

တကယ်ပဲ သည်လောက်ကောင်းတဲ့အရာမျိုး ရှိနေတာလား။

ဤသည်က သူ အမြဲတမ်း အိပ်မက်မက်နေခဲ့သော ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း သူ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်မီ စွမ်းရည်ရှင်းလင်းချက်ရှိ နောက်ထပ် အနုစိတ်စာကြောင်းက သူ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

[အထူးမှတ်ချက်- စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်သော လူကြီးများအတွက်မူ ကလေးများအပေါ် သင်၏ 'ဖော်ရွေသော' ဟန်ဆောင်ထားသည့် အပြုအမူများက သူတို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုများကို (ဥပမာ 'ကလေးသူခိုးများ'၊ 'လူကုန်ကူးသူများ' သို့မဟုတ် 'လူသားစားသူများ' စသည်ဖြင့် ဆက်စပ်တွေးတောခြင်းများ) အစပျိုးပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သင်၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ယာယီ ၂၀၀% အထိ တိုးမြှင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။]

ချူးရှန့် - "..."

နေပါဦး။

ဤအသုံးမကျသော စနစ်က ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုးမဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားခဲ့ပြီးသားပင်။

ဤသည်က ဖော်ရွေသော စွမ်းရည်မဟုတ်ပေ၊ ဤသည်က လူမှုရေးအရ သေဒဏ်ပေးသော စွမ်းရည်ပင်ဖြစ်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ နောင်တွင် ကလေးငယ်များ၏ရှေ့၌ သူ ပြုံးလိုက်ပါက ကလေးများက သူ့ကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘေးနားရှိ မိဘများကမူ သူက ကလေးကို အချိန်မရွေး တစ်လုတ်တည်း မျိုချတော့မည်ဟု ခံစားရစေလိမ့်မည်ပင်။

ချူးရှန့်က စနစ်နှင့် ရုန်းကန်နေရသော ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း..

လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ အမည်းရောင် ဗင်ကားက ရုတ်တရက် စက်နှိုးသွားခဲ့၏။

ကားထဲမှ လူများက လမ်းဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူတို့၏ဘက်သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသော ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရပုံရသည်။

ထိုမျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက အစပိုင်းတွင် လူသတ်ချင်စိတ်များမှသည် အလယ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် တွန့်လိမ်မှုများနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ဗင်ကားပေါ်ရှိ ယာဉ်မောင်းက ဤအီမိုဂျီအစုအဝေးကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

သူက လီဗာကို အဆုံးထိ နင်းချလိုက်ရာ တာယာများက မြေကြီးပေါ်တွင် စူးရှစွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကားတစ်စီးလုံးက အမြီးကို အထိုးခံလိုက်ရသော လေလွင့်ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းထွက်သွားကာ မီးနီနှစ်ခုကို ဖြတ်မောင်းပြီးနောက် လမ်းထောင့်တစ်ခုတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ချူးရှန့်က ကားလိုင်စင်နံပါတ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ခြိမ်းခြောက်မှုက ယာယီအားဖြင့် လွတ်ကင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

သူက ယခုအချိန်တွင် ထိုစွမ်းရည်အသစ်ကိုသာ စွဲလမ်းနေမိသည်။

သူက ၎င်းကို စမ်းသပ်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖို့ လိုအပ်နေ၏။

...

ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ ရုံးခန်း။

ချူးရှန့်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာသောအခါ လေထုက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော ရုံးခန်းထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ပါးဖောင်းဖောင်းနှင့် အသက်လေးငါးနှစ်ခန့်ရှိ ကလေးငယ်တစ်ဦးက စုရှောင်ယာ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ခြေထောက်တိုတိုလေးများကို လွှဲကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

"ရှောင်ယာ... ဒီကလေးက ဘယ်သူလဲ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

စုရှောင်ယာက ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့မှူးဝမ်... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ မောင်လေးရဲ့ သူငယ်တန်းကျောင်းက ဒီနေ့ ပြုပြင်ရေးလုပ်နေလို့ ပိတ်ထားတယ်... အိမ်မှာလည်း ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလေ... အဲဒါကြောင့် သူ့ကို ဒီမှာ ခဏလေး ခေါ်ထားရတာပါ... သူက တော်တော် လိမ္မာတဲ့ ကလေးပါ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

"ရပါတယ်... ရပါတယ်... ကလေးက တော်တော် ချစ်စရာလေးပဲ..."

ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ရုံးခန်းထဲသို့ မည်သူမဆို လာရောက်နိုင်သော်လည်း ချူးရှန့်ရှိနေချိန်တွင်မူ ဆယ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်း ယင်ကောင်တစ်ကောင်မျှပင် မပေါ်လာလျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။

ပြောရင်းဆိုရင်းပင် သူ ရောက်လာခဲ့သည်။

ချူးရှန့်က ပြန်ရောက်လာ၏။

သူက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကလေးငယ်ကို ချက်ချင်းပင် မြင်သွားခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးက ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်၏။

လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ချူးရှန့်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ စုရှောင်ယာ၏ အလုပ်စားပွဲဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး၏ လေထုက ရုတ်တရက် အေးခဲသွားတော့၏။

ကျန်းရွှိုက်က သူ၏ ခါးရှိ ရဲတပ်ဖွဲ့သုံး နံပါတ်တုတ်ဆီသို့ မသိစိတ်မှပင် လက်လှမ်းလိုက်မိသည်။

လီတာ့ကျွမ်းက တံခါးပေါက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ နှလုံးက လည်ချောင်းဝအထိပင် ရောက်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုချူး... အစ်ကိုချူး..."

နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားသော်လည်း စုရှောင်ယာက သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိနှိပ်သည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေရဆဲပင်။

ချူးရှန့်က တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုကြည့်ရင်း သူမက သရဲကားတစ်ကားကို ကြည့်နေရသလို ခံစားနေရ၏။

ငရဲပြည်မှ တွားသွားထွက်လာသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ တစ်ခုတည်းသော ပူဇော်သက္ကာယဆီသို့ လျှောက်လာနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူမက ကြက်ပေါက်လေးများကို ကာကွယ်ပေးသော ကြက်မကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမ၏ လက်များကို မသိစိတ်မှပင် ဖြန့်ကားလိုက်ကာ သူမ၏ မောင်လေးရှေ့တွင် ရပ်ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုချူး... ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒါက ကျွန်မရဲ့ မောင်လေးပါ... သူ... သူက ငယ်ပါသေးတယ်..."

သူမ၏ အသံက တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ချူးရှန့်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။

သူ၏ အကြည့်များက စုရှောင်ယာ၏ ပခုံးကို ကျော်လွန်ကာ ကလေးငယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ကလေးငယ်ကလည်း စူးစမ်းချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ အမည်းရောင် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေ၏။

ချူးရှန့်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။

အောင်မြင်ခြင်းနှင့် ကျရှုံးခြင်းက ဤအခိုက်အတန့်အပေါ်တွင် မူတည်နေ၏။

သူက ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်က သူခံစားနေရသော ဖိနှိပ်မှု အငွေ့အသက်ကို အနည်းငယ် လျော့ကျသွားစေခဲ့၏။

ထို့နောက် သူက ကလေးငယ်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အကြင်နာဆုံးနှင့် အတောက်ပဆုံးဖြစ်မည်ဟု သူထင်ထားသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိုက်သည်။

မဟုတ်သေးချေ။

၎င်းက အပြုံးတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ရုံးခန်းထဲရှိ စုရှောင်ယာနှင့် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို ထူထဲသော ကြွက်သားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အမာရွတ်က တွန့်လိမ်နေသော တီကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရူးအမူး လှုပ်ရှားနေ၏။

သူက ပြုံးလိုက်ရာ ဖြူဖွေးတောက်ပနေသော သွားတန်းများ ပေါ်လာပြီး သူ၏အပြုံးက နားရွက်များအထိပင် ရောက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ကြွက်သားများ ကျုံ့ဝင်မှုကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းလေးများအဖြစ်သို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ဤသည်က ရယ်မောခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤသည်က ရုပ်ရှင်ထဲတွင် ဟန်နီဘယ်လ်လက်တာက ကောင်းမွန်သော လူသားအသည်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည့် အမူအရာမျိုးပင်ဖြစ်သည်။

ပြီးပြီပဲ။

စုရှောင်ယာ၏ စိတ်အစဉ်က ဝီခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လုံးဝကို ဗလာကျင်းသွားတော့၏။

*အစ်ကိုချူး... သူက နောက်ဆုံးတော့ ရူးသွားခဲ့ပြီပဲ*

*သူက ရုံးခန်းထဲမှာ ကလေးတစ်ယောက်ကို နေ့လယ်စာအဖြစ် စားတော့မလို့လား*

သူမက အော်ဟစ်လုမတတ်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသော ငိုသံများက ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဟီးဟီး..."

ကြည်လင်သော ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ရယ်မောသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူမ၏ မောင်လေးဖြစ်သူ ရှောင်မင်အမည်ရှိ ကလေးငယ်မှာ လုံးဝကို ကြောက်လန့်သွားခြင်းမရှိပေ။ ထိုအစား သူက အလွန်အမင်း ရယ်မောနေကာ ခါးလေးပင် ကိုင်းသွားပြီး သူ၏ လက်လေးများဖြင့် စားပွဲကို ပုတ်နေတော့သည်။

"သတ္တဝါကြီး... သတ္တဝါကြီး..."

ကလေးငယ်က ကလေးဆန်သော အသံလေးဖြင့် ခေါ်လိုက်ကာ သူ၏ ဖောင်းနေသော လက်လေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လုံးဝ ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ချူးရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမာရွတ်ကို ထိတွေ့လိုက်၏။

"ဦးဦး... ဦးဦးရဲ့ အမာရွတ်ကြီးက တော်တော်မိုက်တာပဲ... အာထရာမန်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ သတ္တဝါလေးနဲ့ တူတယ်..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။

ချူးရှန့်၏ နှလုံးသားမှာ နွေးထွေးသော လက်လေးတစ်ဖက်က ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ လုံးဝကို အေးခဲသွားခဲ့၏။

နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ့်လေးနှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်က သူ၏ ဘဝတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို 'မိုက်တယ်' ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် ပြောခံရဖူးခြင်းပင်။

သူက ကလေးတစ်ယောက်သာ ရှိသေး၏။

သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော သူ၏ နှလုံးသားက ၎င်း၏ အနူးညံ့ဆုံး နေရာလေးတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ထိရှသွားခဲ့သည်။

ကလေးငယ်၏ ဖြူစင်သော အပြုံးမျက်နှာလေးကိုကြည့်ရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသည်က ကုစားခံရသည်ဟူသော ခံစားချက်ပင်။

သို့သော်လည်း ရုံးခန်းထဲရှိ အခြားသူများအတွက်မူ မြင်ကွင်းက လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ အေးခဲနေကြ၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ စီးကရက်က မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ကျန်းရွှိုက်၏ လက်ထဲမှ နံပါတ်တုတ်ကလည်း ချလွင်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွား၏။

သူတို့ မည်သည့်အရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းနည်း။

ချူးရှန့်က နွားတစ်ကောင်ကိုပင် သေလောက်အောင် ကြောက်သွားစေနိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

ကလေးက ငိုမည့်အစား လက်ဆန့်တန်းကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို ထိတွေ့လိုက်၏။

ဤသည်က သိပ္ပံနည်းကျ မကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေ။

ဤသည်က ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုလည်း မဟုတ်ချေ။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းနှင့် ကျန်းရွှိုက်တို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ယောက်က နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တူညီသော အတွေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြ၏။

"ဘုရားရေ... အဲ့ကောင်လေးက... သူက တစ်ခုခုကို အရမ်းစွဲလမ်းနေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

"သူ... သူက ကလေးတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာလား..."

"ဒါက ဘယ်လို မကောင်းဆိုးဝါး မှော်ပညာမျိုးလဲ..."

ရုံးခန်းတစ်ခုလုံးက ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားချိန်တွင်ပင်။

ချူးရှန့်၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မပါရှိသော ရိုးရိုး အမည်းရောင် ကတ်ပြားလေးက ရုတ်တရက် အမြန်နှုန်းဖြင့် တုန်ခါလာတော့၏။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ 'ကြင်နာမှု' များက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်မာကျောသော အမူအရာများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူက မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်၏။

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ မည်သည့် စိတ်ခံစားချက်မျှ မပါဝင်သော လန်ဖုန်း၏ ထင်ရှားသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချူးရှန့်..."

"သူငယ်တန်းကျောင်းဂိတ်ပေါက်မှာ မင်းတွေ့ခဲ့တဲ့ ဗင်ကားကို ငါတို့ ခြေရာခံမိဖို့ လွတ်သွားတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆက်သွယ်ရေးတွေကို ငါတို့ ကြားဖြတ်ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့တယ်..."

လန်ဖုန်း၏ အသံက တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး အလွန်အမင်း လေးနက်သွားခဲ့၏။

"သူတို့က လူကုန်ကူးသူတွေမဟုတ်ဘူး..."

"သူတို့ကို နေရာလာကင်းထောက်ဖို့ အပ်ချုပ်သမားက စေလွှတ်လိုက်တာ... သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဟိုင်ချန်မြို့က ထိပ်တန်း ချစ်ပ်ပြား သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ သားပဲ..."

"ဒီနေ့ ကျောင်းဆင်းချိန်မှာ ပြန်ပေးဆွဲမှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

နေရာ - နေကြာပန်း သူငယ်တန်းကျောင်း။