အစာကျွေးကွင်း
Vol. 56 Ch. 985
နံနက် ၂ နာရီ ၀၆ မိနစ်။
[စကင်ဖတ်မှုတိုးတက်မှု ၉ %]
မနက်ဖြန်တွင် ပင်လယ်ကျောက်ဆောင်ကျွန်းမှ ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ဟူသောအတွေးက လင်းရှန်၏စိတ်ထဲဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သတ္တုအံစာတုံးပေါ်ရှိ ဂဏန်းမှာ နောက်ထပ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
“ဟေး... လင်းရှန် မြန်မြန်ကြည့်ဦး”
ကီကီက အံ့အားတကြီး အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်။
“အံစာတုံးပေါ်က ဂဏန်းက နောက်တစ်ခါ ပြောင်းသွားပြန်ပြီ”
“ဒီတစ်ခါ ၅ တဲ့... ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
လင်းရှန် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသည်။ သတ္တုအံစာတုံး၏ ဂဏန်းပြောင်းလဲမှုကို အချိန်ကိုက်မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းမှာ ယခုပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်စိရှေ့ရှိ အချိန်ရေတွက်မှုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်ဂဏန်းမျှ ထပ်တူမကျသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
“ဆက်စပ်မှုတော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက တစ်နည်းနည်းနဲ့ အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်ခံထားရတာတော့ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ပြောင်းလဲနိုင်မှာလဲ...”
“တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့အရာပဲ”
ကီကီသည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ သတ္တုအံစာတုံးကို ကစားနေသည်။ သူမသည် အံစာတုံးကို လှည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ မည်သို့ပင် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ သတ္တုအံစာတုံးမှာ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြတော့ပေ။
“ပြန်ပြီးတော့ ငြိမ်သွားပြန်ပြီ...”
ကီကီ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ စွမ်းအားဝတ်စုံရှိ ကွန်ပျူတာစနစ်ကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ဒါကို ကျွန်မ သေချာလေ့လာကြည့်မယ်”
“မင်းက ဘယ်လိုလေ့လာမှာလဲ” လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။
“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဂဏန်းတွေအားလုံး၊ ပြောင်းလဲတဲ့အချိန်တွေနဲ့ ပုံစံတူတာမှန်သမျှကို မှတ်တမ်းတင်ထားမယ်”
ကီကီက ပြောသည်။
“ဒီဂဏန်းတွေက တစ်ခုခုကို ကိုယ်စားပြုနေမှာပဲ။ အဲဒီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခုရှိနေရမယ်”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ယန္တရားအာကာသထဲမှာ မထားဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအားနဲ့ပဲ အမြဲကိုင်ထားရလိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ သံလိုက်ထိန်းချုပ် ယန္တရားလက်တံကို သုံးရမယ်။ အဲဒါက စွမ်းအင်အတော်လေးကုန်တယ်”
“ကျွန်မ သိပါတယ်။ တခြားထူးခြားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေမရှိဘူးဆိုရင်တော့ အနန္တရထားက စွမ်းအင်တွဲထဲမှာ ထည့်ထားလိုက်ရင် အဆင်ပြေမှာပါ။ အဲဒါကို ဒါရိုက်တာတင်းကိုပါ လေ့လာခိုင်းကြည့်မယ်”
ကီကီက အာမခံလိုက်သည်။
လင်းရှန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြယ်နက်ပန်းပဲဖိုထဲတွင် ထားခြင်းထက်စာလျှင် ပိုကောင်းသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်၊၊
“သတိထားပြီး ကိုင်တွယ်ဦး။ တကယ်လို့ ဒီအရာကြီး ပြုတ်ကျသွားရင် ငါတို့ ရထားက အပေါက်ကြီးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
“စိတ်မပူပါနဲ့”
ခဏမျှ လေ့လာပြီးနောက် လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကီကီသည် စက်ပစ္စည်းကို လေးနက်သောအမူယာဖြင့် စကင်ဖတ်နေသော လင်းရှန်ကို ကြည့်ကာ တွန့်ဆုတ်စွာ စကားစလိုက်သည်။
“လင်းရှန်...”
“ဟမ်”
“သိပ်ပြီး အတွေးမများပါနဲ့။ ဒီအချိန်ရေတွက်မှုက ရှင့်အတွက် ပြဿနာအကြီးကြီးမဟုတ်နိုင်ဘူးလို့ ကျွန်မထင်တယ်”
လင်းရှန် မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကီကီက သူ့ကို နှစ်သိမ့်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စကားသံထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအရိပ်အယောင်အချို့ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောနေသော်လည်း သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသည့် မသိနားမလည်နိုင်သော အချိန်ရေတွက်မှုအတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကို သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ငါ သိပ်ပြီး မစိုးရိမ်ပါဘူး။ ငါတို့က ညတိုင်း သေမင်းနဲ့ လက်တစ်ကမ်းအကွာကနေ ထွက်ပြေးခဲ့ကြတာပဲ။ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်လို နေရာမျိုးမှာ ရှင်သန်ခဲ့ပြီး အမှောင်ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာက ငါ့အတွက် အခုချိန်မှာ ကံကောင်းမှုတောင်ဖြစ်နိုင်သေးတယ်”
ကီကီက လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက တုန်ယင်နေသည်။
“ဖီးနစ်နဲ့ ရှင့်ရဲ့ အစီအစဉ်အကြောင်း ကျွန်မသိပါတယ်။ ဖောင်ဒေးရှင်းက နောက်ထပ်ဘာလုပ်မယ်လို့ ရှင်ထင်လဲ”
လင်းရှန် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်၊၊
“သိပ်တော့ မရှင်းလင်းသေးဘူး။ ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ အခုချိန်မှာ ညလမ်းလျှောက်သူအဖွဲ့က မြောက်အမေရိကပူးပေါင်းတပ်ဦးနဲ့ မုန်တိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ ပူးပေါင်းပြီး အနီရောင်ကမ္ဘာနဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်းအကြောင်းကို စုံစမ်းနေကြပြီ။ တုံးရှီကိရိယာနဲ့အတူ တွင်းနက် ၁၃ ခုလုံးအတွက် စီမံချက်တွေ အဆင်သင့်ရှိနေပြီ။ အမှောင်ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ ပုံစံအမှန်က အချိန်နဲ့အမျှ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်။ တွင်းနက် ၁၃ နဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်းကို ငါတို့ စုံစမ်းနေတာက အဓိကပန်းတိုင်မဟုတ်ဘူး”
“ငါ သိပါတယ်။ အဓိကပန်းတိုင်က ဝင်ရိုးစွန်းဒေသပဲ။ လမ်းခရီးမှာ နင်က ဓားကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ရင်း ရီပက်ဘလစ်ကန်ကျွန်းစုတွေနဲ့ တွင်းနက်ပင်လယ်ဧရိယာမှာရှိတဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်းအင်အားစုတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ မဟုတ်လား။ ကြည့်လေ... အခုတောင် ကျွန်မတို့က သဲလွန်စအချို့မိထားပြီပဲ”
ကီကီသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လင်းရှန်၏ ပေါင်ပေါ်သို့ အလိုလျောက်တက်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီထားရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
“အရင်က ရှင်ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ပေါင်မုန့်တစ်ဖဲ့စားတာတောင် သတိထားနေတတ်တဲ့သူက အခုကျတော့ ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်လိုမျိုး တာဝန်တွေယူနေပါလား”
လင်းရှန်က မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း “ဟေး... ဒါက ကယ်တင်ရှင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က ဖီးနစ်ရဲ့ အာရုဏ်ဦးဗဟိုစင်တာက လူစုကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး လူတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်းကယ်ထုတ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သူတို့က တောင်အမေရိကကို ရောက်ဖို့ နှစ်လလောက် ကြာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သမုဒ္ဒရာလမ်းကြောင်းအတိုင်းသွားရင် ဝင်ရိုးစွန်းဒေသကို ရောက်ဖို့ နှစ်ပတ်ပဲ ကြာမယ်။ အဲဒီမှာ ရှင်းဟွာအကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ယန္တရားစွမ်းအားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်တိုးတက်အောင် လုပ်လို့ရမယ်။ ငါက ငါ့အတွက်လည်း ထည့်တွက်ထားတာပါ”
“ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ... ရှင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်~”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကီကီက လင်းရှန်ကို မော့ကြည့်သည်၊၊
“ဒါနဲ့... ဗျာဒိတ်တော်ဂိုဏ်းက ချန်ယန်ရွှီ ပြောတာက အမှောင်ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အစီအစဉ်က သက်ရှိအားလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းဖို့တဲ့။ သူက မှိုမျှင်ကွန်ရက်ကို ပြောတာလို့ ရှင်ထင်လား။ ကျွန်မကြားကြားချင်း အဲဒါကိုပဲ ပြေးမြင်မိတယ်”
“ယိကျင်းမြို့ရဲ့ မှိုမျှင်ကွန်ရက်က အဲဒီလိုပုံစံမျိုးရဲ့ ကနဦးအခြေအနေမျိုးရှိတယ်”
လင်းရှန်က ပြောသည်။
“ဒါက လူသားတွေရဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်အသိစိတ် cloud network နဲ့ ဆင်တူတယ်။ တကယ်လို့ သက်ရှိတွေက အဲဒီလိုဖြစ်သွားရင် တစ်ဦးချင်း တည်ရှိမှုဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မယ်”
“အဆင့်မြင့်ယဉ်ကျေးမှုတွေကရော အဲဒီလိုပဲမွေးဖွားလာတာလား”
“မသေချာဘူး...”
“ရှေ့တန်းစီမံကိန်းကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ကြယ်သင်္ဘောနှစ်စင်းက အဝေးကကြယ်စင်စုကို ရောက်နိုင်မယ်လို့ ရှင်ထင်လား”
“ငါက ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ ဟေး... ငါက စကင်ဖတ်နေတာလေ။ မင်း ခဏလောက်သွားနားနေပါလား။ ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ ဒီလောက်များနေတာလဲ”
“ဟမ်... ကျွန်မ အိပ်လို့မရဘူး။ ရှင့်ရဲ့ အချိန်ရေတွက်မှုကို ကြားပြီးကတည်းက စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေလို့...”
“သိပ်ပြီး အတွေးမများနဲ့တော့။ ခဏလောက် မှေးလိုက်ဦး။ နောက်ထပ် ပြဿနာအကြီးကြီးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဦးမှာ”
“အင်းပါ... ဒီနေရာက နည်းနည်း ပူတာပဲ... အို ”
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
“ရှင်... ရှင် လူယုတ်မာကောင်။ ကျွန်မကို ထိုးမိနေပြီ”
“မင်းပဲ ငါ့ပေါ်မှာ ဒီလိုလာထိုင်နေတာလေ”
“ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး”
“ဒါဆိုရင်လည်း ငြိမ်ငြိမ်နေ...”
လင်းရှန်၏ စကင်ဖတ်မှုနှင့်အတူ ညမှာ တိတ်တဆိတ်ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ရေငုပ်သင်္ဘောစခန်းသည် တစ်ညလုံး မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ လုံခြုံရေးအတွက် နန်ကျင်းသည် အားဖေးကို ခေါ်ကာ အပေါ်ဘက်ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ရေလွှဲမြောင်း နံရံနောက်ကွယ်မှ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါကို သတိထားနေခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း လင်းရှန်သည် အနန္တရထား၏ အခြေအနေကို အခါအားလျော်စွာ ဆက်သွယ်မေးမြန်းနေသည်။ ကီကီသည် နောက်ဆုံးတွင် ပင်ပန်းမှုကြောင့် လင်းရှန်ကို ဖက်တွယ်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားသည်။ လင်းရှန်သည် သံလိုက်ထိန်းချုပ် ယန္တရားလက်တံကို အသုံးပြုကာ သတ္တုအံစာတုံးကို ထိန်းချုပ်ထားရင်း မကြာခဏစစ်ဆေးနေသည်။ သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာသွားသော်လည်း အံစာတုံးပေါ်ရှိ ဂဏန်းမှာ ပြောင်းလဲမသွားခြင်းပင်။ ၎င်းက လင်းရှန်၏ သံသယကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေသည်။
[စကင်ဖတ်မှုတိုးတက်မှု ၈၀ %]
သူ့ရှေ့ရှိ ဧရာမ စက်ယန္တရားကြီးမှာ လင်းရှန် စကင်ဖတ်ဖူးသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော တစ်ခုတည်းသော ယန္တရားပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ပုံကြမ်းမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှန်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုတည်ကြည်လေးနက်လာသည်။
နံနက် ၉ နာရီ ၂၅ မိနစ်၊ အာရုဏ်တက်ချိန်ဖြစ်သော်လည်း မြေအောက်အပူတွင်းမှာမူ ပူပြင်းနေဆဲဖြစ်သည်။
ကီကီသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာပြီး မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း အိပ်ချင်မူးတူးအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“လင်းရှန်... ဘယ်နှစ်နာရီ ရှိပြီလဲ”
ခဏကြာသည်အထိ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မကြားရသဖြင့် သူမသည် လင်းရှန်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း မတ်တတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ လင်းရှန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်လွန်းနေပြီး တစ်ညလုံး စကင်ဖတ်ထားရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်အပြင် နဖူးတွင်လည်း ချွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
လင်းရှန်၏ အမူအရာကို မြင်သည်နှင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကီကီ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
[စကင်ဖတ်မှုတိုးတက်မှု ၁၀၀ %၊ Deep-3 နျူကလီးယား အပူပေးစက် ပုံကြမ်းကို ရရှိပါပြီ]
လင်းရှန်သည် စကင်ဖတ်မှု ပြီးဆုံးသွားသော အလင်းမျက်နှာပြင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကီကီကို သူ့ပေါ်မှ ထခိုင်းလိုက်ပြီး ယန္တရားလက်တံ၏ အစွန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ အောက်ဘက်ရှိ နက်ရှိုင်းလှသော တွင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခြောက်ကပ်ကပ်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီစက်က ရေနက်ပိုင်းက ထူးဆန်းတဲ့ မွန်းစတားကောင်တွေကို အစာကျွေးဖို့ မဟုတ်ဘူး...”
“ဒါဆို ဘာအတွက်လဲ” ကီကီက မေးသည်။
လင်းရှန်က ခေါင်းခါပြရင်း သံသယစိတ်များဖြင့် “ဒီကမ္ဘာ့အူတိုင်အပူပေးစနစ်က ပတ်ဝန်းကျင် ပင်လယ်ပြင်ဆီကို နျူကလီးယား အပူစွမ်းအင်တွေ ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး တောင်ဘက်ပင်လယ်က ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ အားလုံးကို ဒီကို စုရုံးလာအောင် ဆွဲဆောင်နေတာပဲ။ ဒါက မထူးဆန်းဘူးလား... သူတို့က ဒါတွေကို စားတာမှ မဟုတ်တာ… ဘာလို့ အစာကျွေးနေရမှာလဲ”
“ဟင်” ကီကီ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဒါရိုက်တာတင်း ပြောတာက အဲဒီမွန်းစတားတွေမှာ ဘက်ထရီတွေ ပါတယ်၊၊ အမှောင်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး လည်ပတ်တာတဲ့။ ဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ ပန်းတိုင်က အဲဒီ သတ္တဝါတွေကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ဖို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒီနေရာက စောင့်ကြည့်ရေးစခန်းမဟုတ်ဘူးလား”
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းရှန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကီကီကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း တစ်ခု မေ့နေတယ်။ သူတို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်ရမယ့် ပန်းတိုင်က တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်”
“ယူနီဂါ-၁”
ကီကီလည်း မျက်လုံးများပြူးသွားကာ တစ်ချက်တည်းနှင့် နားလည်သွားသည်။
“ဒီမှာ စုနေတဲ့ သတ္တဝါတွေက ယူနီဂါ-၁ ဝါးမျိုဖို့အတွက်ပဲ... ဒီနေရာက...”
“မွန်းစတားကောင်တွေကို စုပြီး ယူနီဂါ-၁ကို အစာကျွေးတဲ့ကွင်းပဲ”