အခန်း (၄၂၆-၄၂၇)

အခန်း ၄၂၆ - နတ်ဆိုးချောက်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု

အချိန်များသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်၏။

လအနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် နတ်ဆိုးချောက်အတွင်း၌ မငြိမ်မသက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်သော အပြောင်းအလဲများကို ကျွယ်ယွဲ့ချောက်ရှိ ယင်နတ်ဘုရား အနည်းငယ်သာ သိရှိကြ၏။

ယခုအချိန်တွင်လည်း ကျိယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သံသယဖြစ်ဖွယ် အခြေအနေများကို လာရောက်သတင်းပို့သော မူလန်ကို ကြည့်နေ၏။

စကားဆုံးအောင်နားထောင်ပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ပြုံးယောင်သန်းနေပြီး မယုံကြည်သလို ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ယံမှာ ကြယ်တွေ ရှိနေဆဲပဲ။ မင်းက မော့ထုံကောင်းကင်အရှင်နဲ့ မိုထန်ကောင်းကင်အရှင်တို့မှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ပြောနေတယ်။ ဒါက နည်းနည်းတော့ ရယ်စရာမကောင်းဘူးလား"

ဤမူလန်သည် တကယ်ပင် ဇွဲကောင်းလှ၏။ သူသည် နေရာအနှံ့ လှည့်လည်ကာ မော့ထုံအကြောင်းကို သတင်းပို့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မူလန် မသိသည်မှာ သူတိုင်ကြားနေသော ယန်နတ်ဘုရားများအားလုံးသည် အမှန်စင်စစ် ကျိယွမ်၏ ရုပ်ဖျက်ထားသော ပုံရိပ်များသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

နတ်ဆိုးချောက်အတွင်း၌ ကျိယွမ်သည် သူ၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အတော်လေး ပျင်းရိနေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် အပျော်အပါး အချို့ကို ရှာဖွေတတ်သည်။

မူလန်သည် ထိုအပျော်အပါးများထဲမှ တစ်ခုပင် ။ မူလန်သည် မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်ထံသို့ မည်သည့်အချိန်တွင် သွားရောက်တိုင်တန်းမည်နည်းဟု ကျိယွမ် သိချင်နေမိ၏။

မူလန်သည် ခေါင်းငုံ့ထားရင်းမှ မျက်နှာပျက်လျက် ရှင်းပြနေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်။ သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျွယ်ယွဲ့ချောက်က ယင်နတ်ဘုရားတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားပါပြီ။ ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ပါဘူး"

သူက လေးနက်စွာ ပြောလေသည်။

မူလန် ပြောသည်မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ပြဿနာတစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားလျှင် ကောင်းကင်ယံ၌ ထင်ဟပ်နေသော သူတို့၏ ကြယ်များသည် ကြွေလွင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မော့ထုံကောင်းကင်အရှင်၏ ကြယ်သည် တောက်ပနေဆဲပင်။ သူ သံသယဖြစ်နေသော အခြားယန်နတ်ဘုရားများ၏ ကြယ်များသည်လည်း ကောင်းကင်ယံ၌ အေးချမ်းစွာ ရှိနေကြ၏။

"ယန်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ တွက်ချက်မှုနဲ့ အစီအစဉ်တွေက မင်းလို ယင်နတ်ဘုရားတစ်ယောက် နားလည်နိုင်တဲ့ အရာထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားတယ်။ တော်ပြီ။ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်တော့"

ကျိယွမ်က ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူက လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မူလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဂူအတွင်းမှ ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်သွားလေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်။ ကျွန်တော်မျိုးက မိုလိုမျိုးနွယ်စုအတွက် သွေးချွေးပေးဆပ်ခဲ့တာပါ"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို နေ့အလင်းရောင်လို မြင်နိုင်ပါတယ်"

ဂူအပြင်ဘက်တွင် မူလန်သည် ငိုကြွေးနေပြီး အတော်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေပုံ ရ၏။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ သူက ငါ့ထက်တောင် သရုပ်ဆောင် ကောင်းနေပါလား"

ကျိယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

မူလန်ကဲ့သို့ ယင်နတ်ဘုရားတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျိယွမ်သည် ရုပ်ဖျက်ရန် အလွန်အမင်း စိတ်မပူတော့ပေ။ သူသည် ပုံစံပြောင်းလဲရန်ပင် မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ၏ မူလပုံစံဖြစ်သော ဝတ်ရုံနီကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကိုလည်း ဖုံးကွယ်မထားရာ မူလန်သည် နေရာတိုင်းတွင် ထိုယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးတည်းကိုသာ အမြဲတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ မူလန်သည် သူ့ကို မြင်တိုင်း ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ ဆက်လက်တိုင်တန်းနေခြင်းပင်။ ၎င်းက အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှ၏။

"ဒီလို ယင်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ကို စနောက်နေရတာ အတော်လေး ပျော်ဖို့ကောင်းသားပဲ"

ကျိယွမ်က တစ်ကိုယ်တည်း တွေးနေမိသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် နတ်ဆိုးချောက်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။ အခြားသော ယန်နတ်ဘုရားများအားလုံးမှာ ကျိယွမ်၏ ထောင်ချောက်အတွင်း ကျရောက်ကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးချောက်အတွင်း၌ သူသည် စိုးရိမ်စရာမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီဟု ဆိုနိုင်၏။

မူလန်က ကောလာဟလများ ဖြန့်လျှင်ပင် ကျိယွမ် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

လတ်တလောတွင် မူလန်သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ဟန်ဆောင်ကာ ငိုကြွေးနေဆဲပင်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ စိတ်ကျန်းမာရေးကိုတော့ စတင်ကာသံသယဝင်လာမိသည်။

ငါ မျက်စိမှားနေတာများလား။ ဘာကြောင့် ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်အရှင်အားလုံးက ရုပ်ချင်းတူနေကြတာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏ ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားထံ သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်လာ၏။

"မင်းလို လူရမ်းကားက ဘာလို့ ဆဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နေတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီကို ရောက်သွားတာလဲ"

ထိုသတင်းစကားကြောင့် ကျိယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

၎င်းမှာ နွားချိုမမထံမှ ဖြစ်သည်။ ဤဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားများသည် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုနှင့် တစ်ခုအကြား သတင်းပို့၍ မရနိုင်သလို အချို့သော အထူးဒေသများတွင်လည်း လုံးဝပိတ်ဆို့ခံထားရတတ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် မိုလိုရေတွင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်ရှိ နတ်ဆိုးချောက်အတွင်း၌ ထိုကျောက်စိမ်းပြားများမှာ အသုံးမဝင်ပေ။ သို့သော် ကျိယွမ်သည် အခွင့်အာဏာအချို့ ရရှိပြီးနောက် သူ၏ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်ရှိ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖယ်ရှားခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အပြင်လောကမှ သတင်းစကားများကို လက်ခံရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါက ပဥ္စမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံကို ပျင်းလာလို့ ဆဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံဘက် လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာပါ"

ကျိယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နွားချိုမမသည် အတိတ်က သူ့ကို အတော်လေး ကူညီပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် လျစ်လျူမရှုသင့်ပါ။

"မင်း ဘယ်မှာလဲ။ ပြောစမ်းပါ။ ငါ လာခေါ်မယ်။ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ အခွင့်အရေးကြီးပဲ"

နွားချိုမမက အလောတကြီးဖြစ်နေသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျိယွမ် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ စာပြန်သည်။

"ငါ အခု နတ်ဆိုးချောက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်"

၎င်းမှာ အထူးလျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပေ။

"မင်း ဘာလို့ နတ်ဆိုးချောက်ထဲကို သွားရတာလဲ။ အဲဒီမှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေတာလေ။ အန္တရာယ်များတယ်"

နွားချိုမမက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလေသည်။

ကျိယွမ်သည် စစ်မှုထမ်းရန် သို့မဟုတ် စစ်မှုထမ်းကောင်းမှုအမှတ်ရရန် နတ်ဆိုးချောက်ထဲသို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိသည်။ သူက ဒုတိယမြောက်ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျင့်ကြံသူလေးတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အရင်းအမြစ်လိုအပ်ချက်ကြောင့် မည်သည့်အရာမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု သူမ ထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တိုက်ပွဲတွေထဲမှာ မပါဝင်နဲ့ဦး။ မင်းရှိတဲ့ ဒေသက ယန်နတ်ဘုရားဆီမှာ ဇီယွမ်မိသားစု နာမည်နဲ့ သတင်းပို့ထားလိုက်။ ငါ လာခေါ်ပြီး အဲဒီကနေ ထွက်လာခဲ့မယ်"

သူမက စိတ်ပူစွာဖြင့် ချက်ချင်းပြောလေသည်။

"ဘာလို့ ငါ့ကို လာခေါ်ချင်ရတာလဲ"

ကျိယွမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်မိ၏။

နွားချိုမမက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စာပြန်၏။

"မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်နဲ့ အရင်းအမြစ် တူနေတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါက တကယ့်ကို မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးဆက်ပဲ"

ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာအမူအရာအရ အကယ်၍ မူလသဘောတရားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အလုပ်မရှုပ်နေပါက ထိုဝတ်ရုံနီနှင့် လူကို ခေါ်ဆောင်ရန် ပဥ္စမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံအထိ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်မည်မှာ သေချာပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

"ဪ... စိတ်မရှိပါနဲ့။ ငါက ဧည့်သည်အကြီးအကဲပဲ လုပ်ချင်တာ။ ဘယ်အင်အားစုထဲကိုမှ မဝင်ချင်သလို တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံလည်း မဖြစ်ချင်ဘူး"

ကျိယွမ်က ငြင်းပယ်လိုက်၏။

"မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်က တခြား အထွတ်အမြတ်နေရာတွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါတို့ သွေးမျိုးဆက် မရှိရင် အစေခံတောင် အဖြစ်မခံဘူး။ပြီးတော့ နင်နောက်လိုက်လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

နွားချိုမမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရှင်းပြနေသည်။

ထိုဝတ်ရုံနီနှင့် လူ၏ သွေးမျိုးဆက်သည် သူမထက်ပင် ပို၍ မြင့်မြတ်နေပေသည်။ ၎င်းသည် မူလသဘောတရားအဆင့် သွေးမျိုးဆက်များ ဖြစ်နေမလားဟု သူမ ခန့်မှန်းနေမိ၏။

ကျိယွမ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားလေသည်။

မိုလိုမျိုးနွယ်စုကို ဝါးမြိုပြီးနောက် သူ၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းကို သူ စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလက သူသည် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်သို့ သွားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ထိုနေရာမှာ ပဥ္စမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိပြီး ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်နှင့်လည်း ပြဿနာရှိသည်။

အကယ်၍ သူသာ အာရုံစိုက်ခံရလျှင် လောလောဆယ်တွင် ဘေးမကင်းနိုင်ပေ။ ယခု မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်အကြောင်း ကြားရသောအခါ သူ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ ရန်သူက ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်က လူဆိုတာ သိရက်နဲ့ မင်းက ငါ့ကို လက်ခံချင်သေးတာလား"

ကျိယွမ်က အကဲစမ်းကာ မေးလိုက်၏။

"ဟွန့်.. ဘိုးဘေးက အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ"

နွားချိုမမက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြန်ပြောသည်။

ကျိယွမ် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စာပို့လိုက်၏။

"ငါ့ဘက်က နည်းနည်း များပြားတဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေ လုပ်လို့ရမလား"

"ပြောကြည့်လေ"

သူမက ဝမ်းသာအားရ ကမ်းလှမ်း၏။

"ငါက အရင်က အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းနဲ့ နေခဲ့တာ။ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်မှာ ငါ့အတွက် သီးသန့် ဗီလာတစ်ခု လိုချင်တယ်"

ကျိယွမ်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဗီလာဆိုသည်မှာ ဘာမှန်း နွားချိုမမ မသိသော်လည်း သူမက သဘောတူလိုက်၏။

"ပြီးတော့ ငါ အမဲသားခေါက်ဆွဲစားရင် ကြက်ဥ နှစ်လုံး လိုချင်တယ်"

"ငါ မင်းကို ကြက်ဥ တစ်ရာ ပေးမယ်။ နဂါးဥတွေတောင် ပေးလို့ရတယ်"

နွားချိုမမက စိတ်မရှည်သလို အော်ပြောလိုက်သည်။ ဆဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၌ နဂါးများ အမှန်တကယ် ရှိပါသည်။

"ဒါက နည်းနည်းတော့ မများလွန်းဘူးလား"

ကျိယွမ်က နှာခေါင်းပွတ်ကာ တွေးတောနေမိသည်။ အကယ်၍ သူ နဂါးဥ တစ်ရာကို တစ်ပြိုင်နက် စားလိုက်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံ ပျက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းပင်။

"မင်း ဘယ်တော့ ရောက်လာမှာလဲ။ ငါ့မှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ပါ။ တစ်လလောက် အချိန်ပေးပါ။ မင်းိကို ရောက်တဲ့အခါ ငါ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ကို လိုက်ခဲ့မယ်"

ကျိယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ တစ်လဆိုလျှင် ရေတွင်းကို သိမ်းဆည်းရန် လုံလောက်သော အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

"မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ကို လာဖို့ထက် ဘယ်အရာမှ မအရေးကြီးဘူး"

နွားချိုမမက လေးနက်စွာတိုက်တွန်း၏။ဖြစ်နိုင်လျှင် သူက ယခုချက်ချင်းပင် ကျိယွမ်အား ကုတ်မှဆွဲကာခေါ်သွားချင်နေပုံရသည်။

"ငါက မိုလိုမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ဖို့ ပြင်နေတာ။ တစ်လလောက်ပဲ စောင့်ပါ"

"နင် နောက်နေတာလား။ တစ်လအတွင်း မိုလိုမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်မယ် ဟုတ်လား။ ထားတော့ တကယ့်အမှန်တရားကို နင် မပြောချင်လည်း နေပါ။ တစ်လနေရင် ငါ လာခဲ့မယ်။ ဘယ်မှာ တွေ့မလဲ"

နွားချိုမမသည် ကျိယွမ်၏ စကားကို မယုံကြည်ပေ။သွေးဝတ်စုံသည် အဘက်ဘက်မှ ကောင်းမွန်သော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာမူ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ဟု သူမ ထင်နေသည်။

မကြာသေးမီက ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်မှ လူကြီးကိုလည်း သူ၏ ရန်သူဟု ပြောခဲ့သလို ယခုလည်း မိုလိုမျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ဆိုနေပြန်သည်။ မိုလိုမျိုးနွယ်စုတွင် ယန်နတ်ဘုရား လေးဆယ်နီးပါးနှင့် မူလသဘောတရားအဆင့် ပညာရှင် ငါးဦး ရှိ၏။

"ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောတာကို ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မယုံကြတာလဲ"

ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချရင်း နွားချိုမမထံသို့ သူတို့တွေ့ဆုံမည့် နေရာကို ပေးပို့လိုက်သည်။ သူမ ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

........

"ဘာကြောင့်လဲ မသိဘူး။ မကြာသေးခင်ကစပြီး စိတ်ထဲမှာ မအေးမချမ်း ဖြစ်နေတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေသလိုပဲ"

"လနတ်ဘုရားနန်းတော်က ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်နေတာလား"

မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် သူ၏ဂူအတွင်း၌ ထိုင်နေရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ မော့ထုံကောင်းကင်ဘုံအရှင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးကတည်းက နတ်ဆိုးချောက်အတွင်း၌ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ အတိအကျ မသိရပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းရှိ အဖွဲ့လိုက်စကားပြောခန်းကို ကြည့်လိုက်၏။

"သူတို့ ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်ကို တွေ့သွားပုံရတယ်။ ကံကောင်းတာပဲ"

ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်အကြောင်း ကြားရသောအခါ သူ၏စိတ်မှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် ၎င်းကို ယန်နတ်ဘုရား ငါးပါးက ခွဲဝေယူနေကြသဖြင့် သူ သွားရောက်ပါဝင်ရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။

"ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်တွေ ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံ့လွင့်နေတာပဲ။ ငါ နောက်ထပ် ရတနာတစ်ခု တွေ့ပြန်ပြီ"

"ငါတို့ အတူတူ သွားကြရအောင်"

"မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်ကိုပါ ဖိတ်သင့်လား"

"မဖိတ်နဲ့ဦး။ ရတနာက အဖိုးမတန်ရင် သူ့ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

ယန်နတ်ဘုရား ငါးပါးသည် အတူတူ ရတနာရှာရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။ မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သတင်းစကား တစ်ခု ပို့လိုက်၏။

"မင်းတို့အားလုံး မကြာသေးခင်က နတ်ဆိုးချောက်ထဲမှာ ထူးဆန်းတာတွေ တွေ့မိလား။ တခြား ယန်နတ်ဘုရားတွေရော ပုံမှန်အတိုင်းပဲလား"

သူ စာရိုက်နေရင်း ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြယ်များမှာ မူလအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။ ၎င်းက ယန်နတ်ဘုရားများ အဆင်ပြေနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေ၏။

သို့သော် မော့ထုံကောင်းကင်အရှင်၏ အပြုအမူမှာ ထူးဆန်းနေသဖြင့် သူသည် ထိုအကြောင်းကို မိုလိုကောင်းကင်အရှင်ထံ တိုင်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် မိုလိုကောင်းကင်အရှင်သည် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ရှိ ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ၎င်းကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်"

"ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မိုထိုင်ကောင်းကင်အရှင်နဲ့ သောက်ခဲ့သေးတယ်။ သူက ပုံမှန်ပါပဲ"

ယန်နတ်ဘုရား ငါးပါးစလုံးက ပုံမှန်ဖြစ်ကြောင်း ပြန်ပြောကြသည်။ မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်သည် ထိုအဖြေများကို ကြားသောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း "ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုပဲလား" ဟု တွေးနေမိသည်။

"မင်းတို့ ရတနာရှာတာ ဘယ်လိုနေလဲ"

သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲမေးလိုက်၏။

"အခက်အခဲ အနည်းငယ် ရှိပေမဲ့ မကြာခင် ရှင်းနိုင်မှာပါ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ပြန်ပြောသည်။

"အင်း..တကယ်လို့ မင်းတို့ မရှင်းနိုင်ရင် ငါ့ကို အကူအညီတောင်းနိုင်ပါတယ်"

သူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်သည် ဂူအတွင်း၌ ထိုင်နေရင်း ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိ၏။

"ယန်နတ်ဘုရား ငါးပါးစလုံးက ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ပြဿနာက ငါ့ဆီမှာပဲ ရှိနေတာလား"

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့ရဲ့ မူလနတ်ဆိုးကပ်ဘေးဒုက္ခ နီးလာလို့ စိတ်အစွဲအလမ်းတွေ ဖြစ်နေတာလား"

သူကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်နေမိသည်။

ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက် မူလသဘောတရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မူလနတ်ဆိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ နဝမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၌ မိုးကြိုးကပ်ဘေး မရှိသော်လည်း မူလနတ်ဆိုးကပ်ဘေး ရှိသည်။

ထိုဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တိုင်း စွမ်းအားများ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ လွယ်ကူသော အရာမဟုတ်ပေ။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ စိတ်အစွဲအလမ်းတွေ ဖြစ်မှာပါ။ ငါ့ရဲ့ မူလနတ်ဆိုးကပ်ဘေးက နီးနေပြီပဲ။ ဘယ်သူက ငါ့ကို လုပ်ကြံဝံ့မှာလဲ"

မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်သည် ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။

မူလနတ်ဆိုးကပ်ဘေး ရင်ဆိုင်နေရသူကို မည်သူမျှ မနှောင့်ယှက်ဝံ့ကြပေ။ အကယ်၍ နှောင့်ယှက်မိပါက ထိုဘေးဒုက္ခမှာ အချိန်မတိုင်မီ ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်ပြီး နှောင့်ယှက်သူကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်သောအခါ သူ စိတ်အေးသွားသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွား၏။ အရှေ့ဘက် အရပ်ဆီမှ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ ပွင့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက... ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်တွေပဲ။ အများကြီးပါလား"

မိုလိုရေတွင်း၏ အခွင့်အာဏာကို ကိုင်စွဲထားသဖြင့် သူသည် ဟုန်းယွဲ့ချောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ဟုန်းယွဲ့ချောက်မှာ သူနှင့် စကားပြောနေသော ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်၏ မျက်နှာတွင် လောဘစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ မူလသဘောတရားအဆင့် ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှများပြားသော ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်ကို သူ မတွန်းလှန်နိုင်ပေ။

"အဆွေတို့။ ဟုန်းယွဲ့ချောက်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုက မင်းတို့နဲ့ ဆိုင်သလား"

သူက အဖွဲ့လိုက် စကားပြောခန်းတွင် မေးလိုက်သည်။

သို့သော် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသည်အထိ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။ မိုဟန်ကောင်းကင်အရှင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "သူတို့ တစ်ခုခု တွေ့သွားကြတာလား" ဟု တွေးကာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်ရာ အရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

ငါလည်း လိုချင်တာပေါ့..။

------------

အခန်း ၄၂၇ - မိုလိုမျိုးနွယ်စုရဲ့အစဉ်အလာက ငါ့ပေါ်ပဲမူတည်တယ်

ဟုန်းယွဲ့ချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်များ စိမ့်ထွက်လာ၏။

ထိုခဏ၌ပင် ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ရတနာ၏ အစွမ်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး ထိုခရမ်းရောင်ချီကို ဖုံးကွယ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖုံးကွယ်ထားသည့်တိုင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ အကွာအဝေးအတွင်းရှိ ယန်နတ်ဘုရားများသည် ထိုအငွေ့အသက်ကို ရရှိသွားကြသည်။

လနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွင်း၌ မဟာကောင်းကင်ဘုံနေရာယူအဆင့်ရှိ ယန်နတ်ဘုရားမတစ်ပါးသည် လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေ၏။

"တိမ်တိုက်တွေလို များပြားတဲ့ ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်တွေပဲ။ ဒါက ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာတာကို ပြနေတာ။ ပြီးတော့ ဒါက ဟုန်းယွဲ့ချောက်ထဲက မိုလိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေထဲက လာတာ"

ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ငြိမ်သက်မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤမျှများပြားသော ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ကျင့်ကြံမှုကို များစွာ တိုးတက်စေနိုင်မှန်း သိသာလှ၏။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ မိုလိုမျိုးနွယ်စု နယ်မြေထဲမှာ ပေါ်လာရတာလဲ"

ထိုယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်မ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွား၏။ မကြာသေးမီက လနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှင်သခင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်ဟူသော ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ထို့ကြောင့် လနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ယန်နတ်ဘုရားများမှာ လေးကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ အချိန်ပြည့်စိုးရိမ်နေကြရသည်။

လနတ်ဘုရားနန်းတော်သည် အပြင်ပန်းတွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင်မူ များစွာ ပြောင်းလဲနေလေပြီ။

တိုက်ပွဲများအတွင်း သစ္စာဖောက်သူ အရေအတွက်မှာ အတိတ်ကထက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးလာ၏။ အခြားသော အထွတ်အမြတ်နေရာများနှင့် ကုန်သွယ်ရာတွင်လည်း မတန်တဆ ဈေးတင်ခြင်းများကို ခံနေရသည်။ လနတ်ဘုရားနန်းတော် တစ်ခုလုံးသည် ပြိုလဲလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ချောက်နက်အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်၍ မဖြစ်ပေ။ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက ၎င်းသည် အလုံးစုံ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားမည့် မီးပွားတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ မိုလိုမျိုးနွယ်စု စောင့်ကြပ်သော ဒေသတွင် ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရတနာများ ပေါ်ထွန်းနေ၏။

ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ရတနာ၏ ဖုံးကွယ်မှုကြောင့် လကြာပန်းကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် အသေးစိတ်ကိုတော့ မမြင်ရပေ။ သို့သော် မိုလိုမျိုးနွယ်စုသာ အင်အားတောင့်တင်းသွားလျှင် လနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွက် ဖိအားမှာ အလွန်ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

သူမ ချောက်နက်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ယခုကဲ့သို့ ဖိအားမျိုးကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပါ။ အတိတ်က ယန်နတ်ဘုရားများသည် တိုက်ပွဲတွင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်ရန် မလိုခဲ့သလို ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် လနတ်ဘုရား အရှင်သခင် ဒဏ်ရာရသည့် သတင်းထွက်လာကတည်းက ဖိအားများမှာ တိုးလာခဲ့လေသည်။

သူမ စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် အသံတစ်ခုက နားထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

"လကြာပန်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်။ မင်း စဉ်းစားပြီးပြီလား"

ထိုအမျိုးသားအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်များအကြား ဆက်သွယ်မှုကို ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ရတနာက ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သူမှာ ကောင်းကင်ဘုံခြောက်ခုရှိ ထိပ်တန်းအင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သော ရှန်လော့ကောင်းကင်မှ ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံခြောက်ခုတွင် အင်အားအကြီးဆုံးများကို "အဖွဲ့ချုပ်တစ်ခု၊ နန်းတော်နှစ်ခု၊ ကောင်းကင်ဘုံသုံးခုနှင့် ချောက်နက်ကြီးလေးခု" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

အဖွဲ့ချုပ်မှာ မူလသဘောတရားအဖွဲ့ချုပ် ဖြစ်ပြီး နန်းတော်နှစ်ခုမှာ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်နှင့် လနတ်ဘုရားနန်းတော်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ရှန်လော့ကောင်းကင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသုံးခုထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်လော့ကောင်းကင်မှ ထိုယန်နတ်ဘုရားသည် သူမကို သူတို့ဘက်သို့ ပါဝင်ရန် အကြိမ်ကြိမ် စည်းရုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါက လနတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီက ကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရထားတာ။ အခု ငါ ထွက်သွားရင် ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက ဘယ်မှာ ရှိတော့မှာလဲ။ တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ ငါသာ မူလသဘောတရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ မူလဘေးဒုက္ခကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်ရမလဲ"

သူမက ပြတ်သားစွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"လနတ်ဘုရား အရှင်သခင်က ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေပြီ။ ထိုက်ဟွမ်နန်းတော်ကလည်း အခွင့်အရေးကို ချောင်းနေတာ။ မင်းသာ နေရာကောင်းတစ်ခု အမြန်မရှာရင် လနတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့အတူ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

ရှန်လော့ကောင်းကင်မှ ယန်နတ်ဘုရားက နှမြောတသစွာ ပြောလေသည်။

လကြာပန်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး "မင်း တစ်ခုခု ကြားထားလို့လား" ဟု မေးလိုက်၏။

ထိုယန်နတ်ဘုရားမှာ မူလသဘောတရားအဆင့် ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ပိုမို ရရှိထားသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"သတင်းအချို့ ထွက်နေတာတော့ ရှိတယ်။ မူလသဘောတရား အဖွဲ့ချုပ် အစည်းအဝေး စတာနဲ့ မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်။ ဪ... စကားမစပ် လနတ်ဘုရားနန်းတော်က ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင် တစ်ပါးကတော့ ချောက်နက်ကြီးလေးခုထဲက တစ်ခုဆီကို သစ္စာပြောင်းခံသွားပြီနော်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်လော့ကောင်းကင်မှ ယန်နတ်ဘုရားမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လကြာပန်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။

"ငါတို့ထဲက ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ပါးက သစ္စာဖောက်သွားတယ် ဟုတ်လား"

၎င်းမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ပါးမှာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အဓိကမဏ္ဍိုင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောသူက သစ္စာဖောက်ရဲသည်ဆိုပါက လနတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည်မှာ သေချာနေပြီလား။

"ငါ ဒီသတင်းကို အထက်ကို သတင်းပို့သင့်လား"

သူမ တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။ အကယ်၍ အထက်က သတင်းအရင်းအမြစ်ကို မေးလာလျှင် သူမ မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။

သူမ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေ၏။

...........

အခြားတစ်နေရာတွင် မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် လင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာလေသည်။

ဟုန်းယွဲ့ချောက်နက်အတွင်း၌ မြေမည်းကြီးမှာ အက်ကွဲကြောင်းကြီး ဖြစ်နေပြီး အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီး ဖြစ်နေ၏။

မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "သူတို့ ဘယ်မှာလဲ" ဟု တွေးနေမိသည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးသော်လည်း ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ငါးပါးကို မတွေ့ရပေ။

သို့သော် သူတို့ ချန်ထားခဲ့သော အငွေ့အသက်များကိုမူ အာရုံခံမိသည်။ သူတို့ ထွက်သွားသည်မှာ မကြာသေးပေ။ သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူပို့ထားသော စာမှာ ပြန်စာ မရှိ​ခဲ့ပါ။

"သူတို့ တော်တော်လေး အရေးကြီးသုတ်ပြာထပြေးသွားကြတာပဲ။ စာပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရခဲ့တာလား"

မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွား၏။ ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသော ရတနာမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ထိုယန်နတ်ဘုရား ငါးပါးမှာ သူ့ကို အသိမပေးဘဲ ကိုယ်ပိုင်သိမ်းဆည်းရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုရတနာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဟု တွေးကာ သူသည် အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"ခရမ်းရောင်ချီတွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား"

ထိုခဏ၌ပင် သူသည် လူပုံရိပ် ငါးခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ငါးပါးမှာ အစီအရင်တစ်ခုကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းပင်။

သူတို့မှာ အတော်ပင် အားစိုက်နေရပုံရပြီး အစီအရင်မှာလည်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း အစီအစဉ်ကြီးအတွက် စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်သည်။

"ငါ မင်းတို့ကို ကူညီပေးရမလား"

ထိုသို့ ပြောကာ သူသည် အစီအရင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

သူ၏စကား အဆုံးမှာပင် ထိုယန်နတ်ဘုရား ငါးပါး၏ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အစီအရင်မှာ ပျက်စီးသွား၏။

သူတို့မှာ စိုးရိမ်နေပုံရပြီး မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ မအေးမချမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ ထိုငါးပါးစလုံးက သူ့ကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ ရှေ့သို့သာ တိုးသွားကြခြင်းပင်။ တစ်ယောက်မှာမူ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် အစီအရင်တစ်ခုကို တမင်ချန်ထားခဲ့သလို ဟန်ဆောင်သွားသေးသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အတော်လေး ညံ့တာပဲ"

"ဘယ်လိုရတနာမျိုးမို့လို့ သူတို့ ဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်နေကြတာလဲ"

မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသလို လောဘစိတ်မှာလည်း ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ဤငါးယောက်မှာ သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ရတနာအတွက် သူ့ကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေကြခြင်းမှာ ထူးဆန်းလှသည်။

"ပျက်စီးစမ်း"

မူလသဘောတရားအဆင့် ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှ၏။

သာမန်အစီအရင်တစ်ခုမှာ သူ့အတွက် အတားအဆီး မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းက သူ့ကို ခဏမျှ နှောင့်နှေးသွားစေသည်။ အစီအရင် ပျက်စီးသွားသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွား၏။

သူ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားခမ်းနားလှသော တံခါးကြီးတစ်ချပ် ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။

"ဒါက... မူလသဘောတရားတံခါးလား"

မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်မှာ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားလေသည်။ ထိုခဏ၌ပင် လူပုံရိပ် ငါးခုမှာ တံခါးအတွင်းသို့ အလောတကြီး ဝင်သွားကြ၏။

သူသည်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားလေသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ထိုတံခါးကို ရရှိခဲ့လျှင် သူ၏ အနာဂတ်မှာ မိုလိုမျိုးနွယ်စု၏အရှင်သခင်အဆင့်ထက်ပင် များစွာ ပို၍မြင့်မားသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွား၏။

သူ မြင်လိုက်ရသော အရာမှာ သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ တံခါးအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် နှစ်ဆယ်ခန့်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေကြ၏။

ထိုဝိညာဉ်များမှာ ချောက်နက်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော မိုလိုမျိုးနွယ်စု၏ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်များ၏ ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏ စိတ်မှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ ထိုစဉ် ဝိညာဉ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝတ်ရုံအနီနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေပြီး ပြုံးလျက် ရှိနေ၏။

"ငရဲပြည်က ကြိုဆိုပါတယ်"

ထိုလူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

............

တစ်လခန့် အချိန်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြန်၏။

သွေးဝတ်စုံနှင့်ကျိယွမ်ထံမှ နက်နဲဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူသည် ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်၏။

"မင်း ယုံနိုင်လား။ မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်က ငါးစာမချရသေးခင်မှာတင် ငါးမျှားချိတ်ကို ဟပ်လိုက်တဲ့ ငါးလိုပဲ။ သူက ချက်ချင်းကြီး ပြေးဝင်လာတာ"

ကျိယွမ်က ကျင်းလီထံသို့ သတင်းစကား ပို့လိုက်၏။ မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် သူသည် ပဥ္စမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကာ "ငါးမျှားခြင်း" ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ဟောင်းများ၏ အကြံဉာဏ်ကြောင့် ကျိယွမ်၏ အစီအစဉ်များမှာ ပို၍ စနစ်ကျလာ၏။ သူတို့မှာ ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးချင်းစီ၏ အားနည်းချက်ကို သိကြသဖြင့် ကျိယွမ်က ထိုအားနည်းချက်များကို အသုံးချကာ ငါးစာချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးလှသော်လည်း သူ၏ စိတ်စွဲလမ်းမှုကို ကျိယွမ်က အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝူထျန်း၏ ကူညီမှုဖြင့် မိုလိုမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ကျိယွမ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။ မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ ဝိညာဉ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် ထိုကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် ငယ်စဉ်က "မူလသဘောတရားတံခါး" နှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟူသော နိမိတ်စကားကို ရရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သိရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ထိုတံခါးကို မြင်သောအခါ မဆိုင်းမတွ ပြေးဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို... မိုလိုမျိုးနွယ်စုက မရှိတော့ဘူးလား"

လနတ်ဘုရားနန်းတော်ရှိ ကျင်းလီက မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်၏။

သူမအတွက်မှာမူ အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ လနတ်ဘုရားနန်းတော် အတွင်း၌မူ ချောက်နက်အတွင်းတွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ကျိယွမ်က မိုလိုမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အင်အားစုကြီးကို ချေမှုန်းလိုက်သည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်သကဲ့သို့ အေးဆေးလွန်းနေပြီး အသံကလေးပင်တစ်စက်မထွက်ပေါ်ခဲ့သဖြင့် သူမ အံ့သြနေမိသည်။

မိုလိုမျိုးနွယ်စုမှာ ကောင်းကင်ဘုံခြောက်ခုလုံးတွင် အဆင့် ၃၀ အတွင်း ရှိသော အင်အားစုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

"သူတို့ မရှိတော့ဘူး။ အခု ဝူထျန်းက မိုဟန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေလိမ့်မယ်"

ကျိယွမ်က အရေးမကြီးသလို ပြောလိုက်၏။

ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်များမှာ ယခုအခါ ကျိယွမ်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ကုန်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာ အစစ်အမှန် မိုလိုမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ခဏနေရင် ငါ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်ကို သွားတော့မယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။ အဲဒီမှာရော ငါးမျှားရမလား"

"မလုပ်နဲ့ဦး။ မဟူရာနတ်ဆိုးချောက်က မဟာမူလသဘောတရားအဆင့်တွေက မူလသဘောတရားအဖွဲ့ချုပ် ပြီးရင် အင်အားအကြီးဆုံးပဲ။ ရှင် သတိထားရမယ်"

ကျင်းလီက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလေသည်။

"အင်း။ ငါ ငါးမမျှားတော့ပါဘူး။ ငါက မင်းလိုပဲ ကြင်နာတတ်တဲ့သူပါ"

ကျင်းလီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွား၏။

"ငါ သွားတော့မယ်။ မိုလိုမျိုးနွယ်စုက ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာတွေက အများကြီးပဲ။ ငါ့မှာ အချိန် သိပ်မရှိဘူး။ ဘိုင်ဘိုင်"

ကျင်းလီနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် သူရရှိထားသော နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကို ကြည့်လျက် မျက်လုံးများ တောက်ပနေ၏။ ထိုနေရာတွင် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ပေါင်း ရှစ်ထောင်၊ ကိုးထောင်ခန့် ရှိပြီး အခြားသော ရတနာများမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။

"အင်း... ဒါတွေအားလုံးကို..."

ကျိယွမ် စဉ်းစားလိုက်၏။

ထိုစဉ် ကျန်းလင်းစု၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ကျန်းရုဟွာ ပြောခဲ့သော စကားကို သူ သတိရသွားသည်။

"ငါတို့ ကျန်းမိသားစုက အရမ်းဆင်းရဲတာပဲ။ ဟင်း..."

ထိုစကားကို သတိရကာ ကျိယွမ် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်လေသည်။

..........

အရှေ့ဘက်ဒေသရှိ ကျန်းမိသားစု နယ်မြေအတွင်း၌ လူများဖြင့် စည်ကားနေ၏။

ကျိယွမ်က မဟာကပ်ဘေးကြီးကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်မှာ လအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ကန်းလန်နယ်မြေရှိ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။

ကျန်းမိသားစု၏ တံခါးဝတွင် လာရောက်ဂါရဝပြုသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံသူများသည်ပင် အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် လက်ဆောင်များ လာရောက်ပေးကြသည်။ ကျန်းမိသားစုမှာ အလွန်ပင် ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး မည်သူမျှ မပြိုင်ရဲကြပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်သည် ဧည့်သည်များ၏ လက်ဆောင်များကို လိုက်လံလက်ခံနေ၏။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့သြမှုများ ရှိနေဆဲပင်။ မိုးတိမ်ကောင်းကင်မြို့တွင် သူမကို ကူညီခဲ့သော ထိုလူမှာ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့မိပေ။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

"ဦးလေး။ ဦးလေးတို့ ကျန်းမိသားစုက ဆင်းရဲတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"ငါ ကြယ်တာရာနယ်မြေက အင်အားစုတစ်ခုကို ချေမှုန်းပြီး ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ရလာတယ်။ ဦးလေးတို့ကို နည်းနည်းလောက် ကူညီပါရစေ"

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းချန်၏ မျက်နှာတွင် ကြည်ညိုမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်သွား၏။

"သွေးဝတ်စုံဓားနတ်ဘုရားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

သူမက ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုကြလေသည်။

ကျန်းရုဟွာမှာမူ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေ၏။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

"စီနီယာရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူက ရိုသေစွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ သူ၏ သမီးနှင့်လက်မထပ်ရသေးသဖြင့် သွေးဝတ်စုံဓားနတ်ဘုရားအပေါ် သူက ရိုသေရပေလိမ့်မည်။

"ဒီလောက်ဆိုရင် မဆင်းရဲတော့ဘူးလို့ ပြောလို့ရပြီလား"

ကျိယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံ၌ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သို့သော် ကောင်းကင်မှ ကျလာသည်မှာ မုန့်များမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများ ဖြစ်နေလေသည်။ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများသာမက ယင်နတ်ဘုရားများပင် မက်မောရမည့် ရတနာများစွာမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာ၏။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အားကျနေကြ၏။

ကျန်းရုဟွာကတော့ သွား ၃၂ ချောင်းလုံးကျွတ်ထွက်မတတ်ပြုံးနေတော့သည်။

"စီနီယာ ချေမှုန်းခဲ့တဲ့ အဖွဲ့အစည်းက လမ်းစဉ်ရှာဖွေရေးနန်းတော်ထက် အဆတစ်ဆယ်လောက် ပိုအားကောင်းမှာပဲနော်"

သူက မေးလိုက်သည်။

အနီးရှိ လမ်းစဉ်ရှာဖွေရေးနန်းတော်၏ အရှင်သခင်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာဖြူလျော့သွား၏။ ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ရတနာတစ်ခုချင်းစီမှာပင် သူတို့ နန်းတော် မဝယ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

"အင်း.. မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

ကျိယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ အဆတစ်ရာလောက် ပိုအားကောင်းသည်မှာ အဆတစ်ဆယ်ထက်တော့ ပိုသည်ဟု ဆိုနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

...........