အခန်း (၂၀၇-၂၀၈)

အခန်း ၂၀၇: ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်တောင် သူတော်စင်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်လား..

"အရောင်ငါးမျိုး မြေဆီလွှာတွေ ဒီလောက် အများကြီးပဲလား..."

စူးချန်ကဲ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကြီးသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်နေပြီး ရင်းနှီးသော နေ၊ လ၊ ကြယ်များကို မမြင်တွေ့ရချေ။ ထိုအစား မတူညီသော အရောင်များရှိသည့် ရှေးဟောင်းကြယ်ကြီးသုံးလုံးက လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော တာအိုစည်းချက်များကို ထုတ်လွှတ်ထားကာ တြိဂံပုံစံဖြင့် တွဲလောင်းကျနေပြီး တောက်ပနေသည်ကိုသာ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက..."

"ဒါ ယွမ်ယန်နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး..."

"နေအုံး..."

"ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ချီက မဟုတ်သေးဘူး..."

"ဒါ ဘယ်လို စိတ်ဝိညာဉ်ချီမျိုးလဲ... ဒီအရာက နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ်မှာ စုစည်းထားတဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအားထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသေးတယ်..."

စူးချန်ကဲက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ အလွန်ထူထပ်သိပ်သည်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သန့်စင်ရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ သူ၏ ဖရိုဖရဲ နှလုံးသားက ထိုအရာကို သန့်စင်သော စွမ်းအားများအဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်း စိတ်ဝိညာဉ်ချီလား..."

"ဒါက လက်ရှိ ကမ္ဘာ မဟုတ်ဘူးလား..."

စူးချန်ကဲက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများက ဖိတ်ကျသွားသော ပြဒါးအလား ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏နံဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံလိုက်၏။

အချိန်တခဏကြာပြီးနောက် ယခင်က မရှိဖူးသော သိသာရှင်းလင်းမှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုက နတ်ဘုရား ဖွင့်ဟဝန်ခံချက်တစ်ခုအလား သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ဒါက..."

စူးချန်ကဲ မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့သည်။ ဖရိုဖရဲ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ထင်ဟပ်နေသော သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည်...

ထို့ထက်ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် သူ ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ အထွတ်အထိပ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဥပဒေသများမှာ ပြီးပြည့်စုံပုံရသော်လည်း အမှန်အားဖြင့် ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် အမြဲတမ်း အပိုင်းအစများ ဖြစ်နေခဲ့သော မူလအစ မဟာ တာအို ငါးဆယ်မှာ ကပ်ဘေးများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းလက်ရာ တစ်ခုအလား နောက်ပိုင်း မျိုးဆက်များက စိတ်ကူးယဉ်မှုများမှတစ်ဆင့် ထိုအရာ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ဆက်စပ်ကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ...

ထိုအရာများက နှိုင်းယှဥ်ကြည့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံနေသည်။

ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်၏ဖွဲ့စည်းပုံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ရှင်းလင်းနေသည်။ အချိန်၏ အမျှင်များကို ဝေဝါးစွာ ထိတွေ့နိုင်ပုံရပြီး ယင် နှင့် ယန် ၊ အခြေခံ သဘောတရား ငါးခု ၊ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းတို့ကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း အချင်းချင်း ဖြည့်ဆည်းပေးသော အမျိုးမျိုးသော မူလအစ မဟာ တာအိုများမှာ ဝေးကွာသော အယူအဆများ မဟုတ်တော့ချေ။ ထိုအစား ထိုအရာများသည် စီးဆင်းနေသော မြစ်များအလား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် အကြွင်းမဲ့ ရှင်းလင်းမှုဖြင့် ပေါ်လာပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်နဲသိမ်မွေ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော မဟာတာအို၏ ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းရန် ရောယှက်နေသည်။

လက်ရှိခေတ်တွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်း စာအုပ်များတွင်သာ တည်ရှိတော့သည့် ရှားပါးသော သို့မဟုတ် တားမြစ်ထားသော တာအို ဥပဒေသတချို့ကိုပင် သူ ထိတွေ့နိုင်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက... ပြီးပြည့်စုံနေတာပဲ... ဒါက... စစ်မှန်တဲ့ အပြစ်အနာအဆာမဲ့ တာအိုနယ်မြေတစ်ခုပဲ..."

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက စူးချန်ကဲ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထသွားပြီးနောက် စနစ်၏အသံက သူ၏စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟီးလာသည်။

【ဒင်... လက်ခံသူက အပြစ်အနာအဆာမဲ့ တာအိုနယ်မြေတစ်ခုတွင် ရှိနေတာကြောင့် ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်သော နားလည်နိုင်စွမ်းရဲ့ အလိုအလျောက် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပါပြီ... လက်ရှိပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ မူလအစ တာအိုဥပဒေသများကို စတင်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေပါတယ်...】

【ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတယ်... ၁ ရာခိုင်နှုန်း ... ၅ ရာခိုင်နှုန်း ...】

【နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းကို စတင်နေပါတယ်...】

【ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း... သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟာတာအိုအပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု +၀.၀၁】

【ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း... အချိန် မဟာတာအို အပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု +၀.၀၁】

【ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း... ပျက်သုဉ်းခြင်း မဟာတာအိုအပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု +၀.၀၁】

【ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း... ဖရိုဖရဲ မဟာတာအိုအပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု +၀.၉၉】

"အမ်....ဒီလောက်ထိ မြန်တာလား..."

စူးချန်ကဲ တခဏကြာမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ယခင်က သူသည် သူ အနည်းငယ် မြင်တွေ့ဖူးထားသော မူလအစ မဟာတာအိုများအပေါ်တွင် မည်သည့်တိုးတက်မှုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုအရာကို သူ၏စိတ်ဖြင့် အသက်သွင်းရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ သူ၏ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်းက လောဘကြီးသော သားရဲတစ်ကောင်အလား အလိုအလျောက် ရူးသွပ်စွာ အလုပ်လုပ်နေလေပြီ။

"ဖန်တီးခြင်းရဲ့အစက စိတ်ဝိညာဉ်ရေးရာ အခွင့်အရေးတစ်ချက်ကနေ မြစ်ဖျားခံတယ်.... ယင်နဲ့ယန်ရဲ့ ဖြတ်သန်းမှုကနေ ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်လာပြီး အခြေခံ သဘောတရားငါးခုရဲ့ လည်ပတ်မှုကနေတစ်ဆင့် ပြီးမြောက်တယ်..."

သူက သက်တံရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသော အနီးအနားရှိ ထူးဆန်းသော ပန်း တစ်ပွင့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ဖန်တီးခြင်း မူလအစနှင့် ပတ်သက်သည့် နက်နဲသိမ်မွေ့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျှင်မြန်စွာ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

"ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့အဆုံးသတ်က ဗလာနတ္တိ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းဆီကို ပြန်သွားတာပဲ... အဲ့ဒါက စွမ်းအားတွေ ပြိုကျတာနဲ့ ပုံစံတွေ ပြိုကွဲသွားတာ...နောက်ထပ် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း အတွက် စုဆောင်းနေတာပဲ..."

ဥပဒေသ ပဋိပက္ခများကြောင့် အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးခံရပြီး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနေသော အဝေးရှိ ဟင်းလင်းပြင် ဖရိုဖရဲ လှိုင်းထန်မှု တစ်ခုကို သူ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပျက်သုဉ်းခြင်းအပေါ် သူ၏နားလည်မှုက ပို၍နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ကို တာအိုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းအတွက် သုခဘုံတစ်ခုပင်။

သူ့အတွက် ထိုအရာမှာ လုံးလုံးလျားလျား မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီနေရာက အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တဲ့ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာများ ဖြစ်နေမလား... ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အဲ့ဒီ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ တာအို ခေတ် ရဲ့ ဥပဒေသပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြန်လည်ဖန်တီးဖို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့တာများလား..."

စူးချန်ကဲက ခန့်မှန်းလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် နက်ရှိုင်းသော တွေးတောမှုအရိပ်အယောင်များထင်ဟပ်နေသည်။

ဤအတိုင်းအတာမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး သူ သိရှိထားသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နယ်ပယ်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်...

"ဝှစ်..."

လေထုကို ထိုးခွင်းသွားသည့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာသည် မသိသာလောက်အောင် တိုးညှင်းသော်လည်း သူ၏နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်မှ နိုးကြားမှုကို ထိုးဖောက်နိုင်လောက်အောင် စူးရှသောအသံတစ်သံက သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရား မြေဆီလွှာထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒ...

ထိုအရာတွင် အကြွင်းမဲ့ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော သတ်ဖြတ်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသည်။

လက်မ အရွယ်အစားခန့်သာ ထူသော်လည်း ရွှေနက်ရောင်တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေသော ပါးလွှာသည့် အလင်းတန်းတစ်တန်းကက သာမန် သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ၏ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားလာခဲ့လေသည်။ ထိုအရာက ဟင်းလင်းပြင် အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုပြီး စူးချန်ကဲ၏ ခြေကျင်းဝတ်ဆီသို့ ချက်ချင်းထိုးစိုက်လာပေ၏။

ထိုအရာ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေထုကိုပင် အနှောက်အယှက်မဖြစ်စေခဲ့ချေ။ ထိုအရာမှာ သူ၏အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ လူဝင်စားကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းပြီး ယုတ္တိမတန်လှချေ။

ဤမျှ တက်ကြွပြီး အသက်ဝင်နေပုံရသော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား တောင်၏ မြေဆီလွှာအောက်တွင် ဤသို့ ကြောက်စရာကောင်းသော လူသတ်သမား တစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးထင်ထားမိမည်နည်း...

စူးချန်ကဲသည် အနည်းငယ် အာရုံလွင့်နေသော်လည်း သူ၏ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံက ပေးစွမ်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အကျပ်အတည်းများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး သတိပေးချက်တို့ကြောင့်.....

ထိုသတ်ဖြတ်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒ သူ့ဆီသို့ မရောက်မီ တစ်စက္ကန့်၏ တစ်သန်းပုံတစ်ပုံအလိုတွင် တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ အောက်ကိုပင် မကြည့်ခဲ့သလို မည်သည့် ဓမ္မ စွမ်းအား သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကိုမျှလည်း မစုစည်းခဲ့ချေ။

"ချလွင်..."

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံအလား ကြည်လင်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပေ၏။

ထိုရွှေနက်ရောင်အလင်းတန်း၏ ထိပ်ဖျားက စူးချန်ကဲ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ရိုက်မိသွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏အသားများကို ဖောက်ထွင်းပြီး တာအိုဥပဒေသများ တိုက်စားသွားသည့် မြင်ကွင်းက ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ထိုအစား ထိုအရာက ကမ္ဘာအသင်္ချေတွင် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ဆုံးသော နတ်ဘုရားသတ္တုကို ရိုက်မိသည့်အလားပင်။

ခြင်ကိုက်ခံရသကဲ့သို့ သတိမထားမိလောက်အောင် ထုံကျင်သော ခံစားချက်လေး တစ်ခုကိုသာ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် စူးချန်ကဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

တိုက်ခိုက်သူသည်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသည့်အလား ကြောင်အမ်းသွားသည်။

ရွှေနက်ရောင်အလင်းတန်းက တခဏကြာမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ပို၍ပင်မြန်ဆန်စွာ မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာတော့မည့် အချိန်တွင်...

"ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

စူးချန်ကဲ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ တာအို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း ကြောင့် အနည်းငယ် လောကီရေးရာနှင့် ကင်းကွာနေခဲ့သော အရှိန်အဝါက ဓားတစ်လက်အလား ချက်ချင်းထက်ရှလာသည်။

သူ အောက်ကိုပင် မငုံခဲ့ဘဲ ထိုနေရာတွင်သာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော ခြေထောက်မှ ခြေဖျားဖြင့် အောက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နင်းချလိုက်သည်။

ဤခြေလှမ်းမှာ မည်သည့်ခွန်အားမျှ မပါသည့်အလား ပေါ့ပါးလှသည်။

သို့သော် ထိုခြေလှမ်း ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဆယ်ပေပတ်လည် အတွင်းရှိ မြေပြင်တစ်ခုလုံးက သုံးပေအပြည့် ကျွံ့ကျသွားလေ၏။

လျှင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာနေသော ရွှေနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသည့်အလား ထိုအရာ၏အရှိန် ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားကာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုတုံ့ဆိုင်းသွားသည့် စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း၌ စူးချန်ကဲ၏ တခြားလက်တစ်ဖက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျော်ဖြတ်သွားသည့်အလား သာမန်မျက်စိဖြင့် ဖမ်းယူ၍မရနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ၏လက်သည် ဆုတ်ခွာနေသော အလင်းတန်း၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပြီးပြည့်စုံသော တိကျမှုဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက ထိုအရာကို လက်မနှင့် လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ ညှပ်လိုက်သည်။

"ဝီ..."

ရွှေနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် သူ၏လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် တင်းကြပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ခံထားရပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါကာ ကြိမ်နှုန်းမြင့် မြည်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုအရာ ရုန်းကန်နေသော စွမ်းအားမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲရန် လုံလောက်သော်လည်း ထိုရှည်လျားပြီး ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်မှသာ စူးချန်ကဲက တိုက်ခိုက်သူ၏ အသွင်အပြင် အပြည့်အစုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မလင်းလက်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ကိုင်ထားသောအရာမှာ ချွန်ထက်သည့် လက်နက် တစ်ခု၏ အပိုင်းအစ မဟုတ်သလို ထူးဆန်းသော စွမ်းအား ရေဘဝဲလက်တံလည်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအရာက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပင်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ယောက်၏ လက်သန်း အရွယ်ခန့် ရှည်လျားပြီး နတ်ဘုရားသတ္တုဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့်အလား ရွှေနက်ရောင် ဖြစ်နေသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပင်။ ထိုပုရွက်ဆိတ်၏ ခေါင်းတွင် ဖန်သားအလား ကြည်လင်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများ စီးဆင်းနေသည့် ပေါင်းစပ်မျက်လုံးများ ပါရှိသည်။ ထိုသားရဲ၏ ပါးစပ်အစိတ်အပိုင်းများမှာ အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေသည့် သင်တုန်းဓားအလား ထက်မြက်သော မေးရိုးနှစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သားရဲ၏ သွယ်လျသော်လည်း အစွမ်းထက်သော ခြေထောက် ခြောက်ချောင်းက ရူးသွပ်စွာ ကန်ကျောက်နေခဲ့သည်။

ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်...

စူးချန်ကဲ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များကို အနည်းငယ် ကျုံ့သွားစေသောအရာမှာ ဤ ရွှေနက်ရောင် ပုရွက်ဆိတ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါ လှိုင်းဂယက်ပင်။ ထိုအရာမှာ အလွန်သိပ်သည်းနေပြီး ထိုသားရဲ၏ သေးငယ်သော အရွယ်အစားကြောင့် အာရုံခံမိရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူ၏လက်ရှိ အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့် သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ချိန်၌... ပုရွက်ဆိတ်မှာ သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

သူတော်စင်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်...

စူးချန်ကဲက သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေသော ရွှေနက်ရောင် ပုရွက်ဆိတ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ထိုသားရဲ၏ မေးရိုးများက ဟစိဟစိဖြစ်နေကာ လေကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ပြီး အမည်းရောင် အမှတ်အသားငယ်လေးများကို ချန်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော အတွေ့အကြုံဖြင့်ပင် ယုတ္တိမတန်မှုနှင့် လေးနက်မှုတို့ ရောနှောနေသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကတောင် သူတော်စင်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တာလား..."

အခန်း ၂၀၈: ဒီအမျိုးသမီးက ဖုန်းဝူရှန်း ပြောတဲ့ သခင်မလေး ဖြစ်ရမယ်...

စူးချန်ကဲသည် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သော သူတော်စင်နယ်ပယ် ပုရွက်ဆိတ်ကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော တွေးတောမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

"အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် မျိုးစိတ် ... သူတော်စင်နယ်ပယ် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဥပဒေသ တွေ ရှိတဲ့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ အရာအားလုံးက တာအိုကို ရရှိနိုင်တယ်... ဒါက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းလွန်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဖရိုဖရဲချီအနည်းငယ် စီးဆင်းသွားပြီး ပုရွက်ဆိတ်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထကြွသောင်းကျန်းနေသော သူတော်စင် စွမ်းအားနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတို့ကို လွယ်လင့်တကူ ဖိနှိပ်လိုက်၏။

အကယ်၍ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို သာမန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ကြုံတွေ့ရပါက အနာဂတ် ပြဿနာများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် အန္တရာယ်ကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းပစ်ရန် ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် စူးချန်ကဲ၏ အတွေးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သတ်ဖြတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကို သူ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

သူ၏ အကြည့်က ရှုပ်ထွေးသော အတွင်းပိုင်း ပုံစံများနှင့်အတူ ကြယ်မြေပုံများအလား ကြည်လင်နေသော ပုရွက်ဆိတ်၏ ပေါင်းစပ် မျက်လုံးများအပေါ် ကျရောက်သွားပေ၏။ ထိုမျက်ခွံအတွင်းရှိ ဖျော့တော့သော်လည်း အရည်အသွေးမြင့်မားသော ထူးဆန်းသည့် သွေးကြောလှိုင်းဂယက် အစအနလေးကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်တာက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် ဆိုရင်တောင် ထူးခြားတဲ့ အရည်အသွေးတွေ ရှိရမယ်... ဒီမျက်ခွံရဲ့ မာကျောမှု ဒီသွေးကြောရဲ့ ရှေးကျမှု...ဒါတွေက တစ်ချိန်ချိန်မှာ ဆေးဖော်စပ်တာ လက်နက် သန့်စင်တာ ဒါမှမဟုတ် အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စူးစမ်းလေ့လာတဲ့နေရာမှာ အသုံးဝင်နိုင်တယ်..."

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသောအရာမှာ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က မဟာအောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ပို၍ထက်မြက်လာသော သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ဤနေရာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုခုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး ထူးဆန်းသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကို ဤပုရွက်ဆိတ်ထံမှ ဝေဝါးစွာ ဖမ်းဆုပ်မိခဲ့ခြင်းပင်။

"ငါ ဒီအကောင်ကို လောလောဆယ် သိမ်းထားမယ်..."

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် စူးချန်ကဲက ထိုပုရွက်ဆိတ်ကို သာမန်သိုလှောင်မှော်ရတနာ တစ်ခုထဲသို့ မထည့်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသားရဲ၏ ထက်ရှသော မေးရိုးများကြောင့် သိုလှောင်ရတနာသည် ဖျက်ဆီးခံရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအစား သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ အောက်ဘုံသို့ သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော နက်နဲသိမ်မွေ့ကျောက်စိမ်း သိုလှောင်သေတ္တာကို သူ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤသေတ္တာမှာ လက်တဖဝါးစာ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပြီး နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိသော နက်နဲသိမ်မွေ့ကျောက်စိမ်းနှင့် အလွန်အေးစက်သော ရေခဲသလင်းကျောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုသေတ္တာအတွင်း၌ သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုနှင့် အရှိန်အဝါများကို ခွဲထုတ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့် ခိုင်ခံ့သော ချိတ်ပိတ်ဝင်္ကပါ တစ်ခု ပါဝင်သည်။

စူးချန်ကဲ၏ လက်ချောင်းထိပ်များရှိ ဖရိုဖရဲချီများက မှော်စာလုံးငယ်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေနက်ရောင်ပုရွက်ဆိတ်၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ တောက်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူသည် နက်နဲသိမ်မွေ့ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာသို့ မထည့်မီ ထိုပုရွက်ဆိတ်၏ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အများစုကို ယာယီချိတ်ပိတ်လိုက်ခြင်းပင်။

ထိုသားရဲကို ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် သူ၏အကြည့်က ဤကျယ်ပြန့်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတောင်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်သွားသည်။

"အခု အရေးအကြီးဆုံးက ဒီနေရာက အခြေအနေကို သိအောင်လုပ်ဖို့နဲ့ တခြားသူတွေကို ရှာဖို့ပဲ....ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပွင့်နေပြီလဲ... ပြီးတော့ ငါ အခု ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေလဲ ဆိုတာကို သိအောင်လုပ်ရမယ်..."

စူးချန်ကဲသည် ထပ်မံ၍ အချိန်မဆွဲတော့ချေ။ သူက အရပ်မျက်နှာတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ လေထဲမှ ပျံသန်းသွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် နောက်တခဏ၌ သူ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဟင်..."

သူ၏ မှော်စွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး မြေပြင်မှ ပျံသန်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်နှင့် တန်ချိန်သန်းရာနှင့်ချီသော နတ်ဘုရားတောင်များအလား စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် လေးလံသည့် မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဖိအားတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာအားလုံးနှင့် ဟင်းလင်းပြင်၏ လက်မတိုင်းမှ ကျဆင်းလာသည်။

ဤဖိအားမှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်သလို သာမန် ဆွဲငင်အားလည်း မဟုတ်ချေ။ ထိုအရာမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ပြီးပြည့်စုံပြီး ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်း ဥပဒေသများ ကိုယ်တိုင်မှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းပင်။

ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင် သိပ်သည်းဆ၊ ရုပ်ဝတ္ထု ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် တာအိုဥပဒေသများ၏ ကွန်ရက်မှာ ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ပို၍ကျစ်လစ်သိပ်သည်းပြီး လေးလံသည်။

ဤနေရာတွင် ပျံသန်းရန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သဘောဆန္ဒအတိုင်း ပြုလုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

စူးချန်ကဲ၏ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် နိမ့်ဆင်းသွားပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရား မြေဆီလွှာက လက်မဝက်ခန့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျွံဝင်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအရာမှ ဖရိုဖရဲချီများ ဖြာထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤဖိနှိပ်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

"ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ ဖိနှိပ်မှုမျိုးနဲ့ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ သာမန် သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က မြေပြင်ကနေ သုံးပေအမြင့်မှာ ပျံဝဲနေဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်...အချိန်အကြာကြီး ပျံသန်းဖို့ ဆိုတာကိုတော့ မေ့ထားလိုက်တော့... အစစ်အမှန်သူတော်စင် နယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့သူတွေတောင် ကြီးမားတဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိလာနိုင်ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အရှိန်နဲ့လမ်းကြောင်းတွေမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိခိုက်မှုတွေ ရှိလာနိုင်တယ်..."

စူးချန်ကဲက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ဤဖိနှိပ်မှုမှာ သူ့အတွက် လက်တွေ့တွင် မရှိသလောက်နီးပါးပင်။

ဥပဒေသများအားလုံးကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး တာအိုများအားလုံး၏ ဖိနှိပ်မှုကို မခံရသော မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဟန်ပြသက်သက် မဟုတ်ချေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ပုံရိပ်က ဖရိုဖရဲ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းဂယက်များ အလွန်တက်ကြွနေသည်ဟု အာရုံခံရသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ နတ်ဘုရားတောင်၏ အတက်အကျကောက်ကြောင်းများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

လမ်းတလျှောက် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာများက ဤနေရာ၏ ထူးခြားသော သဘာဝနှင့် အန္တရာယ်တို့ကို ပို၍အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ချောက်ကမ်းပါးများတွင် အမြစ်တွယ်နေသော ထူးဆန်းသည့် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်များ ရှိပြီး နေနှင့်လ၏ အနှစ်သာရကို ရှူရှိုက်နေကာ အရွက်များက ဓားများအလား အေးစက်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။ ထိုသစ်ပင်များ၏ အရှိန်အဝါများသည် အစစ်အမှန်သူတော်စင် နယ်ပယ်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လေ၏။

ထို့ပြင် ကြေးဝါအလား အကြေးခွံများနှင့် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်း ချိုများ ပါရှိကာ ရံဖန်ရံခါ မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ ရေပြင်ကို ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းရောင်တစ်ချက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုတတ်သော နက်ရှိုင်းသည့် ရေကန်များထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည့် နဂါး အကြွင်းအကျန် မျိုးစိတ်များ ရှိနေသည်။ လက်သီးအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော်လည်း လုံးဝနီရဲနေပြီး ပျံသန်းစဉ် ပူလောင်သော မီးတောက် လှိုင်းများကို နောက်ချန်ထားရစ်သည့် မီးအနှစ်သာရ ပျားအုပ်စုများလည်း ရှိနေလေ၏။ ထိုပျားတစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းတွင် နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ် လှိုင်းဂယက်များ ရှိပြီး ပျားအုပ် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် အပူရှိန်ကြောင့် ပုံပျက်သွားသည်။

ဤအန္တရာယ်များကို သူ၏ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် မနိုးထမီကသာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် သူ အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်ရပေမည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အသက်ရှုချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်...

စူးချန်ကဲ၏ နက်နဲသိမ်မွေ့ ကျောက်စိမ်း သေတ္တာအတွင်း၌ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်း ခေတ်မှ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါများ၏ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ နာရီဝက်ခန့် ခရီးသွားပြီးနောက် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော တောင်တန်းအနည်းငယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောက်ပသော ဖန်းပင်အမြောက်အများ ပေါက်ရောက်နေသည့် တောင်ကြားတစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် စူးချန်ကဲ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး တောင်ကြား၏ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ မလှမ်းမကမ်းမှ စွမ်းအားလှိုင်းဂယက်များနှင့် အော်ဟစ်သံများကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"အမ်... တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလား..."

"အဲ့ဒီလူက အမဲလိုက်ခံနေရတာလား..."

သူ၏ပုံရိပ် ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဧရာမ တောက်ပသော ဖန်းပင်တစ်ပင်၏ ကျယ်ပြန့်သော အရွက်တစ်ရွက်နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ အရွက်များကြားရှိ ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် သူက တောင်ကြား၏ တစ်ဖက်ကမ်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။

မိုင်အနည်းငယ်ခန့်အကွာရှိ အလွန်ရှင်းလင်းသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်းတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရသည့် ကျက်သရေရှိပြီး သွယ်လျသော အနီရောင်ပုံရိပ် တစ်ခုက ထူထပ်သော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်များနှင့် ချွန်ထက်သော ကျောက်တုံးများကြားတွင် အလွန်လှပစွာ ကခုန်နေသည့်အလား လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ် တစ်ခုဖြင့် လျှင်မြန်စွာ လူးလွန့်၍ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပင်။

သူမက သူမ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီသော မီးတောက်အလား အနီရောင်ပိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဤဝတ်စုံ၏ပုံစံမှာ အလွန်ပေါ်လွင်လှ၏။ ထိုဝတ်စုံကို ငှက်နက်နှင့် ရစ်ပတ်ယှက်နွယ်နေသော သစ်ပင်အကိုင်းအခက်ပုံစံများဖြင့် ရွှေကြိုးများ အသုံးပြုကာ ပန်းထိုးထားပြီး သူမ၏နှင်းအလား ဖြူဖွေးကာ နူးညံ့သော အသားအရေနှင့် အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော ရင်သားအက်ကွဲကြောင်းကို လှစ်ဟပြနေသည်။

ကျောက်မျက်ရတနာအမျိုးမျိုး စီခြယ်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်တစ်ခုက သူမ၏ ခါးတွင် စည်းနှောင်ထားပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ပို၍ပင် နူးညံ့သေးသွယ်ပုံပေါက်စေသည်။ ဝတ်စုံ၏အနားသည် မြေကြီးအထိ မရောက်ဘဲ အလွန်မြင့်မားစွာကွဲနေပြီး သူမ၏ ပေါင်ရင်းအထိ ရောက်နေသည်။ သူမ၏ အလျင်စလို ရှောင်တိမ်းသည့် လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ဖြောင့်စင်းသွယ်လျပြီး နှင်းအလား ဖြူဖွေးသော ခြေတံတစ်စုံက ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် အလွန်လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ထက်မြက်မှုတို့ ရောစပ်နေကာ လှပသော်လည်း အပေါစားမဆန်ချေ။

သူမ၏မျက်ခုံးများက မိုးမခပင်အလား ကွေးညွတ်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက ဆောင်းဦးရေပြင်အလား နက်ရှိုင်းနေသည်။ သူမ၏အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားသည့်ကြားတွင် နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများမှာ လက်ရှိတွင် အရေးတကြီးဖြစ်မှုနှင့် အကြောက်တရားတို့ကြောင့် မြူခိုးအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူမ၏နှာတံ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး သူမ၏နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများမှာ မှည့်နေသော ချယ်ရီသီးများအလား ပြည့်ဝနေကာ သူမ၏လျှင်မြန်သော အသက်ရှူမှုကြောင့် အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပေ၏။

သူမ၏ဆံပင်ရှည်များကို ပုံမှန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ချည်နှောင်မထားဘဲ ရေတံခွန် တစ်ခုအလား သူမ၏နောက်တွင် ဖြာကျနေသည်။ ထိုဆံပင်များပေါ် ပတ္တမြားများ စီခြယ်ထားသည့် သေးငယ်ပြီး သေသပ်လှပသော ရွှေရောင် ဆံထိုး အနည်းငယ်ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး သူမ ပြေးလွှား ခုန်ပေါက်နေစဉ် ကျက်သရေရှိစွာ ယိမ်းနွဲ့နေခဲ့လေသည်။

အသက်လုပြေးနေရသော ဤကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူမသည် ကောင်းစွာ ကြီးပြင်းလာပြီး စီးပွားရေးလောကတွင် အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြာထွက်နေဆဲပင်။

ယွဲ့ယီ....

ဖုန်းဝူရှန်းက သခင်မလေးဟုခေါ်ပြီး တစ်ချိန်က စူးချန်ကဲကို တွေ့ဆုံရန် ဖိတ်ကြားခဲ့ဖူးသော ယွမ်ယန်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ အမျိုးသမီးပင်။

သေချာသည်မှာ စူးချန်ကဲသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမကို မမှတ်မိသော်လည်း သူ၏နတ်ဘုရား အာရုံက အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ဖုံးကွယ်ထားသော အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်းထိုးဖောက်မြင်ရပြီး ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဖုန်းဝူရှန်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ကျင့်စဉ်လှိုင်းဂယက်မျိုး ရှိနေတယ်..."

စူးချန်ကဲက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကာ သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ထိုအမျိုးသမီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်နှင့် ယွမ်ယန်နယ်မြေတွင် ဤအသက်အရွယ်ဖြင့် နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးရှိရန်ဆိုသည်မှာ...

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယွမ်ယန် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ သခင်မလေးမှလွဲ၍ တခြားမည်သူဖြစ်နိုင်အုံးမည်နည်း။

ဤအမျိုးသမီးက ဖုန်းဝူရှန်းပြောသည့် သခင်မလေးသာ ဖြစ်ပေမည်။