အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အခန်း ၂၀၃:ဒါ... ဒါကိုတောင် နားလည်သွားပြီလား...

"ဝီ..."

ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ သူ့နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းများမှ လာပုံရသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွတ်ဆိုသံ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့်စည်းမျဉ်းကို သယ်ဆောင်လာသည်။

စူးချန်ကဲ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းရောင်က ကျန်းတစ်သောင်းအထိ တောက်ပနေသည်။ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဧကရာဇ်တာအိုကို သယ်ဆောင်ထားသော ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ရှေးကျသည့် ကျမ်းစာတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

စာလုံးတစ်လုံးစီတိုင်းက ဉာဏ်ပညာပုလဲ တစ်လုံးအလား တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို ဖြာထွက်နေပြီး သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြီး ထိုးဖောက်၍မရနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း တည်ဆောက်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ကျမ်းစာမှ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း...

ရှေ့သို့ခုန်ဝင်လာသော လှိုင်းထနေသည့် ဖရိုဖရဲ စီးကြောင်းသည် ရွှေရောင်အတားအဆီးကို ဝင်တိုက်မိပြီး နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံ တစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့မတိုးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏အသိစိတ်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဧကရာဇ် ကျမ်းစာလား... မင်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလို အကာအကွယ်မျိုး ရှိနေတာလား... ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ ငါ့ရဲ့ မူလအစက အင်မော်တယ် ဘုရင်ရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေကနေ ပြောင်းလဲလာတာ....ငါ့ရဲ့ အနှစ်သာရက ပိုမြင့်တယ်... ငါက အင်မော်တယ် တစ်ပါးပဲ..ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်တယ်..."

သို့ရာတွင် သူ၏ စကားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်...

စူးချန်ကဲ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သူ့ဒန်တျန်၏ ဖရိုဖရဲချီပင်လယ် နက်ရှိုင်းသောနေရာများတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေခဲ့သော ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်းသည် ပြင်ပမှ တူညီသော မူလအစ ဖြစ်သော်လည်း သူစိမ်းဖြစ်သော စွမ်းအားကြောင့် လုံးဝဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး အလိုအလျောက် နိုးထလာသည်။

"ရွှီး...."

ဖရိုဖရဲစွမ်းအား ပထမဆုံး ဖြစ်တည်ချိန်က ဖရိုဖရဲချီပင်လယ်ကို ဖြတ်တိုက်သွားသော ပထမဆုံး လေပြေအလား အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပေ၏။

ကျက်သရေရှိစွာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး ဝေဝါးသော ဖရိုဖရဲချီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကြာပန်းစိမ်း တစ်ခု၏ပုံရိပ်ယောင်က စူးချန်ကဲ၏ခေါင်းအထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာတွင် အရွက်လေးဆယ့်ကိုးရွက် ရှိပြီး အရွက်များပေါ်တွင် သေးငယ်သော အစစ်အမှန်နဂါးပုံစံများ ရှိကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၏ တာအိုစည်းချက် ဖြာထွက်နေသည်။

အရွက်အများစုမှာ ဝေဝါးပြီး မရှင်းလင်းချေ စာမျက်နှာအနည်းငယ်၌သာလျှင် နတ်ဘုရား ပုံစံများ စီးဆင်းနေပြီး အချိန်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း နှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းဟူသော အခြေခံတာအို သုံးခု၏အရှိန်အဝါများက ထိုနေရာတွင် ပျံဝဲနေပေ၏။

ကြာပန်းပုံရိပ်ယောင်က ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့ကာ ကြည်လင်သော တောက်ပမှု အပိုင်းအစများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

ဤကြည်လင်သော တောက်ပမှုက နူးညံ့ပုံရသော်လည်း ထိုအရာက ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းထားသော မီးခိုးရောင် စီးကြောင်းအပေါ် ကျရောက်သွားသောအခါ မယုံနိုင်လောက်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လက်အောက်ခံတစ်ဦးက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရင်တစ်ပါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိဉာဏ်တို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော မီးခိုးရောင်စီးကြောင်းသည် ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်း၏ ကြည်လင်သော တောက်ပမှုကို ထိတွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အား..."

ဖရိုဖရဲစီးကြောင်းကို ဖွဲ့စည်းထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဖရိုဖရဲမှော်စာလုံးများမှာ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် စတင်၍ ပြိုကွဲသွားခဲ့လေ၏။

ထိုအေးစက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူခြင်းဆန္ဒမှာ ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင် ကျရောက်သွားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ချက်ချင်းအငွေ့ပျံသွားတော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဘာလဲ... ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ..."

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဗဟိုချက်က ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယခင်က မရှိဖူးသည့် စူးရှသောအော်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"ငါက အင်မော်တယ်ဘုရင် ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ်ပဲ... ငါကလည်း ဖရိုဖရဲ မူလအစရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ... ဘာလို့လဲ... ငါ ဘာလို့ ဖိနှိပ်ခံနေရတာလဲ... ဒီကြာပန်းက ဘယ်လို တည်ရှိမှု မျိုးလဲ...ဒါ... ဒါက အနှစ်သာရအရ ငါ့ထက် လုံးဝကျော်လွန်နေတယ်ပေါ့..."

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဥ်သည် နားမလည်နိုင်ချေ။ ထို့ထက်ပို၍ သူ ဤအရာကို လက်မခံနိုင်ပေ။

သူ၏ အကန့်အသတ်ရှိသော အသိဉာဏ်နှင့် အမွေအနှစ် မှတ်ဉာဏ်များတွင် မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖရိုဖရဲတာအို၏ အမြင့်မားဆုံး အရာများထဲမှတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏မူလအစမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏အကြွင်းအကျန်များမှ လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အနှစ်သာရအဆင့်မှာ အလွန်မြင့်မားသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်းမှ ထုတ်လွှတ်သော အရှိန်အဝါက တစ်ဖက်လူသည် စစ်မှန်သော ဖရိုဖရဲ၏အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည့်အလားပင်။ သူကမူ ရေအောက်ပိုင်းရှိ နောက်ကျိသော ရေအိုင်တစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး နိမ့်ကျမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖရိုဖရဲကြာပန်းစိမ်းက ဆက်လက်၍ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး ထိုအရာ၏ ကြည်လင်သော တောက်ပမှုမှာ ပို၍သိပ်သည်းလာကာ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော သံကြိုးများအလား ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏ ခုခံမှုကို တင်းကြပ်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်၏။

သူသည် မည်မျှထိ ဟိန်းဟောက်ကာ ရုန်းကန်နေပါစေ ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားသည် ဤအနှစ်သာရဖိနှိပ်မှု၏ရှေ့တွင် အလွန်ဖြူရော်ပြီး အားနည်းနေပုံရသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက မဖြစ်သင့်ဘူး... ငါ ခေတ်အဆက်ဆက် စောင့်ခဲ့ရတာ... ငါ ဘယ်လိုလုပ်... ငါ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ်..."

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏အသံတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ မလိုလားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စူးချန်ကဲ၏မျက်လုံးများ အေးစက်တင်းမာနေပြီး အကြိမ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ်ရခဲသော အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ နှလုံးသားကို လည်ပတ်စေပြီး ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်းကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ကြာပန်းစိမ်းသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ကြာပန်းနှလုံးသားမှ ပို၍ခိုင်မာသော ကြည်လင်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာသည်။ ထိုအရာသည် ပြိုကျနေသော မီးခိုးရောင် စီးကြောင်းထဲသို့ ရေဘဝဲလက်တံတစ်ခုအလားရောက်ရှိသွားပြီး ကြောက်လန့်နေသော ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဗဟိုချက်ကို တိကျစွာရစ်ပတ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်ဆွဲလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး..."

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်သွားသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံတစ်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် ဖရိုဖရဲကြာပန်းစိမ်း၏ ကြည်လင်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ဝါးမျိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။ ထိုအရာအတွင်းရှိ သန့်စင်သော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားနှင့် ကျယ်ပြန့်သော မှတ်ဉာဏ် သတင်းအချက်အလက်များမှာ ခွာချခြင်းခံလိုက်ရလေ၏။

ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်၏ လမ်းညွှန်မှု ဆုံးရှုံးသွားသည့် သန့်စင်သော ဖရိုဖရဲ မူလအစနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ အကြွင်းအကျန်များမှ မူလအစ၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိနေတော့သော မီးခိုးရောင်စွမ်းအားများကို ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်းက လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအရာသည် မြစ်ရာပေါင်းများစွာက ပင်လယ်ဆီကို ပြန်သွားသည့်အလား စူးချန်ကဲ၏ခြေလက်များနှင့်အရိုးများဆီသို့ စီးဆင်းသွားကာ သူ၏မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲနှလုံးသားထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

ဘုန်း...

စူးချန်ကဲ၏ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပသော ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏။

သူ၏အရေပြား တစ်လက်မချင်းစီ၊ သူ၏ သွေး တစ်စက်ချင်းစီနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးတိုင်းက ဆာလောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ အကြွင်းအကျန်များမှ အမြင့်မြတ်ဆုံး အာဟာရများကို ရူးသွပ်စွာ ဝါးမျိုချနေသည်။

မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ နှလုံးသား၏ ခုန်နှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ပို၍အားကောင်းလာပြီး စွမ်းအားများ ပြည့်ဝလာကာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဗုံများကို တီးခတ်လိုက်သည့် အသံအလားပင်။

ထိုအရာ တစ်ချက်ခုန်လိုက်တိုင်း သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဖရိုဖရဲချီပင်လယ်ကို လှိုင်းထသွားစေပြီး သူ၏သွေးများက မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ဖရိုဖရဲနှလုံးသား ကိုယ်တိုင်သည်လည်း အသွင်ပြောင်းမှုတစ်ခုကို တွေ့ကြုံနေရသည်။ နှလုံးသားအရောင်သည် ပို၍နက်ရှိုင်းလာပြီး ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်း၏ ပုံစံများနှင့် ဝေဝါးစွာ တူညီသော ရှေးဟောင်း ပုံစံများက ထိုအရာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနှလုံးသားသည် နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားပဲ့တင်ထပ်မှုနှင့် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို တွေ့ကြုံနေရသည့်အလားပင်။

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်က မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတလျှောက် စုဆောင်းထားခဲ့သော မူလအစစွမ်းအားသည် မည်မျှထိ ကျယ်ပြန့်သနည်း...

ထိုအရာ၏ အနှစ်သာရအများစုမှာ အချိန်ကုန်လွန်သွားခြင်းနှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းမှာ မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော စူးချန်ကဲအတွက် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အထူးအားဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ၏အရှိန်အဝါသည် တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာသည်။

သူ့အသိစိတ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်းသည်လည်း စတင်၍ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဖရိုဖရဲအရှိန်အဝါ၏ အဆုံးမရှိသော နက်နဲသိမ်မွေ့သည့် သဘောတရားများကို စတင်၍ နားလည်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင်မူ ထိုအရာမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးသာ ဖြစ်လေ၏။

စူးချန်ကဲ၏ တင်းကြပ်စွာ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။

သူ့မျက်လုံးများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် ထိုအရာမှာ ရိုးရှင်းသော ဖရိုဖရဲ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ အသစ်ဖွင့်လိုက်သော စကြဝဠာနှစ်ခုက မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး အဆုံးမရှိသော တာအိုဥပဒေသများက ပြသနေသည့်အလားပင်။

"အဲ့ဒါကြောင့်ကိုး... ဖရိုဖရဲဆိုတာ သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေတာ မဟုတ်ဘူး...အရာအားလုံးရဲ့မိခင် တာအို အားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ... အစီအစဉ်ကျမှုနဲ့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှု နှစ်ခုစလုံးက အတွေးတစ်ခုထဲမှာပဲ ရှိတယ်... ပါဝင်မှုက မြစ်တွေအားလုံးကို လက်ခံတဲ့ ပင်လယ်လိုပဲ... ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်က ဖန်တီးမှုပဲ...ပြီးတော့ ဖျက်ဆီးခြင်းကလည်း အစအသစ်တစ်ခုပဲ..."

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရာ သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စကားလုံးတိုင်းက သူ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ ဖရိုဖရဲချီများကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။ ဤသည်က ဟင်းလင်းပြင်တွင် ကျန်ရစ်နေသော ခန်းမဆောင်၏ တာအိုစည်းချက်နှင့် လိုက်ဖက်ညီစွာ တုန်ခါသွားသည်။

【ဒင်... ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း.... ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပြီး ဖရိုဖရဲ မဟာတာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း...】

လုံးလုံးလျားလျား မပျောက်ကွယ်သေးသော ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်က စူးချန်ကဲကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သဘာဝကျကျ ဖြာထွက်နေသော တာအိုစည်းချက်၏ အလင်းကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဖရိုဖရဲမဟာတာအို၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ကဏဦး ဆုပ်ကိုင်နိုင်သူတစ်ဦးထံမှသာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သော အလင်းကွင်း တစ်ခုပင်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆုံးမဲ့ နားမလည်နိုင်မှုနှင့်ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့သာ ကျန်ရှိနေပြီး ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေသော အတွေးတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေပေ၏။

"ဒါ... ဒါကိုတောင် သူက နားလည်ပြီးသွားပြီလား... စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု သန့်စင်မှုနဲ့ ပိတ်ဆို့မှု တွေအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး... ဖရိုဖရဲမဟာ တာအိုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တိုက်ရိုက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာလား... ဒါက ဘယ်လိုမွန်းစတားမျိုးလဲ... အတိတ်က ခန်းမဆောင်သခင် တောင် ဒါကို မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်....

ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်သောမှတ်ဉာဏ်များ၏ အပိုင်းအစ တစ်ခုက စူးချန်ကဲ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်မှုနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိသော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်တစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့မိလေ၏။

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် နန်းတော်များက အဆုံးမရှိ ဆန့်တန်းနေပြီး အင်မော်တယ်ချီများက ကြယ်များကို ဝန်းရံနေသည့် ထိတွေ့နိုင်သော မြစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မြေကြီး အတွင်းတွင် နတ်ဘုရားတောင်များက ခမ်းနားစွာ ရပ်တည်နေပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများက မွေးရာပါနတ်ဘုရားများနှင့်အတူ ကခုန်နေကြသည်။

သူသည် အနောက်ဘက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

ထိုသူမှာ အမျိုးသား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် ဖရိုဖရဲ မျက်လုံးများရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် သူသည် တာအို တစ်သောင်းကို လက်အောက်ခံစေပြီး ကောင်းကင်နှင့်ကြယ်များက သူ့ကို လှည့်ပတ်သွားစေခဲ့သည်။

အခန်း ၂၀၄: ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာပဲ...

စူးချန်ကဲသည် ဤကျောပြင်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အရေးမပါမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်အလား သေးငယ်သော ခံစားချက်က သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ဤစကြဝဠာအောက်တွင် ဤကဲ့သို့ တည်ရှိမှုကိုသာ အစွမ်းထက်သူဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့်အလားပင်။

အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ကမ္ဘာများ မွေးဖွားလာပြီး ကမ္ဘာများ ပျက်စီးသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ကောင်းကင် ရေတံခွန်အလား ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် သူ့ကို ကျောခိုင်းထားသော အမျိုးသားက ဖရိုဖရဲကို ဖွင့်လှစ်ကာ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတစ်ခုအား ဖန်တီးလိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မတူညီသော ဟင်းလင်းပြင် လွင်ပြင်များနှင့် အချိန်အမှတ်များတွင် တည်ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများမှာ လုံးဝဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ထိုအရာက သူတို့၏ တည်ရှိမှုအမှတ်အသားများကိုပင် ဖယ်ရှားလိုက်သည့် စစ်မှန်သော ဖျက်ဆီးခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။ ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်တာအိုကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ခုပင်။

မြင်ကွင်းများက လျှင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤဆံဖြူအင်မော်တယ်ဘုရင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသောဘဝကို အထွတ်အထိပ် ရောက်လာသည်အထိ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်းနယ်မြေတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အမြင့်ဆုံး အသွင်ပြောင်းမှုသို့ ရောက်ရှိခြင်း၊ ကောင်းကင်သို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းကို အောင်နိုင်ခြင်း၊ တာအိုကို နင်းလျှောက်ကာ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်း...

သူ၏ဘဝတွင် အမှန်တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ လောကကြီးပေါ်တွင် မည်သူကမျှ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း မကြေညာရဲသည့် အချိန်အထိ တစ်ကြိမ်လေးတောင် မရှုံးနိမ့်ခဲ့ဘဲ အင်မော်တယ်ဘုရင်များပင် သူ့ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ခေါင်းငုံ့ခဲ့ရသည်။

လောကကြီးပေါ်ရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ဖုန်မှုန့်များအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ မည်မျှထိ အစွမ်းထက်သည်ကို မည်သူမျှ မသိချေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာအသင်္ချေကို သက်ရောက်မှု ရှိစေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူက စစ်ပွဲ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ၏နောက်တွင် စစ်ကူများ မရှိချေ။ ကပ်ဘေး၏ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ပြီး ရန်သူများအားလုံးကို ချေမှုန်းရန် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုတိတ်ဆိတ်ခြင်း၏ အဝင်ဝတွင် ကျင့်ကြံရင်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့လေ၏။

သူသည် ပထမဆုံး ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်သခင်ဖြစ်ကာ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြွင်းမဲ့ အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဖရိုဖရဲခန်းမဆောင်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

"ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်တဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးက ဒီလောကကြီးပေါ်မှာ အသက်ရှင်ခဲ့တာကို တွေးကြည့်ရင်...အဲ့ဒီတုန်းက နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ထိ မောက်မာရဲတာလဲ..."

"အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်မှာ တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ဤအရာကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် စူးချန်ကဲသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏အကြည့်က ထို ဆံဖြူကျောပြင်အပေါ် ချိတ်ပိတ်ထားပြီး သူ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် တွေးတောမှုသာမက ဖျော့တော့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ရှိနေလေ၏။

သူ အနာဂတ်တွင် ဤဆံဖြူအမျိုးသား၏ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်လော...

သူ၏အမြင်အရ ထိုသို့ဖြစ်လာမည်မှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ့ကိုယ်သူ အကြွင်းမဲ့ ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှုမျိုးပင်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင်....

ထိုင်နေသောပုံရိပ်က သူ့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်သည် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ပါးလွှာစွာ ဆန့်တန်းသွားပုံရလေ၏။

အင်မော်တယ်ရှေးဟောင်းခေတ်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ၊ မဟာတာအိုအသင်္ချေ၏ ကိုးကွယ်မှုနှင့် အဆုံးမရှိသော ကြယ်မြစ်များအားလုံးမှာ မှုန်ဝါးသော နောက်ခံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုတဖြည်းဖြည်း ပီပြင်ရှင်းလင်းလာသော မျက်နှာ တစ်ခုတည်းကသာ စူးချန်ကဲ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဧရာမလှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

နားထင်အထိ ရောက်နေသော ဓားအလား မျက်ခုံးများ၊ မြင့်မားသော နှာတံနှင့် ရှင်းလင်းသော်လည်း အနည်းငယ် အေးစက်သော နှုတ်ခမ်းလိုင်း.....

အထူးသဖြင့် စကြဝဠာ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းသော်လည်း ဖရိုဖရဲ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ထူးခြားဖြစ်စဉ်များနှင့် ကြယ်မြစ်များ လည်ပတ်နေသည်ကို ပြသနေသည့် ထိုမျက်လုံးများ...

ဒီမျက်နှာက...

"ဒါက..."

စူးချန်ကဲ၏အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာပဲ...

မဟုတ်ဘူး... လုံးဝအတူတူတော့ မဟုတ်ဘူး...

တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာသည် ခေတ်ကာလများ၏ ဆေးကြောခြင်းကို ခံထားရပြီး ပို၍ရင့်ကျက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဖရိုဖရဲချီများ လှိုင်းထနေပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော အပြောင်းအလဲများ၏ အရှိန်အဝါ ဖြာထွက်နေသည်။

စကြဝဠာကို အုပ်စိုးပြီး ခေတ်ကာလများ၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ငုံ့ကြည့်နေသော သူ၏ မျက်ခုံးများကြားရှိ အရှိန်အဝါမှာ လက်ရှိ စူးချန်ကဲ မပိုင်ဆိုင်သေးသောအရာပင်။

သို့သော် မျက်နှာကောက်ကြောင်းများ၊ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံနှင့်ဆွဲဆောင်မှု အထူးသဖြင့် ထို နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများမှာ သူနှင့် အနည်းဆုံး ရှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ဆင်တူသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

နှစ်ဘဝတိုင်တိုင် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး မုန်တိုင်းများကို ကျင့်သားရနေသော စူးချန်ကဲ၏စိတ်နေစိတ်ထားဖြင့်ပင် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် မုန်တိုင်းလှိုင်းများ ထကြွလာသည်။

သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေများကိူ မရေမတွက်နိုင်အောင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးလေ၏။ သူ နောက်ဆုံးတွင် ဖရိုဖရဲအမွေအနှစ်ကို ရရှိမည်၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ပုံစံကို မြင်တွေ့ရမည်၊ ကံကြမ္မာကို အမွေဆက်ခံမည် အစရှိသဖြင့်ပင်။ သို့သော် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာနှင့် အလွန်ဆင်တူသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

သူ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများက ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ ထိုအစား ထိုအရာများက သူ၏အသိစိတ်ကို ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ ဆေးကြောသွားသည်။

အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းဂုဏ်ကျက်သရေ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်ထဲ၌ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေသော သူနှင့် လုံးဝ တူသည့် ဤတည်ရှိမှုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များရှိ ဖရိုဖရဲချီများဖြင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို တွက်ချက်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် ခေတ်ကာလများကို ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် လေးလံသော တာအိုအသံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"ငါက ကပ်ဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မွေးဖွားလာတာပဲ.... ငါက ရန်သူတွေအားလုံးကို ဖိနှိပ်ရမယ်...ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ မျိုးစေ့တစ်စေ့ကို ချန်ထားခဲ့မယ်... မျှော်လင့်ပါတယ်... အနာဂတ်တစ်ချိန်ချိန်မှာ အရာအားလုံး ကွဲပြားသွားပါစေ..."

ဆံဖြူအမျိုးသား လုံးဝကွယ်လွန်သွားသည့် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ အလွန် အားနည်းပြီး ဖရိုဖရဲ မူလအစနှင့် ကွဲပြားသော အလင်းစက်တစ်စက်က လင်းလက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် မြင်ကွင်းသည် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အက်ကွဲသွားခဲ့လေ၏။

စူးချန်ကဲသည် သတိပြန်ဝင်သွားပြီး ဖရိုဖရဲ ခန်းမဆောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းတွင် သူ ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား အလင်းရောင်မှာ မပျောက်ကွယ်သေးဘဲ မဟာတာအို၏ ပဲ့တင်ထပ်မှုက ဆက်လက်၍ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် အစောပိုင်းက သူ မြင်ခဲ့ရသောအရာ အားလုံးက သူ့နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာများတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရေးထွင်းခံလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ သူ မြင်တွေ့ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးထက် ပို၍တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သဲလွန်စများနှင့် အပိုင်းအစများက တိုက်မိကြပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း စွမ်းရည် အောက်တွင် ရူးသွပ်စွာ တွက်ချက်ခံနေရသည်။

အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်၏ ဖရိုဖရဲ အင်မော်တယ်ဘုရင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ဘေး တစ်ခုနှင့် သူ့မျိုးဆက်၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အဆုံးသတ်ကို ကြိုတင်တွေ့မြင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်အား ဆန့်ကျင်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ခဲ့သလော....

ထို့ပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ နှလုံးသားသည် အင်မော်တယ် ဘုရင် ပြောခဲ့သော 'ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ မျိုးစေ့' ဖြစ်နေသလော...

ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့အသွင်အပြင်က အင်မော်တယ် ဘုရင်နဲ့ အရမ်းတူနေတာလား...ဘာလို့လဲဆိုရင် ဒါက အခြေခံအရ မတူညီတဲ့ အချိန်တွေနဲ့ မတူညီတဲ့ လူတွေမှာ တူညီတဲ့ စွမ်းအား အရင်းအမြစ်ကို ပြသနေတာကြောင့်လား...

ငါက အင်မော်တယ်ဘုရင် ရွေးချယ်ထားတဲ့ အရန်အစီအစဉ်လား ဒါမှမဟုတ် တာအိုအသီးအပွင့်ရဲ့အမွေခံ လား ဒါမှမဟုတ်... ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဆက်ဆံရေးလား...

ထို့နောက် သူ့ထံ၌ မေးခွန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ..."

မူလက ရှင်းလင်းနေသော ဤမေးခွန်းက ယခုချိန်၌ စူးချန်ကဲကို နက်ရှိုင်းသော အတွေးများထဲသို့ ကျရောက်သွားစေသည်။

သို့ရာတွင် စူးချန်ကဲ၏မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုမှာ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်လေးတစ်ခုသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

"ငါက ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်...ငါ့မှာ ဘယ်လို အတိတ်ဘဝ ကံကြမ္မာမျိုး ရှိနေပါစေ... လက်ရှိ ငါ က ငါ ပဲ...ပြီးတော့ ငါက တစ်ဦးတည်းသောသူပဲ..."

စူးချန်ကဲ၏မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားပြီး သူ၏တာအိုနှလုံးသား လေးလံသွားကာ သူ့မူလအစ၏ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော လျှို့ဝှက်ချက်ကြောင့် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

နှစ်ဘဝတိုင်တိုင် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီးနောက် စွမ်းအားနှင့်လမ်းကြောင်းများကို အဆုံးသတ်တွင် သူကိုယ်တိုင် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကံကြမ္မာကို အမွေဆက်ခံနိုင်သော်လည်း ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီဆံဖြူအမျိုးသားက ငါနဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ် မပတ်သက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ငါ မြင်ခဲ့ပြီးပြီ..."

"မင်းရဲ့ရန်သူတွေက ငါ့ရဲ့ ရန်သူ တွေလည်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို ငါ လက်ခံတယ်..ပြီးတော့ အနာဂတ် အကျိုးဆက် တွေကိုလည်း ငါ တာဝန်ယူမယ်..."

စူးချန်ကဲက လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော မှတ်ဉာဏ်ပုံရိပ်ယောင်ကိုကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ဘုန်း...

အသစ်စက်စက် စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချက်ချင်းလှိုင်းထလာပေ၏။

ဖရိုဖရဲစိတ်ဝိညာဉ်၏ မူလအစကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ၏ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော ပြီးပြည့်စုံမှုနှင့် တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ဖရိုဖရဲ နှလုံးသား၏ခုန်နှုန်းက သူ၏သွေးကြောများ အရိုးများနှင့်အတူ အလွန်အစွမ်းထက်သော ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သွေးတစ်စက်စီတိုင်းက စစ်မှန်သော ဖရိုဖရဲ ရတနာသွေးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားသည့်အလားပင်။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသောအရာမှာ သူ၏ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့် သူသည် ဖရိုဖရဲမဟာ တာအို၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်နိုင်ပြီး ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး လမ်းကြောင်း၏စမှတ်သို့ အမှန်တကယ်ကို ခြေချလိုက်နိုင်ခြင်းပင်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် တခြားအင်မော်တယ်ချီများနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော ချီအမျှင်လေးတစ်ခုက သူ၏ငယ်ထိပ်မှ မြင့်တက်လာသည်။

ထိုအရာမှာ ဖရိုဖရဲအရောင်ဖြစ်ပြီး အရောင်ပေါင်းတစ်သောင်းဖြင့် စီးဆင်းနေပုံရသော်လည်း မည်သည့်အရောင်မျှ မရှိသည့်ပုံလည်း ပေါက်နေလေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုအရာသည် ကမ္ဘာပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား လေးလံပြီး တခြားအချိန်များတွင် ထိုအရာသည် ဘာမျှမရှိသည့်အလားပင်။ ထိုအရာမှနေ၍ လောကီရေးရာနှင့် ကင်းကွာနေကာ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဘာမှမရှိသည့်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်သည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြာထွက်နေသည်။

ဖရိုဖရဲ အင်မော်တယ်ချီ...

ရွှမ်ယွမ်ဖို၏ ဧကရာဇ်တာအို အင်မော်တယ်ချီ သို့မဟုတ် လော့ကျဲ့ရှန်း၏ ဖန်တီးခြင်း အင်မော်တယ်ချီနှင့် မတူညီဘဲ ဤသည်မှာ ဖရိုဖရဲ မဟာ တာအိုနှင့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး သဘာဝအရ ပို၍ရှေးကျသော အင်မော်တယ်ချီတစ်ခုပင်။